Hallo mensen,
Daar zijn we dan weer. Wat een vervelende, aangrijpende en bange dagen hebben we weer achter de rug. Neem allen maar aan dat dit tot en met het einde zo zal voelen.
Weer aan het bloed, constante pijnstilling, computer en zuurstof geweest en eigenlijk voor de zoveelste keer zo erg geschrokken wat deze verschrikkelijke rotziekte met je doet. Het is echt niet voor te stellen!!
Gelukkig waren er genoeg mensen om me heen om ons te steunen, met zowel deskundigheid als menselijkheid, echter kunnen ze één ding gewoon niet bij me weghalen: Het ondervinden van zo’n verschrikkelijk en oneerlijk gevecht.
Vannacht gelukkig op een kamer alleen mogen slapen, aangezien mijn kamergenoot 24 uur per dag verschillende erge geluiden maakte. Gelukkig dus wel een redelijke nachtrust gehad.
Ik mocht zelf beslissen wanneer ik naar huis ging en heb dus voor vandaag gekozen. Morgen of later zou ook kunnen als ik dit zou willen. Ik ben liever thuis om zo nog een beetje van mijn/ons leven te maken.
En hoe nu verder? We weten het gewoon niet meer en zullen moeten zien wat er op ons pad komt. Eerst kijken hoe lang ik deze morfinepleister (om de 3 dagen een nieuwe) met eventuele 3 pijnstillers kan verdragen. De actie die hierna nog zou kunnen is eigenlijk een soort kastje in je lichaam, alwaar je je medicatie inkrijgt.
Even voor de duidelijkheid (kan het toch niet mooier maken dan het is): hierna zijn alle opties wel zo’n beetje de revue gepasseerd en begint simpelweg het wachten op het einde…..
Hoe lang dan nog?
Je kunt het 1.000x vragen of 5.000x, je krijgt geen antwoord en wilt eigenlijk ook geen.
Ikzelf denk dat we eerst maar even de aankomende week moeten kijken. Eventueel bij stabiel zoals ik me nu voel een paar weken. Het halen van Sinterklaas zou mooi zijn, laat staan de feestdagen 2008-09 (met de verjaardagen van de kinderen 31/12 en 11/1), gewoon een utopie op dit moment.
Groetjes van ons viertjes. | 
