Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Down Under

de laatste loodjes

14:28, 20/11/2012 .. 1 comments .. Link

Je kent het gezegde; er is een tijd van komen en een tijd van gaan en deze laatste is aangebroken.

Zondagochtend Aussie time 05.30 was het al weer dag, want Idwer en Saskia wilde er zeker van zijn dat Hans en ik deze dag zouden vertrekken. Nog met de ogen dicht een boterham eten en een lekker bakkie oploskoffie drinken en we konden met de koffers naar beneden.

Op het vliegveld aangekomen voor de verandering een bakkie thee en cappucino gedronken en toen werd het echt tijd voor ons om te vertrekken want Idwer en Sas wilde deze dag via Christie's Beach naar Kangeroo Island rijden.

Thanks voor het wegbrengen naar het vliegveld.!!

Hans en ondergetekende zijn letterlijk van bank naar bank gerold in de luchthaven we waren beide echt helemaal gaar. En dus ook van koffie naar koffie. We kwamen ook nog een stand tegen met de geschiedenis van de reddingssport en daarbij een IRB met daarin wat hoofden en capjes zo ook een capje van het NL team. Al slenterend keken we maar eens op de tv's voor de vertrektijden en kwamen erachter dat we tussen de domesticflights aan het rondlopen waren. Met grote spoed maar de andere kant op via de douane door naar de international departures. Pffff gelukkig nog redelijk op tijd.

Malysian airlines kunnen we iedereen aanraden. ook in de economy lekkere ruime stoelen en beenruimte. Vooral ook de superservice moet ik niet vergeten. Nog even kijken naar het grote rode continent, zag onderweg Coober Pedy daar waar de opalen uit de grond gehaald worden. Wat zag ik nog meer;,........... dat we heel dicht langs Uhluru zouden komen (Ayersrock is een bekendere naam) maar de pestkop van een piloot ging er dwars overheen zodat niemand het ziet. Zeker om de voorkomen dat het vliegtuig scheef zou gaan hangen. Maar ondanks het missen van dit mooie punt heb ik vanuit het vliegtuig nog hele mooie foto's kunnen maken.

1 ding weet ik zeker; ik kom hier terug alleen is de vraag nog wanneer en welke route ik dan zou willen reizen.

Pffff 7 uur vliegen naar KL valt achteraf wel mee, toch ook nog wel een beetje geslapen en ook eigenlijk weer niet. Veel te druk met naar buiten te kijken dan wel een spelletje Yahtzee te doen. (helaas heeft MAS geen poker op hun spelletjespagina) Zo bij tijds geland in KLIA meteen naar de transferdesk gerend om ons vervolg ticket te halen. Helaas maakte de dame achter de balie ons niet blij. Wij hadden gedacht een uurtje of twee overstap tijd maar het werden er 9.

Probeer je maar eens 9 uur te vermaken op het vliegveld. Zelfs het tropisch parkje was dicht dus konden ook geen frisse lucht opsnuiven. Al denk ik wel dat dat niet zo een goed plan was geweest. De regen kwam hier met bakken en bakken uit de lucht.

Effe rondlopen weer zitten en wat lezen, bakkie doen en iets eten en jip om iets voor half tien de dames achter de balie gepest met het feit dat we een ticket wilde naar Amsterdam. Ze keek zo bedenkelijk dat ik dacht dat er iets mis was?? Gelukkig niet, ze werkte sinds die dag met een nieuw boekingssysteem en alles was heel lastig vertelde ze. Maar goed na een half uur toch weg met een ticket en meteen maar naar de gate gelopen. Nadat we eerst een nekkussentje voor Hans hadden gescoord.

Nou daar zitten we dan op de kl 810 van KLIA naar AMs, een dikke 12,5 uur om tegenaan te hikken. Voordeel is wel dat er leuke films in het pakket zitten en leuke games, maar ja ook moet je nog ergens slapen tussendoor en in een vliegtuigstoel gaat dat niet altijd even makkelijk. Onze steward was ook niet de vrolijkste die hadden we beter in kunnen ruilen voor de kalende man aan de andere kant, daar kon tenminste nog een lachje af.

Onderweg nauwelijks vertraging gehad en boven AMS kregen we te horen dat we nog even in de lucht moesten blijven omdat er maar een beperkt aantal banen open was vanwege de dichte mist. Gelukkig heeft een vliegtuig reserve capaciteit aan brandstof!!!! Niet al te lang daarna werden we aan de grond gezet en reden we op het gemak naar de gate. De bagage liet niet al te lang op zich wachten en tot onze verbazing zat de paddle van Hans bij iemand anders onder de tas vast?? Rara

Nou ja daar komen we wel weer overheen het belangrijkste is hij is er en nog helemaal intact. Ik zou opgehaald worden door Patrick dus al snel door het raam gekeken maar zag hem nog niet. Had ook al een smsje gestuurd dat we geland waren. Buiten in de aankomsthal nog maar even gebeld maar had zich dus nog min of meer verslapen. Had zelfs nog een sms en mail service van klm gebruikt!!! Hans had al gepland om met de trein te gaan, dus nu ik ook maar kaartje uit het apparaat gehaald en richting de trein gelopen. Hans gedag gezegd en bedankt voor de gezellige weken. Aanstaande vrijdag weer trainen en ondertussen eens kijken waar we aankomend jaar onze focus moeten leggen.

In Weesp er maar weer uit en jep daar was Patrick met de auto dus nog lekker warm richting Leusden gereden.

Vanuit het frisse Nederland wil ik als eerste; Hans, Idwer, Saskia en JW bedanken voor de enorme gezellige drie weken!!!!!!! :)))) is zeker voor herhaling vatbaar maar de volgende keer wordt het wel wat kilometers dichterbij.

En ook niet onze gasten van de RB Zevenaar ; Stefan en Robert guys ook jullie bedankt voor een gezellige tijd.

Thanks mate........ see ya



KANGEROO ISLAND

12:33, 19/11/2012 .. 1 comments .. Link

Voordat je naar een land als Australie afreist heb je de wel een idee hoe iets zou zijn. Ik stelde me voor dat ik alleen maar oude auto's zag rijden met backpackers maar hoe anders was het! Grote Suv's, nieuwe autoos, en ja sporadisch een busje van Wickery beschilderd en wel zoals ik me dat had voorgesteld.

Ach als je mensen hoort spreken over een afstand van rond de 100km dan denken we een uurtje rijden, hier is het wel anders zo'n stukje duurt ongeveer 2 uur. De wegen zijn heuvelachtig en onoverzichtelijk, de snelheid die je mag rijden is soms niet harder dan 60km per uur en voordat je uit een stad bent als Adelaide ben je al weer een half uur verder. Vandaar dat je op de meeste kaarten ook geen schaalverdeling vind.

Om een dag na een wijntour weer vroeg op te staan viel behoorlijk tegen meer ook omdat ik me niet wilde verslapen en daardoor elk uur ongeveer wakker was.

Des al niet te plus sjokte ik om iets voor zessen naar beneden en tot mijn verrassing stond de chauffeur met bus en al op me te wachten. Was de eerste die opgehaald werd. Helaas moesten we her en der wat langer op gasten wachten. Om uiteindelijk tien voor 7 in de ochtend vertrokken we op weg naar Cape Jervis, de plek waar de Sealion 2000 lag te wachten om af te varen naar KI (Kangeroo Island)

Getracht een goed plekje op de boot te vinden helaas was het weer dusdanig slecht dat ik binnen moest zitten anders waren buiten de fotoos ook ik verregend.

De overtocht duurt afhankelijk van het weer rond de 45 minuten.

In een flits zag ik nog een bekende voorbij lopen op de ferry; Yep Mary from Norway die de vorige dag met ons de wijntour had gedaan. Toevallig hadden we beide dus de highlight tour geboekt. Het enige nadeel was dat we met een grote bus het eiland rond zouden touren. De chauffeur en tevens gids vertelde dat KI in 1804 ontdekt is door de Engelsman Matthew Flinders deze persoon heeft ook het eiland in kaart gebracht.

KI is het derde grote eiland van Australie en heeft een lengte van 155km bij 53km. Deels onverharde wegen en uiteraard nog wat geasfalteerde wegen. Er wonen rond de 3000 mensen op dit eiland. Als eerste stop hadden we Seal Bay waar een enorme kolonie zeeleeuwen huizen. Deze hebben ongeveer 5 km strand waar ze lekker kunnen uitrusten na hun dagen op zee. Waar ze het voedsel halen voor de jonkies. Niet te geloven deze dieren maken in die drie dagen ongeveer 1200 duiken voor voedsel. De pups worden gedurende die tijd verstopt in de duinen en overige vrouwtjes die achterblijven bewaken ze ook nog. Deze dieren verzorgen in een dierentuin gaat bijna niet door hun specifieke voedsel worden de kosten enorm.

Bovenin het visitor centre werden we welkom geheten door de twee rangers die ons zouden gaan begeleiden. Er was een makkelijk pad voor diegene die moeilijk ter been waren en een pad voor uitdagers. Nou toch maar de laatste van de twee opties genomen.

Wat een geweldig uitzicht van boven op de zee en het strand en wat een mooie golven. Weliswaar opgestuwd door een pittig windje. In ons tochtje door de duinen kwamen we al diverse zeeleeuwen tegen die vooral heerlijk luierend rondkeken. Ook een aantal moeders met pup.

Tijdens de dagen dat een zeeleeuw op jacht gaat naar voedsel slapen ze ook niet vandaar dat ze na terugkomst zo moe zijn.

Het zijn overigens hele grappige beesten, lekker luieren verveeld om zich heen kijkend gaat er af een toe een vin de lucht in alsof ze even willen groeten.

Samen met Mary enorm genoten van deze grappige dieren. Op de weg terug naar boven kwam heel koddig via ons pad een moeder met pup aangehobbeld. De pup wilde natuurlijk telkens als moeder stopte ff drinken. De ranger ging even iets dichter naar de dieren toe; hoorde je vanuit de groep iemand roepen; kunnen ze die dieren niet even wegjagen zodat wij erlangs kunnen. Nou ja zeg waar haal je het lef vandaan wij zijn te gast op hun territorium.

Boven in het centre aangekomen toch weer een foto of 50 rijker. Hierna zijn we doorgereden naar Vivionne bay voor onze lunch, in dit geval een Australische lunch met kip, worst en bieten met als toetje een deense koek.

Het volgende op onze tour was een bezoek aan Hanson Bay dit is een reservaat voor koala's. Dit zijn zulke leuke dieren om te zien. Mijn kleine pluizebolletjes. Vooral fan zijn ze van eucalyptusbladeren. Ze hadden beter wat anders uit kunnen zoeken want hierdoor zijn ze maar vier uur per dag actief en de andere 20 van de dag slapen ze om de bladeren te kunnen verteren. helaas niet in de gelegenheid geweest om er 1 vast te houden.

Voor 2007 was er een populatie van 38000 koala's op het eiland en men wilde dit gaan indammen door de dieren te steriliseren, echter de kosten hiervoor waren eerst geraamd op 300 dollar, maar dat werd uiteindelijk 2100 dollar. Dit plan is snel losgelaten. In 2008 is er een enorme bushbrand geweest en daardoor hebben 12000 koala's het leven gelaten.

Het leek overigens net een zoek en vind spelletje. Je hebt een berg grote eucalyptus bomen en ja hoor waar zitten ze dan inderdaad zo ver mogelijk weg in de top. Eentje zat wel laag op de tak en die heb ik kunnen vastleggen. Joepie.

Vanuit Hanson bay was het een aardig stukje rijden naar de Remarkeble rocks dwars door het flinder chase national park, dit park beslaat ruim 1/3 van het eiland.

Deze rotsen zijn tot stand gekomen na een eruptie en door erosie hebben ze hun huidige vorm gekregen. Maar wat een geweldige kleuren weer zeg, oranje groen en het blauwe van de zee op de achtergrond. In 1 woord fantastisch.!!

Onze gids vertelde dat Australie, Tasmanie en KI en Antartica vroeger 1 geheel waren. Deze info hebben ze verkregen door diverse onderzoeken te doen naar het gesteente op de eilanden.

Na hier 20 minuten te hebben doorgebracht werden we weer geacht te verzamelen bij de coach zodat we verder konden rijden naar Admirals Arch en the Lighthouse. Vanuit Hanson Bay dwars over de roodbruine zandpaden naar het park en door naar de oostkust. Bij Admirals Arch was er een mooi pad aangelegd van houten vlonders zodat je makkelijk de hoogte verschillen kunt overbruggen. Als je naar beneden keek zag je een woest kolkende zee en jahoor daar zijn ze weer in dit geval pelsrobben. Ook deze lagen lekker te luieren.

Geweldige grote omslaande golven witte schuinkoppen en op het moment dat ze omslaan een mooie azuurblauwe gloed waar je zo tussendoor zou kunnen surfen. Dit project van pelsrobben wordt door New Zealand gefinancierd. Natuurlijk ontbrak ook de camera niet. De Arch is een natuurlijk gevormde boog waar met hoog water het land onder water komt te staan.

Vanaf the Cape Coudic Lighthouse had je een enorm mooi uitzicht over de baai en de mooie witte stranden die tot in de verte bezaaid lagen met pelsrobben.

Er waren ook een aantal officials mee op deze tour onder andere vanuit Zuid-Afrika.  Via Flanders Chae national park door naar de luchthaven om nog wat mensen daar af te zetten. Ze hebben daar wel 1 terminal en geen bagage band.

Daarna koers gezet naar Paneshaw waar we in de verte de ferry al weer zagen aankomen. Weet je wat leuk is; ik zag een bord met daarop pas op voor overstekende pinguins?? Hu pinguins ja inderdaad die komen daar op het eiland voor.

Voordat ik het vergeet we zijn ook nog in het vistor centre geweest van het nationale park, lekker rondgestruind en wat kwam ik daar voor vogel tegen?? Het leek op een gans maar het had een groene snavel. Verder heel veel soorten papegaaien, kaketoes en uiteraard Wallybies en kangeroes. Eigenlijk gewoon iets wat je even gezien moet hebben.

De bus moest onderweg nog een keer stevig op de rem, want mama kangoeroe had besloten dat ze met de hele familie gezellig op de doorgaande weg wilde blijven lopen ipv de bush in te gaan. Was een heel gaaf gezicht. Bij de steiger aangekomen nog even een bakkie thee gedronken met Mary wat fotoos gemaakt. Weer tijd om te vertrekken, de duisternis zette mede door het bewolkte weer wat vroeger in.

De overtocht zat er zo op voor mijn gevoel. De weg naar de bus vinden was niet moeilijk maar wel de buschauffeur want die werd door grote hordes mensen bestormd. Ik merkte even nuchter op of het niet is was om even 1 lijn te vormem, maar de mensen haalde hun schouders op. Zoek het maar uit dacht ik toen. Gelukkig zat ik in een klein busje deze ochtend en deze avond ook weer. Was blij dat ik in mocht stappen want de wind en dus ook kou was enorm.

Moe maar voldaan kwam ik om half elf   s avonds weer terug in het appartement. Dacht dat iedereen zou slapen maar verrassing ze waren allemaal nog wakker. Fotoos gekeken en wat wijn gedronken en heerlijk geslapen daarna!

thanks mate!!!

till next time



all funny things will end

11:33, 19/11/2012 .. 0 comments .. Link

Waarheid als een koe natuurlijk.

Boehoeeee laatste dag op het strand snif snif wat zal ik dit lekkere weer gaan missen zeg. dag twee interclub voor de heren vandaag staat op het menu;

de ocean man relay, gelukkig houd jw van ver vooruitplannen dus die had al een indeling gemaakt voor de series en voor als ze een ronde verder zouden komen. Jammer genoeg miste ze 1 plek om door te gaan naar de volgende ronde. Saskia en ik hebben ook deze dag weer iets uitgeslapen maar wilde graag de finales zien van de bord-  en ski race.  Dt is zo ongelofelijk gaaf om te zien. jump in the ski een paar felle slagen en weg zijn ze. Erg tof om al die goede Aussies aan het werk te zien. Hier kunnen wij Dutchies nog erg veeeeeel van leren.

Lekker genoten van het zonnetje en ondertussen niet vergeten om te smeren. Toch nog maar even door gereden van Christies naar Glenelg want de heren hadden hier smiddags hun beachrelay en Robert ook nog de beachflags.

Nou daar gingen ze van start met Robert wat een geweld, deze werd overgenomen door Hans waarna JW weer een stukje mocht sprinten, Stefan maakte de rij compleet. Nu was er van een baan naast onze Amersfoortse heren een stokje in de rij gekomen waardoor JW uit moest wijken. Toch maar protest aangetekend en ze mochten toch nog een ronde verder. Aangezien Robert zich wilde voorbereiden op de beachflags werd onze troef ingezet; Idwer

twee series waren er: en onze jongens lootte een serie van 8 dus automatisch 4 x a finale en 4 x b-finale ware het niet dat er een overname niet goed liep. Jammer want een B finale op een interclub was wel heel tof geweest. Maar ze hebben kranig gestreden hoor.

Bij de beachflags hadden we drie kanonnen; Idwer, Stefan en Robert. Helaas hadden ze in de serie van Idwer en Stefan niet gemeld dat er twee personen zouden afvallen dus keek Idwer even beduusd om zich heen naar het stokje maar helaas ze waren dus op. Stefan wist zich nog een ronde verder te knokken maar daarna was het voor hem over.

Zo eindelijk mocht ook robert in serie 1 in aktie komen. De eerste rondes gingen vrij makkelijk. hij is niet zo snel in het overeind komen maar als hij op gang is dan stormt het ook door!! Op een gegeven moment zagen we allerlei series voorbij komen waarin in mensen geelimineerd werden maar geen Robert. nu bleek later dat er in hun serie onenigheid was ontstaan waardoor er niet gestart werd. Nou uiteindelijk toen de speaker omriep dat alles voorbij was gingen ze ineens wel van start. Dit lange wachten is funest voor je concentratie. Hier had uiteraard iedereen last van. Robert was ietsie aan de late kant op en helaas ook ietsie te laat bij de flag. Dus gestrand balen zeg!!!!

Tsja er moest ook nog gegeten worden, er was al democratisch besloten dat het uiteten zou worden omdat Hans en ondergetekende de volgende dag Down Under zouden verlaten. De dames wilde liever eerst nog douchen voordat er gegeten zou worden maar ja het was nu al acht uur. Het werd Glenelg surf club want daar zou het vlees over je bord hangen hadden we van JW gehoord. Nou maar even gevraagd of er nog plek was. We konden verder naar boven; pffffiweu wat een herrie ik kon diegene aan het andere eind nagenoeg niet verstaan. Het vlees lag ook niet over het bord maar ja eten moet je toch niet waar. Er waren nog mensen die behoefte hadden aan een toetje en ja ikke niet want er was nog een koffer die ingepakt moest worden. En mezelf kennende is dat zes keer inpakken en 7 keer uitpakken voordat alles zit zoals ik het me had voorgesteld. Niet veel later waren ook JW Stefan en Robert er weer en konden we de dag nog afsluiten met een gezellig drankje.

en dan nog snel ff slapen voordat de wekker voor de verandering weer eens vroeg gaat!!!

take care



hips Wijntour en nog meer

12:49, 14/11/2012 .. 2 comments .. Link

Gosh wat gaat de tijd snel, het lijkt als of de wedstrijden al weer eeuwen achter ons liggen. Gisteren 12 november hebben we de stad wat onveilig gemaakt met onze shopping tour. Bakkie doen op een schaars terras in de zon. De echte tourist uithangen met camera en al. Zeker niet te vergeten de aankopen in de souveniershops.

Aangezien Idwer vier dagen lang onze teamcaptain/chaparonne/manager is geweest hebben Hans Saskia en ik hem Haigh's in gestuurd. (voor intimi dit is een chocoladezaak en ja Idwer is dol op chocola) als dank voor zijn bewezen diensten en support.

Heerlijk door wat straatjes geslenterd, gekeken naar de diverse bouwstijlen, ons verbaasd dat men hier al zo in de kerststemming is. Foto met kerstboom gemaakt hahahahha leuk gezicht onze sporters in kortebroek naast een kerstboom.en maar weer eens een bakkie gedaan op een terras. Ook de Central Market hebben we van dichtbij bekeken; jummie wat je daar allemaal tegenkomt is ook eigenlijk te veel om op te noemen.

Voor de 13e (ja ik weet het maar gelukkig is het woensdag de 13e) was er een wijntour gepland. Gepakt en gezakt stonden we bij de bushalte te wachten voor de pick-up. Heerlijk met een groepje van 6 deze dag op pad. Charlotte uit Denemarken, Mary uit Noorwegen en Idwer Saskia Hans en Francoise. Hips wij zagen deze dag al heel optimistisch tegemoet.

Onze eerste stop betrof de Toy factory waarnaast ook een soort van kinderboerderij was. En wat zaten daar in het parkje; YEP Kangoeroes!!!!!! Dus Idwer en Saskia vragen waar ze voer kunnen kopen voor Francoise.

Nee niet om mij te voeren maar zodat ik de kangoeroes kon voeren. Wat Alpacca's, geiten en kippen en daar zat ie dan, kreeg zelfs een pootje op mijn hand gelegd om het voer eruit te kunnen peuzelen. Uiteraard staan we allemaal met een kangoeroe of kangoeroetje he idwer op de foto.

De volgende stop was een boom, hierin had een bekende duitser met zijn vrouw de eerste twee jaar gewoond dan moet je denken aan de midden jaren vijftig van 1800. tezamen met 2 kinderen.bijna niet voor te stellen. hun hadden later ook nog een groter huis uiteraard. Daarna door naar onze lunch locatie de roaring 40's voor een overheerlijk australische lunch. Met als toetje een heerlijk stukje chocoladecake en apricotcrumble.  Er moest natuurlijk een bodempje worden gelegd voor al de wijnen die nog zouden gaan volgen.

Het eerste wijnhuis was al 150 jaar in de familie en het was ook heel gezellig ingericht. Daar diverse wijnen geproefd op de volgorde die ons door de wijndame werd aanbevolen. De meeste Shiraz vind ik net ietsie te bittere nasmaak hebben. De ports die ik heb geproefd waren heerlijk. Saskia wilde liever wijn die smaakte naar limonade maar ja die was er natuurlijk niet overal. Zelfs Idwer verbaasde zich over het feit dat hij port zo lekker vind. Hans bleef hangen aan de shirazkant.

Bij het tweede wijnhuis Burge merkte je dat het veel en veel commercieler was, geen gezellige inrichting maar diegene die uitleg gaf over de wijn wist er wel veel van en dus goed te verkopen aan onze skandinavische ladies.

Het derde wijnhuis is van oorsprong duits Kies ; en werd ook hier weer door een familie gerund, die eigenlijk net voldoende kan produceren om hun eigen klanten te bedruipen. Er wordt zelden iets over de wereld verkocht om het te kostbaar is dit te verzenden. Een sparkling Heissen heb ik vanuit hier maar geadopteerd. een heerlijke lichte wijn als apperatief maar ook zeker lekker bij een visje.

Het vierde en laatste wijnhuis had zelf al een selectie voor ons gemaakt waaruit we konden proeven. De locatie van Chateau Yaldara was gewoon fantastisch mooi! Onder het genot van een heerlijk zonnetje stiekum even met je glas buitenstaan. Verder haalde de wijn het niet bij degene waar we hiervoor geweest waren. Veel gelachen onderweg ook met onze gids Adrian. Ik vroeg hem waarom iedereen hier zich zo keurig aan de snelheid hield?; nou gewoon heel simpel, als ik hier door het rode licht jakker en ze houden me aan dan kost met dat buiten de 375au$ ook nog drie punten op mijn rijbewijs, word je gepakt met drank op achter het stuur dan ben je dus je rijbewijs kwijt als je promillage boven de 0.5 ligt. Hmm mogen ze dus in Nl ook wat strenger op worden wat mij betreft.

Op de terugweg naar Adelaide zijn we langs een whispering wall gekomen. Dit is een stuwdam met aan de ene kant water en aan de andere kant een diepte maar dan zonder water. het leukste hiervan is als men aan de andere kant van de dam wat verteld of fluistert kun je dat aan de andere kant dus woordelijk horen. Het gerucht gaat dat werknemers hier vroeger stonden te roddelen over hun baas, die dat dus aan de andere kant alles woordelijk had gehoord. Gevolg: ontslag.

Zo na deze laatste vlucht uit de bus werd er koers gezet richting North Adelaide waar wij deze tijd verblijven. Diverse verschillende bouwstijlen uit evenzoveel periodes. Wat wel opvalt is dat veel huizen een veranda hebben eigenlijk alleen maar om er voor te zorgen dat de zon niet te veel op de stenen schijnt waardoor de warmte veel te lang blijft hangen. Adelaide zelf bestaat pas 175 jaar en je merkt dat met toch trots is op hun eigen heritage.  Wel raar als je bedenkt dat een gemiddelde Nederlandse stad of dorp al veel en veel ouder is. Natuurlijk voordat hier de Hollanders even een voet aan land hebben gezet woonden de Aboriginals al hier. Maar vele zijn vermoord door de Europeanen. Het grappige was dat ik vanochtend en ook vanmiddag van onze gids niets gehoord heb over het transporteren van Engelse gevangen naar deze verre uithoek??

