2/11/2007 - Rampestampen

Een attente redacteur van de Arnhemse editie van De Gelderlander verontschuldigt zich: "Graag waren wij een foto komen maken van jouw optreden van vanmiddag in de camper in de Parkstraat, maar wij hadden vandaag een grote uitslaande brand hier in de stad en op de A12 is er net een vrachtwagen gekanteld. Er is dus gewoon geen ruimte meer in de krant van morgen."
2 november is sinds 2004 kennelijk een risicovolle datum geworden om een (niet eens zo doodgewoon) concert in Nederland te organiseren. Tot overmaat van ramp begint het 's middags ook nog vet te miezeren in het doorgaans zo levendige Spijkerkwartier. Het wat-doe-ik-hier-en-waarom?-gevoel begint weer op te steken. Het Ricktreffers.nl-team doet zijn uiterste best om de schaarse voorbijgangers een muzikale schuilplek aan te bieden in de camper. Het lukt bij vlagen. Een studikentoze rechtse bal met volle AH-tas is het eerste slachtoffer. "Waarom moet ik drie minuten lang luisteren? Kan het niet sneller?", sputtert hij eerst wat tegen. Eenmaal in de camper komt hij volledig tot inkeer, hoewel hij wel eerst zijn bril afzet om mij minder goed te kunnen zien. Het extreem intieme concertje is hoogstwaarschijnlijk het hoogtepunt van zijn dag. Hulde aan de moedige rechtse bal. Even later nemen drie jonge hippe hiphoppertjes plaats, gewapend met natgeregende jointjes. Mijn hart begint sneller te kloppen. Ze willen graag Heet Mokkel horen. Ik speel het op mijn funkiest. Ze knikken, klappen mee en geven mij na afloop van het mini-concert een hand: "Respect!" klinkt het eensluidend.

Buiten begint het steeds harder te regenen. Een Arnhemse mevrouw in regenpak laat haar hond uit. Als haar gevraagd wordt of zij misschien een gratis nummertje in de camper wil, snauwt zij ons uitermate onvriendelijk af met de mededeling: "Rampestampen? Ja, dahag". Tijd om ons boeltje op te pakken en te koersen richting Barok, een droog en aangenaam muziekcafé op een steenworp afstand van de brandhaard.