Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
My Kite ....

Mellow ...

09:14 - 30/1/2009

Zichtbaar...

 

Zichtbaar

 

Wie is ze.... dat is de vraag

Intussen huist ze al zo lang in jouw hoofd
en dat bijna overal - maar wie ze is...???

een zinloze vraag, je zoekt in je herinneringen
naar iets onvoorstelbaars, ik weet het, maar
ook zinloze vragen vragen een antwoord

eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw
die je ooit toevallig ergens tegenkwam
- maar wie ze is - in jouw hoofd
daar vind je haar niet terug

en zijn momenten dat jij ineens weer weet
dat de mens eenzaam is, ook ik weet dat

dat je naar haar kijk en denkt: zij daar
dat is ze, zo zichtbaar, dat is zij...

09:06 - 30/1/2009

Liefde is +++

In mijn strijd om liefde, ben ik vaak een gevecht aangegaan. Niet zo vaak gewonnen zal ik eerlijk bekennen, maar ik heb nooit aan opgeven gedacht. De vele gezichten van liefde wisten mij meermaals te verleiden, en de ware aard van liefde heb ik slechts bij zeldzaamheid gezien.

Het doorgronden van bedoelingen is nooit eenvoudig te noemen. Het is immers de 'liefde' zelf die je alle regels oplegt in die verwoede pogingen het vast te houden. Voor mijzelf  creëer ik hiermee een ongrijpbaar verlangen.

Het werkt verlammend. Je hebt je zinnen op één iemand gezet en al de rest glipt aan je voorbij. Hem veroveren is je primaire zaak, het bezorgt me slapeloze nachten en piekermomenten gevolgd door ongelooflijke frustraties als het maar niet lukken wil. Eten kan me gestolen worden.

Liefde houdt je alert, werkt als een upper, die jaloers de omgeving afstruint. Concurrentie en obstakels worden gemeden, zodat verleidingen van andere kampen worden geminimaliseerd.

Overvallen doet  'de liefde' wel, want op momenten dat je gericht gaat zoeken,  is het niet te vinden. Zonder liefde, geen leven, overdonderd, gevoel te leven. Geeft verlangen, zo beangstigend, die ik maar al te graag onderga.

Een zoete streling, een allesomvattend liefdesgevoel, waardoor je dagelijkse beslommeringen, terwijl je lacht in het niets verdwijnen. Heb ik dit ooit eerder mogen ervaren? Waarschijnlijk wel, …

Bewust ben ik bezig… onderzoekend wat er gebeurt. Wat ik sinds kort ervaar laat al de rest vergeten? Nee… ! De ware gedaante was tot die tijd, verscholen in replica's, die allen claimden 'liefde te zijn', maar nooit de puurheid ervan bezaten! De replica's van het verleden vervagen. Weg zullen zij nooit gaan. Het waren voorproefjes, die met alle respect niet te vergelijken zijn met mijn ervaring van nu.

Ik nam mijn momenten, in de overtuiging dat er geen mooiere waren. Nu krijg ik antwoorden zonder te vragen, in de mooiste ogen waar ik mij spiegelen mag. Op een onverwacht moment sloeg liefde in al haar schoonheid toe. Waar 'hoop' op dat moment zo ver te zoeken was … mijn vriend (R+)

 

23:46 - 22/1/2009

Hakuna Matata

Ik kan niet precies uitleggen wat er met me aan de hand is, maar ik voel me heerlijk sterk als een Leeuwin op het moment.

De reden voor dit gevoel komt waarschijnlijk omdat verschillende zaken bij elkaar komen, ....

Zaken die afgehandeld moesten worden zijn voor een groot deel afgehandeld, zaken die bij mij voor onzekerheid zorgden worden geregeld, bepaalde processen lopen ten einde, en het huidige ritme doet me goed, ... en de mistige dingen in mijn leven schijnen me zo helder als diamant.

Hmmm .... De Leeuwin. Niet de brullende, de trotse, de bevelhebber.

Nee joh ... , de kalme, de gouden... die rustig haar poot likt, met koninklijke blik de situatie om zich heen in haar opneemt, met haar staart hier en daar wat wegzwiept en de zaak volledig onder controle lijkt te hebben.

Hakuna Matata....

 

15:28 - 15/1/2009

Mannenbillen ..

Ohw.... ik kijk zo uit naar het mooie weer, heerlijk om naar mannen te kijken en als ze voorbij zijn gaat mn blik altijd even naar het kontje. Je hebt ze in alle soorten en maten en ja ik heb zo mijn voorkeuren

Wat mij vandaag weer heel erg opviel is de manier waarop de vrouwen kunnen wiegen, wat zijn er toch vele manieren waarop ze (wij) het doen.

zo heb heb je de catergorie dames die op een dusdanige wijze bewegen dat zelfs een ruwe zeebonk er nog zeeziek van zou worden!

... het spijt me heel erg voor de dames die op deze manier voortbewegen maar ik vind het op alle niveu's zo ontzettend sixties... Wat beweegt zo iemand om zo'n zeeziekmakende wiggel te maken .... is dit aangeboren? of aangeleerd?

en valt het nog af te leren?

Ik heb nog nooit een man zo zien lopen.

Nou moet ik wel zeggen dat ik niet structureel naar de vrouwen kijk mar het viel me gewoon op, deed me ook even denken aan een collegaatje waar we (hoe ook anders) afscheid van hebben genomen...

Ik val gewoon op leuke stevige lekkere mannenbillen .....

Maar ... uiteindelijk is het innerlijk van de man het belangrijkste.

yeah right ......

23:57 - 14/1/2009

Leer ...

Deze week rees de vraag of je nog wel leer kunt dragen wanneer je de 40 gepasseerd bent...


huh?....

Nu kan ik je vertellen dat ik een paar goddelijke leren jasjes heb hangen,... staan me goed vind ik zelf, geen verschil met de pasvorm t.o.v. mijn 39e... hmmmppfff!

En nou ben ik al jaren op zoek naar dat ene strakke leren rokje, ik zoek zeker al 10 jaar... en al moet ik nog 10 jaar zoeken!

Dan draag ik 'm nog vol trots...

't zal ze leren ....!

11:07 - 10/1/2009

Mijn vriendinnen en ... ik

... vinden dat je beter kunstgras kunt hebben, staat ook mooi in de winter. ...en dat je best een pietsie een te strak, megaduur rokje mag kopen wanneer je toch al van plan was enige kilootjes te lozen, sterker nog: dat dat zelfs een heel "vet" idee was.

Dat Franse kostschoolmeisjes alang niet meer hip zijn, en dat mannen hun vrouwen horen te masseren, ....liefst ongevraagd.

Dat we beter nu vast een extra hotdag kunnen eten dan scheelt dat de lunch weer en konden we in lijn door met shoppen.

Dat een halfuur in en uit het pashokje, voor de passpiegel staan dralen, keren en keuren veuls te lang is, zelfs voor hen...

Dat grove grote ringen ook heel goed staan bij die kleine, smalle handen van haar, en zo niet dan toch... of ik krijg ze in een later stadium.... Dat op vrijdag de winkels pas om 21.00u dicht gaan ...

...dat het in het Zuiden kouder is dan in het Noorden.... dat we beter af zijn met een kleinere auto, die ruiten zijn dan ook kleiner om te (ijs)krabben... dat we zo met de Paralympics mee konden doen... na een middag shoppen, of nee ... we ook in aanmerking kunnen komen om Lingo te presenteren.... Dat een tas met bontje heul handig is in de vrieskou.

.... dat we allemaal vinden dat mutsen met een knoop bovenop het ding meer op een condoom doet lijken dan op een muts.... de muts!

... dat mannen beter hun best moeten doen zich in ons in te leven als wij oprecht zeggen zaken te missen en vragen .....


Kredietcrisis? Waar?

01:06 - 9/1/2009

Krietiese Incasso ...

Je kent dat wel. Zo’n moment waarop jij je plotseling iets beseft dat iets voor jou heel belangrijk is, maar het voor een ander triviaal is.

Terwijl je zelf erg gelukkig bent met het besef, kan je de blijdschap nauwelijks delen.

Zo ging ook bij mij onlangs wederom een lichtje op. En nu wel ten aanzien van mijn zogeheten (j je leest het goed) incasserings vermogen.

Nu is de ontwikkeling van deze eigenschap, die ik van huis uit eerlijk gezegd niet echt heb meegekregen, in mijn ogen essentieel voor iedereen die ooit volwassen wil worden.

Nou is het bij mij ook weer niet zo dat ik pas recentelijk kan incasseren wanneer er kritiek gegeven wordt hoor, maar ik besef wel dat ik daar zeker vroeger moeite mee heb gehad. En zo nu en dan valt dit probleem mij heden ten dage bij een ander op.

Opmerkelijk genoeg is verder dat het mij aan zelfkritiek nooit echt ontbroken heeft, ...

Even ter illustratie, en misschien een lesje..., volgt hier in een willekeurige volgorde een aantal zaken die voor mij ooit heilig waren, .... maar die ik nu durf te relativeren.

Het geschreven woord. Alles waar het label ‘Tiemen en Iris’ aan gehangen kan worden. Mannen. Boeken... Wat in de krant staat. Wat de leraar heel vroeger zei.... En, natuurlijk, wat jij zo af en toe zegt...

Maar ... verantwoording afleggen m.b.t. een werkgerelateerde keuze .... blijft heilig!

21:36 - 6/1/2009

Voor Roger ...

19:25 - 3/1/2009

Con-sta-tering ..

ooooh zucht .... ik ken mezelf zo goed ....Ik heb ZIN in een heerlijke oppervlakkige niets-aan-de-hand vakantie met hopelijk wel af en toe diepzinnige gesprekken op het strand of in de bar (zuipschuit Cate).

Stel je toch eens voor.... Elke dag word je met de jeep naar het strand gebracht en maak je op je gemakje wat catamarans klaar voor de vaart.

De hele dag lig je op, in of naast het water. En laat je je tussendoor verwennen met een lunch op het strand. Aan het einde van de dag laat je je afzetten bij zuipschuit. Alwaar je onbeperkt kunt drinken.

Witte wijn, koude biertjes of een baco. Rond 20.00 uur schuif je aan voor een driegangendiner. Wie zin heeft verplaatst zich rond 22.00 uur naar de bar vijftig meter verderop en eindigt in de openluchtdisco.

Om de volgende ochtend op te staan zonder kater (?) en schuif je aan voor een heerlijk vers ontbijt met veel fruit om vervolgens het hele ritueel weer te herhalen.

En dat dan zo ongeveer een week lang...

't is nog vroegboek korting heb ik gehoord...

22:37 - 19/12/2008

Zo ff tussen Kunst en Kitch ...

Stikgestoord werd ik er elk jaar van.....

de naalden van de kerstboom, en dan bedoel ik niet die ik tegenkom in december hoor. Maar de naalden in januari, februari, maart...zomers nog ergens in de kofferbak van de auto ...etc. Ze kruipen tussen de planken van mijn houten vloer, tussen de stenen op het pad. En dan heb ik het nog niet eens over die klere hoge prijzen die ze hier durven te vragen voor een kerstboom.

Dus heb ik dit jaar besloten dat ik er genoeg van heb. Ik ben overgegaan tot wat ik persoonlijk het meest burgerlijke vind dat een mens in huis kan hebben (excuses voor degenen die em al jaaaarenlang hebben, en daarmee voor het hoofd stoot): ik heb een kunstkerstboom.

Een mooie, dat wel. Geleend, dat ook. Eén keer bruut over je principe heen en daarna nooit meer naalden. Bovendien een boom die tot half januari zo fris en groen blijft alsof hij net uit het bos gehaald is.

En mooi is hij. Maar... het voelt niet goed. Ik heb hem nu drie dagen staan, en ik moet toegeven dat het gemakkelijk is, zo'n kunstding.

Maar het mist iets. Het mist sap. Het mist geur. Het mist hars. Het mist Kerst. Het mist Cathy.

Volgend jaar blijft de doos op zolder bij mams staan. en ja ik zal uitslag krijgen op mijn handen van de hars als ik neuriënd de lampjes in de boom hang.

Ik zal waarschijnlijk ook vloeken over de naalden die ik overal terug zal vinden. En ik zal zuchten omdat hij niet zo mooi recht staat als de kunstboom ooit zou doen, ik zal met touwtjes de takken die zo achterlijk op elkaar zitten proberen te modelleren ..... en valt hij nu al uit?!

Ik zal weer slikken als ik hem moet betalen...

Maar ik zal zoveel dichter bij mezelf blijven, de sfeer proeven en de ambiance voelen.

Kunst? Nee, volgend jaar niet meer. Kunst is nep. Dan maar afzien, stofzuigen, oprapen, de kat 14 dagen in de schuur, haken in het plafond, hars op de grond en .... en.... en....

Maar écht...

dat draagt dan even weer bij aan waar we stil bij staan, met kerst wel te verstaan ...

 


15:38 - 13/12/2008

maniertjes ...

Werken op een groot kantoor, verschillende mensen, verschillende manieren...

“Nah U, Mevrouwtje.” werd er tegen mij gezegd..

“Oh nee joh, ga jij maar. Ik sta erop...”

“Nah vooruit dan maar. En bedankt hoor.”... zeg ik nog beleefd...

