Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Psychologie Online

Leren met beide hersenhelften.

{ 19:16, 19/11/2011 } { 0 comments } { Link }

De wereldberoemde zielenkundigen Sigmund Freud en Carl Gustav Jung ontdekten en onderzochten als eerste het onbewuste. Sindsdien is er hier veel meer onderzoek naar gedaan. Er is ook onderzoek gedaan naar de verschillen tussen de linker en de rechter hersenhelft. De meeste mensen weten nog niet genoeg over dat onderwerp om goed gebruik te maken van onze hele hersenen. Daarom geef ik hier een kleine uiteenzetting om je daarbij op weg te helpen.

Je bent misschien geneigd te denken dat je je behoorlijk bewust bent van wat je doet, maar eigenlijk doe je de meeste dingen op de automatische piloot. Welk deel van je hersenen is eigenlijk actief wanneer je dat doet? En welk deel is actief, wanneer je je hoofd erbij hebt? En wat zijn de verschillen tussen je linker en rechter hersenhelft?

Eerst maar eens naar het bewuste
Het bewuste deel van je hersenen bevindt zich vlak achter je voorhoofd en draagt de naam ‘frontale kwab’. Je gebruikt de frontale kwab, wanneer je iets nieuws doet: alleen dán ben je namelijk bewust je leven aan het sturen. De frontale kwab kent ook een meer gangbare naam: het ego. Het ego is dat deel van je, dat ervoor zorgt dat je een persoonlijk bewustzijn hebt. Dieren bezitten dit hersendeel niet. Zij hebben dan ook alleen een groepsbewustzijn, maar geen individueel bewustzijn. Het ego zet je in beweging, door ervoor te zorgen dat je interesses hebt, die je achterna gaat. Zonder ego zou je op de bank blijven zitten. Mensen met een groot ego daarentegen vergeten hun groepsbewustzijn: het feit dat ze deel uitmaken van het collectief. Dat heeft tot gevolg dat ze zichzelf meer waarde toekennen dan een ander. Er moet dus balans zijn tussen de verschillende delen van je hersenen.

hersenen.jpg
De hersenen. De pariëtaalkwab heet in het Nederlands 'grote hersenen'

Toen ik een paar maanden geleden besloot een nieuw bedrijf te starten, deed ik iets nieuws en gebruikte ik dientengevolge mijn frontale kwab. Onderzoekers zeggen vaak dat mensen hun frontale kwab veel te weinig gebruiken. Dat is niet helemaal juist: we gebruiken hem wel om een individu te zijn, maar veel te weinig om te creëren.

Sinds ik heb ontdekt dat ik mijn eigen leven in enige mate zelf kan creëren, door die frontale kwab meer in werking te zetten, doe ik meer dingen bewust. Zo denk ik bijvoorbeeld een aantal maal per week aan de dingen, waarvoor ik dankbaar ben. Dankbaarheid zorgt voor meer liefde en dat opent je intuïtie. Wanneer ik iets wil creëren, visualiseer ik dat, zoals ik later in dit artikel uitleg.

Maar toen ik voor de eerste keer moeder werd, wist ik instinctief dat ik mijn baby’tje borstvoeding moest geven en zoveel mogelijk bij me moest dragen. Op dat moment was mijn ‘achterhoofdskwab’ actief aan het werk: het onbewuste.

Het onderbewuste
Dat onbewuste deel bestaat uit twee delen: het onder- en het bovenbewuste. Het onderbewuste is een plek gesitueerd vlak boven de nek, die de naam achterhoofdskwab draagt (soms wordt hij ook wel ‘hersenstam’ of ‘reptielenbrein’ genoemd) en waarmee je handelingen instinctief uitvoert. Het onderbewuste is ook het hersendeel, waarmee we herinneringen uit de Grote Bron ophalen.

Dit is een openbare plek, waar iedereen uit kan putten. In de Vedische geschriften uit het oude India wordt deze kennisbron ook wel de Akashakronieken genoemd. Alle kennis en gebeurtenissen van alle mensen samen uit alle tijden ligt hier opgeslagen; een soort supercomputer dus. De toegang is gratis, maar de deur staat niet wagenwijd open voor iedereen. Je moet flink oefenen om er contact mee te maken.