Maar goed maakt niet uit heb vandaag weer een boel geleerd. Op naar de dag van morgen wat voor mij in het teken staat van Kangeroo island uurtje of 0600 weg en tegen 2300 weer terug.

see ya guys

enne voor foto's; https://picasaweb.google.com/106639413892115634721/14November2012#



vervolg van poolevents dag 2

10:59, 12/11/2012 .. 2 comments .. Link

Pffff K..... wekker wat gaat ie weer vroeg..!!

Gelukkig konden we vandaag echt niet eerder dan 0700 het zwembad in dus mocht de wekker later afgaan dan 0500 what stands for OMG its early. Natuurlijk waren deze gretige "jonge" honden weer eerder dan 0700 bij het bad en mochten we met de rest van de kudde wachten totdat de deuren zich opende. Meteen naar binnen stormen want stel je voor dat iemand op ons plekje beneden aan het wedstrijd bad zou gaan zitten??? Nou niemand dus only we. Als goed lifesavers meteen inzwemmen en daar hoort ook bij het testen van de rescuetube; normaal zijn deze tubes vaak vrij strak met klikken alleen hebben de tubes hier de lifestyle van de Aussies overgenomen ; ze waren een partij slap.

Uiteraard wel goed dat we dit van te voren weten. Ook Eric Dumas uit Echt had zich bij ons gevoegd.Deze zondag stond in het teken van de 100m manikin tow with fins, 50 manikin carry en de line throw. Uiteraard goed geoefend op het klikken van de pop en het tempo maken op de terugweg. Saskia ging in de 30+ categorie als eerste van start en finishte met een mooie 1.13.58 helaas ook net 4e.. Daarna mocht Stefan ubbink die voor deze dag besloten had zich op wel drie onderdelen in te schrijven. Met name de line throw want daarop was hij tijdens rescue 2010 Wereldkampioen geworden en moest zijn titel verdedigen. Ook met de tijd van de lifesaver was hij prima tevreden. Oeps Francoise had redelijk de zenuwen in bedwang maar had de pech dat de lijn onder de vliezen kwam en moest bij het keerpunt eerst even het touw goed doen voordat ze kon klikken. Gelukkig lag ze al zo ver voor dat daar tijd voor was. hahahhah stevig tempo terug gezwommen en een 1.15.3 geen slechte tijd maar als ze niets met het touw had hoeven veranderen was ze ruim onder het NR 40+ geeindigd en helaas net als gister 4e.

Hans had voor zichzelf nog wat goed te maken ten op zichte van de vorige wedstrijddag en deed dit door een zeer sterke eerste baan een solide klik en moordend terugtempo wat hem bracht op een 58.44 en nog mooier dit betekende een nieuw WERELDRECORD. Zeer blij en vooral opgelucht kwam hij het water uit. Ook Eric Dumas van RB Echt was goed op dreef en dankzij een zeer sterke terugbaan scoorde ook hij een mooie tijd en een BRONZEN medaille.

Volgende onderdeel de 50m manikin carry is voor ons allemaal een topper!!. NOT DUS! sprinten ligt ons geen van allen heel goed. Tsja en omdat je ook, het sprinten traint moesten we dit onderdeel toch maar gewoon doen. Saskia beet het spits af met haar leeftijdsgroep, Francoise dacht te zien dat ze vrij laat naar beneden dook, maar goed ze kwam weer boven en streed voor wat ze waard was en echt ontevreden met haar tijd was ze ook niet dit resulteerde voor haar in een 5e plek. Daarna was het de beurt aan Stefan na een kort diepte interview van mij naar hem was het commentaar; alles ging fout wat er maar fout kon gaan. Tsja daar moest ik het dan mee doen zo vlak voor mijn eigen start. Ondanks het feit dat ik zeker geen sprinter ben had ik me voor dit onderdeel toch kunnen opladen. Na twee vierde plaatsen en een derde plek in het zwembad had ik voor mezelf nog iets recht te zetten. Liet me voor de start nog iets van de wijs brengen door mijn snelle tegenstandster, tenminste op het sprinten. Tijdens de race zag ik dat de meeste vrij vroeg naar beneden gingen om de pop op te halen . hier heb ik mijn kans gegrepen dus iets later naar beneden in dit geval toch weer met schoolslag ipv mijn getrainde vlinderslag maar het ging rap, krachtige afzet en onder water al tempo makend! Door een goed volgende 25 meter vervoeren keek ik naar het scorebord en was verrast met mijn tijd en ook zeker met de klassering ; een BRONZEN medaille, raar resultaat 3e op een 200meter en 3e op een 50meter het moet niet gekker worden. Hans en ook Eric zwommen deze afstand verrassend werden zij 2e en 3e met als commentaar niet echt mijn onderdeel maar ja we zijn er toch!

Als laatste onderdeel van de poolevents was de line throw aan de beurt. Saskia en Francoise gingen van start in de 30+ en ook Stefan en Hans in dezelfde categorie maar dan bij de heren. Bij de masters is het zo dat men altijd moet starten in de categorie van de jongste deelnemer van de twee. Saskia had veel geoefend op de line throw maar ja ook onder grote druk moet je dit kunnen. We hadden dankzij de organisatie van de NK ilse in oktober een keer mee mogen gooien in de serie van de Nationale teams. Daar hebben we heel veel van geleerd. Stefan gaf tijdens de eerste trainingsweek hier ook nog veel nuttige tips waarvoor onze hartelijke dank! Francoise had het koord over de balk gelegd, haar had vastgelegd op de markering en was er klaar voor. Ze zag Saskia staan in opperste concentratie en had er vertrouwen in. Alles ging zo gecontroleerd, het wegstappen, het oprollen, de worp oeff; net iets te kort maar gelukkig kan Francoise goed touw hengelen met haar voeten, YES beet en Saskia haalde binnen een blik op het scorebord; YES 2e tijd nu maar wachten tot de fluit niks doen, Saskia in haar vak blijven en ik in het water. En daar kwam het verlossende signaal met 19.62 een tweede plek buiten een tijdsverbetering van 8 seconden betekende dit een nieuw nr 30+ op dit onderdeel. Hierna was de beurt aan Stefan als werper en Hans als drenkeling, later hoorde ik dat Stefan het touw stiekum had uitgetest door Hans het water in te sturen zonder het touw deze zelf opbossen en dit toe werpen zodat hij het touw gevoeld had. Ook bij de heren was het super spannend want in de 1e serie waren er al snelle tijden gegooid. Onze heren gooide een 15.22 en het was maar wachten en wachten wat hun klassering zou zijn. Stefan kwam terug van de jurytafel en ook zij waren 2e dus zilver. Nou mooier kun je een toernooi niet afsluiten.

RB Amersfoort neemt een totaal mee van 2 x goud, , 6 zilver en 3 bronzen medailles als hiervan een klassement gemaakt zou zijn hadden we hoge ogen gegooid. Na terugkeer van het zwembad hebben we onze successen gevierd bij de bar om de hoek van het appartement. De wijn kwam hard aan maar we hebben het verdiend!!! S avonds met de groep lekker wezen uiteten bij de mexicaan en na terugkeer voldaan en zeer moe in het bedje gestapt.

MMM uitslapen deze ochtend, ware het niet dat Francoise haar wekker op de normale tijd 05.15 weer afging.Nee helaas aan dit signaal werd geen gehoor gegeven maar heerlijk doorgeslapen. Vanochtend naar het strand gereden en zijn daar tot na de brieffing van de interclub gebleven. Op de terugweg een lekker flesje gekocht om zo te nuttigen. Voor morgen een dagje winkelen op het programma en woensdag maken we (Idwer Hans Saskia en Francoise) een tochtgje door de Barosso Valley om de wijn te keuren. Dus een verslag daarvan volgt.

Till next time

 



een dagje in het zwembad day 1 pool events

09:06, 10/11/2012 .. 2 comments .. Link

Pfff dat was weer erg vroeg deze morgen 0515 ging de wekker weer, want de ARBers moesten vandaag hun eerste wedstrijden in het zwembad afhandelen. En aangezien ze om 0800 de eerste serie van start wilde laten gaan moesten we al om 0700 inzwemmen. Tijdens deze wedstrijden beginnen niet de oudjes maar de jonkies in dit geval dus met de 30plussers.

 

Vanuit de callroom zag ik saskia voorbij zwemmen en gelukkig hield ze de laatste baan ook goed vol, maar net niet voldoende om de eerste plaats te pakken. Maar wel tevreden met haar tijd en medaille ZILVER .