“Niets te danken mevrouwtje. Het vuil gaat altijd voor de bezem, en hij lacht.”...

Ik bijt op mijn onderlip... “Och dát zie je verkeerd. Ik zou in dit geval zeggen:

de stront valt achter het paard.”

21:42 - 10/12/2008

En als ... denk dan maar niet ...

Vandaag zag ik er weer een aantal in de stad:

stellen die stilzwijgend naast elkaar lopen als broer en zus. Uit niets blijkt dat ze ooit hevig verliefd waren op elkaar; geen glimlach, geen aanraking, geen gesprek, niets...

Ik vraag me af wanneer het moment was; dat moment waarop ze ineens elkaars hand niet meer vastpakten als ze naast elkaar liepen, dat moment waarop ze elkaar ineens niks meer te melden hadden, dat moment waarop ze ineens naast elkaar in slaap vielen zonder ook maar enige teken van affectie.

Hoe kan zo'n moment plaatsvinden in stilzwijgen? En hoe kunnen twee mensen zich daar zonder meer bij neerleggen?

En als....dan;

Je hoeft maar één keer te proberen niet mijn hand te pakken en ik zorg wel dat ik snel de jouwe pak.

Je hoeft maar één keer te denken dat je zomaar naast me in slaap kunt vallen en ik zorg wel dat ik mijn armen om jou heen sla.

En als je me een keer niks te vertellen hebt, zorg ik wel dat ik vol verhalen zit.

Want denk maar niet dat ik zomaar het vuur uit onze relatie laat verdwijnen.

Denk maar niet dat wij op een dag als broer en zus door het leven zullen gaan.

Als we tachtig zijn, zul je nog steeds verliefd naar me kijken en mijn hand vastpakken alsof het de eerste keer is.

Daar zorg ik wel voor...

21:55 - 4/12/2008

Jij....

Het zit 'm niet in je IQ, niet in hoeveel boeken je hebt gelezen, niet in hoe lang je naar school bent geweest.

Niet in of je foutloos spelt en zelfs niet in of je iets kunt wat ik niet kan.
Het zit 'm niet in of je gevatte antwoorden kunt geven, of een kamer vol mensen aan het lachen kunt brengen, of veel bewonderaars hebt.

En zelfs of je populair bent doet niet ter zake.
Het zit 'm evenmin in of je attent bent, of je geld aan goede doelen geeft, of je plezier hebt in je werk en of je nauwgezet je taken vervult.

En het zit hem ook niet in of je een oppassende burger bent, een goede buur of een verre vriend.

Het zit 'm maar in één ding: in hoeveel warmte er door je aders stroomt...

11:44 - 18/11/2008

Home ...

Ik wil mijn eigen steiger zijn, het is vermoeiend, maar ik wil er ook over schrijven. Hoe definieer ik mijn leven?

Al maanden ben ik reizend onderweg tussen Amsterdam en Groningen. Of dat zo goed voor mij is vraag ik me nu echt af. Ik wil nu even stil zijn in een zee van tijd, om mezelf weer te raken daar waar ik nu slechts over schrijf.

Vaak schrijf ik niet anders dan in overgebleven beelden, hoewel ze me even gerust stellen, brengen ze mij ook even stilte, op dat moment laat ik ze los en ik blijf achter. Alleen.

Ik wil weer thuis zijn bij mezelf. Vaak ben ik op reis in mijn gedachten, soms een vlucht voor de alledaags geworden situatie die me ontmanteld, maar daarover nu geen woord.

Gisteren ben ik naar huis gegaan en wil even op mezelf.

“Ik wil even mijn huis niet uit”.

Het is nu al een jaar de situatie dat ik vanuit een koffer leef, wat kleren, een strijkijzer en de make-up.

Die koffer is Mellow geworden ….

Kennelijk kan ik mijn (t)huis niet missen, ze helpt me het hoofd wat in balans te houden want toen ik in mijn kamer om me heen keek, noteerde ik deze laatste regel:

“Home sweet home”

16:59 - 9/11/2008

touwtjes ...

Hmmm ... Er gebeurt hier zoveel op het moment, .....

My social Life lijkt op zijn kop te staan. Zo gebeuren er dingen die ik niet verwachtte, zowel in positieve als in de negatieve zin, en weet je.... dat soort zaken kunnen mij over het algemeen gesproken aardig van mijn stuk brengen. Ik weet dat van mezelf, voor jou scheelt dat dan misschien weer iets.

En ik zie ook wel de veranderingen: zo zou ik vroeger misschien als leeuw brullend (=twee lettergreep, klinkt als; angstig) aan de touwtjes die mij met anderen verbinden gaan trekken, nu houd ik ze enkel losjes vast en wacht af. Ik ga niet, ik zal niet, never, nooit, loslaten.

Maar angstig om zélf losgelaten te worden ben 'k ook niet meer zo. Ik weet immers dat zij die met mij verbonden willen zijn, op de een of andere manier mijn hand blijven vasthouden.

23:47 - 6/11/2008

Ik ....

In mijn hoofd zit een poppetje...Hij trekt aan touwtjes.

En in het hoofd van dat poppetje in mijn hoofd zit ook weer een poppetje, die maar wat doet, want in zijn hoofd zit helemaal geen poppetje. Dat zou immers al te gek voor woorden zijn.

Stel nou dat er in ieder hoofd van ieder poppetje weer een poppetje zit, dan zou er niets gebeuren. Er moet er een de eerste zijn.

Wanneer ik het eens goed bekijk, ben ik zelf het poppetje in het hoofd van het poppetje in mijn hoofd. En zoals eerder zei, in mijn hoofd zit geen poppetje.

Wel een vrouwtje. Zij trekt aan de touwtjes.

19:46 - 4/11/2008

Wie de jas past trekke hem aan ...

Door de jaren heen ben ik in verschillende werelden gestapt, paste ze aan als jassen .... De een te krap. En gooide die jas weg. de ander te koud, te dun, te dik... en stapte er weer uit.

Vandaag… wil ik een jas dragen van belofte. Hmmmm iets te ruim nog. Wellicht op de groei gemaakt, ..... ja wellicht. Zal deze jas mij passen? Borgen tegen kou, beschermen tegen regen, ja weren tegen weer en wind?

Staat ie me en wie zie je lopen in die jas? Ben ik mooi genoeg? Raak ik je genoeg om de jas te blijven dragen?

21:45 - 1/11/2008

kryptonite ...

Sommige intro's van nummers zijn, hoe simpel ze ook zijn, zo geweldig mooi, dat wanneer je ze onverwacht hoort, bijvoorbeeld in de auto, je spontaan kippenvel op je armen krijgt.

Ik heb dat met het intro van het nummer Kryptonite van 3 doors down. Brrrrrrrrr...... Dat vind ik zo waanzinnig heerlijk nummer...... Vraag me niet waarom, zijn het de teksten, herkenning, muziek...ik heb geen idee. En dan het couplet, en dan... Hmmmmm .....

en dat de zanger Brad Arnold zo'n geweldig lekker ding is ....... heeft er natuurlijk niets mee te maken .... eg nie!

 

21:43 - 29/10/2008

Intens ...

 

Dit is zo intens. Ik weet niet wat er met me gebeurt. Ik zit er middenin. Jij, alleen jij, overheerst de afgelopen weken mijn leven. De woorden zijn afkomstig van de andere kant het scherm van mijn mobiel

De letters branden op mijn scherm of in mijn oor met hetzelfde vuur waarmee ze zijn geschreven en gesproken. Ik ben zo verliefd op je.  

Beiden over straat lopend met een gevoel alsof er kussens onder onze schoenen zijn gebonden. In gedachten kroelen met elkaar, zoenen, vrijen. `Ik verlang er naar mijn benen om je heen te slaan.'

Heel bijzonder, ik kan je voorlopig nog niet weer zien en al helemaal niet aanraken. Je rent als een jonge hond rond in mijn gedachten.

Op dit moment speelt onze connectie zich bijna volledig af in het hoofd, het rijkste territorium die wij tot onze beschikking hebben. Er is niets anders voor nodig dan een op hol geslagen verlangen.

Iedere dag weet ik dat ik niet kan slapen voordat ik met je gesproken heb. Ik wil je aanraken met mijn gedachten. Ons contact is al voldoende om iedere dag weer iets redelijk in het honderd te laten lopen.

Oh…dit moet minder intens worden. Ik kan me nauwelijks nog op andere dingen concentreren. Gisteren, vandaag, nu ….. constant breng ik met je door.

Weer schrijf ik een vruchteloze poging om controle over mijn bestaan te krijgen.

23:54 - 28/10/2008

Last Page Next Page
Description
"When we lose the right to be different, we lose the privilege to be free"

«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

Home
User Profile
Archives
Friends

Recent Entries
- Mellow ...
- Zichtbaar...
- Liefde is +++
- Hakuna Matata
- Mannenbillen ..

Friends
Hosting door HQ ICT Systeembeheer