voortzetting van een onderbroken reis

? 9/7/2009 - Ik? Wat heb ik gedaan?

Twee nieuwsberichten trokken vandaag mijn aandacht.

De Volkskrant kopt 'Bossche zwemleraar gaat in de aanval'. Benno L's raadsman (waarom hebben enge mannen altijd van die korte achternamen?) merkt op dat justitie ‘nauwelijks tien procent’ van de beschuldiging hard kan maken. Er zou slechts sprake zijn geweest van ‘mild misbruik’ met ongeveer tien kinderen. En verderop: 'De advocaat zegt te beseffen dat hij tegen een sterke maatschappelijke stroom in roeit. "Het is not done om seksueel misbruik te nuanceren. Het is een onbespreekbaar onderwerp. Maar ik doe het nu toch, om iets van de ongerustheid onder de ouders weg te nemen."'

De New York Times schrijft over een gezin van Han-Chinezen dat een jaar of tien geleden gehoor heeft gegeven aan een oproep van de regering om het Westen (Sinkiang, Xinjiang) te helpen ontwikkelen, en dat na de recente troebelen in Urumqi moet rouwen om een zoon. 'Zonder ons zou hier niets zijn', zeggen ze. Waaruit bestond de bijdrage van dit gezin aan de ontwikkeling van dit achtergebleven gebied waarvan de bewoners een onbegrijpelijke taal spraken? Waren het ingenieurs, bouwers, artsen, leraren? Nee. Ze hadden twee handkarren. Ze verkochten fruit.

Soms denk ik dat ik gek word. En dan weer denk ik: nee.

? 9/7/2009 - scheurbuik

Posted by cor verhoef

Richard,
Wellicht dachten deze 2 ondernemers dat zonder hen de hele bevolking met scheurbuik zou rondlopen.
Krankzinnige situatie. Geen enkel westers land durft een vinger op te steken naar Beijing. In Birma, een aangenomen kindje van China heerst een vergelijkbare situatie. Zonder de steun van China lagen de generaals al lang op hun gat. Het enige wat westerse landen kunnen bedenken zijn economische sancties, die alleen gewone birmezen treffen. De elite eten er geen hap kaviaar minder om.
Aan de andere kant is het misschien ook niet zo gek dat China minderheden met een dergelijke ijzeren vuist bewerkt. Er leven tientallen minderheidsgroeperingen in dit enorme overbevolkte land. Wellicht denken de machthebbers dat wanneer er concessies gedaan worden het hek van de dam is.
Berichten als deze in de krant voeden wel mijn haast aangeboren afkeer van politici, van welke politieke kleur dan ook.

Geweldig blog trouwens, ben nog wel even aan het lezen (terugwaarts)

Permanent Link