zou het komen door de leeftijd, dat ik steeds meer stil sta bij wat er gebeurd, dat ik meer opzoek ben naar wat vasts, niet meer alleeen willen zijn, de toekomst niet meer roos kleurig inzie,als ik denk daan de toekomst zie ik mijzelf alleen, daar word ik niet vrolijk van, de mensen om wie ik gaf en geef, waar ik een toekomst mee wou opbouwen hebben me allemaal laten vallen als een baksteen, meer en meer word ik geconvronteerd met de momenten van de toekomst die er voor mij zo anders uitzien als ik dat gehoopt had, heeft het dan nog wel zin om door te gaan?! niemand kan mij dat vertellen, niemand zal het mij laten zien, misschien komen er nog wel zoveel mooie dingen op mijn pad, maar nu zie ik het niet, nu voel ik pijn en verdriet, elende, en eenzaamheid,

de mensen waar ik om geef zijn zo dicht bij, ik hou ze vast en claim ze vaak, ze begrijpen mij, maar de mensen waar ik bij wil zijn zijn er niet, en dat is een feit,

fijn dat ik alles kan delen op mijn manier, kan schrijven en kan lezen, want ik weet dat ik niet de enige ben die er zo overdenkt en zich zo voeld. maar niemand komt naar me toe om niemand zoekt me op, niet een vremde die me zegt, kop op, of komt wel goed,

zelf probeer ik dat wel, alleen blijft het andwoord me dan schuldig omdat ze mij niet kennen,

realiserend dat een vreemde zoiets tegen je zecht moet mensen tog aan het denken zetten.

maar goed, 30 jaar jong nu, emotioneel een wrak, lichamelijk een wrak, maar we zien wat er dit jaar gaat komen, zal een nieuwe uitdaging moeten vinden voor mijzelf en zo niet dan toch.

niemand om het mee te delen, geluk zie ik niet meer staan. dus doe ik alsof het goed met me gaat, omdat liegen tegen jezelf wel mag, zolang je maar eerlijk bent naar andere.

Al 2 jaar ben ik bezig,

2 jaar proberen een hart te veroveren alles gegeven wat er in me zit, alles gedaan wat ik kon, alles gedaan wat ik zou willen en nog mijn  doel niet berijkt,

was er in de buurd, zag het hart maar wou te snel, teveelgas geven, en nu is het klaar, hou ik het nog vol, en hoe lang nog, laten rusten laten bezinken, moeilijk maar het beste, kan het niet laten gaan, maar de tijd zal het leren. woorden kunnen het neit goed maken, daden kunnen het niet rechttrekken, huilend in slaap vallen, huilend wakker worden, dagen dat er geen zin meer is, geen liefde geen ding wat ik kan doen, maar vandaag is weer een nieuwe dag, zon, wind, een mooie hemel met sterren en een maan, moet genieten van alles wat er zo mooi is ook al is het zo ver weg,

pijn

Joanne you are great, and you will be with me all the time

Niemand zal mij papa noemen, ik zal niet iemands vader zijn, dat betekent niet dat mijn leven is afgelopen, dat betekent niet dat ik niet mijn leven niet kan vertellen, mijn ervaring kunnen overdragen, dat ik niet kan houden van.

Maar er word gezecht als je zelf zoiets geproduceerd dat het anders voeld, dan heb je tijd om eraan te wennen,dan zie je het kind opgroeien, en kan je daar in mee gaan, niet dat ik dat wil, maar het is anders, bang voor alles wat dat met zich mee brengt, bang voor de gevolgen, bang dat ik het niet aankan.

nu al moeite om mijzelf te begeleiden in het leven, hoe zou het gaan met een kind, en de daar bij hoorende vrouw, kan ik die druk aan, wil ik dat?

voor nu is het goed, maar vaak denk ik anders, anders dan dat ik nu leef, maar ik maak de keuze; en alles wat ik zelf kies is goed, ook al is het fout, niemand kan mij vertellen wat ik moet doen, maar ik moet er zelf vrede mee hebben, en zolang dat het geval is kan ik de wereld aan,

het is fijn je ongelukkig te voelen, dan vallen de mooie dingen veel beter op zijn plaats, het is mooi om te verlangen, het verlangen naar kan mooier zijn dan dan het einde, het is mooi om zo te zijn zoals ik ben, omdat ik bepaal wat ik doe en kan, niemand zal mij zeggen dat het niet goed is, niemand zal zeggen dat het goed is, ik ben degene die het bepaald,

kleine momenten laten mij genieten, niet op het moment zelf maar pas daarna, even laten rusten en bezinken, dan pas realiseer je wat je hebt meegemaakt, natuurlijk op het moment zelf wil je dat het anders gaat maar je kan niet alles beinvloeden, niet alles gaat zoals je wil, daarmee moet je leren leven. leren omgaan. en als je dat kan voel je wat je moet voelen

Remember the time

On the balcony,

Nothing is so beautifulI

I still see you there

Embrace what i feel for you

Know that what i say is becouse i trust you

Becouse you're

An amazing woman

Nothing could keep me of thinking of you

Nobody could say that you where not woth it!

I think off you

Not that you care,

Keep my hard becouse it belongs to you!

Radeloos laat ze me achter,

Onder welke toestand

Niet dat zij me het verteld

Ik moet raden wat er is

Ergens wist ik dat diet zou gebeuren

Kenelijk zijn we niet voor elkaar weggelegd

Belangrijk  dat zIj gelukkig is

Als zij straalt, doe ik dat ook

Niemand kan me de gedachten afnemen

Niet dat dat wat uitmaakt.

Ik ga wel door,

Niet zonder jou,

Kenlijk komen we elkaar weer tegen

I think you wil never read this, so it's for you, wish you all the luck in the world, and hope our pads will cross!

waarschijnlijk lees je dit nooit, maar ik hoop dat je gelukkig bent en dat ik je ooit nog mag tegen komen!

Liefs Sjoerd

Ik zie wat zij deed,

Verlang naar haar armen om mij heen haar warmte naast me,

Een gesprek om mee te voeren,

Mijn gedachten even van me af,

Een kusje op de wang,

Zo onbegrijpenlijk maar soms zo fijn,

Om even weer te voelen waar we zijn,

Deze beelden schieten door mijn hoofd,

Maar het loopt allemaal anders dan ik had geloofd,

Niets is wat het lijkt, 

Ben ik de enige die dat kan waarmaken,

Laat ik zelf de dingen zo verlopen als dat ze gaan?!

of overkomt het me en heb ik daar geen invloed op?!

De vragen en gedachten die in mijn hoofd spelen,

Zijn zo moeilijk uit te leggen, zo moeilijk te begrijpen dat ik hier zit,

Wachtent en niet begrijpent,

Doe ik het zelf,

Of laat ik het niet toe

Komt het, of gebeurt het

Als we zoeken zullen we het niet vinden,

Maar als we niet zoeken komt het op je af,

Dat weet ik ook wel,

Maar het is zo moeilijk om alleen te zijn,

Ik zie wat zij deed,

Verlang naar haar armen om mij heen haar warmte naast me,

Een gesprek om mee te voeren,

Mijn gedachten even van me af,

Een kusje op de wang,

Zo onbegrijpenlijk maar soms zo fijn,

Om even weer te voelen waar we zijn,

Deze beelden schieten door mijn hoofd,

Maar het loopt allemaal anders dan ik had geloofd,

Niets is wat het lijkt, 

Ben ik de enige die dat kan waarmaken,

Laat ik zelf de dingen zo verlopen als dat ze gaan?!

of overkomt het me en heb ik daar geen invloed op?!

De vragen en gedachten die in mijn hoofd spelen,

Zijn zo moeilijk uit te leggen, zo moeilijk te begrijpen dat ik hier zit,

Wachtent en niet begrijpent,

Doe ik het zelf,

Of laat ik het niet toe

Komt het, of gebeurt het

Als we zoeken zullen we het niet vinden,

Maar als we niet zoeken komt het op je af,

Dat weet ik ook wel,

Maar het is zo moeilijk om alleen te zijn,

What to do with my life,

For 10 years i have the same job, the same friends, and still i am alone, wondering what to do, it's hard somtimes, work, a house, be connectet with people,

Even in my job i don't meet the one and love, i work in a store, so manny people there, i beleve in a connection, there can be in person or on the internet, but where do you find it?

Whene i go out, i meet people, and sometimes talk to people, but at the end of evening i go home alone!

There is no chalange, nothing to look forwart to, when the day starts, everyday of the week i wonder, what the end of the day looks like. but at the end off the day i am still alone, and nothing has changed, so what i have to do to change my livestyle, without giving up what i worked for and what i have build.

When i tought i met a person thats likes me to i go for it, but perhaps i go to fast at that point, and let it come to me, but what youre seeking is what you disire,

So thats it for now, now i just have to relax and emty my mind, it's graet to write thinks down to get it out of you mind.