Als je bijvoorbeeld een nieuwe taal aan het leren bent, maak je in feite contact met deze bron en kopieer – download – je kennis van daaruit naar je eigen geheugen. Omdat er door de tijden heen al heel wat mensen zijn geweest, die de taal in kwestie hebben geleerd, is daarvan kennis aanwezig in de Akashakronieken.

kruinchakra.jpg
bovenaan het kruin'chakra'

Het bovenbewuste
Wanneer we ‘nieuwe’ kennis opdoen, halen we eigenlijk herinneringen op uit bestaande kennis. Het bovenbewuste is bijna hetzelfde als het onderwuste, want ook onbewust, maar terwijl het onderbewuste het gevoel geeft dat we erin ‘zakken’, is het bovenbewuste ‘hoog’: een soort verlichte plek. Het bovenbewuste heeft ook een plek in ons hoofd: het kruinchakra. Dat is eigenlijk geen chakra, maar een plek, die bestaat uit een violette uitgang richting het universum en een witte weg ingang naar je hersenen. Wat er gebeurt, wanneer je daar gebruik van maakt, is dat je kennis uit het universum downloadt naar je eigen geheugen. Er zijn dus twee manieren om hetzelfde te doen: via de Akashakronieken of via het universum.

Het verschil tussen de twee manieren zit hierin: als je vanuit de Akashakronieken kennis downloadt naar je eigen geheugen, krijg je informatie, die al door anderen is gebruikt en mogelijk ook geïnterpreteerd. Maak je gebruik van de bovenbewuste manier en haal je de kennis naar binnen vanuit het universum, dan is die kennis nog ongebruikt en daarmee objectiever.

Waarom bestaan de Akashakronieken dan, als die een minder betrouwbare bron vormen? In feite hoort alle informatie vrijelijk in de lucht rond te hangen en beschikbaar te zijn voor iedereen. Dat is ook het geval, maar omdat wij als mensen moeilijk toegang hebben tot die openbare informatie, dachten veel engelen dat ze die beter konden opbergen in een soort voorraadschuur, zodat zij ons die informatie zelf kunnen geven. Dat doen ze via je rechter hersenhelft.

Maar eerst naar je linker hersenhelft. Die ken je vast beter, omdat je die op school altijd moest gebruiken. Je linker hersenhelft gebruik je om te leren met behulp van boeken (vooral taal en rekenen), voor het doorgeven van informatie met woorden en voor logisch denken. Je kunt deze hersenhelft alleen bewust gebruiken: onbewust iets leren door erover te lezen of na te denken, is niet mogelijk.

Nu de rechter hersenhelft. Dat is de plek waar intuïtie, inspiratie en voorgevoelens vandaan komen. Ook in de expressieve vakken gebruik je deze hersenhelft. Als je gaat solliciteren en van tevoren al weet dat je de baan krijgt, of als je al weet wie er aan de lijn is, terwijl de telefoon gaat, gebruik je de rechter hersenhelft van de grote hersenen. Ook als je door passief naar een informatief programma op de radio of televisie te luisteren, kennis oppikt over het onderwerp daarvan, gebruik je je rechter hersenhelft. Dit zijn voorbeelden van onbewust gebruik van deze hersenhelft.

Maar je kunt je rechter hersenhelft ook bewust gebruiken. Dat doe je door actief te luisteren naar hetzelfde informatieve programma of in het algemeen door te luisteren. Video’s bekijken is ook leren via je rechter hersenhelft. Informatie doorgeven via telepathie vindt eveneens plaats via deze hersenhelft. Telepathisch communiceren doe je door een ander beelden te laten zien, in plaats van woorden te laten horen. Het is een manier van communiceren, waarin we op aarde niet zo geoefend zijn, maar die heel effectief en snel is. In de oude culturen werd er in het onderwijs veelvuldig gebruik gemaakt van de telepathische weg. Zo liet een leraar zijn of haar leerlingen bijvoorbeeld beelden zien van hoe een piramide gebouwd werd. Dan hoefde hij of zij veel minder met woorden uit te leggen hoe dat gedaan werd en was de les minder langdradig, doordat er gebruik gemaakt werd van het innerlijke beeldscherm.

En nu het moeilijkste: het integreren van beide hersenhelften.
De bedoeling van de creators is dat je optimaal gebruik maakt van je hersenen. Dat betekent dat je soms informatie downloadt vanuit het universum of de Akashakronieken, dat je soms informatie binnenkrijgt door te luisteren of via telepathie en soms door te lezen. Het betekent ook dat je de eenmaal binnengekregen informatie met de hersenhelft, die je daarvoor níet hebt gebruikt, controleert. Zo verwerk je de informatie en zo kun je ook weten of alles correct is. Wanneer je informatie leest, kun je voelen of alles wat je leest, juist is: je onbewuste weet dat. Luister je naar informatie of voel je iets, dan kun je dat beredeneren om te weten of het klopt.

