Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Robin Haar Verhalen Home | Profile | Archives | Friends
Ik wil hier alles dat me dwarszit opschrijven en ook alle leuke gebeurtenissen

echt gezellig1/3/2009
Zaterdag 28 februari 2009, Mama moest nog naar de apotheker, dus moest ik met al de boodschappen alleen naar huis. In de verte zag ik een fietser, misschien is het Robert wel. Naaa, waarschijnlijk niet. Ik zette alle boodschappen neer en deed de deur open. Nu al die boodschappen nog binnen krijgen. Het ging eigenlijk redelijk vlot. Ik wou net de deur toeslaan, toen Robert ineens hard remde voor de deur. 'Hye!' zei hij uitgeput. Hij vroeg of hij met iets kon helpen maar ik wilde flink zijn en deed het alleen. Het was geen zicht. Snel de pizza in de diepvries en dan ben ik klaar. Mama zei dat zij het wel allemaal zou uitladen. 'Kom' zei Robert, 'Gaan we naar jou kamer?' Zonder iets te zeggen ging ik de trap al op, naar mijn kamer. Robert volgde. Vlak voor de deur van mijn kamer stopte hij me. Hij knuffelde me en zei 'Ik heb nog geen gedag gezegt' Toen kuste hij me. In mijn kamer was alles netjes, daar hield ik van. Robert ging snel in mijn bed liggen en gebruikte het excuus dat hij erg moe was en eventjes moest rusten. Ik kende hem wel langer dan vandaag, dus ik wist hij gewoon wou dat ik erbij kwam. Ik duwde hem opzij en kroop ook onder het deken. 'Hmm, ik hou van jou' zei Robert slaperig. Ik aaide zijn wang en zei 'Ik hou toch meer van jou!' -dit is een soort spelletje- 'Oh zeg, ik hou meer van jou, daar ben ik zeker van!' zei Robert. We lagen daar een halfuurtje toen mama riep dat we moesten komen eten. Het was aardappel met gesmolten kaas over en ham. Klinkt lekker toch? Billie at niet mee, ze was ziek. Op haar verjaardag! ik vond zo erg voor haar, ik zou echt doodgaan als het bij mij zou gebeuren! Papa at wel mee, maar echt heel weinig. Hij was nog niet lang zo uit het ziekenhuis ontslagen, hij had een maagverkleining laten doen. Robert, mama en ik aten veel maar het was ook echt lekker. Na het eten, had ik de keuken opgeruimd en iets kleins gemaakt voor Billie. Mozarella met tomaat en komkommer, dat lust ze erg graag. Toen gingen Robert en ik terug naar boven, we gingen een film kijken. Fracture, met Anthony Hopkins en Ryan Gosling. Super acteurs! Na de film lagen we erg ongemakkelijk op een oud zeteltje dat ooit nog van mijn overgrootmoeder is geweest. We besloten terug naar mijn kamer te gaan, mijn bed lag namelijk echt fantastisch goed. Robert en ik kunnen allebei erg goed praten met elkaar. Ik ben nogal een stille, ik kan vaak niet goed zeggen wat er binnen in mij omgaat. Ik vind dat moeilijk maar bij Robert kan ik zo echt alles zeggen. Robert kan ook alles tegen mij zeggen, ik kan goed luisteren. Vaak praat hij veel, over vanalles. Hij denkt dat ik het niet leuk vind maar ik vind het geweldig! Naar hem luisteren vind ik ook echt fijn. Ik leer zoveel dingen bij. Ik lag tegen Robert aan. Het was zo gezellig. We waren aan het praten, aan het lachen. Gezellig! Ik vind het nooit leuk dat Robert weg moet, ik wil altijd dat hij gewoon blijft. Voor altijd. Aan de deur sta ik dan altijd nog even met hem te praten of te knuffelen. Ik vind het zo erg dat hij dan helemaal door de