 |
Stand van zakenPosted on 27/10/2008 at 14:29 - Post CommentStand van zaken rondom onze Toon. Wij hebben met (schoon)broers en (schoon)zussen afgesproken om enkele dingen voor Marion en de kinderen te regelen. Zo ook het bijhouden van de informatie op Bloggers. Telefonisch contact met Marion is erg moeilijk. Zij is bijna de hele dag en avond in het ziekenhuis. Als zij dan thuis is, heeft zij ook de rust voor zichzelf nodig en schakelt de telefoon vaak uit. Reageren kan bv. via kaarten, e-mail, op bloggers of via de familieleden. Wij vragen om begrip voor deze situatie. Toon ligt nu sinds vrijdag 18 oktober op de MC (MediumCare-afdeling). Hij ademt nu zelf, maar krijgt wel extra zuurstof toegevoegd. Het ademen blijft het nodige van hem vergen. Er vinden regelmatig gesprekken met de artsen plaatst. Ad (broer van Toon) begeleidt Marion daarbij en doet daarna verslag. Toon heeft veel behoefte aan contact. Het praten lukt door de aanwezigheid van de tracheostoma en de ballonnering niet. We gebruiken een grote letterkaart, waarbij door het aanwijzen van kolommen en letters hij door knikken en schudden de letters duidelijk kan maken. Door op zijn ogen te letten, heb je al snel in de gaten welke kolom hij bedoelt. Door het ballonnetje in zijn keel leeg te laten, hebben Toon en Marion samen al wel enkele gesprekken kunnen voeren. Verslag van het gesprek met de arts. Van te voren hadden we met behulp van de letterkaart samen met Toon voorbereid welke onderwerpen zeker aan de orde zouden moeten komen. De arts sprak letterlijk van een “pechweek” vanwege de voortdurende aanwezigheid van slijmproppen in de longen. Hierdoor is er weinig vooruitgang geboekt in de voornemens van vorige week. Toon heeft afgelopen week een bacteriële infectie gehad, die bestreden is met antibiotica en na een week vanwege de resistentie gestopt is. Na twee dagen is men in overleg met microbioloog gestart met een andere antibioticakuur. De longfoto is goed. De infectie geeft vervelend slijm, dat voortdurend weggezogen moet worden; dat gaat gepaard met benauwdheid en koorts. Men wil vooral voorkomen dat het slijm vast komt te zitten en ze proberen dat te bestrijden door Toon te ballonneren. Dit heeft tot gevolg gehad dat hij zo intensief is behandeld dat hij nauwelijks aan de broodnodige rust en slaap toe gekomen is. Afgelopen twee nachten heeft hij heel slecht geslapen en is hij ook erg benauwd en daardoor angstig geweest. Toon noemt het zelf “afschuwelijke nachten”. De verwachting is dat er komende week verbetering optreedt; de bloedwaarden wijzen in die richting. Ze zullen dan weer gaan proberen met het spraakdopje op de tracheostoma, waardoor hopelijk de communicatie gemakkelijker gaat verlopen. Het overeind zitten lukt ook nog niet zo goed; de bloeddruk zakt omdat zijn aderen het verschil in houding nog niet kunnen opvangen en Toon er misselijk van wordt. Komende week blijven ze het zitten in bed met behulp van drukkousen en een drukband om zijn middel oefenen. Pas daarna komt het zitten in een stoel in zicht. Vanwege de angst en het slecht slapen heeft onze Toon sinds enkele dagen een rustgevend middel en wat slaapmedicatie gekregen. Hij heeft er zelf ook om gevraagd en hij wil ook graag ’s nachts vaker iemand vanwege zijn angst bij zijn bed hebben. Inmiddels is er ook weer een voorziening aan zijn rechtervingers getroffen waarmee hij de verpleegpost kan alarmeren door zijn arm weg te trekken. We hebben het geoefend en het lukte; het leek hem wel iets gerust te stellen. De paniek van afgelopen nacht kwam deels voor uit zijn onmacht iemand te kunnen waarschuwen. Komende dagen krijgt hij meer rust, zodat hij slaap kan inhalen, wat de genezing moet bevorderen. De logopedist en de ergotherapeut komen dagelijks aan zijn bed; de revalidatiearts is op afstand aanwezig. Voorlopig zal Toon op de medium care blijven.
Kees Metsaars
|
|