In de volgende leeftijdsgroep hadden we niemand 35-39. Daarna was het de beurt aan Francoise die in de vorige serie Dori Miller haar wereldrecord zag aanscherpen. In de eerste 100 meter was ze nog in gevecht met haar oponent op baan vier, maar die snelde er uiteindelijk van door en aangezien Francoise nergens meer op lette voelde het ook als Luctor Et Emergo. Maar wel BRONS

Daarna mocht Hans ook van start en met zijn solide en toch stiekum wel snelle tijd 2.15.61 snoepte hij een mooie zilveren medaille mee .

Teamcoach Idwer had vandaag alles  onder controle.

Er waren ook nog estafettes maar ja daarvoor hebben we niet genoeg mensen mee in het team.Na de lunch weer inzwemmen voor het volgende onderdeel de 100 manikin carry with fins. Ik moet zeggen; dat ik hier na 14 jaar nog steeds tegenop zie. Denk altijd dat ik dit niet ga redden maar ja je traint het toch niet waar.Voor de NK in Eindhoven had ik nog gedacht om de volledige 50 meter onder water te blijven maar dan heb ik op de terugweg helemaal geen puf meer. Dus ook nu gekozen voor 35meter onder water 8 boven en daarna weer naar beneden gedoken. Hahahaha had de pop snel te pakken, maar helaas slonk de voorsprong snel, 4e plek maar toch met een bronzen randje omdat dit wel een nieuw Nederlands masterrecord 40+ is. En nog mooier; 1,5 seconde sneller dan in Egypte waarvoor ik wel ietsie meer getraind had. Meer gelegenheid tot trainen dan bedoel ik. Dit was in de eerste 7 maanden van dit jaar vrijwel onmogelijk vanwege de lange werkdagen en daarbij de lange autoritten naar huis.

Hans scoorde hier zoals wel verwacht een 1e plek maar was niet zo tevreden met zijn tijd. Ach wie weet over een tijdje wel. En Saskia mocht haar derde medaille van het tournooi ophalen ditmaal een bronzen.

Zoals jullie kunnen lezen waren wij vandaag erg tevreden.

De verkeerslichten die ze hier gebruiken voor de pedestrians maken een enorm leuk geluid, het lijkt wel een kolonie vogels die daar in zitten. Maar ja als je altijd gefocust bent op startsignalen is het ook niet zo gek dat je op elk signaal snel reageert. Het probleem is dat je alleen moet reageren als het verkeerslicht aan je overkant op groen gaat he Francoise!!! Dit alles onder het motto van Take Your Marks.

Morgen nog de 100 manikin tow with fins, de 50 manikin carry en de line throw en dan zijn de poolevents achter de rug. Het volgende WK wordt in 2014 gehouden in Montpellier en in 2016 in ons eigen kikkerlandje. Tegen die tijd maar eens op zoek naar een prettig onderkomen zodat we niet in de file komen te staan. Voordeel is dat de supporters dan makkelijk naar Noordwijk en Den Haag kunnen komen. Hint hint hint!!! ? Hmm Wendy dan mag jij ook mee doen!!

Zo meteen een hapje eten voor de verandering de derde dag lasagna, morgenavond gaan we buiten de deur eten en een flesje kraken.

See ya

 



een dagje naar het strand

01:12, 9/11/2012 .. 1 comments .. Link

Zo dat was me het dagje wel, maar ook een heel leuk dagje hoor,

De ochtend begon heel fris rond de 15 graden zeewater (16gr), bewolkt met een aardig windje heel veel deelnemers op het strand en een enorme rij voor de materiaal pool!eerst stond ik daar samen met Saskia maar heb toch snel besloten om mijn zwempak aan te gaan trekken. Later heeft Idwer nog in de rij gestaan omdat de eerste leeftijdsgroep al om 0800 moest starten. Saskia lag als vijfde bij de boeienketting en daar lag ze nog steeds voordat de laatste golf hun aan land spoelde, twee van haar tegenstandsters waren zo beduusd en kwamen rustig het water uitgelopen maar Sas greep haar kans en kwam zo als tweede van de leeftijdsgroep binnen Toppie.!

Nog effe wachten en toen mocht ook Francoise het water in, gezusterlijk aan de start met een hele rij andere ladies van dezelfde leeftijdsgroep. De golven waren hoger dan afgelopen week en ik dook er niet zo handig door, maar goed kwam dus bij de verkeerde boei, zwart uit en moest er toen 1tje terug om hem te ronden. ik weet dat ik rood en groen/geel nog gezien heb en daarna terug naar het strand, toen ik wilde gaan staan ging dat niet van harte, leek wel dronken ik zag nog een aantal dames mij voorbij gaan en op de finishlijn was het gebeurd!

koud heel koud, moe duizelig en plat op de grond, nog nooit aan het zuurstof gezeten hier doen ze dat wel, kreeg mijn ogen amper open. Kou blijkt voor mij toch echt de grootste nachtmerrie. In een warme auto vervoerd naar de ehbo en daar weer opgewarmd. Voor de rest van de dag in mijn warme kleding over het strand gebanjerd.

In de middag nog met Saskia de boardrescue gedaan, even revanche genomen op de ochtend en als derde bij de boei gekomen. Als de zon schijnt is alles veel aangenamer kan ik je wel zeggen. Samen op het board weer terug, zijn blijven liggen en uiteindelijk gefnished als vijfde en dat tussen de australische teams!!!

Aan het einde van de middag terug naar Glenelg want de heren hadden daar hun 70m beachsprint. Ook daar stond nog een fris windje. Maar ze zijn allemaal gefinished alleen geen finale plaats.(Hans,Rick en Stefan)

Weer terug over de Anzac en West Terrace naar het appartement en aan de lasagna. Morgen nog de 2km beachrun en Beachflags en dan zit het strand gedeelte erop. Dan gaan we door naar de pool events wat over het algemeen het domein is van de Europeanen en de Beach Events van de Aussies

Seeya



een buitje om het stof weg te spoelen

02:06, 5/11/2012 .. 1 comments .. Link

Wat een dag zeg, het begon wel grijs en bedrukkend warm, heel vreemd grijze lucht en dan toch nog 31 graden maar de afkoeling kwam later op de dag. Wat tot gevolg had dat er geen internet meer was via WIFI. Oja niet te vergeten we hebben nog even heerlijk getraind in het SA. Line Throw ging lekker en ook het overige voelde goed. Stil zitten is al niet helemaal mijn ding maar soms moet je ook je rust pakken.

Het leek wel deze avond of ik weer terug was in Millau (2003) waar het onweer ook telkens tegen de bergen kaatste. Af en toe wel rake klappen was blij dat ik binnen zat. De tijd maar doorgekomen met spelletjes doen op de pc of gewoon een simpel puzzelboekje.

Onze populatie is sinds maandag uitgebreid met twee personen, Stefan en Rick. Wel weer even wennen dat er meer mensen zijn.  Maar ach de wedstrijden gaan morgen beginnen en dan ben je toch niet veel meer binnen.

Gister was een lui dagje muv Idwer en Francoise was iedereen mee om boodschappen  te doen en wij hebben ondertussen maar een bakkie gedaan. Later in de ochtend gingen Idwer, JW, Rick en Stefan naar het strand. Hans en Saskia speelde een spelletje op de Ipad en Francoise kon weer eens niet meer stilzitten en die heeft een tochtje ondernomen naar de dierentuin.

Overigens ligt de Adelaide Zoo op slechts 600m van het appartement, Rustig gekuierd via de Finnisstreet en Brougham place over het water naar de Zoo gewapend met mijn camera. Bij de Zoo aangekomen schrok ik van het entree bedrag $31,50. Hmm maar even door naar de Botanische tuin hier was de toegang gratis. Maar na intern overleg toch maar teruggelopen naar de dierentuin want ik kom tenslotte niet iedere dag in Adelaide.

Man man wat kunnen dieren toch enorm grappig zijn. Sta ik rustig tegen een hekje aangeleund om te kijken wat er in het water zit, komt er ineens een berg luchtbellen en gesnuif omhoog waarvan ik wel schrok het waren maar twee hippo's. In eerste instantie dacht ik aan het oppervlak te zien dat dit een hele kleine dierentuin was maar ik heb er mijn gympen aardig versleten.

Natuurlijk een ronde gemaakt langs alle inheemse dieren, he ik zag ook een giraffe hmmmm inheems?? Er was een nachtverblijf waar diverse muizensoorten en eekhoorns zaten, grappig joh zo'n vliegende squirrel, ineens kwam er ook een muis met zijn pootjes tegen het raam aan zitten. Uiteraard mag je hier geen foto's maken maar het was wel een komisch gezicht.

Verder gesjokt langs de geelpotige kangoeroes, grappig het lijkt wel een combi van een haas en een muis. Leeuwen tegen gekomen, meerkatten, zeeleeuwen en een neurotisch stokstaartje, deze laatste bleef maar tussen twee pilaren heen en weer rennen dat vond ik wel zielig. Heel veel mooie gekleurde vogels tijdens mijn wandeling in de botanische tuin was ik ook al een paar mooie gekleurde vrienden tegen gekomen, dus liggend een foto van ze gemaakt. Enorme papagaaien. Nog even gezocht naar de Tasmaanse duivel maar deze wilde niet uit zijn hok komen, het kreng. Bij zijn buurman de koala heb ik wat langer stilgestaan want die had even geen zin om naar mij te kijken (was aan het eten) maar gelukkig toch nog zijn snuit er op kunnen zetten. Verder waren er in het park ook reuzenpanda's als schoothond toch iets te groot, maar wat knuffelig als ze je aankijken.

Mijn laatste visite was aan de otters, deze kunnen je ook zo dom aankijken...... maar heb ze wel mooi naar het hek kunnen lokken om foto's van ze te maken. Had al een sms van Hans en Sas gehad dat ze op het terras gingen zitten en later dat ze aan het rondlopen waren. Toeval wilde dat terwijl ik een foto ging maken van het grote grasveld met de kerk daarachter dat die twee er aan kwamen lopen. Via een weg langs de Torres weer teruggekomen bij het appartement, wat te drinken genomen en een uurtje later waren de strandgangers ook terug. Die hadden zich vermaakt met de brede paddleboards van de SLSC Christies.

Nou nog 1 dag en dan gaan de wedstrijden beginnen wordt ook wel tijd hoor. Donderdag en vrijdag op het strand en daarna beginnen de echte wedstrijden. Heb ook echt zin om te gaan racen!!!!! oja eerst nog even de openingsceremonie op woensdagavond.

Till tomorrow

 

Als je nog wat foto´s wilt bekijken maak dan gebruik van onderstaande link.

https://picasaweb.google.com/106639413892115634721

 

 



a lazy sunday afternoon

06:57, 4/11/2012 .. 0 comments .. Link

Het moet ook niet gekker worden, lekker je bedje uitrollen en dan in je pyama zo de bank weer opkruipen om te zien of er nog berichten zijn uit Nederland.

De lucht is strakblauw en dat beloofd weer een hele warme dag te worden alleen is deze warmte anders dan bij ons. Alle ramen staan open in het appartement om maar een beetje frisse lucht binnen te laten komen. En natuulijk in je pyama aan de ontbijttafel. Gekookte eitjes erbij dankzij de ochtendkok Hans. Gezellig nu nog met zijn vijven aan tafel dat worden er vanaf morgen 6 of misschien wel zeven.

Plannen voor vandaag zijn er niet echt, tenminste effe checken of het materiaal al aangekomen in op Christies en ja ook nog boodschappen doen bij een supermarkt. Overigens is de volgorde precies andersom want anders kwamen we in tijdnood dachten we. Langs de K Mart geweest gewoon een hele grote Hema en daarnaast een Coles. Ondanks het feit dat dit een grote supermarkt is zijn de prijzen nog wel aardig aan de hoge kant maar dat is niet anders.

Wat staat er op het menu van Francoise yep weer pasta maar in dit geval een variant met Carbonara en uiteraard verse salade. Gepakt en gezakt weer terug naar de auto om alles op te ruimen in het appartement, tsja om terug te komen moet je wel de goede weg volgen en niet proberen op de baan van rechtdoor linksaf te slaan hahahhaha

Toch nog even geluncht voordat we naar het strand zijn gegaan. Wegens logistieke verplichtingen dit keer met twee auto´s naar het strand want Hans ging later die middag nog op visite bij een vriendin hier in Adelaide.

En raad maar eens waar de landkaart was toen wij terug gingen naar Adelaide: idd in de auto die Hans mee terug had genomen. Met behulp van iedereen hebben we via Glenelg  (wilde nog wat info halen bij het accreditatiecentrum die toch gesloten bleek) uiteindelijk toch ons appartement gevonden. Hoe makkelijk kan een mens de weg na een paar dagen vinden in een stad die ietsie groter is dan Amersfoort.

Saskia en ik hebben nog even op internet gekeken hoe laat Stefan aan zou komen hij is voor deze wedstrijd getransferd naar het oranje zwart oranje ipv groen zilver groen. Tijd stond nog steeds gescheduled op 08.15.

We waren toch vroeg wakker en dachten laten we eens kijken of het vliegtuig nog steeds op tijd aankomt bleek het vliegtuig al om 07.27 te zijn geland. Met boterham in de hand schoenen aantrekkend zijn Saskia en ik maar meteen in de auto gesprongen en met gezwinde spoed naar het vliegveld gereden. Neeeheeee we hebben ons dankzij overige automobilisten goed aan de snelheid gehouden.

Vijf minuutjes wachten en daar kwam Stefan al dus dat ging mooi vlotjes, ook de terugweg naar het appartement ging aardig totdat er een afslag naar links vergeten werd. Maar door een klein blokje om te rijden langs oa de brandweerkazerne en diverse musea kwamen we weer op onze hoofdroute.

Nog even met zijn vijven ontbeten, Stefan wilde nog een uurtje slapen. Zo allemaal onze spullen pakken om te gaan trainen. Het weer is het tegenovergesteld van gisteren, grijs met dikke bewolking en jawel........ regen.

Ondanks dit is het nu al 28 graden.

Zo op naar het zwembad!! later..

 



Zin om te racen

12:33, 3/11/2012 .. 2 comments .. Link

Ik heb ergens gelezen dat Adelaide de 20 minute city genoemd word maar heb daar weinig van gemerkt, om vanuit  ons appartement naar Christies te komen hebben we zeker drie kwartier nodig en naar het zwembad via de meest efficiente route 23 minuten. Aan de andere kant komen we zo ook nog ergens.

 

Het Marion State aquatic Centre is pas 16 maanden oud niet alleen een zwembad maar tevens ook een grote  sportschool op de bovenverdieping. In het zwembad zelf heb je een duiktoren met een 20x20m bad eronder, daarvoor ligt nog een bad van 25x25m waar ook waterpolowedstrijden gespeeld worden en daarvoor weer een bad van olympische afmetingen oftewel 10 banen breed, tijdens het avondeten hoorde ikvan iemand dat het zout water was ?niets van gemerkt.  Lekker een goed uur getraind met Saskia nog Line Throw geoefend en vooral gekeken hoe andere mensen dit uitvoerden. Snelheid van het opdraaien van het touwen, de manier van gooien. inhalen, stand van de voeten en ga zo maar door.

Ging erg lekker deze ochtend zelfs zo lekker dat ik mezelf verplicht op de rem heb getrapt. Kan mijn energie beter bewaren tot dat ik echt mag gaan racen daar.

Daarna zijn we doorgereden naar Christies Beach, gekeken bij de nippertraining (vanaf de leeftijd van 5 tot 12) die dus elke zaterdag zo´n vier uur door brengen bij de SLSC om daar gedurende die tijd op een speelse manier te trainen voor de lifesavingwedstrijden. Deze sport is hier net zo groot als voetbal bij ons.

De zee kabbelt rustig de kust op en geen spoor van golven die huizenhoog zijn. Wel enorm helder en ook nog behoorlijk fris water. Rond de 16 graden. Wij van de ARB zijn doorgewinterd in de koude Nederlandse plassen heel veel last hadden we niet van het water mede door de zalige temperatuur op het land.

Wat iets lastiger was is het vinden van een gelegenheid om te lunchen want de meeste serveren na 1400 uur geen lunch meer of gaan dicht! Dus het werd uiteindelijk een patatje onder de surfclub. Ook lekker, net als in Amerika hebben ze ook hier enorme afmetingen van normaal en grote porties! Op de terugweg wilde we eerst boodschappen gaan doen bij een grote supermarkt alleen viel de navigatie uit en moesten we het hebben van vijf losse tom toms in de auto maar uiteindelijk toch bij het appartement beland.

Sportief als we zijn 1400m gewandeld naar de supermarkt (grrr wat een prijzen) en daarna op het gemakkie terug. Wat te eten gemaakt, vandaag rijst met kip en verse groenten in een teryaki saus afgeblust met kokosmelk.

Met Saskia op de pc nog even gekeken naar het no no no cat en de korte cartoons van Simons Cat, lachen joh.

En nog steeds geen kangoeroe gezien, wel borden oppassen voor wilde dieren met daarop een koala maar ook deze niet gezien. En ja hoor wel een kaketoe!!

En wat is men nu aan het doen: spelletjes op de ipad , douchen blog  bijwerken en zo meteen zeggen wij vanuit hier:

truste allemaal en tot morgen



De reis begint

10:46, 2/11/2012 .. 5 comments .. Link

Zo de bewuste vertrekdag is aangebroken, bijna alles gepakt en toch nog twijfelen of ik wel het goede heb ingepakt. Ach een keer moet het klaar zijn niet waar. Thuis nog heerlijk genieten van een bakkie koffie, de laatste dingen frobelen en off it goes to schiphol.

Fijn dat Patrick me naar Schiphol brengt en gezellig tevens scheelt het een hele hoop gesleep in de trein en bus. en zo ziet hij Hans Saskia Idwer en Jan Willem ook weer. Om half zes hadden we afgesproken in vertrekhal 2. Parkeren op P1 dat is ff een stukkie lopen niets mis mee want er was nog tijd genoeg. Het wachten was nog even op JW die door zijn vader naar Schiphol gebracht werd. Wij dapper inchecken en vertel eens wat nieuws; het lukte niet dus toch door naar een incheckbalie waar nog een persoon achter de desk zat. Die vertelde ook dat we voor Australie daar niet konden inchecken.Al onze moeite voor niets.

Jw was goed herkenbaar door zijn paddlebag, helaas moesten we die met bijbetaling achterlaten bij de extra bagage. JW merkte nog pienter op dat de kosten 55 euro zouden bedragen en niet de 100 die de jongen achter de balie meedeelde. Alleen de 55 euro sloeg op zone 2 oftewel binnen europa. Australie valt in zone vier en dus ook iets duurder uit.

Ook in het werk van een stewardes sluipt de moderne techniek binnen, de purser was nu uitgerust met een ipad ipv een handteller.... In de regels van de KLM staat 1 stuks handbagage per persoon wij hebben daar ons aangehouden alleen alle andere niet zodat we in het eerste deel van de reis onze bagage her en der terug mochten vinden maar niet direct boven je zitplaats. Er waren er bij die drie stuks handbagage meenamen en niet van die kleine tasjes. De beenruimte liet zeker voor de wat langere heren onder ons te wensen over.

Hans ziet dat ook een aantal kleine kinderen (pizza bambino´s) aan boord gingen en kreeg bijna een spreekwoordelijke inzinking. Op het scherm voor ons zien we een aantal grote steden staan, Amsterdam Rotterdam Eindhoven Maastricht Enschede Giethoorn, welke van deze hoort niet in dit rijtje thuis? Onderweg plaatsen als Baku, Grozny Kabul daarna bleef het vluchtschema hangen.

Slapen in een vliegtuig is niet echt mijn ding. Doe een verwoedde poging maar ze stranden telkens.Iedereen is nog redelijk vrolijk na het eerste traject. KLIA nog in mini subtropische tuin geweest met een waterval, zag er heel mooi uit maar wat was dat warm.

Vijf uur wachten op een vliegveld is alles bijelkaar toch nog een hele tijd maar we hebben hem kunnen breken door Starbucks onveilig te maken. Gelukkig ging ondanks alles de tijd nog redelijk snel en konden we boarden voor Adelaide. Dit keer wel voldoende beenruimte en alles weer goed verzorgd.

Afstand tussen KL en Adelaide bedraagt ongeveer 5800km en de tocht duurt ongeveer 6 en een half uur. Dan de auto oppikken en door naar het appartement. Al snel lieten we Maleisie achter ons en gingen door naar Indonesie, het grappige aan dit flight systeem was dat op de plaatsen waar belangrijke schepen uit het verleden gezonken zijn dit ook in beeld kwam met het jaar daarbij. Zoals de Batavia die in 1629 gezonken is in de buurt van Perth.

Op weg naar het grote rode continent zoals ik mij dat herinner van onze trip naar Nieuw Zeeland (inmiddels al weer 10 jaar geleden) Ben echt benieuwd of je de kangoeroes hier zo op straat tegenkomt, of een wombat ennnneee of ik op de foto kan met een koala die zien er zo lief uit.

Vind het ook eigenlijk wel heel vreemd om nu echt op pad te zijn zeker omdat dit ik hier heel graag naar toe wilde gaan al een hele lange tijd. Dit betekent ook genieten van iedere minuut! Nu maar even slapen Later.....

 

Ahum slapen?? als dit alles bijelkaar anderhalf uur is geweest dan was het veel.
Ayers Rock zagen we niet liggen vanuit het vliegtuig en op de kaart kom je plaatsnamen tegen als Coober Peddy, Whyalla Walleroo klinkt wel heel leuk is weer eens wat anders dan Den Haag. En welke zee ligt hier voor de kust; is dat de South Australian baai, is dat de Indische Ocean of is het de Pacific??

In het vliegtuig kregen we de immigratieformulieren/douanedocumenten uitgereikt en braaf als we zijn vullen we overal waar we aan twijfelen maar ja in. Denkend aan de serie Border Patrol hadden we geen zin om achter de tralies te belanden. Volgens mij dacht de douane beambte dat we gek waren, dan moet ik toegeven dat hij wel goed dacht. Vervolgens onze auto´s opgehaald en ons in het verkeer geworpen, links rijden op zich is niet zo een probleem alswel het richting aangeven waar bij ons de ruitenwisser zit, zit hier je richting aanwijzer. Dat gaat dus nog regelmatig verkeerd en wat ook niet onbelangrijk is dat je goed midden houd van je rijbaan en niet zoals in ons geval te veel uitwijkt naar het linkergedeelte.

Het zwembad is verkend een groot maar enorm mooi licht en ruim complex. Doorgereden naar Glenelg daar de wedstrijdlocatie bekeken. Hans en Saskia hebben het watertemperatuur gecheckt en was te doen. we hoorden later dat dit rond de 16 graden ligt. Na al die bikkeltrainingen van de laatste twee maanden zijn we behoorlijk wat koud water gewend. Meteen onze accreditatie opgehaald en daarbij kregen we de lycra hesjes voor de oceanevents uitgereikt. Nog meer rose alsdat we gedacht hadden.

Met behulp van Tom Tom  Idwer een kortere route terug gevonden naar ons appartement. Ingecheckt want deze was vanochtend toen we hier aankwamen nog niet beschikbaar. Nr 48 wordt voor de komende weken onze uitvalsbasis.  JW en Idwer een slaapkamer, Hans de variant met de stapelbedden en de masterbedroom is ingepikt door de meiden. Geen vaatwasser aanwezig maar wel een wasmachine en een wasdroger.

Alles zo goed als mogelijk geinstalleerd maar heb zelf het idee dat er nog steeds een bom is ontploft. Boodschappen gedaan met zijn allen in de buurtsuper, morgen maar even naar een grote zoals de K Mart. op de terugweg van het zwembad en Christies Beach. Met behulp van de groente snijders JW en Hans heeft Francoise nog snel een gezonde en voedzame maaltijd op tafel gezet. Daarna de gezelige huiselijke geluiden van het afwassen. Iedereen is na het eten iets voor zichzelf gaan doen; Hans en Idwer zitten druk gebogen over een zoek en vind spel. JW heeft zijn notebook opgeladen en ging lekker onderuit hangen en Saskia was nog aan het worstelen met de verbinding op haar telefoon.

En Francoise dan; een razende reporter zit nooit stil, want de raderen draaien continue en dit moest ook op de blog komen.

Zo meteen lekker douchen, reizen is prima maar op schoenen langer dan 24 uur aan hebben en daarna uittrekken zou een verbod moeten komen dit grenst aan een millieudelict.

see ya



Countdown

13:54, 30/10/2012 .. 1 comments .. Link

Oeps nog 1 dag te gaan, heb ik alles wel voor elkaar?? Zag net al leuke foto's van Robert Hendriks van Glenelg en Christie beach; kan niet wachten totdat ik hetzelf kan zien. De golven zijn op dit moment vrij laag maar ja nog een dikke week te gaan tot de wedstrijden en ze zullen vanzelf wel groter worden. Dit is nog elke keer nog zo geweest.

Ach en die wolken deren niet hoor, temperatuur is nog wisselend van 18 de ene dag tot 30 de andere dag. Zonnebrandcreme etc nemen we vanuit Nederland maar niet mee omdat de uv index daar hoger is dan hier. Ach en het scheelt ook weer extra ruimte in je koffer. Tot nu toe kan ik me redelijk inhouden met het inpakken van spullen, ik denk niets overbodigs maar dat zal zich vanzelf uitwijzen, te veel zou in kunnen houden dat het in de vuilnisbak kan verdwijnen.

Oh ja voor dat ik hem vergeet te noemen, onderstaand dus een beeld van ons shirt. Ben helemaal weg van Skippy, twijfel er overigens aan of ik hem/haar met een board ga tegenkomen. Zo ja dan heb ik in iedergeval een primeur te pakken. Goed werk geleverd door Jan-Willem en Stefan. Waarvoor onze hartelijke dank.

Deze foto kwam via de razende reporter al door vanaf Christies Beach

ik bedoel uitzicht vanaf zee op Christies Beach.

 

Het is even wennen om op te treden als een reporter. Tijdens wedstrijden van de AZPC Masters namen Loekie en Lidia dit op zich en heb veelvuldig mee kunnen kijken hoe eea werkt. Tsja en dan word ik nu in het diepe gegooid , een geluk bij een ongeluk is dat ik wel kan zwemmen. (zwemmend redden) HAHAHA

Al met al toch een raar en ook spannend idee dat wij morgen al vertrekken. Morgen dus geen reportage te verwachten ik probeer vrijdag weer een bericht te posten met onze belevenissen van de reis.

tot zo ver; See ya



Hoofd als een vergiet

13:54, 25/10/2012 .. 0 comments .. Link

Pffff na een lange rit (2.5 uur) een vrachtwagen wilde zonodig uitbranden op de a12 zodat ik via de a27 en a15 richting Barendrecht ging rijden en met mij nog vele anderen grrrrrrr Uiteindelijk toch geland bij Sportemotion om mijn snelle pak te passen. Ongelofelijk maar waar hij is in de clubkleuren van de ARB en niet eens de Arena waar mijn eerste voorkeur naar uitging.

Nog wel stiekum gekeken naar een Arena Carbon, maar volgens Rob kom je daar met heel veel geworstel net in, laat maar geef mijn portie maar aan fikkie. Kon het ook niet laten om een hele fleurige van Maru mee te nemen. Beter dan alle donkere kleuren die Speedo op dit moment in de collectie heeft.

Tsja en daarna weer vrolijk aan het werk. Niet vergeten om nog langs de ANWB winkel te rijden om daar een internationaal rijbewijs aan te vragen. Ziet er leuk uit ; slechts een stukje papier met een foto en enorm veel stempels. Doet me denken aan oude tijden wanneer je bijvoorbeeld naar Berlijn ging met school.

Oeps had ik al gedacht aan een reisverzekering met uitgebreide dekking?? Zorgverzekeraar bellen, niet vergeten om je bankpas op wereld te laten zetten.Wellicht was eerder aan deze klusjes beginnen een betere optie geweest en toch geeft het als je alles wat later toch geregeld krijgt toch een kick!

Ehmmmm Esther; Kermit reist toch mee naar Australie ik hoop niet dat je het erg vind maar dit is voor hem ook een hele beleving natuurlijk. Omdat ik zit met de beperkte ruimte in de koffer heb ik hem maar op mijn shirt geprint.

Alles wat mee gaat ligt verspreid door de kamer op de grond maar het lijkt wel of mijn hele kledingkast er ook ligt en dat voor een kleine drie weken. Hahaha chaos op de grond en ook nog in mijn hoofd.

Zaterdag even lekker uitgewaaid aan zee en zondag de zwarte markt in Beverwijk onveilig gemaakt. In bijna iedere hal had ik wel een aha erlebnis de kleding varieerde van winterjas met bontkraag tot winterjas met bontkraag. Erg origineel. Ik was hier lange tijd niet geweest en het is wel enorm uitgebreid in de afgelopen 14 jaar. Een geluk bij een ongeluk was dat ik wel een beschermhoes voor mijn e-reader gescoord heb.

Afgelopen vrijdag ging de training best lekker drie keer een volledige afstand en tussendoor telkens 100m ontspannen. Eerste keer 100 pop vliezen tijd viel me niet tegen 1.21. en de andere 2 x de lifesaver. Start was telkens vanuit het water en toch nog een 1.18 en een 1.17 terwijl mijn pr staat op 1.14.7. Zou er over anderhalve week nog wat moois gaan gebeuren??? Onder de 1.14.7 misschien?? Ik laat me graag verrassen.

Wie weet is er maandag/dinsdag/woensdag nog even de gelegenheid om te zwemmen. Woensdag zal lastig zijn omdat we ook weer op tijd op Schiphol moeten staan. De zenuwen beginnen wel toe te nemen nu alsmede ook dat ik af te toe s nachts in 1 keer wakker schrik...... Ach nog maar twee dagen en we vertrekken....

Eens kijken of ik vanavond nog een uurtje kan dobberen, spieren op spanning houden beter gezegd. Wie weet zijn Agnes ,Anita en Marja er ook



Het aftellen is begonnen

15:21, 22/10/2012 .. 3 comments .. Link

Daar waar ik al een hele tijd naar uitgekeken heb, komt nu steeds dichter bij toch wel spannend hoor. 11 jaar geleden vloog ik nog over Australie naar Christchurch en had toen al zo iets ; dat land wil ik ook nog ooit bezoeken.

Nadat een aantal jaren geleden bekend werd dat rescue 2012 weer in Australie gehouden zou worden was het voor mij duidelijk, daar moet/zal en wil ik naar toe. Ik hoop ook weer vele oude bekenden te treffen en een hele plezierige tijd te hebben.

Mooie bijkomstigheid is dat ik de laatste maanden toch nog redelijk heb kunnen investeren in de trainingen. Hoewel dat niet zonder slag of stoot ging. Tijdens de eerste oceantraining van het seizoen ontmoette ik een baksteen onder water in de Zeumerse plas, om meteen mijn kleine teen te breken. Overigens zijn tenen bij de Amersfoortse Reddings Brigade een zwak puntje dit seizoen. Tijdens de NK in Noordwijk vond Wendy het nodig aan het einde van de run-swim-run om in een scheermesje te stappen, gevolg 2 hechtingen in haar teen. Na een training dacht ikzelf gossie laten we eens op blote voeten naar huis gaan, tenslotte doet de rest dat ook.

Tijdens het weggooien van wat schillen in een prullebak had ik ruzie tussen de overgang van de klinkers naar het asfalt, gevolg...... weer een scheurtje.

Saskia zag een stoel over het hoofd in haar huiskamer en ook bij haar een gebroken teen. Laten we hopen dat dit alles is voor het seizoen.

 

Nog slechts 6 nachtjes slapen en we (Hans, Saskia, Idwer, Jan-Willem en ik)vertrekken naar Adelaide. Niet rechtstreeks hoor, ff landen in KL (Kuala Lumpur) en vandaar uit naar Adelaide waar als het goed is twee auto's gereed staan en die brengen ons naar ons appartement Old Lion Majestic.

Afgelopen zaterdag tijdens een wedstrijd van het Zuiderzeecircuit nog de 200 hindernis getest tijdens een 200 vrij en ondanks de vermoeidheid viel de tijd me reuze mee. Tuurlijk er waren nog wat aandachtspunten maar goed Keulen en Aken zijn ook niet op 1 dag gebouwd.

Jammer dat ik dan zondag weer een dagje niet lekker was, iets verkeerds gegeten kan niet, laten we het dan maar op vermoeidheid houden?

Enne koffie smaakt me nog niet dan maar over op thee.

Nog een hoop te doen deze week, wat leuks doen met Gerda. op jacht naar een nieuw wedstrijdpak brilletje en badmuts met Loekie. Vrijdagavond eten met de meiden; Saskia, Wendy en Sarissa. Ff langs bij mijn ouders, donderdagavond bij Helma op de koffie en natuurlijk tussendoor nog even werken.

Gelukkig gaat het nu beter en ben weer lekker aan het werk.

Voor Saskia en mij nog een goede week doortrainen (lang taperen helpt voor ons niet) en Hans gaat deze week al afbouwen. (de bofkont) Vanmiddag nog een pittige training afwerken alhoewel ik denk dat ik het maar wat rustig aan ga doen. Line throw nog een aantal keren oefenen, hopelijk gaat dat beter dan de afgelopen week. Ach als Saskia het touw in de baan gooit waar ik ben komt het goed ( klein missertje vanmiddag maar ook weer een aantal goede worpen)

En toch bekuipt me nog steeds het idee dat ik iets ga vergeten ; maar wat?? Of moet ik dit zien als de bekende vertrek stress.



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

de laatste loodjes
KANGEROO ISLAND
all funny things will end
hips Wijntour en nog meer
vervolg van poolevents dag 2

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer