Naam: Vibichi {Viby} Kagome
Pokémon: Vulpix, Breloom, Camerupt, Vibrava, Lairon
Pokéballs: Zwart met blauwe sterretjes
Kleding: zwart/wit gestreepte trui, spijkerbroek, zwarte gympen, riem met mini spikes, zwarte vingertoploze handschoenen.
Tas: Zwarte rugtas met grote blauwe ster.
Familie: Keith + ouders, Vlad&Drake 
Karakter: Vibichi is het soort meisje dat uit een boom springt op een trainer die langs loopt en niet van het geen afgaat tot hij//zij heeft gezegd dat hij/zij met haar zal gaan vechten. Ook is ze nogal driftig en niet makkelijk rustig te krijgen. Dus als ze kwaad is kun je beter een stap achteruit doen. Verder kan ze wel rustig zijn, voornamelijk als ze slaapt, ziet Jade als haar zus en is dol op koekjes.

Naam: Jade Kawasumi
Pokémon: pikachu, charizard, absol, umbreon, espeon, sneasel
Pokéballs: Zwart/paars + roze sterretjes
Kleding: ruby gloom T-shirt, zwarte broek met kettingen, zwarte schoenen, spikearmbandjes, en een spike nekband.
Tas: Ruby gloom schouder tas
Familie: Jade, een weesje door een auto ongeluk die haar ouders kregen kort naar haar geboorte, is eigenlijk een stil meisje. Die zich snel irriteert aan Vibichi’s drukheid en het haar ook dan met een strenge blik aankijkt. Verder zit ze het liefst alleen tegen een boom aan toe te kijken en loopt gewoon weg als het haar teveel word.

Naam: Drake Fyolex
Pokemon: Cyndaquil, Houndoom, Snorlax, Charizard
Pokeballs: zwart grijs Kleding: -
Tas: Zwart
Familie: Vlad, Vibichi, Gimroth Tante Kagome
Karakter:

Naam: Vlad
Pokémon: Skarmory, Houndoom, Arcanine, Steelix, Dragonair, Aggron
Pokéballs: zwart-met-rode
Kleding: -
Tas: zwarte rugtas met bandpatches
Familie: Drake, Vibichi, Gimroth, Tante Kagome
Karakter: -

Naam: Kageihonoo "Ka" Youtai *
Pokémon: Blaziken (Starter), Umbreon, Golduck, Raichu, Scyther, Cacturne
Pokéballs: Vuurrood
Kleding: Donkerblauwe vest over donkerblauwe shirt en blue jeans met zwarte schoenen.
Tas: Zwarte stevige rugzak.
Familie: Gescheiden ouders. Tot z'n zesde opgevoed door z'n vader; hierna alles alleen opgeknapt. Hoogstwaarschijnlijk enig kind, maar hier is nog geen zekerheid over.
Karakter: Ka is echt van het type dat alleen met rust gelaten wil worden, maar staat toch altijd klaar om anderen te helpen wanneer het nodig is, omdat hij zelf weet hoe het is om alles alleen te moeten doen. Hij is tot zijn zesde opgevoed door alleen zijn vader. Hierna moest diezelfde vader weg voor bepaalde zaken, maar is nooit teruggekomen. Ka was toen dus al flink op zoek naar hem, maar zelfs vandaag nog heeft hij hem niet teruggevonden. Hij is ook bezig zijn moeder te vinden, en misschien nog een mogelijke broer en/of zus.

Naam: (Gaz) Gazley Willowglade
Pokémon: Gardevoir,Seviper, Umbreon (sylbra), shuppet, Wurmple
Pokéballs: Zwart met Paars (zoals de gewone Pokeball alleen paars Boven en Zwart onder)
Kleding: Donkere kleding met Hoed een Cape Lange leren handshoene
Tas:Zwart
Familie: Onbekent

Naam: Narda Flamming
Pokemon: Chikorita, Beautifly, Lapras, Ponyta,
Pokeballen: Paars
Tas: Paars/Zwart
Familie: 1 Jongere Zussie

Naam: Zonne Schijn
Pokémon: Swablu, Luvdisc
Pokéballs: Normal
Kleding: spijkerbroek, zwarte effen shirt
Tas: -
Familie: -
Karakter: -

Het stormde buiten. Harder dan ooit in en om Slateport City. Trainers schuilden in hun verblijf omdat de voorronden van die middag waren uitgesteld. En mensen sloten met moeite hun winkels omdat er bijna niemand meer over straat liep. Stoelen en tafels waaiden omver en een meisje rende met een blauwe Pokémon in haar armen, nat van de regen door een straat, opzoek naar hulp. Hulp die ze maar niet kon vinden terwijl een jongen op een motor haar achter volgde. Zo snel als ze kon vluchtte ze een steeg in, ze moest en zou de jongen voorblijven. Bijna knalde ze tegen een container op en zag dat de steeg dood lopend was. ‘’ shit ‘’ mompelde ze zachtjes en keek bezorgd naar haar pokémon die bewusteloos in haar armen lag. Wat moest ze nou? Een motor reed langzaam de steeg in en zijn koplampen schenen fel in de ogen van het meisje. Hij zou haar te pakken krijgen, en de wereld zou ten onder gaan! Oké, de wereld zou niet ten onder gaan, maar goed voor de wereld was het ook niet. De jongen stapte van de motor, deed zijn helm af en keek grijnzend het meisje aan. ‘’ Ik zei toch dat vluchten niet zou helpen Zonne? ‘’ Het meisje knikte en zette hulpeloos een stap achteruit bij de jongen vandaan. ‘’ Geef me nu maar je Swablu, dan laat ik je gaan.. ‘’ Zonne keek naar de ogen van de jongen, waar in ze kon zien dat hij loog en schudde haar hoofd. Ze zou haar Swablu nooit van haar leven aan die kwal overhandigen. Een schot van een pistool klonk door de steeg, en een Pokéball knalde tegen de jongens slaap, waardoor hij bewusteloos, languit in en plas water viel naast zijn motor. De Pokéball rolde over de weg en een meisje met roze lang haar, die Zonne niet kende raapte hem glimlachend op. ‘’ dat noem ik nou nog eens headbangen!‘’ Het meisje keek op naar Zonne, alsof ze haar al tijden kende en liep op haar af. ‘’ ik.. eh.. ja.. bedankt denk ik. ‘’ ‘’ je bent drijfnat, wil je bij mij even binnen komen? Kun je drogen en me misschien vertellen wat deze jongen van je wou. ‘’ het meisje keek even naar de jongen die naast haar lag. Hier op had Zonne totaal niet gerekend, eigenlijk zou ze nu naar een Pokemon Center moeten rennen, zodat zuster Joy haar Swablu weer beter kon maken. ‘’ ehm.. mijn Swablu.. ‘’ ‘’ daar word ook voor gezorgd. Mijn neef is geniaal. ‘’ een stoel kwam recht op het meisje van achter af en Zonne duwde haar net op tijd opzij, de stoel kletste tegen de muur en viel in stukken uit elkaar op de grond. Zonne hoorde even het meisje harder ademhalen van de schrik en grinnikte. ‘’ Lijkt me wel zo veilig ‘’

Binnen had Zonne plaats genomen bij een brandende openhaard en genoot van haar kop thee, die Vibichi glimlachend aan haar overhandigde en de warmte. Een lange jongen, Vibichi’s neef, die volgens Zonne Vlad heette richtte zich op haar Swablu. Haar was verteld dat er nog anderen trainers waren, maar dat ze het te druk hadden vanwege de storm met andere dingen en misschien later zouden komen. Vibichi klonk er niet echt zeker over maar Zonne moest het daar mee doen, en eigenlijk maakte het haar ook niet uit. Vibichi plofte in haar stoel, pakte haar kop thee, en begon Zonne te bestuderen. Zonne had zwart haar tot haar schouders, helder blauwe ogen, en een vriendelijk gezicht. Verder droeg ze een spijkerbroek, met een zwart effe shirt. Vlad verbrak een lange stilte ‘’ Wat moest die jongen van je? ‘’ Zonne keek op naar de jongen, nadat ze nog een slok van haar thee had genomen en een reden had om niet meer naar Vibichi te kijken. ‘’ Hij wou mijn Swablu… ‘’ Vibichi dacht na, Swablu waren toch niet eens zo zeldzaam, wat moet die gast nou met een vogel? Haar gedachten werden al snel beantwoord. ‘’ Omdat hij de weg weet naar en door een ondergrondse doorgang. Die, als je de goede tunnel inloopt, je zo naar een andere Regio kan leiden in een paar minuten. Maar als je de weg niet weet verdwaal je net zo snel. De tunnels worden ook bewaakt door Pokémon, die niet zo 1, 2, 3 als men denkt, te verslaan zijn.‘’ Vlad legde de Zonne’s Swablu, die sliep, op een kussen voor de haard en keek er glimlachend naar. ‘’ Daar heb ik over gehoord, maar ik dacht altijd dat het maar een myth was. Onzin ‘’ ‘’ Vlad, jij vind alles onzin, zelfs mijn koekjes, vind jij onzin. En weetje Vlad, dat noem ik pas echte onzin. Onzinnig hé? ‘’ Zonne spuugde haar slok thee, die ze net had genomen, uit haar mond en schoot in de lach. Dat had ze nou net nodig. Vlad en Vibichi keken verbaasd en niet volgend naar Zonne die bijna over de grond rolde. Beidden haalden ze hun schouders op, en hoorden iemand luid op de deur bonken. Waarschijnlijk waren het de anderen, dacht Vlad en hij liep rustig naar de voordeur, zag door het raam dat het nog steeds stormde en opende de deur.

Een jongen in leger pak viel drijfnat naar binnen op de warme vloer. Hij mompelde iets onverstaanbaars terwijl Vlad de deur sloot en Vibichi, die de gang in was gekomen hem overeind probeerde te helpen wat haar niet lukte. ‘’ Bagheera? ‘’ zei ze, toen ze de jongen had herkend en hem vragend aankeek. De jongen keek op terwijl Vlad hem overeind hielp. ‘’ de anderen.. ‘’ ‘’ wat is er met de anderen? ‘’ ‘’ ze zitten gevangen in een grot, ik kon er nog net uit komen, hij is nu afgesloten door stenen en op sommige plekken stroomt het nu vol met water! ‘’ Vibichi trok ineens wit weg, wat als Narda een van die anderen was? Vlad drukte Bagheera in de woonkamer op een stoel en liet hem bijkomen zodat hij precies kon vertellen wat er gebeurd was. Zonne zat nog steeds op haar stoel en keek bezorgd Bagheera aan. Had hij het net over, waar ze dacht dat hij het over had. Hoe hadden zij het kunnen vinden?

’’ pak mijn hand! ‘’ Narda probeerde Drake’s hand vast te pakken die op zijn hurken op een gladde rots zat. Water overspoelde haar en Jade hield Drake vast bij zijn voeten zodat hij niet van de rots af zou glijden. Met zijn 3en waren ze nog geen uur geleden door een gat in een of andere tunnel gevallen en verdwaald geraakt in een web van tunnels. Ook hadden ze Kaa en Bagheera rond zien lopen. Ze leken op dat moment minder verdwaald dan dat hun het zelf waren. Toen ze de 2 om hulp probeerde te vragen begonnen er rotsen naar beneden te vallen door een boze Onix die wakker werd. Vervolgens verloren ze de 2 uit het oog. Niet lang daarna joegen een groep Grovyle hun verder de tunnels in en werden ze gegrepen door aan harde stroming water. Jade keek op naar een groep Spinarak die over de wand van de grot liepen en probeerde zich te richten op Drake en Narda. Waarom was ze ook niet gewoon thuis gebleven? In plaats van rond te gaan lopen door een zware storm of anderen veilig binnen zijn. Ze zuchtte. Drake wist Narda die bijna kopje onder ging bij haar hand vast te pakken en trok haar langzaam met veel moeite op de gladde rots. Voor even toen een golf water Narda probeerde op te slokken verloor hij bijna de greep die hij op haar had maar wist haar net op tijd weer vast te pakken. Jade keek om en zag een opening van een tunnel waar ze als het goed was wel naar toe konden springen. Ze tikte Drake aan die Narda controleerde hopend op een reactie. Narda rilde van de kou en hoestte. Hij keek even om naar Jade, afvragend van wat ze wou ‘’ Wat? ‘’ Jade wees naar de tunnel ‘’ we kunnen daar naar toe springen toch? ‘’ Drake keek van de tunnel naar Jade en grijnsde ‘’ met wat hulp van onze Pokémon moet het lukken. ‘’ Hij hielp Narda die nieste overeind en niet veel later stonden ze alle drie op de rots. ‘’ wacht onze Charizard kunnen ons er naar toe vliegen! ‘’ Jade dacht na, dat was waar ook, ze had een Charizard, en die kon vliegen! Ze sloeg zichzelf tegen haar voorhoofd en kreunde ‘’ dat ik daar zelf niet op gekomen ben. ‘’ Ze hoorde Drake lachen, negeerde het en pakte de pokeball waar haar Charizard inzat. ‘’ Charizard, bevrijd me uit deze grot! ‘’

’’ Gaat het Narda? ‘’ Narda hoestte terwijl Jade haar overeind probeerde te houden. Langzaam probeerde ze te zeggen dat het wel ging maar kreeg er door haar gehoest de tijd niet voor. De Charizard van Jade en Drake liepen waakzaam voor het groepje uit en stopten toen ze iets hoorden. ‘’ Wat is er Charizard? ‘’ De Charizard van Drake die je amper kon zien door zijn zwarte huid vuurde een vlammenwerper af en een Ariados viel voor ze op de grond. Het was niet alleen een Ariados wat hun weg naar misschien de uitweg leidde. Maar ook honderden Spinarak die over de wanden van de tunnel liepen. Een rilling gleed over Narda’s rug, ze had het niet zo op spinnen. Met de drang om hard te gaan gillen om hulp, hield ze zich toch in, bang dat anders nog meer pokémon op hun af zou komen. Terug konden ze niet, bedacht Drake zich. Volgens zijn intuďtie zou deze tunnel naar een uitgang moeten leidden. En als het moest, zou hij zijn leven ervoor geven om die te vinden.

'' dit kan niet waar zijn! '' '' maar het is waar! ' Vlad keek met grote ogen naar een groep Ponyta geleid door een Rapidash die op hun afrenden. '' oke het is waar.. RENNEN '' Vlad en Vibichi bleven niet langer staan en begonnen weg te rennen over het strand terwijl Narda wel bleef staan, de rest van de groep Mawile weg vluchtten, en vastberaden een Pokéball pakte. Vibichi keek om, afvragend waarom Narda bleef staan en struikelde over een boomstam. Vlad pakte snel Vibichi bij haar arm vast waardoor ze niet viel en trok haar mee naar een boom. ‘’ Narda! ‘’ gilde Vibichi, maar ze kreeg geen antwoord. Narda stond nog steeds op de zelfde plek, niet van plan om een stap te verzetten en de Ponyta en Rapidash waren vlakbij haar. Ze zouden, als ze niet snel iets deed, haar verpletteren. Dat mocht niet gebeuren. Vlad hield met moeite Vibichi in bedwang die zich probeerde los te wringen en om Narda bleef roepen. Waarom kwam ze niet gewoon naar haar toe. ‘’ Lapras, ik kies jou! ‘’ Narda gooide een Pokéball, naar een meer dat niet ver van haar vandaan was en een glanzende Lapras kwam er uit. ‘’ Ijs straal nu! ‘’ Lapras knikte, en schoot een ijsstraal op de Ponyta en Rapidash af die hun bevroor. Vibichi keek verbaasd naar de Lapras en Vlad liet Vibichi op de grond vallen. Narda keek in de ogen van een Ponyta die net voor haar stond, alleen bevroren en juichte. Het was haar gelukt. Ze had een gele groep Ponyta bevroren. De zon begon warmer te stralen en het ijs begon langzaam te smelten. Narda keek naar het water dat op de grond drupte. Pakte snel een lege Pokéball en gooide die naar een Ponyta toe. Een rode straal trok de Pokémon de Pokéball in en de ball schudde op de grond heftig heen en weer.

oke terug naar het moment waar Vibichi het raam uit klom.

’’ Waar ben je mee bezig? ‘’ Narda en Jade keken uit het raam naar Vibichi die over een afdekking liep en Narda negeerde terwijl ze van de afdakking sprong en om haar heen keek. ‘’ Vibichi! ‘’ Narda stond op het punt om ook door het raam naar buiten te klimmen maar zag dat Vibichi haar hand op stak als gebaar dat ze moest blijven. Jade hield Narda tegen en voor dat ze het echt door hadden, sprintte Vibichi al bij hun en het huisje vandaan. Narda draaide zich om, greep haar schouder tas van de grond en was plan om Vibichi te volgen. Waarom doet ze nou ineens zo raar? ‘’ Narda.. Misschien moet je haar even alleen laten, toen ik en Vibichi nog alleen reisden ging ze er ook altijd even vandoor op de gekste momenten, om even alleen te zijn. Ze komt wel terug. ‘’ Narda’s tas viel met een zachte plof op de grond en ze liet haar armen slap hangen. Haar handen vormden vuisten en ze mompelde: ‘’ waarom zou Vibichi even zonder mij willen zijn? ‘’ Jade keek naar de rug van Narda en ging op haar bed zitten. Daar had ze niet echt een antwoordt op, helemaal niet eigenlijk. Pikachu rende de slaapkamer in en sprong op Jade’s buik. ‘’ oef ‘’Jade lachte om haar Pikachu die haar begon te kietelen en vergat Narda’s vraag. Even later toen ze Pikachu van zich af had weten te krijgen zag ze dat Narda de slaapkamer had verlaten. Jade’s ogen gingen naar de grond. Narda’s tas was ook weg.

In een supermarkt, midden in de stad schrokken mensen van een iemand die de macht wou over nemen over alle koekjes. En met iedereen zou vechten die daar op tegen was. Ze liep haastig met een kar vol koekjes langs de groenten en fruit en iedereen zette uit angst een stap opzij. Terwijl ze haar kar naar de kassa reed kwam een wat oudere jongen de supermarkt binnen. Hij moest nog een paar boodschappen hebben voor het avond eten en zag zijn nichtje vrolijk staan zwaaien achter een kal vol koekjes. De jongen zwaaide even vrolijk terug ‘’ ik had het kunnen weten.. Vibichi! ‘’ Vibichi rekende af bij een stom verbaasd meisje en liep daarna met haar kar naar haar neef die tegen de muur aanleunde. ‘’ Ja, wat is er Vlad? ‘’ ze grijnsde terwijl ze een doos pakte en die opende. ‘’ Hoe wil je al die koekjes meenemen? ‘’ het duurde even voor Vlad daar een reactie op kreeg. Vibichi had net een koekje in haar mond gestopt en at die op een rustig tempo op. Ze slikte de resten door en zei: ‘’ met behulp van mijn Pokémon natuurlijk ‘’ blij nam ze nog een koekje.

Vlad en Vibichi liepen, gevolgd door al Vibichi’s Pokémon de winkel uit. Nadat Vlad een paar boodschappen had gedaan. Iedere pokémon droeg een plastic tas vol koeken en mensen keken de parade lachend na. Dit was iets wat ze dus niet iedere dag zagen. Bij een bankje besloot Vibichi een pauze te nemen en ze legde alle tassen op een hoopje naast haar en liet haar Pokémon voor even vrij rond lopen. ‘’ over een kwartiertje terug zijn, tenzij ik je roep. En ja, je mag gemene mensen lekker hard in hun kont bijten. ‘’ haar Pokémon knikten, na de instructies die ze hadden gekregen van hun trainster en liepen weg. Vlad rekte zich uit, nadat hij op het bankje was gaan zitten en keek om zich heen. Slateport City was groter dan hij had verwacht. Hij vroeg zich af of hij Bagheera en Kaa nog tegen zou komen. Vibichi zelf had andere gedachten, ze had nog steeds geen keuze kunnen maken over welke 3 pokémon ze zou inschrijven voor de eerste ronden. Ze tikte nadenken met haar wijsvinger op haar kin. Misschien moest ze wel Vlad om raad vragen. Ze keek opzij naar haar neef die fronsend naar 2 meiden zat te kijken en grinnikte. Jongens ook altijd.

Een kwartier later kwamen Vibichi’s Pokémon 1 voor 1 terug. ‘’ ja het is terug te gaan hč, pak ieder maar een tas! ‘’ Vulpix keek naar de plek waar ze de tassen volgens haar hadden neergelegd maar zag niets liggen. Zoekend keek ze om zich heen, ze wist toch wel zeker dat ze hier moesten liggen. Ze was niet de enige die het opviel. Breloom merkte ook op dat de tassen waren verdwenen en een van de tassen verdwenen in de struiken iets achter het bankje. Camerupt begon boos op de grond te stampen, waardoor bijna een aardbeving ontstond en Vibichi, die niets doorhad, liep snel naar hem toe en omhelsde hem geruststellend. ‘’ Maxxie paxxie, wat is er met mijn schat aan het handje? ‘’ De Camerupt kreeg een blos op zijn wangen en vergat wat hij wou zeggen. Vlad keek opzij naar waar de tassen hadden gelegen en tikte kuchend tegen Vibichi schouder. ‘’ Ja? Wat? ‘’ Vibichi keek gestoord om naar Vlad. Vlad knikte richting de plek waar de koekjes lagen en Vibichi keek onbegrijpend haar neef aan. Deed hij nu ook al aan gebaren taal? Vibichi maakte een ‘ik volg jou niet’ gebaar en Vlad viel languit op de grond. ‘’ De tassen ‘’ wist hij uit zijn mond te krijgen na dat hij een hoopje zand had uitgespuugd en Vibichi keek meteen naar de plek, waar de tassen voor heen hadden gelegen. ‘’ DE TASSEN! ‘’ gilde ze. De geen die ze gestolen had was nog lang niet jarig! Hoe durfden ze! Ze trok haar neef overeind en richtte zich op haar Vibrava, die terug kwam aanvliegen. ‘’ Dilly Do, weet jij waar Vibichi’s tasjes zijn? ‘’ De Vibrava knikte en vloog een kant op. Snel riep Vibichi haar Pokémon terug, riep:’’ Dil, niet zo snel! ‘’ en volgde een paar tellen later haar Vibrava met Vlad, terwijl ze niet door hadden dat ze zelf ook gevolgd werden.

Vibrava stopte na een lange achtervolging bij een meer en keek toe hoe een bootje met een groep pokémon en de tassen over het meer naar een eiland vaarden. Vibichi viel zowat uitgeput in het gras maar wist zich nog net staande te houden. Vlad zag het bootje met de Pokémon. Waarvan 1 wat anders gekleurd was en keek toen naar zijn nichtje die met haar hand in haar broek zak haar Pokedex probeerde te vinden. Iemand overhandigde haar, diens Pokédex en Vibichi nam die glimlachend aan ‘’ bedankt ‘’. Ze keek niet naar wie haar de Pokédex had gegeven en scande de Pokémon in het bootje. ‘’ Mawile ‘’ ze fronste, het waren dus Mawile, Mawile die ze te pakken zou krijgen, al wist ze nog niet hoe. Ze keek opzij, maar zag niemand staan. Iemand had haar de Pokédex toch moeten geven, maar wie? Ze keek zoekend om zich heen en stopte de pokédex in haar broekzak. Koekjes gingen nu voor. ‘’ Lapras, ik kies jou! ‘’ hoorde Vlad en Vibichi een bekende stem roepen en een Lapras verscheen in het meer vlak voor hen. Een meisje met blauw lang haar kwam langs het meer op de 2 aflopen en sloeg haar armen over elkaar heen. Haar haren schitterden in het zonlicht wat Vibichi aan de Gardevoir deed denken. ‘’ Je kan niet meer zonder me hé? ‘’ Voor ze het door had, werd ze door Vibichi besprongen en vielen ze beiden lachend op de grond. Na even over de grond te hebben gerold stonden ze snel weer op. Vlad zat ondertussen op de water kant en dobberde met zijn voeten fluitend in het water. Lapras zwom naar hem toe en spoot hem nat met een water pistool. ‘’ Hey, mag dat wel! ‘’ Lapras knikte en deed het nog eens. Vlad lachte en probeerde de straal tegen te houden met zijn armen wat hem niet lukte. ‘’ Lapras, rustig. ‘’ beval Narda haar Pokémon en achter hun hoorde ze een meisje lachen. De 3 keken om naar een meisje met zwart lang haar en bruin/gelige ogen. Ze droeg een spijkerbroek, een riem met kleine spike’s en een zwart thirtje. Naast haar stond een Kadabra die mee lachte en gelijke tijd stopte met zijn meesteres. Het meisje liep naar de 3 toe en sloeg haar armen, van achter om Vibichi heen. ‘’ Hoe gaat het met mijn Vibichi? ‘’ fluisterde ze zachtjes in Vibichi’s oor. Vibichi duwde met moeite het meisje bij haar weg. ‘’ Samara, blijf van me af. ‘’ verontwaardigd keek Samara Vibichi aan. Dit was niet echt aardig van haar. Haar ogen gingen naar Narda die verbaasd had staan toekijken en zich afvroeg wie en wat er net aan haar vriendin had gezeten. Narda keek naar Samara, die op haar afliep en Narda’s hand vast pakte en schudde. ‘’ mijn naam is Samara. ‘’ Samara knipoogde naar Vibichi, die zich afvroeg wat Samara hier deed en glimlachte overdreven naar Vlad. Die haar ook nog nooit eerder had gezien. ‘’ Wat doe je hier Samara? ‘’ ‘’ kan het niet wat vriendelijker Vibichi, daar had je anders vroeger geen enkele problemen mee.. Of ben je dat soms vergeten? ‘’ Samara kreeg geen antwoordt ‘’ Wat ik hier doe vroeg je, je af? Nou ik doe mee aan het toernooi natuurlijk, die ik ga winnen. ‘’ Kadabra kwam naar zijn meesteres toe lopen en ging naast haar staan. Een voor een bekeek hij de mensen waarmee ze praatte en daarna naar zijn meesteres die hem glimlachend aankeek. ‘’ eerst alle pokémon en dan het podium voor ons, of niet Kadabra? ‘’ Kadabra knikte. Ooit zou zijn meesteres een beroemde zangeres zijn, en hij haar manager. Vlad schraapte zijn keel en hoestte een paar keer. Narda wist niets te zeggen en keek naar Vibichi, die ineens wat minder kleur had dan anders. Daarna naar Vibrava die op haar Lapras rug was gaan zitten, en ten slot weer naar Samara. Die ze niet echt scheen te mogen. ‘’ Laten we maar verder gaan . ‘’ Narda liep naar haar Lapras en klom op haar rug. ‘’ op jacht naar de koekjes ‘’ Vibichi knikte en wou naar Narda en lapras toelopen om bij Narda op lapras rug te komen zitten. Een hand greep Vibichi vast bij haar arm en een zachte stem fluisterde in haar oor: ‘’ als je met mij meegaat krijg je alle koekjes die je wilt en nog veel meer, waar onder mij. ‘’ een andere hand gleed over Vibichi wang. Hoe verleidelijk het aanbod over de koekjes ook klonk, ze moest het weigeren om de rest wat Samara net had gezegd. Vibichi probeerde los te komen maar om een of andere reden kon ze zich niet bewegen. Kadabra’s ogen glansden net als iets om Vibichi heen en Vlad gromde. Wat moest dat wijf van zijn nichtje? Narda sprong van Lapras rug af en liep snel op Vibichi en Samara af, trok ze uit elkaar en wou met een vuist Samara neer slaan die Vibichi vast pakte en terug duwde. Vibichi’s ogen gloeiden op een enge doffe manier en staarden voor zich uit. ‘’ Te laat Narda ‘’ Narda keek verbaasd naar Vibichi, wat was er met haar aan de hand? Ze zwaaide met een hand voor Vibichi’s gezicht maar haar ogen reageerden niet. Samara lachte weer, dit keer harder en enger dan eerder. Kadabra’s ogen gloeiden nog steeds en Vlad kreeg door wat er aan de hand was. ‘’ Narda, die Kadabra houdt Vibichi onder een of andere krachtige hypnose. ‘’ Een hypnose? Wat voor Hypnose? Wat had het met haar Vibichi gedaan? Woedend probeerde ze met haar andere hand Samara weer neer te slaan maar weer werd die tegen gehouden door Vibichi die Narda’s andere hand ook vastpakte met de hand die ze nog overhad. ‘’ dit is zinloos Narda ‘’ Vibichi’s stem klonk leeg, gevoel loos en ze duwde Narda hard bij haar vandaan. ‘’ ga weg en laat ons ‘’ Vlad hield Narda’s val tegen en hield haar zo overeind. Narda keek woedend naar Samara die haar armen om Vibichi’s middel had geslagen en Vibichi in haar nek kuste. Dit kon ze niet toe laten. ‘’ Lief, ik weet niet wat er met je aan de hand is, maar ik maak je beter, dat beloof ik. ‘’ een traan gleed langs haar wang en die wreef ze met haar mouw weg. Narda rukte zich los van Vlad en pakte een Pokéball. ‘’ Mijn naam is Narda Flamming, ik strijd voor de liefde en eerlijkheid. En met de hulp van mijn Pokémon zal ik jou, Samara, verslaan! ‘’ Ze gooide de Pokéball en haar Beautifly kwam tevoorschijn. ‘’ Ben je er klaar voor Fly?! ‘’ Beautfly knikte, klaar om aan te vallen.

Vibichi pakte haar Poké-shooter, drukte op een knopje en schoot een Pokéball. ‘’ Etoile, it’s time to dance! ‘’ Uit de Pokéball kwam Vibichi’s Vulpix. ‘’ Laten we dit snel afhandelen, ember Etoile! ‘’ Vulpix knikte, sprong omhoog en schoot een vlammenwerper op Beautifly af, die Beautifly zonder enige moeite ontweek. ‘’ Gust Beautifly! ‘’ Fly verscheen achter Vulpix en begon harder met zijn vleugels te slaan waardoor er een windvlaag aanval ontstond en Vulpix weg werd geblazen. ‘Étoile! Kijk uit! ‘’ De Vulpix knalde tegen een rots en viel als een hoopje ernaast in het gras. Toch wist Vulpix met moeite weer op te staan en keek boos naar Beautifly. ‘’ Je doet het fantasies zo Fly! ‘’ Narda glimlachte. Zo hoorde een gevecht te gaan. Dit mocht ze niet verliezen. ‘’ zolang je, je onze liefde niet meer kan herinneren Vibichi, zal ik je bevechten, en ik zal winnen. Op de zelfde manier als ik je hart voor me won. ‘’  Vlad glimlachte en knikte tevreden, dat had Narda mooi gezegd. ‘’ Tackle Etoile, Fly! ‘’ Beautifly dook met een snelle snelheid op Vulpix af die bang opkeek. Maar dat was allemaal maar schijn. Net voor Beautifly bij Vulpix was. Sprong Vulpix omhoog en knalde Beautifly tegen de rots op en viel op de grond. Vibichi grijnsde. ‘’ Goed zo Etoile, zo moet het, maak het af met een ember en dan kunnen we gaan! ‘’ ‘’ DIT GEVECHT IS NOG LANG NIET VOORBIJ. FLY JE KUNT DIT. JIJ KUNT VLIEGEN DUS VLIEG ‘’ Beautifly had zijn ogen gesloten en opende die. Net op tijd vloog hij omhoog en ontweek voor de 2^de keer een vlammenwerper die Vulpix op hem had afgeschoten. De 2 Pokémon hijgden vermoeid en keken elkaar aan. Vlad keek uit zijn ooghoeken naar Kadabra die geconcentreerd naar Vibichi keek en kreeg opeens een idee. Hij liep naar Narda toe, fluisterde iets in haar oor, ze keek even om en knikte. Dit was haar enige kans om Vibichi weer normaal te krijgen, en dat zou haar lukken, zolang ze daar maar genoeg in geloofde. Ondertussen nam Vlad weer plaats bij Lapras en knikte weer tevreden. Deze dag zou gedeeltelijk goed eindigen. Samara keek nieuwsgierig naar Narda, wat was dat kind van plan? ‘’ Fly, tackle Kadabra ‘’ Beautifly vloog als een speer op Kadabra af en tacklede hem. Omdat Kadabra niet had kunnen reageren viel hij op de grond en verloor hij door de stoot het contact met Vibichi. Boos stond hij weer op en richtte zich op Beautifly.

Vibichi knipperde met haar ogen en keek verward om zich heen, wat was er allemaal aan de hand? Ze voelde armen om haar middel. Narda’s armen? Ze keek om en zag Samara’s ogen haar liefdevol aankijken. Na een gil rukte Vibichi zich los en zette een paar stappen bij Samara vandaan. Kon iemand haar uitleggen wat er gebeurd was, waarom Samara haar net vasthield en niet Narda? Narda liep met tranen in haar ogen langzaan naar Vibichi en sloeg haar armen om Vibichi’s nek. Vibichi pakte Narda vast terwijl Samara luid vloekte en vroeg zich af waarom Narda huilde. ‘’ Waarom..? ‘’ onbegrijpend keek ze oog in oog met Narda. Het meisje waar van ze hield. Haar lippen raakten die van Narda aan. Het antwoord op haar vraag kon nog wel even wachtten.

Narda zat met haar armen om Vibichi heen op haar Lapras en Vlad was achter hun gaan
zitten. Lapras zwom op een rustig tempo over het meer terwijl de 3 trainers de pokémon in het water bekeken die onder hun langs zwommen. Samara was verdwenen, al wisten ze niet zeker of dat voor altijd zou zijn. Aangezien ze meedeed aan het toernooi zouden ze elkaar vast nog wel een keer tegen komen. En als het zover was zouden ze haar weer verslaan. Wat ze had gedaan was onvergefelijk. Lapras was bijna bij het eiland en Vlad zag een groepje Mawile om een kampvuur zitten en hun tassen op een hoopje. Vibichi zag het ook en keek naar de tassen, hopend dat ze nog niet waren opgegeten want door de gebeurtenis van net had ze nog meer trek dan dat ze eerder had. Lapras stopte met zwemmen en Vlad sprong van haar rug af het water in en hielp Narda en Vibichi van lapras af. De Mawile genoten vrolijk van hun buit en hadden niet door dat ze ieder moment te grazen genomen zouden worden. Narda riep stilletjes Lapras terug om uit te rusten en met zijn drie-en liepen ze langzaam op de Mawile af. Vibichi stopte met lopen en pakte een Pokéball uit haar broekzak die ze niet in haar poké-shooter had gedaan. Even twijfelde ze, ze had hem al tijden niet meer gezien, laat staan mee gevochten. Vlad keek om naar Vibichi, afvragend waarom ze bleef staan en keek toen naar de Pokéball. Haar gedachten gingen terug naar een gebeurtenis van jaren geleden, die zie het liefst niet meegemaakt had maar wel was gebeurd. Narda legde een hand op haar schouder en keek haar aan, op een manier waardoor Vibichi hoop kreeg. Vibichi knikte en gooide de Pokéball…

Narda duwde Vibichi, die een Pokéball vasthield van haar af en ging goed zitten. Slaperig keek ze om zich heen terwijl ze zich probeerde te herinneren wat er allemaal gebeurd was. Langzaam kwam het weer naar boven en Vlad werd ook langzaam wakker en ging overeind zitten. Vibichi had haar Wigglytuff gebruikt om de Mawile in slaap te brengen, alleen waren ze vergeten dat ook zij in slaap zouden vallen. Vibichi opende haar ogen en grijnsde. Ze had nog voor dat ze in slaap viel, haar Vibrava een anders gekleurde Mawile weten laten te aanvallen en een lege Pokéball weten te gooien. De andere Mawile werd ook langzaam wakker en op de plek waar de Shiny Mawile had gelegen lag een Pokéball. Wigglytuff raapte hem op en liep ermee naar Vibichi die glimlachend Wigglytuff aankeek. ‘’ Bedankt Limit ‘’ ze nam de Pokéball aan en omhelsde haar Pokémon… Wigglytuff knuffelde haar trainster en Vibichi riep haar en Vibrava na beidde bedankt te hebben terug in hun Pokéball en borg die op. Plotseling begon de grond te trillen en keken de 3 op naar waar het geluid vandaan kwam…

’’ Narda? ‘’ ‘’ Ja? ‘’ het was midden in de nacht en de anderen sliepen terwijl de trein langzaam door reed op weg naar Slateport City. Ze zouden de volgende ochtend aankomen, na een reis die een paar dagen duurde en met enkele tussen stops. Jade schudde wat heen en weer, waarschijnlijk had ze een nachtmerrie. Soms werd Vlad wakker, deed Jade’s deken weer goed en viel een paar tellen later weer in slaap. Vibichi en Narda waren de enigen die nog wakker waren. Drake lag naast hun bankje op de grond in zijn slaapzak en Vibichi had haar armen om Narda heen geslagen omdat ze het koud had. Eerder die middag hadden ze een meisje Luna ontmoet, ze kwam nogal verlegen over en ging niet naar Slateport voor het feest maar voor het strand en de Pokémon ze hield van de natuur en genoot liever daarvan dan van een grote menigte. Wat hun opviel was dat Jade de hele tijd haar waakzaam had aangekeken tot ze hun coupe verliet. Daarna had Jade niks meer gezegd. ‘’ Heb je zin in morgen?’’ Klonk het fluisterend ‘’ bestwel, jij? ‘’ Vibichi rekte een arm uit en keek op haar horloge. ‘’ ook. Heb vooral zin in de jongens ‘’ Narda stompte Vibichi een keer in haar buik en hoorde Vibichi na een ‘oef’ zachtjes grinniken. ‘’ grapje ‘’ ‘’ nog een keer zon grapje en ik zit sneller bij Jade en Vlad dan jij een grapje bedenken kan. ‘’ Narda keek op naar Vibichi, die gelijk stopte met grinniken en haar arm weer om Narda’s middel sloeg. De 2 hoorden de Vulpix van Vibichi zachtjes gapen en zagen niet dat ze langzaam haar oogjes opende, even knipperde, om zich heen keek, daarna weer haar oogjes sloot en weer in slaap viel. ‘’ Ben je nog van plan om nog te gaan vechten morgen? ‘’ Narda trok haar deken omhoog en keek daarna weer om naar Vibichi die zelf ook bijna in slaap viel. ‘’ Denk het wel, heb de afgelopen tijd nog niet echt en Pokémon gevecht gehad, alleen een beetje trainen ‘’ Ze leunde met haar hoofd tegen de wand van de coupe en ging beter zitten terwijl Narda weer voor haar uit keek. 

Die ochtend daarop begon de trein te remmen en stopte bij een station vlak naast Slateport City. Het zou ongeveer een kwartiertje lopen zijn vanaf daar. Luna deed haar tas op haar schouder en haar Pachirisu sprong op haar hoofd. Ze keek even naar de jongen die haar de hele reis had vergezeld maar amper tegen haar had gesproken en vroeg zich af of ze met wat anderen mee kon lopen naar Slateport. De jongen zelf sliep nog en Gardevoir porde hem in zijn zij, hopend dat hij wakker zou worden. Luna glimlachte vriendelijk naar de Gardevoir en verliet haar coupe. In de gang zag ze Drake die Vibichi aan haar kraag mee trok de coupe uit. Gevolgd door 3 lachende anderen. ‘’ LAAT ME LOS ‘’ hoorde ze Vibichi gillen. Drake negeerde het en duwde Vibichi de trein uit. ‘’ Huppakee ‘’ Vibichi viel op de koude stenen van het perron en sommige anderen die al waren uitgestapt lachten haar uit. Ze was door haar neef de trein uitgeduwd omdat ze niet zo snel wakker word als anderen en niet op wou staan. Iets waar zij toch niks aan kon doen. Vibichi gromde, stond snel op en haar Vulpix sprong in haar armen. ‘’ Goede morgen Etoile ‘’ Vulpix gaf Vibichi’s wang een likje en keek om naar Drake die met zijn en de spullen van zijn nichtje uit de trein stapte gevolgd door Jade. Hij overhandigde de spullen aan Vibichi, waarvan Vulpix uit haar armen sprong. Vlad en Narda waren zonder dat Vibichi het merkte de trein uitgestapt en stonden bij een poster tussen een groep anderen. Op de poster stond een Phanpy, de mascotte van het festival. Er stond in grote letters onder dat er een toernooi was en je als hoofdprijs een Phanpy kon winnen. Ongeďnteresseerd probeerde Narda uit het groepje te komen en wist zichzelf te bevrijden uit de drukke chaos. Ze vond zelf Phanpy niet zo leuk. Niet veel later wrong Vlad zich uit de drukte en voegde zich met Narda toe aan de groep.

Wat het groepje niet door had terwijl ze weg van de poster waarop het toernooi stond vermeld liepen, op weg naar Slateport City. Was dat 2 rode ogen vanuit een struikje hun nakeken van plan om hen te volgen. Vulpix keek even om toen ze voelde dat iemand naar haar zat te kijken maar kon er niet uitkomen wie het nou was. Waarschijnlijk keken ze naar haar omdat ze zo mooi en schattig was, wat haar niet verbaasde. Blij rende ze naar Vibichi en botste tegen haar been. Het groepje was blijven staan en keek naar een gevecht tussen een Blastoise en Feraligator. De spanning leek hoog aangezien iedereen stil toekeek, op de trainers na. Vlad sloeg zijn armen over elkaar heen en negeerde het gebrul van Feraligator die probeerde de Blastoise neer te halen. Jade pakte haar Pokédex voor informatie, Drake rekte zich overdreven uit, Narda sprong opgewonden van het gevecht op en neer en Vibichi probeerde iets te zien, waar ze niet in slaagde omdat een grote stevige jongen voor haar stond die haar zicht blokkeerde. Ze kreeg ineens zin om Vulpix een keek een vlammenwerper te laten doen maar wist zich in te houden. Vlad keek omlaag en zag dat zijn nichtje niets kon zien, pakte hij bij haar arm en trok haar voor zich waar niemand anders stond. ‘’ Bedankt Vlad ‘’ hoorde hij zijn nichtje zeggen en hij glimlachte tevreden. De Blastoise viel voor hun hard en verslagen op de grond door een krachtige hydro pomp aanval van Feraligator die ze net hadden gemist. Met grote ogen keken ze elkaar even aan en hadden het even later, druk over het gevecht met de anderen. Terwijl ze genoten van hun middag eten. ‘’ Die Blastoise was echt geweldig, al moet hij meer aan zijn verdediging doen. ‘’ Vlad maakte een paar notities van dingen die hij wou onthouden en stopte die in zijn tas. Drake zei net na dat hij een hap van zijn brood had genomen ‘’ val we me ‘’ ‘’ pardon? ‘’ Drake slikte zijn brood door. ‘’ valt wel mee zei ik, ben je doof ofzo? ‘’ Jade rolde een keer met haar ogen. ‘’ Nee, slechthorend, nou goed. ‘’ Drake keek even niet snappend Jade aan en besloot maar verder te gaan met het eten van zijn brood en verder te zwijgen. Vlad, Jade en Drake keken naar Vibichi en Narda die dicht tegen elkaar aan zaten en druk fluisterend iets bespraken. Onwetend van de 3 die zich afvroegen wat er met hun nou eigenlijk aan de hand was. De 2 merkten na een tijdje de stilte op en keken naar de anderen toen ze midden in een giechelbui zaten om iets wat Narda net had gezegd. ‘’ wat? ‘’ wist Vibichi met moeite uit haar mond te krijgen en Narda duwde haar lachend op de grond. ‘’ je bent helemaal rood man ‘’ Vibichi rolde over de grond en ging op haar buik liggen. ‘’ oh en jij niet? ‘’ Vibichi trok Narda van haar plek naast haar op de grond. Drake keek uit zijn ooghoeken naar Jade die het net als hij totaal niet leek te volgen. Vlad nam een slok van zijn thee en keek naar zijn broertje en Jade. Vervolgens haalde hij zijn schouders na de 2 op. Hij wist eigenlijk ook niet wat er met zijn nichtje en haar vriendin loos was. Misschien hadden ze tegelijk last van hun maandelijkse probleem en leken het leuk te vinden. Je wist het maar nooit bij jonge meiden. Weer nam hij een slok van zijn thee en genoot ervan. Jade en Drake keken weer naar Vibichi en Narda die over de grond aan het rollen waren met de slappe lach. Pochame en Vulpix sprongen blij om de 2 heen en leken even veel lol te hebben als hun trainsters. En tel later rolde de 2 Pokemon naast hun trainsters over de grond en was het verder stil. De vraag ‘’ Wie doet er mee aan het toernooi? ‘’ verbrak de stilte.

Vibichi schreef haar naam, nadat Drake en Vlad het hadden gedaan op een inschrijf formulier en overhandigde het aan zuster Joy. De 3 hadden besloten om voor de lol mee te doen, of ze wonnen of niet maakte hun eigenlijk niet zoveel uit. Dit toernooi was er om ervaring te krijgen en daarvan te leren. Ze zouden eerst een paar voor rondes moeten winnen om in de halve finale te komen. Iets wat niet moeilijk moest zijn. Narda en Jade zaten op een bankje bij het raam en waren van plan om alleen toe te kijken. Daar waren ze goed in. Ze zagen de anderen na hun toe komen lopen en glimlachten tegelijkertijd. ‘’ we staan genoteerd, morgen beginnen de voor rondes. Voor morgen ochtend middag moeten we wel even doorgeven met welke 3 pokémon we meedoen. ‘’ legde Vlad uit nadat hij een brochure had gelezen over het toernooi. ‘’ 3 Pokémon? Waarom niet allemaal? ‘’ ‘’ Nou anders doen de voor rondes blijkbaar te lang, de halve finale en finale is met 6 Pokémon. Kijk dat staat hier. ‘’ Vlad wees naar het stukje tekst en Vibichi las het zorgvuldig door, afvragend met welke 3 ze zou beginnen. Ze haatte kiezen.

Flashback {7 jaar geleden}

Een Igglybuff rolde over de vloer van haar meesteres slaapkamer, waarvan de deur open ging en het meisje de slaap kamer binnen kwam. Ze sloot de deur achter zich en keek even naar de Igglybuff en liep daarna naar haar bureau en legde haar tasje erop. De Igglybuff stopte met rollen en keek naar het meisje, hopend dat ze met haar wou spelen. Snel liep ze naar haar toe en trok aan haar broekpijp waar het meisje niet op reageerde. De deur van de slaap kamer ging weer open en een man stapte naar binnen en keek de 2 aan. ‘’ Vibichi, Igglybuff wil je iets vragen. ‘’ met tegen zin draaide het meisje zich om naar de Igglybuff en keek haar aan. ‘’ Niet zo chaggi Vibichi, Igglybuff kan er niks aan doen.. ‘’ ‘’ ga weg pappa. ‘’ ‘’ maar prinsesje.. ‘’ ‘’ Altijd weg zijn, altijd met stomme kado’s terug komen, altijd met Gimmy bezig zijn. Ik haat je pappa, ik haat je! GA WEG EN KOM NIET MEER TERUG. ‘’ de man, het meisjes vader trok wit weg, niet wetend van wat hij nou moest zeggen. Waarom was ze nou zo kwaad. ‘’ EN NEEM DIE STOMME POKEMON MEE, IK HAAT HAAR OOK ‘’ Igglybuff kreeg tranen in haar ogen en het meisje liep van haar weg. De man keek Vibichi even aan, zuchtte teleurgesteld en sloot de deur achter zich terwijl hij de gang op liep. ‘’ IK WIL JE DOOD ‘’

Eind Flashback

Een slot werd open gedraaid en Vlad opende een deur van hun tijdelijke huisje. De anderen liepen snel naar binnen en gooiden hun spullen tegen de muur. Vlad volgde hun voorbeeld en sloot de deur achter zich. ‘’ er moeten hier 2 slaapkamers zijn met 2 stapelbedden. ‘’ niet veel later hoorde hij Drake ‘’ gevonden ‘’ roepen en liep eropaf. Drake was op een bed gaan liggen en keek naar het bed boven hem. Vlad schudde zijn hoofd en checkte de anderen. Jade, Vibichi en Narda hadden ook hun plekje uitgekozen en keken uit het raam naar beneden. Bewonderd keken ze naar een muur met in de verte een eiland die vanaf hun plek erg klein leek en Narda vroeg zich af welke Pokémon daar rond liepen. Dromerig dacht ze na over een Ponyta terwijl Vibichi het raam openschoof en naar buiten stapte.

De trein begon af te remmen voor een tijdelijke stop, zodat mensen die het wouden even de frisse lucht konden in ademen en een film ploeg zijn spullen rustig in de trein konden zetten. In ieder geval dat was aan iedereen vermeld via de luidsprekers in de gang. Vibichi, Narda, Vlad, Jade en Drake besloten wat langer te blijven zitten zodat ze later rustig naar buiten konden. Buiten zagen ze een grote veelheid trainers uit de trein stappen en sommigen begonnen aan een gevecht. De tussen stop zou ongeveer een uur duren. En van verre zagen ze een busje aan komen rijen met TV Poké in grote fel gekleurde letters. Jade negeerde het terwijl Vibichi zowat met haar neus tegen het raam gedrukt toekeek. Misschien moest ze maar voor ze gaan optreden en zou ze dan opgemerkt worden door iemand en zou ze een beroemde danseres worden samen met haar Pokémon. Terwijl ze dag droomde merkte ze niet dat Vlad en Drake grinnikten en Narda met moeite haar lach in kon houden. En dat alleen maar om de manier waarop Vibichi toekeek. De coupe deur werd open geschoven en een meisje keek verbaasd naar de achterkant van Vibichi, afvragend van waar ze mee bezig was. ‘’ Ik ehm… ‘’ Vibichi stormde op haar af. ‘’ je wou mijn hand tekening? ‘’ sterretjes schoten in Vibichi’s ogen terwijl het meisje nog verwarder raakte dan ze al was. ‘’ ik... wat? ‘’ Vlad pakte Vibichi bij haar kraag en trok haar naar achter bij het meisje weg. ‘’ Vibichi je bent nog lange niet beroemd ‘’ Hij drukte Vibichi, die besefte dat ze niet dagdroomde, op haar plaats tussen Drake en Narda en keek weer naar het meisje. Vriendelijk vroeg hij aan haar: ‘’ Wat is er jongedame? ‘’ achter het meisje verscheen een jongen met een hoed op en een Gardevoir hij keek even naar Vlad en daarna op een kille manier naar Vibichi die ineens dacht dat ze droomde. Ze zag de Gardevoir mooi glinsteren en wreef in haar ogen, iets waardoor de Pokémon niet verdween. ‘’ ah.. herrie schopper.. nog even triest als altijd ‘’ ‘’ pardon? ‘’ Narda keek naar de jongen, ze had gemerkt dat Vibichi ook steeds na hem en zijn Gardevoir keek, al snapte ze niet helemaal waarom. ‘’ oh.. sorry, dacht je dat ik het tegen jou had? Ik had het naast da kind naast je. ‘’ Vibichi balde haar vuisten en leek niet te merken dat de ogen van het meisje ineens dof werden, pupil loos. En ze was niet de enige. De anderen waren zo op Gaz gericht dat ze zelfs een Spearow die tegen het raam aanknalde niet leken op te merken. Wat Gaz wel deed en hij draaide een keer met zijn ogen. Hij boog zich naar het meisje fluisterde iets in haar oor en liep daarna op zijn mysterieuze manier weg. ‘’ Wat een brutale.. ‘’ Narda kon haar zin niet af maken, het meisje was op haar afgesprongen en greep haar vast in haar nek en trok haar omhoog. Zonder enige moeite. ‘’ pokémon gevecht, buiten, 1 tegen 1, NU! ‘’ ze liet Narda op de vloer van de coupe vallen en liep zonder verder iets te zeggen de coupe uit. Vlad hurkte naast Narda en hielp haar, die over haar nek wreef, overeind. Dit had hij niet verwacht, hij leek haar juist zo aardig. Pochama sprong bezorgd in Narda’s armen en alle 5 liepen ze naar buiten. Vlad keek om zich heen, zoekend naar het meisje en zag haar een eind verder, op een open zand veld staan. Een goede plek voor een gevecht. Langzaam liepen ze erheen terwijl Narda en Vibichi elkaar soms even aankeken. Vibichi had een slecht voorgevoel. En had liever niet dat Narda nu tegen het meisje ging vechten. Drake merkte ook dat er iets niet klopte. Net als Jade die waakzaam om haar heen keek, van ieder geritsel een sprongetje van schrik maakte, of een Pokéball pakte, klaar om aan te vallen. Ze hadden nog 50 minuten. Dan zou hun trein vertrekken. Alle 5 gingen ze aan de andere kant van het veld staan. Drake, Vlad en Jade knikten naar Jade en besloten op een bankje te gaan zitten aan de zijkant van het veld. Ze keken even naar Vibichi, afvragend of ze mee ging. Maar ze schudde haar hoofd van nee. Ze was niet van plan om Narda alleen te laten. Het meisje pakte een Pokéball uit haar tas, hield die voor haar en begon plotseling te zweven en om haar heen te cirkelen. Een rare golf van kou gleed door het groepje heen en iets leek Vibichi bij Narda weg te trekken. Het meisje grinnikte, klapte en Vibichi viel voor haar neven en Jade op de grond. Wat was hier aan de hand? Vibichi stond op en wou naar Narda toe lopen. Takken schoten uit de grond en bonden haar benen aan de grond vast, waardoor ze zich niet meer kon veroeren. ‘’ dit gevecht is tussen Narda en mij ‘’ het meisje grinnikte weer en de pokeball stopte met om haar heer zweven en ze pakte hem weer vast. ‘’ grappig he? ‘’ Narda keek naar Vibichi die probeerde los te komen en zette een stap achteruit. Dit was allemaal een nachtmerrie en ze kon gewoon wakker worden. Voor de zekerheid kneep ze extra hard in haar arm. ‘’ auw! ‘’ pijn vloeide door haar arm, het was dus allemaal echt. ‘’ bang? Net had je nog zon grote mond, van plan om Gaz te beledigen. Terwijl hij grootser is dan jullie allemaal en de rest van deze dode wereld zich kunnen inbeelden. Hij is machtig, hij is het geen wat ieder zal vrezen. In 1 van zijn voorspellingen zag hij dat jullie het zouden verpesten en dat moet hij natuurlijk van te voren verhinderen. Hoe maakte hem niet uit. Weetje, ik zat net nog bij hem in de trein, snakkend naar een avontuur, iets cools voor mij, en moet je me nu zien, ik leef mijn avontuur en ben machtig. Super machtig! ‘’ ze lachte overdreven hard en spreidde haar armen terwijl ze van de wind die door haar haren gleed genoot. Trainers niet ver van ze vandaan leken het niet op te merken, wat raar was. Jade knipperde met haar ogen, zag ze het nou wel goed? Een zwarte bol vormde zich om het hele veld heen. Iets wat niemand anders leek te zien. Was ze wel helemaal goed snik? Van plan om Narda’s voorbeeld op te volgen bleef ze staan. Dit moest wel echt zijn! Vlad keek omlaag naar Jade die hij raar vond kijken en toen naar zijn broer die doodleuk op het bankje ging zitten en leek te genieten. Het was toch allemaal maar een goedkope truc, Narda zou dat kind zo verslaan en dan konden ze verder reizen in de trein als of er niets was gebeurd. Het gevecht begon.

Narda twijfelde even over welke pokémon ze moest inzetten. Pochama sprong uit haar armen het veld in en keek boos het meisje aan, die lachte. ‘’ Wil je met dat ding bevechten? Dat meen je niet? ‘’ Narda haalde haar schouders op ‘’ Denk het.. ‘’ ‘’ Je denkt het? Jeetje, wat een vertrouwen heb je in je... noemen ze dat nou echt een Pokémon? Het arme ding. Kom maar bij Luna. ‘’ Ze gebaarde dat Pochama naar haar toe moest komen, wat hij niet deed. Hij bleef staan. Dapper en sterk. ‘’ Dat is de spirit Ping! ‘’ riep Vlad toe juichend, Narda moest dit winnen en voor zijn gevoel zou dat niet makkelijk zijn. Uit de Pokéball die Luna nog steeds vasthield schoot een rode straal. Een blauwe eekhoorn verscheen voor Pochama op het veld en draaide een keer in het rond. ‘’ Ping, peck aanval! ‘’ Pochjama rende op de pokémon af. ‘’ gebruik je charm, Pachirisu! ‘’ Pachirisu omhelsde Pochama en gaf hem een kus op de wang waardoor Pochama stopte met wat hij van plan was en verward om zich heen keek. Waar had hij dat nou aan verdient? ‘’ Ping, laat je niet gek maken, probeer het nog is. ‘’ Pachirisu maakte een hand kus gebaar naar Pochama waardoor hij nog meer van in de war raakte en een boom aanviel met zijn pik aanval. Niet veel later begon de boom om te vallen, op Vlad, Drake en Jade af en grepen 2 Charizard het op tijd vast. ‘’ Een boom doden.. niet echt lief. Tijd om hem te straffen! Thunder Pachirisu! ‘’ Pochama draaide verward in het rond en een elektrische lading schoot op hem af en raakte hem in zijn borst. Achterover viel hij op de grond, onder de schrammen en probeerde op te staan. Narda schrok, wat moest ze nou doen? Pachirisu was dus een elektrische pokémon en haar eigen Pochama een water type. Hij had geen kans. Ze zakte op haar knieën en hield haar handen voor haar mond. Pochoma wist overeind te komen terwijl hij Vibichi hoorde gillen. ‘’ NARDA. JE KAN HET. STA OP. WE GELOVEN IN JE! ‘’ Narda keek met tranen in haar ogen opzij naar Vibichi. Die als ze kon, zou springen. ‘’ IK GELOOF IN JE! ‘’ Vlad ging naast Vibichi staan en knikte naar Narda. Vibichi had gelijk, diep van binnen kon ze het. Ze moest het alleen nog vinden. Narda gleed met haar hand door haar, haar en deed het naar achter. Trillend stond ze op. ‘’ Heb je gehoord wat ze zeiden lieve Ping? ‘’ Ping tjirpte. Luid en duidelijk. Het begon harder te waaien en bladeren cirkelden langzaam om Narda heen. Ze keek naar de grond en fluisterde zachtjes: ‘’ Luna, heb je ooit een kracht gevoeld van binnen waarvan je niet wist hoe je het moest gebruiken? ‘’ ‘’ Die heb ik leren te gebruiken, hoezo? ‘’ om Pochama begonnen bladeren te cirkelen. ‘’ ik kon het eerst niet weet je.. maar nu.. ‘’ Drake keek om zich heen, waar kwam al die wind ineens vandaan? Ging het stormen? Hij keek omhoog en zag dat de lucht nog helder blauw was. Hik krabte over zijn slaap. Vibichi keek om zich heen, er was iets raars aan de hand met Narda, maar wat wist ze niet precies. Vlad fronste en Jade rende naar de 2 toe. ‘’ Narda heeft haar innerlijke kracht gevonden ‘’ ‘’ der innerlijke wattes? ‘’ Vibichi spuugde een paar bladeren uit haar mond. ‘’ Haar innerlijke kracht. Ieder mens heeft iets in zich, iets magisch. En die heeft Narda nu gevonden. Merk je het dan niet? ‘’ ‘’ Jade, dit is de Pokémon wereld, je kijkt echt teveel Harry Potter.. ‘’ Jade sloeg haar zelf voor haar hoofd, dit had niets met Harry Potter te maken. In tegen deel! Met de drang om Vibichi een word-wakker klap te geven bleef ze staan, hoorde ze Vlad grinniken en bijna onverstaanbaar ‘’Harry Potter ‘’ mompelen.

Pochama begon te stralen, lichtjes en haar schrammen verdwenen. ‘’ Wat Pochama kan zich niet uit zichzelf herstellen, dat is niet eerlijk! ‘’ Luna’s Pokéball begon om haar heen te cirkelen. Dit zou ze Narda betaald zetten. Vals spel stond niet in haar reglement. Narda keek op, met een glimlach. ‘’ Niet eerlijk? Kom nou, jij dan met je bizarre trucjes en mijn Vibichi tegen houden. En door jou waren mijn vrienden zowat gewond. Ping peck aanval! ‘’ Een warme golf gleed over het veld en kaatste van Luna af. Pachirisu keek afgeleid om naar haar meesteres en werd getroffen door Pochama’s peck aanval. Ze deinsde snel achteruit en wachtend op een commando. Luna’s ogen gloeiden ‘’ ik ga dit afmaken! Nog een keer Thunder Pachirisu! ‘’ Pachirisu knikte en een bliksem schicht schoot op Pochama af. Net op tijd sprong hij opzij en rende op Pachirisu af. ‘’ Goedzo Ping! Bubble!‘’ De bubble aanval raakte Pachirisu. Luna schudde haar hoofd, wou naar haar Pokémon toe rennen maar bleef staan. Ze zou dit zelf moeten oplossen. Een elektrische lading knetterde om haar heen, gereed om op Narda af te schieten. Het waaide harder en harder en zij was de enige die goed kon blijven staan. ‘’ is dit nou een Pokémon gevecht of mensen gevecht? ‘’ ‘’ Heb geen idee, maar wat het ook is, het is cool of niet? ‘’ Vibichi knikte naar Drake. Hij had gelijk. Cool, is het zoiezo! Dat uitgerekend Narda zoiets in haar had kon ze niet geloven. Een bliksem straal schoot bij Luna weg, maar niet op Narda af. ‘’ WAAROM MOETEN ZE NOU ALTIJD MIJ HEBBEN?! ‘’ Vibichi gilde, en zij, Vlad en Jade doken in elkaar. Ondertussen schoot Pachirisu een thunder aanval op Pochama af en raakte hem weer vol treffend. Waar door de pokémon verslagen in het zand viel. De bliksem schicht van Luna zelf was om het ingedoken groepje heen geketst en Narda keek er verbaasd naar. Dit kwam niet door haar. Jade keek op met een doorzichtige glanzende Pokéball in haar handen en een onschuldige grijns verscheen op haar gezicht. Het was haar gelukt. Drake lag naast het bankje op de grond en kreeg geen woord meer uit zijn mond. ‘’ Wie? ‘’ Luna keek verbaasd naar Jade die opstond en naast Narda ging staan. Narda hield haar Pochama vast in haar armen en keek er even na. ‘’ Je hebt goed gevochten Ping, ik ben trots op je. ‘’ na een kus op zijn wangetje deed ze hem terug in de Pokéball. De takken om Vibichi’s voeten trokken terug de grond in en Vibichi deed blij een vreugde dansje. Jade en Luna bleven elkaar op een vijandige manier aankijken. ‘’ Voor dat Gaz je iets in je oor fluisterde was je anders, en ik weet zeker dat dat je echte ik is. ‘’ De speciale pokéball in haar hand vloog uit haar hand en cirkelde om Luna heen. ‘’ Doe normaal. Er is maar 1 Luna en dat ben ik. Of je het nou leuk vind of niet. ‘’ Vlad keek uit zijn ooghoeken van Luna naar Jade. Jade had gelijk. Dit was niet hetzelfde meisje als die hij eerder zag. Luna pakte haar Pokéball weer vast en keek naar de doorzichtige. Snel keek ze om zich heen, hopend op raad. Waar was Gaz? Hij zou haar toch horen te helpen nu? Of niet? Was hij weggegaan naar haar overwinning of had hij niet eens gekeken? Nergens kon ze een glimp van hem opvangen en ze besloot weer naar de anderen te kijken. Van plan om te vertrekken. Haar taak zat erop. De zwarte veld op het veld heen verzwakte langzaam en verdween. Jade zag het en glimlachte. Een witte straal schoot op Luna af. De straal trof haar, in haar borst en iets gif groens werd er door uit getrokken. Drake wreef in zijn ogen. Dit was niet een goedkope truc, maar een dure! Hoeveel zou het gekost hebben? Luna gilde en viel in het zand terwijl het groene de Pokéball in ging. Alsof het een Pokémon was. Pachirisu rende bezorgd naar haar meesteres. Wat mankeerde haar ineens? De Pokéball die nu groen was, kleurde even zwart en plofte zachtjes uit elkaar. Een rook wolk verspreide zich over het veld en Drake hoorde ineens een trein weg rijden. Hoorde hij dat nou goed? Hij stond op rende een kant op en knalde tegen iemand op. Hij hoorde Vlad iets grommen en de zandwolk trok weg. Hun trein reed in de verte bij hun vandaan en een zware tak viel op haar hoofd. In slow-motion zakte ze in elkaar, in het zand en werd alles zwart voor haar ogen…

klets. Vlad gooide een glasje water in Jade’s gezicht en ze kwam eindelijk bij, ze spuugde het water uit haar mond en zag dat Vlad geknield naast haar in de coupe zat voelde zijn hand even tegen haar voorhoofd. Zachtjes zei hij: ‘’ Welkom terug, je was in slaap gedommeld en ik kon je maar niet wakker krijgen. En je hebt een beetje koorts, maar die trekt vast wel weg. ‘’ Jade wreef met haar hand door haar ogen, had ze alles gedroomd? Maar het leek zo echt, misschien had ze zich toen toch maar moeten knijpen en was ze wakker geworden. ‘’ je kunt zo een frisse neus halen buiten, over ruim 10 minuten stopt de trein. ‘’ Jade keek Vlad aan, waren ze al in Slateport City? ‘’ Slate.. port? ‘’ kwam er met moeite uit haar mond. Haar vraag of eigenlijk woord werd beantwoord. ‘’ Ah je denkt dat we in Slateport zijn, nou dat nog lange niet, we houden een pit stop, een of andere tv ploeg moet de trein in en dat gaat een uur kosten. Jade keek naar Narda, terwijl Vlad haar optilde en weer op hun bankje legde. Narda zat onwetend van wat Jade had meegemaakt, of toch wel gedroomd, tegen Vibichi aan en keek toen ze doorhad dat Jade haar aan zat te kijken glimlachend terug. Daarna gingen Jade’s ogen naar Drake die haar fronsend aankeek. Hij zag dat jade nogal witjes was. Witter dan gewoonlijk en de coupe deur werd open geschoven…

EEN PAAR JAAR EERDER:

Een jongen veegde een pluk haar uit zijn ogen en keek om zich heen terwijl hij wachtte op iemand die ieder moment naar hem toe kon komen lopen. Hij zat op een stoel in een grote gang en professoren liepen haastig heen en weer. Vandaag was zijn dag, de dag om aan zijn eigen pokémon reis te beginnen. Na jaren lang te hebben moeten wachten ging hij er nu eindelijk voor. Gapend rekte hij zich uit, hij had vroeg uti bed moeten stappen om hier op tijd te kunnen zijn. Zijn ouders hadden hem niet kunnen brengen dus hij was wezen lopen. Een van zijn favoriete bezigheden. De deur knalde open en een meisje rende gillend de gang door. Blij rende ze een rondje en stopte vlak voor de jongen. Snel deed ze haar, haar naar achter en keek opzij. De jongen keek even het meisje recht in haar ogen aan en daarna naar een poster waar 3 pokémon op stonden afgebeeld. Het waren een Larvitar, Bagon en Aaron. De 3 starters van zijn regio. De regio waar hij woonde hete Donto. Zelf was hij in een vliegtuig op de grens tussen Kanto en Donto geboren, zijn ouders waren aan het verhuizen naar deze regio en zijn moeder stond toen op het punt om te bevallen. Het meisje dat net gillend binnen kwam rennen kende hij nog van school. Hij dacht even na, hoe heette ze ook alweer? Oja, Vibichi Kagome. Het drukste meisje van de klas. Hij grinnikte even bij de gedachte aan hoe vaak hun leraar haar eruit had moeten sturen om rond te kunnen rennen. En voor hij het door had keken 2 blauw heldere ogen hem diep in zijn ogen aan. Geschrokken van Vibichi die naar hem toegebogen stond en in de lach schoot van zijn uitdrukking. Nadat ze was uitgelachen en de jongen haar een paar keer op haar rug had moeten kloppen omdat ze een hoestbui kreeg zei ze:’’ Dus Sorid gaat ook aan zijn reis beginnen? ‘’

een meisje met blauw lang glanzend haar liep onopgemerkt met een Beautifly achter haar aan en een mand met 3 pokémon eieren in haar armen door de zelfde gang. Ze keek even opzij naar 2 druk pratende tieners en liep glimlachend door. Dat moesten dus waarschijnlijk 2 van de 3 nieuwe trainers zijn. Afvragend of de 3de nog zou komen sloot ze de deur achter zich van een kamer waar ze in liep. En legde ze de mand op een tafel. De eieren glansden blij in het zonlicht en een professor kwam glimlachend aan lopen. ‘’ Bedankt Narda ‘’ ‘’ Graag gedaan professor, ik vind het een geweldig idee om de nieuwe trainers met deze Pokémon te laten beginnen. De Wurmple, Weedle en Caterpie vond ik wat minder dan deze, ook al ben ik nu in het trotse bezit van een Beautifly. ‘’ Narda keek om naar de Beautifly die op haar schouder kwam zitten en genoot van een pokémon snoepje die Narda hem gaf. Narda was zelf al een jaar bezig met pokémon trainen en hielp graag met grote activiteiten in haar lieveling stad. Na een half jaar was ze al terug gekeerd met enkele Pokémon en een gelukkig gevoel. Opzoek naar iets wat ze ergens anders niet kon vinden, moest vlakbij zijn en haar ieder moment benaderen.

Een meisje viel de kamer binnen en viel achter Narda op de vloer. Sorid stapte grinnikend over haar heen de kamer in en salueerde naar de professor en Narda die verbaasd omlaag keek naar Vibichi. Ze pakte snel Vibichi bij haar arm en trok haar overeind per ongeluk tegen haar aan en liet net zo snel haar los. Vibichi glimlachte. ‘’ Danke.. ik weet niet hoe je heet eigenlijk.. ‘’ ‘’ Ik heet Narda en jij bent zeker Vibichi is het niet? ‘’ Vibichi knikte, dat was haar naam al vanaf de dag dat ze op de wereld was gezet. Die dag herinnerde ze zich niet meer maar volgens haar vader was het een mooie onvergetelijke koude dag in maart. Een maand waar de Lente in gevecht was met de herfst om te kunnen beginnen. Nou ja, dat was haar in ieder geval verteld. En ze geloofde hem. Maar zoals toen was het nu niet meer, haar vader was niet lang geleden overleden. ‘’ Ik heb over je vader gelezen in de krant, een trieste gebeurtenis, ik hoop dat alles goed met jou en je familie zal gaan. ‘’ vervolgde Narda en keek naar Vibichi die in eens wat witter werd. Niemand moest over haar vader of familie beginnen. Dat mocht niet! Vibichi reageerde er maar niet op en negeerde een bezorgde blik van alle anderen die zich in de kamer bevonden. ‘’ Waarom liggen die eieren hier professor? We kregen toch een Pokémon? ‘’ begon Sorid ineens, en Vibichi had de drang om hem als dank te omhelzen. Wat ze maar late. Een meisje met een Charmander liep langs de kamer en keek naar binnen. Ze zag 2 meiden een jongen en een Professor om iets heen staan. Nieuwsgierig zette ze een stap naar binnen. Ze moest weten waar ze naar aan het kijken waren. ’’ Nou om het eens anders te doen als vorig jaar hebben we besloten om ieder maar een ei te geven, zodat jullie hem kunnen uitbroeien en opvoeden vanaf het begin ‘’ Sorid en Vibichi keken met grote ogen naar de Professor die een ei uit het mandje haalde. ‘’ In dit ei zit een Larvitar, in die rechtse een Bagon en linkse een Aaron. Vers van de fokkerij. ‘’ Vers? Sorid keek naar het ei die de professor vast hield. Zag de grote Prof pokémon alleen maar als producten? Als fruit of groente? Snel schudde hij zijn hoofd. Dat was dus een van de domme gedachte’s die hij soms had. Hij zag Narda op een tafel gaan zitten en dat ze om de zoveel seconden even naar Vibichi keek, waarom kon hij zich niet bedenken en richtte zich al snel weer op de eieren. Het geen waarvoor hij uren had gewandeld lag voor het oprapen. Vibichi keek ondertussen naar het ei waar een Aaron in zou moeten zitten en vroeg een tikje geduldloos ‘’ mogen we nu een ei kiezen professor? ‘’ de professor keek naar Vibichi en knikte. Al snel had ze het Aaron ei in haar handen en keek er blij na. Sorid stond weer naar het Larvitar ei te kijken en vroeg:’’ zou ik het ei mogen dat u vast houd prof? ‘’ weer knikte de professor en overhandigde met een glimlach het ei aan Sorid die hem net zo blij als Vibichi aanpakte en zin kreeg om het te gaan knuffelen. De 2 eieren bewogen plotseling en gingen op het zelfde moment wit stralen. Het ei vervormde en al snel keken een Aaron en Larvitar recht in de ogen van hun trainers. ‘’ whoa ‘’ Sorid en Vibichi keken elkaar aan, verbaasd van wat er net was gebeurd en begonnen tegelijkertijd vol geluk hun pokémon te knuffelen.

De professor was weg gelopen en kwam terug met 3 zwarte platte kisten die hij op een andere tafel naast elkaar legde en opende. In allen zat een pistool die glansde. Alleen was er iets anders aan dan een normaal pistool. Op de zijkant stond een klein schermpje en een paar knopjes. De 2 nieuwe trainers liepen naar de tafel met hun pokémon nog in hun armen terwijl de professor trots begon te vertellen. ‘’ Dit zijn de nieuwste Pokémon shooters, ontwikkeld door mij en K.P.P. je kan er 6 pokéballs met pokémon in stoppen en 6 lege, in je gewenste kleur natuurlijk. ‘’ Narda keek naar de Poké-shooters en herinnerde zich dat zij gewoon een setje pokéballs kreeg en een pokédex. Een beetje jaloers liet ze haar blik erop rusten en tikte Beautifly vragend tegen haar wang. De professor overhandigde Vibichi en Sorid ieder een poké-shooter. Enthousiast namen ze hem aan, bekeken het en stopten het in hun tas. ‘’ De pokéballs moet je gaan verdienen door een brief af te leveren aan de K.K.P. fabriek. ‘’ Vibichi keek op, dat kon niet waar zijn.

EEN PAAR JAAR LATER:

‘’ Rocks ‘’ ‘’ Cyndaquil ‘’ ‘’ TACKLE AANVAL ‘’ een Cyndaquil en Aron tackelden elkaar en krabbelden weer overeind. Drake lachte om zijn Cyndaquil die een beetje duizelig leek maar al snel zijn hoofd schudde en weer alles recht kon zien. ‘’ Goed zo Cyn ‘’ Drake en Vibichi stonden op een grasveld en waren al een aantal dagen bezig met trainen. Drake was namelijk van plan om de ijs gymleader uit te dagen die in Magical City woonde en hoopte dat zijn Cyndaquil snel zou evolueren. Zijn broer gaf hem soms advies over de aanvallen aangezien hij al een keer tegen de gymleader had gevochten en zijn style kende. Een paar trainers, die voorbij liepen keken toe hoe Cyndaquil zijn sintel aanval oefende op een paar frisbees. Een paar trainers lachten en wezen richtting Vibichi die met Aron aan het dansen was. Vrolijk zong ze: ‘’ You gotta move it, move it, you gotta move it, yeah! ‘’ Drake draaide zich snel om, dit was een van die momenten dat hij zijn nichtje liever niet kende. Cyndaquil zag Aron vrolijk op de maat springen, ging erbij staan en deed even blij mee. Drake keek vaag voor zich uit. Zette zijn eigen Pokémon hem nou voor gek? Een groepje meisjes giechelden en fluisterden net hard genoeg zodat Drake het kon verstaan. ‘’ Ooh, moet je die schattige Cyndaquil toch eens zien! ‘’ Snel draaide hij zich om en liep naar ze toe. ‘’ Hij is van mij ‘’

Jade zette het laatste bakje met poké voer voor haar eigen Pikachu die gulzig begon te eten en zakte daarna in een grote stoel. Van boven hoorde ze een stem van onder de douche vandaan zingen en wou dat iemand eens zou zorgen dat ze ermee ophield. Wat dus niemand deed. Ze zuchtte en leunde op haar arm. Vlad was druk zijn Arcanine aan het borstelen en leek het zoals gewoonlijk niet op te merken en soms te grijnzen als Drake ‘’ KAPPEN ‘’ riep. Wat dus niet echt leek te helpen, want het zingen hield niet op. Wanhopig deed Drake een cd in een radio en zette het keihard aan. Hij zuchtte opgelucht, Vibichi was niet meer te horen. ‘’ kan iemand me vertellen waar ze vandaag last van heeft? Gister was het nog op me inslaan tot ik er bij neer viel. Nou ja.. ik lag al.. Maar goed nu kan ze niks anders dan overjoyed zingen, lachend, springen en dansen. En ze durft onze Pokémon er ook nog een bij te betrekken! ‘’  ‘’ de schande ‘’ hoorde hij zijn broer snuivend zeggen. Dus hij meende het niet. Drake zakte chagrijnig in zijn stoel en Seremela kwam met een schaal koekjes de woonkamer in lopen. Gestoord door de radio liep ze erheen, nadat ze de schaal op de salon tafel had neergezet en drukte het uit. ‘’ Wat was dat voor herrie? ‘’ ‘’ Dat is wat de jeugd van nu ‘muziek’ noemt lieftallige tante. ‘’ Vlad keek glimlachend op naar zijn tante en grinnikte toen hij Vibichi weer harder dan eerst hoorde zingen. Voor hij het besefte was Drake van zijn stoel verdwenen en hoorde alle 3 hem van boven af tegen Vibichi roepen ‘’ IK ZEI KAPPEN! ‘’

Vibichi gilde, hoe durfde Drake zomaar de douche binnen te stormen? Ze had wel naakt kunnen zijn! Hey.. dit kwam haar bekent voor, had ze zoiets niet eerder meegemaakt? Gelukkig had ze net op tijd een grote handdoek om haar heen geslagen en keek woedend naar haar neef die stokstijf in de deur opening stond en niet meer wist wat hij moest zeggen. Vibichi gaf hem een duwtje tegen zijn borst en hij viel achterover de douche uit. Voor hij zijn verontschuldiging kon aanbieden had Vibichi de deur voor hem dicht geslagen. De jongens ook van tegenwoordig, gunden de meiden echt totaal geen privacy meer.

Een lege schommel schommelde heen en weer terwijl een heel klein meisje in de zandbak zat te huilen. Ze had een Teddiursa tas op haar rug en miste haar moeder. Niemand wist wat er met haar aan de hand was, mensen liepen voorbij, keken haar na en liepen door. Verwachtend dat er zo wel een ouder haar zo komen ophalen. Ook her viertal: Vibichi, Jade, Vlad en Drake liep voorbij. Ze stopten met lopen toen ze het meisje zachtjes hoorde snikken en keken haar kant op. Breloom zag een Cleffa het meisje proberen een koekje te geven en leek bezorgd. ‘’ Waar is dat kinds moeder? ‘’ vroeg Drake en keek om zich heen, zij waren de enigen in de speeltuin. ‘’ Ik heb geen idee, moet je het arme meisje zien ‘’ Cleffa kreeg zelf ook tranen in haar oogjes en het meisje stopte met huilen toen ze het zag. Het meisje knuffelde de Cleffa en ging staan en stapte voorzichtig uit de zandbak terwijl Cleffa haar trouw volgde. Het meisje keek naar de 4 die niet wisten wat ze moesten doen, glimlachte en rende snel met Cleffa die ze had opgetild in haar armen weg. Drake bleef het meisje nakijken terwijl Vibichi, Jade en Vlad weer besloten door te lopen. ‘’ Ze is vast naar huis toe ‘’ Vlad keek om naar Drake die nog steeds op dezelfde plek stond en mompelde ‘’ ja vast wel.. ‘’ met een laatste blik na het meisje richtte hij zich weer op waar hij heen ging. Thuis.

Jade wees naar een bord met plaatsnamen. ‘’ Naar welke stad gaan we eigenlijk? ‘’ Ze keek toe hoe Vibichi een rondje om de paal heen rende, ze was dus weer helemaal de oude. ‘’ Magical City, de stad waar de Fyolex en Kagome familie al eeuwen rond lopen, met vele andere families. Geen van hun hebben ooit de Donto wereld verlaten om een nieuw leven te beginnen ergens waar het heel anders is. Ik zelf vind Hoenn wel interessant ‘’ Vlad keek naar het bord waar Magical City in dikke letters op stond en toen naar zijn nichtje die maar rondjes om de paal bleef rennen. Breloom werd draaierig van Vibichi en draaide zich om zodat hij niet meer naar zijn trainster hoefde te kijken. Hij werd altijd draaierig als ze hyper was. ‘’ Ah. Ik ben in Pallet Town geboren, dat ligt in Kanto. ‘’ Drake keek op, hij had eerder over Pallet Town gehoord. ‘’ Komt daar die Ash Ketchup niet vandaan? ‘’ Jade lachte ‘’ Ash Ketchup? ‘’ Vibichi stopte met rennen en greep zich vast aan de paal, waarom lachte Jade? Rondjes rennen kreeg haar anders nooit aan het lachen. Vibichi zag dat Jade druk in gesprek was met Drake. Oh, dus door hem. Snel keek ze ook even naar het bord waar haar stad op stond en rende gillend weg, richting de stad waar ze diep van binnen voor vreesde. ‘’ Let’s go ‘’ kon je nog verstaan uit de woorden die ze had gegild en de anderen renden haar snel achterna, waarvan Jade nog steeds lachte.

Aan het eind van de middag waren ze bijna bij hun eind bestemming en rekte Vlad zich eens goed uit. Moe was hij niet, alleen wat stijf, hij rende namelijk niet iedere dag een heel stuk achter anderen aan. Zelf liep hij gewoon liever op eigen tempo. Vibichi had geen energie meer over en zat op een bankje naast Drake een broodje te eten om wat energie binnen te krijgen. Ze hadden nog geen woord tegen elkaar gezegd en leken dat ook nog niet van plan. Jade en Vlad hadden besloten er zich er niet mee te gaan bemoeien en zaten in het gras hun eigen eten op te eten. Op het moment hoefden ze alleen nog maar een berg over te gaan en een stad door omdat de Kagome’s aan de andere kant van de stad woonden. Dat zou nog een halve dag bij elkaar te lopen zijn en het werd al donker. Breloom danste in het rond op de maat van een liedje die de draagbare radio van Vlad liet horen en keken ze genietend toe. Breloom leek talent te hebben. Vibichi vroeg zich af of er misschien ergens dans wedstrijden waren voor Pokémon terwijl ze een koekje op at. Ook dacht ze na over de dansende Gardevoir en de flexibele bewegingen die ze had gemaakt, nog nooit eerder zoiets mooi gezien. Misschien als ze ooit de trainer van Gardevoir tegen kwam kon ze hem vragen of hij een dans wedstrijd wist. Haar gedachten schoten na de jongen die door Gardevoir werd gevolgd. Hij moest wel haar trainer zijn. Ze nam glimlachend nog een koekje en knikte.

Gardevoir danste die avond tussen de sterren op de punt van de berg. Niet wetend dat ze gevolgd werden. De jongen met de hoed keek glimlachend toe vanuit zijn slaapzak en daarna omhoog naar de glinsterende sterren. Die feller dan ooit schenen. Al maanden was hij opzoek naar iets, maar wat wist hij nog niet. Zijn gevoel had hem verteld hier heen te gaan, dat hij hier antwoorden zou vinden. Antwoorden waar hij al vanaf zijn jonge jaren op had gewacht. De Gardevoir stopte met dansen, boog een keer diep en keek omhoog naar de sterren met een schittering in haar ogen. ‘’ Het is een mooie nacht Gardevoir ‘’ Gardevoir knikte. ‘’ Morgen zijn we in de stad. Misschien koop ik wel iets lekkers voor je, hoe vind je dat? ‘’ Gardevoir keek blij naar haar trainer, in wat lekkers had ze altijd wel zin ‘’ Maar laten we eerst gaan slapen, slaap wel Gardevoir. ‘’ een rode straal trok haar, haar Pokéball in en de jongen stopte de Pokéball die kleiner werd in zijn broekzak. Deed zijn hoed half over zijn gezicht en sloot zijn ogen. Hopend op een goede nachtrust.

Terwijl het viertal in hun eigen slaapzak was gekropen en in een dromerige slaap was gevallen. Scheen de man op hun, alsof het hun beschermde tegen iets duister dat vanaf heel ver langzaam op hun af kwam. Breloom lag tegen Vibichi aan en 2 Houndoom hielden trouw de wacht over hun meesters en hun vrienden.