Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Sienism

Mooie tekst, mooi streven

{ 21:22, 6/10/2011 } { Posted in Peins-zinsels } { Link }

Het gaat over balans, blijkbaar iets waar veel mensen altijd weer mee bezig zijn:

In feite zoek ik naar een balans
De kracht om dingen te accepteren die ik niet kan veranderen
De moed om de dingen aan te pakken die ik wel kan veranderen
En de wijsheid om het verschil tussen die twee te herkennen

Mooi uitgangspunt om wijzer van te worden. Het moment van berusting verbinden met het moment van mogeljkheden. Wellicht dat het één het ander versterkt! En die versterking moet er zijn als je het tegelijkertijd hebt over kracht, moed en wijsheid...



Nieuwe inspiratie ;-)

{ 12:38, 17/7/2011 } { Posted in Zen-zinsels } { Link }

Herkenbaar? Telkens weer opnieuw de draad van mediteren oppakken?
Daarbij beken ik indirect dat mijn 'minstens vier keer in de week zitmeditatie in de bus' blijkbaar niet als regelmatige inspanning wordt gezien. Terwijl ik echt geen fundamentalist wil zijn. En dus creatieve vormen van mediteren zeker zal toejuichen. Vooral omdat het belangrijk is voor mij dat mediteren geen 'van de buitenwereld afgesloten' bezigheid blijft.

Haiku
Het leren schrijven van dit deze Japanse dichtvorm staat al langere tijd op mijn verlanglijstje. Door een cursusdag over sociale media werd die interesse weer aangewakkerd. Wat wil je van jezelf laten zien op facebook & twitter? Welke thema's en interesses wil ik delen? Niet alleen daar maar ook op mijn weblog.

Hoezo gedachtenloos?
Zo zat ik buiten op mijn kussen te mediteren en kwam de herinnering hieraan weer bovendrijven. Deze gedachte heb ik vrij door mijn hoofd laten lopen en zie mijn eerste haiku:

in de ochtendzon
een meditatie verwaait
tussendoor het gras

 



Maand-inventarisatie

{ 10:58, 7/4/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }
Het bijhouden van mijn belevenissen, herstel en bevindingen na mijn operatie is in de knel gekomen. Werk, buitenleven en het opbouwen van mijn sporten vragen meer tijd en aandacht. Dus ga ik alleen nog maandelijks verslag doen van mijn perikelen.

Pillen ten eind

{ 21:17, 3/4/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Feest!!!
Ben ik een paar dagen geleden al gestopt met de ijzerpillen...
Die moest ik vlak voor de operatie weer gaan slikken vanwege een te laag ijzerghalte.
Vandaag ging ook de laatste acetylsalicylzuur - bloedverdunner - door mijn keel naar binnen. Deze heb ik ruim een jaar geslikt. Als voorzorgsmaatregel voor eventuele bloedpropjes. Altijd met tegenzin - ik heb zo'n hekel aan dagelijks pillen moeten slikken. Maar wel gedaan omdat het logisch is bij een vernauwing van een slagader. Maar toch, ik ben heel erg blij dat ik mezelf niet meer in dit dagelijkse gareel moet zien te houden!



Intensiever leven

{ 21:19, 30/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

De lente is begonnen en daarmee alleen al wordt het leven intensiever :-)
Naast dat ik nu zowat weer mijn volle 24 uur werk, nog wel verdeelt over vier dagen, begint ook de tuin weer te lonken. Met andere woorden, het aantal verschillende lichamelijke inspanningen wordt langer, meer en gevarieerder.

Energieker
Dat kan allemaal ook alleen maar omdat mijn energie stabieler is door de dag heen. Het maakt dat ik weer meer op kan pakken. Intensiever dingen combineer. Pauzes korter worden en slaapsessies midden op de dag niet meer voorkomen.

Tuinieren is triggy
Deze dimensie is erbij gekomen. Iets wat ik graag doe en daarbij de neiging heb om uren door te willen gaan. Vaak ook iets te lang voor mijn humeur en lichaam.  Want het is zo leuk en geeft voldoening als iets klaar is. Alleen op dit moment is het wel extra belastend heb ik ontdekt. Mijn buik reageert, mijn zenuwpijn eveneens. En laat ik maar niet teveel uitwijden over wat het met mijn rugklachten doet... Oppassen dus.

Mijn volledige uren werken is nog veel
Meer uren, meer klussen, meer druk, meer willen... De machine probeert weer op volle toeren te gaan draaien. Graag maar daarbij ontdek ik wel dat veel van mijn energie daaraan opgaat. Gecombineerd met het opbouwen van mijn bewegen is het eigenlijk teveel om prettig te blijven. Danslessen worden geschrapt, taekwon-do op een lager pitje en 's avonds doe ik eigenlijk niets meer. Er is gewoon geen energie en aandacht over.



Minder pijnklachten

{ 21:18, 28/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

De dagelijkse pijnklachten worden minder. Soms zelfs zo weinig dat ik ze niet noemenswaardig vind. Het is ook prettig om te merken dat ik op de vraag 'hoe gaat het met je' steeds vaker 'goed' antwoord.

Wondpijn
Daar merk ik het minst meer van. Alleen nog de onderste wond op mijn buik & de bovenste op mijn been blijven klachten geven. Spontaan maar ook als er druk op komt. Maar het is zeker afnemend. De littekens op mijn been beginnen er ook rustiger uit te zien. Of dit nu komt doordat ik eindelijk dagelijks wat niveau erop smeer :-)

Buikpijn
Dat kan erg wisselend zijn. De ene dag voel ik eigenlijk nauwelijks iets meer. De andere dag kan ik langdurige, zeurende periodes hebben. Soms te koppelen aan bewegingsinspanning. Wat maakt dat ik niet stil wil zitten, tijdens mijn werk bijvoorbeeld. Maar regelmatig moet bewegen om het niet irritant te maken en iets van ontspanning te geven. Maar, het neemt ook zeker af in intensiteit en aantal keren. De stekende pijn is nagenoeg verdwenen. Die manifesteerd zich nu het meest in een soort trekkende pijn waar tegenover ik me dan vanzelf juist wil uitstrekken. Wat ik dan ook maar doe.

Zenuwpijn
Die zit vooral in mijn lies en bovenbeen. Het spontane pijn doen en lijnen over mijn been laten lopen is al minder. Het doodse gevoel en pijn bij contact met harde materialen ook.



Week 11

{ 21:15, 25/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Er begint weer een vast patroon in mijn week te komen. Mijn werktijden breiden zich uit maar zijn nog wel verdeeld over vier in plaats van drie dagen. Mijn oefen- en beweegschema past zich daarbij aan. Zoals op mijn transportfiets naar de bushalte in Purmerend te fietsen (10 km) op de twee dagen dat ik in Amsterdam werk. Op de dagen dat ik thuis werk doorspek ik de werkdag met bewegen. Een heel prettige gewoonte. Wandelingen, fietsrondje, wandeling met renstukken erin. Ik kies wat op dat moment past.

Moeilijk om rust te nemen
Mijn voornemen om weer lummeldagdelen in te voeren loopt spaak. Werken, bewegingsschema, huishouden, tuin schonen, sociaal leven... Er blijft in dat alles weinig tijd over om een lummelmoment te grijpen. Naast het lummelen moet één van de weekdagen ook een beweeg-rust-dag worden. En ook dat lukt niet. Dat al helemaal niet! Het is zo heerlijk om mijn bewegen op te bouwen. Verder zijn mijn dagelijkse wandelingen ook een verslaving geworden. Tenzij het windkracht 6 of te regenachtig is. Dus hier moet ik mezelf nogeens goed onder de pet kijken.

Cijfer
De pijn- en zenuwklachten worden gestaag minder en mijn energie evenwichtiger en beter op te laden. De beleving van 'geen pijn in mijn been' tijdens fietsen en rennen laat het resultaat van de operatie voelen. Dus deze voldoening laat het cijfer stijgen naar 8,5. Over mijn persoonlijke inzet ben ik wisselend. Ik vind mijn consistentie & toewijding erg goed. Het feit dat rust en lummelen slecht van de grond komt is minder. Dus nog steeds maar een ruime zeven voor deze kant van de zaak.  



Consult bij sportarts Schep

{ 21:45, 22/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

In de nabehandeling vanuit het ziekenhuis zit ook een consult met de sportarts. Een eerste inventarisatie rondom het verloop gericht op bewegen. Minstens zes maandan na de operatie komt er een uitgebeide screening van mijn herstel en de conditie van mijn liesslagader. Voor mij is deze consult een moment waarop in vragen die in mijn hoofd zitten kan stellen.

Opbouwschema
Dit heb ik dr. Schep toegestuurd en zijn reactie erop is dat de opbouw er goed uit ziet. Hij ziet het als iets positiefs dat mijn sporten gevarieerd is en ook coördinatief is. Wat hem betreft moet ik vooral doorgaan met deze opbouw & doen waar ik plezier in heb.

Zenuwpijn & doodse gevoel in bovenbeen
Nog steeds voelt mijn been vreemd aan als ik het aanraak en kan ik pijn voelen als ik tegen een harde ondergrond steun. Zenuwpijnen op willekeurige momenten zijn er ook nog. Het doodse gevoel is al wel iets minder dan na de operatie. Hierover hoor ik dat ik er vanuit moet gaan dat het zes maanden kan duren voordat dit zich herstelt heeft.

Pijnklachten en energiebalans
Dit is aan het verminderen en evnwichtiger aan het worden. Moet ik nog steeds zien als herstel van de operatie. Alarmbellen moeten gaan rinkelen als er een duidelijk patroon in komt, een regelmaat en ritme. Zo moet ik in de gagten houden of inspanning blijvend de pijnklachten verergert. Pas als zo'n ritme zich blijft herhalen kan er gekeken worden naar eventuele redenen, buiten het herstel.

Sportconditie in de war
Voor de operatie was de conditie van mijn been slecht en werd belast. Het andere been ving veel van de balans en krachtzetting op. Nu, opbouwend na de operatie, moet ik er rekening mee houden dat mijn benen anders functioneren dan dat ik verwacht. Mijn aandacht voor inspanning en kracht door beide benen is goed. Tegelijkertijd moet ik er niet van opkijken dat mijn been nog niet zo goed wil meegroeien in het bewegen. Het moet opnieuw kracht en conditie ontwikkelen.

Kans op herhaling & aneurysma
Omdat ik geen typische wielrenner ben maar gevarieerd sport en niet in een diepe houding op een fiets zit, ben ik a-typisch in het verhaal. Blijkbaar ben ik dus extra gevoelig voor het irriteren van mijn liesslagader, om wat voor reden dan ook. wat ik in ieder geval niet moet doen is 'in de wielrenhouding' fietsen (diep gebogen met zo'n krom fietsstuur). Dat is namelijk het kwetsbaarst. Het feit dat ik hardloop is een mooie tegenhanger. Daarmee strek ik mijn liesslagader juist op - in plaats van dubbel klikken. Op mijn vraag of hij eerder vechtsportbeoefenaars met deze klachten is tegen gekomen is zijn antwoord nee. Wel ooit een extreme ultra-duurloper. Maar daar lijk ik ook niet op. Het heeft geen zin te stoppen met sporten. Dat past mij niet. Vooral de variatie die ik erin heb moet ik vasthouden!

Grote controle
In september/oktober volgt de grote test. Dan wordt er weer een echo gemaakt, een inspanningstest gedaan en MRI gemaakt. Om dan de stand van zaken op te maken. Zelf ben ik erg benieuwd naar wat we dan te zien krijgen. Maar nu eerste genieten van al mijn vernieuwde mogelijkheden!



Eerste rustdag in 10 weken

{ 21:21, 21/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Tenminste als je de wandeling van 3,4 km deze keer even niet meetelt. Voor deze revolutionaire gebeurtenis had ik wel een heleboel hulp. Airmiles-hulp zelfs. Ja, die spaar ik met boodschappen doen en wissel ik maar zelden in. Waarvoor dan? Die aanbieding van champagne tegen Oud en Nieuw? Ik had me er nooit in verdiept.

Dagje Zutphen
Je kunt dus een voucher regelen voor een gratis overnachting in bepaalde hotels. Die heb ik eind vorig jaar al aangevraagd en moest voor 1 april gebruikt worden. En dat is dus afgelopen weekend gebeurd. met stralend weer, zon op mijn bol, aan de kade van de IJsel gezeten. Genoten van de oude straten van deze Hanzestad. Heerlijk familiediner gegeten in een Italiaans restaurant. Weggedroomt in het ligbad op de hotelkamer. Dat kon allemaal goed op zaterdag. Nadat we 's ochtends eerst nog door de polder gewandeld en gefietst hadden :-)

Saunabezoek
De volgende dag werd de echte 'rustdag'. Een bezoek aan Health Spa Ryokan. Een in Japanse sfeer opgezet saunacomplex met Japanse paviljoens in een Japanse tuin. Zet mij er neer en ik wil nooit meer weg! Genoten dus van verschillende saunagangen, mediteren in de volle zon aan de vijver, een ontspanningsmassage en heerlijke sushi.

Lummelen
Eerder dit weekend, vrijdagmiddag, was het me al gelukt om niet persé iets te moeten doen. Lummelen staat voor geen nuttige dingen doen maar vooral dat oppakken wat dan in me opkomt. Deze keer heb ik heerlijk door tijdschriften heen gebladerd en gelezen. Met nu ook nog de herinneringen aan het saunabezoek erbij hoop ik dat het me weer gaat lukken om zeker twee keer per week te 'lummelen'. Het geeft me rust, brengt me even heerlijk bij mezelf en is een goede tegenhanger voor inspanning.



Week 10

{ 21:02, 19/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Joh, wat een tijd! De laatste dagen gekenmerkt door het woord 'goed'. Het is alweer een hele tijd geleden dat ik blij was met een wandeling van 1,5 kilometer. Nu is het spannend hoe ik me voel tijdens en na een spinningsles. Of hoe mijn benen voelen als ik een aantal stukken achter elkaar ren. En merk dat het herstellen van mijn energiebalans sneller gaat. Dus als ik nu voor de zoveelste keer de vraag krijg 'hoe gaat het met je', zeg ik vaker 'goed'.

Voorzichtig
Tegelijkertijd merk ik dat het daardoor verleidelijk is om alle remmen los te gooien. Om mijn bewegen echt volledig richting sporten te duwen. Maar dat is nog niet slim. Inspanning heeft nog een duidelijk reactie in mijn buik. Pijnklachten en zenuwtrekjes zijn standaard het gevolg van inspanning. Dus moet ik nog steeds slim en verantwoord balanceren op de grens van mogelijkheden en onmogelijkheden.

Zitten 'werkt' niet
Het feit dat ik computerwerk doe maakt dat ik uren lang achter mijn beeldscherm kan zitten. Deze tijd heeft me extra laten realiseren dat dat een kwalijke bezigheid is voor je lichaam. Iedere keer als ik werk krijg ik meer last van zeurende pijnen in mijn buik. Regelmatiger moet ik opzoek naar een alternatief. Ijsberend door de gang stukken lezen. Een tijdje tegen de muur geleund staan. Omdat de boel in de war is gegooid en zich moet herstellen voel ik dus heel goed hoe vreselijk lang zitten voor mijn lijf is. Op één of andere manier moet ik hier een slimme oplossing voor vinden. Want ik wil inderdaad ook niet meer terug naar makkelijk acht uur achtereen op een stoel zitten. Het is echt funest - in die zin heeft de arborichtlijn helemaal gelijk!

Cijfer
De pijnklachten worden steeds minder regelmatig. Wondpijn, direct aan te wijzen op die plekken, is het minst van allemaal. Zeurende pijnen in mijn buik & zenuwpijn is er nog dagelijks. De stekende pijn maar af en toe meer. Zoals ik al meldde is de balans in mijn energie ook vooruit aan het gaan. De hoeveelheid energie laat nog wel te wensen over. Op donderdag voel ik nog steeds heel duidelijk dat ik mezelf door de dag heen moet duwen. Los hiervan ben ik wel tevreden over hoe het zich ontwikkeld en blijft mijn lichamelijke herstel zeker een acht waard. Mijn persoontje heeft de steigende lijn van vorige week vastgehouden en verdient een stevige zeven.



Leuke bijkomstigheid

{ 20:47, 18/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Nu woon ik op een prachtige plek in de polder. Een kronkelende ringdijk waarlangs aan één kant riet staat. Weilanden waarin langzamerhand weer meer tevoorschijn komt. Niet alleen de bekende schapen. Rondrazende konijnen en tollende kieviten hebben vreselijk het voorjaar in hun bol.

Dagelijkse wandelingen
Mijn bewegen begon met wandelen over die ringdijk. 's Ochtends en aan het eind van de middag liep ik links of rehts af en genoot van wat er aan me voorbij kwam. Niet alleen van de weersomstandigheden en dieren in het water of het weiland. Ook het ritme van de boeren en reizende mensen. AAllemaal geven ze plaatjes af.

Nieuwe meditatieve gewoonte
Liep ik af en toe eens een stukje, soms zelf het zeven kilometer rondje rond de ringvaart...Misschien één of twee keer per week een stukje. Nu kan ik me niet meer voorstellen dat ik mijn huidige dagelijkse gang langs het water en de weilanden zou laten vallen. Zoals ik probeer om elke dag een half uur te mediteren, zo lijkt een wandeling nu een dagelijks ritueel te worden. Een bezigheid die een eigen functie gaat krijgen. Ben benieuwd hoe het zich gaat ontwikkelen.

Mijlpaal
Daarnaast zal het altijd een herinnering zijn aan deze opbouwende periode. Na drie jaar stoeien met pijnklachten en een steeds verder afbrekend sportgenot. Een dagelijkse negatieve beleving die veel energie vroeg om toch vrolijk te blijven. En wat soms echt niet meer lukte. Maar nu, na de operatie, is veranderd in een opgaande lijn van beweginsvrijheid. Een ommekeer - een mijlpaal!



Dagelijkse bezigheden

{ 20:26, 17/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Telkens voel ik me vrijer in het oppakken van nieuwe klussen. Buiten het bewegen om. Huishoudelijk werk doe ik regelmatiger en langer achter elkaar bijvoorbeeld. 'Even een klusje aanpakken' doe ik ook weer natuurlijker. Een nieuw terrein waarop ik meemaak hoe het inspannen uitpakt.

Klussen & sjouwen
Wat zit je als mens vaak voorover gebogen of in hurkzit. En dat centrum van je lichaam, je chi - je buik, is constant een stabiliserende factor. Dat ontdek je vanzelf als er een nog zwakke plek in het spel zit. Niet erg hoor, ik kan er prima rekening mee houden. Alleen is het jammer dat ik eerder op moet houden of anderen te hulp moet vragen. Dat laatste vooral met het sjouwen van zware dingen. Verder slurpt het ook meer energie en vraagt het om creativiteit als klussen niet zo vanzelfsprekend gaan als je gewend bent.

Tuinieren
Jaaa, dat was wel even jammer. Dat is nog erg vermoeiend op dit moment. Vooral omdat veelklussen dicht bij de grond waren en krachtzetting vereisten. Veel keren wisselen van houding, proberen het staand te doen & pauze nemen of even iets anders doen. Maar los van dit alles - het is telkens genieten van alle nieuwe inspanningen die ik weer kan doen. Ik groei letterlijk met de aankomende lente mee.



Opbouwschema aanpassen

{ 20:24, 14/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Door nieuwe ontwikkelingen zal ik toch onderdelen uit mijn huidige schema anders moeten plaatsen. Hiphoplessen, activio-spinning, langere wandelingen met daarin korte delen rennen, paar keer per week buitenfietsen... Ik moet onderdelen tegen elkaar weg gaan strepen.

Moeilijk schrappen
Het klinkt simpel maar toch is het niet eenvoudig. Ik ben ook gewend geraakt aan bepaalde onderdelen en ritmes in mijn dag. Zoals twee keer een wandeling maken. Nu kan de ene keer 7 kilometer lang zijn met vijf stukken rennen erin. Vervolgens vind ik het aan het eind van de dag toch nog erg prettig om nog een wandeling te maken en ga ik 3,4 km nordicwalking. Om zo mijn dag af te sluiten. Maar wat beweging betreft is die wandeling niet noodzakelijk in mijn opbouw.

Per dag variëren
Nu ik meer werk wordt mijn dagelijks beschikbare tijd ook anders. Mijn eerste idee in het zoeken van aanpassingen heb ik gekoppeld aan 'minder bewegen' op de dagen dat ik werk en naar Amsterdam heen en weer reis. Daarnaast moet ik mijn bewegen inperken of gebruiken als hersteltraining op dagen dat ik een intensieve spinningles volg, mijn hardlopen opvoer of start met extra lange fietstochten (30 km). Verder moet ik gewoon blijven genieten van het feit dat ik dit allemaal kan doen zonder de pijn van hiervoor!



Week 9

{ 21:32, 12/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Deze week was wel bijzonder. Voor het eerst voelde ik me weer deelnemer in een les. Bij hiphop en activio-spinning. Beiden leerden me ook dan ik nog erg op moet letten bij intensievere inspanning. Maar er zit duidelijk vooruitgang in mijn bewegen. Zeker als ik volgende week weer een test doe op dit vlak en ook kijk hoe wat langer rennen uitpakt. Alhoewel, ik moet ook nog wel blijven 'dimmen'.

Pijnklachten
Nog steeds weet mijn lichaam me te overvallen met pijnklachten. Zoals dinsdag. De hele dag heb ik met pijn rondgelopen. Zenuwpijn in mijn been. Pijn rond de wonden in mijn buik, soms in de vorm van harde steken. Op een bureaustoel zitten is dan geen pretje en biedt wandelen met te lezen materiaal in mijn handen een oplossing - 'training ijsbeer' :-) Ik maak me er geen zorgen over. Schaar het nog steeds onder herstelpijn. De rest van de week reageert mijn lichaam vaak met lichte pijn als de bewegingsinspanning hoger of langer is geweest. En ook nog steeds als ik met taekwon-do technieken op kracht uitvoer. Verder wat losse pijnklachten rondom wonden of steken bovenin mijn buik. 'Over-all' ben ik tevreden. De pijn valt reuze mee in vergelijking met wat ik al allemal meer doe dan twee weken na de operatie. 

Opgezette lies?
Vooral na inspanning lijkt het alsof er een strook, paralel aan het onderste litteken in mijn buik (echt in mijn liesplooi), opzet. Uit irritatie? Geen idee. Ik hou het maar in de gaten en wellicht moet ik eens een vergelijkend onderzoek doen. Voel ik hardere delen in mijn liesstreek in vergelijking met de andere kant?

Cijfer
Mijn lichaam is hard bezig met het herstel en elke week kan ik weer iets extra's vragen. Deze week voelde revolutionair en daarom krijgt deze kant van het herstel een acht. Ikzelf ben al iets beter bezig. Heb wat onderdelen van mijn schema laten varen en beter op rust gelet. In bewegen, werken, huishouden en afwisseling. Dus, een zeven mag er zijn. En volgende week deze opgaande lijn verder doorzetten!



Sportconditie komt om de hoek

{ 16:15, 11/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Zoals al eerder bleek komen er wekelijks nieuwe onderdelen bij die ik uitprobeer. Deze week heb ik een hiphoples gevolgd. Geen intensieve training maar wel een bewegingsvorm die gevarieerd is. Dit voelt letterlijk als de grens tussen bewegen & sporten. Al wordt de inhoud van de les serieus: trainen voor een optreden begin juli.

Sport-spinning
Woensdagavond was dé test van deze week: een activio-spinningsles op de sportschool. Dit houdt in dat je traint met een hartslagmeter om en de inspanning onder controle houdt op 70% - 80% van je maximale hartslag. Tegelijkertijd kan ik natuurlijk zelf ook de controle houden over de weerstandsknop, hoe hoog ik het tempo opvoer en of ik alle oefeningen meedoe. Op zich dus een prachtig uitganspunt om sportconditie op te gaan voeren. Helaas ben en blijf ik een eigenwijze sporter en wil ik me toch zo ver mogelijk inspannen. Dus heb ik wel alle oefeningen meegedaan en vooral gelet op de hoogte van mijn hartslag. Sowieso stel ik mijn maximale hartslag nog laag in: op 175. Later zal ik dat opschroeven naar minimaal 185, maar daarvan is nu nog zeker geen sprake. Nu heb ik mijn inspanning tussen de 70% & 85% gehouden. Conclusie: het was erg goed om het onder controle te houden. Op het eind van de les moest ik rechtop blijven zitten omdat ik pijnklachten in mijn buik kreeg. Achteraf was het tijd nemen om mijn energie weer op te laden en ontspannen reageren op kleine pijnklachten.

Wandelen & kort rennen
Deze week ook één keer, tijdens een wandeling van 7 km. vijf hele korte stukjes hardlopen uigeprobeerd. Rond 1 minuut waarschijnlijk en ook nog eens bijna allemaal met windkracht 6 in de rug. Het was heerlijk om uit te proberen en goed te doen omdat het maar een paar hele korte stukken waren. Pijnklachten deden zich niet voor. Alleen achteraf waren mijn benen moe. Dit wordt het begin van iets waar ik over een aantal weken enorm van ga genieten. De eerste stap richting interval-rennen over deze afstand. Om uiteindelijk weer langere afstanden te kunnen rennen.



Fitness

{ 16:19, 8/3/2011 } { Link }

Het werken met gewichten op de sportschool is voor mij een noodzakelijk kwaad. Persoonlijk vind ik het doodsaai. Maar om te kunnen doen wat ik graag wil: taekwon-do, hardlopen, hiphop, duur- & krachtfietsen moet ik mijn lichaam goed ondersteunen. Spieren, pezen en aanhechtingen versterken. Zorgen voor ontspanning en stretching.

Na acht weken bijna alles weer opgepakt
Mijn fitness begon eerst met het bovenlichaam & armen. En zodanig dat mijn buik & benen niet werden belast. Gebruikte sterk verlaagd gewicht en alleen bovenrug, borst en schouders. Later kwam de onderrug daar heel voorzichtig bij. Evenals het uitproberen van buikspieren liggend op de mat. Dit ben ik een aantal weken blijven doen en later de gewichten verhoogd. Nu zit ik bij veel dingen weer op het oorspronkelijke gewicht. Behalve bij de 'lat puldown', geloof dat ie zo heet. Het omlaag trekken van gewicht waarmee bovenkant & zijkant rug worden getraind. Daarbij wordt veel stabiliteit van mijn buik gevraagd.
Volgende stap was beenspieroefeningen. Binnen- en buitenkant bovenbenen train ik nu wekelijks, met nog iets lager gewicht. De komende tijd wil ik ook beginnen met de voor- en achterkant. Buikspieren doe ik nu ook met lager gewicht op apparaten. Moet daar nog extra voorzichtig mee zijn. Evenals met een draaioefening, zittend op een fitnessbal. Die vraagt nog meer stabiliteit. Ook daarin gebruik ik nog minder gewicht.

Stappen vooruit
Hierin merk ik heel goed dat mijn lichaam stappen vooruit maakt. Eerst kon een licht gewicht al irritatie en zeurende pijn opleveren. Nu krijgt kracht alweer meer ruimte. Kan ik bijna alle oefeningen weer doen - sommigen met origineel gewicht. En mijn energie houdt het langer vol. In het begin voelde ik die weglopen en namen duizelingen het over. Nu kan ik het beter regelen en kan ik ook meer aan.



Verzuring - moeheid - zenuwpijn?

{ 21:07, 7/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Af en toe blijf ik schrikken van pijnklachten tijdens het traplopen. Of na een aantal keren dingen optillen of verschouwen. Pijn in mijn rechter bovenbeen die me maar al te bekend voorkomt. Eerder heb ik het al uitgelegd als zenuwpijn. De n.femoralis die nog steeds de weg wat kwijt is.

Verzwaren van inspanning
De andere kant van het verhaal is dat ik op de spinningsfiets soms wat meer weerstand zet. Buitenfietsend heb ik ook de tegenwind niet in de hand. Dus daar moet dan ook gewerkt worden. Mijn doorlopende schema houdt me in beweging, dagelijks in beweging. Is het een optelsom?

Realiseer je dat je been weer moet opwerken
In het schema van dr. Schep meldt hij nadrukkelijk dat ik er rekening mee moet houden dat mijn rechterbeen voor de operatie absoluut niet optimaal kon functioneren. Het been is als het ware verzwakt. Moet dus weer getraind en versterkt worden. En zal dus vermoeid zijn en misschien soms ook verzuren?

Schema op nieuw onder de loep
In excel heb ik een opzet gemaakt waarin mijn wekelijkse inspanning is uitgewerkt. Deze week moet ik dat maar weer eens kritisch gaan bekijken. Er zal een omslag moeten komen van spinning naar buiten fietsen bijvoorbeeld. Als ik in mijn schema opneem dat het één het ander vervangt hou ik me niet zo dwangmatig aan mijn voornemens. Het moet flexibeler worden. Realistischer nu ik ook meer kracht, intensiteit en variatie ga uitproberen.



Weekend in de war

{ 20:46, 6/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Het weekend was helemaal rond het leggen van laminaat op 1-hoog georganiseerd. Vrijdag hebben Jaap en ik de ruimte leeg gemaakt en de ondervloer gelegd. Leuk ruimtelijk denken en stukken snijden uit groene ondertegels. Die dag zou ook de vloer afgeleverd worden. Maar helaas, zelfs 's avond hoopte ik nog op een bestelautootje... Zaterdag kregen we uiteindeijk te horen dat het pas na het weekend zou worden. Dus ineens alle tijd weer vrij te besteden. Geen hand- en spandiensten & catering van mijn kant.

Moeheid neemt het over
Wijselijk denkend aan mijn voornemens rondom rust en lummelen plan ik geen andere dingen die ik dan kan (meestal moet) doen. Ruim de tijd voor de krant, alleen de meest noodzakelijke boodschappen doen. En dan slaat de vermoeidheid toe. Het middagdutje dwingt zichzelf weer af en daarna ben ik helemaal leeg. Dit is blijkbaar de tol van twee weken veel werken en vasthouden aan mijn beweegschema.
Toegeven is hetgeen wat ik doe. Dan maar weinig activiteit, veel tijd op de bank en om tien uur al slapend in bed.

Lummelen
Dit ga ik echt weer zien te introduceren. Lummelen staat voor 'niet iets nuttigs doen'. Ook herstelbewegen hoort daarbij. Gewoon de tijd beleven en dingen doen die dan in me opkomen - waar ik dan zin in heb. Als ze maar niet 'nuttig' zijn. Hoe vaak dan? Laat ik es kijken of me dat twee dagdelen per week gaat lukken.



Week 8

{ 20:22, 4/3/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

In mijn idee over deze operatie en mijn herstelperiode zou dit moment bijzonder zijn. Na acht weken moest ik toch 100% hersteld zijn, een algemene standaard. Nu blijkt dat niet zo te werken. Herstel vraagt tijd en kan ik niet ophangen aan tijd.

Rust nemen
Dat moet nog steeds mijn motto blijven. Ik moet het blijkbaar wel wat afdwingen. Nog teveel blijf ik aan mijn voorgenomen schema vasthouden - mijn valkuil. Een paar keer is het me gelukt om iets te laten vallen omdat ik genoeg had gedaan. Ik hoef niet iedere keer tot het naadje. In bewegen niet, in ieder geval. Wat werken betreft ben ik beestachtig bezig geweest de laatste twee weken. Rond de twintig uur per week was samen met mijn herstelbewegen echt teveel. Dus: lummelen, rust nemen, ontspanningsoefeningen doen!

Pijnklachten?
Het is zeker een heel ander verhaal dan in het begin. Krachtige, gevarieerde inspanning vraagt zijn tol. Taekwon-do op kracht geeft zeker pijnklachgten in mijn buik. Een test met een zumbales pakte eveneens zo uit. Fietsen en algemeen bewegen kan de wonden in mijn bovenbeen irriteren. Deze vind ik echt een raadsel. Ze gedragen zich anders dan de wonden op mijn buik. Die zijn mooi glad. Die op mijn been rafelig en geven een blauwe kleur rondom, zeker als ik heb bewogen. Lang zitten en fietsen laten me nog steeds mijn liesgebied goed voelen. Soms lijkt het alsof het wat opgezet is na inspanning. De zenuwpijn was rustiger deze week, het doodse gevoel is er nog steeds.

Energie
Dagelijks slik ik nog steeds netjes mijn ijzerpillen. Zo moet de balans in mijn bloed in ieder geval goed zijn. Daarnaast loopt mijn herstel. Lange middagdutjes doe ik niet meer maar een rustperiode van minstens twee uur is een voorwaarde om later op de middag nog dingen te kunnen ondernemen voor werk, bewegen of huishouden. Doe ik dat niet dan zak ik rond zes uur enorm in & heb ik daarvoor al diverse keren gevoeld dat ik over mijn grens ga. Mijn doen krijgt dat iets stressies.

Genieten
Het is enorm heerlijk om steeds meer dingen buiten te doen. In plaats van in de schuur met open deur op de spinningsfiets te zitten, rondrijden in de polder. Als ik niet in Amsterdam werk of in de sportschool opde loopband of crosstrainer sta, buiten te wandelen langs de ringvaart. Ik kan het iedereen aanbevelen! Dit voelt echt als dingen 'terugwinnen'. Het komende half jaar kan ik mijn lopen, hardlopen, fietsen en combinaties daarvan weer rustigaan gaan oppakken en uitbreiden. Buitenleven!

Cijfer
Mijn lichaam gaat gestaag door met herstel. Daarom krijgt die wederom een ruime zeven. Omdat wonden, buik en zenuwen nog te vaak zeuren komt de acht nog net niet in zicht. Mijn persoontje is nog steeds hardleers. De vraag is hoelang ik dat tegen mezelf moet blijven zeggen... Dus, mager zeventje alsnog. Elke dag geeft nieuwe kansen!



Bewegingsconditie wordt sportconditie?

{ 11:09, 28/2/2011 } { Posted in Zweet-zinsels } { Link }

Deze week heb ik een grote puzzel. Leerlessen van vorige week laten me zien dat ik meer inspanning vraag van mezelf. Buiten fietsen, kracht zetten in taekwon-do, variëren in cardio richting crosstrainer & danslessen, langduriger sporten...

Bewegen nog even aanhouden
Mijn energie & pijnklachten die opkomen zeggen me dat ik nog dichtbij 'bewegingsconditie' moet blijven. De dagelijkse routine van nordic walking en spinning is een prima basis. Niet het uiterste opzoeken in tempo & stappen. Tevreden zijn met een half uur spinnen met lichte weerstand waarbij soms een muzieknummer best wat extra tempo of meer weerstand mag vragen - maar met mate.

Overstap naar sporten
Wanneer stap ik over de grens naar sporten heen? In mijn idee door een uur of langer te gaan fietsen buiten of een combinatie van training te maken op de sportschool van cardio, fitness en spinning waardoor ik anderhalf uur zeker bezig ben. En die overstap zit em dan in eerste instantie in de duur. Niet zozeer in de kracht. Dat laatste heb ik namelijk goed onder controle en hou ik licht. Conclusie: ik zit zekers dicht op de 'sportgrens'.



{ Last Page } { Page 1 of 5 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Links

Sportarts Dr. Goof Schep

Categories

Groen-zinsels
Peins-zinsels
Smaak-zinsels
Zen-zinsels
Zweet-zinsels

Recent Entries

Mooie tekst, mooi streven
Nieuwe inspiratie ;-)
Maand-inventarisatie
Pillen ten eind
Intensiever leven
Minder pijnklachten
Week 11
Consult bij sportarts Schep
Eerste rustdag in 10 weken

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer