14/2/2006 - Naar Lampung

Zaterdag 11 februari.

We moesten om 4.30 op om het vliegtuig naar Jakarta te halen en om dus weer terug te vliegen naar Bandar Lampung. Het was maar een uurtje rijden naar de cacao-plantage. de gehele staf stond ons op te wachten en  we zijn met drie auto's te plantage ingereden. Daar wordt de vrucht geplukt en van zijn omhulsel ontdaan. De plukkers en pluksters worden per zak betaald. In de fabriek worden de bonen gedroogd en dan getransporteerd. Daarna zijn we weer naarJakarta gevlogen. We namen onze intrek in Het Hilton. Hier was de geboekte kamer reeds bezet en dus kregen we een executive kamer in de Lagoon Tower.

Zondag de 12e.

Door de gebrekkige internetverbinding zijn we twee uur bezig geweest met een foto! Er moet hier nog veel gebeuren.

Om 12 uur kwam Dani, onze guru Bahasa Indonesia, ons halen voor een lunch in een Chinees visrestaurant. Daarna zouden we naar het oude deel van Jakarta maar we raakten verstrikt in de file: we hadden een Chinese lampionnenoptocht over het hoofd gezien. Uiteindelijk kwamen we terecht bij het oude pakhuis van de V.O.C. Het is prachtig gerestaureerd en heeft een verkoelend restaurant.

We waren 's-avonds uitgenodigd bij de broer van Dani. Jakarta is een metropool met in het centrum het enorme businesscentrum. Maar gewone Indonesiers wonen daarbuiten in buurten die groener zijn en soms nog de sfeer van vroeger uitstralen.

Maandag de 13e.

Het einde begint in zicht te komen maar het lijkt of we al een maand zijn weggeweest.

We hebben vandaag met alle partijen onderhandeld: koffie, thee en cacao. Om vier uur hoorden we dat eigenaren uit Padang oop weg naar ons toe waren. Het gaat om een grote theeplantage van wel 3000 ha. we zijn eerste even gaan eten bij Sarinah, een shoppingmall. De heren zouden om 9.uur komen maar ze waren pas om 10.00 uur hier: jam karet oftewel rubber uur. Om 00.30 hebben we het gesprek afgerond! Een lange dag!

Dinsdag de 14e.

Vandaag was Samuel om 9.00 uur bij ons. Eerst naar dr. Karta een vriend van hem. Hij is eigenlijk chirurg maar blijbaar succesvoller in business. Een aardige man. Zijn vrouw had ons de vorige dag uitgenodigd om te eten. Ze wonen in een soort palazzo naar geheel eigen smaak ingericht. Veel marmer , pracht en praal. Toch is Karta een bescheiden man: vreemde combinatie dus. Rita, zijn vrouw had een heerlijke maaltijd bereid. En speciaal voor ons met aardappelen en patat: we hebben nog nooit lekkerder patat gegeten!

Om 12 uur hadden we een afsspraak met Mike Louwerens van Abnamro. Hij hielp ons aan een aantal nuttige adressen van Nederlanders hier.

Vanavond  gaan we bij de ouders van Dani op bezoek. Dani's vader spreekt nog goed Nederlands. we hebben tot nu toe flilnk Indonesisch moeten praten dus dat is wel en prettige afwisseling.