Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

stem van uiltje

gedichten en gedachtes

Gedachtes 23/09/2013

Alle banden zijn verbroken, alle spullen van hem zijn uit huis verdwenen... Soms voelt het heel erg goed... Maar vaak doet het nog heel veel pijn want hij heeft toch twee jaar een plek in m'n hart gehad... En dat plekje is nu leeg, pijnlijk leeg. Er zit daar een grote wond, ontstaan door alle pijnlijke dingen die hij heeft gezegd en gedaan. Ze zeggen dat de tijd wonden heelt maar deze wond blijkt moeilijk te helen. Steeds als ik iets zie wat mijn aan hem doet denken dan gaat de wond weer bloeden en is de pijn zo heftig... Misselijkmakend en bijna niet handelbaar. Hij heeft me zoveel ontzettend veel pijn gedaan als moeder, vrouw, vriendin en mens. Vooral de manier waarop alles afgelopen is tussen ons. Er was totaal geen gevoel meer bij hem, hij behandelde me vreselijk en zag me alleen maar als last. Ik vind het zo moeilijk om te begrijpen dat iemand die ooit zoveel liefde gaf, nu zoveel verdriet kan doen door die liefde helemaal niet meer te geven. Ook vind ik het eng... Het idee dat gevoelens dus echt zomaar bij mensen kunnen verdwijnen. Durf ik ooit nog iemand toe te laten in mijn hart, durf ik ooit nog te geloven in iets dat liefde schijnt te heten...? Alleen al het idee ik iemand weer toe zou laten in mijn hart, iemand die mijn hart dus ook weer kan breken, maakt me zo bang en ik kan me niet voorstellen dat ik dat ooit nog ga durven... Benny heeft heel veel kapot gemaakt... Meer dan ooit iemand anders heeft gedaan terwijl er veel mensen zijn die mijn gekwetst hebben in mijn leven... Hij heeft iets kapot gemaakt waarvan ik vrees dat het niet meer te maken is. Hij heeft mijn het geloof in de liefde weggenomen. Altijd stond mijn deur in meer of mindere maten open hiervoor maar nu zit die deur potdicht..!

Leugen of waarheid?

Niets is wat het lijkt te zijn Tussen waarheid en leugen is geen lijn Iedereen kiest eerst voor zichzelf Terwijl ik met mijn 'geven' het onderspit delf Geen elkele zekerheid is waar Als ik er lang genoeg naar staar Kun je nergens op bouwen en vertrouwen Niemand zal om jouw pijn rouwen Het woord 'liefde' is een verzonnen verhaal Als mensen boos worden hebben ze een hart van staal En is die liefde nergens meer te vinden 'Liefde' bestaat alleen zodat mensen toch kunnen verbinden Alles doet pijn en verdriet Sinds het woord 'vertrouwen' mijn woordenboek verliet Nooit zal ik iemand meer zo dichtbij laten komen Zodat die mijn leven helemaal kan dwarsbomen 5 december 2012

tussen hoop en vrees

alles lijkt zo zwart vanbinnen
alsof de duisternis gaat winnen
van de hoop die ik toch soms ervaar
of wegen ze toch nog even zwaar...?

er is een gevecht vanbinnen
hoop en vrees kunnen beide niet winnen
moedeloos word ik ervan
dat ik steeds maar niet kiezen kan

kiezen tussen het donker en het licht
welke stemming wint het in gewicht?
word deze strijd ooit gewonnen
of is deze ellende pas net begonnen?

niemand kan het mij vertellen
hoelang deze strijd mij nog blijft kwellen
maar ondertussen schreeeuwde het vanbinnen
laat nou alsjeblieft iemand winnen..!

zover gekomen

hoe is het zover gekomen
dat ik nu dit leven leid
zonder ooit te kunnen genieten
mezelf raak ik langzaam kwijt

hoe is het zover gekomen
dat mijn leven bestaat uit verdriet
over mensen die ik ben verloren
mensen die ik langzaam losliet

hoe is het zover gekomen
dat ik vastloop in dit leven
geen liefde meer kan ontvangen
het alleen maar durf om te geven

hoe is het zover gekomen
dat ik vaak niet verder wil
geen enkel lichtpuntje meer zie
en mijn hart donker is en kil

hoe is het zover gekomen
dat ik niemand meer binnenlaat
mezelf volledig isoleer van iedereen
hopend dat het ooit beter gaat

hoe is het zover gekomen
dat niemand meer raad weet te geven
iedereen is sprakeloos als ik vertel
welke donkere gedachtes er aan mij kleven...

hoe is het allemaal zover gekomen??

16-09-2012

Bordeline

Bordeline is Van iemand houden Maar zeggen van niet De hele dag lachen Maar ondertussen heb je verdriet Vast gehouden willen worden Maar roepen: raak me niet aan In woede uit barsten En plotseling willen slaan 1 minuut willen leven De volgende wil je dood Dan weer in je armen krassen Uit pijn en uit nood Ontzettend bang zijn En in een hoekje kruipen Of juist alle moed hebben En het avontuur besluipen Bordeline is angst Om alleen te zijn Bordeline is eenzaam En onbegrepen zijn... Dit is een gedicht wat ik vond op internet en wat heel dicht bij mijn gevoel komt. Daarom wilde ik het hier delen... 12 augustus 2012

Voel me zo verdomd alleen Hoe blijf ik toch op de been Steeds die strijd met het leven Terwijl mijn benen het willen begeven Bijna nooit lukt het echt Om iemand te laten zien dat ik vecht Iemand een blik in mijn hart te geven Waardoor ze kunnen zien waarom mijn benen beven Het echte contact is weg Wat ik ook laat zien of zeg Niemand kan nog binnen komen Omdat ze dan mijn plannen dwarsbomen Mijn plannen geven mij rust Ze maken mij heel erg bewust Dat ik een keuze heb om te blijven Of misschien om te laten verstijven... 08-08-2012

JIJ

 Altijd gehoopt
nooit durven dromen
dat ik toch weer
door jou deur mocht komen

Jouw deur stond op een kier
zei jij maanden geleden
toch verwachte ik niet
dat dit gelden voor het heden

Maar wat voel dit vertrouwd
alsof je nooit weg bent geweest
 onze gesprekken geven mij rust
alsof jij mij hart leest!

16/07/2012

De leegte die zorgt voor onrust 
Maakt mijn hoofd weer vol
Alle kleinigheden worden groot
Alle prikkels maken mij helemaal dol
Niemand kan in mijn hoofd kijken
Soms is dat een hele rust
Want niemand hoeft precies te weten
Hoe mijn angsten worden gesust
Maar soms zou ik wel eens willen
Dat ik mensen een kijkje kon geven
Even een blik op de puinhoop vanbinnen
Zodat angstgedachtes minder blijven kleven
Even helemaal eerlijk zijn
Niets uit schaamte achter houden
En dan gewoon laten zien wat zoveel pijn doet
Zodat ze me eindelijk begrijpen zouden...

10/05/2012

Een gedachtespinsel...

Wat als ik er nu stilletjes tussenuit piep
En verdwijn van deze aarde
Het verlangen naar rust is zo sterk
En in dit leven zie ik geen waarde
Altijd maar die pijn en zorgen
Elke dag weer op nieuw een strijd
Hoe ik ook denk en pieker
Ik snap niet waarom ik dit leven leid
Iedereen ziet mijn masker 
En zegt dat het beter met me gaat
Maar niemand ziet mijn strijd vanbinnen
Waarbij mijn geest langzaam het leven verlaat...

08/05/2012

Thuiskomst

Alleen al de gedachte
Dat bij mijn thuiskomst jullie er zijn
Maakt mijn dag minder zwaar
Dat verzacht het verdriet en de pijn 
Van de angsten die ik dagelijks voel
En die de baas over mij spelen
Bij jullie voel ik me veilig en rustig
En ik weet dat ik met jullie alles kan delen
Het is voor mij niet uit te leggen
Niet met een woord of een gebaar
Wat ik voel na een lange vermoeiende werkdag
Als binnen stap en jullie steun en liefde ervaar...
7 maart 2012

eb en vloed

soms zie ik geen levensweg meer
dan ben ik bang om alles te verliezen
helemaal alleen achter te blijven
zonder daar zelf voor te kiezen

 

mijn stemming is als de zee
dan weer eb en dan weer vloed
alsof mijn hoofd geen idee heeft
hoe het rustig kabbelen moet

 

die eeuwige stemmingswisselingen
die mij de hele dag plagen
maken dat ik soms niet verder wil
zodat ik die last niet meer hoef te dragen

 

nooit is het 1 dag hetzelfde in mijn hoofd
geen enkele dag is er rust
altijd is er wel iets dat maakt
dat mijn geluksgevoel word gesust

 

het is zo moeilijk uit te leggen
aan iemand die dat nooit ervaart
dat die stemmingswisselingen de baas zijn
en ik alleen kan wachten totdat alles weer bedaard..

6 maart 2012

6 maart 2012

Hosting door HQ ICT Systeembeheer