Omdat we uit de loods moeten en de Volvo weer in gebruik is moest de bus en aanhanger leeg- geplukt worden. Ook de motor moest nog klaar gemaakt worden, kortom een drukke tijd.
Gerrit Leunk heeft een set voor veren op maat gemaakt voor ons en de achter veren aangepast.
Dit met de vermelding dat we het moesten proberen en terug moeten komen als het niet naar wens is.
Doc Jampie Powerrrr heeft een andere sproeier bezetting in de carburateur weten te prutsen. Ook hier de mededeling dat we het moesten proberen.
Omdat ik Rien Noordhuis belooft had om een wedstrijd samen op de klapperdoos te rijden, was dit een mooi gelegenheid. Het voordeel van Rien is dat hij een topbakkenist is en zich goed kan aanpassen, plus hij kent de baan.
Vrijdag om half negen hebben we de Volvo aangetrapt voor z’n comeback on the track. Het oude beestje had er zin in en bracht ons rond half een op het plaats delict, Kleinhau.
We hebben ons eerst ons aangemeld, betaald en een handtekening gezet voor de verzekering, werd de eerste schnapps door de club aangeboden. Na een half uur hebben we er nog maar een gehaald, onder het motto “beetje moed indrinken” .
De motorkeuring was "zeer streng". Het eerste wat we moesten laten zien was de sticker welke we hadden gekregen bij de aanmelding. De keurmeester telde geloof ik de noppen van de achterband en zei dat de motor er mooi bij stond. Ik maakte hem op m'n boeren school Duits duidelijk dat hij nog beter liep. Meteen was de motor goedgekeurd!
Na de nodige rondje rennerskwartier maakten we op voor de eerste training. Al gauw merkten we dat de uitgaande demping van de voorveren te traag was en dat de motor niet goed op de sproeiers stond. Ook had ik de moeite om de linker lange draai welke eerst naar beneden en later omhoog liep
fijn te nemen. Het voorwiel gleed voortdurend naar buiten. Het laatste hebben na de training verholpen door er een kleiner wiel in te zetten met een ander noppenprofiel. Het andere gedeelte moet voor Emmen aangepast worden
De eerste manche begon goed, of eigenlijk al voordat het start hek viel. Rien had startplek nummer 1 te pakken met het loten. Dat is een fijn idee als je weet dat er drie rijen achter het hek staan met de start. Omdat de motor niet goed liep, konden we "redelijke" start niet door zetten. Blind de berg af door modder op de bril. We bevonden ons aardig in de middenmoot. De linkerbochten ging steeds beter, maar omdat er gesproeid was, was het er spekglad. Hier in ( het rijden op spekgladde
banen) het ik niet veel ervaring en koste ons, samen met de slecht lopende motor, wat plaatsen. Totaal 17de geworden.
Dit was dan ook de plaats achter het starthek van de tweede manche. Tussen de manches door was er een vuurwerkshow voor de 8000 à 10.000 toeschouwers.
De organisatie had er een nieuw record bij. Met bussen vol werden ze uit het dorp gehaald, echt een geweldige organisatie!
Inmiddels waren de lampen aan en was de baan goed verlicht in het donkere dal. We hadden geluk dat we op de eerste rij plaats konden nemen en rond de tiende plaats naar beneden konden knallen. Het rijden ging een stuk beter omdat de baan droger was. Het rijden in het donder is een erg leuke ervaring! Jammer dat je geen tijd hebt om het in groten getale aanwezige publiek te zien tijdens de wedstrijd. Omdat we in een groepje zaten zat er mooi strijd in. Op een gegeven moment wou ik een achterblijver inhalen voor een rechterbocht naar beneden. Hier gingen we iets te hard in (ook door de remgaten er voor) en vlogen we over de wal de blubber in. Vast… shit. dat kostte ons een aantal plaatsen.
Al met al best lekker gereden. Bij de vrachtwagen hebben we eerst een gekregen Jupiler biertje gedronken (onze Belgische vrienden naast ons hadden geen aanmaakblokken voor de bbq bij zich). De boel een beetje opfrissen en opruimen en om twee uur ‘s nachts even de feesttent ingegaan.
Hier was het nog al gezellig totdat de verlichting om vijf uur aanging en we de tent moesten verlaten. Het geluk was dat het weer licht was en we dus niet in het donker naar boven moesten om de auto te zoeken. Tot negen uur hebben we geslapen om vervolgens te gaan frühstücken in de kantine. Rond elf uur hebben we het terein verlaten om daarna onderweg bij Blauwe Sjabbens en z'n vrienden een bak koffie te halen te Belfeld (Venlo). Arjan en z'n vrienden waren vrijdagnacht komen kijken.
Ze hadden zeker zorgen of ik wel zuinig op de bakkenist ben, ha ha ha. Iets voor zessen waren we weer in thuis.
Een paar mooie dagen gehad en meteen Rien strikken om volgend jaar weer te gaan. ha ha ha
Ps Voor Berjan: de braadworst was best lekker.
Antwoord Berjan: de steaks in Canada en Amerika ook.
| 