Je vraagt nu vast en zeker af: waarom gaat leren zo moeilijk, als daar zoveel manieren voor bestaan? Daar kan ik je antwoord op geven: als kind hadden we allemaal contact met de Grote Bron. Misschien kun je je nog wel dingen herinneren die je ‘wist’ als kind, zonder dat je ze geleerd had. Dit open contact hield op, toen we naar school gingen en uit boeken moesten leren. Daarna zei ik het nooit meer fout. Ik bedoel niet te zeggen dat leren uit boeken slecht is. Integendeel: ik heb zelf kasten vol boeken en lees graag. Alleen heb je als kind geleerd je verbinding met de kennisbron, die het universum is, af te sluiten, simpelweg omdat onze leraren zich niet bewust waren van het bestaan ervan. Leraren vinden het vaak noodzakelijk om precies te weten wat hun leerlingen weten. Door met boeken te werken, hebben zij redelijke controle over wat de kinderen wel en niet (horen te) weten. Zo weet ook de overheid zeker, dat de kinderen leren (en niet lanterfanten) en dat het belastinggeld goed gebruikt wordt. Maar leren via boeken is niet de snelste manier: je linker hersenhelft kan 24 beelden per seconde aan (je kunt dus op z’n snelst 24 woorden per seconde lezen), terwijl de rechter er in dezelfde tijd 10.000 kan verwerken.

Als je nu eens kijkt naar hoe kinderen hun moedertaal leren, of zelfs een tweede taal op jonge leeftijd, dan zie je dat dat hun heel gemakkelijk afgaat: hun verbinding met de Akashakronieken staat nog gedeeltelijk open. Zo absorberen ze enorme hoeveelheden kennis, zonder zich daarvan bewust te zijn. Moeiteloos. Ik weet nog dat ik als tweejarige een paar woordjes Duits stond te praten op de camping. Op een dag zei een Duitse mevrouw iets tegen me, waarop ik wilde antwoorden: “Dat weten wij niet”. Ik zei ‘weissen’ in plaats van ‘wissen’ (weten) en zij corrigeerde me. Ik kan me nog herinneren dat ik die informatie verwerkte, door erover na te denken, en vervolgens opsloeg in mijn geheugen. Wanneer je kijkt naar een baby of peuter, die opeens kan zitten of lopen, zie je dat het kind aanvoelt wanneer het dat kan – en het dan gewoon doet. Het oefent er meestal niet voor, zoals volwassenen doen.

Heel gevoelige mensen oefenen eigenlijk nooit: ze voelen aan wanneer het moment waarop ze het vanzelf kunnen, aanbreekt. Mijn moeder maakte zich altijd grote zorgen over mijn pianolessen, omdat ik zo weinig oefende. Maar ik wachtte het moment af, waarop ik zo vaak aan mijn lessen had gedacht, dat ik ze in één keer kon spelen. Omdat ik klein was, kon ik haar niet in woorden uitleggen hoe ik te werk ging.

Verschillende leerstijlen in het onderwijs

De laatste tijd komen er nieuwe scholen op: ze heten Iederwijs, scholen voor Natuurlijk Leren of Democratische Scholen. Daar mogen kinderen de verbinding met de onbewuste bron houden. Ze mogen zelf bepalen wat ze leren en hoe ze dat doen. Ook op deze scholen gebruiken de kinderen soms boeken om uit te leren. Maar vaak leren ze ook uit de praktijk, door bijvoorbeeld te onderzoeken hoe dingen werken. Of ze leren door middel van computerspellen, door op het internet video’s te bekijken of door naar een cd met informatie te luisteren. Mijn oudste zoon en zijn vrienden leerden Engels en Frans door het internetspel Dofus, waar je tijdens het spelen kunt chatten met mensen uit allerlei landen.

Kinderen op dit soort scholen leren niet minder dan de kinderen op gangbare scholen, maar ze weten daarnaast vaak andere dingen. Ze maken een vollediger gebruik van het scala aan mogelijkheden, dat onze hersenen kennen om te leren.

Oefenen met je rechter hersenhelft
Als volwassenen hebben we de verbindingen via de rechter hersenhelft en via de achterhoofdskwab allang afgesloten. Die gaat alleen nog op bepaalde momenten open: voor een incidentele intuïtieve ingeving bijvoorbeeld.

Om de verbinding weer helemaal open te krijgen, is jarenlange meditatie nodig, zoals de Tibetaanse monniken doen, of je kunt een healing laten doen om je rechter hersenhelft te laten deblokkeren. Je kunt hem ook oefenen, door de televisie of radio zachtjes aan te laten staan op een zender met informatieve programma’s. Zo pik je redelijk wat informatie op, zonder er moeite voor te doen.

Gelukkig kun je ook op veel eenvoudiger wijze de verbinding al een stukje openzetten en zo profiteren van de Grote Kennisbron. Zo kun je ermee oefenen. Als je niet kunt visualiseren, kun je de oefeningen doen, waarbij je voelt. Eerst eens testen hoe goed je hierin bent:

Denk eens aan ‘boom’. Zie je nu een boom voor je of zie je het woord b-oo-m? Het beste is als je beide ziet: dan werken beide hersenhelften even goed. Hier zijn de oefeningen:

* Als de telefoon gaat, probeer dan eens te voelen wie er aan de lijn zou kunnen zijn.

* Probeer te voorvoelen wie er aan de deur is, wanneer de bel gaat.

* Als je niet weet wat je moet doen in een bepaalde situatie en je kunt kiezen uit twee of zelfs drie opties (zal ik mijn oude baan houden of een nieuwe baan zoeken?), stel je je de verschillende opties als een (T-)kruising voor. Als je je op de kruising concentreert, zal één (of twee) van de keuzes onduidelijk en zwart-wit worden, terwijl de andere steeds kleuriger en duidelijker zal worden. De laatste is de keuze die je de beste resultaten zal brengen. Wanneer je deze methode toepast, krijg je informatie vanuit je eigen innerlijk weten. Er komt geen engel of andere helper aan te pas.

* Als je met iemand praat, die over een belevenis van zichzelf vertelt, probeer daar dan eens beelden bij te krijgen.

* Wanneer iemand over iemand praat die je niet kent, probeer je eens voor te stellen hoe die persoon eruit ziet. Je onbewuste weet dat: maak het maar eens bewust. Dit zal je wellicht ook lukken als je niet (goed) kunt visualiseren.

* Als je iets wilt veranderen in je leven, bijvoorbeeld een betere baan, visualiseer die baan dan. Zie voor je geestesoog wat voor werk je doet, hoe je collega’s zijn, hoe je je voelt enzovoort. Dit is de enige manier om je leven zelf zoveel mogelijk in eigen hand te nemen: visualiseren.

* Denk elke dag aan alles waar je dankbaar voor bent. Maak er een lijst van: dan kun je er elke dag naar kijken en hem aanvullen met nog meer dingen. Dankbaarheid zorgt voor meer liefde en maakt je energie fijner. Het zorgt er ook voor dat je intuïtie beter werkt.

* Verzin er zoveel oefeningen bij als je zelf wilt en maak er een leuk spel van.

Als je met een probleem zit en je zorgen maakt, is dat niet bevorderlijk voor je gezondheid. Ik heb zelf veel over het creëren van werkelijkheid geleerd door het boek ‘What the bleep do we know’ te lezen.

Heb je een situatie die je graag wilt creëren, gevisualiseerd en wacht je nu tot het gaat gebeuren? Stel je dan open voor een reactie. Dit is cruciaal, want het antwoord komt waarschijnlijk op een manier die je niet verwacht. Voorbeelden van een antwoord zijn: je ontvangt een reclamefolder bij de post, waar precies in staat wat je nodig had; je praat met een collega of zomaar iemand in de trein over dat wat je bezighoudt en die heeft een prachtoplossing; je oog valt ‘per ongeluk’ op een stuk tekst in de krant, waar de oplossing in staat; je droomt de oplossing. Dromen worden lang niet altijd van buitenaf ingegeven: je eigen onbewuste doet dat net zo goed.

Meer informatie:
* over de werking van de hersenen: www.hersenstichting.nl.
* het boek “What the bleep do we know!?” door Betsy Chasse, William Arntz en Mark Vicente.
* de oefening waarin je een kruising visualiseert, komt uit het boek “De Celestijnse Belofte” door James Redfield.



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Links


Categories


Recent Entries

Leren met beide hersenhelften.

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer