5/11/2007 - Horecabowlen

Ik had nog nooit van horecabowlen gehoord, laat staan wat voor een types deze sport aantrekt. Inmiddels ben ik, geloof ik, beter op de hoogte. Horecabowlers zijn voornamelijk van het mannelijke ras. En meestentijds betreft het ballen die niet van gisteren zijn (op hun kegel na). Ze tikken nog sneller Amsterdammertjes - in Amsterdam 'vaasjes' genoemd - achterover dan hun bowlingbal over de baan rolt. Ze stoten daarbij kreten uit die meer decibellen bevatten dan een heel optreden van Rick Treffers bij elkaar. Vanavond speel ik in de kroeg waar de horecabowlers het horecagedeelte nog even voortzetten. Als ik binnenkom klinkt er een luid applaus. Toch heb ik niet direct een thuisgevoel. Ik deel het podium met mijn Groningse gastheer Tiedo. Hij speelt een 'opwarmsetje' voor mij. Al na tien seconden brult een sigaar rokende horecabal in een felgroene sweater en lichtbruine ribbroek keihard 'dank je wel!'. Om de haverklap vallen er zonder pardon barkrukken om, wordt er heel hard gebulderd van het lachen en geroepen om De Dievenwagen. Of gewoon iets van Nick & Simon. Ik begin mij steeds meer te realiseren dat "Nederlandstalig" als een echt genre beschouwd wordt. De acht uitgebowlde horecabowlers blijven ondertussen tanken aan de bar alsof het hun laatste avond is. Er is verder geen publiek. Ik zing op mijn stoerst over een heet mokkel en kijk ondertussen enkel naar de ruggen en reten van de horecaballen. Pas als ik een akoestische speedmetal-versie van Doe Niet Zo Vrolijk speel en daar spontaan het zinnetje 'jij ligt te neuken' in improviseer, stijgt er gejuich op en word ik zelfs om een toegift gevraagd. Het leven kan heel simpel zijn. De barman smeekt mij na afloop om vergiffenis.  

16/11/2007 - ik met mijn jo..............