kou naar huis moet fietsen. Ik wil dan meegaan. Robert was weg en ik voelde me zo stom. De vakantie is bijna voorbij, terug school. Tijdens de schooldagen zie ik Robert wel maar nooit zo lang. Ik zie hem altijd tijdens de kleine speeltijd. Stijn en Jeroom zijn er ook altijd bij, het lijkt dan precies of ik geen meisjesvriendinnen heb. Toen ik klein was had ik alleen maar jongensvrienden. Echt stoer. Soms zie ik Robert ook tijdens een lessenwisseling, maar dat duurt maar een paar seconde. Soms vroeg ik me af of Robert het erg vond dat ik ook op het lyceum zat. In het eerste en tweede middelbaar zat ik op een andere school, het Leonardo Lyceum. Een school vol met verschillende nationaliteiten. In het derde middelbaar was ik het beu en wou ik naar de school waar Billie zat.  Ik kende er veel mensen. Onder andere Robert maar die kende ik nog helemaal niet lang en ik was ook nog niet samen mee. Ik kwam op 18 september op het Lyceum, de verjaardag van Robert. Ik zat samen met hem in de klas, Ik zat in Humane Wetenschappen, hij in Economie-Talen. De klas was echt heel groot, 34 leerlingen! Iedereen was echt lief tegen me, ze begonnen allemaal tegen me te praten. Veel mensen waren geshockt toen ze me op school zagen, dat vond ik wel grappig. Maar Robert sprak echt amper met me. Was hij boos omdat ik nu op zijn school zat? Of vond hij me eigenlijk helemaal niet leuk? Hij had me verteld toen we samen waren dat hij het stom vond dat ik er was omdat hij dan geen 'move' kon maken. Hij was toen al op me verliefd. Toch ben ik blij dat ik op het Lyceum zit.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Uit elkaar gaan27/2/2009
Robert vertelde me ooit wat hij zou doen als we ooit uit elkaar zouden gaan. Ik heb er echt aan zitten denken. Ik heb al een heel verhaal verzonnen. Ik ga dat nu hier typen. Maandag: Het was weer een lange dag, het was zo raar. Ik zag Robert op de speelplaats, hij zag er ineens anders uit. Ik liep voorbij hem, en voor de eerste keer riep hij niet 'Rooooobin!' Neen. Hij zei niks, hij keek alleen even. Hij keek met een zielige blik. Ik had echt geen medelijden. Hij had gekust met een meisje. Eigen schuld, dikke bult. Maar toch hield ik nog wel van hem. Heel de dag was ik stil, ik praatte amper met iemand. Ik had gewoon geen zin. Ik was blij dat school gedaan was, niet al die gezichten die naar me keken. En al dat medelijden. Ik zag Robert op de hoek staan, met Stijn. Stijn is een goede vriend van Robert. Stijn keek naar me, en lachte vriendelijk. Robert keek nog steeds zielig. Ik was op weg naar de tram, en ik zag Robert aan de overkant van de straat lopen. Huh? Robert moet toch de andere kant op? Whatever. Ik wachtte op de tram. Op de tram zaten een paar jongens, ze keken naar me. "Heeey, kom is hier mooi meisje!" Neen jongens, nu écht niet. Ik keek naar hun en draaide me weer om. "Allez, kom is." Eindelijk, ik kon uitstappen. Ik liep naar huis. Ik kwam binnen, er was niemand thuis. Yes, lekker rustig. Ik ging in de keuken zitten. Ik barste in tranen uit, dit hield ik al een hele dag binnen. Het moest eruit. Waarom heeft Robert dit gedaan? Waarom? De deurbel ging. Ik liep naar de deur en wie stond daar? Robert. Hij vroeg of hij binnen mocht komen. Hmm, oke dan. Hij liep voorbij me en ging naar mijn kamer. Ik volgde hem. Hij zat op mijn bed, ik ging naast hem zitten. Het was stil. Hij keek naar me, hij schoof dichter. Ik schoof verder achteruit. 'Robert, wat doe je hier?' vroeg ik. 'Robin, ik weet niet hoe ik het moet zeggen.' zei Robert stil. 'Ja, zeg het gewoon.' Ik vond het eigenlijk echt niet leuk dat hij er was. 'Robin, wat ik heb gedaan is dom. Héél dom. Maar ik ben nooit gestopt met van jou te houden, ik hou echt nog super veel van je. Telkens als ik je op school zie, dan denk ik, wat heb ik gedaan? Jij bent het liefste, mooiste, schattigste meisje. En ik mis je.' Hij schoof nog dichter bij. Hij streelde met zijn hand mijn wang. Ik was helemaal aan het trillen, het was precies het gevoel toen we voor de eerste keer kuste. Met zijn hoofd kwam hij dichter, zijn lippen raakte de mijne aan. Deze kus was echt zo raar, het was precies of ik met iemand die ik niet kende kuste. Toen trok hij zijn hoofd stilletjes weg en vroeg 'En?', 'Ja wat en?' vroeg ik. 'Geef je me nog een kans?' Zonder iets te zeggen ging ik liggen op het bed, ik keek wat naar het plafond. Robert kwam naast me liggen. 'Robert, ik hou van jou maar wat je gedaan hebt, had ik echt ik niet verwacht van jou. Ik dacht dat jij iemand was die altijd bij mij zou blijven. Nu heb ik tijd nodig, ik kan niet alles zomaar vergeten. Snap je dat?' 'Ja, maar ik wil terug bij je zijn, bij jou zijn is altijd super. Bij jou kan ik echt helemaal mezelf zijn.' Toen was het terug stil. We lagen gewoon naast elkaar, er gebeurde niks. 'Ik denk dat je nu weg moet, Robert.' zei ik. 'Ik wil alleen zijn.' Robert keek verbaasd. Hij had verwacht dat ik ineens alles zou vergeven, dat we konden kussen. Neen, dat had hij verkeerd gedacht. 'Maar..' zei hij, 'Ik kan je nu niet verlaten. Robin, ik moet bij je zijn.' Ik liep naar de deur, en deed het teken dat hij moest komen.' Hij kwam dichter bij, en hij knuffelde me. Hij duwde me dicht tegen zich aan. 'Robert..' zei ik stil. 'Ik ga wel, maar morgen, wil ik je terug zien. Ik wil dit uitpraten.' Ik zat op de trap toen hij vertrok. Ik wou ook bij hem zijn, doen alsof er niks gebeurd was maar dat kon gewoon niet. Dinsdag: Een vreemde dag. Al de vrienden van Robert begonnen ineens allemaal met me te praten. Ze zeiden 'hallo' en 'hey, alles goed?' Ik vond het raar, nu het uit is, mogen ze dan ineens wel met me praten? Is het een soort regel? Als je vriend een vriendin heeft, mag je er niet mee praten. Freaky. Tijdens de middag zat ik op de speelplaats met Jeroom (mijn neef en beste vriend). Stijn kwam op ons af. Toen ik nog met Robert samen was praatte ik ook al met Stijn maar we leken wel niet echt vrienden. Maar vandaag kwam hij en hij gaf me een kus en een knuffel. Okeeeee! Dat was raar. Normaal doet hij nooit zoiets. Hij zegt gewoon altijd 'Hi Robin'. Toen kwam Robert, hij stond met Jeroom en Stijn te praten. Ik stond erbij en deed gewoon mee met het gesprek. Robert zei plots 'Heey Robin, weet je nog die ene keer toen je zo dronken was?' Wat? Waar begint hij nu over? 'Ja, dat weet ik nog. Wat is er mee? Ga je me nog eens uitlachen?' 'Maar nee, ik..' Ik onderbrak hem: 'Sorry, ik moet door. Ik ga bij Laure zitten. Doei!' Ik hoorde Robert zeggen ; 'Wat heb ik verkeerd gedaan?' Na school zat ik met Billie in de zetel toen de bel ging. Oh nee, dat is zowiezo Robert!' Jep, ik had gelijk! Robert zei niet eens 'hallo', hij kuste me. We kusten lang, ik weet niet hoe lang, maar het was echt lang. Toen stopte hij. 'Robin, het spijt me dat ik vandaag zo raar deed maar ik kan het echt niet meer aan! Ik moet terug bij je zijn, ik mis al jou lieve woordjes, al die lieve knuffels. Ik mis alles.' 'Robert, ik mis je ook!' en ik kuste hem weer.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

De kus25/2/2009
Ik lag op de zetel naar Friends te kijken. Mijn gsm begon te trillen, een sms. Robert vroeg ik de zaterdag ook naar het feest van zijn ouders wou komen. Ik wist het niet, wat ga ik daar doen? Ik stuurde terug: "Ik denk dat ik me ga vervelen, ik kom niet, sorry." Waarom heb ik dat nu verstuurd? Domme koe. Mijn gsm trilde opnieuw, Robert zei: "Als we ons vervelen gaan we toch naar het park? Please kom." Oke, ik ga. Mijn mama bracht me, we stopten voor het huis. Ik zag Robert, hij was met een klein kindje aan het spelen. Schattig. Hij zag me, maar ik liep verder met mijn mama. In de keuken stond Billie (mijn zus) met Esra en Arne (haar goede vriendinnen). Ze waren aan het afwassen. De broer van Robert is Billie haar beste vriend, Alex. De ouders van Alex en Robert betaalde hun om wat te helpen op het feest, dus onderanderen afwassen. Mama ging met de mama van Robert praten, dus ging ik bij Billie in de keuken staan. Nog steeds geen spoor te zien van Robert. Ongeveer een halfuurtje later kwam Robert met zijn beste vriend Dries. Hij gaf me een kus op de wang. Hij vroeg: "Wat wil gaan doen?" Ik wist het niet, ik kon niet kiezen. "Kom, we gaan met zen alle naar het park!" Met zen alle bedoelt hij, Hij, Dries, al zijn kleine nichtjes en neefjes en ik. Het park was kei dicht in de buurt, wel handig. We gingen verstoppertje spelen. Robert trok me mee in een speelhuisje. Het was ondertussen al donker en ik kreeg het koud. Robert sloeg zijn arm over me heen. Zalig. Ik was echt verliefd op hem. Toen kwam Dries aan het speelhuisje staan. Ik zag dat Robert kleine stampjes gaf tegen het been van Dries en dat hij het teken met zijn hoofd deed dat hij weg moest gaan. Hij wou dus alleen met mij zijn? Het werd net gezellig toen één van de vaders kwam zeggen dat we terug naar het huis moesten gaan. Spijtig. We kwamen aan en Robert ging bier halen. We zaten op de trampoline vanachter in de tuin, ik zat op de rand met mijn flesje Jupiler. Robert en Dries waren aan het springen. Ik viel naar achter, mijn jupiler dus ook. Ik kreeg het helemaal over me. Robert lachte, ik lachte de schaamte weg. We kregen het allemaal koud, Robert ging dekens halen en fristi. Ik zat samen Robert onder een deken, hij met zijn arm over me heen. We waren aan het praten, het was echt super gezellig. Robert gaf me kusjes in de nek en op mijn wang. Ik wist niet wat ik moest doen. We werden moe, en vielen allemaal naar achter. Het was stil. Robert streelde mijn wang. Toen draaide hij mijn hoofd naar zijn hoofd, we keken elkaar in de ogen. We kusten. Het was mijn eerste kus en het voelde echt fijn. Dit was echt een weekend om nooit te vergeten. 21 september 2008
0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer