Belangrijke zaken betreffende de politiek

Islam - We wedden op het verkeerde paard

We wedden op het verkeerde paard

De recente juridische stappen van een Saoedisch advocatenkantoor tegen de uit-gevers van de Tulband-Bom spotprent [Motoon] leidde tot nogal wat discussie over de vermetelheid van de islamitische eisen aan het ongelovige Westen en wat een passend antwoord daarop zou kunnen zijn. In plaats van alleen maar te reageren op het ogenschijnlijke probleem zelf -in dit geval de eis dat kranten zich zouden moeten verontschuldigen voor hun daden [het publiceren van de spotprent] en be-loven dit nooit meer zullen doen- is het belangrijk om eens onder het oppervlak te kijken en te onderzoeken wat er hier nu werkelijk gaande is. Zoals eerder gezegd is deze juridische actie een proefballon, of probe. Deze dient meerdere doelen:

1. Het testen van het weerstandsvermogen van de westerse cultuur,

2. Het uitdagen van ons rechtssysteem met als doel het onder druk te zetten, te houden en te verzwakken,

3. Het vasthouden van de publieke aandacht en -middelen, terwijl in de flanken te-gelijkertijd proefbalonnetjes op andere gebieden worden losgelaten en meer ern-stige offensieven worden voorbereid op weer andere fronten.

Ieder moment dat wij besteden aan verontwaardigd zijn, of wijzen op de valsheid van islamitisch geïnspireerd gedrag, of eisen dat onze regeringen iets doen, is pu-re verspilling. Dit draagt slechts bij aan het succes van de islamitische proefballon-nen, althans gezien vanuit degene die de probes op ons loslaten. Alles wat onze tijd verkwist, onze energie en financiële middelen afmat, is een overwinning vanuit het oogpunt van de islam. Of het nu een incident is als een bom in een bus, een openbaar conflict over de bouw van een moskee of een rechtszaak tegen de uit-gevers van een cartoon of makers van een film, onze diverse reacties hebben tot nu toe slechts de belangen gediend van de expansie van de radicale islam.

Laten we even wat afstand nemen om een beter beeld te krijgen van het geheel. Er is de afgelopen acht jaar nauwlettend aandacht besteed aan islamitische strate-gieën en tactieken, en de laatse vijf jaar erover gescheven. Gebaseerd op wat er tot nu toe is waargenomen, kan er maar één conclusie getrokken worden: de islam is aan het winnen. Ja, wij hebben Saddam en de Taliban omver geworpen, een flink aantal bomaanslagen voorkomen en een groot aantal prominente terroristen uitgeschakeld. Dat zijn belangrijke prestaties, die niet onderschat mogen worden. Maar bezie eens de enorme kosten die ermee gepaard zijn gegaan. Ieder belang-rijk terroristisch belang dat is uitgeschakeld, hoeveel miljoenen heeft ons dat ge-kost? En hoeveel levens zijn daarbij verloren gegaan, en hoeveel van onze mensen zijn daarbij verminkt of gewond geraakt? Onze successen zijn enorm kostbaar ge-weest en hebben veel van ons bloed en onze middelen gevergd, het heeft de hui-dige recessie aangejaagd en de prijs van olie opgestuwd, waardoor de islamiti-sche despoten van het Midden-Oosten zich nog meer verrijken.

Dus hoe staat het er nu met ons voor? Hoe ziet het scorebord eruit? Hebben we de oorzaak van de radicale islam flink de kop in kunnen drukken? Laten we eens kijken naar een paar van de belangrijkste islamitische indicatoren: De eerste ze-ven jaar na 9-11, heeft een Amerikaanse president de "gematigde" moslims bij el-ke mogelijke gelegenheid over de bol gestreeld. Sinds hij het podium heeft verla-ten, heeft zijn opvolger zelfs alle moslims overal en van alle tijden over de bol staan strelen. De Nederlandse regering heeft tot de dag van vandaag aan toe, de ene na de andere ongevraagde knieval gemaakt, soms zelfs bij voorbaat. De koningin is op kousevoeten een moskee binnengegaan en er hoeft geen hand meer gegeven te worden. Pim Fortuyn en Theo van Gogh zijn vermoord. Ayaan Hirsi Ali is wegge-jaagd. Wilders mag met Hitler vergeleken worden, maar de Koran niet met Mein Kampf. Critici van de islam zijn opgepakt en zelfs door de overheid bedreigd. De premier van Nederland schoffeert aan de ene kant ongelovigen (die naar zijn me-ning niet kunnen functioneren) en prijst de islam op een iftarmaaltijd (georgani-seerd o.a. Saudi-Arabië, waar twee verboden steden voor ongelovigen zijn en an-dere religies streng verboden). De minster van Buitenlandse zaken verzoekt isla-mitische landen geen wraak te nemen op Nederlanders in de diaspora voor nog te komen Nederlandse kritiek op de islam, waarmee hij hen (o.a. de Taliban) een aardig toekomstig proefballonnetje aanreikt. Het rood en blauw is bij wijze van spreken alvast door de Nederlandse overheid van de vlag gescheurd en op zolder weggestopt. Score: Moslims 1, Kaffers 0.

In de jaren na de vernietiging van het World Trade Center door Saoedische- en Egyptische radicalen heeft Egypte meer dan 20 miljard dollar aan Amerikaanse hulp toegestopt gekregen en hebben de Saoedi's hun positie als "vrienden van de Verenigde Staten" versterkt en onze militaire hardware mogen ontvangen, al die tijd de rijkdom van het Westen opzuigend in ruil voor de olie waar ze toevallig bo-venop zitten. De Nederlandse minister van Ontwikkelingssamenwerking financiert zelfs Madrassa's en laat een ambassadeur in het buitenland de islam prijzen als zijnde een religie van vrede bij de opening van een Koranschool. Score: Moslims 1, Kaffers 0.

Sinds de Twin Towers instortten zijn er onnoemelijke aantallen nieuwe moskeeën -de meesten gefinancierd door de Saoedi's en voorzien van de meest recente radi-cale Wahhabitische theologische propaganda- gebouwd in het Westen. Ontelbare gebedsruimten, wasgelegenheden, halal markten, en islamitische centra zijn ge-bouwd in de westerse gemeenschappen. Op de sharia gebaseerd bankieren -voorheen ongehoord- is op grote schaal verspreid geraakt en wordt algemeen rondgetoeterd als ware het een waardevol alternatief voor de gulzige "woekerren-tes" van het traditionele kapitalisme. De directe en indirecte publieke financiering voor de "outreach" naar moslims is dramatisch toegenomen in de meeste wes-terse landen. Score: Moslims 1, Kaffers 0.

Op het juridische front, in de jaren sinds 11 september, hebben moslims in een aantal westerse landen het recht gekregen de islamitische sluier te dragen in over-heidsdiensten, in scholen en andere instellingen. Rechtbanken hebben werkgevers gedwongen om moslims speciale dispensatie te verlenen voor hun dagelijkse ge-beden. Gemeenten hebben de opdracht gegeven om (recreatieve) activiteiten (op specifieke tijden gescheiden) aan te bieden voor mannen en vrouwen. In Utrecht en Nijmegen zijn gesegregeerde overheidsloketten, in Rotterdam is een gesegre-geerd theater, in Amsterdam wordt door de politie gerecruteerd in de moskee. Hele scholen zijn overgegaan op het uitsluitend aanbieden van halalmenu's om te voorkomen moslims iets te klagen hebben. Parallelle shariajuridische systemen -sommigen ervan met een officieel stempel van goedkeuring door de overheid- nemen civiele zaken over voor moslims. Moslims hebben speciale wettelijke rech-ten gekregen om niet beledigd te worden en niet-moslims worden gedwongen af te zien van het lasteren van de verachtelijke afgoden van de islam, met het risico van boetes en gevangenisstraf. Score: Moslims 1, Kaffers 0.

Terwijl grootschalig islamitisch geweld is voorkomen door Westerse antiterreur-maatregelen in de afgelopen acht jaar, is het kleinschalige moslimgeweld toege-nomen. De "no-go" zones in de grote steden zijn uitgebreid en nieuwe zijn opgeko-men. De aanvallen op personen en goederen zijn toegenomen. Moslims plegen steeds meer verkrachtingen van niet-islamitische vrouwen. Moslims hebben ge-leerd dat ze hevig mogen reageren op het kleinste voorvalletje en in wezen altijd volkomen straffeloos blijven. Score: Moslims 1, Kaffers 0.

In 2001 was Pakistan nog het enige islamitische land dat nucleaire wapens bezat. In 2009 staat Iran op het punt een nucleaire macht te worden en diverse andere is-lamitische landen zijn actief in de weer deze ontwikkeling bij te benen. Voor 9-11 had Pakistan kernbommen maar stonden onder de strenge controle van een mili-taire dictatuur. Pakistan heeft nog steeds kernwapens maar het politieke systeem glijdt af naar anarchie en de Taliban controleren een groot deel van Pakistan. In 2001 leefden de Afghanen onder de sharia, gecontroleerd door de Taliban. In 2009 leven de Afghanen onder een iets minder strenge versie van de sharia, be-stuurd door een corrupte overheid die gecontroleerd wordt door in heroïne hande-lende krijgsheren. Score: Moslims 1, Kaffers 0.

Het belangrijkste is dat de gekozen en benoemde overheidsdienaren in de gehele westerse wereld in angst leven voor negatieve reacties van moslims. Velen van hen -met name de leden van de socialistische- en christendemocratische partijen- stellen zich afhankelijk van een electorale marge die wordt aangereikt door de moslim-splinter en zullen tot het uiterste gaan om moslimstemmen te trek-ken en te behouden. Ze zijn daarmee graag bereid om aan alle islamitische eisen zoals hierboven beschreven tegemoet te komen en -vooral- daarmee hun corrupte en bevoorrechte posities te behouden. Ze doen hun uiterste best om iedere op-rechte discussie over deze kwesties de kop in te drukken door hun tegenstanders te demoniseren als "racisten" en "islamofoben". Score: Moslims 1, Kaffers 0.

Tot slot, in de jaren sinds 11 september 2001, zijn de sluizen verder opengezet waarmee een nog grotere stroom immigranten mogelijk werd maakt waarmee de oorzaak van al deze problemen blijft voorduren, en in sommige gevallen nog groter wordt. De Europese Unie is van plan om vijftig miljoen Afrikanen -grotendeels uit moslim landen- in te voeren in de komende decennia en Europese politici zijn druk bezig met het bevorderen van een opengrenzen politiek in de Mediterrane Unie (met o.a. Marokko). In de afgelopen acht jaar hebben beide presidenten van de Verenigde Staten geweigerd om het immigratiebeleid van hun land onder controle te brengen door het afdwingen van wetgeving of controle op de zuidelijke grens en beiden hebben amnestie ondersteund voor illegale immigranten. De huidige presi-dent staat al klaar om dit te vervolmaken. In Nederland zijn alleen al bij het aantre-den van het vierde kabinet Balkenende 27.500 illegale (dus uitgeprocedeerde) "asielzoekers" gelegaliseerd en van woningen en onderhoud voorzien. Dit heeft de asielstroom doen verdubbelen. Tegen huwelijksmigratie van kanslozen uit moslim-landen, waarmee de erg moeizame integratie alleen maar voortduurt of nog moei-zamer wordt,  is geen enkele belemmering opgeworpen. Score: Moslims 1, Kaf-fers 0.

En wat heeft dit opgeleverd? Hebben we ergens gescoord? We vielen Bagdad en Kabul binnen. Wij hebben Mohammed Atef en Abu Musab al Zarqawi uitge-schakeld. Wij pakten Khalid Sheikh Mohammed in de kraag. Wij hebben enkele honderden terroristen gevangenen gezet, hoorden ze een paar jaar uit terwijl ze tennis speelden en vette USDA Kwaliteit-A halal maaltijden voorgeschoteld kregen en laten de meeste van hen nu maar gaan. En we spendeerden scheepsladingen en pakhuizen vol geld aan dit alles, terwijl de prijs van benzine allen maar hoger is geworden. Dus wie is hier aan het winnen?

Het aanhoudende succes van de islam kan worden toegeschreven aan een slim gebruik van middelen en personeel op diverse fronten tegelijk. Het doden van een Kaffer is slechts één van de vele tactieken en andere methoden zijn vandaag de dag over het algemeen effectiever. Behalve terreurdaden en regelrechte oorlogs-voering, kunnen alle radicale islamitische aanvallen worden aangemerkt als proef-ballonnen. Ze zijn niet bedoeld om een regelrechte overwinning te bereiken. Het heeft ook niet de opzet om hun beweerde doelstellingen uitgevoerd te zien. Als ze erin slagen de ongelovigen in de war te brengen, of hem te demoraliseren, of hem op enorme kosten te jagen, of zijn normale leven te verstoren en hem in angst te houden, dan zijn ze geslaagd. Als niet-gelovigen daarbij worden geslachtofferd, is dat slechts een extra bonus. Een proefballon test de grenzen af van wat kan wor-den gedaan om niet-moslims te provoceren zonder dat er een gewelddadige of schadelijke reactie uitlokt. Het voortdurende uittesten vindt plaats op een relatief laag niveau en mat de weerstand van niet-moslims af. De burgerlijke autoriteiten in westerse landen geven herhaaldelijk toe aan deze proefballonnen en staan toene-mende graden van islamisering toe in de ijdele hoop het de gestage drup-drup-drup van de islamitische agitatie te verminderen. Maar het zal de proefballonnetjes niet doen stoppen: zodra de islam ergens een marginaal succes behaalt wordt meteen de druk opgevoerd op dat punt en nieuwe sondes gelanceerd. Een suc-cesvol duwtje om de hijab in een rechtszaal toegelaten te krijgen wordt gevolgd door de eis een boerka ook toe te laten. Indien een werkgever toegeeft  en een gebedsruimte inricht, worden wasruimten geëist.

Elke sonde verlegt de grenzen van de Ummah een klein beetje verder. Dit zijn geen fysieke grenzen, maar juridische, sociale en culturele grenzen. Elk klein suc-cesje maakt het dat het ontvangende land telkens een beetje meer islamitisch wordt en helpt bij de voorbereiding van de gekoloniseerde slachtoffers op hun toe-komst, doordat ze langzaamaan  geconditioneerd raken aan de aard van de isla-mitische staat.

Hier is een onvolledige lijst van doorsnee proefballon-activiteiten. (Lezers kunnen veel meer eigen voorbeelden hieraan toevoegen op het Pim Fortuyn Forum):

Juridisch

·         Eis om de sharia in civiele zaken toe te passen;

·         De eis dat de politie aan de islamitische praktijk moet voldoen (sluiers voor de vrouwelijke politieagenten, laarsjes voor de honden) bij het uitvoeren van haar taken op islamitisch grondgebied;

·         Geschreeuw tegen "profilering" en "vooroordelen" wanneer moslims worden gearresteerd

·         Beschuldiging van "discriminatie" als daders worden veroordeeld of veroor-deeld

      De eis dat alle openbare instellingen, zoals gevangenissen, aan islamitische normen voldoen voor voeding, rekening houden met religieuze kwesties, en aan andere specifieke islamitische kenmerken in hun omgeving moeten vol-doen.

Territorium

     *   Het streven naar (of oprichten van) eigen islamitische wijken, waar niet-mos-         lims van kunnen worden uitgesloten en zij die er wel mogen verblijven moeten          gehoorzamen aan islamitische regels;

·         De eis dat elk gebied waar moslims hebben gebeden als heilig islamitische grondgebied wordt beschouwd en geen eerdere pre-islamitische bestem-ming meer mag krijgen;

·         De oprichting van gebouwen die speciaal zijn ontworpen als moskeeën

·         De eis dat minaretten worden toegestaan bij moskeeën waarmee het omlig-gende gebied als moslimgebied wordt bestempeld;

·         Een eis dat de oproep tot gebed uit luidsprekers vanaf minaretten wordt toe-gestaan.

Onderwijs

     * De eis dat een islamitisch curriculum wordt gebruikt voor islamitische studen-        ten

·         Een poging om een veto uit te spreken over alle onderdelen van het onder-wijs die moslims als problematisch beschouwen (de ware geschiedenis van de islam, vertellingen over de holocaust);

·         Pogingen om sluiers toe te staan in de klas

·         De druk om de seksen te scheiden in bepaalde schoolactiviteiten;

·         Een vraag om schoolprogramma's aan te passen om islamitische studenten de gelegenheid te geven te bidden, en om tegemoet te komen aan islamiti-sche feestdagen

·         De eis dat alle voedsel dat geserveerd in de eetruimten van onderwijsinstel-lingen halal is.

Sociaal

    *   De eis dat openbare activiteiten waaraan meer dan een bepaald percentage  moslims deelneemt in overeenstemming met de islamitische praktijken worden gebracht — sluiers, gebeden, scheiding van de seksen, halal voedsel, enz.;

·         De eis dat in de openbare ruimte islamitische religieuze verbodsbepalingen worden gerespecteerd, zoals die tegen honden of varkens -of zelfs afbeel-dingen van honden of varkens- of tegen alcohol of bepaalde soorten beelden en symbolen, zoals kruizen, enz.;

·         De eis dat werknemers bij de overheid of particuliere bedrijven mogen wei-geren zich te conformeren aan zekere gebruiken, zoals het aanraken van flessen met alcohol of verpakkingen waar varkensvlees in zit of de handen schudden van een vrouw;

·         Een beleid waarbij iedere openbare ruimte die wordt gebruikt voor islamitis-che activiteiten -zoals een niet-confessionele kapel op een universiteit- nim-mer de symbolen van andere religies mag tonen of er geen literatuur mag zijn van of over welke elke andere godsdienst ook.

Cultureel

     * Een eis aan niet-moslims dat zij hetzelfde respect en eerbied voor Moham-med, de Koran, en islamitische symbolen tonen als moslims zelf doen;

·         De stelling dat "beledigingen" aan het adres van de islamitische godsdienst niet mogen worden beschermd door de vrijheid van meningsuiting en in feite de religieuze vrijheid van moslims beperken;

·         De eis voor juridische beroepsmogelijkheden wanneer openbaar vermaak (cabaret, televisie, film) of prive-gedrag van individuen de islamitische religieuze gevoeligheden beledigen;

·         De druk om de wetgeving zodanig aan te passen dat respect voor de islam  verplicht gesteld wordt door wetswijziging;

·         De druk op de televisie- en radio-omroepen, kranten, uitgevers van boeken, galerieën, enzovoorts, om zorg te dragen voor "evenwichtigheid" door meer moslim-inhoud te presenteren en een verbod op hetgeen de islamitische normen overtreedt.

Wanneer een van de bovenstaande sondes ergens een punt vindt waar de weerstand zwak is, dan wordt de druk daar opgevoerd en het "spontane" straat-geweld van de moslims moet de ongelovigen motiveren de "juiste" beslissingen te nemen. Als de proefballon vruchten af blijft werpen, kan de situatie escaleren in zorgvuldig georkestreerde rellen, brandstichting, vandalisme en agressie. Wanneer de Kaffer-autoriteiten uiteindelijk toegeven -en de bouw van een mos-kee toestaan, of subsidie geven voor een moslimgemeenschapscentrum of -buurthuis, of de burka toestaan in het openbaar vervoer- dan wordt het hele draaiboek dat de met de sonde is gegenereerd, gerepliceerd en op een ander front ingezet. Dit proces wordt keer op keer herhaald, dag in dag uit, in duizen-den steden, wijken en buurten in het Westen. De weerstand is uiteindelijk com-pleet versleten, vermoeid, afgemat en aan de eisen wordt toegegeven. Niet alle eisen en niet altijd, maar waar éénmaal is toegegeven, is geen weg meer terug naar de status quo van weleer.

Dit is hoe de islamitische ratel werkt en slechts één kant op. Of het nu een mili-taire operatie is, een wettelijk/juridisch initiatief of een cultureel programma, zo-dra de proef slaagt, is er geen enkele kans meer op een stap terug. Dit is hoe de Dar al-Islam groeit, en Dar al-Harb verschrompelt. Toen de islam de hoop opgaf de ongelovigen militair te overmeesteren, werd overgeschakeld op ter-rorisme. Toen dat contraproductief bleek te werken, werden verschillende ande-re tactieken uitgeprobeerd. De proefballon is slechts de voortzetting van terreur maar met andere middelen. De militaire macht van de Verenigde Staten en de andere westerse mogendheden is machteloos tegen deze tactiek. Alle enorme winsten die de islam heeft genoten gedurende de laatste acht jaar hebben zich onverminderd voortgezet terwijl de coalitietroepen achter "terroristen" in Tora Bora aanzat of IED’s onschadelijk maakte in de provincie Anbar. Tegenover al deze successen op al deze fronten, hebben we enorme hoeveelheden grondge-bied afgestaan aan de vijand op alle andere fronten, zonder zelfs maar te besef-fen dat er een strijd gaande is of dat wij die aan het verliezen zijn.

Uiteraard is Denemarken een uitzondering op veel van wat ik hierboven heb be-schreven. Denemarken heeft ervoor gekozen om in een veel grotere mate de is-lamisering te weerstaan dan enig ander westers land. Dus laten we even terug-gaan naar het begin van dit artikel. Een Saoedisch advocatenkantoor eiste ex-cuses, eiste vernedering en herstelbetalingen van Deense uitgevers vanwege de beruchte Turban Bomb cartoon. Wat zou daarom het Deense antwoord moe-ten zijn? Uiteraard moet er geen nieuwe "toenadering" of "outreach" worden ge-ïnitieerd naar de Deense moslimgemeenschap. Geen enkele politicus of publiek figuur moet initiatieven gaan aankondigen om "respect voor de islam" te promo-ten. Dit is doorgaans de standaardreactie van laffe westerse leiders. Dergelijk gedrag zou onmiddellijk het verkeerde signaal afgeven: dat van een bijzonder geslaagde proefballon. En het geven van een streng justitiëel weerwoord aan de Saoedische advocaten is niet goed genoeg. De Deense kranten zullen tegen die tijd aanzienlijke juridische kosten hebben moeten maken en de kostbare tijd van de rechters, griffiers, deurwaarders, advocaten en ontelbare overheidsadvo-caten zal zijn verbruikt aan zinloos geruzie.

De enige manier om deze sonde met succes af te weren is om het zeer, zeer duur te maken voor de mensen die ermee zijn begonnen. Slechts een dergelijk pijnlijk resultaat zal anderen ontmoedigen meer van hetzelfde, later, in andere contexten uit te proberen. Dubbele last, dus het door de eiser met waarborg ver-goeden van alle gerechtelijke kosten, dus ook van die van de verdediging, onaf-hankelijk van de uitkomst, is de enige manier om dit tegen te gaan. De vast-stelling tegen de eisers van een heffing van tweemaal de verwachte proceskos-ten zou een ondubbelzinnige boodschap afgeven en verdere pogingen indrin-gend ontmoedigen. Als u een Deen bent, schrijf dan uw krant en parlementslid aan om aan te dringen op een dergelijke respons. De Denen moeten volhouden, zelfs als de moslims hun auto's in Nørrebro en ambassade in Amman in brand steken.  Het is een geluk bij een ongeluk voor ons allemaal dat deze recente sonde werd gelanceerd in het land van Holger Danske, waardoor deze recente proefballon zeer weinig kans van slagen heeft. En aan Nederlanders: Houd Stand, laat U niet langer voor de gek houden en verder op de knieën dwingen.

Dit is een vertaling van Barking up the wrong tree door BaronBodissey. Noot: enkele Nederlandse ontwikkelingen zijn door de vertaler aan de tekst toege-voegd.

Reageren kan op het Pim Fortuyn Forum.