voortzetting van een onderbroken reis
? 19/9/2008 - datsja
Yvonne herinnerde me er net aan dat de eerste verjaardag van mijn reis een paar dagen geleden was! Deze keer niet, zoals na zes maanden, bespiegelingen over hoe het gaat. Het gaat goed.
Maar eigenlijk wilde ik het vandaag over de datsja hebben. Ben trouwens een beetje inconsequent bezig met Engels (Irkutsk, Yakutsk) en Nederlands (Sljoedjanka, datsja). Zal daar iets mee doen.
De datsja dus. Volgens van Dale is een datsja een buitenverblijf van Russische welgestelden. Nou, dan betekent het woord in het Nederlands kennelijk iets anders dan in het (hedendaagse) Russisch, want wat ik hier zie doet meer denken aan volkstuinen, en het lijkt wel of iedereen er één heeft. De definitie die de Encyclopaedia Britannica geeft aan het woord dacha lijkt meer op de werkelijkheid: ‘a Russian country cottage used especially in the summer’.
Ik ben ervan overtuigd dat je, om Rusland te kunnen begrijpen, de datsja’s niet mag missen. Datsja’s houden stadsmensen in leven en zorgen ervoor dat ze het leven in de stad kunnen blijven verdragen.
Net als bij volkstuinen liggen ook hier percelen naast elkaar waarvan de grond door de overheid (gratis) aan de mensen ter beschikking is gesteld. Die mensen gebruiken de grond om er groente en fruit op te verbouwen en zetten er een bouwsel op. Maar waar in de volkstuin het bouwsel bestaat uit een schuur waar het gereedschap in bewaard wordt staat bij de datsja een weliswaar eenvoudig, maar compleet huis, waarin gekookt, gegeten en geslapen wordt.
Liefst meerdere keren per week gaan Sergei, Lena en dus ik ook naar hun datsja, die net buiten de stad ligt. We laten betonnen muren en luidruchtige buren achter en gaan op weg naar het houten huis dat door de vorige eigenaar zelf is gebouwd. Er groeit van alles: aardappels, verschillende soorten kool, paprika’s, pompoenen, sla, kastomaten, wortelen, peterselie, allerlei bessen, frambozen, kersen. Voor het avondeten trekken we het nodige uit de grond, en verder wordt er van alles verzameld dat later zal worden ingemaakt, waar soep van gemaakt wordt of wat wordt verwerkt tot compotes en jam. Na een dag werken of studeren en een uur werken in de tuin is het goed toeven bij de houtoven. ‘s Morgens als iedereen weer aan het werk moet is het druk op de weg die de mensen terug de stad in brengt.
Gisteravond had Sergei nog iets anders voor me in petto. We gingen deze keer met zijn vieren naar de datsja. De buurman, die me werd voorgesteld als Misha, heeft een Russisch bad in zijn datsja, en het werd tijd dat ik dat leerde kennen.
Een Russisch bad is eigenlijk gewoon een sauna, al zeiden ze allemaal heel beslist van niet. Waarom dan niet? Nou, omdat je in een Russisch bad jezelf afranselt met bossen berkentakken. O, oké. Meteen nadat we aankwamen werd de houtoven van de is-geen-sauna aangestoken en terwijl de temperatuur er opliep aten we en dronken we wat. Daarna gingen wij, de mannen, gekleed in enkel een vilten hoed, het bad in. Door water op de stenen op de oven te gieten werd de gevoelstemperatuur tot het net draagbare gebracht en toen onze lichamen daarop begonnen te reageren door overvloedig te zweten gingen we dus aan het werk met die berkentakken. Daarna naar buiten, om een emmer koud water over onszelf te gooien (omdat er nog geen sneeuw ligt waar we in hadden kunnen rollen), even rusten, en terug het bad in. Dit werd vier keer herhaald, waarna het tijd was voor wodka. Uiteraard. De combinatie van het bad en de wodka bleek een erg effectief slaapmiddel.
Volgens Sergei wordt dit een bad genoemd omdat het de traditionele manier is waarop mensen op het platteland zich schoon hielden. Ook kampeerders doen dit wel: ze nemen na het eten de stenen uit het vuur en leggen die in de tent, die voor de gelegenheid een sauna wordt. O nee, geen sauna. |
Post A Comment! :: Send to a Friend!
|
|
|
|
Waar gaat het over?
Na 25 jaar werk als KLM- vlieger eindelijk weer op reis.
Zij wikken en wegen
hun geld en hun god,
en kanten zich tegen
mijn vluchtiger lot
omdat ik mijn handen
en oogen leeg
door hunne landen
omdroeg, en zweeg
in hun geschillen,
en ging als blind
om der eenzame wille
van sterren en wind.
-Adriaan Roland Holst
Waar zijn we nu?
Koh Phangan, Thailand
Grotere kaart weergeven
Terugblik
- September 2007: vertrek uit Nederland
- Sept - okt 2007: Maleisië
- Nov - dec 2007: Filippijnen
- Dec 2007 - Feb 2008: Indonesië
- Feb 2008: Thailand
- Maart 2008: Maleisië
- April - juni 2008: Japan
- Juli 2008: Maleisië
- Augustus 2008: Maleisië, Singapore, China, Mongolië
- Sept - dec 2008: Rusland
- Half dec 2008 - begin maart 2009: Thailand
- Maart 2009: Maleisië
- April - mei 2009: India
- Juni - juli 2009: Thailand
Vooruitblik
- Aug: Nederland, voor een aantal(?) weken; fietsen laten maken, dan met de nieuwe fietsen terug naar ZO-Azië
Verlanglijst
Verlanglijst? De verlanglijst wordt bijna met de dag langer, het heeft niet zo veel zin meer om die bij te houden!
|
|
? 19/9/2008 - Untitled Comment