Een nieuw leven opbouwen in Malta

Na bijna anderhalf jaar

07:55, 13/12/2015 .. 0 comments .. Link

De Kerstversiering staat en hangt weer. Wel erg leuk om dat voor het eerst in dit huis te doen: een plekje te vinden voor de bekende spulletjes. Omdat wij hier geen Sinterklaas kennen, begint iedereen eind november met Kerstversiering. Vooral knipperlichtjes zie je overal in allerlei kleuren. Als mensen een boom hebben is het bijna altijd een nepboom, want vanwege het transport is een echte boom veel te duur. Veel winkelstraten zijn mooi verlicht en er wordt weer van alles georganiseerd. Ook weer veel concerten in kerken, meestal gratis. Ik vind het de leukste maand omdat er overal een leuke sfeer heerst en omdat er zoveel te doen is.
Nog overdag in een heerlijk zonnetje en 18 graden, maar halverwege de middag begint het af te koelen. Het is nu te koud om 's avonds op een terrasje te zitten, maar wťl op een overdekt terrasje bij een kacheltje.

De Maltese les is weer erg leuk. De overheid organiseert allerlei cursussen die begin oktober zijn begonnen en duren tot eind mei. Ze willen dat mensen zich blijven ontwikkelen, maar ik vraag mij af of veel Maltesers hier gebruik van maken. De cursussen kosten ieder maar 11 euro en worden verspreid over het eiland gegeven. Aan het eind van iedere cursus kan je een examen doen. We hebben weer een gemÍleerde groep, mensen uit: Engeland, ItaliŽ, de Filipijnen, Rusland, Estland, LibiŽ en ik en een Maltese leraar. Onbegrijpelijk: wij hebben het iedere maandagochtend heel gezellig met elkaar en respecteren elkaar (ongeacht religie en nationaliteit) en de politieke leiders maken elkaar het leven zuur!†
De leraar speelt hobo in een orkest en had gratis kaartjes voor een concert. Daar ben ik met een van de Engelse vriendinnen naartoe gegaan en dat was erg leuk. Een typisch Maltees avondje. Op een gegeven moment werd het Maltese volkslied gespeeld, maar niemand zong mee. Wij begrepen niet helemaal waarom, maar blijkbaar is dat hier niet de bedoeling. Misschien kent ook niemand de tekst. Het volkslied mag eigenlijk alleen gespeeld worden in het bijzijn van de President of de Premier.

De accountant had de audit voor 2014 gedaan en ik moest ook weer betalen voor registratie van het bedrijf en na veel wikken en wegen heb ik besloten het bedrijf op te heffen. De bank bleef maar moeilijk doen over het openen van een rekening: als ik alle paperassen had geregeld waar ze om vroegen dan verzonnen ze weer iets anders en dat bleef maar zo doorgaan. Ook is het niet makkelijk om hier iets op te starten; mensen moeten je bedrijf toch eerst leren kennen en de eerste twee jaar maak je zeker geen winst. Mijn spaarrekening is geen bodemloze put en om nou na een aantal jaren blut terug te gaan naar koud-kikkerland: bij de gedachte alleen al werd ik helemaal depri!

Omdat men vindt dat mijn Engels zo goed is, werd mij aangeraden daar iets mee te doen. Iedere zomer zijn hier studenten uit allerlei landen die hier een cursus Engels doen. Vaak komen ze van de middelbare school en hebben ze voor een vervolgopleiding Engels nodig, en om dat te verbeteren komen ze hier zo'n cursus doen. Om les te kunnen geven moet je een opleiding van een paar maanden doen. Je leert meerdere manieren van lesgeven en daarvůůr kan je een opleiding Engels Grammatica doen. Dat heb ik helemaal uitgezocht en ik heb advies gevraagd aan iemand die Engels geeft op een particuliere school, want er zijn hier veel instituten waar je de opleiding kunt doen. Zoals bij zo veel opleidingen hier moet je solliciteren om ingeschreven te worden. Ik heb antwoord gekregen dat ze mij een dezer dagen opbellen om te horen hoe mijn gesproken Engels is en als dat goed is, ben ik ingeschreven. Mijn HAVO-diploma is genoeg, maar omdat de eerste taal die ik leerde het Engels was, doe ik bijna alles op gevoel. Maar als ik het iemand uit wil kunnen leggen, lijkt het mij beter de cursus Engels Grammatica ook maar te doen. Die start begin februari en dan zit ik een aantal maanden met de neus in de boeken. Deze diploma's worden ook vaak voor kantoorbanen en door particuliere scholen gevraagd, want dan weten ze dat je Engels goed is. Als ik alles heb gehaald, moet ik bij het Ministerie een certificaat aanvragen dat ik les mag geven. Het lijkt mij allemaal erg leuk en ik heb er heel veel zin in: van ambtenaar in koud-kikkerland tot juf op deze rots!

Ik merk ook echt dat ik mijn draai begin te vinden en het klopt ook dat je een tijdje na een emigratie twijfels begint te krijgen. Dan is het vakantiegevoel weg en zie je ook de andere kant van een land. Daar kan je je wel over opwinden of het willen veranderen, maar het is hun land en hun manier van doen. Het is ook hun verantwoordelijkheid om er eventueel iets aan te veranderen. Maltesers die hoger opgeleid zijn en hebben gereisd hebben toch een hele andere kijk op dingen en die begrijpen ook wel wat mij hier allemaal opvalt. Het is ook heel vervelend dat instanties in Nederland het niet leuk vinden als iemand emigreert en tegenwerken waar ze kunnen; op een gegeven moment heb je daar ook wel genoeg van.†

Met alle buren heb ik een goed contact en met de zeven kindertjes boven mij en tegenover mij is het heel gezellig: ik heb een heel arsenaal chocolade Kerstmannen in huis gehaald! Wat ik mij nu ook realiseer: bijna alle buren wonen hier al hun hele leven. Velen wonen met hun gezin bij de ouders in en als de ouders overlijden, krijgen zij het huis. Zij kennen elkaar dus al jaren en dan is een nieuwe buitenlander in de straat weer eens iets anders. Ze zijn allemaal heel vriendelijk en behulpzaam en ze vinden het ook leuk dat dit huis na jaren weer bewoond is.



Het einde van de zomer

19:21, 4/10/2015 .. 0 comments .. Link

De zomer loopt ook hier zo'n beetje ten einde. Het is 's ochtends later licht en 's avonds sneller donker, maar nog steeds een lekker temperatuurtje: 27 graden. We hebben wel de eerste hevige onweersbuien gehad die hier altijd gepaard gaan met straten die rivieren worden. Afgelopen donderdagochtend stond het verkeer helemaal vast: door al het water konden bussen ook niet verder. Het afwateringssysteem is hier niet goed en dat wordt stukje bij beetje gerenoveerd, maar het duurt wel even voordat het hele eiland is gedaan.

In de zomer zijn er veel festa's en daarom is er qua cultuur dan minder te doen; mensen hebben immers ook zomervakantie. Nu beginnen de concerten, toneelstukken, enz. weer en er is echt van alles te doen. Omdat het zo'n klein eiland is, is de marathon in drie stukken geknipt en verdeeld over drie dagen, iedere dag in een ander deel van het eiland (ook apart)!
Eind november is hier de Commonwealth Heads of Government Meeting met Koningin Elizabeth en 52 staatshoofden. De wegen van het vliegveld naar de hotels en van de hotels naar het conferentiecentrum zijn netjes geasfalteerd; nou de rest nog!

Maltesers denken dat wetten en regels er voor een ander zijn en dat zij kunnen doen wat ze willen. Een buurman bleef zijn personenbusje half op de stoep voor het raam van mijn zitkamer parkeren en ik ben op een gegeven moment naar de politie gegaan of dat wel mocht. Dat mag dus niet en ik heb hem er meerdere malen mondeling en schriftelijk op gewezen en ook gemeld dat de politie en de gemeente ervan op de hoogte waren. Hij trok zich nergens iets van aan en voor mij was het heel vervelend dat het in mijn zitkamer steeds zo donker was. Omdat er aan de andere kant van de straat geparkeerd mag worden, konden hulpdiensten er dus ook niet meer door. Dat baarde mij zorgen, mede omdat boven mij en tegenover mij kleine kinderen wonen. Dus op een gegeven moment heeft hij een bekeuring gekregen en toen werd hij heel vervelend tegen mij. Ik heb aangifte gedaan bij de politie en de zaak komt over een paar weken voor de rechter en ik ben getuige. Ik heb dus binnenkort een afspraak met een advocate, want iedereen raadde mij aan iemand mee te nemen naar de rechtbank.

Ik had de dobbelsteen gewoon, zoals wel vaker, in de hoofdstraat geparkeerd en toen belde de politie of ik hem wilde verwijderen. Er is vanavond dus weer een processie van de kerk. Ik wist nergens van en ik vroeg of de politie een lijst had met data dat ik daar niet mag parkeren, want dan kan ik daar in het vervolg rekening mee houden. Dat is er dus niet, want ze verzinnen het ter plekke!

De bureaucratie is hier echt heel erg: je stuurt een brief met een formulier op om iets te wijzigen en als antwoord krijg je een brief met drie andere formulieren! Of je krijgt het ingevulde formulier terug omdat er geen bijlagen bij zaten. Maar dat staat nergens op het formulier! Het 'to do'-lijstje wordt dus steeds langer. Je kan je er over opwinden, maar zo is de mentaliteit hier nou eenmaal. Ik denk alleen wel dat er veel efficiŽnter en sneller gewerkt zou kunnen worden, maar niemand weet hoe dat moet; het is ze niet geleerd. Instanties vinden het normaal dat iedereen tijd heeft om drie keer terug te komen of langer dan een uur te wachten, ook al heb je een afspraak. Nou begrijp ik ook waarom ik vaak op ministeries lege bureaus zie: mensen zijn privťzaken aan het regelen in de tijd van de baas.

De accountant had wat werkzaamheden voor het bedrijf gedaan en ik had met internetbankieren vanaf mijn bankrekening in koud-kikkerland zijn factuur betaald. Prompt kreeg hij een mail van de bank hier wie ik was en wat mijn gegevens waren, terwijl ik bij diezelfde bank twee rekeningen heb en zij nota bene een referentiebrief aan de accountant hebben gestuurd! Zo paniekerig zijn banken hier dus op het ogenblik.

Het is nog steeds wennen, maar ik heb het nog steeds heerlijk. Ik ontdek steeds meer. Het is alleen jammer dat het met het vinden van een goede, betaalbare locatie voor het bedrijf niet echt opschiet.

Het is wel heel leuk om tegen toeristen te zeggen dat ik hier woon. En het blijft leuk om iets af te spreken met bekenden als ze hier zijn en hen te helpen en te adviseren.Ik heb een heerlijke minivakantie in BelgiŽ en koud-kikkerland gehad, maar dit is toch echt mijn thuis.



Zomer 2015

18:00, 20/8/2015 .. 0 comments .. Link

Ook hier is het vakantietijd, d.w.z. dat in augustus veel instanties nůg korter 's ochtends open zijn en de universiteit en de scholen gaan eind september weer beginnen. Het stikt van de toeristen: ik vind het te druk. Ook veel studenten die hier een cursus Engels komen doen. Het weekend wordt er een leuk programma voor ze geregeld en dan zie je overal grote luidruchtige groepen jongeren die niet zo'n rekening houden met anderen. Veel expats zijn de hitte ontvlucht; van de Engelse Club zijn er nu ook veel weg. We hebben hier meerdere hittegolven gehad: warm en klef. Nu is het 30-33 graden met een windje en af en toe een drupje regen en dat is makkelijk te doen. Ik heb dus niet zoveel te melden.
Ik ga zelf ook binnenkort een weekje vakantie vieren in koud-kikkerland. Ben benieuwd hoe ik dat vind, want daar hoor ik verschillende verhalen over van expats. Ik heb er wel zin in. Sommigen vinden het geweldig en anderen vinden het vreselijk om familie en vrienden weer te zien en te spreken. In het leven van anderen gebeurt er natuurlijk ook van alles en als je niet zoveel contact meer hebt, ben je niet overal van op de hoogte en groei je uit elkaar. Expats verwachten dat iedereen alle tijd voor ze heeft in hun eigen land en dat kan natuurlijk niet; we hebben immers allemaal een eigen leven met de nodige verplichtingen.

De autoverzekering moest weer voor een jaar betaald worden, maar het bedrag is een stuk lager dan vorig jaar. De garage waar ik de dobbelsteen heb gekocht is ook agent voor autoverzekeringen en ik heb eerst vriend Michael maar gevraagd waarom de premie zoveel minder is. Hij had in de veertig jaar dat hij ook autoverzekeringen regelt nog nooit iemand gehad die zich zorgen maakte omdat ze minder premie moest betalen! Ik heb nu een schadevrij jaar dus ik krijg 25% korting en omdat ik 50 ben geworden, krijg ik nog eens 10% 'seniorenkorting'! Dat is toch mooi meegenomen. Als ik nu nog een jaar schadevrij rijd, krijg ik nog eens 25% korting en dan heb ik het maximum van 60%. Niet slecht als mij dat in twee jaar lukt met de manier waarop ze hier rijden!

Ik heb de sleutel gekregen van de deur naar de tuin en aan het eind van de middag zit ik daar heerlijk te lezen onder de sinaasappel- en citroenbomen. Ik zit daar nu ook dit stukje te tikken. Er groeit ook munt waar ik zoveel van mag nemen als ik wil. Ook kan daar straks in de winter de was beter drogen.

Ik heb nu een bank gevonden waar het makkelijker is om een zakelijke rekening te openen. Ik wacht op de Residence Permit, die ik hopelijk in september krijg en dan kan ik weer verder. Ook al heb ik met het bedrijf niets gedaan, toch moet er een audit opgesteld worden door een accountant. Dat is weer een hoop papierwerk en eindelijk ben ik erachter waarom het hier zo stroef gaat zodra ik iets wil regelen wat met financiŽn te maken heeft: Malta staat bekend als een belastingparadijs en dat is zeer aantrekkelijk voor het witwassen van crimineel geld. Een van de banken heeft zich daar vrij recent enorm mee in de vingers gesneden en daarom zijn er nu zulke strikte regels. De accountant zei dat er vanwege dat witwassen zelfs een zwarte lijst is met een aantal landen. Gelukkig staat Nederland daar niet op!

Ook ben ik bezig geweest bij het water- en elektriciteitsbedrijf te registreren dat dit huis nu weer bewoond is. Het stond geregistreerd als tweede woning en dan betaal je de hoofdprijs voor water en elektriciteit. Samen met de eigenaar heb ik een verzoek ingediend om dat te wijzigen omdat ik er nu woon en het mijn enige woning is. Er is een commissie die hierover gaat en binnenkort hoor ik het besluit. Niemand vertelt je zoiets; ik ben er door een Maltese website voor huurders op Facebook achter gekomen. En zo gaat het in dit land wel met meer dingen .......



Mijn eerste jaar op deze rots

07:49, 29/6/2015 .. 1 comments .. Link

Wat vliegt de tijd: ik ben hier alweer een jaar. En wat voor een jaar: met "ups and downs".

Het voelt net of ik weer op kamers ben gaan wonen en alles weer zelf moet ontdekken. Vroeger had ik dan nog een ouderlijk huis waar ik op kon terugvallen, maar dat is er nu niet.

Echt alles is anders: zelfs naar de supermarkt gaan is anders. Natuurlijk herken ik wel enkele producten door de bekende verpakking maar hier wordt het verkocht onder een andere naam. Ik heb nog steeds mijn draai niet gevonden met koken. Met de auto weggaan is zeker anders want het is hier links rijden. Ik moest mijzelf ook erg de tijd geven om overal aan te wennen: ook alle indrukken die ik steeds krijg, waar ik ook naartoe ga of wat ik ook doe. Daarom blijf ik ook soms een dag thuis om alles te verwerken.

Verder heb ik het enorm getroffen met de familie van wie dit huis is. Ik hoor hele nare verhalen hoe er met huurders wordt omgegaan en hoe nieuwsgierig Maltesers zijn, maar tot nu toe gaat het erg goed. Tussen de buren en mij gaat het steeds beter. Het is voor beide partijen nieuw en we leren van elkaar. De kindertjes in de straat vinden het erg leuk dat ze nu een rare Hollandse buurvrouw hebben om hun Engels mee te kunnen oefenen. Af en toe zet ik Andrť Hazes op met volume twintig en alle ramen en luiken open en zo zitten de buren nu iedere avond tot laat op klapstoeltjes in de straat met elkaar te kletsen en te roddelen.
Het is ook heel leuk dat in dit stadje winkeliers mij nu herkennen en een praatje maken en nu ze weten dat ik hier woon betaal ik hetzelfde als de Maltesers en niet meer de "buitenlander prijs".

Ook zie ik nu hoe belangrijk en fijn het is dat ik een groep heb gevonden bij wie ik mij prettig voel. Het zijn ook expats, weliswaar wonen zij hier allemaal al een aantal jaren, maar ik kan hen dingen vragen die voor expats belangrijk zijn om te weten. Het is ook leuk dat ik met een van hen meer contact heb en de koffieochtenden en lunches zijn altijd erg gezellig. Nu ik lid ben van de Engelse Club is het gemis van mijn vrienden in koud-kikkerland ook minder.
Met mijn hometrainer ben ik helemaal gelukkig, want zo mis ik het fietsen minder en ik probeer iedere dag minstens een half uur te fietsen (zelfs in 31 graden), maar zoals jullie op de foto's zien helpt dat niet echt tegen de kilootjes! Ach ja, die overgang ook .....

Met de meeste dingen loopt Malta 30 jaar achter, maar de mentaliteit is hier anders dus verandering zou waarschijnlijk geen verbetering zijn. Ze weten wel dat in andere landen dingen beter geregeld zijn, daar zijn ze erg goed van op de hoogte. Ik merk ook dat veel jongeren hebben gereisd of stage hebben gelopen in het buitenland, dus zij zien ook wel het verschil en ze horen veel van vakantiegangers. Op tijd komen en je aan een afspraak houden, is iets wat ze hier bijvoorbeeld niet kennen.
Veel expats ontvluchten het eiland af en toe een tijdje omdat ze dan schoon genoeg hebben van de lompheid en het egoÔsme, maar ik heb er nog geen last van gehad. Ik denk ook dat het beter is als je hier iets te doen hebt: een baan, vrijwilligerswerk, sport, hobby, wat dan ook en je moet geÔnteresseerd zijn in cultuur en geschiedenis; anders ga je je vervelen en is dit eiland echt te klein.

Het is hier een prima combinatie van oost en west, misschien dat ik mij hier daarom zo thuis voel. Iemand zei laatst tegen mij: "Maltesers zijn katholieke Arabieren of Arabische katholieken" en ik denk dat dat wel klopt. Ook het Mediterrane tempo was even wennen, maar ik vind het heerlijk.
Eťn op ťťn zijn ze heel aardig, maar in een groep kunnen ze heel vervelend zijn, zoals in het verkeer. Ook is het jammer dat alle grote leuke evenementen die hier worden georganiseerd maar voor een dag of avond zijn en niet meer. Heel Malta komt daar dan op af en dat is veel te druk. Maltesers vinden het heerlijk om te slenteren, te eten en bekenden tegen te komen. Natuurlijk met twee buggies een smal middenpad blokkeren en even lekker kletsen, zodat niemand er meer langs kan. Rekening houden met een ander is hier een bijzonder fenomeen; ze hebben het gewoon niet geleerd. Geld is voor hen het allerbelangrijkste: ze willen altijd meer. Ze vertrouwen niemand, zelfs niet een eigen broer of zus; ik schrok ervan toen ik het hoorde, maar zo is het hier nou eenmaal. Ik moet dus ook leren om Maltesers nooit te vertrouwen.

Ik besef heel goed dat ik in een luxepositie verkeer om dit te kunnen doen. Bijna iedere dag realiseer ik mij dit en ik ben er ook erg dankbaar voor.
In je eentje emigreren is echt niet altijd even makkelijk en leuk en ik mis mijn vrienden, maar ik heb hier wel veel vaker dat verliefde, gelukkige gevoel. Geen idee hoe mijn situatie over een jaar is en of ik dan al zakelijk iets heb opgezet, maar dit eerste jaar had ik voor geen goud willen missen en ik heb geen moment spijt van deze grote stap gehad. Dus vol verwachting op naar het tweede jaar!



Eindelijk zomer

10:35, 14/5/2015 .. 0 comments .. Link

Het huis is nu echt wel een beetje mijn huisje met de eigen spulletjes. Schilderijen enz. zijn opgehangen. Nu ik gesetteld ben is het wel wat rustiger en nu heb ik meer tijd om op zoek te gaan naar een geschikt pand. Tussendoor heb ik dat natuurlijk af en toe gedaan. In een benedenwoning is het ook iedere ochtend een verrassing wat ik in de keuken vind: regenworm, hagedis, duizendpoot of een gewone spin! Gezellig met al die huisdieren.

Voor het huis, tegen het muurtje van het terras, half op de stoep staat iedere middag een auto of busje geparkeerd. Ik heb aan de politie gevraagd wat te doen, want ik vind het heel vervelend en vorige week kon ik het huis niet eens in zonder de auto te beschadigen. Ik geloof dat het ook niet mag. De agent antwoordde dat ik naar de gemeente moest gaan en met hen moest overleggen of er een dubbele doorgetrokken gele streep geschilderd kon worden, maar hij zei er meteen achteraan dat dat in dit land toch niet zou helpen: beter om twee paaltjes neer te zetten!

Ik heb in januari een pand gezien, maar ik vond het nogal groot en iets in mij zei dat ik het niet moest doen. Het is voor 10 jaar gehuurd door een Turk voor verkoop van kebab, maar hij wil terug naar Turkije. Hij wil het nu onderverhuren totdat zijn contract afloopt. De makelaar vertelde mij dat de eigenaar hiervan op de hoogte is en dat het hem niet uitmaakt wie er in komt; ik vond dat heel vreemd, want hij heeft zelf een stukje verderop een tea-/lunchroom met o.a. taarten, gebakjes en lichte maaltijden. Het werd net vijf minuten na mij weggekaapt door twee Belgen die er een coffeeshop van wilden maken met o.a. Brusselse wafels en ik heb nog overwogen om samen met hen iets te doen. Ze hebben het helemaal opgeknapt: o.a. de keuken eruit, waardoor het groter is en nu mogen ze niet opengaan van de eigenaar. De borden zijn al van de pui verwijderd. Hij wil natuurlijk geen concurrentie in koffie/thee met iets zoets zo dichtbij zijn eigen tent. De Belgen hebben veel geÔnvesteerd en dat krijgen ze nooit meer terug. En wie is daar nu voor aansprakelijk? Zo gaat dat hier dus: je kan niet eens een makelaar vertrouwen, want die denken alleen aan hun commissie, mede omdat ze geen salaris krijgen. Je moet zuiver op je gevoel af gaan. En als deze Belgen hadden willen verifiŽren bij de eigenaar waren ze te laat geweest, want het is een uitstekende locatie.

Met de Engelse Club is het heel gezellig; er wordt veel georganiseerd of ze doen zelf met een groep iets. Ik had laatst een afspraak met een van hen om op een terrasje bij te praten en voordat ik het wist zaten we met ons achten te lachen en te lunchen onder een grote parasol. We hebben standaard minimaal twee afspraken per week en in de zomer gaat een groep iedere dag aan het eind van de middag in zee zwemmen. Het is allemaal geheel vrijblijvend of je mee wil doen.

Ondertussen is de zomer echt begonnen. Van expats die hier al jaren wonen hoorde ik dat ze nog nooit eerder zo'n natte winter hebben gehad en dat de stijging van temperatuur meestal veel geleidelijker gaat. De witte en lichtroze oleander begint uit te komen en hier en daar ook de rode en de donkerroze. Je ziet ze echt overal. Er worden weer allerlei buitenactiviteiten georganiseerd. Ik was hier nog niet in april geweest, maar dat is zeker de mooiste maand met al het groen en de bloemen.



Uitdagingen

14:54, 14/3/2015 .. 0 comments .. Link


Het is een uitdaging om in een typisch Maltees straatje met alleen maar Maltesers om mij heen als buitenlandse mijn terrein af te bakenen en mijn draai te vinden. In dit huis heeft jaren niemand gewoond en iedereen moet er aan wennen dat dat nu wťl het geval is. Ook vond de oude baas die hier vroeger woonde het heel gezellig als men op zijn stoepje kwam buurten in het zonnetje: hij zette dan thee en als het te warm werd verhuisde de hele groep naar de schaduw aan de overkant. Dus kwam ik vorige week thuis van boodschapjes doen en daar zaten buren in het zonnetje op mijn stoepje te kletsen; eentje zat zelfs tegen mijn voordeur geleund een sigaretje te roken. Ik heb even met ze gekletst en ben toen naar binnen gegaan, maar ze bleven gewoon zitten; keken door de brievenbusklep wat ik uitspookte. Toen heb ik toch maar gezegd dat ik dat niet wil hebben en de brievenbus heb ik meteen afgeplakt. Ik woon hier nu en ik wil mijn privacy en daar waren ze niet zo blij mee. Met name veel vrouwen en gepensioneerde mannen hebben niks te doen en vinden het heerlijk om te roddelen met buren en vrienden. Maltesers zijn ook heel nieuwsgierig en weten alles van je. Geef ze een vinger en ze nemen je helemaal tot en met je kruin! Ik weet dus dat ik afstand moet houden.
Het zal ook wel een hele happening in de straat worden als de container met de inboedel komt: ben benieuwd of ze allemaal hun klapstoeltje erbij halen, gaan kijken hoe dat in zijn werk gaat en commentaar gaan leveren. Waarschijnlijk hebben ze dat nog nooit eerder meegemaakt. De verhuizer zet een dag van tevoren borden neer dat er niet geparkeerd mag worden. Meestal worden deze borden hier genegeerd, dus ik moet even zien of dat gaat lukken.

Deze straat maakt een knik en ik woon aan het eind van het ene deel. In het andere deel is een burenruzie. Er wordt hier namelijk soms keiharde muziek gedraaid met een flinke bas erin. Omdat er een parkeerprobleem is, heb je vaak garages waarboven woningen zijn gebouwd of je hebt flats met parkeerplaatsen eronder, maar dan zonder kelderberging. Dit is ook geen aantrekkelijk straatje met bijna allemaal garages en daarboven de woningen. Nou was er blijkbaar een tijdje geleden een garage 'te koop', maar de eigenaresse, die hier niet woont, wilde het niet verkopen aan de bewoonster erboven. De zus van de eigenaresse woont aan de overkant van haar garage en iedere keer dat zij haar zus bezoekt, draait de boze bewoonster nu dus keiharde muziek! En daar mogen wij allemaal van meegenieten. Hoe kinderachtig kan je zijn. Heb je echt niks beters te doen dan op te letten wanneer de ene zus op bezoek gaat bij de andere zus?

Een paar dagen geleden zat ik buiten in het zonnetje en toen kwam de oudste zus van de eigenaar van dit huis even praten. Na een paar minuten werd er een paar huizen †verderop vanaf een balkon in het Maltees tegen haar geschreeuwd over een dagtripje naar Gozo dat zij volgende week met een groep van de kerk gaan maken. Wij praten geen van tweeŽn hard, maar deze buurvrouw had gewoon door wat er gaande was. Ach ja, het is even wennen. Maar ik trek mij nergens wat van aan, ik heb al genoeg aan mijn hoofd.

De dobbelsteen ging een paar dagen naar de garage voor reparatie van de schade. Ik kreeg een huurauto mee, maar dat was een schakel. Dat was ook weer even wennen: al hortend en stotend reed ik naar huis. Twee dagen later wilde hij niet starten, terwijl ik allemaal afspraken had en tussendoor de dobbelsteen weer moest ophalen. Er kwam een pechdienst die mij wilde afzetten waar ik maar wilde, maar dat kwam niet goed uit qua tijd, dus ik heb een deel van het programma weer met de bus gedaan. Met de bus duurt het allemaal langer en toen ik de dobbelsteen ging halen moest ik heel nodig naar de WC. In de werkplaats, langs stellingen met motorkappen, spiegels, bumpers, autobanden, in een verflucht ergens achterin een keurig WC-tje. Hij ziet er weer als nieuw uit, dus ik rijd weer heel voorzichtig. Soms heb ik het gevoel dat mijn geduld enorm op de proef wordt gesteld in dit land.
Nu ik een vast adres heb, ben ik lid geworden van de British Residents' Association; ook met een andere nationaliteit kan dat. Het is opgesplitst in regio's en er worden †regelmatig allerlei sociale dingen georganiseerd. Komende dinsdag hebben we de maandelijks koffieochtend met een spreker, hier dichtbij. Ben benieuwd. Ook ben ik lid geworden van Internations. Zij organiseren ook van alles en daar kan ik mij inschrijven voor een evenement dat mij leuk lijkt; ik betaal dan minder of helemaal niks.†



Huisje en zo

10:34, 23/2/2015 .. 0 comments .. Link

Malta is maar twee keer zo groot als Texel en het ligt in de Middellandse Zee. Dus ......... dat sommige mensen denken dat het bij ItaliŽ hoort of een Grieks eiland is, kan ik nog volgen. Maar ......... dat een vakantiekaart uit Vietnam er twee maanden over doet om hier te komen en opengestoomd is, dat een pakket uit koud-kikkerland via China hier zes weken later is en dat een verjaardagskaart een omweg maakt van vier maanden naar Lusaka (Zambia), vind ik toch wel vreemd! Nou nog iets via Noord- en Zuid-Amerika en ik heb alle continenten gehad! In de VS is een plaatsje Malta, dus het zou zomaar kunnen.

Ik heb voor de komende drie jaar dus woonruimte gevonden meer naar het centrum toe van dit stadje. Het is het ouderlijk huis van de eigenares van de flat. Toen haar vader in 2010 overleed kregen alle kinderen twee woningen. Dit huis met alle meubels was voor haar broer en zij en haar zus wonen om de hoek; hun achtertuinen grenzen aan mijn achterplaatsje. Het is net helemaal opgeknapt en ze wilden het voor langere tijd verhuren. Het is een echte Maltese benedenwoning en haar vader heeft het zelf 60 jaar geleden gebouwd op zijn land, want hij was boer. Hierachter zijn ook sinaasappelbomen, maar daar mag ik niet komen, want wij willen allemaal onze privacy. Bij het ondertekenen van het huurcontract kwam steeds via de achterdeur een ander familielid even binnenwippen om mij te verwelkomen: jongste zoon, kleindochter en schoondochter. Het ging heel chaotisch, deed mij een beetje denken aan de familie in "While you were sleeping". Heel aardig en hartelijk; ze zien mij nu als een lid van de familie. Er staat zelfs een fles champagne in de ijskast, dus wie hier het eerst komt logeren krijgt champagne met Mediterrane borrelhapjes.

Ik heb in de flat heerlijk acht maanden gewoond, maar er is een groot nadeel aan een gebouw dat zo nieuw is. Je koopt hier een nieuwe woning "shell", d.w.z. dat alleen de muren staan en verder moet je alles zelf uitzoeken en laten doen. Dus: deuren, kozijnen, badkamer, keuken, vloer en muren. Men koopt een woning, maar moet nog sparen om alles te laten doen en dat kan jaren duren. Een aannemer die alles voor je doet en regelt bestaat hier niet; je moet dus voor alles apart iemand zoeken. Ook hebben deze werklui meerdere opdrachten tegelijk en dan zie je ze dagen niet en dat houdt het werk van een ander weer op. Dat betekent dat ik al die maanden werkzaamheden om mij heen heb gehoord, ook op zon- en feestdagen. Het elektriciteitsbedrijf komt ook alles controleren voordat je wordt aangesloten. In de flat naast mij waren ze af en toe bezig en ik heb ze voor het eerst gehoord toen ik er net een week was; het is nůg niet af! Drie flats zijn nog niet verkocht en die hebben dus ook geen echte voordeur, maar een stuk hardboard met een hangslot. Met een beetje wind tochtte het dan ook in het portiek en je hoorde de wind gewoon loeien als in een spookkasteel.

De laatste Grootmeester van de Johannieter Orde heeft dit plaatsje in 1797 stadsrechten gegeven en als dank hebben zij een arch gebouwd, naar hem vernoemd: Von Hompesch Arch. Vroeger ging je er waarschijnlijk te paard onderdoor of met paard en wagen, maar nu is het een rotonde.

Ik had zakelijk een aanbetaling gedaan voor een ruimte om de juiste vergunning aan te vragen, maar nadat een architect had aangegeven dat het in een niet al te beste staat was, zag ik er vanaf. Nu wil de eigenaar de aanbetaling niet teruggeven. Van een Maltese vriendin kreeg ik de naam van een advocaat en nou blijkt het een voormalige Minister van Justitie te zijn. Als de eigenaar nou niet schrikt zodra hij het briefpapier ziet en mij onmiddellijk terugbetaalt ....

Er zijn hier twee politieke partijen: de Nationalist Party en de Labour Party. De NP is 30 jaar aan de macht geweest en sinds 2 jaar is de LP aan de macht. Iedereen was vol verwachting wat de LP zou gaan doen, maar nu vindt men dat dat tegenvalt. Tot nu toe hebben ze nog niets ernstigers gedaan dan de NP in de 30 jaar ervoor, dus men accepteert het nog. Je merkt wel dat men teleurgesteld is, want wat is het alternatief? Het gesjoemel en de vriendjespolitiek zijn gebleven of zelfs toegenomen en dat had niemand verwacht. Reacties op artikelen in kranten monden vaak uit in een verhitte discussie tussen een aanhanger van de NP en een aanhanger van de LP en vaak vergeten ze in het heetst van de strijd waar het artikel eigenlijk over ging! Het zijn soms net kibbelende kinderen.



Change of plans

20:09, 2/2/2015 .. 0 comments .. Link

In verband met de aanrijding ben ik bij de verzekering langs geweest, bij Glen. Ik heb in mijn leven toch aardig wat archieven gezien, maar zoveel stapels dossiers tot aan het plafond was zelfs voor mij nieuw. Glen zei dat het allemaal aanrijdingen waren en dat hier teveel auto's zijn: 320.000 op 440.000 inwoners! De hele afdeling zei in koor dat ze hier roekeloos rijden. Aardige jonge vent die zijn werk goed doet; dat kom ik hier niet zoveel tegen. Service en klantvriendelijkheid zijn vaak ver te zoeken. Ik geloof dat het ze niet wordt geleerd, maar vrienden die hier al langer wonen zeggen dat ze zich minderwaardig voelen ten opzichte van buitenlanders. Dat stamt nog uit de tijd dat de Engelsen het hier voor het zeggen hadden. Het valt mij bij banken op dat ze heel veel heen en weer lopen met paperassen en dat lijkt mij niet zo efficiŽnt en vaak moet alles getekend worden door de leidinggevende wat ook weer tijd kost. Soms lijkt het wel of ze niet gemotiveerd zijn. Misschien omdat ze niet genoeg verantwoordelijkheid hebben of omdat de salarissen niet zo hoog zijn?
De dobbelsteen moest dus een nachtje in de Toyota garage blijven voor de schade-expert. Daar ook: de receptioniste bleef maar naar de werkplaats lopen en wij maar wachten. Toen ik de dobbelsteen de volgende dag ging halen, had hij er geen zin meer in. Gelukkig gebeurde het daar: de accu was leeg en ze hebben hem weer aan de praat gekregen. Het zat mij toch niet lekker en aangezien ik altijd tank bij de garage waar ik hem heb gekocht, heb ik meteen gevraagd of ik een nieuwe accu nodig heb. Ik werd doorgestuurd naar Tommy (gespecialiseerd in accu's en airco's), schuin tegenover de benzinepomp in een smal steegje van een zijstraatje: links en rechts garageboxen, busjes, een grote brandweerauto, boten op trailers, en daar tussendoor moest ik mijn autootje manoeuvreren, zonder nůg meer krassen te krijgen. In ťťn garage een autospuiterij en in een van de andere garages inderdaad Tommy. Mannen in overalls en met smeerhanden en volgens mij stonden ze op de laptop naar een pornofilm te kijken (ik hoorde allerlei rare geluiden) en toen ik dichterbij kwam, werd het ineens weggeklikt en ging iedereen braaf aan het werk! Tommy is een lieve oude baas die alles heeft doorgemeten en ik vertelde dat ik zijn naam van the boys aan de overkant had gekregen en dat ik de auto daar ook had gekocht. Ik kreeg zijn kaartje en als ik ooit problemen heb kan ik hem bellen en dan komt hij meteen een nieuwe accu brengen. En toen ......... moest ik achteruit het steegje uit langs de brandweerauto, tussen twee busjes door en dat zag ik niet zitten, dus heeft Tommy het vlekkeloos gedaan. Toen hij instapte begon zijn hondje te piepen, want ze dacht dat hij zonder haar wegging, dus hondje moest 30 meter mee in de auto en ik liep ernaast! Wel fijn om te weten dat hij altijd kan helpen.
Verder heb ik de plannen iets omgegooid: ik ga eerst een flatje zoeken en settelen en dan ga ik verder met het zakelijke. Omdat ik het groene en rustige deel van Malta het prettigst vind, ga ik daar zoeken. Ik kan altijd de drukte opzoeken als ik dat wil. Nu ik een autootje heb, merk ik hoe dichtbij alles eigenlijk is. Vanaf Valletta naar huis is maar 20 minuten, terwijl ik in een heel ander deel van Malta woon. Ik heb meer tijd nodig om te wennen aan het geren, gevlieg en gebel om mij heen. Ook is Malta een mannenwereld en het is toch een uitdaging om hier als buitenlandse vrouw zaken te doen. Een flatje zoeken en settelen zie ik niet als weggegooide tijd, omdat ik toch weer nieuwe plaatsen en straten ontdek en ook nieuwe mensen ontmoet. Voor mij is het beter om eerst privť rust te hebben.



Het begin van 2015

22:52, 17/1/2015 .. 0 comments .. Link

En ja hoor: de eerste aanrijding is een feit! Op de parkeerplaats van de LIDL (of all places). Met een Italiaan die Engels sprak met een zeer zwaar Italiaans accent. Het was gewoon lachwekkend, maar ik heb mij ingehouden. Hij wist, net als ik, niet wat we nou moesten doen. Op mijn verzekeringspapieren staat heel duidelijk alles dus dat hebben we maar stap voor stap gedaan. Een uur op de politie gewacht, want op een zaterdag is er voor zoiets maar ťťn politieauto voor deze regio. De politie heeft foto's genomen en een rapport opgemaakt en zij sturen dat naar de verzekeringen op. Wij hebben het nummer van het rapport en dat moeten wij allebei doorgeven aan de verzekering en dan hoor ik wel hoe het verder gaat. Hij ging achteruit uit een parkeervak en ik reed er achterlangs op zoek naar een plekje. Mijn linkerkant heeft krassen en zijn achterkant heeft een lichte deuk en krassen. Hij had spullen voor de diepvries gekocht, dus ik denk dat zijn vrouw hem bij de voordeur opwachtte met de mattenklopper! Dit is natuurlijk peanuts vergeleken met de twee verkeersdoden die hier dit jaar al zijn gevallen. Het is gewoon te bizar voor woorden: beide ongelukken waren niet nodig geweest. Een waarschijnlijk door medicijngebruik en de ander door alcoholgebruik. Er stond vandaag een lang ingezonden stuk in de krant dat de overheid dodelijke ongelukken blijkbaar maar normaal vindt: het hoort bij het leven. Daarom wordt er ook niks gedaan om de verkeersveiligheid te verbeteren. De eerste bekeuring is ook al binnen: ik reed op een busbaan en aan het einde stond een fuik. Maar dat ga ik aanvechten, want door die baan is daar een zeer gevaarlijke situatie ontstaan. Ik ben er zo langzamerhand aan gewend: aan het begin van het jaar heb ik altijd vervelende dingen en tegenslagen.

Het zoeken naar een geschikt pand is even op een laag pitje. Ik ben aan het bekijken of ik op een andere manier producten uit NL kan distribueren. Er zijn meerdere mogelijkheden die mij misschien beter liggen en hier misschien ook aan zouden slaan. Ik heb Maltese vrienden die mij kunnen adviseren. Wťl heb ik mij opgegeven voor een cursus van een dag "Food Handlers Training". Zelfs als je serveerster op een terrasje bent, moet je een certificaat halen, al vraag ik mij of het ooit wordt gecontroleerd.†

Huisartsen zitten hier achterin een apotheek. Je kan altijd binnenlopen waar je maar wil. Het nadeel is dat een huisarts jou dus nooit goed leert kennen en er is ook nergens een dossier. Het enige wat je kan doen is het zelf bijhouden. Ik heb ook nog geen vrouwelijke huisarts ontdekt. Er zijn ook geen vaste bedragen voor consulten of advies. Iedere arts, advocaat, architect, notaris, enz. kan vragen wat hij wil. Ik heb al gehoord dat prijzen enorm uiteen lopen. In de toeristische plaatsen is alles duurder, dus als je naar de tandarts gaat, kan je dat beter in een niet-toeristische plaats doen. En als ze denken dat je een toerist bent is de rekening helemaal hoog, want dat kan je toch bij de reisverzekering declareren.

Malta heeft geen gasleidingen. Wij kunnen ook geen modder of water in de leiding krijgen! Koken is dus elektrisch of met een gasfles: LPG, het ruikt ook anders. Voor het warme water heeft iedereen een boiler. 's Ochtends vanaf 7 uur hoor je de vrachtauto al toeterend door de wijken rijden met de nieuwe gasflessen. Dan weet je wanneer je snel naar buiten moet met de lege gasfles en dan koop je een volle fles voor ongeveer 20 euro. Ik heb een half jaar gedaan met een fles en het gaskacheltje heeft er ook een, dus dat zou betekenen dat ik aan gas 60 euro per jaar kwijt ben.†

Toen ik hier net was heb ik voor het hele seizoen kaarten gekocht voor de filmopera in Valletta. En toen kreeg ik ook nog eens 25% korting. Er kunnen maar 100 mensen in de zaal en dan zien we op een groot scherm een opera rechtstreeks uit de MET in New York. Voor de kenners: gisteren "The Merry Widow" met Renťe Fleming. Het was geweldig. Meestal is het merendeel in de zaal expats, maar nu in de winter valt het mij op dat er meer Maltesers in de zaal zitten. Veel keurig opgetut en ik zie de mooiste en duurste bontjassen. Af en toe ga ik naar een concert, want daar genoot ik in koud-kikkerland ook zo van.

De Maltese les is moeilijk maar we hebben wel een gezellige groep. Over een paar weken gaan we lezen en vertalen. Het is heel serieus, maar er is ook altijd tijd voor een grapje. Ook daar een Italiaanse met een zwaar accent. Als ik binnen een half uur nog niks geks heb gezegd, vraagt juf Jessica bezorgd of het wel goed met mij gaat, waarop ik dan antwoord dat ik nog 2,5 uur de tijd heb!

Alles gaat heel erg in golfbewegingen en daar moet ik nog steeds aan wennen: ups and downs. Ik mag hier blijven wonen zo lang ik wil, want de eigenares is heel blij met mij. Ik moet gewoon de tijd nemen om de juiste beslissing te nemen.



December in Malta

15:41, 18/12/2014 .. 0 comments .. Link

We zijn hier volop in kerststemming. De hele maand is hier al van alles te doen: circus, kerstmarkten, (levende) kerststallen, bijzondere kerkdiensten, Christmas Carol singing, toneel, film, enz. Echt overal versiering en in veel winkelstraten galmt kerstmuziek. Maltesers sparen het hele jaar om met Kerst eens flink uit te pakken. Als je ook ziet met hoeveel dozen en tassen ze uit Valletta komen op weg naar bus of auto ..... Zelfs op een doordeweekse dag is het overal erg druk. Van de werkgever krijgen velen een kadobon als kerstpakket. Alleen Eerste Kerstdag is hier een vrije dag en veel mensen gaan naar de nachtmis op de 24e en daarna met elkaar nog ergens iets eten en drinken. De 25e wordt vaak met de familie gevierd: bij (schoon)ouders dineren of naar een van de grote hotels. Tijdens Oud en Nieuw is er o.a. in Valletta een enorme happening, maar dat is pas sinds een paar jaar. Als je zou willen, zou je de hele maand iedere avond iets leuks kunnen doen en meestal gratis. En dat allemaal in temperaturen van ongeveer 18 graden. In het zonnetje heerlijk nog zonder jas, maar zodra de zon ondergaat wordt het kil. Soms ineens onweer en een enorme bui, maar dat waait snel over. Kerstmis en Oud en Nieuw vier ik†even anders dan wat ik in koud-kikkerland altijd deed, maar omdat ik hier al twee keer eerder in december ben geweest, is het niet helemaal nieuw. Weliswaar dit jaar nog niet met de eigen nepkerstboom en tussen de eigen (kerst)spullen, maar hopelijk volgend jaar weer wel.

Inmiddels heb ik twee lessen Maltees gehad van Jessica, 22 jaar oud en bijna afgestudeerd. Ik vind dat ze het erg goed doet. Het is een lastige taal en het is nu alleen maar rijtjes leren en stampen, maar ik begin er wel meer van te begrijpen. Af en toe versta ik een woord. Ze praten hier heel snel. Ze adviseert ook om Maltese TV te kijken. We zijn met een zeer internationale groep: Italiaanse, Schot, Amerikaan, Albanese, Indiase, Poolse, 3 Slovenen en een Fillipijn. Ik denk dat ik de oudste ben ..... fijn! Juf Jessica gaat met Kerst een weekje naar Amsterdam, dus ik kan niks meer fout bij haar doen. Ze moet er wel aan wennen dat voor de meesten van ons Engels niet de moedertaal is en dat als ze in het Engels iets uitlegt, niet iedereen het begrijpt. Dan wordt het handen- en voetenwerk en dan komen we er meestal wel uit. Ze is heel serieus, maar er wordt ook genoeg gelachen tijdens de les die 3 uur duurt! Maltese jongeren spreken thuis een mix van Engels en Maltees en daardoor spreken ze beide talen niet goed. Daar maakt men zich hier toch wel zorgen over. Veel Maltesers kunnen het niet foutloos schrijven, omdat er letters zijn die je niet uitspreekt, maar wel moet schrijven.

Ben ook lid geworden van een sportschool met zwembad en er wordt eens in de week yogales gegeven. Ik heb de indruk dat in het gebouw mensen wonen die moeten revalideren en dus ook gebruik van het zwembad maken. Er is namelijk een tillift en er zijn nog meer attributen en er is altijd een badmeester. Ook is regelmatig een fysio er met een patiŽnt bezig. Ik heb er ook wel eens gehandicapte jongeren gezien en er is een eetzaal met keurig gedekte tafels.

Vanochtend wat winterkleding bij M&S gekocht: 3 broeken en 2 katoenen truien voor 130 euro. Toevallig is er vandaag een aktie dat je bij 5 artikelen 30% korting krijgt: niet slecht. Op de markt 2 pyjama's en 2 vesten gekocht en zo heb ik voor 160 euro Maltese winterkleding! Dat gebeurt hier vaker, maar dat wordt nergens van tevoren aangekondigd: korting op een bepaalde dag en je moet maar net geluk hebben en daar toevallig zijn. Je krijgt hier vaak korting: als je contant betaalt en ook als je een bedrag ineens betaalt. Kleding kopen is voor mij hier wel makkelijker dan in koud-kikkerland: de meeste Maltesers zijn net als ik klein en rond, dus dat is mooi meegenomen!

En ondertussen weer met eigenaren winkelruimtes bekijken, en weer vol goede moed naar de instantie voor de vergunning, en weer een half uur rondjes rijden om een parkeerplekje te vinden, en weer in de rij staan met voornamelijk Maltese mannen in een pand waar de tijd 30 jaar heeft stilgestaan, en weer horen dat de juiste vergunning voor die straat niet wordt afgegeven en weer op zoek naar een leuk pand met "te huur" erop. Maar, .... de aanhouder wint en er lijkt wat schot in te komen, maar daar komt begin volgend jaar hopelijk meer duidelijkheid over.



Het Mediterrane tempo

22:38, 19/11/2014 .. 0 comments .. Link

De afgelopen weken ben ik bezig geweest, weer, met winkelruimte. Het loopt iedere keer vast op de vergunning. Mij wordt afgeraden om te investeren in huurruimte en als de eigenaar niet bereid is e.e.a. aan te passen, gaat het niet door. Zo langzamerhand heb ik 14 panden bekeken. Nu is het weer wachten op de eigenaar. Hier is men gewend om met instanties te ritselen en te regelen, maar ik wil alles volgens het boekje doen. Bovendien wordt er steeds voor gewaarschuwd om alles schriftelijk vast te leggen, want bij mondelinge afspraken ontkent iedereen alles later als er ellende van komt. En dan zit ik met een huurcontract opgescheept voor een aantal jaren, maar ik kan niet de producten verkopen die ik wil. Het is dus weer gewoon wachten. Ondertussen ben ik wel al bij een advocate geweest en bij een accountant. Ook heb ik iemand gevonden die mij wil helpen met het ontwerpen van een logo. Zij vond dat de naam van mijn bedrijf niet alles omvat wat ik wil verkopen, dus misschien komt er nog een naamswijziging. Toen suggereerden mensen om vanuit een camper/trailer te gaan verkopen en vandaag ben ik daarvoor bij de desbetreffende instantie geweest. Nadeel hiervan is dat ik niet binnen 50 meter van een andere winkel in voedingsmiddelen mag gaan staan. Ook is er voor alle wekelijkse markten in de diverse steden een wachtlijst van 4 jaar. Daar moet ik dus nog even goed over nadenken. Met andere woorden: het duurt nog wel even voordat er centjes binnen gaan komen! Het ziet er dus ook niet naar uit dat ik met Kerst tussen de eigen spullen zal zitten. Nou is dat niet heel erg, maar ik ben nu op zoek naar wat winterkleding. Het is hier nog 22 graden, maar je ziet regelmatig Maltesers in truien en winterjassen lopen, dus alles zal snel uitverkocht zijn. Er is al Kerstversiering en in de winkelstraten hoor ik al Kerstmuziek. Wel heel vreemd met deze temperaturen.

Ik ben ook al voor de halfjaarlijkse controle bij de tandarts geweest en dat lijkt wel een minikliniek. Aardige man, maar hij begreep totaal niet hoe ik met mijn uiterlijk zo'n achternaam kan hebben. Daar moet ik hier weer aan wennen: mensen kennen mij niet en vragen naar mijn achtergrond vanwege die aparte naam.†Voor het eerst in mijn leven ben ik aangehouden door een motoragent: ik kwam uit een eenrichtingsweg. Ik had er geparkeerd en was omgekeerd en dat mocht niet. Hij reed net langs, sh..! Toen heb ik gezegd dat ik hier het blauwe bord met de witte pijl nooit zie en vaak niet begrijp of het nou een eenrichtingsweg is of niet, dus ik had het hier ook helemaal niet door. Hij gaf mij volkomen gelijk, in Malta gebruiken ze dat bord niet, dus ..... geen bekeuring!

Maltesers zijn bij een eerste afspraak eerst wat verlegen; kijken de kat uit de boom. Als ik dan iets raars zeg, is het ijs ook meteen gebroken. Het helpt ook altijd als zij wel eens in NL zijn geweest of er is iemand in de familie met een Nederlander getrouwd. Nederlanders hebben hier een goede naam; men doet ook graag zaken met Nederlanders: wij zijn op tijd op afspraken en wij komen onze afspraken ook altijd na. Hier in de flat ook: in het begin was iedereen nogal achterdochtig (ik ben de enige buitenlander) maar vanaf het begin groet ik iedereen heel beleefd en nu beginnen zij er eindelijk na vier maanden aan te wennen. Het oudere Maltese stel hiernaast begint ook te ontdooien! Nou, nou, ook hiermee blijkbaar het Mediterrane tempo.

Ik kijk iedere week weer naar "Ik vertrek" en het is heel vreemd om te zien dat ik al meerdere stadia van een emigratie heb doorlopen. Wel valt het mij op dat alles regelen in een Mediterraan land inderdaad niet zo snel gaat. Net als ik, dacht iedereen van tevoren dat het sneller zou gaan. En ook ik moet mij soms nog steeds realiseren dat het echt is en dat ik hier nu woon: met alle ups en downs. Dat zal wel zo blijven zo lang ik geen winkelruimte heb gevonden en een flatje daar in de buurt kan huren. Hoe chaotisch, stoffig en plakkerig het hier ook is en hoezeer Maltesers ook discrimeren en voordringen: het is een heerlijk eiland en ik heb geen moment spijt van deze stap gehad. Ik vind het nog steeds heel vreemd om op het vliegveld rond te lopen en niet zelf te vertrekken, maar in mijn eigen auto naar huis te rijden; dat blijft om de een of andere reden emotioneel.



Gozo

20:01, 25/10/2014 .. 0 comments .. Link

Na zeven maanden hectiek: woningen, verhuizing, koffers, auto's, instanties, zowel in koud-kikkerland als in Malta, en afscheid van iedereen in NL, leek een midweek Gozo mij wel een goed plan. Een groen eiland 7 bij 14 km en maar 20 minuten met de ferry van Malta; en toch was het echt een vakantie. Heerlijk rondgereden en op terrasjes gezeten. Twee dagen was dat mogelijk en daarna had ik iedere dag windkracht 8. Ook museum- en kerkbezoek. Alles is ieder weekend volgeboekt, omdat veel Maltesers er dan zijn. Voor de ferry staat een lange file op vrijdag- en zondagavond. Er is ooit onderzocht of het mogelijk was een brug te bouwen, maar dat was toen financieel niet haalbaar. Ik heb gehoord dat deze nieuwe regering nu weer een onderzoek hiernaar laat doen. Zou voor iedereen wel praktischer zijn: vooral voor de Gozitanen die in Malta werken. Ze zouden dan een soort tolheffing kunnen vragen, want nu moet iedereen toch ook betalen. Gozitanen hebben sowieso een andere ID-kaart en krijgen korting.

Toen ik op mijn verjaardag op een bankje een ijsje zat te eten terwijl ik naar de hoge golven keek, kwam er naast mij een leuk Engels stel zitten: Sarah en Miles. Zij logeerden in hetzelfde hotel als ik, hadden de kamer tegenover mij. Ook toevallig: zij was maandag 40 geworden. Zij komen om het jaar naar Malta en Gozo en adviseerden mij om een keer koffie te gaan drinken in een heel duur hotel bijna aan de kust, want het uitzicht was er zo mooi. De volgende dag heb ik dat gedaan. Bij dat hotel is een zijweggetje, waar allemaal vrachtauto's waren geparkeerd, dat was afgezet en er zaten twee bewakers voor. En ja hoor: o.a. dat weggetje leidt naar het strand waar de film wordt opgenomen met Angelina Jolie en Brad Pitt. Ik wilde er een foto van maken, maar dat mocht niet (wat ik nogal overdreven vind). Iedereen op Gozo weet waar het is, enkele weken geleden stonden de kranten vol van foto's van het jacht dat ze het weekend hadden gehuurd met de kinderen en ik mag niet eens voor mijn vrienden een foto maken van een weggetje met vrachtauto's! Ik vertelde het later aan Sarah en Miles en die zeiden dat hij er natuurlijk geld voor wilde hebben, maar dat toen niet kon vragen, omdat zijn collega erbij was.

Op de terugweg had ik in Golden Bay, een van mijn favoriete plekjes met een prachtig uitzicht, in het zonnetje geluncht. De chips en slablaadjes waaiden over het terras vanwege de harde wind, maar ja, dan moet je maar niet op een eiland gaan wonen! Op een gegeven reed ik verder en werd ik ingehaald door een jonge Maltees, die het weer te langzaam vond gaan. Ik dacht nog: "Als dat maar goed gaat." Niet dus, want een kilometer verder had hij een ongeluk veroorzaakt. Er waren wegwerkzaamheden en er was een verkeersregelaar. Op de een of andere manier had hij die te laat gezien en om hem te ontwijken was hij frontaal tegen een tegenligger aangereden. Je zag wel zijn remsporen en ik vermoed dat de tegenligger net optrok, dus gelukkig alleen maar blikschade. Toen ik er langsreed, kwam er net politie aan. Dat is hier de regel: als je een "bumper-to-bumper" aanrijding hebt, vul je het schadeformulier samen in en als het erger is dan dat, moet de verkeerspolitie komen. Volgens mij is te hard rijden de oorzaak van veel ongelukken en dan tegelijkertijd bellen of zelfs SMS-en. En er is hier bijna nooit controle, ook 's nachts niet en dan is er vaak ook nog alcohol in het spel.

Ik kan het iedereen die van alles moet regelen in een nieuw land aanraden: even een aantal dagen vakantie houden. Je blijft heen en weer rennen en regelen, dus soms is het gewoon even nodig. Komende week alweer een afspraak en het lekkere schatje komt een paar dagen logeren. Kan tante daarna weer bijkomen in Gozo!



Geregistreerd, maar ook winkelruimte gevonden?

16:29, 9/10/2014 .. 0 comments .. Link

Eindelijk, na aardig wat panden te hebben bekeken, lijkt het erop dat ik winkelruimte heb gevonden in een zijstraat van een winkelstraat. Daardoor is de huur minder. Het was ooit een kleine gokhal, maar dat is hier nu verboden en dus zocht de eigenaar een nieuwe huurder. Het ziet er niet uit: er moet wel e.e.a. aan opgeknapt worden, maar een deel daarvan betaalt de eigenaar. De vraag is nu alleen of de vergunning van het pand toereikend is en indien niet, wie de aanvraag voor de nieuwe vergunning gaat betalen. Bovendien: hoe lang gaat de aanvraag van een nieuwe vergunning duren? Morgen afspraak met de eigenaar en de twee makelaars. Ook wil ik het contract door een jurist laten nakijken. Er stonden meer panden in de straat leeg, maar daar zijn nu ook nieuwe huurders voor gevonden. Tja, en als je heel eerlijk tegen een andere makelaar zegt dat je waarschijnlijk iets hebt gevonden, gaat hij veel harder lopen en vindt hij ineens ook een leuk pand, maar ook daar weer: is de vergunning toereikend voor wat ik wil gaan doen? Dus ook daarover morgen een afspraak met de eigenaar en de makelaar. Denk dat ik morgenavond helemaal gesloopt ben van al die Maltese mannen .......

Vroeger kon hier alles en iedereen ritselde en had een netwerk om iets voor elkaar te krijgen bij instanties. Dat is nu gewoon over, maar Maltesers denken dat alles nog op de oude manier gaat. Aan de ene kant heb ik de officiŽle instanties die aangeven wat ik allemaal moet regelen en aanvragen en aan de andere kant heb ik de makelaars en eigenaren die alles op hun manier willen doen. Bovendien veranderen regels hier iedere drie maanden, zodat ik vaak de makelaars en de eigenaren sta te vertellen welke vergunning en officiŽle documenten ik nodig heb. En daar had ik het weekend even helemaal genoeg van: ik zag het gewoon niet meer zitten. Wťl heb ik vorige week de officiŽle stukken opgehaald dat het bedrijf nu echt is geregistreerd, hoera! Ook heeft het hoofd van een van de regiokantoren van de bank mij getipt hoe ik heel simpel met internet bankieren een rekening kan openen voor het bedrijf, zonder referenties uit NL en weer allemaal formulieren. Als ik dit allemaal vertel bij de instantie die mensen helpt een bedrijf op te zetten, geloven ze mij niet en blijven ze volhouden dat het o zo makkelijk is om hier iets op te starten! Donderdag afspraak bij een accountant om te vragen of hij mij kan helpen met alle financiŽle en fiscale zaken van het bedrijf.

Schuin tegenover de winkelruimte (?) zijn net flats gebouwd, door dezelfde eigenaar, en er is er nog een van te koop, maar de bank kan mij nu geen hypotheek geven, omdat niemand weet hoe de winkel gaat draaien. Over een jaar misschien, als alles goed gaat. Het is natuurlijk ook om mij te beschermen. De makelaar heeft al aangegeven dat er genoeg huurflats in de buurt zijn, dus hopelijk kan zij iets leuks voor mij vinden (als alles doorgaat). Zo langzamerhand wil ik ergens kunnen settelen; ik wil ook wel weer tussen mijn eigen spullen wonen. Zo lang ik niet weet waar ik definitief ga wonen, kan ik ook nog geen lid worden van clubs, wat weer een manier is om mensen te leren kennen.

Na dit alles de afgelopen weken heb ik echt wel zin in een weekje Gozo volgende week.†

Dus langzamerhand begint het toch allemaal vorm te krijgen. Maar eerst winkelruimte, want dan heb ik een adres en kan ik weer gezellig vier sets formulieren invullen .......



Geduld .......

11:48, 14/9/2014 .. 0 comments .. Link

In augustus was het hier erg rustig, vanwege de zomervakantie. Omdat het hier dan erg warm en benauwd is, gaan velen met vakantie. Contactpersonen waren dus ook afwezig. Hierdoor stond alles wat ik wilde regelen een beetje stil. Vorige week is gelukkig alles weer op gang gekomen. Ik heb de aanvraag ingediend voor registratie van mijn bedrijf. Er zijn wat kleine dingen die aangepast moeten worden in de statuten, maar dat is niet heel dramatisch. Ook heb ik eindelijk een pro forma bankrekening geopend voor het bedrijf. Mijn bank in NL geeft al jaren geen referenties meer, omdat banken in het verleden daar enorm mee hebben gesjoemeld!!! Dat geloof je toch niet. Heel vervelend als de bank hier een referentie wil en de bank in NL geeft het gewoon niet. Daar sta je als kleine klant dan gewoon tussen en je kan er niets aan doen. Mijn advies aan mensen die willen emigreren: regel het voordat je weggaat in NL, misschien krijg je dan toch een brief of iets mee waar je in het buitenland weer mee verder kan. Ook dat is nu gelukkig in orde. En nog beter nieuws is dat ik aan het onderhandelen ben over een winkelruimte. Komende week hoop ik daar meer over te horen. Ik heb meerdere gesprekken met de eigenareese gehad en het klikte. Ik heb haar de brochures laten zien van de producten die ik wil gaan verkopen en verteld hoe ik mij e.e.a. voorstel en daar kon zij mee instemmen. Het is hier namelijk zo dat als een huurder er zakelijk een puinhoop van maakt en binnen een jaar failliet is, de eigenaar een slechte naam krijgt en het pand daarna moeilijk te verhuren is. Daarom wilde zij mij eerst een beetje leren kennen en zien wat mijn plannen zijn. Met een emigratie moet je heel veel geduld hebben, maar ineens kan het dan snel gaan. Heel spannend allemaal, maar erg leuk.

En toen kwam ik toevallig op een terrasje in Smart City de eigenaren tegen van de studio die ik in 2010 heb gehuurd: John en Anna. Zij wonen op het zustereiland Gozo maar waren een dagje in Malta toerist aan het spelen. We hebben heel gezellig gekletst en bestelden het ene drankje na het andere. Ik heb hen verteld van mijn plannen en zij hebben hier en daar geadviseerd. Ik heb mijzelf getrakteerd op een minivakantie op Gozo in de week waarin ik 50 word en ik heb ze uitgenodigd om op die dag met mij ergens een hapje te gaan eten. Heel spannend, want voor het eerst ga ik met de auto met de veerboot over en ga ik rijden in Gozo. Overigens is het daar veel groener en rustiger, ben benieuwd.

Tussendoor ben ik nog steeds van alles aan het ontdekken en van de zon aan het genieten. Het autorijden gaat steeds beter: ik rijd nu net zo brutaal als de Maltees! Zoals John ook zei: "Well, if you can't beat them, join them!"



Het verkeer en de banken in Malta

13:23, 17/8/2014 .. 0 comments .. Link

Vandaag is er een beetje wind en af en toe is het bewolkt: wat heerlijk! Ik geloof dat het vannacht zelfs even heeft geregend. Vanochtend op het balkon ontbeten om 7 uur: het was lekker koel. Omdat ik deze week niet zoveel te melden heb, ik heb wat panden bekeken en in de dobbelsteen rondgereden, een verhaal over het verkeer en over de banken in Malta.

Autorijden is hier een enorme uitdaging: ik hoor vaak dat alleen Rome erger is! Er is namelijk bijna geen controle; af en toe zie je bij een rotonde verkeerspolitie staan, maar er zijn geen flitspalen en voor radar word je met borden van tevoren gewaarschuwd. Fout parkeren wordt wel af en toe beboet. Men rijdt dus structureel te hard en ook gewoon door het rood. Er gebeuren hier dan ook regelmatig zeer ernstige ongelukken en vaak is de oorzaak te hard rijden. De statistieken laten zien dat het vooral mannen zijn die de ellende veroorzaken in de leeftijd 26-40. Ik vraag regelmatig aan Maltesers wat er toch met ze gebeurt zodra ze achter het stuur kruipen, maar tot nu toe kan niemand het verklaren. Volgens mij vliegt de testosteron-spiegel dan omhoog en kunnen ze dat gewoon niet aan! Ze zijn wel normaler nu ik geen huurauto kenteken heb, wat ik juist de omgekeerde wereld vind. Vrouwen zijn echt een stuk socialer. Wat je ook vaak ziet is dat mensen zitten te bellen achter het stuur, maar volgens mij mag dat officieel niet. Maar ook hier weer: de pakkans is zo klein dat ze het gewoon doen. De samenstelling van het asfalt is ook anders, dus je hebt een langere remweg en ze rijden vlak achter elkaar. En de lijnen en aanwijzingen op het asfalt zijn bijna niet te zien door slecht onderhoud. Er is hier ook geen medische keuring voor ouderen. Er gaan stemmen op om ale automibilisten regelmatig een rijexeman te laten doen, maar ik betwijfel of dat ooit van de grond zal komen. De kritiek uit de eigen gelederen is toch ook dat men erg egoÔstisch is, terwijl het verkeer in mijn ogen juist een sociale bezigheid is. Als zij maar op tijd ergens zijn en op wat voor manier ze er komen, interesseert ze niet! Ze houden totaal geen rekening met een ander. En toch vraagt de regering zich af hoe het toch kan dat ieder jaar het aantal ongelukken stijgt ....

Ik heb de indruk, als ik zo om mij heen kijk, dat Maltesers erg kijken naar de korte termijn. Het zijn vaak net kinderen die niet zien wat de gevolgen van hun acties kunnen zijn; alsof ze geen verantwoordelijkheid kennen. Misschien komt het omdat Malta dit jaar pas 50 jaar onafhankelijk is en omdat er zoveel verschillende overheersers zijn geweest door de eeuwen heen: ze staan nog te kort op eigen benen. Het heeft ook helemaal geen zin om een politicus ergens over te schrijven, een klacht of een idee, want je krijgt toch geen antwoord. Daarom zijn journalisten erg kritisch en vind ik het niveau van de krant erg hoog.

Er zijn hier twee reguliere banken: HSBC en Bank of Valletta. Als je een pinpas van de een hebt en je wilt in een winkel met pin betalen, kan dat alleen als er van jouw bank een pinapparaat is. Iedere winkel heeft er dus twee, wat extra geld kost; anders kost het je klanten. Als je met internet bankieren geld wilt overmaken naar een rekening bij de andere bank, kost dat 4 euro! Toen ik de mevrouw van de bank vertelde dat het vanaf mijn bankrekening in NL naar welke rekening dan ook in Malta gratis is, kon ik haar nog net opvangen, want ze viel om van verbazing. Veel mensen betalen dus nog met cheques. Nou begrijp ik ook waarom het bij banken altijd zo druk is: het is goedkoper om bij het loket dingen te regelen en ze zijn alleen 's ochtends open, dus om 08.30 uur staat er al een lange rij buiten te wachten.

Met heel veel dingen ga je hier dertig jaar terug in de tijd: het interieur van kantoren, bij de huisarts, de manier van werken in ziekenhuizen, de muziek op de radio, de opzet van TV-programma's, veel manieren waarop dingen zijn geregeld, maar ik vind dat juist een van de aantrekkelijke dingen van dit eiland! Ondanks de hitte, de stroomstoring, het stoffige, de drukte en het †wennen aan een ander land, heb ik het heerlijk.



Een week met veel afwisseling

18:07, 7/8/2014 .. 0 comments .. Link

Deze week bij kapster Sabrina geweest, die erg blij was mij weer te zien en het helemaal geweldig vindt dat ik nu eindelijk blijf. We hebben elkaar twee jaar geleden net gemist, want zij was toen net bevallen van haar tweede zoon en nog met zwangerschapsverlof. Ze werkt nu twee dagen in de week en met twee mannetjes van 2 en 4 is werken even rust! Zij heeft mij ook e.e.a. geadviseerd. Heel leuk om haar weer te zien.

Ik heb een beetje rondgereden op zoek naar een leuk stukje strand en dat heb ik inderdaad gevonden bij Marsaxlokk (voor de Malta-kenners), 10 minuten hiervandaan. Ik heb al in zee gezwommen: heerlijk en erg helder water. Verder voor het eerst naar een groot winkelcentrum geweest om de indeling van winkels te bekijken. Daar ben ik in ťťn keer goed naartoe gereden zonder rotondes nog een keer te nemen of om te moeten keren: toch wel een schouderklopje waard, vond ik zelf! Ook met twee eigenaren van winkelpanden gebeld: het ene pand is veel te duur en het andere pand is veel te groot. Een van hen had nog een pand en dat ga ik morgen bekijken. Verder bij een makelaar mijn wensen neergelegd, maar hij is nu met vakantie. Hoop volgende week contact met hem te hebben. Ik heb met een winkelier gepraat en hij heeft de eigenaar van zijn pand verteld dat ik iets zoek en hij belt mij binnenkort ook, want hij heeft misschien iets. Ook van het advocatenkantoor iets gehoord. Zij gaan al wat dingen in gang zetten, dus dat loopt ook. Fijn om mensen voor mij aan het werk te zetten!

's Nachts had ik bezoek van de familie tijgermug en die zijn flink tekeer gegaan! Het werden zulke rare rode vlekken dat ik maar even bij de huisarts ben geweest. Je hoeft je hier nergens te registreren en meestal zit een huisarts achterin een apotheek. Je moet ook contant afrekenen, want het is in geen enkele verzekering inbegrepen. Hij verveelde zich, want hij zat op de PC te Mahjong-en toen ik binnenkwam! Ik heb nu een zalfje en ik moet vooral in zee zwemmen: nou, graag!

Maar het grootste nieuws deze week is dat ik bij autodealers ben geweest en inderdaad door de knieŽn ben gegaan voor een stuk blik uit Japan: nooit gedacht dat dat nog eens zou gebeuren. Het is een parelwitte Toyota Passo, een automaat met stuurbekrachtiging. Hij is zo vierkant dat het net een dobbelsteen op wielen is, maar hij rijdt heerlijk en voor mijn arm is dit gewoon de perfecte oplossing. Hij is maar iets langer dan de Ford Ka, maar omdat hij zo vierkant is, oogt hij veel groter. Ik heb er de afgelopen jaren zo vaak van gedroomd: om ooit eens in mijn eigen auto alle plekjes van Malta te ontdekken en nu is het dan zover; het is gewoon onwerkelijk. Het is nu iedere dag dat ik met de auto wegga dubbel feest! Ik ben al drie keer teruggegaan naar dealer Michael omdat ik iets niet begreep, want het zijn tegenwoordig alleen maar knopjes, piepjes en lampjes en er komt geen autosleutel meer aan te pas en met een handleiding in het Japans ..... Als ze me langs zien rijden gaan ze allemaal staan zwaaien en tegen de tijd dat de winkel open gaat, willen the boys graag een mailtje, want dan komen ze even kijken hoe alles gaat!

Qua papierwerk en instanties is er deze week niet veel gebeurd, maar ik ben toch alweer een stuk verder.



Terugkijkend op de eerste maand

18:46, 27/7/2014 .. 1 comments .. Link

Ik heb mij inmiddels ingeschreven voor een cursus Maltees: start waarschijnlijk begin september. Er moeten minimaal vier cursisten zijn. Omdat ik totaal geen talenknobbel heb, ga ik na vier weken met de docente evalueren of het zinvol is om door te gaan. Ben benieuwd: sommige buitenlanders leren het nooit en anderen spreken het beter dan de gemiddelde Maltees! Ook bij de Bank of Valletta geweest: Natalie en ik noemen elkaar al bij de voornaam! Ze gaat contact opnemen met de ABN/AMRO en hopelijk heeft ze dan genoeg informatie om voor mij een rekening te openen. Nog even geduld. Ze wil met man en kinderen tijdens de vakantie in NL gaan fietsen. Maar dan wel op de laatste dag: mochten ze van alles kneuzen en breken, dan verpest dat de vakantie tenminste niet!!!

Ik heb bij twee sportscholen geÔnformeerd wat de mogelijkheden en kosten zijn om lid te worden; ze hebben gelukkig allebei een zwembad. Maar ja, het zeewater is nu 25 graden dat kan ik nu veel beter een keer proberen!

Verder ben ik hier en daar aan het kijken wat een goede locatie voor de winkel zou zijn. Heel leuk om ook weer in de oude bekende buurtjes rond te lopen, waar ik mij toch het meeste thuis voel. Ik praat er veel over, ook met Maltesers. Een leuk telefoongesprek gehad met Catherine, oud-collega van Athar, o.a. hierover. We gaan binnenkort †ergens een hapje eten; omdat ik blijf, noemt zij mij nu een eilander!

Het is wel heel leuk om dit deel van Malta te ontdekken in het autootje. Ik heb een LIDL ontdekt (altijd handig) en zo kwam ik ook toevallig in Smart City, waar ik al jaren over hoorde. Het was ooit de bedoeling om alle bedrijven die iets met ICT te maken hadden bij elkaar te brengen in Smart City, wat dus nog gebouwd moest worden. Ik dacht dat het al lang klaar was en ik hoor er steeds over, dus ik ben er naartoe gereden. Twee gebouwen staan nu, maar er moet nog veel bijgebouwd worden en het moet in 2021 af zijn. Er is een fontein en de coffeeshop is open en op hetzelfde terras bij de fontein waren ze bezig met het interieur van vijf restaurants, die hopelijk zeer binnenkort open gaan, met†werkelijk een schitterend uitzicht o.a. over zee. Het hielp natuurlijk ook dat er net prachtige Arabische gitaarmuziek te horen was, waar ik nogal dol op ben. Het deed mij erg denken aan projecten in het Midden-Oosten en toen las ik op internet dat de Dubai Media City inderdaad als voorbeeld heeft gediend.

Vandaag een heel goed gesprek gehad met een advocatenkantoor. Zij kunnen mij helpen met het opzetten van het bedrijf. Ook hebben zij een accountantafdeling die mij kan helpen met belastingen, enz. Dat zou wel heel fijn zijn. Zij vond dat ik niet stil had gezeten met alles waar ik tot nu toe ben geweest en wat ik al heb geregeld. Ook vond ze mijn ideeŽn helemaal niet zo gek. De locatie is gewoon het allerbelangrijkste en mij wordt door iedereen aangeraden niet overhaast te werk te gaan.†

In het begin moest ik wennen aan de hitte en het kleffe en klamme. Vorige week was ik een beetje van slag: alles is anders en alles is toch wennen. Ook al ben ik hier vaak geweest, de situatie is nu toch anders. Soms mis ik de gezellige etentje en lunches die ik in NL had. Ook sporten en yoga en daarna gezellig koffie drinken en kletsen en ik mis natuurlijk de bekende gezichten. Dat zal hier allemaal wel weer komen als ik echt gesetteld ben. Soms wil ik iets opzoeken in een boek of in een fotoalbum, maar dat kan nog niet want die zitten natuurlijk in de container. Het blijft allemaal heel spannend, maar tot nu toe vind ik het heerlijk om hier te zijn en om met dit avontuur bezig te zijn. En af en toe ben ik gewoon weer even toerist!



Avonturen in de derde week

13:15, 19/7/2014 .. 0 comments .. Link

Maandag zou ik het huurautootje, een zwarte Ford Ka, bij Ivan ophalen, maar hij had hem nog een dag langer uitgeleend aan anderen. Dus dinsdag weer terug met de TomTom. In de auto aangesloten, maar deze hield er na tien minuten ineens mee op. Gelukkig herkende ik toen net de weg weer van de bus en heb ik toch de flat gevonden. De volgende dag weer naar Ivan en nu bleek de zekering van de aansteker te zijn doorgebrand en daarom deed Mary Jane het niet meer Nu blijft ze gelukkig vrolijk doorkwebbelen!

Woensdag naar Hamrun waarvan Maltesers mij hadden geadviseerd eens te gaan kijken als locatie voor mijn winkel. De grote winkelstraat†ziet er nogal shabby uit en er staan veel woningen boven winkels te huur of te koop. Ik vraag mij af waarom. Op weg naar "George", een winkel met Engelse kleding, kwam ik toevallig langs een soort Blokker. Daar stond een leuk balkonsetje, dus ik raakte met de verkoopster aan de praat. Ik vertelde haar wat mijn plannen zijn en zij heeft mij een stuk geholpen; heeft mij waarschijnlijk de gouden tip gegeven wat betreft een locatie! Daar kom ik nog een keer op terug. Ik denk niet dat het Hamrun wordt!

Donderdag heb ik hier in de buurt wat dingen gedaan en wat huishoudelijke klusjes. Vrijdag naar de Malta Financial Services Authority, waar alle bedrijven zich moeten laten registreren, voor informatie. Het komt erop neer dat ik eerst een jurist ga zoeken om mij te adviseren wat financieel en fiscaal het slimst is: wordt het een winkel of een bedrijf? Ik hoop komende week teruggebeld te worden door een vroegere contact van Athar bij Air Malta, die zelf inernationaal jurist is, maar vast wel iemand in haar vriendenkring heeft die mij kan helpen. En daarna toerist gespeeld in Mdina: de stille stad. Altijd leuk. Eerst naar Ta'Qali, een vroegere basis van de Royal Air Force. De hangards zijn omgebouwd tot ateliers van allerlei handwerkbedrijfjes en winkels: pottenbakkers, glasblazers, meubelmakers, zilversmeden, enz. Iedere keer dat ik er kom is het leuker geworden.

Hoe goed Mary Jane ook haar best doet, af en toe rijd ik toch nog verkeerd. Tja, als je in de spits in 200 meter 4 banen moet opschuiven en je moet ook nog wennen aan het links rijden ...... ga je gewoon bij de volgende rotonde, die Malta gelukkig veel heeft, weer terug!

Ik was vorig weekend in Marsascala, aan de oostkust, wat aan het rondlopen om te zien of dat een goede locatie zou zijn. Op een gegeven moment moest ik vreselijk nodig naar de WC en het enige wat ik zag was een nogal chique restaurant wat net open was en waar ze voorbereidingen aan het treffen waren voor de lunch. Ik wilde 50 cent geven, want, zei ik tegen de eigenaar: "Het kostte hem toch geld." Hij†wilde het absoluut niet accepteren, gaf mij een klop op de schouder en zei: "Madam, every woman costs me money!" Het was zo'n lieve grijze Maltese teddybeer dat ik hem maar een dikke klapzoen heb gegeven.

Toen ik werkloos was, was er niet veel verschil tussen de dagen. Maar nu ik steeds met instanties zowel in Malta als NL te maken heb, is het weekend ook echt weekend! Met name zondag als hier bijna alles dicht is, is een heerlijke vrije dag. Nu waardeer ik het ook veel meer.

Hopelijk is volgende keer mijn aanvraag voor extra ruimte voor foto's geregeld.



Mijn tweede emigratieweek

19:26, 9/7/2014 .. 1 comments .. Link

Dinsdag bij mijn eigen bank geweest (HSBC) om wat dingen te bespreken. Maar daar waren ze zo onbeschoft en ongeÔnteresseerd, dat ik maar gauw woensdag bij een andere bank ben geweest. Het was meteen dik aan tussen deze mevrouw en mij, want haar zus is getrouwd met een Nederlander. op de een of andere manier vinden ze dat dan zo leuk, dat ze net iets meer voor je doen. Het is wat lastig om bij de Bank of Valletta een rekening te openen, omdat ik nu even in geen enkel land besta! Eerst even wat oude gegevens uit NL opvragen en dan moet het wel lukken. Ze gaat in augustus met haar kinderen vijf dagen kamperen bij Amsterdam; ik zei dat ze maar beter geen tent kan reserveren, maar een huisje. Ben 's ochtends ook bij de Sociale Dienst geweest. Weer allemaal Afrikaanse bootvluchtelingen en omdat er maar een was die Engels sprak, gingen ze een voor een naar binnen en zat hij steeds te vertalen. Ik heb nu een tijdelijk Maltees So-nummer en vrijdag heb ik een Fi-nummer gehaald. Bij de HSBC heb ik anderhalf uur gewacht voordat internet bankieren was geregeld en de adreswijziging was doorgevoerd!†Dus zo langzamerhand wordt de stapel met officiŽle documenten steeds hoger!

Donderdag eerst geluncht op een van mijn favoriete terrassen. Ik kreeg weer dat heerlijk verliefde gevoel! Wat een uitzicht. Vroeger zat ik hier altijd uren de kaarten te schrijven; ooit bij toeval ontdekt en inmiddels ben ik met iedere bekende die naar Malta komt, hier geweest. Daarna gesprek op de ambassade gehad: ze vonden mijn ideeŽn helemaal niet zo gek en ik heb wat praktische tips gekregen, o.a. dat ik waarschijnlijk al een tweedehands auto kan kopen. Daar ga ik volgende week achteraan.

Gisteren in de bus terug naar huis drie buggies, Maltesers, Afrikanen, Russen en ik. Het was echt hartstikke vol en ik kreeg bijna een watermeloen op schoot, want ze moesten hem ergens kwijt! Heerlijk chaotisch allemaal en een hoop gekrakeel.

Het avontuur met de lift krijgt nog een staart, want de buurvrouw moet de nieuwe liftdeur betalen en dat weigert ze, dus nu wordt het een rechtszaak. Straks moet ik nog getuigen .... welkom in Malta!

Vanaf maandag heb ik een autootje gehuurd voor vier weken. Ik heb maar meteen een TomTom gekocht, want ik zie het niet zitten om iedere rotonde weer vijf keer te doen, omdat ik geen idee heb welke afslag ik moet hebben. Het bord staat namelijk pas bij de afslag en er wordt niks van tevoren aangegeven en als ik ook nog op de weg moet letten ..... En hier in de buurt is veel eenrichtingsverkeer, dus nu hoop ik dat ik in de auto de flat weer kan vinden.

Het verbaast mij iedere keer weer dat er steeds vaker Maltees tegen mij gesproken wordt. Ik ben maar gaan uitzoeken waar een beginnerscursus Maltees wordt gegeven!

Foto's houden jullie tegoed, want daar heb ik nu maar 1Mb voor en dat is niks natuurlijk. Ik heb extra aangevraagd.



De eerste week op mijn eilandje

20:19, 7/7/2014 .. 2 comments .. Link

Dinsdag supermarkten gevonden en uitgepakt en opgeruimd. Hier om de hoek is een supermarktje: ik leer iedere keer dat ik er kom twee nieuwe woorden Maltees en zij kunnen hun Engels oefenen! Dinsdagnacht had ik een hevige migraine-aanval, dus woensdag veel geslapen.

Donderdag naar het oude bekende buurtje Sliema, waar ik Ivan en Yvonne weer zag: leuk. Die kunnen mij natuurlijk ook met allerlei dingen helpen. Ook maar even iets geregeld nog voor de 50-ste verjaardag van Athar. Als ze met hun 3-tjes nog dit jaar kunnen komen, doen we het dit jaar en anders wordt het volgendjar†

Vrijdag naar Immigration. Blijkbaar is dat de dag waarop de bootvluchtelingen uit Afrika zich moeten melden, dus het was erg druk. Er was ook wel erg veel beveiliging! Ik moet eerst alles voor het bedrijf rond hebben, voordat ik een Maltese ID -card kan aanvragen. Waarschijnlijk kan ik dus voorlopig geen auto kopen, maar dat moet ik nog even navragen. En toen kwam ik Ria op straat tegen die erg verbaasd was om mij hier te zien. Omdat zij midden in een verhuizing zat, heb ik haar niet laten weten dat ik zou komen. Heerlijk geluncht in haar nieuwe flat en lekker bijgekletst.

Zaterdag kwam Marianne (eigenaresse) met een handyman omdat de douchebak lekte en om de huur op te halen. Ik vroeg of ze nog een staande schemerlamp kon regelen, want dat is toch gezelliger dan twee witte peertjes aan het plafond! Ze twijfelde nogal, maar nadat ik de huur contant had betaald, stond ze een uur later op de stoep met twee nieuwe lampen..... Voor wat hoort wat ..... Daarna ben ik naar de markt hier vlakbij gegaan en heb fruit en groente gehaald.

Zondag BBQ in de tuin van de residentie: een prachtige woning! Oude bekenden gezien, maar ook nieuwe mensen ontmoet.

Vandaag de basis-zorgverzekering geregeld en iemand van Malta Enterprise gesproken. Hij heeft mij precies aangegeven bij welke instanties ik moet zijn om voor de winkel alle papierwerk in orde te hebben.

Vanavond was hier grote paniek, want de mevrouw die de flat hiernaast heeft gekocht wilde hem aan haar oma en oom laten zien, maar die zaten vast in de lift. Ik was blijkbaar de enige die thuis was en ze vroeg of ik de sleutel van de lift had! Ik geloof dat ze de deur van de lift maar hebben opengebroken, dus voorlopig moeten we allemaal lopen. Ben ik even blij dat ik net een boodschappenkar heb gekocht met kleine wielen die makkelijk de trap op kan!



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links

Nederlanders in het buitenland

Categories


Recent Entries

Na bijna anderhalf jaar
Het einde van de zomer
Zomer 2015
Mijn eerste jaar op deze rots
Eindelijk zomer

Friends