Binnenkort is de gemeente formeel verantwoordelijk voor de schuldhulpverlening en daar moet dus een beleidsnota voor geschreven worden. Hoe gaan we de schuldhulpverlening aanpakken? Raadsleden werd gevraagd tijdens een commissievergadering hun ideeën te spuien.

Het werd een bijzondere vergadering gisteravond; acht raadsleden die weinig van het onderwerp af wisten en dertig (!) mensen op de tribune die of professioneel of vrijwillig de schuldhulpverlening op dit moment uitvoeren. En raadsleden wisten weinig omdat de informatie over het onderwerp pas op de avond zelf werd gegeven. Meestal ligt er bij een commissievergadering al een stuk op tafel dat van tevoren bestudeerd is en verder besproken wordt, nu niet.

Laat ik voorop stellen dat de gemeente al veel doet aan schuldhulpverlening. Meer dan gemiddeld in Nederland. Maar zoals gezegd, dat moet nu in een beleidsnota worden opgeschreven.

Tijdens een van de presentaties werd duidelijk dat ook de netwerkpartners (de mensen op de tribune die samen met de gemeentelijke schuldhulpverleners de echte hulp bieden) nog om hun ideeën zou worden gevraagd. Op mijn vraag wanneer díe bijeenkomst gehouden werd was het antwoord van de wethouder: hierna. Na deze commissievergadering dus. Dat wisten wij raadsleden ook niet, er stonden bovendien al twee andere vergaderingen gepland. Die heb ik toen maar overgeslagen.

En toen werd het improviseren: er was geen ruimte gereserveerd, en toen de sleutel van de ruimte (de raadskelder) eindelijk gevonden werd was er geen koffie, en geen stoelen ook. Er klonk gemopper bij een enkeling, een van de raadsleden die toch maar meegekomen was liep boos weg vanwege de knullige gang van zaken. Er was ook geen notulist, maar omdat ik toch al aantekeningen maakte komt er toch een verslag.

Zo werd het na een rommelig begin een zeer nuttige bijeenkomst, zeker ook voor de drie raadsleden die er wel bij waren. Goed om te horen wat er bij de mensen leeft die het eigenlijke werk doen. Kortom, goed om te zien hoe burgerparticipatie werkt. De volgende keer zorgt de gemeente natuurlijk voor een goede organsiatie, maar met betrokken burgers, staande in de raadskelder, problemen in de stad bespreken en oplossingen aandragen heeft ook zijn charme. 

In de lokale krant staat te lezen dat de gemeenteraad heeft ingestemd om de vergoeding voor raadsleden met 10% te verminderen. En dat een voorstel van D66 en de SP om ook op andere posten te besparen unaniem is aangenomen. Dat klinkt sympathiek, dat oogt goed.

In werkelijkheid ligt het iets anders, maar dat lees je dan niet in de krant. In werkelijkheid had GroenLinks met de PvdA voor de zomervakantie al voorgesteld om de raadsvergoeding met 10% te verminderen, maar daar waren de meeste andere partijen toen (fel) tegen. Wel vonden D66 en SP dat alle kosten van de raad in beeld moesten worden gebracht.

Toen de kosten in september bekend waren, kwamen alle partijen tijdens een overleg overeen om te bezuinigen op studiekosten, abonnementen en externe inhuur ten behoeve van raadsleden. D66 en SP maakten er alleen een voorstel van dat bij de begroting in stemming werd gebracht, en komen er mee in de krant.

GroenLinks en PvdA dienden tijdens de begroting weer hun voorstel in voor minder raadsvergoeding, en dat leek toen wel een meerderheid te halen. Waarop de VVD achter de schermen een wijziging voorbereidde, namelijk door die 10% besparing ten goede te laten komen aan de openbare borrel na de raadsvergadering en aan zaken als iPads ter vervanging van papieren stukken. Die wijziging werd in stemming gebracht en aangenomen. Het voorstel van GroenLinks en PvdA werd niet in stemming gebracht.

We weten dus niet of óns voorstel het gehaald zou hebben. En de Culemborger weet niet wie er naast GroenLinks en PvdA werkelijk bereid is om zelf ook in te leveren, net als vele organisaties die de komende jaren zullen voelen dat er bezuinigd wordt.

Hebben we toch de kaas van ons brood laten eten.

Ik noem maar even de volgorde van zaken.
In 2006 staat er in het verkiezingsprogramma van de coalitiepartijen VVD, CDA en D66 dat de blocker in de Prijsseweg weg moet. In 2007 vindt de raadsmeerderheid (inclusief de PvdA die dan nog in het college zit) dat de blocker kan verdwijnen en dat er enkele nieuwe stukjes weg, speciaal voor auto’s moeten worden aangelegd. Er ontstaan dan zogeheten dwarsverbindingen tussen Parijsch en Goilberdingen.
In 2010 heeft het college de PvdA niet meer nodig voor een meerderheid in de raad en september 2011 zijn er dan plannen voor de dwarsverbindingen.

Die plannen kosten ongeveer € 1,4 miljoen en wat je daar dan voor terugkrijgt is “driemaal vijftig meter asfalt” volgens de wethouder. Op de avond dat er in de raad over besloten wordt komt het college nog met een verklarende lijst met werkzaamheden die samen die € 1,4 miljoen moeten kosten.

Nu is het dinsdagmorgen, twee dagen voor de begrotingsbesprekingen in de raad, en het college stelt voor om € 0,7 miljoen beschikbaar te stellen om de dwarsverbindingen aan te leggen onder het motto "een sobere, doelmatige, maar mogelijk niet voldoende oplossing”. Zonder er bij te vertellen wat je daar voor terugkrijgt.

Het klinkt een beetje als: ‘de kozijnen moeten eigenlijk worden vervangen, maar we halen een mannetje met wat houtvulling, likje verf er over, klaar’. Sober en doelmatig.
Om een jaar later constateren: het was inderdaad niet voldoende.

En dat allemaal op dinsdagmorgen. Wie hier nog ruchtbaarheid aan wil geven in de krant van morgen, de dag voor de begrotingsbesprekingen, moet snel zijn. Best toeval.

“Toerisme is een van de pijlers van de Culemborgse economie”, zo stelt het college van B&W. Als je het vaak genoeg hoort, dan ga je het vanzelf napapegaaien. Het college maakt vervolgens een sommetje van aantallen dagrecreanten vermenigvuldigd met wat ze volgens landelijke cijfers gemiddeld besteden. Zeven ton dragen deze toeristen bij aan onze economie. Goed voor 90 toeristische bedrijven en 250 werkenden in deze sector. Om al die getallen omhoog te krikken investeert de gemeente in toerismebevordering, wat weer geld kost.

Zeven ton. Een pijler van de lokale economie. Terwijl de OZB de gemeente vijf miljoen oplevert, de rijksuitkering uit het gemeentefonds 27,5 miljoen bedraagt en de Culemborgers zelf een nog groter bedrag inbrengen. Stel, u geeft per persoon per maand € 100,- uit bij de lokale middenstand en horeca. Dat is dan een zeer ruime dertig miljoen per jaar. En dan betaalt u nog contributies aan Culemborgse clubs en verenigingen.

Die zeven ton is meer dan enkele jaren geleden, en dat is het effect van de campagne 'Culemborg Klopt!' die de gemeente heeft gehouden om toerisme te bevorderen. Zegt het college. Ik vraag me dan bijvoorbeeld af of de grote stijging van het aantal bezoekers (en hun vermeende bestedingen in de stad!) van de Oldtimerrit vooral aan die campagne te danken is, of dat de organisatie zelf meer bezoekers heeft weten te trekken, of dat het misschien mooi weer was die tweede keer. Ook vraag ik me af of niet overal in de regio bezoekersaantallen sowieso zijn gestegen.  Maar het College stelt zich die vragen blijkbaar niet.

Zeventig mille per jaar moet stadspromotie gaan kosten de komende jaren. En de toerist moet dat hele bedrag gaan betalen via de toeristenbelasting. Dat is net zo iets als inkomensbelasting betalen alleen maar om de Belastingdienst te financieren. Waarom betalen degenen die van de inkomsten profiteren eigenlijk niet (mee)? 

Moeten we blijven proberen toeristen te lokken als het zo weinig oplevert? Wat mij betreft wel. Ik vind het leuk wanneer hier toeristen zijn. Dan ben ik best  trots dat ik hier woon, en dat anderen daar ook graag een kijkje nemen, of een poosje verblijven. Maar als het dan toch om het geld te doen is, verleidt dan de Culemborgers  wat korter op vakantie elders te gaan en wat langer hier in de stad te blijven. Dat zet echt financiële zoden aan de dijk.
Veel mensen hebben trouwens het geld niet om (lang) op vakantie te gaan. Nog een reden om als gemeente er voor te zorgen dat er hier genoeg te beleven en te doen is. Dat zal nog een hele klus worden nu er de komende jaren flink minder gemeenschapsgeld te besteden is. Het zou dan helpen om zelf geen € 70.000,- per jaar aan stadspromotie uit te geven.

Dat levert bij voetbal altijd discussie op. Ook in de gemeenteraad. Maar daar ging het om de vraag of Fair Play vanaf 2012 op sportpark Parijsch kan spelen op velden waar ook Focus speelt. Het college vindt dat het kan; er is berekend dat het gezien het aantal teams net past.

Alleen is de berekening gebeurd met verouderde gegevens, want inmiddels is het aantal ingeschreven teams van Focus alleen al zo groot, dat op de zaterdagcompetitiedag nog één extra wedstrijd ingeroosterd kan worden. GroenLinks vindt dus dat het voor Fair Play en voor Focus geen oplossing is om samen op de vier velden van Parijsch te spelen.

Dit capaciteitstekort is echter voor de andere politieke partijen in de Culemborgse gemeenteraad geen reden om een alternatief te zoeken. In 2008 is afgesproken dat er zeven en half voetbalveld komt, de bevolking gaat in 2030 krimpen, dus extra geld uitgeven voor voetbalvelden doen we niet, zo wordt gesteld. Dat er tegen de verwachting in steeds meer mensen willen voetballen in clubverband, vooral meisjes, doet er blijkbaar niet toe. De motie van GroenLinks om naar een andere oplossing te zoeken werd door alle andere partijen verworpen.

Maar enkele door ons voorgestelde oplossingen werden wel besproken. Zo is het sportveld bij het KWC onderdeel van de school en minder geschikt voor ombouw tot voetbalveld, hetzelfde geldt voor een tijdelijk aan te leggen grasveld bij Lek en Linge. Uitbreding van sportpark Parijsch met een veld betekent uitbreding van het aantal velden, en dat wil men niet. Geldt ook voor uitbreding van sportpark Terweyde.

Tja, dan zijn onze aangedragen alternatieven uitgeput, behalve eentje: Fair Play blijft gewoon op Sprokkelenburg. Het westelijke speelveld wordt opgeheven zodat de toekomstige Julianaschool-appartementbewoners geen voetballers direct naast de achtertuin hebben. En de club gebruikt de overige twee velden.

Goedbeschouwd betekent dit een uitbreiding van het aantal voetbalvelden ten opzichte van 2008, het jaar van de sportnota waar iedereen steeds naar verwijst. Maar als ook dit alternatief niet door de gementeraad wordt overgenomen, dan is er vanaf 2012 domweg een tekort aan voetbalvelden. Wie dan nog besluit te willen voetballen bij een van de drie clubs, die staat mooi buitenspel.

En dan heb ik het over voetbal, de sport waarin ik als A-junior niet onverdienstelijk meedraaide in de hoofdklasse (Noord), maar waarin ik vorig jaar na drie wedstrijdjes in de Vriendenschaar 35+ Cup met totaal verrekte achillespezen aan de kant stond. Dus ik houd het wat voetballen betreft voor gezien. Maar daar denken vele Culemborger(tje)s heel anders over. Die worden massaal lid van een voetbalvereniging, Focus ’07 met name, zodat er een probleem is ontstaan.

Wat is er aan de hand ? Culemborg telt drie voetbalverenigingen: Vriendenschaar dat op sportpark Terweyde speelt, Focus’07 dat op sportpark Parijsch speelt, en Fair Play zit op sportpark Sprokkelenburg. Die club zit daar tijdelijk, want het gemeentebestuur vindt dat op Sprokkelenburg woningbouw mag plaatsvinden en dat Fair Play een passende, definitieve plek moet krijgen waar de club mag spelen. Het college heeft van de gemeenteraad opdracht gekregen om een passende locatie te zoeken.

En nu schrijft het college dat het die plek heeft gevonden: Fair Play mag op sportpark Parijsch spelen, op velden waar ook Focus speelt. Daar is nog ruimte, zegt het college. Jammer dat het oude cijfers heeft gebruikt: het aantal teams van Focus is het afgelopen seizoen zeer hard gestegen en die groei zal niet direct stoppen. Er is dus helemaal geen plek op Parijsch, en dat heeft het bestuur van Focus aan alle raadsfracties laten zien gisteravond.

Dan lijkt het mij logisch dat de gemeenteraad de opdracht aan het college intrekt. Ondanks enkele doelgerichte acties met de bal aan de voeten is het niet gelukt te scoren. Dan mag het college de bal weer inleveren, en met een nieuwe opdracht het veld weer in.

Ik ben wel benieuwd wat de alternatieven kosten die door deze en gene worden genoemd, zoals een voetbalveld bij Lek en Linge, een kunstgrasveld bij KWC, een extra veld bij Focus, of Fair Play gewoon op Sprokkelenburg laten spelen.

Het is voor de andere raadsfracties even wennen, maar de gemeenteraad zal iets aan het veldenprobleem moeten doen. Op de vorige raadsvergadering hoefde het onderwerp niet op de agenda te komen. Dan mogen ze de komende vergadering met GroenLinks mee discussiëren over een oplossing voor het (acute) veldenprobleem.

Als je in de gemeentepolitiek zit, dan kom je ze tegen; de kritische burgers. Wat zij te zeggen hebben is altijd een welkome aanvulling op wat ik als raadslid via het Colege van B&W te weten kom.

Soms is de informatie niet nieuw is, maar bevestigt hij wat ik zelf ook dacht of wist of vermoedde. Culemborg aan de Lek is daar een voorbeeld van. Soms is de informatie wel nieuw en sta ik toch even met mijn oren te flapperen. Vaak hebben kritische burgers dan niet alleen iets te zeggen, maar hebben ze ook actie ondernomen.

Van dat laatste zijn bewoners van de wijk Lanxmeer een goed voorbeeld. In die wijk is sinds enkele jaren stankoverlast; een nare brandlucht. Bewoners hebben kunnen achterhalen wie die stank veroorzaakt, waardoor die stank optreedt en ze hebben de gemeente verzocht daar iets aan te doen.

Een meubelfabriek op Pavijen verbrandt afvalhout. Dat mag. Maar het verbrandt teven trespa, een mengeling van hout, lijm en chemische kunststoffen. De gemeente heeft strengere  milieumaatregelen getroffen -die elders in Nederland ook worden gehanteerd- waartdoor de verbranding van trespa niet meer mag. De meubelfabriek heeft bij de Raad van State protest aangetekend en ongelijk gekregen. Nu moet het er voor zorgen dat er extra filters worden bijgeplaatst of dat het trespa wordt afgevoerd. Dat kost geld.

Door vasthoudendheid van de bewoners is de gemeente gestimuleerd en gesteund om de stad weer een stukje schoner te maken, het algemeen belang te dienen, de wetgeving aan de huidige tijd aan te passen, of hoe je het ook noemen wilt. En daar is geen raadslid aan te pas gekomen.

Maar soms achten kritische burgers het wel nodig om ons als raadsleden van al dan niet vermeende misstanden op de hoogte brengen. Zoals eerder geschreven: ze zijn van harte welkom.

Hoe ziet Culemborg er in 2030 uit? Of eigenlijk, hoe willen we dat de stad er dan uitziet? Daarvoor leg je als gemeenteraad een structuurvisie 2030 vast. Zoals in de laatste raadsvergadering is gebeurd. Maar wat die visie eigenlijk is, daarover discussieerde de raad niet.

Het ging er meer over of de tekst in de structuurvisie een letterlijke beschrijving is hoe Culemborg er in 2030 uit moet komen te zien, of dat de tekst vooral illustratief is: ‘zo zou het kunnen zijn’. De raad koos voor dat laatste, wat de wethouder deed verzuchten dat de structuurvisie een oppervlakkig, weinigzeggend stuk is geworden.

Elk getal, elke gedetailleerde beschrijving is illustratief. Daar pinnen we ons niet op vast.
Dus als er in de structuurvisie een tabel staat met 300 woningen in de ontwikkellocatie Culemborg aan de Lek en 50 woningen in de ontwikkellocatie Sprokkelenburg (het oude voetbalveld van Foritudo), dan is dat illustratief, dan zegt dat niets. Als er in de structuurvisie staat dat de wegen op de dijken worden verbreed omdat dat veiliger is voor fietsers, dan is dat illustratief. En zo staat het er.

Wij als GroenLinks wilden twee dingen aan het document toevoegen, geen gedetailleerde beschrijvingen maar globale ideeën.
Ten eerste zou Sprokkelenburg niet met woningen volgebouwd moeten worden. Het is nu open terrein, het grenst aan een park en aan een oud, open en waardevol landschap. Woningen langs de dreef tast in onze visie het open karakter minder aan.
Ten tweede onderscheiden we stukken dijk die wel en die geen nut hebben voor doorgaand gemotoriseerd verkeer. In onze visie zijn die laatste stukken dijk geschikt om autoluw en motorluw te maken. Over hoe dat bereikt moet worden gaan we later wel eens nadenken, dat hoeft niet in een structuurvisie te staan.
Beide zaken bleken voor de overige partijen, de PvdA uitgezonderd, te gedetailleerd om er inhoudelijk over te discussiëren. Men wilde het er niet over hebben. En wij lieten het er toen ook maar bij zitten.

De vraag hoe Culemborg er in 2030 uit moet komen te zien is door de vastgestelde structuurvisie niet echt beantwoord. De gemeenteraad is wat dat betreft een beetje visieluw.

Bijbels getal, 40. Toeval. En tevens het aantal vragen dat GroenLinks begin deze week over de plannen voor Culemborg aan de Lek aan de gemeente heeft gesteld. Zonder ze allemaal op te lepelen zijn dat vragen over:

• grootste kosten en baten voor realisatie per planonderdeel en kosten beheer en onderhoud;
• mate van verontreiniging van de (water)bodem in het plangebied plus urgentie voor sanering;
• noodzaak van uitbreiding jachthaven;
• hoe het gebied er uit gaat zien (visualisatie), met name de jachthaven en de uiterwaarden/ecologische hoofdstructuur;
• omvang, ook in tijd, van de grondstofwinning;
• raadpleging van relevante maatschappelijke organisaties.

We weten als raadsleden nog zoveel niet. En burgers weten nog minder. Dat maakt discussie over de plannen erg lastig. Of juist niet; "ik kan het niet overzien, ik voel me bedreigd, dus ik ben tegen". Zo'n redenatie mag je van een raadslid echter niet verwachten.

Donderdagavond 3 februari begon de openbare ‘voorbespreking’ (commissievergadering) over Culemborg aan de Lek al om zeven uur. Te vroeg voor mij die dag, ik kwam tegen half acht binnen.

Nu had ik al veel auto’s gezien op de parkeerplaats, maar dat de publieke tribune uitpuilde had ik niet verwacht. Nu wist ik dat de avond bedoeld was om vooral burgers en maatschappelijke organisaties hun mening te laten verkondigen. Dus dat de vergadertafel voor de helft door diezelfde burgers werd bevolkt, terwijl sommige raadsleden bij de deur stonden, vind ik ook wel passend.

Veel nieuws heb ik niet gehoord. Meningen, vragen en argumenten van burgers en organisaties, verenigd in ‘Waardevol Culemborg’, waren al via de e-mail tot mij gekomen.

Mijn conclusie over Culemborg aan de Lek: er is een grote informatiekloof tussen het college en ‘de burgerij’.

En door dat gebrek aan informatie lopen belangenorganisaties te hoop tegen de plannen, lopen direct aanwonenden te hoop tegen de plannen, en ook allen die tot beide categorieën behoren. En wordt er een breed scala aan argumenten tegen de plannen aangevoerd.

Ook raadsleden hebben nog vragen, en die zullen we op korte termijn zeker aan het college en aan deskundigen in de stad stellen. Veel vragen die donderdagvond door Waardevol Culemborg zijn gesteld, waren ook bij mij al komen opborrelen. Veel argumenten die zijn aangevoerd hadden zich in mijn hoofd al min of meer gevormd.

Maar wij raadsleden hebben onze eerste serie vragen al kunnen afvuren, en de antwoorden zijn binnen. Ook hebben wij inmiddels een besloten bijeenkomst gehad waarin de financiële aspecten van de plannen in grote lijnen, en wat mij betreft te summier, zijn toegelicht.

Onze informatiekloof is kleiner, maar nog steeds aanzienlijk.

Mijn mening over Culemborg aan de Lek op dit moment: er zitten goede elementen in die zeker uitwerking verdienen, en er zitten ongewenste elementen in.

Lekker vaag, hoor ik u zeggen. Maar ik ga me niet vastpinnen op een mening voordat ik alle voordelen en nadelen op een rijtje heb.

Laat ik het maar eerlijk zeggen: ik ben er nog niet uit, daarvoor is de huidige informatie te beperkt. Dus dat wordt doorgaan met vragen, doorgaan met doorvragen en doorgaan met afwegen. Niet tot we een ons wegen. Wel tot de informatiekloof is gedicht.

In de Culemborgse Courant wordt veel geschreven over Culemborg aan de Lek. Logisch, want het onderwerp staat letterlijk op de politieke agenda; binnenkort neemt de gemeenteraad een besluit over het project.

Vele inwoners zijn ongerust over het project. Logisch, want de voordelen die het college ziet zijn breed uitgemeten en over de nadelen is niet gesproken.  Ook niet door GroenLinks of andere partijen in de gemeenteraad.

Nog niet. Want om de voordelen en nadelen naast elkaar te kunnen leggen moet je eerst weten wat het project precies inhoudt. En dat komt de gemeenteraad deze week hopelijk te weten.

 

Deze week krijgen we als gemeenteraad het overzicht van de financiën. Deze week krijgen we inzage in de mogelijke samenwerkingsvormen met Ballast Van Oord als zandwinner en projectontwikkelaar. Deze week krijgen we antwoorden van het college op de veertig kritische vragen die we als raadsleden op 6 januari gesteld hebben.

Deze week krijgen we meer inzicht in de concrete plannen. Waar komen de huizen en hoeveel bouwlagen hoog? (In de schetsen tot nu toe komen ze hoofdzakelijk achter de Veerweg en ook wel rond de huidige haven). Hoe zien de uiterwaarden er uit na afgraving van zand en terugstort van de bovenlaag? (Volgens de schetsen tot nu toe vindt er juist ‘verontdieping’ van de huidige zandafgraving plaats).

Daarna komt er op 3 februari een tweede openbare voorbespreking (zeg maar ‘commissievergadering’)  waarin vragen verder uitgediept worden, en we de voordelen en nadelen tegenover elkaar kunnen zetten.

Dan volgt er een discussie in de raad over de vraag of we verder moeten met het project. En zo ja, dan bepalen we ook hóe we verder gaan, wat de uitgangspunten zijn; hoe hoog er waar gebouwd mag worden bijvoorbeeld.

 

De rijksoverheid heeft besloten dat dijkversterking nu wèl nodig is, omdat met ‘Culemborg aan de Lek’  te weinig ruimte voor de rivier geschapen. Dat het college doorgaat met het project wil niet zeggen dat nu besloten is hoe het gebied er over tien jaar uitziet. Er is alleen besloten om verder te gaan met het bedenken van een plan.

En nu is de gemeenteraad aan zet. Daar nemen we tijd voor. Ik ga er van uit dat de coalitiepartijen niet klakkeloos de ideeën van het college volgen (hoewel de VVD in de voorbespreking van 6 januari geen enkele vraag wist te formuleren) en net zo kritisch naar het project kijken als GroenLinks en de andere oppositiepartijen. Waarbij het ook niet zo is dat die per definitie ‘tegen’ zijn.

We moeten domweg nog veel informatie krijgen en verwerken.  We moeten nog met uitdiepen beginnen, zogezegd.

En na een paar weken nadenken had ik zomaar weer het password van deze blog teruggevonden. Daarom even terugblikken  naar eind vorig jaar.

Tijdens de raadsvergadering van 9 december is unaniem besloten de nieuwe tarieven voor verhuur van sportvelden (binnen en buiten) vast te stellen. Voor de discussie leek een meerderheid nog tegen invoering van het nieuwe stelsel.

Het college had geruime tijd geleden een nieuw stelsel voor de verhuur van sportaccommodaties bedacht. Aangezien de gemeente eigenaar is van de velden (binnen en buiten), mag iedereen die dat wil een buitenveld of een veld in de zaal huren. In de sportzalen is dat al gangbaar, op de buitenvelden gaat het ook toegepast worden.

Om de hoogte van een uur veldhuur te bepalen gaat het college uit van twee zaken: een uur sporten kost voor elke buitensporter evenveel (ongeveer € 0,50) en voor elke binnensporter ook (ongeveer € 2,25). Aan huur alleen dus.
Door het aantal sporters per veld te bepalen wordt dan de huursom berekend. Voor voetbal geldt een aantal van 22 spelers, wat neerkomt op € 11,- per uur, voor korfbal geldt een aantal van 20 spelers en voor street hockey een veel lager aantal. Het aantal spelers bepaalt de hoogte van de veldhuur, niet de grootte of de kosten van het veld zelf.

De discussie ging vooral of die nieuwe berekeningswijze nu direct wordt ingevoerd, of dat we wachten tot bekend is hoeveel de huur omhoog gaat doordat de gemeente flink moet bezuinigen, waarbij alle partijen hebben aangegeven dat er nu te weinig huur wordt ontvangen. Voor de goede orde; de kosten van sportaccommodaties zijn circa € 2,5 miljoen per jaar en daarvan komt 12% terug in de vorm van veldverhuur.

De meerderheid wilde aanvankelijk wachten tot na de discussie over de te voeren bezuinigingen, maar na een korte en stevige discussie lukte het GroenLinks, samen met de VVD (die eerst verdeeld was) om de andere partijen over te halen om het stelsel nu te gaan invoeren.

De verenigingen weten voor het komende seizoen waar ze aan toe zijn. en dat de tarieven voor het seizoen 2012-2013 hoger zullen zijn, lijkt onoverkomenlijk.

Tja, scoren is altijd leuk. Dus als er in de gemeenteraad een ideetje van mij wordt overgenomen, dan glunder ik een beetje. Waar ging het om?

Het ging om een amendement, een aanpassing voor een raadsbesluit. Het college had een milieunota geschreven en wilde die door de gemeenteraad geaccepteerd hebben. In die nota meldde het trots dat Culemborg klimaatneutraal wordt. Zonder aan te geven hoe en wanneer. Dan wordt zo'n uitspraak een losse flodder, vond ik.

Daarom stelde ik voor om in ieder geval tussendoelen te definiëren, zodra meer bekend is hoe je dat klimaatneutrale nu meet. Want als je weet hoe je meet, dan kun je streefwaarden bepalen.

Dus het college gaat dat nu doen als het goed is. Of zou ik een eigen doelpunt hebben gemaakt? Want  nu moet ik ook kunnen vertellen wat een geode manier van meten is en wat niet.

Tijdens de raadsvergadering van 17 juni is het jaarverslag van 2009, plus de bijbehorende jaarrekening besproken. In het jaarverslag verantwoordt het college zich over het afgelopen jaar: wat heeft het gepresenteerd en hoeveel heeft dat gekost in relatie tot de begroting?

 

Een beschouwing:

 

De Britten kennen de uitdrukking ‘penny wise, pound foolish’. Dat staat voor zoiets als kleine voordeeltjes scoren, maar over het geheel bezien dik verlies draaien.

Niet dat wij onze gemeente en ons college hiervan beschuldigen. We voelen ons zelf eerder penny wise en pound foolish.

Want ondanks dat we snappen wat in elk begrotingsonderdeel wordt beschreven over financiële meevallers en tegenvallers, kunnen wij niet in een paar zinnen op overtuigende wijze duidelijk maken waarom onze gemeente in 2009 een positief saldo van bijna een miljoen heeft.

 

Toch een poging tot verklaring.

 

Wanneer u thuis een dure bestelling plaatst voor bijvoorbeeld een nieuwe badkamer en de oplevering is later dan gepland, dan houdt u het geld nog een poosje in de zak, of hoeft u het nog niet te lenen. U trekt dan nog wat rente, of bespaart op de rente van het te lenen bedrag.

Zo zal het met later opgeleverde sporthallen en heringerichte wegen ook wel ongeveer zijn.

 

Die later opgeleverde sporthal is dan een meevaller (in financiële zin). Maar wanneer die weg pas in 2010 wordt opgeleverd dan wordt het bespaarde geld teruggestort in de reserve, technische gezien dus uitgegeven, en is het saldo nul.

Het later opleveren verklaart dan niet die ene miljoen winst.

 

Thuis pakken zaken voordeliger en duurder uit dan u dacht. (Hoewel ik me afvraag of u die verwachtingen in een begroting heeft gevat). Reparaties aan uw fiets zijn in een bepaald jaar minder dan in andere jaren, en televisies zijn de laatste jaren sterk  in prijs gedaald, wat mooi is als u een nieuwe wilt kopen. Maar dan blijkt opeens het dak te lekken en is een dure reparatie nodig.

 

Al deze plussen en minnen gelden ook voor de gemeente.

De vraag is of er voor een miljoen euro aan meevallers is opgetreden. Ik denk het niet, maar waar komt dat miljoen dan vandaan?

 

Nu blijken we in 2009 zo’n 0,4 miljoen minder rente te hebben betaald voor leningen. De werkelijke rente was lager dan de begrote rente. Dit is jaren zo, en naar verwachting in 2010 nog steeds.

We blijken in 2009 ook 0,6 miljoen minder personeelslasten te hebben gehad.

 

Samen een miljoen dus. Dat lijkt dan het antwoord op de vraag.

 

Drie vragen doemen nu op.

Kunnen we al die plussen en minnen (meevallers en tegenvallers) werkelijk tegen elkaar wegstrepen? Daar hebben we geen goed zicht op.

Worden latere opleveringen zoals de sporthal Parijsch toch als meevaller ingeboekt? Ik denk van wel.

En misschien de belangrijkste; wat heeft de gemeente niet gedaan ten gevolge van 0,6 miljoen minder personele inzet?

 

Over de laatste vraag het volgende.

 

Geluiden vanuit de samenleving over wat de gemeente in 2009 heeft nagelaten of niet goed heeft gegaan, zouden in deze gemeenteraad moeten klinken.

Elke partij zal kritiek hebben op onderdelen van elk programma, zie ook de politiek geladen  vragen die aan het college zijn gesteld.

Ook GroenLinks vindt dat het college op sommige punten beter werk had kunnen verrichten. Over twee van die punten willen we met de gemeenteraad van gedachten wisselen.

 

Punt 1.

Het gaat om de indicatoren voor succesvol WWB-beleid en over de vraag hoe goed we er in slagen om mensen die een werkloosheidsuitkering hebben weer aan het werk te krijgen en te houden?

De huidige indicator lijkt mij weinig zeggend en bovendien heeft het college geen waarde ingevuld. We willen niet zozeer weten hoeveel werkelozen binnen een jaar weer een baan hebben. Dan zou iemand die na twee maanden weer werkeloos is en drie maanden daarop weer aan de slag gaat zelfs dubbel tellen.

We willen vooral weten hoeveel werkelozen een baan vinden en hem vijftien maanden later nog steeds hebben. Duurzame uitstroom noemen wij dat. We vragen andere raadsfracties hoe zij dat zien.

 

Punt 2.

Het gaat om de mogelijkheden voor burgers om klachten over discriminatie in te kunnen dienen.

Vorig jaar schijnt een grote publiekscampagne te zijn geweest om de nieuwe website Ieder1Gelijk onder de aandacht te brengen. Op die website staat per gemeente vermeld waar aangifte gedaan kan worden. Onze stad ontbrak in dat lijstje en stond in het lijstje ‘meldplaats onbekend’. En verder was de gemeente ook niet erg actief in deze campagne.

Wij hebben dit onderwerp van tevoren bij het college aanhangig gemaakt, en inmiddels is van gemeentewege actie ondernomen. Ons wordt hierdoor het gras een beetje voor de voeten weggemaaid.

We vragen hoe andere radsfracties oordelen over de inspanningen van het college.

 

---

 

Ter afsluiting wil GroenLinks het college (en dus ook de werkorganisatie, voor niet ingewijden ‘de ambtenaren’) bedanken voor de beantwoording van de vele vragen.

Gelukkig zijn er ook andere fracties die vragen hebben gesteld, uit die beantwoording hebben we ook weer nuttige informatie gekregen.

 

En we bedanken de rekenkamercommissie voor haar kritische kijk op de jaarrekening. Haar werk voelen we als een steun in onze rug.

‘Fier op de fiets’ heet het fietsbeleidsplan van het college van B&W dat in 2008 door de meerderheid in de gemeenteraad is vastgesteld.
Dat plan is nu nader uitgewerkt. Volgens GroenLinks is de uitwerking te summier, volgens de andere partijen is hij voldoende. Althans, voldoende om niet tegen te stemmen.

De uitwerking bestaat uit het intekenen van de hoofdfietsroutes en knelpunten op de kaart van Culemborg. En van alle routes die in 2008 nog de hoofdfietsstructuur vormden is slechts een klein deel nu als hoofdfietsroute aangemerkt.

Volgens het college is dat voldoende, want fietsers weten hun weg toch wel te vinden van A naar B en ‘in der Beschränkung zeigt sich der Meister’. Dus kan worden volstaan met één oost-west verbinding van sportpark Parijsch naar sportpark Terweijde en een noord-zuid verbinding langs het gehele spoortalud, over de Tunnelweg heen.

Langs 50 km-wegen zijn ook hoofdfietsroutes ingetekend, maar dat is meer een uitvloeisel van landelijk beleid: zulke wegen zijn relatief onveilig door het verschil in snelheid tussen fietser en auto, wat scheiding van beide verkeersdeelnemers wenselijk maakt.

De crux zit hem in het bepalen van hoofdfietsroutes waar ook auto’s over rijden, en daarin maakt het college geen keuzes.

Er is volgens GroenLinks niet goed gekeken naar routes die nu door veel fietsers worden gebruikt. Fietsers worden nauwelijks geteld. Er is ook niet goed gekeken naar de belangrijke bestemmingen die het college zelf heeft bepaald.

Daardoor wordt de Beethovenlaan-Heimanslaan, langs het KWC en de Salaamander niet als belangrijke fietsroute herkend. Er leiden geen hoofdfietsroutes naar de binnenstad (!). En over de route voor fietsende voetballers naar sportpark Parijsch lijkt ook niet echt te zijn nagedacht.

GroenLinks wil meer aandacht voor toekomstige hoofdfietsroutes en knelpunten, en heeft daarom een alternatief geboden met de publicatie van een aangepaste kaart.

Dit alternatief is door de meerderheid van de gemeenteraad afgewezen.

De voorkant van het fietsbeleidsplan ‘Fier op de fiets’ toont vier op de fiets zittende wethouders. Eentje is er inmiddels af gevallen, en eentje is er afgestapt. De overige twee zitten er nog. Veel vooruitgang zit er volgens ons niet in, het lijkt meer op een sur place.

In mijn vorige bijdrage vergeleek ik de aankoop van een nieuwe raadzaal met die van een auto. Maar een auto is zo gewoontjes, misschien is de vergelijking met een boot beter.

 

U wist dus al wat de aanschaf van die boot u ging kosten, inmiddels weet u ook wat hij in gebruik kost.

Het lijkt de nieuwe raadzaal wel. Ook daarvoor is inmiddels berekend wat hij in het gebruik zou moeten kosten. En dat valt reuze mee, hij is in gebruik net zo duur als de huur van de huidige vergaderruimte.

Regelmatig een boot huren is dus net zo duur als een eigen boot onderhouden.

 

En dan rekent de gemeenteraad zich natuurlijk rijk. Een eigen raadzaal gebruiken of eentje huren kost evenveel. ‘Voor hetzelfde geld hebben we een nieuwe raadzaal.

Dan wordt toch één ding vergeten. Een huurboot kost bij aanschaf niets, terwijl de aanschaf van een plezierjacht in de papieren gaat lopen.

 

Zo met de magere jaren in het vooruitzicht (de gemeente mag naar verwachting jaarlijks een paar miljoen euro minder van het Rijk tegemoet zien) besluit onze gemeenteraad in meerderheid tot de aanschaf van een nieuwe raadzaal, onder net motto ‘het geld is al gespaard’.

 

Tja, als ik thuis verwacht de komende tijd ‘met minder geld te moeten leven, dan besluit ik misschien het spaargeld aan iets nuttigers te besteden. Of achter de hand te houden mocht de nood echt aan de man komen. Zo niet de huidige coalitiepartijen.

 

Dus als de Culemborgse bevolking de komende jaren in zwaar economisch weer terecht komt, met harde wind tegen, dan kunnen we voor de afleiding een vrolijk vaartochtje maken met het gemeentebestuur.

Gaan we met z’n allen de boot in.

Er wordt regelmatig beweerd dat aandacht voor het milieu ons alleen maar geld of banen kost. Dat is kletskoek. Want het maakt niet uit of je in een fabriek voor windmolens of voor onderdelen van een elektriciteitscentrale werkt. Of in een bedrijf dat zonnepanelen maakt in plaats van dakpannen bakt.
Maatregelen voor een beter milieu leveren juist meer werk op. Isolatie van bestaande woningen, onderzoek naar schonere machines of aanplant van bos voor compensatie van CO2-uitstoot.
De gemeente fabriceert geen zonnepanelen, maar we kunnen wel voorrang geven aan ‘groene bedrijven’ om zich hier te vestigen. De gemeente bouwt geen woningen, maar we kunnen wel bepalen dat er alleen energiezuinige woningen worden gebouwd.

Als je ‘Groen Werkt!’ omdraait, dan krijg je ‘Werk Groen!’. Dan probeer je bij al het werk dat je doet, zoveel mogelijk het milieu te sparen. De gemeente moet hierin het goede voorbeeld geven, bijvoorbeeld door duurzaam in te kopen, werk duurzaam uit te besteden en vervuilende bedrijven te weren.

Groen werkt ook op een andere manier. Want in een natuurrijke omgeving is het prettig wonen en leven. Openbaar groen kan zoveel mooier. Laat mensen het dan samen onderhouden als ze dat willen, en steun ze daar als gemeente in.

Groen werkt op vele manieren. Zet daarom GROEN LINKS aan het WERK. Tot ziens in het stemhokje op 3 maart aanstaande.

Tekst voor de huis aan huis folder die eind februari wordt bezorgd