Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Roland Danckaert

Openhartige schrijfsels

Seksuele fobie en seksueel incompetent/onmachtig

Er zijn veel soorten fobieŽn, maar waar je eigenlijk zelden of nooit over hoort of over leest, is de seks-fobie. Toch zijn er wel degelijk best veel mensen die bang zijn om seks te hebben en die daardoor hun hele leven maagd/knaap blijven of heel veel seksuele strubbelingen hebben, onnoemelijk veel moeilijkheden en spanningen ervaren, en daardoor persoonlijke problemen en/of relatieproblemen hebben. De angst voor erotische intimiteit kan net zo groot zijn en net zulke grote gevolgen hebben als bijvoorbeeld bindingsangst.

En dan zijn er nog de mannen en vrouwen die niet zozeer een seksuele fobie hebben, doch die seksueel incompetent en onmachtig zijn. Ze zijn niet frigide of (lichamelijk) impotent, maar voor hen is actieve seks met een ander persoon gewoonweg tť spannend en te overweldigend om ervan te kunnen genieten en om tot bevredigende seks te komen. Hun opwinding en verlangens vertalen zich dan niet lichamelijk: ze kunnen bijvoorbeeld niet nat worden of geen stijve krijgen, ze blokkeren of worden helemaal week en slap.

Ten slotte is er nog mijn theorie dat pedofilie het gevolg kan zijn van verlangens die men als kind had, seksuele verlangens. Verlangens waar men als kind geen raad mee wist en waar men als kind van voelde dat ze verboden waren. Zoals fantaseren over seks met een volwassene, hetgeen heel veel kinderen doen, soms onbewust. De onbevredigde seksuele driften van het kind kunnen op latere leeftijd omgezet worden in een ontstuibaar verlangen naar seks met een kind. Dat alles versterkt door de persoonlijke ervaring en dus de wetenschap dat kleine kinderen wel degelijk al op heel jonge leeftijd seksuele driften, neigingen, verlangens, gedragingen en fantasieŽn (kunnen) hebben.

Gelukkig is actieve pedofilie strafbaar, maar geen enkel mens heeft zelf pedofilie uitgevonden. Het heeft alitjd bestaan, ook bij andere diersoorten dan de mens. Don't shoot the messenger...

Liefde huist onder de haat

Ik haat de maatschappij en ik haat ook het karakter en het gedrag van heel veel mensen. En toch huist onder die haat juist heel veel liefde. Liefde voor de maatschappij die ik zo haat en liefde voor de mensen die ik zo verafschuw. Liefde voor de waarheid, reinheid, puurheid en liefde voor het geluk en voor de gezondheid van alles en iedereen van deze planeet en ver daarbuiten.

 

Het klinkt misschien gek of tegenstrijdig, maar mijn woede en haat komen vaak voort uit liefde.

 

Uiteindelijk kan ik niets en niemand ECHT haten. Omdat ik eigenlijk een en al liefde ben en zo vurig wens dat alles zuiver blijft of wordt...

 

www.rolanddanckaert.nl 

 

 

Tevreden over seksleven

Op Teletekst staat te lezen dat Nederlandse mannen en vrouwen over het algemeen (zeer) tevreden zijn over hun seksleven. Dat zou na een ondervraging van een bepaalde groep mensen zijn gebleken. Volgens mij hebben de onderzoekers de mensen in een parenclub ondervraagd, want ik geloof er helemaal niets van dat Nederlanders zo tevreden zijn over hun leven op het matras. Ben je gek! Nederlanders beweren bij een rondvraag ook altijd dat ze heel gelukkig zijn, maar die uitkomst moet je evenzeer met een grote berg zout nemen. Nederlanders zijn gewoon niet zo open en eerlijk over hun werkelijke gevoelens en ze doen zich vaak beter voor dan ze zich voelen. Nederlanders zijn niet eerlijk en oprecht. Ze zijn vies van en bang voor emoties. We zijn een vrij hypocriet volkje.

Ook ik ken nogal wat mensen en geloof me: uit die contacten blijkt dat iedereen weliswaar zijn/haar best doet en zoveel mogelijk plezier maakt, maar heel veel mensen zijn ontevreden over hun leven en ook over hun seksleven. Heel veel mensen hebben niet eens een seksleven (meer)!!! Als ik met mensen praat of schrijf, dan stuit ik vooral op zelfbeklag en onvrede. Onvrede over de baas, onvrede over de collega's, onvrede over de werknemers, onvrede over de partner, onvrede over de gezondheid... De meeste mensen die ik persoonlijk ken, zijn ook helemaal niet content over hun seksleven. Dus ik neem de conclusies van dergelijke 'interviews' met de Nederlandse burgers niet echt serieus. Het wemelt van de frustraties, inclusief het seksuele ongenoegen.

Nee, neem dan Koos. Die stond gisteren nog te neuken met een leuke moeder van een leuk dochtertje. Hij nam haar in het kleedhokje van het zwembad, terwijl haar man en dochtertje in het bubbelbad aan het spelen waren en zijn eigen vrouw thuis het eten aan het bereiden was. Als het op vrijen aankomt, is Koos heel vrijpostig. Hoe spannender de seks, hoe meer hij geniet. Trouwens, het moedertje was (opnieuw) zwanger...

Seksuele frustratie

Rowan is seksueel gefrustreerd. Hij probeert te accepteren dat hij en zijn vriend Hans ondanks een heel hechte relatie geen seks meer hebben. Ter compensatie masturbeert hij iedere dag (met behulp van een dildo) en laat hij zich wel eens masseren op de sportschool. Zodat hij toch eens door iemand anders wordt aangeraakt. De sportmasseur is helemaal zijn type niet, maar diens handen op en over zijn huid, dat voelt lekker. En Rowan wordt er ook nog eens wat soepeler in zijn spieren en gewrichten van, en dat is mooi meegenomen.   

 

Op deze manier probeert Rowan zich door het leven te slaan. Dat lukt hem aardig. Hij geniet erg van de goede verstandhouding met zijn partner en van hun leuke activiteiten. Maar regelmatig wordt zijn gemoedsrust verstoord. Dan ziet hij hoe bevriende stelletjes nog lekker met elkaar flirten en zoenen en dan voelt hij de immense pijn van het gemis aan lichamelijke intimiteit. Of hij ziet op de televisie een heerlijke seksscène met een opwindende vent die hij zelf dolgraag zou willen beminnen, en dan wordt Rowan innerlijk weer heel onrustig. Dat brengt hem uit zijn evenwicht. Dat vurige verlangen, die onruststoker, steekt dan weer in vol ornaat de kop op. 

 

Zijn seksleven is uitermate karig en verloopt heel erg stroef, niet in de laatste plaats door zijn erectiestoornissen, waarschijnlijk veroorzaakt door zijn obesitas waar hij maar niet van afkomt. Zijn seksuele zelfvertrouwen is tot onder het nulpunt gezakt. Maar daar komt nog eens bij dat zijn levensgezel helemaal niet lichamelijk is en nooit aanstalten maakt om te vrijen, waardoor Rowan zelf nimmer meer het initiatief durft te nemen. Doet hij dat wel, dan volgt er een voorspelbaar seksspel, altijd weer volgens hetzelfde stramien.

 

Rowan is totaal niet het type dat zich in darkrooms begeeft. Dat is niks voor hem. Dat lijkt wat hem betreft op een productieproces door robots, de seks in dergelijke clubs en gaysauna's. Rowan is een gevoelige en verlegen man en is geen type voor wilde seksfeesten met wildvreemden en voor one night stands. En die erectiestoornissen staan seksueel plezier sowieso in de weg. Rowan is doodsbang een flater te slaan in bed, zijn sekspartner teleur te stellen. Dan maar niks. 

 

Er zijn wel wat andere mannen met wie Rowan een leuke band heeft en die hij aantrekkelijk vindt en die hem aantrekkelijk vinden. Maar die wonen allemaal ver weg en ziet of spreekt hij eigenlijk nooit. Het gaat namelijk louter om Facebook-contacten. 

 

In seksueel opzicht zit hem niks mee. Het lukt allemaal niet. Rowan stuit alleen maar op ONMOGELIJKHEDEN. Alsof het zo moet zijn. Was hij in een vorig leven soms een verkrachter of zo? En moet hij nu boeten daarvoor?!

 

Ondertussen worden zijn seksuele fantasieën steeds meer pervers. SM, seks met minderjarigen, wurgseks... Een gebrek aan seksuele contacten, aan lichamelijkheid kan een mens echt gek maken en krom trekken, vindt Rowan.

 

Waarom is het leven toch zo verdomd zwaar en moeilijk, vraagt Rowan zich wanhopig af... Waarom komt er geen kentering? Waarom maakt het leven hem niet eens gelukkig?!

 

www.rdanckaert.wordpress.com 

 

Rare gewoonte

Sheila is laborante in een ziekenhuis en verzamelt als hobby haar eigen drollen die ze in gebruikte en afgewassen eetbakjes doet van de Chinees en dan in de vriezer stopt. Haar hele vriezer - zo'n grote, Amerikaanse - ligt vol met bakjes poep. Ze doet er verder niet veel mee, met die verzameling. Althans, ze laat het aan niemand zien. Ja, soms haalt ze wat bakjes eruit en dan kijkt ze naar de bevroren faeces. Daar geniet ze intens van. Uren kan Sheila daarmee bezig zijn, zoet zijn. Ze heeft genoeg vergelijkingsmateriaal. De ziekenhuis-medewerkster heeft ook al een paar keer een bakje poep laten ontdooien. Dan krijg je dus modderpoep of moeraspoep.

 

Waarschijnlijk kan Sheila geen afstand doen van haar uitwerpselen. Ze komen uit haar lichaam en daardoor beschouwt ze de ontlasting als haar eigen kindjes. Kinderen heeft ze trouwens nooit gekregen. Misschien zou Freud dat als verklaring zien voor haar vreemde verzameling.

