Renee Kerste

Volwassen zijn echt zo leuk?

 Mensen proberen niet voor niks met elkaar een relatie aan te gaan. Ze hebben een aantrekkingskracht tot elkaar, en beminnen elkaar. Als het dan stuk loopt, door een of andere reden moeten ze opeens niks meer van elkaar weten. Is de aantrekkingskracht dan opeens verdwenen? Of verbannen ze die uit hun leven?

 Je maakt kinderen met elkaar, bent jaren samen, en opeens gebeurt er iets waardoor het niet meer werkt. De kinderen worden daar de dupe van. Waarom kunnen volwassenen niet om een tafel gaan zitten en erover praten. Tegen ‘’ons’’ wordt er altijd gezegd dat wanneer er een ruzie is het altijd uit te praten valt. Niet gaan vechten, gewoon praten. Maar dat kunnen ze zelf niet, waarom moeten wij dat dan wel leren? Is dat omdat ze het zelf nooit geleerd hebben?

 Het leven van een volwassenen zit vreemd in elkaar. Ze denken alles te weten, alles onder controle te hebben. Maar wanneer er iets gebeurd is het allemaal gedaan. Ze schelden elkaar de huid vol en doen alles wat ‘’ons’’ verboden is. ‘’Hee!’’ wordt er geroepen wanneer jij een keer ‘’kut’’ zegt. Maar in hun leven is alles geoorloofd. Zij kunnen alles doen en laten wat ze willen, denken ze. Ze snappen niet dat er consequenties aan vast zitten, want ach, ze hebben al zoveel meegemaakt.

 Kunnen ze niet voor een keer normaal doen. Alles en iedereen respecteren wat er op de wereld rondloopt? Vitten op elkaar, wat heeft dat voor zin. Moeten ze nou altijd hun gelijk krijgen? Worden ze daar nou gelukkiger van? Volwassen zijn, wat betekent het? Het lijken net een stelletje pubers die zich niet in weten te houden wanneer er ‘’nee’’ tegen je gezegd wordt.

 Ik zie er nu al tegenop om volwassen te worden.

Voorstellen

Hee!

Ik zal me even voorstellen. Ik ben Renée, 17 jaar oud. Ik wilde graag beginnen met een blog schrijven omdat ik het fijn vindt om te schrijven. Geen idee waarom, maar ik voel me er op mijn gemak bij. Ik schrijf van alles op...

Laat je reacties maar horen, positief of negatief, it doesn't matter!

Renée