Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

annette

datingsites

01:22, 10/2/2014 .. 0 comments .. Link

Er is weer iets veradelijks nieuws. Stom dat ik er nooit over heb gedacht maar het is zo logisch. Eén van mijn lieve vriendinnen is ooit verkracht door een tbs gestrafte. Hij zat daar wegens verkrachting. Of hij ooit voor haar verkrachting is veroordeeld weet ik niet. 

Tweede geval wat niet zo lang geleden bij me bekend werd. Vrouw zit op dating site, leert iemand kennen en het klikt. Afspraakje gemaakt en deze vrouw werd door deze man verkracht. 

Ik heb zo maar het gevoel dat dit vaker is voor gekomen en dat deze vrouwen wordt afgeraden om aangifte te doen. Je gaat tenslotte zelf met zo iemand uit, of leert hem kennen. Waarschijnlijk zal de visie van de politie zijn: je wilde toch zelf met hem uit, jij hebt hem toch binnen gevraagd. 

Met andere woorden, de vrouw heeft er zelf om gevraagd. Hoe lang geleden leefden we ook weer in de pre-historie?? Ik snap het probleem van de politie niet, ze kunnen toch gewoon een aangifte opnemen, daar onderzoek naar doen en dan de man oppakken. De inmiddels vrij gelaten tbser is ook te vinden op een datingsite. Met hoeveel vrouwen zou hij al middels contact hebben gelegd, hoeveel vrouwen zijn ingegaan op zijn ongetwijfelijke charme, hoeveel vrouwen zou hij inmiddels hebben verkracht?? Ik heb er geen idee van. Ik neem aan dat vrouwen dit niet vertellen aan de politie, want het is uiteraard, natuurlijk hun eigen schuld. Zij hadden toch moeten kunnen zien dat achter die facade een verkrachter schuilt, toch?

En wat kunnen dating sites hier aan doen? Ik heb er geen idee van maar ik neem aan dat ze niet willen dat dit in de publiciteit komt. Dus morgen contact opnemen met dating sites en eens goed na denken hoe dit voorkomen kan worden. Datingsites zijn niet meer weg te denken en doen veel goed werk, mensen leren inderdaad hun geliefde kennen. Is het dan weer zo dat een kleine groep het gaat verpesten voor de rest? Kortom weer allerlei vragen, maar dat er iets aan moet gebeuren is duidelijk maar absoluut niet makkelijk.

Het kan ook niet zo moeten zijn dat een vrouw meldt dat ze een afspraak had met iemand en dat uitmond in een vrijage, en dat de vrouw dan op eens de man de schuld geeft van aanranding en/of verkrachting, gewoon omdat zij het niet zo geslaagd vond. Dat valt in dezelfde categorie als moeders die misbruik verzinnen bij een echtscheiding. En helaas gebeurt dat ook, schandalig om je kinderen voor zo iets te gebruiken. 

Maar er zijn moeders die terecht deze reden gebruiken, en terecht niet willen dat de vader hun kinderen zien. En als die moeders dan aangifte doen dan wordt dat met een hele grote korrel zout genomen door de politie, omdat die ook weten dat moeders valse aangifte doen.

Ik verdwaal helemaal in deze materie en ik weet soms echt niet wat waar is of niet waar is. Maar niets doen en vrouwen geen aangifte laten doen alleen omdat het dan onderzocht moet worden en er te weinig mankracht voor is, gaat mij te ver. Iedere suggestie hier over is welkom.



oorontsteking

23:01, 8/2/2014 .. 0 comments .. Link

Altijd een vreselijk probleem en één van de redenen waarom ik het blog heb geschreven want er waren meer dan genoeg redenenen om iets te schrijven. Oorontstekingen zijn een jaarlijks terug komend ding bij mij. en ik schrijf nu omdat ik voor het eerst in 6 maanden weer iets gewoon echt kan horen. Even terug in mijn oor historie. Mijn vroegste herinneringen hier aan zijn naar de 'oordokter' in het Medisch Centrum te gaan in Hillegom, Ik was een jaar of 7 oud denk ik, in ieder geval op de lagere school. Druppelen met hete sla olie, grrrr gruw er nog van en ik kan het zelfs nog voelen. Geloof me, hete sla olie is niet prettig. Tot m'n twaalfde ofzo iets ging dat door. En toen kwam de puberteit. Raar maar waar, ik heb nooit meer een ooronsteking gehad, van mn 12de tot 17de jaar geen probleem, ik was ook helemaal vergeten tot het weer gebeurde. 17 jaar oud en opeens kreeg ik pijn in voorhoofd en kaken en ook een beetje in de oren. KNO arts opgezocht en alles bleek ontstoken, trommelvlies stond op springen, veel vocht er achter zei de arts. "gaat u maar even zitten" zei de arts zonder iets uit te leggen. Voor ik het wist kwam hij met een scalpel en maakte een snee in mijn trommelvlies, zonder enige verdoving he. Totaal verbijsterd en met gloeiend veel pijn, eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het toch wel de pijn had verlicht, kroop ik uit het stoeltje, ging bij de dokters bureau zitten, kreeg een recept mee. Otrivin, 3xdaags 3 snuifs, camille om te stomen, clamoxile (antibiotica) 3 x per dag 750 milligram 10 dagen kuur, en nog iets maar dat ben ik vergeten. Nog geen 7 dagen later zat ik op dezelfde stoel , zelfde arts, zelfde behandeling en zelfde recept mee naar huis. Een maand later zat ik er weer en zelfde behandeling enz enz. Beetje veel antibiotica geslikt in die tijd. 

Sinds dien heb ik vele vele vele oorontstekingen gehad, zoveel pillen geslikt, allergie ontwikkeld tegen pillen. Voorhoofdholte ontstekingen, kaakholte ontstekingen, middenoor, bijgang ontstekingen ... ik ken ze allemaal.

Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik niets maar dan ook werkelijk niets gehad, helemaal niets. Aan het einde van mijn tweede zwangerschap ik een over de top heen ontsteking, zo erg dat mijn gaecoloog en mijn kno arts moesten gaan overleggen wat te doen. Die artsen kenden elkaar had ik begrepen maar waren niet 'on speaking terms'. Omdat ik echt moest gaan bevallen kreeg ik een mega kuur antibiotica, het hielp en min of meer normaal bevallen. Vlak na de geboorte van mijn derde kind kreeg ik weer een mega oor en sinus infectie, dat resulteerde in een hersenvlies ontsteking, mijn lieve kleine was net 10 weken oud. In die tijd heb ik letterlijk mijn hoofd tegen de muur gegooid om maar van die oorpijn af te komen. Ik heb nog vele ontstekingen gehad, vele kno artsen stuk of 30 denk ik, en heel veel snijden in het trommelvlies om de shit er achter er maar uit te laten komen. 

