Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Pennewips Spinneweb


Hilarische relazen uit het Nederlandse Onderwijs

Home | My Profile | Archives | Friends

Pennewips Spinneweb 13 feb 07

Posted at 18:38 on 13/2/2007
13 februari

Vandaag met een soort coach gepraat over mijn toekomst. Het was een lang gesprek waar ik ietwat verward vandaan kwam. Er is aardig wat losgewoeld, maar ik weet niet of ik zo op de goede weg ben. Ben verder te hulp geroepen door een collega, die terloops vertelde, dat mijn baas achter mijn rug om commentaar op mij levert. Commentaar dat overigens niet met de waarheid strookt. Dat ga ik hem morgen inpeperen, zodra ik hem te spreken krijg. Het wordt weer een vermoeiende week.
Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Pennewips Spinneweb, 9 feb 07

Posted at 18:31 on 10/2/2007
Vrijdag 9 februari

Leraar, elke dag anders. Ook ik ben elke dag anders. Vandaag was ik fanatiek, maar met mate vanwege een traag het veld ruimende verkoudheid. Mijn vierde klasje zal me fanatiek hebben gevonden, want alle dertig puberende pupillen moesten keihard opletten en daarna naarstig aan het werk. Van die laatste verplichting hebben niet allen gebruik gemaakt. De al weer zeven jaar van kracht zijnde vernieuwde tweede fase, de grootste ramp die mij ooit is overkomen, verplicht mij tot uitvoerige controles en een uitgebreide administratie: cijfers, procespunten, handelingsdelen, studiewijzers, en dat allemaal op mijn kleine tafeltje in die grote, rumoerige klas. Deze groep zie ik maar één keer in de week, dus alle werkzaamheden vallen zo ongeveer op het zelfde moment, tijdens de 100 minuten waarin ik ze moet leren spellen (een continu proces), stellen, tekstverklaren, samenvatten, discussiëren, boeken lezen, leesverlagen maken en nog een paar nuttige zaken, zoals het voorlezen van een verhaal, gedicht of het vertellen over een schrijver, bezigheden waar helaas al lang geen ruimte meer voor is.
Het tussenuur daarna heb ik doorgebracht in de schoolbibliotheek, om steeds weer dezelfde vraag van voorbijgangers te beantwoorden: "Weet u misschien nog een goed boek voor mij?" Na enige wedervragen weet ik dat meestal wel. Waarom word ik eigenlijk geen boekverkoper? Waarschijnlijk omdat ik hier meer verdien. De bibliothecaresse vertelde dat onze nooit genoeg opgehemelde directie met de gedachte speelt om het boekenbestand op te doeken. De maatschappij verandert en het onderwijs moet meeveranderen. Ik zei het al: leraar, elke dag anders. Leerlingen surfen veel meer dan ze lezen, en dus ligt de simplistische conclusie voor de hand dat je het papier de deur uit moet doen. Weet u wel hoe duur een boek is, vandaag de dag? Bijna net zo duur als een halve tank benzine!
Ook het volgende uur ben ik vrij om te gaan en staan waar ik wil, maar ik moet optreden als mentor. Eén van mijn oogappeltjes, een hondsbrutale ADHD'er, staat op punt van school verwijderd te worden: hij heeft binnen en buiten het klaslokaal nog nooit iets uitgevoerd, aangezien hij zich voor 100 % heeft gewijd aan het voeren van schermutselingen met docenten. Ik heb een bespreking met hem, zijn moeder en de afdelingsleider. Dankzij de leerplichtwet en onze tolerantie mag hij nog blijven. Hij met wel een contract tekenen waarin hij maximale inzet belooft. Aan het eind van het schooljaar beslist de docentenvergaderingen of hij zijn opleiding hier mag voortzetten.
Aan het eind van het onderhoud vraagt hij deemoedig of hij de laatste 15 minuten nog naar de les Engels moet. Dat lijkt ons van wel. Later hoor ik van zijn docent dat hij als een triomfator de klas binnenkwam en enig applaus van geestverwanten in ontvangst mocht nemen. Dat contract was misschien niet zo'n heel goed idee.
Een afspraak met de baas en een collega gaat niet door. Mijn conflict met die collega kan niet worden uitgepraat, want collegalief is al twee weken ziek. Langzaam komt nu het weekeinde in zicht. Maar eerst nog het hoogtepunt van de hele week: toneelrepetitie. Tijdens zo'n happening gaat mijn bloed twee keer zo hard stromen en vergeet ik al mijn wilde plannen om het onderwijs zo snel mogelijk de rug toe te keren.


Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer