Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Enjoy when you can, endure when you must (J.W. von Goethe)

Te druk?

20:44, 15/8/2013 .. 0 comments .. Link

Jemig, het is alweer ruim 2 weken geleden dat ik iets toegevoegd heb aan mijn blog? Je zou bijna denken dat er niks is gebeurd hier, maar niks is minder waar!

Thuis begint het daadwerkelijk eindelijk een thuis te worden. Sinds vorige week hebben we eindelijk een bank, dus ik kan ook eens onderuit zakken na het werk.
Maar laat ik bij het begin beginnen. Ik had dus meubels besteld en de verwachtte leverdatum was 8 augustus. En niet te geloven, ik kreeg ook een bevestiging dat het 8 augustus ging worden, ze zouden tussen 14.00 uur en 21.00 uur komen. Wel een heel breed tijdvenster, maar ze zouden een uur van tevoren bellen, dus ik had op het werk aangekondigd dat ik thuis ging werken vanaf 14.00 uur. Maar, omdat natuurlijk niks gaat zoals gepland kwam ik de zondag ervoor terug in Berlijn en vond ik in de brievenbus een aankondiging dat ze op donderdag 8 augustus filmopnames voor een Krimi (Kommesarin Heller) gingen doen bij onze overburen (het Diaconessenhuis) en dat er daarom een absoluut stop- en parkeerverbod zou gelden voor die donderdag in onze hele straat. Wie verzint zoiets, vraag je je af. Maar goed, niet geremd door enige vorm van gene heb ik mijn Duitse collega Maria gevraagd of zij met de regisseur wilde bellen om mijn situatie uit te leggen (tja, mijn Duits gaat wel vooruit, maar er zijn nog wel grenzen...) en toestemming te regelen voor de transporteur. Zij al haar charmes in de strijd gegooid en ik hoefde alleen die donderdag te bellen met Sean, de producer en dan zouden ze wel een parkeerplaats regelen. Goed, ik blij en ik kon weer verder met andere zaken.

Omdat Alex en mijn broer donderdag de 8e 's avonds ook zouden komen, had ik het plan opgevat om maandagavond nog even naar Ikea te gaan om wat kleine prullen te halen. Maar, zoals dat gaat als je even iets wilt doen, stond ik opeens in een file waar ik met geen mogelijkheid meer uit kon. Dus met uitzicht op de toren van de Alexanderplatz voor mij zag ik mijn benzinemeter vervaarlijk in het rood zakken. Gelukkig hoefde ik nog maar 1500 meter in de file te staan, dus uiteindelijk met prullen en een tank vol benzine thuisgekomen.

En toen kwam de beruchte donderdag. Dus ik 's ochtends extra vroeg gaan werken, zodat ik de straat nog uit kon zonder problemen en met koffie, croissant en frisse moed aan het werk gegaan. Tot om 11.30 uur mijn mobiele rinkelde en een meneer mij in het Duits wist te vertellen dat ze de meubels al om 12.30 uur wilden komen leveren. Gelukkig heb ik nu een baan waar ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn aan- en afwezigheid, dus ik heb mijn collega's een fijne middag gewenst en ben met laptop en al naar huis getrokken. Daar aangekomen stond de hele straat vol met filmwagens en trailers..Ik Sean gebeld, die helemaal niets wist van het telefoontje van mijn collega en ook niet wist wat hij ermee aanmoest, maar zijn oplossing was dat we het wel zouden uitzoeken als de transporteur er was. En dan krijg je de puur praktische instelling van de Duitsers, gewoon de vrachtwagen midden op straat parkeren en concluderen dat de straat de komende 20 minuten gewoon niet toegankelijk is...Wel prettig dat we niet aan zo'n hele drukke weg wonen. Eind goed, al goed, 20 minuten later stonden alle dozen boven, de heren waren weg en ik kon weer vrolijk verder werken en discussieren met collega"s uit Ierland en Berlijn.Want één ding kunnen ze heel goed bij eBay en dat is discussieren om beslissingen uit te stellen. Gelukkig kan ik redelijk goed discussieren, dus ik vermaak me wel.

Uiteindelijk kwam eind van de middag Alex aan in Berlijn, na een lange rit met een echte Duitse monsterfile. Na een rondleiding en wat drinken zijn we toen de bank in elkaar gaan zetten. Deze was bijna af toen ook mijn broer zich meldde, die een hele dag in Berlijn op bedrijfsbezoek was geweest. Nog een keer een rondleiding en wat drinken en toen naar restaurant de Fischerhütte gegaan (5 autominuten) voor een echte, enorme Duitse lekkere schnitzel.

Vrijdag zijn we dan als echte toeristen Berlijn in geweest en hebben we de na een koffie bij Starbucks de Brandenburger Tor bewonderd en zijn we met de metro naar Alexanderplatz gegaan, waar een soort van Sommerfest was. Geluncht bij de foodcourt en toen met de metro terug naar de Friedrichstrasse en vandaaruit met de S-bahn terug naar huis. Toen hadden we inmiddels 10 kilometer in de benen en waren we best moe. Na een drankje en hapje zijn we vervolgens de auto ingestapt en hebben we mijn broer naar het vliegveld Schönefeld gebracht. En dat was grappig, want ik dacht dat zal wel best druk zijn, maar Eindhoven Airport is daarbij vergelijken een soort Schiphol. WIj zo naief om de auto op kort parkeren te zetten, wat ons een rekening van EUR 7,50 voor 45 minuten opleverde....lang parkeren was 3 minuten lopen daarvandaan en kost de helft...goed, ook weer geleerd. Over een paar weken ga ik zelf vanaf Tegel vliegen, dat zal wel weer een andere ervaring worden.

Met het nodige bloed, zweet en de tranen hadden we zondag uiteindelijk alle meubels in elkaar zitten en kon ik het leven uit de koffer eindelijk vaarwel zeggen. Dat was wel heel erg fijn! Dus nu mist alleen nog een meubel voor de TV en wat bergruimte in de woonkamer en dan zijn we er eigenlijk. Nou ja, en een wasmachine, maar die ga ik dit weekend bestellen, dan heb ik die hopelijk volgende week ergens in huis.

Maandagochtend hebben Alex en ik nog lekker samen ontbeten en toen was het tijd voor mij om te gaan werken en voor Alex om terug te gaan naar Belgie. Best jammer, want het was wel gezellig zo samen in ons appartementje! Maar in september komt Alex weer en dan hoeven we hopelijk geen meubels meer in elkaar te zetten.

En morgen wordt dan nog een spannend moment, want dan ga ik mij, eindelijk, inschrijven bij de gemeente. Ik hoop dat dat in één keer goed gaat, want het formulier is, zoals dat gaat in Duitsland, heel ambtelijk en formeel. Maar met hulp van mijn collega Maria, heb ik alles ingevuld en krijg ik het morgen hopelijk ook nog uitgelegd. Ik heb de druk bij mijn collega Tobias voor de Duitse cursus vandaag weer opgevoerd, want ik merk dat ik het allemaal wel makkelijk versta, maar dat ik toch moeite heb met de juiste woorden en of zinsconstructies te vinden om makkelijk te antwoorden. En dat terwijl ik buiten kantoor mezelf verplicht enkel Duits te spreken en tot nu toe gaat dat best goed.

NOg een laatste leuk mysterie om te delen: ik kwam vanavond de straat ingereden (ik moet tot mijn schande toegeven dat ik nog maar één keer op de fiets naar het werk ben gegaan....maar volgende week ga ik naar de gym van eBay en dan ga ik ook maar wat vaker op de fiets..het moet er een keer van komen) en bij alle huizen stonden kleine rode wasmanden....hmmm...maar het mysterie is inmiddels ook opgelost. Volgende keer zal ik het verklappen :-).



Berlijn, het vervolg...

19:43, 30/7/2013 .. 0 comments .. Link

Zo, heel langzaam aan begint het leven in Berlijn normale vormen te krijgen.

Vorige week was een beetje rare week, omdat we een manager en medewerker uit Ierland op bezoek hadden. En het is toch grappig om te zien hoe statusgevoelig die Duitsers dan opeens worden. De manager van de HR adviseurs werd helemaal nerveus, was opeens vroeg op het werk en sprak toen naar mij uit dat hij hoopte dat die dagen snel voorbij zouden gaan, zodat hij weer normaal kon doen. Tja, misschien komt het omdat ik net in Ierland geweest ben en de twee bezoekers inmiddels een beetje ken, maar ik heb vooral veel plezier met ze gehad en hoefde daarvoor mijn comfortzone niet te verlaten ;-). Donderdagavond zijn we dan met het hele team uit eten gegaan bij een tapas restaurant op het Savignyplatz. Ik braaf achter de collega's aangereden, aangezien ik geen idee had waar ik heen ging. Omdat ik na het eten een collegaatje naar huis bracht had ik TomTom aangezet en toen we de hoek omreden bij het plein stonden we opeens voor een verkeerslicht op de Kurfurstendamm (of Kudamm voor intimi..). Tot zover mijn belofte om nooit met de auto het centrum van Berlijn in te gaan :-).

Mijn auto was vorige week wel mijn zorgenkindje. Ik kwam vorige week zondag na een warme rit met de Ka in Berlijn aan (ik heb airco, maar had bijna de hele weg de zon vol op de voorkant van de auto en dan wordt het toch wel warm) en kwam vervolgens klem te zitten in de autolift. Gevolg: allebei mijn buitenspiegels afgebroken. Dus ik met tape ze zo goed en zo kwaad weer vastgeplakt en maandagochtend naar de Ford garage in Lichterfelde gereden. Gelukkig gaan die om 07.00 uur open, dus ik was op tijd daar. Ik in mijn beste Duits (natuurlijk nog even geoefend in de auto op weg ernaar toe ha ha) aan de receptioniste uitgelegd wat er gebeurd was en zij verwees mij naar de onderdelen meneer. Die zit opgesloten in een hokje en als je op de bel drukt komt hij tevoorschijn (het heeft iets Pavlovachtigs...). Ik opnieuw uitgelegd en toen kreeg ik de vraag of ik nieuwe spiegels moest hebben of dat het gerepareerd moest worden. Ja, dat wist ik natuurlijk niet, dat kwam ik juist vragen. Dus werd ik verwezen naar opperhoofd werkplaats waar ik voor de derde keer mijn verhaal kon doen (hoezo Duitse gründlichkeit). Hij mee naar de auto en de conclusie was al snel dat repareren uitgesloten was, er moesten nieuwe besteld worden. Dus wij weer terug naar..je raadt het al... de onderdelenman. Op de bel drukken en wachten maar. Goed, uiteindelijk werden de spiegels besteld (opperhoofd werkplaats moest nog wel iets gaan checken bij mijn auto) en ik mocht woensdag terugkomen om ze te laten monteren. Dus even na 08.00 uur zat ik keurig en wel op mijn werkplek. WOensdag om 10.00 uur braaf gemeld bij de receptioniste (ah ja Sie sind von den Aussenspiegeln....hmhm..). Even over tienen kwam opperhoofd werkplaats, ik kon erop wachten dus dat scheelde weer een taxi. Ondertussen wat gewerkt op mijn Blackberry en nog geen 20 minuten later was opperhoofd werkplaats weer terug...ik moest nog een keer terugkomen..ze hadden de verkeerde spiegels besteld..Wat bleek, ze hadden manueel bedienbare spiegels besteld en ik heb electrisch bedienbare. Dus mocht ik vrijdagochtend om 07.00 uur weer terugkomen, zodat ik in ieder geval met een herstelde auto richting Belgie kon rijden. Welfijn dat we donderdagavond dat etentje hadden, want dan had ik tenminste niet zoveel tijd om te slapen....maar goed, eerlijk is eerlijk, vrijdag even voor half 8 reed ik de garage uit met een gerepareerde auto en ik hoefte niet bij te betalen voor de duurdere spiegels. En nu proberen mijn angst voor de autolift weer te overwinnen :-).

Deze week heb ik de auto van Alex meegenomen, zodat ik mijn fiets mee kon nemen. Want ik roep altijd dat alles in de Ka past en er past veel in, maar de fiets lukte helaas niet. Maar goed, met de focus ging het prima en vanmorgen ben ik dan, voor het eerst in iets van 15 jaar op de fiets naar het werk gegaan! En ik had een primeur, want ik was als enige niet verdwaald!! Al mijn andere collega's die op de fiets komen waren de eerste keer verdwaald. En ik had de fiets gewoon onder in de parkeergarage in het fietsenrek gezet tot grote verbazing van de manager van de HR adviseurs, Tobias, want hij had zijn motorfiets buitengezet omdat hij niet wist of hij wel de garage in kon...ach brutalen hebben de halve wereld. Dus binnenkort staat de motor van Tobias binnen denk ik.

Tobias is op dit moment de bron van veel lachbuien bij Myrthe (de Nederlanse HR adviseur) en mij. Hij is nl. Duitser en probeert echt zijn Engels te oefenen (al praat hij vaak bewust Duits tegen mij omdat hij weet dat ik het kan, maar het uit luiheid niet doe...). Maar zijn Engels is soms niet helemaal correct en dan krijg je vragen als "Myrthe can I please you" of "Myrthe can zou make yourself available" :-) :-)...Als hij nog meer leuke uitspraken gaat doen ga ik een word documentje ervan maken en later dit jaar een boek uitgeven....

Vanavond had ik zowaar even helemaal niks en ben ik eens naar de supermarkt gelopen die hier bij het Ubahn station zit. Helemaal belangeloos was het niet, want ik had beloofd voor een flesje wijn te zorgen voor een Israelische collega waar Julia (een Ierse collega die in Berlijn werkt) en ik morgen gaan eten. Ik was me een beetje aan het haasten, want de winkels gaan hier om 20.00 uur dicht,maar genoot van de wandeling die nog geen 8 minuten duurde. Aangekomen bij de supermarkt blijkt deze van 0700 tot 24.00 uur open te zijn. Kijk, daar kan ik wat mee. Dus ik ben op mijn ooie dooie door die supermarkt geslenterd en besloten dat het goed is om die op loopafstand te hebben. De ijssalon aan de overkant is ook geen straf en de apotheek en kapper zijn mooi meegenomen. Op mijn gemakje teruggewandeld naar het appartement en me onderweg beseft dat het me toch wel goed begint te bevallen hierin Berlijn!

Inmiddels ook wat meubels besteld, die komen hopelijk volgende week als Alex ook hier is, dan heeft hij wat te doen :-). en sinds een paar dagen hebben we ook internet en telefoon, dus nu begint het echt een beetje een thuis te worden.  En nu maar hopen dat het huis in Belgie snel verkocht raakt, zodat Alex en Mira definitief deze kant op kunnen komen. Ik heb vorige week de makelaar nog even flink de oren gewassen en die komt nu over 3 weken op een zaterdag als ik in Peer ben langs om het nog een keer persoonlijk mee te maken ha ha ha. Ik geloof niet dat hij assertieve vrouwen gewoon is....

Nou tot zover weer even een update van het avontuur Berlijn!



Week 2, maar niet in Berlijn!

22:03, 18/7/2013 .. 0 comments .. Link

De eerste week was vol met indrukken, maar wie had kunnen raden dat de tweede week dat ook zou worden.

Maandagochtend werd ik perfect op tijd opgehaald door Marieke om naar het vliegveld te gaan in Eindhoven, met als bestemming Dublin. Aangekomen op het vliegveld eerst maar eens de koffer ingecheckt en vervolgens naar de beveiliging. Wat een ellende, mijn slavenarmband wilde niet af...het heet dan ook niet voor niks een slavenarmband...maar met wat hulp van vliegveldpersoneel en een passagier was het uiteindelijk gelukt en kon ik, zonder piepen!!, door de beveiliging. En toen was het wachten...en wachten...en wachten. Om bij de paspoortcontrole nog veel langer te moeten wachten, omdat er een newby achter de desk zat die alle paspoorten zat te lezen, wat meer dan 5 minuten per passagier oponthoud veroorzaakte. Gelukkig was het vliegtuig nog op tijd vertrokken en landden we om 11.15 uur volgens afspraak in Dublin. De volgende stap was de zoektocht naar een taxi. En boy, daar was ik niet alleen. er stonden zeker 30 mensen in de rij voor mij en er was in geen velden of wegen een taxi te bekennen. Maar de man van het vliegveld deed iets magisch en binnen de kortste keren zat iedereen in een eigen taxi en was het onderweg, op naar eBay!

We waren het vliegveld nog niet af of de taxichauffeur barste los over zijn nieuwe vriendin uit Letland die 7 jaar jonger was, hij is 61 en zij 54 en ze hebben elkaar via internet ontmoet. Vervolgens wist ik in no time alles over zijn kinderen, zijn ex, zijn vele dates en de nieuwe vlam en hun activiteiten in de bergen de zondag ervoor. Toen dat allemaal eruit was moest ik vervolgens gaan raden hoeveel Ieren er voor de Engelsen gevochten hadden in de 1e wereldoorlog...voor wie het interesseert: 275000 en ze deden het enkel en alleen voor het geld. Inmiddels was de chauffeur zo opgegaan in de Iers/Engelse strijd dat hij prompt de afslag van eBay voorbij reed en hij mij de weg ging vragen...gelukkig had ik het gebouw al gespot en kon ik hem de weg wijzen...

Eenmaal binnen bij eBay volgde een hartelijk ontvangst door de Ierse collega's en kreeg ik de werkplek van de Deense collega die op vakantie is, die ik vorige week in Berlijn had ontmoet. Wat volgde waren 3 dagen vol met afspraken om methodes en mensen te leren kennen en ook niet als laatste alle systemen. Maandagavond was ik dan ook helemaal leeg. Ik ging naar het hotel en kreeg een kamer op de bovenste verdieping. de laatste 2 keren dat ik op de hoogste verdieping zat was er brand alarm in het hotel. het kon geen toeval zijn dat ik toen ook nog kamernummer 911 kreeg...Na een hapje eten en een rondje door het grootste shoppingcomplex van Ierland de avond doorgebracht op mijn hotelkamer. Dinsdagavond bood een collega, Andrew, aan om mij door de stad Dublin te leiden en zo gezegd, zo gedaan. Met de bus heen en met de taxi terug. En wat wist hij veel van de stad, de geschiedenis en de actualiteiten, super interessant. De avond sloten we af met een etentje in een hele hippe tent in een oude kerk, inclusief een Ierse dansshow!

Woensdag om 15.00 uur werd ik op kantoor opgehaald door een taxi, die mij naar het vliegveld bracht, waar ik mijn voorlopige manager (hoofd HR van Europa) ontmoette, om samen met haar naar Amsterdam te vliegen. Al snel werd ik voorzien van koffie, water en popcorn voor in het vliegtuig?! Op het vliegveld Schiphol voelde ik me wel heel bijzonder toen daar een chauffeur stond met een bordje Ms White en Ms Zaaijer :-). Hij bracht ons, onderweg met zijn zeer beperkte engels ons wijsheden bijbrengend, naar het hotel in Amsterdam, om de hoek van het Rembrandtplein. In het hotel was ook de HR business partner van eBay aanwezig en met haar gingen we een hapje eten op het Rembrandtplein. Grappig om daar een van de deelnemers van Obese in levende lijve te hebben gezien. Helaas heeft het programma niet heel veel voor hem betekend....Vele biertjes en borden eten later keerden we terug naar het hotel om daar vervolgens de bar ook nog onveilig te maken, tot sluitingstijd. Dat werd dus een korte nacht van nog geen 5 uurtjes. Na een lekker ontbijt werden we om 08.00 uur opgehaald door de taxi en naar kantoor gebracht. En daar volgde weer een dag vol afspraken, kennismakingen en infogesprekken. Leuk om te zien dat elk kantoor toch weer zijn eigen cultuur, mensen en gewoontes heeft. Na het werk op de trein gestapt, station Amsterdam Amstel ligt er direct naast, en naar Bilthoven gegaan om een hapje te gaan eten bij mijn ouders. Die had ik al even niet gezien, dus dit was een leuke manier om elkaar weer even te zien en bij te praten. Lekker gegeten, mijn moeder had Nigella's Legs gemaakt (ha ha) en na het eten heeft mijn vader me terug naar het station gebracht. Daar een ouderwets kaartje naar Amsterdam CS gekocht en een klein uurtje later stond ik daar dan ook. en toen kwam het grote dilemma. Neem ik een taxi, of ga ik lopen. Maar het waszo'n lekker weer, dat ik voor het laatste koos. Maar ja, dan moet je wel weten waar je heen gaat. Dus google maps gebruikt en dat is helemaal super. Als je die op wandelroute zet, dan krijg je direct streetview en uitleg hoe je waar moet lopen. Iets meer dan 10 minuten later stond ik in de lobby, waar ik met de taxi waarschijnlijk langer over had gedaan.

Vrijdag nog een dagje Amsterdam en dan lekker met de trein naar Peer, voor een kort weekendje, om zondag weer naar Berlijn te vertrekken.



Week 1 in Berlijn

22:03, 14/7/2013 .. 0 comments .. Link

Zo, de eerste week zit erop.  Een week met veel indrukken, veel nieuwe mensen en veel klussen.

Na een rustige rit naar Berlijn belde ik de makelaar zo'n 50 minuten voordat ik aan zou komen, zodat zij mij dan kon opwachten.  Helaas, ze beloofde er te zijn, maar uiteindelijk heb ik ruim een kwartier moeten wachten voordat ze aan kwam zetten.  Na ruim een uur was de overdracht een feit en kon ik aan het sjouwwerk beginnen.

De auto moest leeg en dat was met die hitte geen grappige bedoeling.  Maar uiteindelijk is het gelukt en kon ik meteen de douche uitproberen. En daarna luchtbed opblazen en pasta eten.

Maandag hoefde ik niet zo vroeg te beginnen, dus eerst even boodschappen gedaan en toen op naar kantoor!  Ik dacht, ik ben goed voorbereid, maar helaas, ik stond voor het verkeerde gebouw.  Dus op zoek naar de hoofd ingang, die ik uiteindelijk ook vond en waar ik eet snel achter kwam dat de voertaal toch eerder Duits dan Engels was... macht nichts :-).

Meteen de belangrijkste eBay gewoonte meegekregen.  De dag begint bij de koffiebar met verse koffie. Goed begin! Toen boven het team leren kennen, waar tot mijn blije verrassing een Nederlandse HR adviseur bij bleek te zijn, met wie ik intensief ga samenwerken.  Zij doet meer de ondersteunende werkzaamheden en ik de advieszaken. daarom is zij adviseur en ik consultant ;-).

Na een dag vol talen en praktische zaken ben ik na het werk doorgereden naar Ikea om twee matrassen en een tafel en vier stoelen te kopen. Het paste maar net in de auto, maar goed.... Thuis alles uitgeladen en eerst maar wat gegeten. 

Dinsdagavond hadden we een team etentje, dat was een leuke manier om de collega's te leren kennen en en erg leuk restaurant te ontdekken vijf minuten van ons appartement af! Tot de ontdekking gekomen dat we als team minimaal 8 talen beheersen en dan missen er nog 3 teamleden.

De rest van de week was vooral inwerken, praktische zaken regelen en meubels in elkaar schroeven.  En vanop afstand heeft Alex geregeld dat de stroom niet afgesloten wordt en dat ik na terugkomst uit Dublin en Amsterdam ook Internet heb, dat scheelt! !

Vrijdag na het werk nog even kort naar het appartement geweest en toen de terugreis naar Peer gemaakt.  Een hele snelle, rustige reis van minder dan 6 uur.  En dan thuiskomen als iedereen slaapt ;-). Al duurde dat niet lang, want al vrij snel stonden Alex en Mira bij me in de keuken! Toch wel een fijn om ze weer te zien. 

En nu is het maandag en zit ik alweer in het vliegtuig naar Dublin. Daar wachten mijn drie volle dagen,  waarna ik woensdagavond naar Amsterdam vlieg.  Daar wachten mij dan nog twee dagen op het kantoor daar. En dan vrijdagavond met de trein naar huis.

Toch grappig als je eens goed naar de veiligheidsmaatregelen kijkt in zo'n vliegtuig.  Het komt erop neer dat mocht je crashen, dan mag je ook pas het vliegtuig verlaten als je je schoenen uit hebt,  je bril af,  tanden uit,  schoenen uit en oorbellen af.  Je zult er maar tijd voor hebben...



Het is zover!

07:24, 7/7/2013 .. 0 comments .. Link

Nou, de dag van vertrek is aangebroken. Raar idee dat ik vanavond in ons appartementje in Berlijn zit en morgen daar daadwerkelijk aan de slag ga. Ik had van de week nog via de mail contact met mijn nieuwe collega's en ik hoef morgen pas om 09.30 uur te beginnen! Wel lekker, want als ik dan een  beetje vroeger opsta, dan kan ik boodschappen gaan doen. Wel zo handig, want ik heb alleen wat fruit bij me. En na het werk moet ik een matras gaan kopen, want ik wil het aantal  nachten op een luchtbed eigenlijk zo beperkt mogelijk maken.

Ik hoop dat de reis rustig wordt en dat het vakantieverkeer niet te storend is :-). Maar ik ga op het gemakje, dus ik merk het wel. De auto is er helemaal klaar voor. Ik heb getankt, de olie bijgevuld, de ruitenwisservloeistof bijgevuld, door de wasstraat gereden. Kortom, en route! Inmiddels heb ik er wel zin in.

De vraag is alleen nog of we internet hebben in het appartement, maar daar kom ik vanavond wel achter. Ik heb nog een prepaid internet sim dus ik kan wel even vooruit, maar het zou wel fijn zijn als het er inderdaad blijkt te zijn (de makelaar zei van wel, maar was ook niet zeker....). En morgen maar eens zien wat er bij eBay allemaal kan (volgens hun onboarding site heel veel...).

Van de week nog speciaal naar Aken gereden in verband met een bankrekening. Die kun je wel online aanvragen, maar vervolgens moet je fysiek bij een postkantoor langs om je te laten identificeren. Dus dat heb ik gedaan. Vervolgens krijg ik bericht van de bank dat ze mijn aanvraag ontvangen hebben en de stukken naar ons adres sturen. Tja, en nu maar hopen dat de huismeester in Berlijn weet dat wij gaan komen....anders gaat de post ergens anders terecht komen> Maar dat ontdek ik vanavond ook wel.

Nu nog even het telefoonnummer van de makelaar in mijn telefoon zetten, want ik heb beloofd haar te bellen als ik nog een uurtje van Berlijn weg ben, zodat zij op tijd weet wanneer ze naar het appartement moet komen voor de sleuteloverdracht.

Goed, ik ga me eens klaarmaken voor de reis en dan op tijd vertrekken! Ik meld me weer vanuit Berlijn!



Tripje Berlijn, op zoek naar woonruimte

07:59, 1/7/2013 .. 0 comments .. Link

Eindelijk, het was zover, we gingen naar Berlijn! Afgelopen dinsdag zijn we in alle vroegte vertrokken richting Berlijn, met maar één missie: woonruimte vinden!

Nadat we Mira hadden ondergebracht bij het pension in Weert zijn we in 5,5 uur naar Berlijn gereden. Onderweg zijn we 2 keer gestopt, waarbij ze bij de tweede stop de voorste kentekenplaat van onze auto hebben afgejat! Goed begin....NOT. Maar goed, het mocht de pret niet drukken en we waren lekker op tijd bij ons hotel. Ingecheckt en vervolgens enorm gezond gaan lunchen bij McD. We wilden wel iets anders, maar we hadden echt trek en kenden de omgeving nog niet goed, dus dit was de snelste oplossing.

Om 18.00 uur hadden we onze eerste bezichtiging, van het pand wat eigenlijk onze 2e keus leek. Interessant dat we daar aankwamen en er nog een geinteresseerde was. Maar het stoorde verder niet...Het appartement overtrof eigenlijk alle verwachtingen. Want naast het appartement zelf bleek er ook nog een eigen, afgesloten, kelderruimte bij te horen, een afgesloten fietsenstalling, een parkeerplaats in de garage onder de huizen (bereikbaar met een autolift!!!) en een hele grote gemeenschappelijke tuin. Ook zijn er op loopafstand stations van de Sbahn én de Ubahn.  Aangenaam verrast beloofden we de makelaar haar snel iets te laten weten en sprongen we snel in de auto voor de volgende bezichtiging.

Om stipt 19.00 uur (ja, we moesten punktlich zijn van de makelaar :-)) betraden we het 2e appartement. Een kelder die omgebouwd is tot appartement met een eigen zonneterras, garage en tuin. Op zich best leuk, maar de woning had een hele rare indeling, je kon er eigenlijk net niks mee. En er was vanuit de woonkamer geen toegang tot de tuin, dan moest je via de voordeur weer naar achteren. We waren niet direct afgeknapt, mede ook door de Sbahn op loopafstand. Maar even een nachtje over slapen.

Na het eten terug naar het hotel en tot de conclusie gekomen dat we eigenlijk 2 mooie keuzes hadden (wat we niet verwacht hadden) en morgen kwam dan nog onze favoriet, de Billy Wilder Promenade.

Goed uitgerust en met een lekker ontbijt achter de kiezen gingen we woensdagochtend weer op pad. Op naar de bezichtiging waar we zo naar uitgekeken hadden, onze favoriet! En eerlijk is eerlijk, het appartement zag er van binnen fantastisch uit. Splinternieuw en met de mooiste snufjes. Maar ja, een binnenkant heeft ook een buitenkant en dat nam de charmes van binnen een beetje weg. Want het tuintje aan de achterkant lag echt pal op de buren aan weerszijden. En hoewel aan de ene kant een oud vrouwtje zou wonen (we hebben haar niet gezien...), zeker was dat aan de andere kant een BBQ fanaat woonde die veel en graag met veel mensen in de tuin zat (gelet op het grote aantal stoelen in het kleine tuintje). Ook het parkeren van de auto was wat lastiger. We konden wel een parkeerplaats erbij huren, maar dan werden de kosten natuurlijk hoger. En anders was het op straat parkeren, maar op zondag moest je dan weer wijken voor de weekmarkt. Niet ideaal. Ook het gebrek aan stallingsruimte voor de fietsen hielp niet mee, net zo min als de slechte bereikbaarheid van het OV (enkel de bus stopte in de buurt). Behalve het prachtige interieur was een ander pluspunt de supermarkt e.d. op loopafstand, maar ja....de twijfel sloeg toch een beetje toe.

Dus maar even een kopje koffie gaan drinken en naar onze laatste bezichtiging gegaan. Deze hadden we dinsdagavond nog geregeld vanuit het hotel. Het was in dezelfde straat als het appartement van de ochtend, maar dan op de 1e etage en wat groter en incl. parkeerplaats in de garage en kelderruimte. Maar dat was dan weer een grote tegenvaller. Allereerst bleek al dat onze Mira niet meemocht, dus waren we eigenlijk al klaar. Maar wat ook een afknapper was, was dat je een enorm mooi, groot balkon had, maar als je dan op het balkon zit, dan zit je recht de sportschool in te kijken (en zij kijken dus terug). Daarnaast zat het vrij kort op het volgende gebouw, dus om te zeggen dat je ook maar enige vorm van privacy had, niet echt. Maar goed, braaf het rondje afgemaakt en de makelaar gezegd dat we hem zsm iets zouden laten weten.

Tja, en toen brak een moeilijk moment aan....waar willen we mee verder en waarmee niet. Eigenlijk hadden we al besloten dat het kelderappartement afviel, net als het appartement met uitzicht op de sportschool. Bleven nog over onze (nu iets mindere) favoriet en het eerste appartement met alle extra's.  Uiteindelijk toch vrij snel besloten dat we eerst maar eens achter het appartement met extra's zouden aangaan. Dat lag gunstig ten opzichte van mijn werk, ten opzichte van het OV en ten opzichte van de winkels. En het is rustig en beveiligd (het hele terrein is voorzien van een hekwerk, dus je komt alleen binnen met een sleutel of na aanbellen) en leuk. Dus de makelaar gebeld en gevraagd of we een 2e bezichtiging konden organiseren, om nog even het positieve gevoel te bevestigen. Helaas moest de hond van de makelaar geopereerd worden (volgens haar gecastreerd, maar het ging mogeijk toch om een teefje, maar ja, het eindresultaat zal niet veel verschillen :-)), dus moeten we wachten tot morgen, om 11.30 uur. Geen probleem, dan konden wij de buurt gaan verkennen en naar de stad met de Ubahn.

Lekker een middagje in centrum Berlijn doorgebracht. Wel erg leuk om er weer terug te zijn en met deze vooruitzichten nog interessanter. Want straks staan we gewoon vanaf huis binnen een half uurtje in hartje Berlijn om te shoppen.  Wat wil een mens nog meer.

Na een onrustige nacht (een soort van damesparty in de kamer naast ons. Uiteindelijk geklaagd bij de receptie, die eerst niks konden doen, maar het uiteindelijk wel hebben opgelost) en een goed ontbijt teruggereden naar het appartement om de buurt verder te verkennen. We worden steeds enthousiaster. Om 11.30 uur waren we alweer binnen en ons goede gevoel werd alleen maar verder bevestigd. Na wat vragen en antwoorden uiteindeijk aangegeven dat we het graag willen huren, dus de hele papierwinkel overgedragen. De makelaar gaat het voorleggen aan de eigenaar, die moet akkoord gaan.

En daar zat dus het addertje, want die had met zijn vorige twee huurders pech gehad en even leek het erop dat wij daar de dupe van moesten worden. Maar na wat onderhandelen was uiteindeijk toch iedereen tevreden met de gevonden oplossing en konden we een afspraak maken om vrijdag het huurcontract te tekenen.

Zo gezegd, zo gedaan. Een rustige nacht en een goed ontbijt later waren we voor de 3e keer in het appartement, dit keer om een handtekening te zetten. En zo zijn we nu officieel de huurders van een appartement in Berlijn! Echt super cool!! De makelaar gaat haar uiterste best doen om het appartement komende week nog geschilderd te krijgen en schoongemaakt, zodat ik zondag in een fris appartement kan trekken. Hopen dat het lukt!!! Keeping our fingers crossed ;-).

Na de lunch vrijdag zijn we richting huis gereden. De voorspoedige reis van dinsdag werd helaas niet herhaald, want net na Hannover kwamen we in een monsterfile terecht van meer dan 4,5 uur wachttijd. Zo 'slim' als we waren gingen we het advies opvolgen om binnendoor te rijden, maar dat leverde uiteindeijk ook een vertraging op van 4,5 uur....zucht....maar goed, we hebben het overleefd. Uiteindelijk waren we rond 23.00 uur thuis, moe maar gelukkig dat we ons doel bereikt hadden!

En nu is het zaak om de praktische dingen te regelen, zoals een bankrekening en verzekeringen. Wij dachten dat je online wel een bankrekening kon openen....dat kan ook, maar vervolgens moet je naar een filiaal van Deutsche Post om je te identificeren. Dus al mijn afspraken vandaag maar afgezegd, om naar Aachen te rijden, in de hoop dat af te kunnen ronden. Dan kan ik daarna de verzekeringen gaan regelen, want dat kan wel online, maar dan moet je wel weer een rekeningnummer hebben..wat een gedoe....maar ook dat zal goedkomen!

Goed, tijd om te gaan. Tot de volgende!

 



Het blijft interessant..

10:30, 16/6/2013 .. 0 comments .. Link

Van de week druk bezig geweest om een Engelstalige verklaring van de ING bank te krijgen dat we altijd braaf onze hypotheeklasten hebben betaald. Die hebben we nodig om in Duitsland een huis te kunnen huren. Maar helaas, een Internationale Nederlanden Groep is niet in staat om die verklaring in het Engels op te stellen. Hun standpunt is dat ze een Nederlandse bank zijn en dus enkel in het Nederlands communiceren. En daar kunt u het mee doen mevrouw....Goed, eerst maar eens kijken of de makelaar in Duitsland de Nederlandse versie accepteert en anders maar officieel laten vertalen...wat een gedoe.


Ook nog contact gehad met de gemeente Maastricht. Ik dacht, ik laat mijn paspoort nog snel even verlengen voor 5 jaar, dan hoef ik dat niet in Berlijn uit te gaan zoeken voorlopig. Maar Maastricht heeft een wachttijd t/m augustus!! Dat heeft dus geen zin. In Antwerpen kan het wel eerder, maar dan kom ik in de knoop met mijn reis naar Dublin, want dan heb ik geen garantie dat ik dan mijn nieuwe paspoort al heb en de oude moet je inleveren bij de aanvraag. Kortom, ik ga wel naar het consulaat in Berlijn ;-).


Nu nog in afwachting van reacties van 2 makelaars die ik aangegeven heb interesse te hebben in een bezichtiging. Ik vrees dat ik er niet onderuit kom om ze de komende week te gaan bellen....goed om mijn Duits te oefenen!!

Wel een raar idee dat ik vandaag over 2 weken alleen naar Berlijn ga rijden om daar te gaan wonen! En dat terwijl er eigenlijk nu nog niks geregeld is. Ach ja, dan had ik ook maar niet moeten zeggen dat ik van dynamiek en onvoorspelbaarheid hou ;-).



Het gaat beginnen!

20:20, 12/6/2013 .. 0 comments .. Link

Met het afsluiten van mijn opdracht bij Loyalis vandaag, is mijn aandacht nu volledig gericht op Berlijn!

Ofwel: het avontuur gaat beginnen! De komende tijd kunnen jullie hier een beetje mijn voorbereidingen volgen en straks ook (virtueel) mee naar Berlijn.

Vanaf dit prille, korte begin gaat het hopelijk een interessant avontuur worden!



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Te druk?
Berlijn, het vervolg...
Week 2, maar niet in Berlijn!
Week 1 in Berlijn
Het is zover!

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer