Denise in the air!

Aanmelden

Het aanmelden voor een vlucht is altijd wel een punt dat ik echt in de vliegmode kom te staan. Ik lees na het aanmelden nog even mijn interne post door en check ook nog even wat fs vragen. Tijdens de briefing krijgen we namelijk altijd 1 of 2 fs (vliegveiligheids)vragen. En je wilt wel mee op de vlucht. Tijdens de briefing je FS antwoorden fout? Dan blijf je dus thuis. En aangezien het mijn baan is om gewoon mee in het vliegtuig te gaan zou ik me knap ☺☻2U5Æ1 vinden als ik de briefing uit zou moeten. Geen vlucht en een enkeltje kantoor. Help! ik ben al zo'n zenuwpees en bij de gedachte alleen al...

Gelukkig zit het altijd wel in mijn hoofd. Op een of andere manier kwam ik ook altijd wel door de examens tijdens mijn initial. Gewoon omdat ik de stof beheers,natuurlijk.

Na de briefing lopen we richting gate. Even babelen met collega's. Wat verdwaalde pax de weg wijzen, checken of het toestel nog aan de juiste gate staat, instappen in het toestel, alle FS checks doen, catering checken en klaar om in te stappen!

Broodjes tekort!

Oh, nee! dacht ik toen ik de trolley opende waar de broodjes in horen te zitten! Een late europa vlucht. Ik had de catering moeten checken maar het instappen begon al snel en ik had me een beetje laten opjagen. Mijn fout dus! We zaten hoog in de lucht toen ik erachter kwam dat er 88! broodjes misten! Oh nee! oh Nee!. 8 uur s'avonds dus hongerige pax. Dit doe je dus maar 1 keer in  je vliegbestaan fout. Want de schaamte is groot. Gelukkig was de purser heel relaxed en stelde mij gerust. We gaan gewoon meer de andere zaken verkopen en wat we niet aan boord hebben kunnen we ook niet meer aan boord toveren! Was haar reactie. Ik baalde enorm en liep met een rood hoofd door de cabine. Nu konden we alleen maar cup a soup aanbieden en wat warme broodjes maar lang niet genoeg voor alle passagiers op de heen en terugvlucht!

passgiers reageerden heel aardig toen ik opgelaten vertelde dat ik degene was die de catering moest checken en dat ik de fout had gemaakt. Er is wel niets meer aan te doen als je aan boord bent maar ik voel me er toch opgelaten onder!

Gelukkig een aardige crew, ik heb natuurlijk mijn beste beentje voor gezet maar dit hoop ik noooooiiiiiit meer mee te maken!

klappen met de landing

Het lijkt ouderwets maar het klappen na de landing doen toch altijd nog wel een aantal passagiers. Ik vind het altijd wel gezellig, zo'n applausje. En hoewel het voor de cockpit-mannen en cockpit-vrouwen bedoeld is, voelt het ook een beetje applaus voor ons, het cabinepersoneel!

Ik moet dan ook altijd spontaan lachen om het gebaar. Zit ik daar een beetje moe te wezen op zo'n landingseat, krijg ik toch nog een opsteker!

Minder leuke dingen gebeuren er ook (helaas). Er is altijd wel een passagier sjagerijnig (te lange rij check-in, overbagage moeten betalen, vlucht vertraagd) of gewoon nijdig. Ja, dan moet je wel even een luisterend oor kunnen bieden en hem/haar een oplossing aanbieden als je iets kan regelen. Laatste had ik een man aan boord die 2 uur bij de check-in in de rij heeft gestaan, daar kan ik dus ff niets aan doen. Maar als ik dat zeg, wordt ie nog kwaaier dus...luisteren en begripvol blijven. Soms gaat dat vanzelf en soms moet je daar gewoon wat meer moeite voor doen omdat je als stess ook weleens moe bent of het gewoon hebt gehad.

Kledingvoorschriften

Als je bij een airline wilt werken moet je er niet tegenop zien om je te houden aan de kledingsvoorschriften. Het is zo klaar als een klontje. Als je graag je eigen zin wilt doen, dan moet je gewoon een andere baan zoeken! Ik zat deze week in de briefingkamer toen een purser een CA aansprak op het feit dat ze teveel ringen om haar vingers had. CA: daar voel ik me nou eenmaal lekker bij. Ja, denk ik dan: je weet toch wat de voorschriften zijn, doe niet zo moeilijk...UIteindelijk heeft de CA gewoon een aantal ringen afgedaan maar dat daar nou weer aandacht aan moet worden besteed!

Ik vind het persoonlijk wel heerlijk om een uniform te dragen, lekker makkelijk, je hoeft nooit na te denken wat aan te trekken en je ziet er altijd verzorgd uit. In mijn vrije tijd draag ik het liefst een broek en comfortabele kleding maar ik begrijp ook wel dat dat net ff niet kan.

Haren horen vast in een staart of knot, als je halflang haar hebt dan mag het los tot boven de schouders en anders vast in een staartje.

Barcelona-een latertje

Gisteravond naar Barcelona op en neer geweest. Laat aanmelden (20:05) en s'nachts afmelden (uiteindelijk om 04:00 in de briefingkamer). Door een enorme vertraging kwamen we pas om 03:00 s'nachts aan op Spl. Da's ook het leven bij een Charter. Ik verbaas me er dan ook niet over dat er van ons wordt verwacht een dikke laag make-up op te doen.

Door een enorme ijslaag op de vleugels moeste we op Schiphol al di-icen. De vleugels worden dan door een speciaal team ijsvrij gemaakt waardoor we veilig kunnen starten. Maar vaak gebeurt het dat als net 1 van de vleugels ijsvrij is gemaakt men aan de andere kant begint, en als die vleugel klaar is, de di-ice ploeg weer aan de andere vleugel kan beginnen....Zo loopt de vlucht vaak een vertaging op.

Gelukkig hadden we een hele goeie voorin zitten (lees: in de cockpit zitten). De captain riep via de Pas (Public Adress System) dat als passagiers naar buiten kijken ze ook andere toestellen konden zien die ijsvrij werden gemaakt. Zodoende kregen we alle begrip van de passagiers. Want het blijft vervelend voor de pax als de vlucht zo is vertraagd. Na een dik anderhalf uur vertraging zijn we uiteindelijk opgestegen met 93 passagiers aan boord.

Een relaxe vlucht gehad. Service aan boord bestond uit verkoop van soepjes, broodjes, warme kleine hapjes, drankjes,koffie/thee, wijn etc.

Na de landing bleek helaas dat er iets was met 1 van de 2 toiletten aan boord. De captain wilde graag dat het zou worden gemaakt want we zouden een 'volle bak' krijgen met 140 pax. En je begrijpt, 140 pax met 1 toilet is niet te doen dus de technische dienst moest even het e.e.a. maken. Uiteindelijk met nog een 30 minuten vertraging teruggevlogen.

Bekaf dus weer op Schiphol, nog even wat drinken met collega's en toen lekker naar huis gereden! In de sprookjesachtige nacht bijna alleen op de snelweg. Dat is wel weer het voordeel van flexibele werktijden. Je staat zelden in de file!