Volgens veel kunsthistorici is de kunst dood. Dat is nog eens een boute stelling. Het doet denken aan het ontstaan van de nieuwe economie rond de jaarwisseling. Mijn stelling is, dat over honderd jaar terugkijkend pas vast te stellen is, wie de grote kunstenaars van onze tijd zijn geweest.
Genomineerd door Jan Heemskerk:
categorie muziek; Tom Waits.
categorie beeldende kunst: Eddy Roos.
categorie schilderkunst: Salvador Dali
categorie literatuur: Paulo Coelho
categorie film: Frederico Fellini
Wat opvalt in bovenstaande lijst is, dat kunst gedemocratiseerd is. Kunst hoeft niet meer te voldoen aan voorschriften en is niet meer voorbehouden aan de elite. Wat ook opvalt is dat oude kunstuitingen in verval raken of zich niet verder lijken te ontwikkelen (schilderkunst) en nieuwe kunstuitingen opkomen (bijv. film).
Als je naar de geschiedenis kijkt, zijn de grote kunstenaars mensen, die breken met tradities en nieuwe wegen in slaan. Denk aan van Gogh, die het impressionisme ontwikkelde met een aantal generatiegenoten of Rembrandt, die het licht wist te vangen in zijn schilderijen en brak met de statieportretten. Of denk aan Bob Dylan, die als eerste met elektronisch versterkte muziekinstrumenten optrad en zo de popmuziek definitief veranderde. Wie zijn nu de trendbrekers van deze tijd ?
categorie muziek:
categorie beeldende kunst:
categorie schilderkunst:
categorie literatuur:
categorie nederlandse literatuur:
categorie film:
Voor uw suggesties: add comments
| 
Nu ik zo ongeveer elke denkbare fout wel gemaakt heb bij het slijpen en je van fouten leert, mag ik wel zeggen dat ik ondertussen een volleerd slijper ben.