Officieel ben ik nu gestopt..

Heb mijn eerste ongi gehad en nu enorme buikkrampen.. Schijnbaar hoort dit erbij, want ik lees niets anders dan klachten na het stoppen met de pil op verschillende forums. We wachten het allemaal maar rustig af. Ik houd bij wat er in mijn lijf gebeurt. De verwachting is dus dat ik door een hormonale mallemolen ga, omdat mijn lijf al 11 jaar gewend is aan de pil en dus nep-hormoonhuishouding. Hoop dat mijn eigen hormoonhuishouding weer snel op gang komt.

Heb dus die buikkrampen, maar ook pijnlijke zware borsten en voel me giechelig. Rare combi trouwens.. ik vind het eigenlijk wel spannend.

Mijn mannetje heeft nu ook flink de kriebels, hij kan nu ineens ook niet meer wachten. We zullen maar geduld moeten hebben, je kunt het immers nooit zeggen!

De klok tikt...

Is wel handig, anders sta je te laat op, kom je te laat op je werk en van dat soort problemen in de huidige maatschappij. Ik erger me nooit aan mijn klok, als ik 'm beu ben let ik er gewoon niet op en doe ik lekker alles op mijn dooie akkertje.

Helaas heb ik nu wel last van mijn andere klok.. De biologische zeg maar.

Last kan ik het eigenlijk niet noemen, het is meer een drang. Op een of andere manier MOET en ZAL ik nu ineens kinderen hebben. Nu heb ik ook wel de leeftijd (word over 3 weken 27) en heb ik altijd het gevoel gehad moeder te willen worden, maar sinds een paar weken is het echt ontzettend heftig.

Gelukkig kan mijn partner erom lachen en hij vindt het prima, was er ook al aan toe. Maar ik kan gewoon niet wachten!

Ik ben al gestopt met de pil, al begonnen met de foliumzuur , heb al namen en het irriteert me dat mijn mentruatie niet sneller begint omdat ik zoooo enorm graag wil. Niet gezond meer dit! En natuurlijk mag ik er niet zomaar vanuit gaan dat het ook zomaar wil lukken.

Mijn klok is op hol geslagen en blijft maar rinkelen!

Vreemd genoeg slaap ik door mijn echte wekker heen........