Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Alsof er iets gebeurt...

12/11/2006 - Welgevulde stockings...

 

Gisteravond zat ik fijn in mijn wijde broek en topje achter de computer. Lekker even een avondje alleen. De vriend was weg, hij had een mannenavond. Naar de bioscoop met twee vrienden, een film kijken van een of andere Afghaan met een verschrikkelijk accent die het wilde maken in Hollywood. Ze vroegen me nog of ik mee wilde, maar nee, liever niet; bij een film in de bioscoop loop je niet zomaar weg. Misschien dat ik hem later nog eens thuis wilde gaan kijken, dan kon ik hem tenminste stop zetten als het me te jolig werd.


Nog steeds achter die computer opende ik mijn verslavingssite: eBay. Af en toe heb ik zin om een willekeurig woord in te tikken en zien hoeveel ‘hits’ dat oplevert in de grote eBay-zoekmachine. Deze keer koos ik voor het mooie woord ‘stockings’ (natuurlijk met een achterliggende gedachte…ik hoopte iets moois te vinden waarmee ik hém kon verrassen). Het leverde een immense hoeveelheid aan zoekresultaten op. Naast alle plaatjes die er waren van mooie, lange kousen met kanten randjes en jarretelgordels, stuitte ik op een aantal postkaarten van een man uit Engeland. Postkaarten met daarop oude afbeeldingen van pin-up dames die hun kuisheid aan het verliezen waren. Met andere woorden: harde porno voor iemand uit de jaren dertig. Niet meteen wegklikken, dacht ik. Ik vond het verdomd interessant om te zien hoe vadsig die dames op de foto’s waren: minstens cup D (it’s all real!) en een kont van heb ik jou daar. De cellulitis was er zelfs op te zien, niks geretoucheerd. Dit was een openbaring voor me: wat ze vroeger een teken van schoonheid, van weelde en welvaart vonden, wordt nu afgedaan als dik, overmatig, of zoals men het zo mooi -maar oh zo kwetsend- kan verwoorden: volslank.

Als je deze beelden vergelijkt met wat er tegenwoordig over de catwalk loopt; zo’n bonkig scharminkel van Versace past minstens vier keer in zo’n dametje uit 1953. Verschrikkelijk gewoon, hoe het ideaalbeeld van de vrouw door de jaren heen tien keer slanker is geworden. Al hoorde ik laatst wel dat de ‘mollige’ vrouw weer in de mode komt. Modellen hebben niet meer maatje 32, maar groeien al richting de 34 of zelfs 36.  In de krant las ik dat een welgevormde vrouw een teken is van welvaart. Natuurlijk: waar een dikke vrouw rond dartelt, moet wel voedsel in de buurt zijn. Helaas denkt men dit over het algemeen alleen nog in arme landen, zoals Afrika. Ik kan niet wachten op de dag dat ik sexy gevonden word met mijn maatje 38/40, dat jongedames met míjn maat in de kleren van Karl Lagerfeld over die catwalk mogen lopen. Vooralsnog is het streefbeeld van ieder ander meisje zo dun te zijn als Twiggy, maar ik wacht liever op de dag dat ‘gezond slank zijn’ helemaal ‘hot’ is.   

zeg (3) :: maar :: niets

18/6/2006 - the Omen

Vrijdag, begin van de avond. Ik kom thuis om een uur of zes, vanuit Drachten. Doe de televisie aan, wil wel even voetbal kijken (Nederland - Ivoorkust). Kwam op weg van station naar huis nog vriend in auto tegen, die wilde me mee hebben naar de kroeg, om het dáár te kijken. Wilde op zich wel, maar dacht aan mijn gesteldheid voor de volgende dag. Die moest goed zijn; ik moest er zaterdag om 5 uur weer uit. Enfin, ik kom thuis-doe tv aan-kijk stukje voetbal en -bliep bliep- de sms-deun. Ik lees de sms. ,,Kom nou even naar de Mukkes" was de strekking. En zodra ik de sms wegklik, begint mijn televisie angstaanjagend te storen. Alsof het een shot in een thriller betrof. Het groene lichtje op mijn televisie ging aan en uit, aan en uit. Strepen, groen en zwart, over mijn beeldscherm. Griemelig beeld. Zwart beeld. Een groen voetbalveld. Groen beeld. Na 7 seconden met mijn mond open naar het voorval te hebben gekeken, raapte ik mijn verstand bij elkaar en trok de stekker eruit. PANG. Een wolkje rool (of verbeeldde ik dat me) vloog op uit de tv-kast. Fiklucht (zeker geen verbeelding). Nu zat er niets anders op; ik móest wel naar de kroeg.

'De goden hebben het weer goed met me voor', dacht ik nog, op weg naar de bar. Nu ben ik dus gedoemd de rest van de tijd dat Nederland speelt in de kroeg door te brengen.



zeg (0) :: maar :: niets

9/6/2006 - Mannen in pak op 6-6-6

Het is wel duidelijk dat het Copywritingsemester is afgelopen. Niemand die nog een blog schrijft, tenminste, voor zover ik ze bijhoud. De laatste schoolweken zijn altijd zo ergerlijk voor mij. Nog een schijtproject te doen waar ik absoluut geen zin in heb, nog een portfolio dat op zich wel leuk werk is, maar ik de tijd voor moet uittrekken (tijd die ik niet heb) om het zo mooi mogelijk te maken. Door alle tussendoorse opdrachten en activiteiten is het gevolg dat ik nog immer met twee halve artikelen zit...

Activiteiten ja, want zoals u weet was het afgelopen weekend het Pinksterweekend, wat 'feest in Bolsward' betekent. Twee dagen lang door de stad kuieren en mensen kijken, pils drinken en gek doen. De dag erna, 6-6-6, trouwden mijn beste vriend en zijn vriendin. Wat een prachtbruiloft. Wat een mooie jurk. En god wat was iedereen opeens sexy in een pak. En wat was ik trots om getuige te zijn...Net als de anderen trouwens,  van iedere getuige plakten de handen bij het ondertekenen van de wettelijke papieren.

zeg (2) :: maar :: niets

17/5/2006 - En waarvoor ze dienen

Omdat mijn nieuwsgierigheid groter is dan mijn vermogen om iets niet te willen weten, heb ik de man toch maar een mail gestuurd met daarin de vraag voor welke doeleinden hij mijn panties wilde gebruiken. Vrijwel meteen kreeg ik een mailtje terug met daarin een vrij neutraal antwoord: hij deed ze aan en maakte er foto's van. Als voorbeeld van zijn kunst had hij me een foto meegestuurd. Wel, die houd ik fijn voor mezelf en de buurman.Omdat ik respect heb voor jullie zwakke maag.


En op zulke momenten denk je dan bij jezelf: waarom ik?

Claer

zeg (1) :: maar :: niets

17/5/2006 - Gedragen panties te koop

Om aan te ruiken, om aan te trekken, misschien wel om je interieur er mee te versieren. Onvoorstelbaar mailtje dat ik vanmorgen kreeg. Een kerel die via marktplaats mijn naam+email had gevonden, stelde me de serieuze vraag of ik nog gedragen panties voor hem had. Daar wilde hij dan wel fors voor betalen. Ik dacht er nog over na om de viespeuk een antwoord te sturen, maar nee. Ik houd het bij een vernedering online. Verder laat ik deze man ook anoniem, voor zijn eigen bestwil.

Zijn naam is overigens Gerard en zijn emailadres is .... hah. Ik liet me even gaan.




zeg (1) :: maar :: niets

17/5/2006 - Ook leuk

Wat overigens erg leuk is:

artikel over taxichauffeur

en het daarbij behorende filmpje:

filmpje

Met dank aan E.Witteveen.

Goed een nacht,
Claer

zeg (0) :: maar :: niets

17/5/2006 - Voor de wind

Vandaag was een van de schaarse dagen dat alles voor de wind leek te gaan: alle toetsen met een voldoende (waarvan een dik voldoende) afgerond, alle deadlines gehaald (op misschien Cultuurschok na, maar niemand weet wanneer die deadline nu eigenlijk valt...) en een 'pitch' gewonnen. Niet dat meneer De Graaf daar daadwerkelijk iets mee zal doen, maar wie weet geeft het inspiratie voor volgend jaar. Dit alles vond ik voldoende reden de dames te trakteren op taart in de Hema. Verantwoord snoepen, noemen we dat. Vanavond hebben Caro en ik nog even in het café gezeten, samen met iemand die de toets van C&B al vaak genoeg had gedaan en uiteindelijk het traject met een voldoende heeft afgesloten en met een vriendin die we (te) weinig zien. Kinderen hebben het druk tegenwoordig. Daar heb je meteen de reden waarom ik hier om 1:16 nog een blogje zit te tikken. Voilà. Hier maak ik gewoonweg geen tijd meer voor. Misschien dat ik dat met ingang van vannacht wel weer doe, omdat ik nu eindelijk internet op mijn kamer heb. Nu kan ik hier compleet wonen. Voedsel, kleren, onderdak en internet. Nog even en dan komt daar misschien nog werk bij, dat hoor ik morgen, of dat genoeg opbrengt om te stoppen met mijn andere baantje. Maar daar ga ik niet vanuit, het is leuk 'voor erbij' en voor de CV.
De enige tegenvaller van vandaag is het verlies van de camera van Caro. Heeft iemand een Kodak camera gezien, meld dit dan!


Als het goed is, kan ik het vanaf morgenmiddag rustig aan doen. Wat zal dat raar aanvoelen. Natuurlijk zijn er dingen te doen: briefing, cultuurschok, presentatie VVV, cadeautjes voor drie jarigen, kleding voor de trouwerij binnenkort, contacten onderhouden, baantjes, etc. Maar dan nog, dit kan allemaal geleidelijk gebeuren, geen haast, geen druk.
Nu zal ik naar bed, gekleed in het prachtige witte shirt met de grote Z.


Muziek: Frank Sinatra - NewYork, New York

zeg (0) :: maar :: niets

<- Toekomst :: Verleden ->

Mijn ruimte

Een enigszins verplichte uitlaatklep, aan eenieder openbaar gemaakt. Verwacht er niet teveel van, mijn woorden zijn anders wanneer ik weet dat anderen het onder ogen zullen krijgen.

Doorverwijzingen

Naar huis
Ken mij
Archieven
Lieve mensen
Schrijf me
Voor feestjes

Lieve mensen

Tirza
Margriet
Hosting door HQ ICT Systeembeheer