Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Reisverslag Peru 

Afscheid van Peru

16:10, 11/8/2010  ..  0 comments  ..  Link

We zijn weer thuis! Het is wat raar om de laatste blog vanachter m'n eigen laptopje te schrijven. Maandagochtend zijn we naar de luchthaven vertrokken. De zondag ervoor hadden we al afscheid van verschillende mensen uit de gemeente genomen en ze hadden zelfs een soort afscheidsbijeenkomst voor ons georganiseerd! Dat plan werd spontaan bedacht na de ochtenddienst en aan het eind van de middag stond er een tafel met allerlei lekkers klaar, was er drinken en keken we foto's die genomen waren tijdens gemeenteactiviteiten. Daarna was de kerkdienst, die dit keer drukker bezocht werd dan anders. Het was een leuke dag!

Maandag werden we uitgezwaaid door verschillende bekenden. Er was zelfs een groepje jongeren, waarvan er een die dag jarig was, om de meiden uit te zwaaien. Tegen half 11 werd het tijd om door de douane te gaan. Nog een laatste groet en toen gingen we richting de gate. Exact 12 uur vertrok ons vliegtuig. Na de verhalen van Tera hadden we ons ingesteld op een minder luxe vlucht dan de heenreis, maar het viel ons alles mee. We hadden een Airbus 340 en dat is een redelijk groot toestel. Je kon je benen goed kwijt en iedere stoel had een eigen muziekaansluiting met tien verschillende kanalen. Keus genoeg! Verder werden er drie films vertoond voor wie niet wilde slapen, lezen of wat dan ook. Ik had het geluk naast een raampje te zitten en onderweg heb ik genoten van het prachtige uitzicht. Eerst boven Zuid-Amerika en later boven de oceaan toen de zon onderging. Dat was een prachtige ervaring! De terugreis verliep voorspoedig en om half zeven plaatselijke tijd landden we in Madrid. Daarna hadden we nog ruim een uur om naar de gate te gaan voor onze volgende vlucht. Ook het laatste stukje van Madrid naar Amsterdam ging prima. We vertrokken ietsje later dan gepland, maar waren toch om half 12 in Amsterdam. Daarna ging het snel. Onze koffers kwamen vrij snel op de band en toen konden we de familie Westmaas begroeten. Onderweg naar  Woerden werden de eerste verhalen verteld van deze fantastische reis!

Inmiddels ben ik weer gewend aan thuis. Eerlijk gezegd vond ik het maar vreemd om m'n eigen huis weer binnen te stappen. Een perfecte vloer, alles netjes ingericht, een prachtige tuin (hahaha, met veel onkruid, soms zelfs miniboompjes!) en een heerlijk douche met WARM water, een wc die normaal doorspoelt en waar je gewoon je toiletpapier in mag gooien. Het klopte gewoon niet. Nog moe van alle indrukken en de reis ben ik m'n bed ingerold. Tegen vijven ging de wekker en toen heb ik een heerlijke douche genomen. Daarna even met het thuisfront gebeld en toen op gewone Nederlandse tijd naar bed... Volgens mij heb ik het ritme weer aardig te pakken, want het gaat prima nu. Even afwachten of ik vanavond ook goed kan slapen, maar ik denk dat het allemaal wel meevalt. Straks nog even naar de was kijken, maar ook daar ben ik al bijna mee klaar. En dan heerlijk nagenieten aan de hand van foto´s!!!

Bedankt voor het meelezen en meeleven. Wie een uitgebreider verhaal wil, moet zich maar melden.



Gemeente-uitje

03:19, 7/8/2010  ..  0 comments  ..  Link

Opnieuw een uitje: dit keer met de gemeente van Betel. We hadden een bus geregeld en om 8 uur moest iedereen er zijn. Omdat ze hier toch nooit op tijd zijn, hadden ze ons al gezegd dat we om half 9 mochten komen. Dat werd ietsje later, want Annerieke en José leven ook nog met Peruaanse tijden ;) We gingen met een taxi en tegenwoordig kunnen we met z´n zessen in één taxi... (vraag niet hoe, maar het kan).

Blijkbaar was het erg leuk dat wij meegingen, want de hele bus zat vol toen we aankwamen en er moest zelfs een extra auto mee, omdat zich zoveel mensen opgegeven hadden. Wij konden nog gezellig in de bus en Harm en Josien gingen in de auto mee. De stemming zat er goed in en iedereen had er zin in. De eindbestemming was een oord voorbij Koricancha. Ik geloof dat het van een of ander bijbelgenootschap is, maar het is prima geschikt voor dit soort doeleinden. Een ruim grasveld met voetbalveld en zwembad, schaduw en zon en een oord met een grote gemeenschapsruimte. Genoeg voor een heerlijk dagje uit! En dat was het ook. Er waren leuke ontmoetingen en iedereen ging ontspannen met elkaar om. We begonnen met een paar opdrachten, vrouwen tegen mannen. Eerst moest er binnen vijf minuten een tekening gemaakt worden over de natuur en dat moest je uitleggen. Daarna moesten er ballonnen opgeblazen worden en aan een touw vastgemaakt worden, zodat we het konden ophangen. Tot slot moesten twee damen en twee heren in wc-papier gewikkeld worden. De stemming zat er goed in en onder begeleiding van gitaarmuziek ging het extra goed. We zijn er tot een uur of 4 gebleven en vertrokken daarna weer naar de kerk. Ons laatste dagje uit... De laatste ontmoetingen. Op naar het afscheid.

Morgen nog twee kerkdiensten in Betel en maandagmorgen hopen we op het vliegtuig te stappen...



Nogmaals een dagje Koricancha

03:07, 6/8/2010  ..  0 comments  ..  Link

Om half negen hadden we bij de kerk afgesproken. Daar zouden we ons verzamelen om met de jongeren van de gemeente een dagje uit te gaan. In Peru is het tot het laatste moment onzeker of het allemaal gaat zoals afgesproken is. Het is pas zeker als het gebeurd is. Er kwamen maar drie jongeren opdagen en halverwege de dag kwam er nog eentje, terwijl we gehoord hadden dat het dubbele zou komen... Geeft niet, voor ons was het duidelijk dat we naar Koricancha zouden gaan en voor de rest moet je maar flexibel zijn. We namen de bus en de reis duurde zo´n twee uur. Let wel: het is allemaal nog binnen Lima!

Het was in Koricancha lekker zonnig, al waaide het wel flink en dat zorgde af en toe voor wat kilte. Gevaarlijk, want de kans van verbranden is dan groot! De jongeren vermaakten zich opperbest (daar zorgden de Nederlandse jongeren wel voor) en ´s middags werd er lekker gezwommen. José en Marit waren dat niet direct van plan, maar Josés acties (ze gooide de jongens in het water) riepen wraak op. Onder het mom van een foto maken bij de waterrand werd ze met kleren en al in het zwembad gegooid! Daarna kreeg Marit een beurt en was iedereen nat. Gelukkig scheen het zonnetje krachtig en hadden ze schone shirts bij zich, dus het was niet zo´n probleem.

Tegen zessen vertrokken we weer. We hadden vrij snel een plaatsje in de bus gevonden en de terugreis verliep rustig. We waren iets na achten thuis en hadden nog even de tijd om ons op te knappen, want elk moment kon de oud-directrice van het Diego Thomson (de school waar Harm gewerkt heeft) op de stoep staan. Zij wilde ons mee uit eten nemen. Het werd opnieuw patat met vlees (iets meer dan alleen kip).



Terug naar Lima

02:49, 5/8/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vannacht zijn we per nachtbus teruggegaan naar Lima. Pela en de kinderen gingen mee, dat was wel gezellig. Al hebben we de meeste tijd geslapen/gedommeld. We kwamen mooi op tijd aan (half 9) en gingen daarna door naar het hostal, nadat we afscheid hadden genomen van de familie Aldave.

Toen de kamers verdeeld waren, gingen we douchen en uitrusten (slapen) tot een uurtje of 12. Daarna vertrokken we naar hermana Sipriana, die ons uitgenodigd had voor de lunch. Deze familie heeft met hard werken de ergste armoede overwonnen. Hun huis bestaat nu uit drie verdiepingen, maar daar wonen dan ook drie of vier gezinnen. Sipriana en haar man (ouderling in Betel) wonen beneden, daarboven hun dochter Monica met man en twee kinderen, daarboven dochter Noemi met vriend en drie kinderen. Dan blijven er nog twee zoons over en nog een stuk of drie kleinkinderen waarvan ik niet weet bij wie die horen en waar ze wonen. De huizen hier worden stukje bij beetje gebouwd. Steeds als er geld is, komt er een verdieping bij of wordt er iets aan de afwerking gedaan. De afwerking beneden is nog in ontwikkeling en ook boven is nog niet alles zoals het hoort, maar je kunt er prima leven. Veel mensen zorgen trouwens dat het niet helemaal af is, want zodra een huis klaar is, moet je er belasting over betalen...

Met deze familie gaat het nu wat beter, want ze namen ons mee uit eten en dat is een luxe die niet iedereen zich kan veroorloven. (Uit eten betekent hier dat je in een goedkoop restaurant voor 10 sol een compleet menu hebt, 2,5 euro dus). Daarna gingen we terug naar hun huis. Het plan was om daar pannenkoeken te bakken, want de volgende dag zouden we met jongeren uit de gemeente op pad gaan en die hadden om Hollandse pannenkoeken gevraagd. Eerst moest er echter een pan gekocht worden, want die hadden ze niet. (een goede met anti-aanbaklaag) Toen we die hadden en alle ingrediënten gekocht waren, konden we aan de slag. Josien gaf aanwijzingen en Sipriana en Monica gingen aan het werk. Het lukte heel goed! Ze waakten streng over de pannenkoeken, want de (klein)kinderen mochten niet proeven. (en nee, ik heb er niet de hele tijd bij gestaan...:S)

Tegen etenstijd kwamen we erachter dat er ´s avonds een gebedsbijeenkomst in de kerk was en Francisco had als ouderling daar de leiding. We besloten er ook heen te gaan en daarna verder te gaan met bakken. Er was een groepje van zeven gemeenteleden en de dominee. Harm, Josien en ik kwamen daar dan nog bij, want de meiden waren de hort op. Omdat Harm José op moest halen, haakte hij al vrij snel af, dus bleef er maar een klein clubje over. Ze begonnen met een soort bijbelstudie en daarna werd gevraagd naar gebedspunten. Iedereen kon iets noemen en Francisco schreef dat nauwkeurig op. Daarna werden we in drie groepen verdeeld en kreeg elk groepje een paar gebedspunten toebedeeld. In je groepje werd om de beurt gebeden en iedereen sloot zijn of haar gebed af met ´amen´, waarna de ander verder ging met zijn of haar punt. En dan kun je geen woord Spaans... Toch was het een goede en fijne ervaring.

Terug bij Francisco en Sipriana gingen Josien en Sipriana verder met bakken en ik heb samen met Harm en José boven gezeten bij Monica en haar gezin. Monica heeft in de tijd dat Harm en Josien in Lima woonden daar elke dag schoongemaakt. Van het geld dat ze verdiende heeft ze haar opleiding tot lerares betaald.

Het was erg laat toen we teruggingen naar ons hostal, dus dat werd een korte nacht...



Adoberuļnes

03:24, 4/8/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vandaag hebben we de omgeving van Trujillo bezocht. We hadden behoorlijk wat op het programma staan, maar uiteindelijk is de uitvoering niet helemaal gelukt. Dat lag deels aan ons en deels aan de mogelijkheden die er waren.

We begonnen in elk geval met een bezoek aan Huaca del sol en Huaca del luna. Dat zijn de overblijfselen van twee tempels die met leem (adobe) gemaakt zijn. De tempel van de maan (luna) bestaat uit vijf lagen. Steeds werd de bovenste laag bedekt met een nieuwe laag die groter was, maar daardoor was de onderliggende laag niet meer toegankelijk. Dat betekent dus ook dat we alleen de bovenste delen konden zien. Opgraven is niet mogelijk, want de onderste delen zijn kleiner en zouden dus ineen storten als je uit gaat graven of je vernietigt daarmee de bovenste delen. Gelukkig was er nog genoeg te zien en we hebben weer lekker volop foto´s kunnen maken.

We keerden terug naar het huis van Pela om te eten (opnieuw heerlijk!) en na het eten voerden we een discussie over het middagprogramma. We hadden een aankondiging gezien van paardrijden en dat leek ons wel wat. De Pasopaarden zijn bijzondere paarden die alleen in Peru voorkomen. Hun gang is net wat anders dan andere paarden: het zit tussen draf en galop in. De voorbenen gaan daarbij heel snel en ze zijn dus ook geschikt bij het uitvoeren van dansen. Op dus naar de fokkerij... Helaas bleek het paardrijden heel duur en ook niet mogelijk te zijn voor zo´n grote groep. Daar ging het ritje langs het strand :(

Op naar Huanchaco, het strand. Het is hier winter, maar omdat de zon scheen, konden we lekker bijbruinen. Zonder trui, zonder jas, blote benen... Maar zodra de zon weg was, waren de truien en jassen weer nodig. Gijs ging ondertussen surfen, maar het was toch wel erg koud en de golven waren niet echt geschikt.

Eind van de middag gaan we moe en voldaan terug naar huis en deze avond rommelen we wat aan om de tijd te overbruggen. Om kwart voor 11 gaat de bus naar Lima en Pela en haar kinderen gaan ook mee. Gezellig!



Nachtreis naar Trujillo

03:46, 3/8/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vannacht zijn we naar Trujillo vertrokken. Hadden we naar Satipo een luxe bus, deze overtrof het nog een keer. Leren stoelen, erg breed en ze konden lekker ver naar achteren. Dit keer heb ik zelfs redelijk geslapen! We kregen vooraf wel een erg bloedige film te zien en daarna werd je geacht rustig te slapen ;)

Tegen half 9 arriveerden we in Trujillo, waarna we met de taxi naar het huis van Pela gingen. Zij is een Nederlandse en we slapen de komende nacht bij haar. Haar drie kinderen worden met de Nederlandse taal opgevoed, hoewel de jongste het nog niet zo goed kan. Hij leest wel boekjes in het Nederlands, maar begrijpt het nog niet. De andere twee kunnen het goed spreken; de oudste zelfs accentloos!

We hebben de stad Trujillo een beetje verkend en verder weinig bijzonders gedaan. Morgen staat er wel het een en ander op het programma. Dat gaat vast een mooie dag worden!



Koffers pakken en souvenirs kopen

01:16, 2/8/2010  ..  2 comments  ..  Link

Vandaag gaan we weer op souvenirs uit. We gaan naar een andere wijk en vinden daar een overvloed aan souvenirs. Om alles te bekijken heb je minstens een dag nodig en die tijd hebben we niet. We beperken ons dus tot het hoogstnoodzakelijke. Annerieke heeft haar pantoffels gevonden en ik heb ook nog wat ingeslagen.

Daarna gaan we naar de Bijbelshop. Die zit in dezelfde straat, maar de straat is nogal lang. We moeten van cuadra 44 naar cuadra 10. De straten zijn hier verdeeld in blokken en aan het huisnummer kun je zien in welk blok je zit. Zo beginnen de huisnummers van de Mercado met 44 en de Bijbelshop met 10.

M´n geld vliegt erdoor! Zoveel leuke dingen en voor zo weinig geld... (maar als je het optelt...) In elk geval ben ik nu klaar met alle souvenirs en bestellingen van groepsgenoten die alweer in Nederland zitten. Dat is te merken ook, want m´n koffer en de extra weekendtas zitten vol. Gelukkig is het geld bijna op, dus ik kan weinig meer aan de voorraad toevoegen.

Vanavond vertrekken we naar Trujillo met de bus van 10.15 uur. De rit duurt 10 uur, dus het is ochtend voor we er zijn. Hopelijk kunnen we een beetje slapen...

Tot de volgende keer!



Op souvenirjacht

01:00, 31/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vandaag staat er weinig bijzonders gepland. De morgen begint met uitslapen, want de avond ervoor lagen we nogal laat in bed. En slapen doe je hier wel. Ik slaap hier tenminste meer dan thuis. (nieuwe indrukken zijn nogal vermoeiend...)

Daarna gaan we naar de Mercado Artesenal. Veel kraampjes met allerlei souvenirs voor uiteenlopende prijzen. Maar ook hier kun je afdingen! Met een lijstje van bestellingen uit Nederland loop ik de kraampjes af. Kijken, kijken en niet kopen, maar vergelijken. Uiteindelijk kom ik met een tas vol spullen in huis, maar ik ben nog niet op de helft van wat ik nodig heb. Maandag maar een nieuwe poging wagen...

Op zondag gaan we naar het noorden van Lima. We bezoeken Elim, waar we al eerder de school van hebben bekeken. Een fijne gemeente met veel jongeren. Er wacht ons een hartelijk ontvangst en na de dienst worden we naar voren geroepen en wordt er voor ons gebeden en krijgen we een hartelijk applaus. Ook hier wordt het Heilig Avondmaal gevierd en het is opnieuw anders dan in de andere gemeenten. Degenen die deelnemen gaan staan en dan komt er iemand met een schaal brood langs. Vervolgens wordt de (rode) wijn in glazen geschonken en de ouderling die langskomt met het glas veegt het steeds netjes met een doekje af. De dominee neemt veel ruimte voor bezinning en er is gelegenheid voor stil gebed. Ik denk dat ik dit nog wel de meest indrukwekkende avondmaalsdienst vond. Na afloop spreken we nog wat jongeren die evangelisatiewerk doen in een wijk verderop. Harm had namelijk verteld dat hij en ik ook evangelisatiewerk doen. Voor de jongeren was er na afloop van de dienst nog een pantomime. In tweetallen moesten jongeren bedenken hoe ze anderen bereiken kunnen met het evangelie. Deze jongens voeren een pantomime op die ´een leeg hart´ heet. Niets kan het lege hart vullen (we zagen een feestje, voetbal, muziek, drank). Tot slot wijst de ene jongen de andere op God en gaan ze bidden. Dan wordt het lege hart vervuld. Mooi verbeeld!

Daarna vertrekken we naar Sinaï en de nabijgelegen evangelisatiepost. Die post is gefinancierd door een RD-actie. We krijgen er een maaltijd en daarna worden we naar de kerk gebracht. De wijk waarin de kerk staat is nog in opbouw. We lopen door het (woestijn)zand wat een weg moet verbeelden. Sinaï in de woestijn! De zon schijnt en we hebben een schitterend uitzicht op de zandbergen erachter. Betoverend plaatje, maar ook schrijnende omstandigheden. De man die ons naar Sinaï brengt vertelt over zijn vrouw die ernstig ziek is en bestraald moet worden. De reiskosten en de zalf tegen brandwonden (door bestraling) zijn erg hoog. Hij heeft zijn land al verkocht en verschillende andere bezittingen, maar komt er niet meer uit. Harm heeft beloofd dat hij na zal denken over wat oplossingen en geld. Misschien een actie in Nederland?

In Sinaï staan bedden klaar waarop we uit kunnen rusten. Wat een luxe! We maken er dankbaar gebruik van. Daarna weer terug naar de evangelisatiepost (die eigenlijk ook al een kerk is) voor de avonddienst. De dienst wordt goed bezocht en ook hier valt ons de warme hartelijkheid op. Een fijne zondag dus!



Dagje ontspannen

00:53, 30/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vrijdag zijn we bij Gustavo en zijn vrouw op bezoek geweest. Hij was op vakantie in het zuiden van Lima en daar scheen een heerlijk zonnetje. Het vakantiehuis zag er prachtig uit en we werden ontvangen met een overvloedige maaltijd. Het toetje was het lekkerste dat ik deze hele vakantie heb gehad: vanilleijs met chocola en stukjes cake. Verrukkelijk!

´s Middags gingen we met de zoon en dochter van Gustavo naar het speelveld om te tennissen (of iets wat daar op lijkt). Verder hebben we heerlijk gekletst en weinig bijzonders gedaan, maar het was reuze gezellig en we voelden ons er goed op ons gemak.

Tegen de avond kwam er nog een vriend van een van de zoons en ook een broer en schoonzus kwamen langs. Dat kan hier allemaal en met de grootste vanzelfsprekendheid schuiven ze aan en eten mee. We hadden eigenlijk het plan om eind van de middag weg te gaan, maar ze rekenden op ons met het eten (brood en koekjes!) en het was 8 uur dat we er vertrokken. Vanuit het zuiden van Lima is het nog zo´n 2 uur rijden met de bus voor we bij ons hostal zijn. Dat gaat dus niet zo snel. Ter vergelijking: Lima is zo groot als de provincie Utrecht en om met de bus van de ene naar de andere kant te komen heb je zo´n 3,5 uur nodig...



Fiestas patrias

03:28, 28/7/2010  ..  1 comments  ..  Link

Nationale feestdag! Op woensdag merken we er weinig van. Je ziet alleen wel bij elk huis een vlag (dat is verplicht, anders krijg je een boete) en sommige mensen lopen met een speldje op, zoals bij ons vroeger met Koninginnedag, maar dan in de Peruaanse kleuren. En de busprijzen zijn duurder.

Voor de morgen hebben we weinig bijzonders gepland. Lekker rustig de dag beginnen. ´s Middags zijn we uitgenodigd bij Maritza, de vroegere kokkin van Harm en Josien. Ook Klaribel is daar. Zij kookte de eerste twee jaar in huize Visscher. Het was erg gezellig en de maaltijd die we kregen was verrukkelijk. We aten vlindermacaroni met verse groenten, heerlijke salade en het werd opgediend in mooie aardewerken schalen. Aan het eind van de middag bezochten we de school waar de man van Maritza conciërge en hun dochter juf is. In die school zit ook de kerk (of andersom, want kerk en school zijn nauw met elkaar verbonden). We kregen een uitgebreide rondleiding en mochten alles bekijken, tot de lerarenkamer annex magazijn toe.

Op donderdag, de tweede feestdag, was wat meer te merken van het nationalisme. Om 9 uur begon het defilé op Av. de Brasil. Vanwege opstartproblemen in de ochtend, vertrokken we pas tegen half 10 richting de Brasil. Rond 10 uur hadden we een plekje gevonden waar we door politieagenten, omdat we toeristen waren..., door het hek mochten. Aangezien de Peruanen niet zo lang zijn, was het voor ons makkelijk om de optocht te bekijken. We konden zo over de menigte heenkijken en hadden een prachtig zicht op de straat. De optocht was nog maar net begonnen, want in Peru neemt men het niet zo nauw met de tijd... Met veel bombarie en gemarcheer kwamen verschillende groepen voorbijtrekken. Muziekkorpsen begeleidden het gezang van de soldaten, mariniers, politieagenten en andere belangrijke groepen. Iedereen zag er opgetuigd uit en langs de hele route stonden politieagenten en ME´ers die het publiek moesten bewaken. Ondertussen vlogen in formatie nog wat vliegtuigen en helikopters over. Leuk om mee te maken!

Daarna moesten we ons haasten naar de luchthaven om Tera op te halen. Zij is een paar dagen naar Moyobamba geweest met haar oom en tante. Tera stond ons al op te wachten, want haar vlucht was iets vroeger vertrokken dan gepland. Dat is vrij bijzonder in Peru, want meestal is alles en iedereen te laat.

Onze lunch nuttigen we bij Pedro, een ouderling uit de kerk. Hij had ons speciaal uitgenodig en we kregen opnieuw overvloedig te eten. Als voorafje iets met maïs, kip en olijf. Daarna rijst en linzen met vlees. Dat was weer smullen! Het toetje bestond uit pudding met gelatine (blubber).

Het volgende programmaonderdeel was een bezoekje aan Marieke. Zij is getrouwd met een Peruaan. Haar huis zag er keurig en gezellig uit. Voor Tera was het leuk, want zij kende Marieke nog van de Wittenberg. Marieke heeft twee kinderen en de oudste, Sem van 3, vond al die speelkameraadjes prachtig.

We sloten de dag af met een avondje bowlen, waarin Harm Josien met 1 punt versloeg. Ze zijn dus wel aan elkaar gewaagd! ;)



Dagje Gamarra

04:32, 27/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vandaag begonnen we rustig. Tegen elven stapten we op de bus richting Gamarra. In die wijk zijn een heleboel stoffenwinkels en modezaken (goedkoop). Het was even spannend wat we aan zouden treffen, want Josien had in de krant gelezen dat er gisteren onlusten waren.

Toen we aankwamen werden we door een vrouw gewaarschuwd voor zakkenrollers. We hadden uit voorzorg alle sieraden en tassen thuis gelaten en het geld onder onze kleding verstopt. Deze wijk staat bekend om zijn criminaliteit. Wij hebben er gelukkig weinig van gemerkt. We vielen wel erg op, want er lopen geen toeristen en dan is een blanke een bezienswaardigheid.

Al vrij snel waren we er achter wat die onlusten inhielden. We kwamen mensen van de kerk tegen en die vertelden ons dat er een toilet ingestort was, waarbij een persoon om het leven is gekomen. Als gevolg daarvan ontstonden relletjes en daar kwam de politie natuurlijk op af. Vandaag was het niet bijzonder onrustig.

Gamarra is een waar paradijs voor de stoffenliefhebber én de schoenenliefhebber (... ik dus;) ) En ja, ik kon het niet laten, dus ik kom met een extra paar schoenen thuis. Die meiden probeerden me laarzen aan te smeren en ik heb ze nog gepast ook. Tjonge, wat een bekijks trok dat. Het waren dan ook erg bijzondere laarzen: wit met een soort zebraprint. De hakken waren enorm hoog, er zaten plateauzolen onder en de lengte was tot over de knie. Volgens de verkoopster waren ze bedoeld voor vrouwen die kinderen vermaakten. Nou, ik zie mij al voor de klas staan met die dingen... (hahaha, ik denk dat ik de leerlingen er inderdaad mee vermaak!) Toch maar niet gekocht dus.

Halverwege de middag zijn we teruggegaan. We aten wat in de buurt van ons hostal (moet je nagaan: nog geen 10 euro voor 5 personen!).

Vanavond zijn we naar een muziekavond van de kerk San Pablo geweest. De avond zou om 7 uur beginnen, maar dat loopt altijd uit. Tegen half 8 begonnen we en een uur later kwam er nog een muziekgroep van de kerk uit Oasis binnen. Tja, tijd is rekbaar hier.



Verjaardag in Koricancha

02:40, 26/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vandaag is Annerieke jarig en we mogen er geen aandacht aan schenken. Een hand geven kan nog net, maar zingen is verboden ;) Cadeautjes wil ze ook niet op haar verjaardag, dus dat doen we dan morgen maar... (we hebben trouwens ook nog niks geschikts gevonden).

We vertrekken met de bus naar het Zuiden. Net buiten Lima zijn verschillende parken en daar brengen we onze dag door. Echt vakantie vieren dus! Heerlijk in het zonnetje, af en toe het zwembad induiken en verder gewoon luieren. Niet echt bijzonder dus, maar dat hoeft ook niet.



Betel en Oasis

02:29, 25/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Zondag hebben we in Lima twee kerkdiensten bezocht. ´s Morgens zijn we weer naar Betel geweest (de gemeente waar Harm en Josien ook lid waren). Opnieuw hoorden we een praktische preek over anticonceptie en wat de Bijbel erover zegt. Tegelijk legt het een verantwoordelijkheid op jou als christen om een voorbeeld te zijn voor anderen. Na de dienst was er Heilig Avondmaal. Dat vieren ze hier elke maand en vorige week hadden we dat ook al meegemaakt in Cusco. Het gaat hier wel wat anders dan bij ons. Er wordt geen formulier gelezen, maar een gedeelte uit 1 Kor. 11. Daarna komt er een ouderling langs met brood waar je dan een stukje af mag breken. Iedereen wacht met eten tot de dominee het brood gebroken heeft en overdenkt dan in stilte het verbreken van het lichaam van Christus. Daarna gaat een andere ouderling (of diaken) langs met kleine glaasjes wijn. In deze gemeente was het rode wijn, vorige week was het witte wijn. Ook nu weer wacht iedereen tot de dominee het sein geeft dat je mag drinken. Iedereen vanaf 12 jaar die lid is van de gemeente mag deelnemen en als je niet deelneemt, word je daar op aangesproken...

Na afloop van de dienst worden de jarigen toegezongen. Dit keer mocht ook Annerieke naar voren komen, want ze is maandag jarig.

´s Middags zijn we heerlijk in ons hostal geweest en konden we op z´n zondags uitrusten...;) Daarna vertrokken we richting het zuiden van de stad om de gemeente Oasis te bezoeken. Voor de dienst aten we bij een ouderling. De wijk waarin de kerk staat en de mensen wonen is in de jaren negentig ontstaan. Toen namen de mensen bezit van een stuk land en zetten daar een hutje neer. Langzamerhand worden die hutjes vervangen door stenen huizen. De ouderling woonde in een prachtig huis (hoewel de inrichting nog gedaan moest worden). We werden er hartelijk ontvangen. Als voorgerecht kregen we koude aardappels, vlees (koeienhart!) en maïs (spreek uit: maa-ies). Daarna volgde een cordon bleu met rijst en een sausje. Het was erg lekker.

De dienst in oasis is niet te vergelijken met een Nederlandse dienst. Deze gemeente kent een bloeiend verenigingsleven. De jongeren vervullen ook een rol in de dienst door muziek te maken. Dat gaat echt op z´n Peruaans: hard en enthousiast. Helaas stonden de liederen niet in de muziekbundel en mijn Spaans is nog niet echt geweldig...;) Ik kan nu trouwens wel oefenen, want na afloop kregen we van een gemeentelid een Nieuw Testament.

De terugweg werden we heel luxe thuisgebracht. Een van de chauffeurs vroeg aan José of ik (in NL) ook naar de kerk ging... (had ik netjes een rok met zwart aan, met zwart shirt - in NL oerdegelijk - krijg je zo´n vraag!)



Optocht en bommelding

04:22, 24/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

De zaterdag begint met uitslapen. Daarna rustig ontbijten en vanuit je kamer de optocht bekijken die langskomt. Overal in de stad zijn ze namelijk aan het oefenen voor de nationale feestdag (28 juli). De vaderlandsliefde is groot, maar wordt meteen aangegrepen om de verkiezingen onder de aandacht te brengen. In oktober moeten er burgemeesters gekozen worden (elk stadsdeel heeft een eigen burgemeester) en volgend jaar zijn de districtsverkiezingen.

´s Middags zijn we naar hermana Ruth geweest. Zij heeft bij Harm en Josien gewerkt. We worden hartelijk ontvangen en bewonderen het huis. Langzaam wordt alles opgebouwd en als er weer geld is, komt er een verdieping bij. De kamer is erg mooi geworden, maar is nog niet af. Dat komt vast nog wel... Hermana Ruth vertelt ons dat er bij het oefenen voor de fiestas patrias drieduizend ouders en hun kinderen op de been waren. Een groots gebeuren dus. Ineens riep er iemand dat er een bom was. Paniek alom. Waarschijnlijk was het een stunt in verband met de verkiezingen om de huidige burgemeester aan te klagen dat de veiligheidsmaatregelen niet voldoende waren. Gelukkig is het allemaal opgenomen en kunnen ze de banden bekijken om het nader uit te zoeken. Je vraagt je af wat er volgende week nog gebeurt tijdens de nationale feestdag...



Een tien is onvoldoende

02:10, 23/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Donderdag is een saaie dag. Van ´s morgens tot ´s avonds in de bus! Dit keer een gewone bus, omdat we overdag reisden en dat betekent: geen wc aan boord... Niet te veel drinken dan maar, want er zijn maar weinig tussenstops.

Vrijdag is alweer de laatste dag van Alie, Hennie en Rianne. We beginnen de dag met een bezoekje aan de Elimschool, waar Harm voorzitter van is geweest. De kinderen zijn al vrij, maar de leerkrachten zijn nog wel aanwezig om alles op te ruimen. De school heeft inmiddels alle klassen, dat wil zeggen: kleuterschool tot voortgezet onderwijs. De kleuters beginnen al met Engels en ze gaan hier ook vanaf drie jaar al naar school. Die boeken spraken ons wel aan, want dat niveau Spaans is nog behapbaar...;) Het cijfersysteem is hier anders dan bij ons. Je haalt alleen hele cijfers en ze gaan door tot twintig. Een tien is dus onvoldoende!

Op hetzelfde terrein staat ook de kerk. Het is een mooi gebouw, waarin ook bijeenkomsten van de school worden gehouden. Deze morgen is er voorlichting voor ouders van kleuters. Deze voorlichtingen zijn een extraatje waarmee de school punten verdient, oftewel aantrekkelijk wordt voor ouders.

´s Middags bezoeken we de mercado (markt) voor de laatste inkopen en dan is het alweer tijd om naar het vliegveld te gaan. De groep dunt langzaam uit...

Vanaf het vliegveld gaan we naar een luxe winkelcentrum. Daar zijn de prijzen op Europees niveau en eigenlijk is het helemaal niet leuk om daar rond te lopen. Zoveel overdaad! Het hoort gewoon niet. Overal lichtjes (aan de overkant van het kruispunt staan allemaal casino´s) en een herrie vanwege de livemuziek. We doen nog wat boodschappen in de supermarkt en gaan daar ook eten en dan snel naar het hostal: rust!

We sluiten de avond af en kletsen gezellig door tot half 12. Dan is het tijd om Tera weg te brengen. Zij gaat naar een hotel waar ook haar tante komt, omdat ze de volgende dag door zullen reizen naar Moyobamba. Het is dus een latertje geworden...



Jungletocht

02:01, 21/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Bij aankomst in Satipo gaan we meteen naar onze kamers om nog even heerlijk ons bed in te duiken. Helaas slapen we aan de straatkant en komt er enorm veel lawaai binnen. De vermoeidheid is sterker en al snel zijn we in diepe rust. Niet voor lang, helaas. Om 10 uur worden we aan het ontbijt verwacht en daarna staat er een tripje op het programma. Enigszins gaar zitten we elkaar aan te gapen. De tour gaat naar een waterval (het is te koud om te zwemmen), een viskwekerij en een cacaoplantage. De foto´s moeten mij duidelijk maken hoe het was, want ik heb me door vermoeidheid laten leiden en ben m´n bed weer ingedoken.

De volgende dag staat er opnieuw een tochtje op de rol. We vertrekken in een taxi en gaan daarna verder met de mototaxi (een soort tuktuk). Eindbestemming: de rio. In een rubberboot met drie gaten (geen probleem, het is niet gevaarlijk...) gaan we de rivier op. We moeten zelf roeien en het is een beetje vergelijkbaar met raften. Hier hadden we niet echt op gerekend en onze uitrusting was er ook niet helemaal geschikt voor. Tonnetjes kennen ze niet, dus de tassen moesten zorgvuldig op schoot gehouden worden door de middelste passagiers die niet hoefden te roeien. Het ging natuurlijk allemaal goed. We zijn twee keer gestopt en moesten door het water waden om de kant te bereiken, maar konden daarna genieten van de prachtige natuur. Het is er erg groen en er is een rijkdom aan planten en vogels.

Na het varen bezoeken we een indianennederzetting. We worden verwelkomd door het opperhoofd en krijgen twee dansen te zien. Daarna mogen wij ons presenteren met iets typisch Hollands. Maar wat is nou typisch Hollands??? (tja, de klompendans kunnen we natuurlijk niet doen...) Het is zakdoekje leggen geworden en de kinderen en vrouwen deden ook mee. Volgens mij vonden ze het wel leuk. Nog even ambachtelijke spullen bekijken (en kopen), nog een slottoespraak (waarin Harm meteen het Evangelie kan verkondigen) en dan weer op huis aan. Moe en voldaan zoeken we ´s avonds naar een eettentje en gaan we voor de zoveelste keer uit eten. In Nederland hoeven we dat voorlopig niet meer te doen...



ter info

14:50, 19/7/2010  ..  1 comments  ..  Link

Ik heb de datums veranderd, zodat je per dag ziet wat we gedaan hebben. Soms is er dus een blog toegevoegd, voor de blog die er al stond.

Foto´s kan ik helaas nu niet toevoegen, want ze moeten eerst verkleind worden. Zodra het kan zet ik er wat op. Je vindt ze onder fotoalbum Peru.



Reizen in Peru

03:46, 19/7/2010  ..  0 comments  ..  Link

Vandaag hebben we op verschillende manieren gereisd. We gingen ´s morgens met het vliegtuig van Cusco naar Lima. Bij het inchecken werden onze koffers allemaal geopend en we werden ondervraagd waar we geweest waren, want stel je voor dat we coca mee hadden genomen... Zelfs de Bijbel werd doorgebladerd! Toen we deze ronde hadden doorstaan, werd de bagage op de band gelegd en konden we redelijk vlot doorlopen. Een poosje wachten in de vertrekhal en luisteren naar de nummers die omgeroepen werden. Eerst werden de achterste rijen opgeroepen en daarna de voorste rijen. Wel een handig systeem. Bij binnenlandse vluchten moet je 24 uur van tevoren de vlucht herbevestigen. Doe je dat niet, dan loop je kans dat je plaats aan een ander gegeven wordt. Blijkbaar was dat ook deze ochtend gebeurd. Twee personen hadden hetzelfde stoelnummer, dus dan moet er eentje vertrekken. Het leverde wat gediscussieer en een vertraging van een kwartier op en toen konden we eindelijk vertrekken.

Het opstijgen vond ik erg vervelend. We moesten de bergen over en gingen dus stijl omhoog, maar daarna hadden we een prachtig uitzicht op dit deel van Peru. De vlucht duurde maar een uur (ik blij, want ik vond het geen prettige vlucht...) en met een rondje over zee werd de landing ingezet. Weer vaste grond onder de voeten!

Lima hebben we in sneltreinvaart bekeken. Gids Raul vertelde wat over de binnenstad, we zagen de wisseling van de wacht bij het presidentieel paleis, mochten even shoppen en gingen eten bij de Chifa (de Chinees). Om 8 uur werden we verwacht bij het busstation. Raul had voor ons een luxe bus gereserveerd die ons naar Satipo zou brengen. Maar eerst in de taxi, want lopend was het niet te doen. Die taxiritjes zijn ook een belevenis. Er zijn verkeersregels, maar het is een sport die zoveel mogelijk te overtreden. Er wordt nog wel enigszins geluisterd naar de barbies (politieagentes die het verkeer regelen), maar voetgangers hebben nooit voorrang en moeten dus erg goed opletten. De taxi´s gaan van links naar rechts en van rechts naar links. Ze toeteren als ze voorrang willen, scheren rakelings langs collega´s en het gaat allemaal maar net goed. Voor iemand die de neiging heeft met een ander mee te rijden (ik dus...) is het een goede training van je hartspier ;)

De busrit naar Satipo was een ware bezoeking. We hadden notabene de meest luxe bus van onze hele reis, maar de weg was beroerd slecht. We schommelden en schokten en de reis over bergen maakte ons misselijk. We waren enorm blij dat we tegen 8 uur in de ochtend aankwamen...



Zondag in Cusco

14:43, 18/7/2010  ..  1 comments  ..  Link

Na een luie zaterdag volgde een relaxte zondag. We woonden immers in de kerk en hoefden niet verder op stap om een kerkdienst te bezoeken. Vanuit de eetzaal stapten we zo de kerkzaal in. De gemeente is wat soberder dan de andere gemeenten die we bezocht hebben. Ze zingen wat minder en het is ook gedragener. De orde van dienst is strakker en ze letten hier ook wat meer op de regeltjes. Eerlijk gezegd kwam dat wel wat killer over dan de andere gemeenten. Daar proefde je wat meer echtheid en hartelijkheid.

Na de dienst was er een gemeentemaaltijd ter ere van ons. Vanwege geldgebrek hadden ze dat al maanden niet gehad. Het eten was heerlijk en we hebben het ons goed laten smaken. Daarna hebben we twee Peruaanse jongeren leren Regenwormen. Ze begrepen het spel heel snel.

De middag ging in alle rust voorbij en we sloten af met koffie of thee en een stuk taart dat we de avond ervoor gekocht hadden. Heerlijk! ´s Avonds bezochten we weer een kerkdienst (na een mislukte poging om elders een jongerendienst te volgen, die verplaatst was naar de zaterdagavond...)

Vroeg naar bed deze avond, want morgen gaan we naar Lima en daar nemen we de nachtbus richting Satipo om vandaaruit de jungle in te trekken!



Cielo y mate de coca

14:53, 17/7/2010  ..  2 comments  ..  Link

In Peru gaan de dingen wat anders dan we in Nederland gewend zijn. Zo moet je voor toiletbezoek je eigen wc-papier meenemen en je mag dat niet in de wc gooien, maar moet het in een emmertje naast de wc gooien. Anders raakt de afvoer verstopt... (die is niet zo groot en je snapt al wel, bij een grote boodschap heb je ook een probleem...)

Water uit de kraan is niet te drinken. In Arequipa zit er veel cloor in, maar hier in Cusco valt het wel mee. Toch is koken wel aan te bevelen, anders word je ziek. Meestal kopen we flesjes water in de supermarkt. Het lekkerste water is van Cielo, dat hemel betekent.

Als je de hoogte in gaat, kun je problemen met je gezondheid krijgen. Duizeligheid, misselijkheid, vermoeidheid is geen uitzondering. Het gaat immers om hoogten van 3 tot 4 duizend meter. Inmiddels zijn we aardig gewend, maar we drinken nog steeds mate de coca (oftewel cocathee) om problemen te voorkomen. Het lijkt een beetje op groene thee en het is volop te koop in de supermarkt. Onderweg kun je het ook kopen, maar dan zitten er cocablaadjes in je thee, waar je ook gewoon op kunt kauwen. Een andere mogelijkheid is om cocasnoepjes te kopen. Wees niet bezorgd, je raakt er niet aan verslaafd ;)

De kerkdiensten verlopen hier ook anders. Vorige week kwam er een vrouw met een hoed op de kerk in. Hoeden dragen ze hier altijd, als bescherming tegen de zon. Ze werd van diverse kanten gemaand de hoed af te zetten, want dat is werkkleding en dat past niet in de kerk...

De maan is hier ook anders dan in Nederland. Bij ons staat de maan, hier ligt hij. Vreemd om te zien!



{ Last Page }   { Page 1 of 2 }   { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Afscheid van Peru
Gemeente-uitje
Nogmaals een dagje Koricancha
Terug naar Lima
Adoberuļnes

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer