Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Life of Sas

24/2/2014 - KNVB Scheidsrechters.

Nou wil ik vr mijn tirade even vertellen dat ik cht niet alle regels van het scheidsrechterboekje ken, maar dat bepaalde dingen zelfs door vrouwen worden opgemerkt. Dat betekend dus, dat je als scheidsrechter best een blindengeleidehond mag aanschaffen.

Vorige week fluit Nijhuis een wedstrijd, waar echt mijn broek van afzakte.

Nelom, speler Feyenoord, heeft zijn handen langs zijn lichaam en daar wordt een bal tegenaan geschoten. Nou zou ik, en de rest van heel Nederland zeggen dat dit geen hands is. Gezien Nelom zijn handen niet kan wegtoveren en de bal anders tegen zijn heup aan zou komen, is dit geen overtreding. Onze Nijhuis, 12e man van de tegenstander, denkt daar anders over en legt de bal op de stip.

Eindstand: 1-1.

Dan deze week, want ik heb hier veel meer over te zeggen als vorige week..

Deze wedstrijd was nogal belangrijk. Zowel voor Feyenoord als voor Twente. De nummer 2 en 3 van de competitie willen allebei zo dicht mogelijk bij de hoogste positie komen.

Al vroeg in de wedstrijd pakt de keeper van Twente, onze Immers bij zijn been vast.

Immers, doorgebroken speler, valt hierdoor en hoort dus een strafschop te krijgen EN meneer de keepert hoort rood te krijgen.

Onze grote vriend, scheidsrechter Gozubuyuk, vind geen van alle het geval.

Op zon moment sta ik eigenlijk al op om iets van glas naar mijn televisie te werpen.

HOE kan je dat verdomme niet zien, vraag ik me dan af.

Diep van binnen denk ik daarna, dat een scheidsrechter ook niet lles kan zien, fouten zijn namelijk menselijk, maar dit was toch overduidelijk?

Gelukkig komt Feyenoord al snel op 2-0, helemaal geweldig, maar ik ben niet zo optimistisch meer als het over voorsprongen gaat.

Die voorsprong mag van mij best pas in de 80e minuut vallen, want voor mijn idee heeft Twente zo iets te lang de tijd om die 2-0 goed te maken.

Ergens in de tweede helft dacht een speler van Twente dat we aan het volleyballen waren, in plaats van voetballen, en houdt met zijn arm/hand de bal tegen en zorgt er zo voor dat deze niet bij Immers terecht komt.. Dit gebeurt opnieuw in de 16 meter.

Wr geen consequentie voor Twente.

Bij mij komt nu ondertussen het stoom uit mijn neus en oren, gezien Nelom vorige week een strafschop tegen kreeg nadat de bal per ongeluk tegen zijn hand kwam.

Feyenoord in de war, Twente maakt er gebruik van. En ineens is de stand 1-2.

Ik weet eigenlijk al dat dit een 2-2 gaat worden, want met nog ruim 20 minuten te spelen, en Twente dat een puntje ruikt, is het niet leuk meer.

Ik zeg wel eens Lucky Ajax, maar op dit moment was het tot de 93e minuut Lucky Feyenoord, met een paar ballen die echt net langs Mulders goal vliegen..

Dan gebeurt er in de allerlaatste minuut nog iets, waar ik echt mijn schoenen n sokken van op sta te vreten

Luc Castagnios, de speler die ik echt tot in het diepst van mijn hart haat, staat werkelijk waar, een meter buitenspel. Deze buitenspel is ZO overduidelijk, dat ik niet eens twijfel aan mezelf of ik wel gelijk heb. Dit is ZO overduidelijk, dat alle Feyenoordspelers al stil bleven staan omdat het buitenspel was.

Hij staat in Mulders zicht, n buitenspel, maar het doelpunt telt..

Wij verliezen dus 2 punten, door een falend arbitrage team, wat waarschijnlijk een FC Twente shirtje onder hun tenue droeg. Falend vind ik nog heel zwakjes uitgedrukt.

Onze held Pelle stormt woest, maar cht woest, de catacomben in , schopt alles wat op zijn weg komt, verrot. Had die scheids een trap verkocht, denk ik dan, geschorst wordt je namelijk toch wel..

Trainer Koeman gaat woedend verhaal vragen bij Gozubuyuk, en Immers zit verloren op het veld..

Ik moet eerlijk zeggen, ik zat er thuis hetzelfde bij als Immers. Verbaasd en verloren, maar vooral het eerste.

Als dan later op de avond, scheidsrechter Gozubuyuk voor de camera zegt dat het gn buitenspel is Volgens mij snap je het dan niet helemaal.

Sterker nog, volgens mij moet je dan zelf beslissen om je functie op te geven, je gele en rode kaarten in te leven (je gebruikt ze toch niet juist) en je fluitje in je reet te duwen.

Ik heb gesproken.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

9/2/2014 - Artikel over de Kuip

Ik vond dit zo'n goed artikel over Feyenoord, de Kuip en de supporters dat ik het even moest plaatsen!
Ik ben zelf die-hard feyenoordfan, en dit beschrijft precies hoe het werkt in Rotterdam Zuid.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tussen de kleedkamers en het maasgebouw ligt een stuk loze ruimte van een meter of tien. Een soort zebrapad, maar dan zonder witte strepen op het asfalt. Het is een interessant stukje grond, omdat je er als Feyenoord-speler niet aan ontkomt de oversteek te maken, na elke thuiswedstrijd, tussen de kluwen van mensen door.

Supporters blijven er na afloop graag hangen, om een glimp op te vangen van voetballers met fris gewassen haren. Een openbare mixed zone is het, waar het betrekkelijk makkelijk is een handtekening te scoren of gewoon een babbeltje. “Jordy, lekker jongen, top gewoon. Helemaal geweldig, echt waar! Mag ik even met je op de foto?”

Vaak was het ronduit ongemakkelijk, als Feyenoord-speler, om je hier een weg te banen na wéér een teleurstellend resultaat. Dan kon je al die ogen voelen priemen. Gespot. Scheldkanonnades. Supporters die uitleg eisten. Waarom Leroy Fer niet bij wilde tekenen, wilden ze weten. En waarom er niet wat harder werd gewerkt verdomme nog aan toe. De bewakers met oordopjes kozen dan alvast een strategische positie.

Maar kijk nu eens. Er wordt geknuffeld en gekust en gedanst van vreugde. Op weg naar de uitgang wordt Ruben Schaken hier omarmd door mannen en jongens, als een verlosser in clubkostuum. Ronald Koeman, normaal toch vrij bedreven in het achteloos passeren van hunkerende mensenmassa’s, loopt deze keer spaak in een enorme, dolvrolijke groepsknuffel. Gezang stijgt op. Overal stralen mensen.

Als de metamorfose van Feyenoord ergens zichtbaar is, tastbaar haast, dan moet het hier zijn.
Nog maar een jaar geleden liep Ron Vlaar hier met een rood hoofd brandjes te blussen, smekend om wat begrip, het hoofd gebogen van schaamte. Nu komt hij als een soort Henny Huisman tussen de glazen deuren door, stralend en wel. Applaus klinkt. Handen slaan stuk op de schouders van de aanvoerder. Op zoek naar woorden gebruikt Koeman na afloop van Feyenoord – AZ twee keer het woord ‘ongelooflijk’ in één zin. Want dat is het, deze wederopstanding van de zo zwaar gehavende volksclub.
Na 32 wedstrijden lonkt, echt waar, een ticket dat rechtgeeft op deelnamen aan de Champions League. Feyenoord staat tweede in het heden, na het rechterrijtje van vorig seizoen en alle ellende die daarbij hoorde. Ongelooflijk, inderdaad.

De laatste jaren was de Kuip vaak boos en verdrietig. Teleurgesteld, woedend, of hoopvol tegen beter weten in. Er werd gejuicht af en toe, en gebruld. Bij Feyenoord – PSV van een jaar geleden, de revanchewedstrijd voor de 10-0 nederlaag in Eindhoven, was het stadion groots en meeslepend in al zijn hartstocht. Maar twee weken later tegen NEC, na een uitnederlaag tegen VVV, werd het rampseizoen afgesloten in een sfeer van ontzetting. De Kuip als een graftombe.

Zo intens, alomvattend blij als de Kuip dit seizoen een paar keer is geweest, na de winst op Ajax bijvoorbeeld, was het in al die jaren hiervoor nooit. En ook vandaag weer, na de 1-0 van Otman Bakkal; het gejuich is zo luid en vol overgave, dat het haast op huilen lijkt. Overal in het stadion vallen mensen elkaar in de armen. Ze springen en zwaaien wild met hun armen. Succes smaakt nou eenmaal het zoetst als je eerst bittere ellende hebt geproeft.

 

Op  1 mei is het precies een jaar geleden dat Martin van Geel in dienst trad als technisch directeur van Feyenoord. Een aanstelling waarop direct of indirect, vrijwel al het huidige succes is terug te voeren. De miljoenentransfers van Leroy Fer en Georgino Wijnaldum. Het afscheid, hoe pijnlijk ook, van Mario Been. De aanstelling van Ronald Koeman. De huur van John Guidetti en Otman Bakkel. De contractverleningen van Ron Vlaar en Stefan de Vrij. Her in ere herstellen van Karim El Ahmadi. Vrijwel elke beslissing die van Geel nam, pakte voortreffelijk uit voor Feyenoord.

Hoor de naam van Koeman door het stadion galmen. De trainer die afgelopen zomer met zoveel scepsis werd overladen, na zijn wat ongelukkige laatste avonturen in zijn trainersloopbaan. Maar ook Koeman werd beloond in vrijwel alles wat hij deed. Ruben Schaken vertrouwen geven. Jordy Clasie belangrijk maken. Gedegen tactische strijdplannen bedenken. Streng doch rechtvaardig zijn voor een jonge spelersgroep. De ‘gouden pik’ van Koeman blinkt als nooit tevoren.
Uitgerekend tegen AZ, de club waar hij zo pijnlijk vertrok. Woedend is hij nog altijd op de Alkmaarse beleidsmakers. Maar Koeman wordt vandaag in de Kuip geëerd als wonderdokter. Hij zwaait naar de tribunes als zijn naam opstijgt uit duizenden kelen nog voor het eindsignaal heeft geklonken.

In het gebied tussen kleedkamers en maasgebouw heeft één Feyenoordsupporter de regie in handen genomen. Hij draagt een grote grijze snor en blauwe Feyenoord-jas. De man heeft de gave om vrijwel iedere loslopende Feyenoord-speler als eerste te spotten – en dan heel hard iets aardigs te roepen, luid en duidelijk boven de menigte uit.
“Otman, je hebt het weer fantastisch gedaan jongen!” klinkt het.
“Erwin, je bent gewoon een klassekeeper!”
Wanneer Ronald Koeman aan zijn wandeling beging, in de richting van de wachtende fans, steekt de man met de grijze snor alvast zijn duim omhoog om iets enorm aardigs te gaan zeggen tegen de trainer van Feyenoord.
“Ronald, kerel” roept de man met de grijze snor, als stem van de menigte.
“Hoe bestaat het, je moest eens weten hoe blij je ons maakt. Echt. Zo ongelooflijk blij!”

 

Sjoerd Mossou – 30 april 2012 AD.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

9/2/2014 - De Bobbus

Het fenomeen Bobbus (Lees: Borrelbus, Kotsbus, Chaosbus of Nachtbus) had afgelopen zaterdag een hele andere wending voor mij dan ik had verwacht.

 

Allereerst waren we een half uur te vroeg bij de halte. Of dat nou mijn schuld is, die van Iris, van onze horloges, of die van de bus, kan me helemaal niet schelen. Ik vond het gewoon niet leuk!

Het was bizar koud buiten, het waaide nogal hard, dus besloten we maar in de hal van Rotterdam Centraal te gaan wachten tot het vijf minuten voor tijd was.

Na tien minuten zaniken over hoe koud het wel niet was, kwam er een jongen op het bankje naast ons zitten in de categorie “Straalbezopen” of “Lamlazerus”.

Deze gozer had zoveel gezopen dat hij niet eens normaal kon zitten, en dus besloot om maar meteen te gaan kotsen.

10 seconden luisteren naar iemand die over zijn nek gaat, en ik zit ernaast mee te barfen.

Paar rondjes door het hele station dus maar.

 

Uiteindelijk is het bijna tijd, en dus lopen we naar de halte voor Bobbus 19, met als eindhalte Hoek van Holland.

Er staat me toch een gigantische rij bij die paal, waar ik al heel dramatisch van ga doen.

Een uur in die bus is al niet zo leuk, maar een uur STAAN in die bus is dus gewoon het einde van de wereld.

Iris had hét idee van de avond, om ons zo strategisch mogelijk op te stellen, in de hoop dat de deur van de bus dan precies voor ons zou stoppen.

Dat had ze ontzettend goed gepland, want de voordeur stopte inderdaad precies voor mijn voetjes.

Ik stond al bijna het gehele reffrein van “Happy day” te zingen, toen de buschauffeur hard riep dat mensen met een OV-chipkaart, achterin de bus in moesten stappen…

 

Dan krijg je dus zo’n scene, die je normaal alleen ziet bij 10-jarige meisjes die naar een Justin Bieber concert gaan. Niemand let meer op zijn vrienden of vriendinnen, want vanaf dat moment is het dus gewoon ieder voor zich.

Ik sta al binnen, en Iris dus nog buiten. Gelukkig voor haar ben ik dan nog zo aardig dat ik een plekje bezet hou, en met mijn leven bewaak tot Iris daadwerkelijk naast me zit..

 

Na een kwartiertje merkt de gehele inhoud van de bus op, dat onze kotsende vriend dus ook gezellig richting Hoek van Holland moet.

Onze vriend, Nick heette hij, zat onderuitgezakt tegen het raam aan een beetje als een afkickende junk heen en weer te wiegen met zichzelf. Schijndood, noemen ze dat ook wel.

Ik had natuurlijk weer de beste plekken uitgekozen, want wij zaten precies in het midden van een groep vrienden.

De ene zat heel de tijd Nick te irriteren, terwijl de andere in de stalen pijpen van de bus hing alsof hij de Olympische oefening van Epke Zonderland deed. (Compleet met “Hij staat! Hij staat!” commentaar)

En als je dan denkt dat het niet erger kan, zat er voor me een gozer liedjes over Israël, Superjoden en Ajax te zingen.

 

Een voetbaldiscussie met deze ‘superjood’, en een bijna gebroken nek van onze Epke imitator later, vond de vriend van Nick het gelach allemaal niet meer zo grappig.

“Hij kan helemaal niets meer jongens, laat hem met rust!”

Is dat mijn schuld dan? Dat hij zoveel zuipt om stoer te doen en vervolgens als een zielig hoopje in de bus zit? Eh nee.

 

Bij de halte Naaldwijk moesten Nick, zijn vriend en een vriendin er uit.

Maar natuurlijk niet voordat Nick bijna wéér over zijn gier ging. Die gozer staat met een volle mond spuug bijna over een meisje heen te kotsen. Die deelde een klap uit, toen iemand een schop en uiteindelijk waren ik en Iris de enige die nog op onze stoelen zaten omdat er één big fight aan de gang was.

Nick uit de bus gekickt (letterlijk) en die zie ik voor we wegrijden, buiten opnieuw een paar shotjes tequila uitspougen..

 

Toen dacht ik ineens bij mezelf: Oh mijn god, ik voel me oud!

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

9/2/2014 - Blackfish Documentaire.

Zojuist heb ik de tijd genomen om de documentaire “Blackfish” eens te kijken.

 

Voor de mensen die niet weten waar dit over gaat:

“Overal ter wereld vergapen volle tribunes zich aan watershows met orka’s: schijnbaar zonder moeite doen de begeleiders de kolossale zwart-witte walvissen gracieus door de lucht vliegen. Maar de orka blijft een gevaarlijk roofdier: in Sea World beet de orka Tilikum maar liefst drie begeleiders dood. In de vrije natuur zijn orka’s niet agressief noch gevaarlijk voor de mens, wat bezielde dit ‘gedomesticeerde’ exemplaar dan?”

 

Ik heb de hele documentaire gekeken. Soms letterlijk met de tranen in mijn ogen en soms met afstandbediening in mijn handen om hem af te zetten.

In deze film zien we dus hoe het die orka’s vergaat, waar iedereen voor naar Seaworld komt. Hoe ze in Seaworld terecht zijn gekomen en hoe ze zó getraind worden dat het allemaal simpel lijkt.

 

Deze orka’s worden in de natuur door een paar boten bij elkaar gedreven tot ze geen kant meer op kunnen. Vervolgens halen ze de kleinste orka’s weg (deze zijn namelijk nog makkelijk te trainen) bij hun familie.

Dat was dus al het deel waarbij ik zat te janken, want dat vind ik al hartverscheurend om te zien.

Dan worden ze in een soort opslagplaats gehouden, waar ze net een klein beetje kunnen bewegen en het licht gaan gewoon helemaal uit.

 

Stel je even voor: je wordt bij je ouders/familie weggekaapt, dan in een te klein hokje geflikkerd en vervolgens gaat al het licht uit.

Het is hetzelfde idee als dat je in een dwangbuis, een isoleercel ingegooid wordt.

Dat doet dus nogal wat met je.

Sterker nog, de meeste mensen gaan psychisch helemaal kapot, en die orka’s dus ook.

Orka’s schijnen namelijk ontzettend intelligent te zijn. (sowieso een stuk slimmer dan de trainers in Seaworld)

 

Wat ik het meest schokkende vond aan deze documentaire, was dat het deze mensen dus werkelijk geen flikker kan schelen, wat er moet wijken om geld te verdienen.

Waar halen deze mensen, als je het als menselijk wilt noemen, het gore lef vandaan om dieren zó te behandelen?

Dieren die hier al een stuk langer in de oceaan rondzwemmen, dan dat de hele mensheid bestaat.

Orka’s horen niet in gevangenschap, geen enkel dier eigenlijk, en dat er dan drie mensen worden doodgebeten is eigenlijk gewoon te verwachten van een beest die in een psychose leeft door wat hem allemaal is aangedaan.

 

Ik vind het ziek, misselijkmakend, deprimerend, respectloos, en nog wel 500 dingen.

Deze film zou het genre ‘horror’ niet misstaan, en het gebeurd gewoon vandaag de dag nog.

 

 

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

12/1/2014 - Muse.

<3 <3 <3 <3 <3!!!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

5/1/2014 - Feyenoord - Excelsior... 5-1-2013

Een benefietwedstrijd voor het 100 jarig bestaan van het Daniel Den Hoedt in Rotterdam.

Kaarten waren 7,50 per stuk, en de gehele opbrengt hiervan zou naar kankeronderzoek in het Erasmus MC gaan.

 

Dus, so be it.

Kuip volgeladen met gezinnetjes, een hoop vrolijke kinderen en een paar echte Feyenoord-supporters die bij elke wedstrijd van de partij zijn.

Natuurlijk zaten de mensen thuis ook weer voor de buis, en zo kon het niet anders dat dit een gezellige en goede middag zou worden.

 

Ik met wat vrienden naar het stadion, gewoon voor de gezelligheid.

Over het algemeen kom ik zo nu en dan in de Kuip en ik weet best dat een vriendschappelijke wedstrijd minder sfeer en sensatie heeft als een bekerwedstrijd of Eredivisie wedstrijd.

Toch zijn er dan bepaalde mensen die dit net zo serieus nemen als een echte wedstrijd, en denken eigenlijk dat Feyenoord op dat moment voor de Cup van de Champions League spelen.

 

Die mensen snappen ook niet heel goed waarom het gehele team gewisseld wordt, na de rust en dat dit een liefdadigheidswedstrijd is waarbij het meer gaat om het idee dan om de wedstrijd zelf.

Dat zijn ook dezelfde mensen die bij een Opendag, tussen de kinderen zitten en keihard “Joden aan het gas” gaan zingen. Of bij een training, kleine kinderen omver lopen om zelf een foto met Pelle te maken.

Eigenlijk zijn dat dus gewoon mensen die denken dat ze ontzettend stoer zijn, maar gewoon irritant, kinderachtig, vervelend en Feyenoord-onwaardig zijn.

 

Ik snap, dat als je normaal in de Kuip zit bij wedstrijden tegen Psv, AZ, Twente of Ajax, dat dit op voetballend niveau natuurlijk helemaal nergens over gaat.

Op een gegeven moment staat het tweede team van Feyenoord op het veld en ja, een mooie wedstrijd was het niet.

Wat ik niet dan niet begrijp, is dat er dan van die lui zijn die over de uitslag en de wedstrijd gaan lopen ouwehoeren.

Dat ik in de tram terug naar huis hoor dat het eigenlijk een schande is dat je zó speelt tegen Excelsior en dat je maar net met 1-0 wint.

 

Ik vind het een schande, en dan druk ik mezelf nog HEEL erg zacht uit, dat die mensen dus helemaal niet begrijpen waarvoor die wedstrijd nou eigenlijk wordt gespeeld.

Als je nou het IQ van een stoeptegel hebt, vind ik dat heel zielig voor je, maar houd dan alsjeblieft gewoon je mond en kijk zwijgend voor je uit als dit soort uitspraken in je hoofd naar boven komen drijven.

Er zijn duizenden kinderen die een topmiddag hebben gehad die dag, duizenden gezinnen die wel een keertje goedkoop naar de Kuip konden, en het belangrijkste: er is voor duizenden euro’s opgehaald die dag, en dat gaat allemaal naar kankeronderzoek.


Dan zeg ik het maar, als niemand anders het doet: Feyenoord, bedankt! Ik ben trots op je!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me



«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer