Belangrijke zaken betreffende de politiek

Hermandad - Liever lui dan moe?

Er zijn wel belangrijker dingen, zo werkt het niet bij de politie. Aangifte doen van winkeldiefstal valt niet altijd mee. In Rosmalen werd ondernemer Paul Triepels (28) de dupe van een bende zeer geraffineerd opererende winkeldieven. Dankzij de camera’s in de winkel kon hij nagaan wie het waren. Toen de brutale dieven twee weken later opnieuw bij hem in de zaak waren, belde hij meteen de politie. Maar daar had men belangrijker dingen aan het hoofd. Is de politie zwaar onderbemand of speelt er iets anders? Het weigeren om in actie te komen voor ‘kleine delicten’ en aangiftes op te nemen lijkt in Nederland wijd verspreid, maar ook de politiek doet er weinig aan. Er zijn belangrijker dingen.

Op vrijdagavond 22 mei, even na half zeven, komen in de kledingzaak van Paul Triepels aan de Dorpsstraat in Rosmalen drie personen binnen. Op deze koop-avond is Paul zelf in de winkel, samen met een mannelijke collega. Het is vrij druk. Pas achteraf, aan de hand van de videobeelden, is na te gaan wat er precies is gebeurd. Paul: Ik was zelf met een klant bezig. Eerst kwam er een jongen met een blond meisje binnen, daarna een oudere vrouw. De twee vrouwen gingen zoge-naamd geïnteresseerd in de spullen zitten snuffelen, maar als je het later terugkijkt zie je dat ze helemaal niet echt interesse hebben, ze houden de hele tijd precies in de gaten wat mijn collega en ik aan het doen zijn. Mijn collega wordt dan afgeleid door de jongen, hij vroeg iets over een broek in de jeanshoek. Het zijn alle drie ge-woon Nederlandse mensen. De jongen wilde een aantal modellen zien, ik was ook nog met mijn klant bezig, op dat moment slaan die vrouwen toe: de oudere vrouw doet vijf truien in haar tas, ze lopen met zijn beiden de winkel uit. Een poosje later is de jongen ook klaar: hij heeft niet gevonden wat hij zocht en vertrekt ook. Het duurt niet lang of het valt op dat er truien weg zijn. Vijf. Van het merk Cast Iron, € 99,95 per stuk. Een strop van € 500. Paul Triepels heeft de zaak in Rosmalen drie jaar. Het is altijd zijn droom geweest een eigen winkel te beginnen, in Rosmalen kreeg hij die kans. Hij doet in de betere merkkleding, de zaak draait prima. Van winkeldiefstal had hij nog niet veel last gehad. We hebben twee keer iemand op heterdaad betrapt. Die mensen zijn in de winkel vastgehouden, je belt de politie, maar in beide gevallen hebben we hen laten gaan voordat de politie er was. Er was op die momenten alleen vrouwelijk personeel in de zaak, het was voor hun vei-ligheid beter het zo te doen. Die mensen hebben de spullen teruggegeven en zijn vertrokken. De politie is nog wel gekomen, maar heeft toen verder niets kunnen doen.

Dit keer ligt het anders. Bij de voordeur en in de winkel hangt een camera waar al-les mee wordt opgenomen wat er binnen gebeurt. Het blijft op band staan en kan later worden bekeken. Zo kan men ook nagaan hoe het op die vrijdagavond pre-cies is toegegaan. Paul: We hebben natuurlijk de politie gebeld, maar er was op dat moment niet heel veel haast bij, de vogels waren toch al gevlogen. Maar… We hebben de beelden nog!

De volgende middag komen politiemensen de film ophalen, waarop de drie win-keldieven zeer herkenbaar in beeld staan. Hoe actief de politie met dit bewijsma-teriaal aan de slag gaat, is moeilijk vast te stellen. Paul: Ik heb drie keer gebeld om te vragen of ze er iets mee konden, maar het lag bij een bepaalde afdeling waar-van ik de naam niet meer weet en daar was het wachten op. Ik heb toen wel een rechtstreeks nummer gekregen dat ik kon bellen voor het geval ze terug zouden ko-men.

Paul maakt afdrukken van de videoband en hang de foto’s op bij de ingang en bij de kassa. De drie dieven staan er duidelijk herkenbaar op. Twee weken later, zelf-de tijd: vrijdagavond, even voor half zeven. Paul is er zelf niet, twee collega’s wel. Dit keer is de samenstelling iets anders: de jongen en het blonde meisje zijn er wel, de oudere vrouw is er nu niet bij, in haar plaats is er een andere dame. De jongen en de nieuwe dame lopen de winkel binnen, het blonde meisje blijft eerst buiten staan. Daar moet ze tot haar schrik hebben gezien dat ze op de foto staat die op de winkeldeur is geplakt. Ze loopt naar binnen en waarschuwt de anderen: We zitten in de verkeerde winkel! Of ze hebben niet in de gaten gehad dat ze hier al eerder geweest zijn, of ze zijn zo hondsbrutaal dat ze denken: als het één keer is gelukt, kunnen we het nog wel een keer proberen. De vrouw loopt dan weg, de man blijft nog even binnen, waarschijnlijk om de indruk te wekken dat hij er niet bij hoort.

Intussen heeft het personeel de dieven herkend en meteen het directe nummer van de politie gebeld. Dat wordt geen succes. Hoe komt u aan dit nummer? Blijkbaar was dat toch niet de bedoeling, ze moeten het alarmnummer 112 bellen. Daar hoort men verbaasd op, 112 is niet voor zo’n winkeldiefstal, ze moeten toch echt bij de politie van Rosmalen zijn. Voordat men daar iemand aan de lijn weet te krijgen die van toeten en blazen weet heeft de winkeldief allang onraad geroken en is hij de deur uit gegaan. Het gesprek met de politie in Rosmalen verloopt bepaald on-vriendelijk. Winkelmedewerkster Moniek: Er was tegen ons gezegd dat we direct moesten bellen als ze weer in de winkel waren, maar nu reageerden ze kortaf, ge-ïrriteerd. Er zijn wel belangrijker dingen, zo werkt dat niet bij de politie. Ik heb maar opgehangen, er was toch niets meer aan te doen. Een van de medewerkers is de dieven nog een heel eind gevolgd door Rosmalen. Ze liepen in de richting van het station, uiteindelijk is de achtervolging maar gestaakt, er was toch niet veel eer meer aan te behalen en om als burger op straat in je eentje drie mensen staande te houden, dat valt ook niet mee.

Het contact met de politie van Rosmalen verloopt ook daarna niet al te soepel. Paul Triepels: Ik heb ze gebeld, maar ze wilden mij niet te woord staan. Ik was dan wel de eigenaar van de winkel, maar ik was er niet bij op het moment dat het ge-beurd was. Ze zouden contact opnemen met degene die er wel bij was. Tot zover gaat het nog goed, er wordt inderdaad enige tijd later gebeld. Het gesprek wordt geen succes: het moet van politiewege onverwacht worden afgebroken, er wordt plotseling opgehangen omdat er een zwaardere melding binnenkomt. Daarna wordt er van politiezijde nimmer meer iets vernomen. Paul: Ik had gezegd dat ik de foto’s zelf in de winkel ging ophangen. Dat is eigenlijk niet de bedoeling dat u dat gaat doen, zeiden ze. Dat mocht volgens hen niet. Opsporen is de taak van de po-litie, daar dient de gewone burger zich niet mee te bemoeien. Maar in het geval van Paul bemoeit de politie zich er ook weinig mee. De tweede keer is ook het hele gebeuren gefilmd, de drie personen staan pontificaal en herkenbaar in beeld, maar van de kant van de politie is er geen enkele interesse voor. De beelden zijn niet alleen nooit opgehaald, er is ook nooit meer gebeld.

Reactie Politie Rosmalen

Het artikel is voorgelegd aan de politie in Rosmalen. Reactie van persvoorlichter Kim Dekkers:

Reactie op telefoontje

Omdat het politiebureau Rosmalen om 17.00 uur sluit, gaan alle binnenkomende telefoontjes door naar Service & Intake op het hoofdbureau. Deze kunnen het tele-foontje eventueel doorverbinden naar dienstdoende agenten via een zogenaamde rondbel telefoon, als dit niet lukt dan handelt men volgens de algemene richtlijn. Dit betekent dat meestal wordt gevraagd hoe men aan dit directe telefoonnummer komt. En beoordeelt men of dit telefoontje naar de meldkamer moet of zelf kan worden afgehandeld.

Camerabeelden

Twee collega's zijn op zaterdag 23 mei te 13.00 ter plaatse geweest. Zij hebben de aangifte opgenomen en gevraagd of men de beelden alvast veilig kon laten stellen. De heer Triepels gaf te kennen dat de beelden nog niet op een dvd ge-brand konden worden daar hij dit uit moest besteden. Deze beelden zijn op dins-dag 26 mei opgehaald door een agent die op die dag dienst had.

Vervolg

De camerabeelden zijn behandeld bij de briefings die voor iedere dienst worden gehouden om alle collega's op de hoogte te stellen van wat er speelt. Een collega heeft telefonisch contact gehad met de heer Triepels over de man die een van de dames zou hebben herkend. Deze collega heeft de heer Triepels verzocht om de naam en het telefoonnummer van deze man na te vragen en aan haar door te ge-ven zodat zij contact met de man kon opnemen voor een verklaring, maar heeft ver-volgens niets meer van de heer Triepels gehoord.

Sander Driessen:

Natuurlijk is de nette, hardwerkende burger de klos! Oom Agent (die eveneens hardwerkende dienaar met een hoog koffiegehalte) doet immers zijn werk perfect! Van hun tegenwoordige mentaliteit en inzet konden ze in 40-45 nog eens iets van opsteken! Echt waar!