 

Haar man Bert verzamelt het hele jaar door moed en als hij genoeg moed heeft verzameld, dan durft hij zijn vrouw één keer in het jaar op haar rug te duwen en lekker ruw te nemen, ongevraagd. Zij zit het hele jaar op dat moment te wachten en zelfs te azen, maar dat weet hij niet. Bert merkt wel dat zij altijd nog veel eerder klaarkomt dan hijzelf. Dat zegt wel iets, toch?

 

 

 

Teleurstellend leven

Agnes vervloekt haar leven. Natuurlijk kent ze ook gelukkige momenten, maar die zijn naar verhouding schaars, vindt ze. Vanaf haar zevende of zo werd het bestaan een volle vracht-container op een dun laagje ijs. Toen begonnen de uren van verlatenheid, teleurstelling, verveling en sleur. LEVENSPIJN.

Agnes vond geen aansluiting meer bij de andere kinderen. En ze heeft zich sinds haar puberteit nooit aantrekkelijk gevoeld voor (leuke) mannen. Andere meisjes waren populairder. De (knappe) jongens op school en in de disco zagen haar niet staan, deden geen enkele moeite om haar te versieren en hadden geen boodschap aan haar blikken. De man op wie ze uiteindelijk verliefd werd en met wie ze trouwde - zowat de enige vent die haar wilde - is ziekelijk en werkloos: depressief, angstig, impotent en meer van die shit. Nu heeft ze een man, maar nog steeds geen lekkere seks.

De banen die Agnes heeft gehad, heeft ze nimmer plezierig gevonden. Arbeidsvreugde heeft ze eigenlijk nooit gekend. En steeds werd ze op een vervelende manier ontslagen.

Met haar zoon heeft ze een moeizame relatie. Die twee liggen constant met elkaar in de clinch. Ze zijn als Noord- en Zuid-Korea.

Agnes woont op een plek waar ze niet wil wonen. Haar hart ligt in Thailand waar de familie woont van haar moeders kant. Maar er is voor Agnes geen mogelijkheid om te emigreren en in Bangkok een bestaan op te bouwen. Aan handen en voeten gebonden. Praktische en financiŽle bezwaren en remmingen.

Zeker, het kan allemaal erger. Agnes is niet arm, ze heeft genoeg te eten en te drinken, ze heeft twee mooie, slimme, gezonde kinderen, haar ouders zijn nog in leven en in redelijk goede gezondheid en ze woont in een vredig land. Het kan nog veel erger. En een mens moet niet te hoge verwachtingen hebben van en te hoge eisen stellen aan het bestaan. Je mag al blij zijn als je geen oorlog meemaakt en in je eigen levensonderhjoud kunt voorzien. Je mag jezelf gelukkig prijzen als je niet in een psychiatrische inrichting hoeft te zitten of aan bed gekluisterd bent. Het leven is nou eenmaal geen goed doel. De aarde is van nature geen feestzaal. De Schepper is Sinterklaas niet. De evolutie is geen boeddhistische leider.

En toch is Agnes diep van binnen ontevreden. Zij vervloekt haar lot, ze baalt van haar leven. Ondanks de pleziertjes en de gelukjes.

www.rdanckaert.wordpress.com

Verliefde paparazza

Angela, een Havo-scholiere van 16 jaar, is smoorverliefd op haar klasgenoot Jeffrey. Zo onopvallend mogelijk volgt ze hem en onderwijl maakt ze met haar iPhone allemaal foto's van hem. Inmiddels heeft ze al meer dan 2500 foto's van Jeffrey, zonder dat hij het weet. Prenten van Jeffrey op de fiets, van Jeffrey in de schoolbanken, van Jeffrey in de kroeg, van Jeffrey op het schoolplein en ga zo maar door. Niemand anders weet dat ze die foto's heeft. Angela schaamt zich een beetje voor haar obsessie en voor haar paparazzi-gedrag. Maar ze kan er niet mee stoppen. 's Avonds in bed neemt ze de laatste foto's die ze heimelijk van Jeffrey heeft gemaakt nog eens even door, en dan wordt ze helemaal warm van binnen en nat tussen haar benen. Ze zou zo graag eens samen met hem op de foto gaan, maar dan als verliefd stel. Angela droomt zelfs over hun trouwfoto, zo verkikkerd is ze op haar knapste klasgenoot. Maar hij lijkt haar nooit op te merken, zelfs niet terwijl ze hem in het geniep stalkt, achtervolgt en foto's van hem maakt. Ze lijkt voor hem onzichtbaar te zijn.

Gisteren heeft Angela met behulp van de moderne techniek een foto van zichzelf en een prent van Jeffrey samengevoegd, alsof het lijkt alsof ze samen hebben geposeerd, met hun hoofden tegen elkaar aan. Haar moeder is heel spiritueel en beweert dat je je lot kunt sturen door je dat wat je wenst steeds weer heel levendig voor te stellen, alsof het al zo is, en dat doet Angela eigenlijk ieder vrij moment. Maar voorlopig moet ze toezien hoe Ingrid - die blonde del - al zijn aandacht lijkt op te eisen. Tot haar afschuw heeft Angela zelfs gezien dat Jeffrey een bobbel in zijn broek kreeg toen Ingrid laatst tegen hem aan hing, alsof ze al een setje zijn.

Angela is totaal gefixeerd op 'haar' basketballer en heeft geen oog voor andere jongens. Andere jongens lijken voor haar niet te bestaan, die zijn lucht voor d'r. Daardoor ziet en merkt ze niet dat Marco - toch ook een heel leuke dude - hartstikke verliefd op haar is. Maar al zou ze het wel bespeuren, dan nog had ze helemaal geen boodschap aan een ander dan aan Jeffrey!

Op mezelf

Misschien ben ik wel het gelukkigst of het minst ongelukkig en prikkelbaar als ik op mezelf ben. De aangename momenten met mezelf, alleen, zijn mogelijk toch het belangrijkste en het meest frequent.

 

Voor andere mensen is het mogelijk anders, maar ik ben eigenlijk het vaakst gelukkig of het minst van slag als ik alleen ben en mijn dingen doe: tv kijken, dromen, fantaseren, niksen, masturberen, muziek luisteren, schrijven, lezen en de natuur bewonderen.

Dat komt waarschijnlijk ook, omdat ik niet zo'n mensenmens ben en al helemaal geen netwerker. Met andere mensen raak ik juist tamelijk snel in conflict of ik erger en stoor me aan hun onhebbelijkheden, humeur, opvattingen, gedragingen, woorden, maniertjes, karakter en stemming. En dat heeft mogelijk te maken met mijn enorme gevoeligheid: alles komt versterkt, glaszuiver en keihard bij me aan en binnen. De prikkels die andere mensen afgeven, vind ik zelden aangenaam. Niet dat ik vind dat ik beter ben dan anderen, maar ik heb eigenlijk best vaak genoeg aan mezelf.

 

Ik ben zelf mijn grootste fan. Ik zal wel moeten, bij gebrek aan mensen die mijn talent zien, waarderen en honoreren. Ik ben net zo'n grote fan van mijzelf als van mijn grote held John Lennon. Ik vind dat ik heel goede, mooie en humoristische stukjes schrijf, levenswijs ben, de levenskunst redelijk versta, een goed hart heb, lief, een doorzetter, strijdvaardig en aardig ben en flair uitstraal.

Als je zo graag alleen bent en als anderen je meestal teleurstellen en benarden, dan is het maar goed ook dat je goed met jezelf door één deur kunt en dat je gesteld bent op jezelf en je talenten apprecieert. 

 

Mijn eigen ervaring is ook dat romantiek, erotiek en liefde tamelijk onbereikbaar zijn - zelfs met de mensen die je dagelijks om je heen hebt, en als zulke spannende momenten er zijn, dan van heel korte duur, en meestal is de eerste keer de lekkerste keer.

Passie vervliegt en verveelt heel erg snel. Het vervliegt sneller nog dan goedkope parfum. Zelden worden je verlangens en wordt je fantasie bevredigd en al zeker niet gedurende een lange periode. Trouwens, de meeste mensen - zelfs heel aardige mensen en zelfs mensen die me heel na staan - vind ik na een tijdje vervelend en een blok aan het been. Ik haat het dat iedereen de hele tijd maar op haar/zijn telefoon en achter de computer zit.

 

En ik merk dat het andersom ook zo is: zo ontzettend veel mensen die mij echt kunnen verdragen en op handen dragen, zijn er niet. Ik bespeur heel regelmatig dat anderen mij evenmin begrijpen en aangenaam gezelschap (BLIJVEN) vinden. 

 

Menselijke relaties kunnen heel moeilijk en moeizaam zijn...

 

Daarom is de relatie met jezelf van eminent belang.

 

Mijn relatie met het leven is echter ook al niet denderend. Het komt maar af en toe voor dat ik werkelijk gelukkig ben en zo'n topervaring duurt ook nog eens altijd heel erg kort. Het merendeel van de tijd op aarde zit je te wachten en zie je af. Je leeft niet zoals je wilt, maar zoals het moet, zoals het kan.

 

Neem nou deze winterperiode: al maanden zitten we - nadat de herfstbladeren zijn gevallen - aan te kijken tegen een gruwelijk lelijke grijze, kale soep, en dan wonen we ook nog eens in een van de lelijkste en saaiste streken van Limburg, Nederland, Europa en de hele globe. De zon moet lekker schijnen op een aimabele temperatuur van 23 graden en de lucht moet blauw zijn, wil het nog wat voorstellen.

 

Heel erg veel mensen zijn deprimerend en gedeprimeerd. Ik nu dus ook...    

 

www.rdanckaert.wordpress.com 

Het leven is het leven

Het leven is het leven, niets meer en niets minder. Het is één grote, voorspelbare soep met dezelfde smaak met zo nu en dan aangename en onprettige verrassingen, oftewel één grote brij van te voorspellen of voorspelbare gebeurtenissen met af en toe geheel onverwachts een lekker of vies balletje ertussen...

 

 

Als ze slaapt

Als ik 's avonds naar bed ga en ik zie haar al onder haar dekbed liggen te slapen, dan is het alsof Adam en Eva nog niet van de verboden vrucht hebben gegeten, alsof er in het Paradijs nog geen slangen zijn. Als ik haar zie slapen, dan verandert die vrouw van bijna 50 jaar in een pasgeboren, dromende baby. En ik van een adrenalinebom in een verlichte Boeddha...

Het is gevaarlijk om zo'n stukje als hierboven te typen, want voor je het weet, breekt de huwelijkspleuris uit. Altijd als ik iets positiefs schrijf over iemand of iets, dan breekt even later de hel los, alsof het leven mij wil laten merken dat niets absoluut en niets zeker is, alsof het bestaan mij geen comfortabele gevoelens gunt. Ik weet niet waarom het zo werkt en ook niet hoe het kan, maar DAT het iedere keer weer voorkomt, is een feit. Het is blijkbaar de een of andere levenswet die op mijn lot van toepassing is. Ik weet niet hoe, ik weet niet waarom, ik weet alleen DAT het zo gaat, iedere keer weer. Vandaar dat ik heel voorzichtig ben met het uitspreken en beschrijven van liefde, geluk, gezondheid en plezier...

Andersom werkt het helaas niet zo. Dat ook nog!

www.rdanckaert.wordpress.com

Een tattoo om te onthouden

John (16 jaar) heeft andermaal een tatoeage laten ztten op zijn arm. Wederom een regel tekst. Cursief. Voor ieder belangrijk examen of tentamen laat hij de oefenstof die hij moeilijk in zijn hoofd kan opslaan op zijn arm vereeuwigen. Een vorm van afkijken, een modern 'spiekbriefje'. De leraren lezen toch nooit wat er op zijn arm is gedrukt met inkt. John: "Bijkomend voordeel is dat ik bepaalde moeilijke oefenstof nooit meer zal vergeten. Normaal gesproken, vergeet je 85 procent van wat je uit je kop moest stampen, maar ik heb alle belangrijke kennis zowat letterlijk bij de hand!"

 

www.rdanckaert.wordpress.com  

Mijn naam is papa

De naam van je vader of moeder spreek je zelden of nooit uit. Tenzij je hen bij hun naam noemt. Ze heten papa en mama. Niet Johan of Roos. 

 

Je kinderen noemen je (normaal gesproken) nooit bij je naam. Voor onze zoon en dochter ben ik niet Roland, maar papa. Als ze het tegen anderen over mij hebben, dan gaat het over 'papa' en 'mijn vader' en niet over Roland. 

 

Als ouder heb je duidelijk die pure ouderrol. Eigenlijk ben je voor je kinderen niet de hele persoon, maar vooral ouder. Ze willen niks weten en hoeven niks te weten over bijvoorbeeld je seksleven. Je brengt het geld binnen of doet het huishouden, maar wie je als persoon echt bent, dat beperkt zich voor je kinderen tot de rol van ouder. Het is een heel dienende rol. Een moeilijke rol en een heerlijke rol.

Subway

Heb je al eens bij of wat van de broodjesketen Subway gegeten? Nee? Ook nooit doen! Je eet nog liever de kots op van de clochard in het ondergrondse metrostation. 

 

Oké, het gaat zo. Je komt binnen in een soort van oververlicht aquarium en achter de counter staat dan een mensachtig schaap met het IQ van de domste ezel. Je krijgt geen kans om op het bord/menu te kijken, maar moet meteen zeggen wat je wilt. Het is fastfood, dus alles moet snel. Je moet dus heel snel beslissen wat je wilt. Time is money. En dan begint de overhoring door het ezelige schaap. Welk brood wil je? Wat wil je erop? Wil je er extra kaas bij? Wil je er extra bacon bij? Wil je er extra avocado bij? Weet je dat dit extra kost? Wat wil je drinken? Welke saus wil je op je broodje? Is het om mee te nemen of voor hier? 

 

Grrrr!!

 

Gelukkig pakken de medewerkers de sla, tomaten, uien en broodjes niet met hun blote handen. Ze dragen twee vijfvingerige condooms over hun handen. Dat is zogenaamd veiliger, hygiënisch...

 

En toch is Subway vrij dominant aanwezig in het Nederlandse straatbeeld! 

Kerk, stel je open en leef!

De afgezwaaide Bisschop Frans Wiertz van Roermond wil dat de samenleving inclusief de kerk het geloof weer laat vonken. Ik ben niet religieus, maar heb wel alles met naastenliefde, solidariteit, hulpvaardigheid en menselijkheid, waarden die de kerken uitdragen. 

 

Om het geloof weer te laten vonken, moet de kerk volgens mij letterlijk en figuurlijk opener worden. Laat zien dat de kerk vooral een gemeenschap is van levende mensen die het goed bedoelen, die het goede willen, die voor je klaar staan. Zorg dat in een kerk ook jongeren terecht kunnen en willen komen, bijvoorbeeld jongeren die gepest worden. Niet zozeer of alleen om te horen dat God van hen houdt en dat ze zoveel steun kunnen hebben aan het geloof, maar vooral om tegen de vrijwilligers en pastoor aan te kunnen praten en van hen te horen dat er met ze wordt meegeleefd. Verbind je als kerk met iedereen die openstaat voor verdieping, voor samenwerking, voor contact. Nodig idealistische ongelovigen uit, moslims, hindoes, agnosten, Darwinisten, humanisten, taoisten, Boeddhisten... Ga na hoe je samen naar dat gemeenschappelijke doel toe wilt werken: een betere wereld met meer hartelijkheid en menselijkheid, meer rechtvaardigheid en hulpvaardigheid. 

 

Stop als kerk met al die morele bezwaren als het gaat om homoseksualiteit, polygamie, abortus en euthanasie. Als kerk moet je er voor iedereen willen zijn, zelfs voor de crimineel. Niet om iemand te (willen) bekeren, maar om een luisterend oor te bieden, te helpen, te reflecteren, een kop koffie of thee aan te bieden, samen een kleine lunch te genieten.

 

Ik ben dus ongelovig, maar ik denk dat God, Jezus, Maria en al die heiligen en apostelen vooral voor ogen hadden dat de mensen zouden handelen in de geest van de Heilige Geest. Handelen, daar komt het nog meer op aan dan op geloven! Het geloof moet beleden worden met daden, meer dan met woorden.

 

Integreer jeugdigheid in de kerk. Laat tijdens een mis eens een rapnummer of popmuziek horen. Die moderne muziek bevat vaak een goede boodschap die aansluit bij wat de religieuze gemeenschap vindt en wilt. Verbind je als kerk met de belevingswereld van de jeugd, net als met de belevingswereld van de ouderen, van iedereen.

 

De vonken kunnen pas weer van het geloof af gaan spatten wanneer de kerk de boel eens flink opschudt en vuur gaat maken. Het heilige vuur moet weer gaan branden. Niet langer met bekrompenheid, dogma's, exclusiviteit en het wijzende vingertje, maar middels openheid, spontaniteit, hartelijkheid, lijfelijke aanwezigheid, ruimdenkendheid en tolerantie. 

Kan Ajax nog landskampioen worden in 2018?

Op de dag dat trainer Peter Bosz bij zijn club Borussia Dortmund werd ontslagen, speelde Ajax aartsrivaal PSV helemaal van de ArenA-mat op de Peter Bosz-wijze: de tegenstander af- en opjagen, vastzetten en eroverheen. Bosz was vorig seizoen nog de succesvolle coach van Ajax, maar werd door de clubleiding tegengewerkt en zodoende eigenlijk weggejaagd.

Ajax had tegen de lakse, passieve Brabantse formatie de juiste focus, ambitie en mentaliteit. Dat werd tijd.†

De vraag is evenwel of 020 dit iedere wedstrijd kan opbrengen. Om PSV in te halen en in 2018 met de schaal op het Leidseplein te kunnen staan, zal dat wel moeten. Alle clubs in de Eredivisie en hun fans willen vooral van de recordkampioen winnen. Hoge bomen vangen veel wind. Dus de meeste opponenten geven juist tegen Ajax meer dan alles. Daar zal de hoofdstad-ploeg rekening mee moeten houden, op moeten inspelen met agressief en flitsend voetbal. AJAX heeft niet de kwaliteiten om op 80 procent inzet en ambitie alles te kunnen winnen in de competitie. Daarom zal de selectie van trainer Marcel Keizer iedere wedstrijd alles moeten geven, ook tegen de kleine clubs. Als prof van Ajax moet je de wil, ambitie, kwaliteiten en conditie hebben om dat op te kunnen brengen: om je ieder duel leeg te willen en kunnen spelen, zelfs als je drie dagen eerder een zware topwedstrijd hebt gespeeld.

Ik ben heel benieuwd of Ajax voortaan iedere wedstrijd zo speelt als tegen PSV. Zo ja, dan is het niet langer onmogelijk dat de 34ste landstitel in de wacht wordt gesleept. De tragedie rondom de jonge middenvelder Appie Nouri die werd getroffen door een hartstilstand en zijn verdere leven als een wrak of zombie zal moeten doorbrengen, zou een motivatie kunnen zijn om juist hem trots te maken. Nouri wilde niets liever dan aanvoerder worden van Ajax, zijn Ajax. Het mooiste cadeau dat de Ajacieden de Marokkaanse Nederlander kunnen geven, is de dubbel (titel en de KNVB-beker). Het is alweer te lang geleden dat Ajax de dubbel veroverde. Nu is het moment.

Chippendales

In de hele stad hangen posters van The Chippendales. Het aantal ongelukken onder vrouwelijke automobilisten is sindsdien verdrievoudigd! The Chippendales treden binnenkort op in het plaatselijke theater (de stoeltjes in de zaal zullen na de optredens naar de stomerij moeten!). Een Kerst-show wordt het waarbij de wasbordjes hun kerstpiek en hun kerstballen laten zien.

Ik vind het een vreemd fenomeen, die bijna helemaal naakte, dansende mannen. Volgens mij is het de wraak van de vrouwen op de cancan, de Moulin Rouge en de striptease-tenten. Wraak op het geilen van de getrouwde mannen op de (half)naakte danseressen die veel geiler, vrouwelijker en lekkerder zijn dan hun eigen wijf. Ik had eigenlijk verwacht dat er allang bordelen zouden zijn waarin gigolo's vrouwelijke klanten verwennen, maar vrouwen willen blijkbaar maar niet aan het hoerenlopen. Blijkbaar geven ze hun geld gewoon nog net iets liever uit aan tassen, schoenen, lunchen en wijntjes drinken met vriendinnen waarbij ze roddelen over collega's en hun baas en het hebben over die leuke ober die zo lief lacht.

Vrouwen schijnen die ontzettend gespierde kerels heel erg aantrekkelijk te vinden. Kan ik me niets bij voorstellen. Zodra je te veel de spieren en spiergroepen ziet van een lichaam, heb ik eerder het gevoel een les anatomie te volgen dan opgegeild te worden. Vrouwelijke bodybuilders vind ik daarom heel onaantrekkelijk. Wat mij betreft moeten de spieren bedekt blijven onder de huid. Ik hoef niet zonodig de binnenkant van een lichaam aan de buitenkant te zien, anders was ik wel biologie of geneeskunde gaan studeren. Als ik wil zien welke spieren een lichaam allemaal heeft, dan ga ik wel naar zo'n museum waar ze doorsnedes van dode lichamen tentoonstellen. Ik spring met mijn vliegangst en hoogtevrees nog liever zonder parachute uit een zweefvliegtuig!

Wat willen die wijven nou eigenlijk? Ze veroordelen de 'veekeuringen' van de Miss-verkiezingen en vinden porno kijken niet erg opwindend, maar ze gaan wel massaal naar The Chippendales. Hilarisch vinden ze dat. En maar in een deuk liggen met elkaar. Nou nou, wat is dat grappig, zo'n mooie, gespierde vent die zich uitkleedt en voor je neus staat te swaffelen! Als ik Chippendale was (ze hebben me gevraagd, maar ze boden me te weinig gage), dan zou ik me dood ergeren aan al die natte kutten in de zaal die in een deuk liggen als ik mijn bloes uittrek. Alhoewel, als ik voor zo'n volle zaal met vrolijke vagina's mijn shirt zou uittrekken, dan zouden alle kaartjeshouders me meteen bestormen op het podium en me gaan pijpen, daar kun je van op aan! Zo onweerstaanbaar ben ik!

Als bi-man zie ik liever een turner aan de rekstok. Turners zijn mooi gebouwd, vind ik. Ik ken een Nederlandse homo die alleen maar Chinese turners aan zijn lollie wil laten zuigen. Kan ik me wat bij voorstellen. Als het grote Chinese seks-circus voorbij komt, met allemaal Chinese turnmannen die wat willen bijverdienen in die ballentent, dan koop ik een kaartje!

Vervelende huishoudelijke taken

Het verschonen van de matrashoezen/matraslakens vind ik echt een Olympische krachtsport! Telkens als ik dat moet doen, wou ik dat ik met een rijke vrouw was getrouwd die een schoonmaakster kon betalen. Ik doe het om de twee weken. Telkens als ik het klusje met veel zuchten en steunen heb geklaard, ben ik blij dat ik er voor veertien dagen van verlost ben. Maar alle leuke dingen die je met je leven kunt doen, gaan heel erg snel voorbij en dus staan de minder leuke activiteiten ook weer razendsnel voor de deur! Voor ik het weet, zijn die twee weken weer om en moet ik die matrassen opnieuw optillen en omdraaien en die lakens of hoezen eroverheen doen, hetgeen vooral bij die dunne toppings - die om de haverklap omklappen - een crime is. 

 

Nog erger misschien wel vind ik het verschonen van de hoeslakens van de dekbedden. Dat is simpelweg werkkamp-werk! Dat is levensbedreigend! Ik ben niet erg handig en het kost mij ontzettend veel moeite en tijd om die dekbedden een beetje goed in die hoeslakens te krijgen. Mijn vrouw klaart die klus in een handomdraai, maar heeft er net zoveel hekel aan als ik (en stelt het net zo lang uit als ik), dus het maakt niet veel uit of je er snel en handig in bent of juist traag en gemankeerd. Het is me mijn eer te na om vrouwlief ervoor te laten opdraaien. Alhoewel, meestal is ze niet helemaal tevreden met het resultaat dat ik heb geleverd en moet ze toch nog wat puntjes op de i zetten en de dekbedden beter in die hoeslakens verwerken. Daar heeft ze altijd zulke goede zin bij. Niet dus!

 

Het frietvet verschonen, nog zo'n kutklus! We hebben zo'n pan waarbij je dat hele gevaarte vol met vet moet optillen en dat je dan die smurrie moet overgieten in een lege plastic fles van 2 of 3 liter, door een trechter. Negen van de tien keer druipt dat vet dan langs de vetpan op het aanrecht en valt dat trechtertje op die lege fles om, zodat ook die fles en nog meer aanrecht onder de plakzooi komen te zitten.

 

Ik snap echt niet dat er wijven zijn die graag huishoudelijk werk doen. Maar ze bestaan! Van die kutten die niets liever doen dan iedere dag de hele dag dweilen, boenen, schrobben, wassen, afwassen, stofzuigen, afstoffen, ramen lappen en bezemen. Die vagina's zijn echt gek! Ze zeggen dat ze gelukkig zijn! Die zouden het in een werkkamp van de Duitsers nog naar hun zin hebben gehad, ik zweer het je! Volgens mij bestaat er geen één man die graag het huishouden doet. Niet één! Zelfs niet als ze zich hebben laten ombouwen tot wijf. Zelfs homo's niet. Juist homo's niet. Die maken hun handen liever vuil aan condooms, mascara en klisma's. 

 

En weet je wat het rottige is? Je huisgenoten beschouwen het huis als een hotel waar jij als huisman of huisvrouw de boel verzorgt en opruimt. Onder het mom van: "Dat is jouw taak. Ik laat die snoepwikkel gewoon rondslingeren, want het is jouw taak om dat op te ruimen. Ik laat die onderbroek op de grond stinken, want het is jouw taak om de was te doen. Ik zet mijn schoenen voor de voordeur, zodat iedereen zijn/haar nek erover kan breken, want het is jouw taak om ze netjes op te bergen. Ik veeg de kruimels niet van de eettafel, want dat is jouw taak!" Ikzelf probeer anderen zoveel mogelijk werk te besparen en werk uit handen te nemen, maar op de een of andere manier wordt de huisman en huisvrouw als huisslaaf gebruikt! Ik heb thuis drie chefs die troep maken en me alledrie voor zich laten pezen! Zouden ze op hun werk en op school ook alles afschuiven op de ander? 

 

In het begin van mijn huisman-carrière vond ik het nog wel leuk, maar onderhand word ik doodziek van al die kuttige huishoudelijke taken. Je huis is geen ontspanningsoord meer, maar een permanente werkplek! Je hebt en bent nooit vrij! Je slaapt, eet en kijkt tv op je werk als je huisman bent! Vreselijk! Help!!!!! Help!!!!!

Vers asfalt ruikt zo lekker

In het bos snuif ik natuurlijk de boomgeuren op, maar er zijn ook nog tal van andere geuren die me high maken, zoals de pittige, ui-achtige geur van versgesneden prei op het land. En wat te denken van de geurtjes op een bouwplaats? De geur van versgemalen cement en bouwmaterialen (zoas hout en bakstenen) vind ik goddelijk! En als ze een nieuwe weg aan het aanleggen zijn, dan sta ik er met mijn reukorgaan bovenop, want er gaat weinig boven de heerlijke stank van nog hete pek/heet asfalt.

De geur van pas getankte benzine, van de uitlaatgassen van brommers, van (brandend) pijptabak, van brandende sigaretten in de frisse lucht alsmede de geur van gemaaid gras vind ik allemaal verrukkelijk. Maar het lekkerste ruikt mijn meissie!

Confectie-partner

Eros en Aphrodite hebben samen haar en mijn maten opgenomen en geconcludeerd dat we bij elkaar passen als de linker- en de rechterschoen van een handgemaakt en uniek paar. 

Strijd om kroepoek

Ik had op de Hollandse wijze en op de meest eenvoudige manier een rijsttafel bereid met ei in rode saus, satéstokjes en een loempia, vlees en groenten. En witte rijst natuurlijk. Kroepoek voor erbij. Daar zijn we alle vier dol op, met name op de cassave-kroepoek. Nog voordat het eten klaar was, maakte dochterlief de zak open voor een paar kroepoekjes. Zoonlief graaide ook meteen in de zak (een handvol) en daarmee begon de kroepoek-oorlog dus al. Vrouwlief kon evenmin wachten totdat het eten was geserveerd en ik deed evenzo een duit UIT het zakje, of IN het zakje als het om de kroepoek-oorlog gaat...

 

Kroepoek moeten ze nooit serveren als de grote wereldleiders met elkaar om de tafel zitten. Anders breekt gegarandeerd de Derde Wereldoorlog uit! 


<- Last Page :: Next Page ->
Hosting door HQ ICT Systeembeheer