Intens ...

Dit is zo intens. Ik weet niet wat er met me gebeurt. Ik zit er middenin. Jij, alleen jij, overheerst de afgelopen weken mijn leven. De woorden zijn afkomstig van de andere kant het scherm van mijn mobiel

De letters branden op mijn scherm of in mijn oor met hetzelfde vuur waarmee ze zijn geschreven en gesproken. Ik ben zo verliefd op je.  

Beiden over straat lopend met een gevoel alsof er kussens onder onze schoenen zijn gebonden. In gedachten kroelen met elkaar, zoenen, vrijen. `Ik verlang er naar mijn benen om je heen te slaan.'

Heel bijzonder, ik kan je voorlopig nog niet weer zien en al helemaal niet aanraken. Je rent als een jonge hond rond in mijn gedachten.

Op dit moment speelt onze connectie zich bijna volledig af in het hoofd, het rijkste territorium die wij tot onze beschikking hebben. Er is niets anders voor nodig dan een op hol geslagen verlangen.

Iedere dag weet ik dat ik niet kan slapen voordat ik met je gesproken heb. Ik wil je aanraken met mijn gedachten. Ons contact is al voldoende om iedere dag weer iets redelijk in het honderd te laten lopen.

Oh…dit moet minder intens worden. Ik kan me nauwelijks nog op andere dingen concentreren. Gisteren, vandaag, nu ….. constant breng ik met je door.

Weer schrijf ik een vruchteloze poging om controle over mijn bestaan te krijgen.

23:54 - 28/10/2008