Het erge van oorontstekingen is dat je gewoon niets meer hoort, wel iets maar niet precies wat. De tv staat te hard voor anderen, mensen in de winkel vragen of zeggen iets MAAR ik versta ze niet, ik hoor niet wat ze zeggen. En dat is echt niet leuk, eigenlijk is het gewoon bagger om niet zo veel te horen. Doof zijn sluit me op in een soort van slaap stand, ik of mijn hersenen kunnen het niet aan om het niet horen van geluid te accepteren. Ik maak overuren om iets te verstaan, mijn hersenen kraken om de gegevens te verwerken en ik moet heel erg letten op wat ik gehoord heb. Dat betekend altijd een terug koppeling naar de gene die iets tegen me gezegd heeft en dan vraag ik altijd of ik goed begrepen heb of iemand dat... en dat heeft gezegd. En dan zeg ik altijd daar voor, sorry ik ben dovig op dit moment, zei je nou ... en dan maar wachten op de bevestiging dat ik het goed begrepen heb. 

Oorontstekingen belemmering mij ongeveer 5 of 6 maanden in het jaar om normaal te functioneren, het vreet mijn energie op. Ieder jaar weer. De angst om helemaal doof te worden is enorm. Maar de reden waarom ik dit heb geschreven is dat ik vandaag wouwwwww voor het eerst in 5 maanden weer redelijk heb kunnen horen. Ik hoor dat mn tv op een bijna on aanvaardbaar niveau staat, ik versta weer mensen, ik kan horen wouw. Mn oor 'plokt' en ik hoor soms weer heel goed, op mijn niveau dan, maar ik hoor, ik versta, jeeeee . Ik wordt hier heel vrolijk van en geniet van de momenten, wouw. Volgende keer weer over misbruik want daar gaat mijn blog over, maar wilde dit delen met jullie.

En nog even een update van 2 dagen later. De euforie van het even weer kunnen horen, werd direct gevolgd door een ontsteking aan de andere kant. Jee joepie, andere kant druppelen en weer een watje en vooral, weer niet horen. En een hoop zelfmedelijden en de pest er over in dat ik dus de afgelopen weken het wel prima vond om niets te hoeven schrijven. Maar ik ga gewoon door, ga een volgend blog schrijven over iets wat me heel dwars zit. De paracetamol doet z'n werk, dus het moet kunnen.

En nu is het 23 maart en dus een update van de afgelopen paar weken met doofheid en oorpijn. Op zoek naar iets, het maakt niet uit wat als er maar iets van info is, kwam ik een tip tegen. Xylitol, kauwgom met of in tablet vorm, het werkt, echt het werkt, denk ik. Na dat ik deze tip had gelezen, ergens rond 6 maart, ben ik kauwgom gaan kauwen, brrrr (haat kauwgom). En daar na gaat het steeds beter. Kan wel zeggen dat het gehoor weer optimaal is voor zover dat bij mij bestaat.

Had nog wel even een nare dip. In mijn totale naeviteit dacht ik naar een audicien te gaan om een gehoor test te doen en te horen welke apparaten geschikt voor me zouden kunnen zijn. Niet voor nu natuurlijk maar voor in de toekomst. Heb de man 40 jaar oor geschiedenis verteld en kreeg dus als antwoord terug dat er dan waarschijnlijk geen gehoor apparaat voor mij te vinden is omdat ze allemaal veel trillingen veroorzaken, en daar kan mijn geteisterd midden oor niet tegen. Dus hoe dat dan straks gaat gaan als ik echt doof ben........ help!!!!! Ohja, de gehoortest gaf aan dat ik nog 1 decibel boven een apparaat zit, wat er dus niet is voor me.

En nu hou ik er over op, waarschijnlijk kan dit hele stuk gecopieerd worden in oktober of november van dit jaar.



Een medestander wat betreft de economische schade.

16:24, 22/1/2014 .. 0 comments .. Link

Dit stukje vond ik op plazzila.com en wil ik graag delen. 

 

 

 

Seksueel misbruik is een groot probleem. Dit is, in mijn ogen, een groot probleem, omdat er veel kinderen seksueel misbruikt worden, en er wordt veel te weinig aan gedaan. Nu is dit natuurlijk ook lastig, want wie zegt dat het kind niet liegt? Hoe ver gaat de verdachte? En waar ligt de grens tussen intimidatie, aanranding en verkrachting. Nu zijn daar ondertussen al grenzen voor gesteld, maar er blijven veel vragen onbeantwoord.

Partijen die bij seksueel misbruik betrokken zijn, zijn onder andere de dader, het slachtoffers, en de omgeving van zowel dader als slachtoffer. De omgeving is hier ook bij betrokken omdat het slachtoffer trauma’s kan overhouden aan wat er gebeurd is. Daar moet niet alleen het slachtoffer mee leren leven, maar ook de mensen om hen heen.

De omgeving van de dader is ook betrokken, want de dader kan misschien opgepakt worden, of in ieder geval gestraft worden voor zijn daden. Als omgeving heb je daar ook mee te maken, want je ziet hoe hij gestraft wordt, of misschien wisten zij af van wat hij deed.

Seksueel misbruik is een maatschappelijk probleem omdat het aan de volgende criteria voldoet:

·         Er bestaat geen kant en klare oplossing voor

·         Er zijn veel verschillende meningen over

·         Alleen de overheid zou het kunnen oplossen

Seksueel misbruik voldoet hieraan, want: het is een probleem dat je niet zo maar oplost. De dader is ziek in zijn hoofd, anders doe je zoiets niet. Maar hij kan vaak niet geholpen worden, omdat niet alle slachtoffers wat van zich laten horen. Ik denk dat er veel mensen misbruikt worden/werden, maar hier niet over spreken. Mocht er wel bekend worden dat iemand anderen seksueel misbruikt dan is het nog lastig hier wat aan te doen, omdat het vaak stiekem gebeurd, buiten het gezichtsveld van wie dan ook. Nu is het niet zo dat er veel meningen zijn over of seksueel misbruik goed of slecht is, maar wel over wat de goede aanpak is om het tegen te gaan. Ook zijn er verschillende meningen over wat nu precies onder misbruik valt en wat niet. Tot slotte is het zo dat alleen de overheid dit op kan lossen. De overheid is ervoor daders te straffen, en wij als burgers kunnen dit niet. Seksueel misbruik is heel moeilijk om tegen te houden, en het kan al fout gaan wanneer je een keer niet goed oplet.

 

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/7f039f735eecc67e873e72191f3ad95a.jpg

De economische invalshoek

 

Binnen het probleem van seksueel misbruik zijn er geen echte concurrenten. Je hebt natuurlijk de dader en het slachtoffer, wie het in het geval van misbruik tegen elkaar opnemen, maar verder zijn er niet echt concurrenten. Je hebt natuurlijk wel voor- en tegenstanders van de straffen die de daders krijgen. Ik denk dat de meesten er wel over uit zijn dat ze een straf verdienen, maar hoe hoog kan best een discussiepunt zijn. Naar mijn mening kan die niet hoog genoeg zijn.

Stel dat het ooit zal lukken seksueel misbruik te stoppen, dan zou ik daar de volgende belangen bij hebben: ik hoef nooit in angst te leven om seksueel misbruikt te worden, en ik zou nooit de angst hebben dat iemand in mijn omgeving seksueel misbruikt wordt. Ik heb er persoonlijk geen belang bij als de straffen worden verhoogd (deze zijn naar mijn mening nu erg laag). Het belang ligt overigens wel bij een boel andere mensen. Er zijn veel slachtoffers van seksueel misbruik en deze hebben er zeker belang bij dat de straffen worden verhoogt. Niet alleen voor hun gevoel, maar als er ooit een gevangenisstraf op zal rusten, ontneem je de daders de kans hun daden te herhalen.

Het probleem van seksueel misbruik heeft geen invloed op mijn toekomstige baan, tenzij ik uiteindelijk iets in de hulpverlening ga doen natuurlijk. Voor alsnog werk ik in de detailhandel, en daar heeft dit probleem geen invloed op.

Mensen die de voordelen van dit probleem hebben, zijn er niet. Zelfs de daders zijn niet bij hun acties gebaat. Het is een kronkel in hun hoofd, die maakt dat ze zulke erge dingen doen. Ik vind dan ook dat deze harder gestraft moeten worden in combinatie met goede hulp. Er zijn echter veel mensen die de nadelen hebben van het probleem ‘seksueel misbruik’.  Je hebt natuurlijk de slachtoffers, die er nog het meest onder lijden. Daarnaast heb je omgeving van het slachtoffer, die het slachtoffer moeten helpen en bijstaan, en misschien ook wel lijden onder trauma’s (een vrouw die niet meer met haar man naar bed durft). Ik wil ook de dader als benadeelde noemen, omdat hij de gene is die ziek is, in dit geval. Ook hij heeft er onder te lijden. Als laatste noem ik de omgeving van de dader, die misschien toekijkt hoe hun partner, vader, zoon of vriend andere mensen kapot gemaakt, maar die geen aangifte willen doen (je wilt hem ten slotte niet verliezen ook al doet hij dingen verkeerd). Ook als je op dat moment niet weet wat er gaande is, maar je het later ontdekt heb je te lijden onder zijn daden. Daarom hebben ook hun nadelen aan seksueel misbruik.

Seksueel misbruik kost de overheid ieder jaar tussen de twee en de drie miljard euro. Dit kost zoveel geld omdat slachtoffers vaak hulp nodig hebben (therapie en dergelijke) en een tijd niet kunnen werken.

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/7f039f735eecc67e873e72191f3ad95a.jpg

De culturele invalshoek
 

Ik denk dat er over het algemeen weinig verschil zit tussen de normen en waarden van de dader en het slachtoffer, omdat het in veel gevallen familie van elkaar zijn, of hele goede vrienden. In het geval van familie heb je dus dezelfde afkomst, en daardoor zijn er al een stuk minder verschillen. De normen en waarden van het slachtoffer zullen meer veiligheid zijn, en die van de dader macht.

In dit probleem spelen verschillende geloven en culturen een kleine rol, om de reden die ik hierboven noemde. Er is echter wel een verschil als de dader uit een ander cultuur komt. Er zijn culturen waarbij mannen meer ‘rechten’ hebben als het om vrouwen gaat dan in Nederland, en zich misschien wel helemaal niet bewust zijn hoe wij er in Nederland over denken.

Ik denk dat iedereen het er wel over eens is dat er iets gedaan moet worden aan het hoge percentage seksueel misbruik, en dat daar dus ook weinig verschillende meningen over zijn. Die zullen eerder over de straffen gaan, en hoe hoog deze moeten zijn. Dat is begrijpelijk, want niet iedereen heeft dezelfde ervaringen of dezelfde kennis over seksueel misbruik. Ik denk dat slachtoffers en hun omgeving strenger zullen zijn in de straffen, dan mensen die er bijna niet mee te maken hebben en af en toe iets op de televisie horen. Natuurlijk is het ook wel zo dat er bij de daders iets mis is, anders ben je naar mijn mening niet in staat zulke dingen te doen, en dat deze mensen waarschijnlijk meer gebaat zijn bij hulp dan bij straffen, maar voor de mensen die doelbewust bezig zijn, terwijl ze weten waar ze mee ze bezig zijn, en geen interesse tonen voor de gevolgen voor degene die alles moet ondergaan (en ik weet dat die er zijn), kan geen straf te laag zijn. Ik denk ook zeker dat de mensen die niks met seksueel misbruik te maken hebben objectiever kunnen kijken naar oplossingen en eventuele straffen dan mensen die er wel ervaringen mee hebben, en dat er daarom verschillen zullen zijn in mening over de oplossing van het probleem ‘seksueel misbruik’.

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/7f039f735eecc67e873e72191f3ad95a.jpg
 

De politieke invalshoek
 

Niet alleen de slachtoffers en daders (en hun naasten) zijn betrokken bij het probleem ‘seksueel misbruik’, maar indirect ook de overheid. Dat is omdat zij de meeste mogelijkheden hebben om het probleem op te lossen, en omdat zij de verantwoordelijk dragen over ons land.

Er zijn verschillende dingen die de overheid aan seksueel misbruik kunnen doen, maar ze zijn nu ook al actief. Zo moet iedereen die in het onderwijs werkt, gelijk melding maken bij het schoolbestuur als zij zedendelicten vermoeden. Het schoolbestuur is dan verplicht aangifte te doen bij de politie.

Er is een hulplijn voor slachtoffers van seksueel misbruik, zodat zij altijd een luisterend oor hebben. Daarnaast is de verjaring opgeheven voor ernstige zedendelicten en is het actieplan ‘kinderen veilig’ opgericht ter voorkoming van kindermishandeling en seksueel misbruik bij kinderen, en schade te beperken mocht het toch voorkomen.

Ik denk dat er meer dingen zijn die de overheid kan doen. Zo vind ik dat de overheid scholen moet verplichten ieder jaar een voorlichting te geven, waarin kinderen gestimuleerd worden met hun ouders, verzorgers, vertrouwenspersonen of de hulplijn voor slachtoffers van seksueel misbruik te praten, zodat zij actie kunnen ondernemen en aangifte kunnen doen.

De groep die in dit geval de meeste macht hebben zijn wellicht de daders (die kunnen het ten slotte ookniet doen), maar in sommige gevallen misschien ook de slachtoffers, al denk ik dat vrij zeldzaam is. In sexy kleding ’s nachts door een bos lopen is natuurlijk vragen om moeilijkheden, maar in de meeste gevallen kan het slachtoffer er verder niks aan doen. Daarom vind ik dat de groepen met de meeste macht de overheid en de daders zijn.

Er zijn veel verschillende regels en wetten met betrekking tot seksueel misbruik. Hieronder geef ik een opsomming:

Artikel 242

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt als schuldig aan verkrachting gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Artikel 243

Hij die met iemand van wie hij weet dat hij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht verkeert, dan wel aan een zodanige gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens lijdt dat hij niet of onvolkomen in staat is zijn wil daaromtrent te bepalen of kenbaar te maken of daartegen weerstand te bieden, handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Artikel 244

Hij die met iemand beneden de leeftijd van twaalf jaren handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Artikel 245

Hij die met iemand, die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Artikel 246

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Artikel 247

Hij die met iemand van wie hij weet dat hij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijk onmacht verkeert, dan wel aan een zodanige gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens lijdt dat hij niet of onvolkomen in staat is zijn wil daaromtrent te bepalen of kenbaar te maken of daartegen weerstand te bieden of met iemand beneden de leeftijd van zestien jaren buiten echt ontuchtige handelingen pleegt of laatstgemelde tot het plegen of dulden van zodanige handelingen buiten echt met een derde verleidt, wordt gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.

Artikel 248

Indien een der in de artikelen 240b, 243, 245 tot en met 247, 248a, 248b en 249 omschreven misdrijven zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft of daarvan levensgevaar voor een ander te duchten is, wordt gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie opgelegd.
Indien een der in de artikelen 240b, 242, 243 tot en met 247, 248a, 248b en 249 omschreven misdrijven de dood ten gevolge heeft, wordt gevangenisstraf van ten hoogste vijftien jaren of geldboete van de vijfde categorie opgelegd.

Artikel 248a

Hij die door giften of beloften van geld of goed, misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht of misleiding een persoon waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt, opzettelijk beweegt ontuchtige handelingen te plegen of zodanige handelingen van hem te dulden, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.

Artikel 248b

Hij die ontucht pleegt met iemand die zich beschikbaar stelt tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling en die de leeftijd van zestien jaren maar nog niet de leeftijd van achttien jaren heeft bereikt, wordt gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.

Artikel 248c

Hij die opzettelijk aanwezig is bij het plegen van ontuchtige handelingen door een persoon waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt dan wel bij het vertonen van afbeeldingen van dergelijke handelingen in een daarvoor bestemde gelegenheid, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.

Artikel 249

Hij die ontucht pleegt met zijn minderjarig kind, stiefkind of pleegkind, zijn pupil, een aan zijn zorg, opleiding of waakzaamheid toevertrouwde minderjarige of zijn minderjarige bediende of ondergeschikte, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.
Met dezelfde straf wordt gestraft: + de ambtenaar die ontucht pleegt met een persoon aan zijn gezag onderworpen of aan zijn waakzaamheid toevertrouwd of aanbevolen; + de bestuurder, arts, onderwijzer, beambte, opzichter of bediende in een gevangenis, rijksinrichting voor kinderbescherming, weeshuis, ziekenhuis, of instelling van weldadigheid, die ontucht pleegt met een persoon daarin opgenomen; + degene die, werkzaam in de gezondheidszorg of maatschappelijke zorg, ontucht pleegt met iemand die zich als patiënt of cliënt aan zijn hulp of zorg heeft toevertrouwd.

Artikel 250

1.      Wordt gestraft:
1. met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie, hij die het plegen van ontucht door zijn minderjarig kind, stiefkind of pleegkind, zijn pupil, een aan zijn zorg, opleiding of waakzaamheid toevertrouwde minderjarige of zijn minderjarige bediende of ondergeschikte met een derde opzettelijk teweegbrengt of bevordert;
2. met gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of geldboete van de vierde categorie, hij die, buiten de gevallen genoemd onder 1°, het plegen van ontucht door een minderjarige wiens minderjarigheid hij kent of redelijkerwijs moet vermoeden, met een derde opzettelijk teweegbrengt of bevordert.
2. Indien de schuldige van het plegen van het misdrijf een gewoonte maakt, kunnen de gevangenisstraffen met een derde worden verhoogd.

 

Om het probleem ‘seksueel misbruik’ op te lossen kunnen burgers (en doen de burgers) aangifte bij de politie wanneer zij slachtoffer zijn of vermoeden dat er ergens zedendelicten worden gepleegd. Op deze manier kan de politie actie ondernemen. Verder zijn er helaas weinig dingen die wij als burger kunnen doen. Zoek de problemen niet op, ga ’s avonds niet alleen een bos in, en praat erover wanneer iemand op een verkeerde wijze met je omgaat. Ook is het verstandig te praten wanneer je het gevoel hebt dat iemand andere plannen met jouw heeft dan jij, dan kunnen problemen misschien voorkomen worden.

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/7f039f735eecc67e873e72191f3ad95a.jpg

De veranderings- invalhoek

Seksueel misbruik is niet alleen in deze tijd een probleem, dat was het vroeger ook. Omdat er niet veel over gesproken wordt is het moeilijk te beoordelen of de meningen ook veranderd zijn (of mensen het nu erger vinden dan vroeger of andersom), en op welk gebied. Wel is het natuurlijk duidelijk dat het probleem vroeger ook al bestond, kijk maar eens naar de kloosters /Katholieke Kerk.

Ook vroeger waren mensen tegen seksueel misbruik, het is natuurlijk een traumatische ervaring als je verkracht wordt of iets dergelijks, en dat was het vroeger ook. Je bent machteloos en daar wordt misbruik van gemaakt.

Het was vroeger een probleem om dezelfde redenen als nu. Buiten het feit dat het een traumatische ervaring kan zijn, is het lastig te verkroppen dat mensen tot dit soort dingen in staat zijn. Ook is het vertrouwenskwestie. 30%-40% van de slachtoffers heeft een goede band met de dader (goede vriend, familie), en toch doen ze dit aan. Dat heeft een hele slecht invloed op het vertrouwen in mensen, want jij geeft aan dat je iets echt niet wilt, en iemand die zo belangrijk is walst erover heen. Respectloos is het. Bovendien kan je er ook lichamelijke schade aan overhouden, en dat vanwege de kromme seksuele behoeften van de dader.

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/7f039f735eecc67e873e72191f3ad95a.jpg

Conclusie
 

Ik denk dat de beste oplossing tegen seksueel misbruik het bespreken ervan mogelijk maken is. Het is lastig erover te praten wanneer je er slachtoffer van bent, en wellicht wil je de dader beschermen tegen de problemen die het voor hem zal opleveren wanneer je ervoor uitgekomen bent. Toch is het van belang dat we kinderen al vroeg leren dat mensen daar niet aan mogen komen, ook papa of opa niet. Mijn moeder zei vroeger altijd: ‘Aan deze plekjes mag niemand zitten, niemand. Ook mama, papa en opa niet.’ Ik vind dat we kinderen moeten leren wat ze moeten doen wanneer iemand wel aan die plekjes zit, of als ze zich niet veilig voelen bij iemand. En dit lijkt me via voorlichting op school het beste, en thuis in een vertrouwde omgeving. Voorkomen is beter dan genezen, en dat geldt ook hier, want genezen is hier bijna niet mogelijk.

Deze oplossing is niet specifiek voor mij van belang, maar vooral voor andere mensen in Nederland. Nu is het wel zo dat ik mijn kinderen heel goed zal uitleggen wat niet kan, en net als mijn moeder zal ik ook aanwijzen waar anderen niet aan mogen komen. Toch is de oplossing van voorlichting op scholen nu vooral van belang voor kinderen die nu naar school gaan, en pas later (als ik kinderen heb) pas voor mijn kinderen en voor mij.

De oplossing heeft niks te maken met mijn volgende werk, maar toch voel ik mij er erg bij betrokken. Ik zit er wel aan te denken om na deze studie een rechtenstudie te doen, en dan komt het wellicht al dichterbij.

 



De zaak Demmink en ik ben pissig

23:26, 21/1/2014 .. 0 comments .. Link

Al jaren en jaren wordt er gezegd dat Demmink het met jongetjes doet. Omdat ik probeer zo interger mogelijk te zijn, kan ik alleen maar schrijven dat hij (nog) niet als dader aangemerkt mag worden. En dat kost me ongelofelijk veel moeite. Maar waar ik helemaal kwaadaardig over word is dit

 

 Het recht moet zijn loop hebben
Minister Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) zei over de beslissing dat het 'recht zijn loop moet hebben'. De bewindsman 'respecteert' de uitspraak. 'Het is nu aan het OM en de rechter.' Opstelten en zijn voorgangers hadden zich altijd achter Demmink gesteld. Zelfs zijn advocatenkosten zijn door hun departement betaald. 

Het laatste dus. Hoezo betaald het departement zijn advocaten kosten, HOEZO. Hij wordt al jaren beschuldigt van iets wat hij in zijn eigen tijd doet. Dus niet als ambtenaar, nee gewoon in zijn eigen vrije tijd. En waar komen die centen vandaan waarmee de advocaten zijn betaald..... juist ja van onder andere mij de belastingbetaler!!!!!! Ik wil mijn geld terug, ik wil geen cent mee betalen aan zijn advocaat. Dat geldt overigens ook voor andere lieden die op kosten van de belastingbetaler een advocaat hebben. Iedere cent die hij van mij heeft gekregen wil ik terug, met rente!

Uiteraard blijf ik deze zaak volgen.



Weer een webcam verhaal

01:04, 13/1/2014 .. 0 comments .. Link

Ach weer een webcam verhaal en ik ben zo bang dat dit maar het topje van de ijsberg is. Ik voel me wel verplicht om er iets over te schrijven maar eigenlijk weet ik niet zo goed wat. Het enige wat de laatste dagen maar door mijn hoofd spookt is een verhaal wat ik aan ouders wil vertellen die niets met seksueelgeweld te maken hebben. En die lezen mijn blog niet, natuurlijk niet, daar hebben ze geen enkele reden toe. Mijn blog, onze facebook wordt pas bekenen als je er zelf mee te maken hebt gehad.

Kan het gewoon niet laten. Zie mij met het opgeheven vingertje staan, het is niet anders. Ouders verwacht niet de je kind met zo'n verhaal naar je toe komt. Tenminste niet gelijk de eerste keer, het gebeurt niet. En ik hoor ouders al denken, ik heb zo'n goed contact met mijn kind, ik weet wat zij/hij doet, mee bezig is. 

En hier gaat mijn vinger echt omhoog. Het spijt me maar onze kinderen nemen ons in de maling. Dat is al eeuwen oud en wij, nu oudere ouders, hebben dat in onze jeugd ook gedaan. Wij flikten ook van alles wat wij niet mochten van onze ouders. En hoe goed het contact ook is met ouders, kinderen moeten het zelf uitzoeken. Ze moeten uitzoeken hoe ver ze kunnen gaan, ze moeten uitzoeken hoe de wereld in elkaar zit. Ook op seks gebied. 

Ohhh en hier voel ik mijn vinger nog verder omhoog gaan, lijk wel een prediker, yag yag yag. Maar doe het toch. 

Ik zie het al bijna voor me, zoals ik het zelf ook gedaan zou hebben. 

ouder: "weet je, er zijn ook mensen die niet aardig zijn. Dus als je met zo iemand contact hebt op het internet, via een chat ofzo, dan doe je dat toch niet he? En als het gebeurt dat vertel je het me toch wel gelijk he? 

kind denkt: "ohjee, ma dat heb ik wel gedaan, maar ik durf het je niet te vertellen want ik weet dat het slecht is. En ik los het zelf wel op. En ik heb het al gedaan en niet verteld dus dat ben je zo teleurgesteld in me. Waarschijnlijk wordt je heel boos als ik het vertel."

kind zegt: natuurlijk weet ik dat er mensen zijn die het niet goed bedoelen, tuurlijk wat denk je. Ik zit echt alleen maar met bekenden op een chat. Wat denk je wel van mij, dat ik dat zou doen, dat ik het niet in de gaten heb. Tuurlijk wel. En ik vertel het je echt wel als er zo iets is. Echt, beloofd.

ouder: "echt doen he? 

kind: jaaaaahhhhhhh, mag ik nu weg?

Dus ouders, vraag je kind nooit om het te vertellen, dit klinkt heel erg bla bla, maar ik meen het wel. Zeg ook nooit tegen je kind dat je zeker weet dat zij/hij noooooit dit soort dingen zou doen. Want als je kind wel al voor de webcam heeft gestaan, en het heeft al iets gedaan dan zegt het niets meer tegen je als het al iets gedaan heeft in deze richting.

Wat moet je dan zeggen als er weer zo'n zaak is in het nieuws. En daar ga ik regelrecht de kattenbak in, want ik weet het gewoon weg niet. Ik ben zo'n ouder die denkt ze komen wel naar me toe als er zo iets speelt. Mijn eigen geschiedenis heeft me geleerd dat dat dus gewoon niet zo is. Kinderen vertellen hun ouders gewoon weg niet dat ze zo iets hebben mee gemaakt. Je komt er bij toeval achter. Maar het lijkt me verschrikkelijk dat je als ouder door de politie op de hoogte wordt gesteld dat er foto's van je kind zijn gevonden bij .... Dat lijkt me zo vreselijk. Dan krijg je de omgekeerde wereld. Want de moet je tegen je kind gaan zeggen dat zij/hij op die foto's staat, eigenlijk ga je dan aan je kind vertellen dat je weet wat het gedaan heeft. 

En dan heb je als ouder de vraag Waarom heb ik het niet gezien. De cirkel is weer rond. 

En ik wilde hier eigenlijk niet over schrijven omdat het zo'n pijnlijke situatie is maar ik toch iets wilde mee delen aan al die ouders die er nog niets mee te maken hebben gehad, net als die ouders die op de hoogte werden gesteld door de politie. Veel sterkte voor jullie lieve ouders, het komt goed.



Waarom zien ouders het niet

19:01, 4/1/2014 .. 0 comments .. Link

Ik had hier al een heel stuk over geschreven maar op de een of andere manier is dat verdwenen, poging twee dus maar. 

1995. Mijn zoon kwam terug van een boodschap doen die hem normaal gesproken ongeveer 10 minuten had moeten kosten. Hij kwam 3 uur later thuis. Na heel veel praten en praten, kwam het hoge woord eruit, "ik ben verkracht". En dan begint de ellende. Pas na ruim een jaar vond ik een therapeut die betaalbaar was. Toen hij daar een paar maanden in therapie was geweest, kwamen we er achter dat hij voor de verkrachting te maken had gehad met een pedofiel. Zo'n echte, snoepjes, films, geld noem het standaard rijtje maar op.

2000. Mijn dochter gaat zwemmen met een paar andere meisjes. Helemaal overstuur komen ze om 6 uur 's avonds thuis. Mijn dochter was bijna verdronken toen zij aangerand werd. Ze hadden dit ook verteld aan de badjuf. Deze reageerde met "nee joh, dat kan niet, die meneer heeft zelf 2 kleine kinderen". Voor haar vonden we gelukkig heel snel een goede therapeut. Toen zij een paar maanden in therapie was, kwam bij haar ook het hoge woord eruit, ze was verkracht in 1999 op een speelterrein en samen met haar vriendinnetje. 

Dit schrijf ik expres koelkikkerig want anders wordt het een zooitje, over emoties van ouders een andere keer. Wat ik hier mee bedoel te zeggen is dat kinderen het gewoon niet vertellen aan hun ouders. De shock waar ze in leven laat dat gewoon niet toe. Er is iets heel vies, onbestaandbaars, buiten alle proporties gebeurt. Ze zijn bang dat ze niet geloofd worden (zie badjuf), ze zijn bang dat hun ouders boos op ze worden. Ze zijn bang dat hun ouders zeggen dat ze het zelf hebben uitgelokt. Het meest bang zijn ze ervoor dat hun ouders zeggen dat ze liegen en dat ze het alleen maar zeggen om aandacht te trekken. En geloof me er zijn heeeeel veel ouders die zo reageren, echt waar. 

Sommige ouders horen pas na 20 of 30 jaar wat er gebeurt is. Deze ouders vragen zich in vertwijfeling af waarom. Waarom heeft mijn kind het mij niet direct verteld. In de tijd dat mijn zoon contact had met de pedo werd hem gezegd dat het hun 'geheimpje' was. En als hij iets zou zeggen dan zouden wij, zijn ouders, hem toch niet geloven. Zijn verkrachter uit 1995 vertelde hem dat hij wist waar hij woonde en als hij iets zou zeggen deze man wel eens zijn zusjes zou opzoeken. Logisch dat hij aanvankelijk niets wilde zeggen. 

Ouders die zich de haren uit het hoofd trekken Waarom heb ik niet gezien dat er zo iets ergs met mijn kind gebeurt is???? Ik snap die emotie en het schuld gevoel. Dit gevoel blijft een tijd bestaan maar laat de ratio er ook eens op los. Niemand maar dan ook echt niemand verwacht dat een kind verkracht wordt. Het komt zelfs niet in je op als ouder. En dat is een hele normale denkwijze. Het is niet jou schuld als ouder dat je het niet gezien hebt. Als je na 20 of 30 jaar hoort dat je kind verkracht is geweest, vallen vaak alle puzzelstukjes op een rij. Nog meer haren trek je er uit, want ALS je het geweten had dan was het allemaal zoveel anders gegaan met je kind. Dan had je je kind kunnen helpen in die moeilijke periodes, die periodes waar je kind ontspoort is geraakt of duidelijk ongelukkig is geweest. Je had zoveel zoveel kunnen doen. Je hebt toch altijd het idee gehad dat je kinderen met alles, echt alles, naar je toe konden komen. Je alles vertellen en ze hebben het niet gedaan. 

Het maakt je als ouders ontzettend aan jezelf twijfelen. Hield mijn kind toen niet genoeg van me, hield ik wel genoeg van mijn kind. Waar heb ik het verkeerd gedaan. Zoveel vragen, zoveel en er komt geen bevredigend antwoord op want die is er niet. Het is niet jou schuld, jij hebt het niet kunnen voorkomen, echt niet. De enige die hier schuldig zijn, zijn de daders. 

Natuurlijk blijft dat schuldgevoel en natuurlijk blijft die vraag Waarom heb ik het niet gezien. Maar laat die ratio op een gegeven moment spreken, je had het niet kunnen zien. Kinderen zijn meesters in het verbergen, dat is kind eigen. Het is niet jou schuld, niet ever never nooit. En dat blijf ik tegen alle ouders zeggen al moet ik het 10.000 keer herhalen. Het is niet jou schuld.



Waarom moet er een sticker geplakt worden

01:57, 17/12/2013 .. 0 comments .. Link

Ik loop al een tijdje mee in dit hele misbruik land. En ik weet hoe wat wie en waar mensen er op reageren. Regelmatig hoor ik van slachtoffers dat er een diagnose gesteld moet worden. Hoezo diagnose, ik probeer me kalm te houden nu ik dit schrijf. 

In mijn mening veroorzaakt seksueelmisbruik altijd een trauma, net zo iets als een gebroken been maar dan net iets erger. Want bij misbruik, verkrachting, is het een trauma wat geestelijk én lichamelijk plaats vindt. Onze hersenen kunnen deze twee dingen tegelijkertijd niet aan, daar ben ik van overtuigd. Het lichaam ervaart pijn, de geest (hersenen) ervaart een overdosis van allerlei signalen. Moet je vluchten of moet je blijven staan, een bekend fenoneem, of moet je terugslaan. En daar gaat het volgens mij helemaal mis met dat systeem. Terugslaan is geen optie als je een kind bent. Tegen wie moet je terug slaan, iemand is veel ouder en sterker en doet dingen met je, hoezo heb je dan de fysieke mogelijkheid tot terugslaan. Helemaal niets lijkt me. 

Dus optie 3 vervalt geheel, blijven over optie 1 en optie 2. Vluchten of blijven, tja als je geen optie hebt om te vluchten, geen vlucht route niet door de bossen heen moeten lopen met iemand die je achterna zit of zo, dan is de enige optie blijven staan. En whhhhaaaa dat leverd je dus een trauma op. En wat voor één. 

Maar wie, wie neemt het een kind kwalijk dat zij/hij totaal bevroren door de angst gewoon blijft staan. Ik niet, zou precies hetzelfde hebben gedaan. 

Ik heb het er wel eens vaker over met voormalige slachtoffers. en dan is steevast mijn vraag "als je kijkt naar een meisje/jongen van de leeftijd die jij had toen het gebeurde bij jou, vind jij dat zij/hij had moeten terugvechten, had zij/hij dat gekund tegenover een veel sterkere tegenstander? vind je dat het haar schuld is dat ze niet heeft terug gevochten." 

Veel slachtoffers vinden dat ze meer hadden moeten doen. Als ik ze confronteer met deze vraag zeggen ze allemaal dat een willekeurig meisje op straat, niet in tegen een dader in kan gaan. Volgende vraag van mij is dan altijd "dus jij had dat wel gekund op die leeftijd"? En dan is het antwoord, "ik had toch wel iets kunnen doen"!

Vraag, wat kan je als jong kind, jong tussen de 6 en 15, doen tegen iemand die fysiek sterker is dan jij? Ik zou het niet weten, ben nu op een leeftijd dat mensen mij ook kunnen overvallen en ik echt niet meer dat fysieke heb om iemand van me af te houden. Met andere woorden, ik ben ook een makkelijke prooi.

Waarom ik pissig ben over de stickers. 

Het volgende, je komt bij een therapeut met een probleem. En je weet eigenlijk niet hoe het komt dat je dit probleem hebt. Maar je hebt in het verleden met seksueelmisbruik te maken gehad.en dat vertel je je therapeut. 

De meeste therapeuten zijn bang om met dit soort dingen aan de slag te gaan. Echt serieus, is een onderzoek naar gedaan. En omdat jij als therapeut deze materie niet aan kan, moet er iets anders gebeuren met dit slachtoffer. Dus wat gebeurt er, therapeut gaat op zoek naar een logische verklaring voor bijvoorbeeld een depressie, bindingsangst en ander zaken. Jeeeee en laten ze daar nou een dsm5 voor hebben. Dan gaan ze bladeren in dit hele dikke boek met allerlei geestelijke aandoeningen en dan komen ze er niet uit. Want ...... en ...... en ...... kunnen niet bij elkaar. Dus gaan ze op zoek naar het dichts bijzijnde. En dan kom je uit op zo iets als:

patient heeft een amorfe afwijking op..... dat in combinatie met ..... gelet op ..... en de verschijnselen van ..... komen wij tot de conclusie dat patient XXXX heeft! wouw

Kijk ik snap dit wel, iemand komt binnen in je praktijk want die is depressief en wil graag weten wat er aan te doen. (Dat laatste zou mij al helemaal blij maken, iemand die er iets aan wil doen, wouw, geweldig, je bent al zo op de goede weg, weet je wel zeker dat je hulp nodig hebt, enzo enzo. zou ik zeggen) Maar goed en niet goed, grrrr. Als therapeut hoor je dan ook nog dat iemand een misbruik verleden heeft. Tja en hoe ga je dat nou aanpakken. Het is al zo lang geleden, dat misbruik. Is voorbij toch?

Maar zit je nog steeds met een client die wil dat je haar helpt. En dan

En dan komen er systemen naar voren die ik niet begrijp. Het trauma misbruik wordt totaal over geslagen, want dat heeft zoveel jaar geleden (jaar of 20) plaats gevonden. Dus dat kan de oorzaak niet zijn toch? Dus ga je zoeken in dsm5, om een diagnose te kunnen stellen. En geloof me alles past wel ergens in een plaatje of een dsm5 diagnose.

Als je misbruikt bent en je hebt er nog nooit iets mee gedaan dan denk ik dat je als therapeut daar eens mee zou moeten beginnen. Beetje PTSS erbij en dan zou het zo maar kunnen dat mensen last hebben van een overwerkt verleden. Tsjonge, daar heb je toch geen diagnose voor nodig. 

Hallo therapeuten, er lopen in nederland 1 miljoen mensen rond die verkracht zijn. Zou dat mogelijkerewijze misschien een probleem kunnen worden op latere leeftijd?  of misschien kunnen zijn op latere leeftijd in  allerlei andere vormen? Misbruik kan en mag niet overgeslagen worden in welke therapie dan ook, het misbruik dient een basis te zijn voor hulp aan diegene die aankloppen om er iets aan te doen.

tja, ben nog steeds heel narrig als ik 3 keer per week hier mee te maken krijg. Kan alleen maar een oproep doen naar therapeuten, Als je weet van een misbruik verleden, ga daar eens mee aan de gang. En stop met het stickeren van mensen die dit hebben mee gemaakt. Het doet hen geen recht.

 



Mijn stokpaardje, vervolg

23:44, 5/12/2013 .. 0 comments .. Link

nog steeds 5 december 2013

Het hele artikel gaat weer over de kerk, toch weer goed om te lezen maar deze passage sprak mij wel heel erg aan:

De zaak draait om een oud-leerling die eerder 25.000 euro ontving vanwege seksueel misbruik in Sint Joseph. Hij wil nu van de congregatie van het Heilig Hart ook compensatie voor fysiek geweld. Op latere leeftijd stortte de man in en belandde in een rolstoel. Ook kreeg hij een posttraumatische stressstoornis. Door arbeidsongeschiktheid is de vermogensschade berekend op ruim 2 ton.

Kijk dit bedoel ik nou.  Het hele artikel is te lezen http://www.limburger.nl/article/20131127/REGIONIEUWS01/131129024/1008/REGIONIEUWS06

Het zal ook vast wel in andere kranten gestaan hebben. Het is mij alleen niet duidelijk of hij compensatie voor fysiek geweld wil OMDAT hij daar om in een rolstoel terecht is gekomen. Of omdat hij vanwege ptss én fysiek geweld daar in terecht is gekomen. En dan kom ik direct op nog een stokpaardje, ziekte die veroorzaakt wordt door seksueelgeweld. Dat stress niet goed is voor je lichaam lijkt me algemeen bekend maar misbruik schijnt er zo in te hakken dat mensen daar echte ziektes van krijgen. Ik heb nog ergens een artikel over liggen maar dat moet ik even op gaan zoeken. Volgende keer weer verder met allelei informatie en stokpaardjes (en daar heb ik er nog al wat van, hahaha

annette

 

 

 



Wat staat hier nou eigenlijk?

01:13, 5/12/2013 .. 0 comments .. Link

jeeee 5 december 2013

Dit is zo'n bericht waar ik nog meer grijze haren van krijg.

http://www.nji.nl/nl/Actueel/Nieuws-over-de-jeugdsector/2013/JJC-reageerde-niet-goed-op-seksueel-incident

JeugdzorgPlus-instelling JJC in Den Haag heeft onvoldoende ingegrepen op een groep nadat een jongere melding deed van seksueel grensoverschrijdend gedrag van een medewerker. Dat oordeelt de Inspectie Jeugdzorg.

In mei ontving de inspectie een melding van JJC over een jongere die een groepsleider beschuldigde van seksueel grensoverschrijdend gedrag. JJC heeft de medewerker ontslagen en aangifte gedaan.

In overleg met de inspectie stelde JJC een onafhankelijk intern onderzoek in. Op basis van dat onderzoek oordeelt de inspectie dat het handelen van de groepsleiding en de leidinggevenden onvoldoende was.

De groepsleiding werkte niet consequent met risicotaxaties. Op de groep ontbrak een eenduidige aanpak van risicovol gedrag van jongeren. Belangrijke veiligheidsafspraken zijn niet altijd nageleefd. De teamleiding en het management hebben vervolgens te laat en onvoldoende ingegrepen.

JJC heeft een plan opgesteld voor een betere begeleiding van het seksuele gedrag van de jongeren en het monitoren van het functioneren van groepen en van medewerkers. De inspectie ziet toe op de naleving.

Wat bedoelen ze hier te zeggen? Seksueel grensoverschrijdend gedrag, is dat aanraken, te veel knuffelen. En dat door een medewerker. Die wordt ontslagen, daar kan ik me nog wel iets bij voorstellen maar dan wordt de leiding op de vingers getikt, 'te laat en onvoldoende ingegrepen? Risicotaxatie...?? veiligheidsafspraken??

Als ik het goed begrijp, is één van de medewerkers te ver gegaan. Maar hij (waarschijnlijk) hoort toch opgeleid te zijn dat hij dat niet laat gebeuren. Als ze op zo'n groep komen weten ze toch welke valkuilen er zijn of zie ik het nu weer verkeerd.

Vervolgens wordt de leiding aangepakt, kom op nou. Een jongere meld dit en vervolgens wordt er dus niets mee gedaan en komt de inspectie die nog een keer zegt: zoals jullie het nu hebben gedaan mag niet hoor!

Is het binnen jeugdzorg nou niet voor elkaar te krijgen om hele simpele regels te stellen: je komt niet aan de pupillen, hooguit een knuffel, doe je dit wel dan wordt je ontslagen. En het dan ook uitvoeren als teamleiding en management. Zo moeilijk is het toch niet. Maar zet dan niet zo'n open publicatie, zeg gewoon wat er gebeurt is zodat anderen begrijpen wat jeugdzorg en de inspectie bedoeld. Wazig.

annette



Mijn stokpaardje

22:30, 2/12/2013 .. 2 comments .. Link

2 december 2013

Ahhhh, mijn stokpaardje waar niemand aan wil. Seksueelgeweld kost geld, gewoon heel veel euro's. Iedereen die ik dit heb voorgelegd kijkt me een beetje meesmuilend aan. De min of meer standaard reactie is: "je kan misbruik toch niet in geld uitdrukken!" En daar hebben een goed punt. De emoties die bij misbruik horen kan je niet in geld uitdrukken. De psychische schade ook niet maar je kan wel uitrekenen hoeveel geld er met therapie gemoeid gaat. 

En wat te denken van het ziekteverzuim. Toen mijn zoon misbruikt was, deed ik een partime opleiding tot verpleegkundige A. Het ziekenhuis betaalde mijn opleiding 100.000 gulden. Na dit vreselijke gebeuren ben ik in de ziektewet terecht gekomen voor een heel jaar. Daarna ben ik nog een half jaar arbeidsongeschikt geweest. Tel deze getallen maar eens bij elkaar op en dan krijg je een leuk cijfer. Als je nog verder denkt, dit klinkt een beetje als spijkers op laag water zoeken, heeft het misbruik van mijn zoon de maatschappij een gediplomeerde verpleegkundige gekost. Het is hypothetisch maar toch.

Van de vele ouders die ik de afgelopen 10 jaar heb gesproken zijn er velen die hun baan kwijt zijn geraakt of van baan moesten wisselen. Gewoon omdat ze druk tijdelijk niet aan konden en hun bedrijf daar geen rekening mee kon of wilde houden. Stuk voor stuk hebben ze een tijd in de ziektewet gezeten, tel uit je winst. 

Dan zijn er de kosten van het slachtoffer zelf (als iemand een ander woord weet voor slachtoffer, laat het me weten). In het geval van mijn kinderen zijn het naast de therapie kosten ook de kosten van het begeleiden op school. En het schoolverlaten zonder diploma. Via een omweg hebben ze het gered en hebben ze een middelbaar school diploma en zijn ze aan het studeren of hebben een goede baan. Maar het traject heeft een jaar of 5 langer geduurd dan bij anderen. 

Dan de kosten van de therapie, al dan niet zelf betaald. Sommige therapiën werden vergoed, andere niet. Reistijd wordt in het geheel niet vergoed en geloof me, iedere week 240 kilometer rijden met je kind naar de therapeut kost veel geld. Ik moest zelf ook in therapie want het ging toen niet zo heel goed met me. Tel dat er ook nog maar eens bij op. Mijn kinderen hadden dus 5 jaar eerder de arbeidsmarkt op gekund, dat moet er ook nog bij geteld worden. De therapiën die ze hebben gevolgd waren allemaal het directe resultaat van het misbruik voor dat iemand daar over begint.

 Er hangen nog veel meer kosten aan seksueelgeweld, daarover in volgende blogs.

annette



zoektocht door allerlei artikelen

01:30, 25/11/2013 .. 0 comments .. Link

Vanavond weer allerlei artikelen en nieuws berichten bekeken die over misbruik gaan. En de relevanten op de facebook pagina gezet. 

Vooral de rechtelijke uitspraak over de opa heeft me gegrepen. Ik begrijp niet hoe zo iemand dit met zijn kleinkinderen kan doen. En ik ben nog steeds in verwarring hoe je zo'n man nou moet noemen. Is dit een pedofiel zoals we in het nederlands dit benoemen? Ik denk het niet, ik denk dat we zo'n man altijd zullen benoemen als "de opa van...." Opa, vader, neef, broer, we vinden dat geen pedofielen dat zijn gewoon familie leden. Zelfs als ze ook de vriendinnetjes of vriendjes van  misbruiken, zelfs dan heten ze geen pedofielen. 

Waarom niet vraag ik me af. Ik denk dat het komt dat, zolang het misbruik binnen eigen familie is je niet spreekt van pedofiel. Een pedofiel is een onbekende man, de man uit de bosjes om het zo maar te zeggen. En toch blijf ik het er moeilijk mee hebben. 

Heb je een ander woord, laat het me weten.

annette



Eerste begin

17:51, 24/11/2013 .. 0 comments .. Link

Tjonge sta helemaal versteld van mezelf. Volgens mij heb ik nu een blog gecreerd waar ik vrijelijk kan schrijven over seksueelgeweld en wat me zo nog meer bezig houdt.



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

datingsites
oorontsteking
Een medestander wat betreft de economische schade.
De zaak Demmink en ik ben pissig
Weer een webcam verhaal

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer