Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Petra@Bali

Bangkok

16:18, 19/6/2009 .. 0 comments .. Link

Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb geschreven. Ik was van plan om direct na mijn tripje naar Bangkok een stukje te schrijven maar dat is nu al weer een maand geleden. Druk heb ik het natuurlijk niet, ik moet eerlijk zeggen ik ben gewoon lui. Nu moet ik zeggen ik heb niet echt op mijn kont gezeten hoor.

 

Eerst even terug naar Bangkok. Het idee was dat ik daar een management cursus zou gaan doen. Maar door de ongeregeldheden een maandje voor de cursus hebben ze besloten om de cursus af te lasten. Erg jammer natuurlijk want ik had er erg veel zin in. Maar ik had natuurlijk al een ticket naar Bangkok en ik moest ook het land uit om een nieuw visa te regelen. Niets aan het handje natuurlijk toen ik er was en heb heerlijk 5 dagen door Bangkok lopen struinen. Een erge mooie stad, veel Boedistische tempels gezien. Visa regelen was zo gebeurd. Dus veel tijd om andere leuke dingen te doen. De Boedistische tempels zijn erg anders ten opzichten van de Hindoeïstische tempels in Bali. Veel goud kleur wordt gebruikt in de Boedistische tempels, de Hindoeïstische tempels zijn soberder. Een aantal tempels werd flink gerestaureerd. Je kon bij de Wat Pho (Wat: betekent tempel in het Thais) kon je een groet op de nieuwe dakpannen schrijven. Vele mensen deden dat dus en ik heb dat ook gedaan. Terug in Bali moest ik meteen naar het ziekenhuis want een vriend vanuit Oost-Timor was opgenomen met knokkel koorts dus ik kon meteen als verpleegkundige aan de slag. Dat heb ik de afgelopen tijd al meerdere keren gedaan.

 

In Bangkok had ik mezelf een Ipod cadeau gedaan. Dit nieuwe gadget vergt mijn tijd de laatste weken. Ik ben al mijn cd’s op deze Ipod aan het zetten en dat heel veel tijd in beslag. Zeker als je na twee dagen achter de computer alles wist en weer opnieuw moet beginnen. Maar het gaat nu aardig. 424 Cd’s staan op de Itune en ik heb voor 81,7 dagen muziek op de Ipod staan en het einde is nog niet inzicht. Vele cd’s zijn nog niet gekopieerd. Maar wat een uitvinding zeg. Ik ben normaal geen gadget persoon, voor mij nog geen Ipod telefoon of Blackberry. Maar hier ben ik erg blij mee.

 

En dan genoten van het bezoek van Remco en Marci. Gezellig met hun Bali verkend. Remco had een aantal tripjes in elkaar geflanst. Erg leuk want ik kwam zelfs op plaatsen waar ik zelf nog niet was geweest. Het gezelligste was natuurlijk om Marci een beetje beter te leren kennen. Ik heb Marci natuurlijk nog niet zo vaak gezien. Dus veel gekletst en ik ben erg verwend door hen met lekkere etentjes en dipjes in het hotel zwembad. Kortom, een aantal hele gezellige dagen met hen gehad.

 

Dan deze maand, een maand van feestjes. Veel vrienden zijn jarig maar ook vele afscheidsfeestjes. Een van mijn beste vrienden, Jane, gaat voor een jaar in Liberia werken. Een fantastische kans voor haar maar ik zal haar missen. Zij was degene die me kwam afhalen in Jakarta van het vliegveld toen ik net bij VSO begon. Dus ik ken haar nu 7 jaar. Aan de ander kant komt in Juli, een andere vriendin, Nicola, naar Bali voor een vakantie. Ik ken Nicola vanuit Larantuka. Vele kennen haar wel vanuit mijn nieuws brieven die ik toen schreef. Vorig jaar ben ik naar haar bruiloft in Engeland geweest.

 

Verder ga ik elke morgen naar de sportschool. Maar nog steeds willen de kilootjes er niet vanaf. Door kleine gezondheids problemen ben ik nu wel op een dieet. Mijn cholesterol was op eens hoog na een half jaar in Oost Timor. Dus minder vet eten en kijken of het beter is na 3 maanden. De tuin bijhouden, ik zit dus echt niet alleen maar op mijn luie kont. Flink gesolliciteerd de afgelopen maanden. En waarschijnlijk kan ik hier in Bali aan de slag voor een aantal korte opdrachten. Verder is er een groot HIV/Aids conferentie in Augustus waar ik als ik nog geen werk heb als vrijwilliger aan de slag ga.

 

Dat was het weer voor deze keer.

 

Heel veel knuffels

 

Petra

 

P.S. Ik ben ook op Facebook en daar staan foto’s. Ik heb Hyves geprobeerd maar wordt daar niet geaccepteerd.



40th Verjaardag

10:38, 30/4/2009 .. 1 comments .. Link

Hallo allemaal,

 

Vorige week heb ik dan de volgende mijlpijl in mijn leven gehaald. Ik werd 40. Op zaterdag heb ik dit samen met een aantal vrienden gevierd. Niet een heel groot feest, maar een bescheiden aantal goede vrienden uitgenodigd voor een drankje en een BBQ. Ik ben heerlijk verwend met een aantal prachtige cadeaus. Het was natuurlijk heel erg jammer dat mijn ouders mijn verjaardag niet hier op Bali konden vieren. Daar in tegen had mijn broertje een leuke verassing met het feit dat hij en Marci in Mei naar Bali komen voor een vakantie.

 

40 worden is net zoals 18-25-30 een mijlpijl in het leven. Maar vele mensen zeggen dat het leven pas na de 40 begint. Een vriendin zei zelfs tegen me: de veertiger jaren zijn de nieuwe twintig en de vijftiger jaren zijn de nieuwe 30. Als dat zo is dan zie ik helmaal niet tegen op om 50 te worden want de dertiger jaren waren zo veel meer interessanter dan de twintiger jaren.

 

Ik weet niet of veel mensen dit doen maar ik had een “te doen voor mijn veertigste verjaardag” lijstje. Dit lijstje was niet lang. Er stond eigenlijk maar een wens op en die wens had ik al bijna 10 jaar sinds mijn eerst vakantie op Bali. Wat stond er dan op dat lijstje, vragen jullie je natuurlijk af.

 

 

Ik wilde al heel lang een tatoeage. Maar tot op heden was er nog niets van gekomen. Vorig jaar toen ik in Nederland was, heb ik wat meer informatie ingezameld over tatoeages. Wat ik wilde was me wel duidelijk maar op wat voor manier dat was nog even een verassing.

Maar ja, de tijd begon nu toch wel erg erom te spannen dus 2 weken voor mijn feestje heb ik het dan eindelijk laten doen. Resultaat: zie de foto’s.

 

Hoe is het verder op Bali? Met mij gaat alles goed. Ik ben druk aan het solliciteren. Hopelijk snel resultaat. Ik zou in Mei naar Bangkok gaan voor een management cursus maar door de problemen in Thailand is de cursus gecanceld. Wat erg jammer is want ik zag daar erg naar uit. Ik ga nu alleen naar Bangkok op mijn nieuwe visum te regelen. Eind Mei komen Remco en Marci dan. In Juli komt er een vriendin uit Engeland. Nic. Misschien kennen  jullie die nog wel uit mijn verhalen vanuit Larantuka. We zaten samen voor 3 ½ daar en hebben lief en leed toen gedeeld, het is dus erg gezellig dat zij voor een vakantie overkomt. De tuin is eindelijk klaar, maar doordat er veel beton uit is heb ik er wel meer werk aan dus bijna elke middag kun je me terug vinden in de tuin. De global warming is hier ook te merken, de laatste weken is het bloedje heet in Bali en heel weinig regen tot nu toe.

 

Zo te lezen hebben jullie in ieder geval een heerlijk voorjaar gehad.

 

Dikke knuffel vanuit Bali

 

Petra



Nyepi

12:46, 26/3/2009 .. 1 comments .. Link
Rust, Afzondering. Van vanochtend 6 uur tot vrijdag ochtend 6 uur, mag ik mijn huis niet verlaten. Ik zit nu buiten (12.00 in de middag) voor mijn laptop en hoor alleen het sjilpen van vogels, kakkelen van kippen, het zachte geruis van mijn fan en zo nu en dan een blaffende hond op de achtergrond (en mijn luid pratende buren). Na het “gewone”, het Chinese, het boedistische en het islamitische nieuwe jaar vieren vandaag de Hindoes, hun nieuwe jaar of te wel Nyepi. Jaar 1931. Het Hindoe Nieuwe Jaar wordt anders gevierd in Bali dan in bijvoorbeeld Nepal. Ik kan me nog herinneren dat ik in Nepal was met Nyepi en dat ik van alle kanten gebombardeerd werd met kleine ballontjes gevuld met water en dat mijn gezicht door omstanders in verschillende kleuren werd gepoederd. In Bali word het nieuwe jaar gevierd in afzondering. Een dag van bezinning. Deze dag staat in het teken van 4 belangrijke gedachten:

 

  1. Niemand verlaat zijn huis/ terrein. En dan bedoel ik ook niemand. Iedereen blijft binnen, geen brommers/auto’s op de weg. Het vliegveld is gesloten voor 24 uur. Alleen in geval van nood, ziekte mag iemand de straat op. Dat betekent b.v voor de hotels dat de gasten alleen in bepaalde gebieden mogen bivakkeren en b.v niet het strand op mogen ook al is het hotel aan het strand gelegen. De enige mensen die op straat zijn, zijn de buurtwachters die erop zien dat iedereen zich aan de regels houdt en voor de veiligheid.
  2. Er mag geen vuur worden gebruikt. Denk dan even terug in de tijd toen we nog geen elektriciteit hadden. Er mag niet gekookt worden, geen licht/lampen gebruikt worden in de avond. Je ziet dan ook vele ramen afgeplakt zodat in de avond toch lampen kunnen branden. Ik ben benieuwd hoe het er vanavond uit ziet. Het is prachtig helder vandaag, dus het zal absoluut fantastische vanavond met de sterren hemel. Dus gisteren is er al gekookt voor vandaag.
  3. Geen geluid. Geen radio, geen tv of te wel geen gebruik van elektriciteit en officieel geen gepraat. Deze dag staat in het teken van overdenkingen voor het nieuwe jaar en zou in meditatie moeten worden doorgebracht.
  4. Over punt 4 ben ik niet helemaal zeker. Geen werk. Dat klinkt natuurlijk logisch als je huis niet uit mag, niet mag koken maar in Bali waar het dagelijkse leven in het teken staat van offeren is dat toch wat anders. Veel tijd word elke dag gebruikt om offers te maken. Deze dag hoeft er dan ook niet geofferd te worden.  Maar ik zal dit nog even nakijken.

 

De avond voor Nyepi, is er altijd een ogeh-ogeh. Een soort processie van gepapier-machéde poppen die door de straten worden gedragen met heel veel geluid van potten en panen en zelf gemaakte rotjes. Dit is om de kwade geesten te verjagen. Volgens omstanders iets wat je een keer moet meemaken. Maar helaas voor dit jaar had de provinciale gemeentes gevraagd aan iedereen om dit niet te doen. De reden is mij niet helemaal duidelijk, het is natuurlijk een stukje eigen cultuur maar het had te maken met de komende verkiezingen begin April. Dus helaas de ogeh-ogeh heb ik nog niet kunnen beleven.

 

Als ik de regels voor vandaag streng zou volgen dan zou ik dit stukje voor jullie niet mogen typen.  Mijn fan aan hebben mag eigenlijk ook niet maar het is bloedje warm de laatste weken hier. Het regen seizoen is nu echt afgelopen.

 

Verder gaat het lekker met me. Een vriend zei van de week dat ik een nieuwe baan had als professional relaxer. Ik ben rustig aan het solliciteren. In Mei ga ik naar Bangkok om een management cursus te doen en eind April komen mijn ouders. Ik ben nog steeds druk bezig met de tuin. Door al die Hindoe feestdagen kan mijn tuinman niet elke week komen. Hopelijk is de tuin volgende week eindelijk af. Verder ben ik 3-4 keer per week in de sportschool aan de gang. Boekje lezen, DVDtje kijken, op visite bij vrienden, boodschappen doen, dat zijn zo’n beetje de dingen die ik doe. Niet erg interessant maar wel heerlijk.

 

Heel veel groetjes en knuffels vanuit Bali

 

Petra



Back in Bali

15:16, 2/3/2009 .. 1 comments .. Link

Allereerst mijn excuses dat ik zo lang niet heb van me laten horen. Ik had beloofd om in December iets te schrijven maar mijn laatste week in Dili was zo druk dat ik daar niet aan toe gekomen ben. Laatste rapport schrijven, afscheid nemen van nieuwe vrienden en afscheidsfeestje van de Concern collega’s.

 

Nu ben ik alweer 2 maanden in Bali en heb nog steeds niet geschreven en daar schaam ik me toch wel een beetje voor want druk heb ik het eigenlijk niet. Maar het gevoel van manyana, manyana of te wel als het vandaag niet komt dan komt het morgen wel zit er helemaal in. Niet dat ik de hele dag op mijn luie reet zit, maar toch.

 

Ik heb besloten om even niet aan het werk te gaan en even heerlijk te genieten van deze vrije tijd. In April komen mijn ouders naar Bali, en daarna ga ik naar Bangkok om een cursus te doen. Dus tot die tijd even niet aan het werk en genieten dus.

 

Zoals ik al zei, ik zit niet de hele dag op mijn luie reet. Ik ga 4-5 keer per week naar de sportschool toe. De maanden in Dili en de maand in Nederland had toch weer wat overtollig kilootjes gebracht. Dus nieuw goed voornemen om die eraf te werken. Maar helaas het gaat niet meer zo makkelijk dan vroeger. Ik merk toch dat ik wat ouder word. Verder ga ik 1 keer in de week naar Ubud, voor een acupunctuur behandeling. Aan mijn gezondheid werken.

 

Verder ben ik de laatste weken druk bezig in de tuin. Door een flinke overstroming in Januari was bijna al mijn gras dood gegaan. Doordat mijn tuin bijna alleen maar uit een betonen vloer bestaat, heb ik besloten om een flinke stuk beton eruit te halen en meer bloemen en gras erin te zitten. Het voordeel moet dan zijn dat het water in het regenseizoen wat sneller in de grond zakt en niet zoals nu een week duurt. Ach, zo had ik wel een privé zwembadje voor 1 week en nu honderden kikkers in de tuin. Wayan komt me altijd in het weekend een dagje helpen en het begint er al leuk uit te zien. Nieuwe tegels en plantje gekocht van de week.

 

Omdat ik nu meer tijd had, dacht ik deze keer mijn visum een keer zelf te regelen. Tot nu toe deed Maria dat altijd. Nu dat was een hele belevenis. Het invullen van de formulieren was geen probleem, maar mijn paspoort ophalen dat ging zo maar niet. Nu staat de immigratie in Indonesië bekent als een van de corrupte instanties en ze proberen van alles. Zo dus ook met mij. Volgens de ambtenaar van de immigratie had ik niet het goede visum. Ik verbleef al langer dan 6 maanden in Indonesië en zou niet op mijn huidig visum mogen blijven.  Ik natuurlijk poes lief tegen hem en zeggen dat ik natuurlijk alle regels wil volgen. Maar toen ik vroeg hoe ik dan een ander visum moest aanvragen kreeg ik verschillende keren geen antwoord en dat ik de afgelopen maanden niet in Indonesië was geweest, scheen ook geen indruk op hem te maken. Hij hoopte met zijn actie alleen maar dat ik hem geld zou aanbieden zodat hij mijn visum kan regelen en wat geld ervoor krijgt buiten de gewone kanalen om. Helaas daar trapte ik dus niet in. Maar een chocolade vanuit Nederland zou ook wel lekker zijn, zei hij. Dus voor de makkelijkheid gaat Maria mij visum maar weer regelen. Wettelijk heb ik geen fouten gemaakt. Maar het blijft een gedoe om hier te wonen.

 

Verder komen er regelmatig vrienden langs die een poosje willen logeren. Dus zoals je ziet verveel ik me helemaal niet. Ik ben druk maar op een relaxte manieren en dat bevalt me erg goed.

 

Na Mei ga ik weer in de pen en op zoek naar een nieuwe consultancy. Maar eerst moet de tuin af.

 

Ik hoop dat het verder met iedereen goed gaat.

 

Liefs

 

Petra



Sorry

13:33, 7/11/2008 .. 0 comments .. Link

Hallo allemaal,

Ik heb zoveel te vertellen over Timor-Leste, het probleem is alleen dat ik de laatste weken alleen maar in het veld ben en heel moeilijk internet heb. Dus jullie zullen even moeten wachten tot ik terug ben in Dili begin december.

Dear All,

I have a lot to tell you about my adventures in East Timor but the problem is. I'll be in the field most of my time and internet is very difficult. So you need to wait until I'm back in Dili at the beginning of Decemer.



Duiken/Diving

12:28, 27/10/2008 .. 0 comments .. Link

Hallo allemaal,

Ik heb het erg druk gehad de laatste paar weken. Na mijn vakantie in Nederland zijn 2 stafleden vertrokken. Dus vorige week hadden we een hele volle dag met interviews voor nieuwe stafleden. Ik heb 30 interviews moeten houden en gelukkig zaten er een aantal goede kandidaten tussen. Dus volgende week gaan deze aan de slag. Wat betekend dat ik het mijn laatste maandje hier in Timor het extra druk zal krijgen.

Maar gelukkig heb ik daarnaast genoeg afleiding gevonden. Sinds begin van deze maand ben ik weer gaan duiken. Ik heb nu alweer 6 keer gedoken en het is hier prachtig. Veel koraal en prachtige vis. Echt even relaxen. Daarnaast ga ik ook regelmatig als ik in Dili ben naar de salon voor een massage.

Dus echt klagen heb ik niet.

Knuffel

Petra

Dear all,

The last couple of weeks, I was very busy. After my holiday in England and Holland, 2 staff members left. Last week I did 30 intervieuws for new staff. Luckily there were enough good candidates. So I will be busy, the last month of my contract here.

But no worries, I'm also relaxing a lot. I have been diving since the begining of this month. It is very beautifull here with lots of coral and fish. I also going to the salon to get a massage. So a lot of relaxing also.

I hope everybody is doing fine.

Big hug

Petra



UN Heli

12:25, 19/9/2008 .. 0 comments .. Link

Zoals belooft vorige week, hier nieuws uit Oost Timor. Het is nu zondag avond (14-09-2008), een uurtje of negen. Vrijdag ben ik met de UN helikopter vanuit Los Palos naar Dili gevlogen en maandag vlieg ik naar Same. Dus een relaxing weekend in Dili met lekker eten en een massage. Zoals jullie weten, werk ik sinds begin Juni in Oost Timor voor 6 maanden. Ik werk hier voor Concern Worldwide een Ierse INGO. Mijn voornaamste werk is om de capacity van de locale staff te verhogen. Dit houdt  onder anderen in het verbeteren van management skills, het verhogen van kennis over gezondheid en voeding. Dit is zeker niet makkelijk want na 20 jaar Indonesische onderdrukking en banen die altijd werden bezet door Indonesiers, moet dit nu overgenomen worden door de Timorese bevolking zelf. Dus een grote uitdaging voor mij om een start te maken in 4 maanden dat ik hier ben.

 

De eerste vraag die ik meestal krijg, als ik vertel dat ik in Oost-Timor werk is, is het wel veilig daar. Ja, op dit moment is het veilig hier. Er is sinds April geen avond klok meer en de bevolking houdt zich rustig. Dat wil niet zegen dat de vlam weer in de pan kan slaan op een gegeven moment. De situatie is nog steeds er onstabiel. Er zijn allerlei geruchten b.v over wie achter de presidents aanslag zat van het begin van dit jaar. Dus het blijft oppassen en alert blijven.

 

Oost-Timor is een land wat nog steeds onder controle staat van de UN. Wat betekent dat er vele UN medewerkers hier werken. In Dili (hoofdstad van Oost Timor) komt dit naar voren door de vele UN auto’s die daar rijden. Elke 10 meter komt er wel een UN auto voorbij. Niet alleen is de UN duidelijk aanwezig maar ook de vele INGO’s die hier hulp bieden in verschillende sectoren van gezondheid, landbouw, HIV/Aids, peacebuilding, mensen rechten. Te veel om op te noemen en die rijden ook allemaal hier rond. Vele landen zijn hier afgevaardigd; Aussies, kiwi’s, Nederlanders (25 in totaal), Kenianen, Indiase, Bangladesis, Portugezen, Nepalezen, Engelsen, Ieren, Duitsers, Russen te veel om op te noemen. Als ik dan in Dili ben ontmoet ik dus regelmatig mensen van allerlei nationaliteiten.

 

Door al deze nationaliteiten en de aanwezigheid van de UN, is Dili een stad met goede (en mindere goede natuurlijk) restaurants en supermarkten waar van alles is te verkrijgen. Daardoor is alles ook peopie duur in vergelijking met b.v Indonesia. Een huurhuis in Dili voor een expat ligt tussen de 650-1500 dollar per maand.  Daar kan je in Indonesie een huis voor een half jaar van huren. Veel wordt er vanuit Australie ingevoerd, brood, joghurt, wijn, je kan het zo gek niet bedenken. Dus voor mij is het lekker smullen als ik in Dili ben. Ik doe hier dan ook altijd wel boodschappen voordat ik weer naar het veld ga. Sapje, kaas, snack, lekkere groenten zoals paprika, courgette etc.

 

Het blijft voor mij raar om al deze nationalitieten zo te zien rond lopen. Maar het is ook erg gezellig. Zo nam een Indiase collega me zaterdag mee naar een tradionele Indiase lunch om een Indiase feestdag te vieren. Nu dat was smullen. Veel mensen ontmoet die voor Unicef, WHO, UN etc werken. Het is zeker een land om goed te netwerken.

 

Hier laat ik het bij voor deze keer. Heb je vragen dan kun je altijd je commentaar hier op de weblog achterlaten.

 

Heel veel groetjes vanuit Oost-Timor.

 

 

 

As promised last week, here some news from East Timor. It is now Sunday evening, around 9 o’clock. Friday I travelled with the UN chopper from Los Palos to Dili and Monday I’ll fly to Same. So I’m enjoying a relaxing weekend in Dili with nice food and a  massage. As you know, I work here since June  and my contract will be for 6 months. I work for Concern Worldwide an Irish INGO. My main work is to increase the capacity of the local nutrition staff including increase management skills, increase health and nutrition knowledge. This is definitely not easy because after 20 years of Indonesian suppression and most of the jobs held by Indonesian in the past, now this need to be taking over by the Timorese themselves. So a big challenge for me to start with this in the next 4 months.

 

First question most people ask, is it safe in East Timor. At this moment yes. Since April there is no curview anymore and the community is quiet. But that doesn’t say much, but at every moment it can go wrong again. The situation is still unstable. For example there is a lot of gossip around about the hit on the president in the beginning of this year. So I need to be careful and stay alert.

 

East-Timor is a country which is still under control of the UN. This means that there are many different people working for them but also looking in Dili the appearance of many UN cars. Every 10 metre you can see an UN car passing. Not only the UN is widely present also many INGO’s given help to the community in different areas including health, agriculture, HIV/Aids, peace building, human rights. Too much to mention. So many people from different countries are working here: Aussies, kiwis, Dutch (25 in total), Kenyan, Indians, Bangladeshis, Portuguese, Nepalese, English, Irish, Germans, Russian. So when I’m in Dili I meet often people from all kinds of nationalities.

 

Because of the attendance of all those nationalities and the UN, Dili has a range of good (but also less) restaurants and supermarkets were you can buy everything. But because of so many foreigners, life is very expensive here comparing with Indonesia. For example an expat house in Dili cost 650 -1500 dollar a months. In Indonesia for that price, you can rent a house for 6 months. A lot of food in imported from Australia. Bread, yoghurt, wine, name it and you can get it. Before I go to the field, I buy some food in Dili. Juice, cheese, nice vegetables which I can’t get in the village like paprika, courgette etc.

 

It still feels strange for me to see al those nationalities. But it is also very pleasant. Last Saturday my Indians collega took me to a traditional Indians lunch to celebrate one of the Indians holidays. I ate very nice food. And I met a lot of people working for UNICEF, WHO, UN etc. It is definitely a good country to do some networking.

 

This is it for this time. If you have questions you always can leave a comment on this weblog.

 

Greetings from East Timor

 

 

 



Druk druk druk

15:16, 12/9/2008 .. 0 comments .. Link

Hallo allemaal,

Sorry, Ik ben zo druk geweest de laatste 2 weken dat ik nog geen tijd heb gehad om iets nieuws op de blog te zetten. Maar volgende week ga ik echt aan de gang. Zie jullie dan.

Dear All,

I'm so sorry that you couldn't read something new on the blog, but I have been so busy. Next week I'm going to write something. See you then.

 



Hallo

21:21, 14/8/2008 .. 2 comments .. Link
Hallo allemaal,
Hier is dan na 6 jaar mijn eigen weblog. Hier kun je regelmatig mijn nieuws brieven lezen maar ook foto's bekijken en je kunt natuurlijk een berichtje voor me achter laten.
Groetjes
Petra

Dear All,
Finally after 6 years, I have my own weblog. You can find here my news letters but also photo's. Of course you can also leave behind a message for me on this weblog.
Greetings
Petra

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Bangkok
40th Verjaardag
Nyepi
Back in Bali
Sorry

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer