Vrijdag 26 augustus.

Gisteren hebben we onze mooie appartement uit Akureyri verlaten en zijn weer naar het zuiden afgezakt naar Selfoss (ongeveer 60 kilometer ten zuiden van Reykjavik)

Het huisje was geukkig weer makkelijk te vinden en geheime code van het sleutelkastje werkte gelukkig ook. Een heel ander huisje dan onze vorige strakke appartement. Een Zweedse bungalow tussen de bomen met rondom een houten terras. En voor je jongens een schommel en een trampoline en voor Tom een echte turbogas buitenbarbecue. Het weer was prima en met en trui aan hebben we heerlijk buiten gebarbecued. ‘S Avonds gekolonist en eindelijk heeft Tom (na vijf overwinningen van Jochem en 1 van Tineke) zijn (nipte) overwinning gehaald met kolonisten.

Vandaag was het de dag van de "Golden Highlights". Onze vorige stops waren in rustige gebieden, maar je merkt dat we nu in een meer toeristisch gedeelte zitten dichter bij Reykjavik, waarvan toeristen daytrips maken. Maar de Geysir en Selfoss ( de grootste waterval van Ijsland) mogen natuurlijk niet ontbreken als je voor het eerst in Ijsland bent. Gelukkig waren beide niet al te druk (werd voor gewaarschuwd in de boekjes) en hebben we de spuitende geisers en de denderdende waterval goed kunnen bewonderen. De Strokur (de nog werkende geiser) heeft zich van zijn goede kant getoond en we hebben mooie plaatsjes van prachtige spuitende geiser. De waterval was ook zeer indrukwekkend en vanaf de bovenparkeerplaats had je ook een prachtig uitzicht over de bergen en gletsjers. Het was vandaag weer prachting weer (ongeveer 15 graden) waardoor alles nog mooier leek dan het al was. Vanmiddag de dag kunnen afronden met een bierjtes in onze eigen tuin (is er ook nog naast het grote terras) in het laatste zonnetje en zo weer buiten eten van de barbecue.

Voor de verandering gingen we weer eens vroeg op, om een kijkje te nemen bij de het Krafa vulkanenstelsel op ruim 100 km afstand van Akureyri en vlakbij het grote Mývatn (Muggenmeer). Het Krafla-stelsel bestaat uit één grote vulkaan met een hoogte van 818 meter en uitgestrekte omliggende velden met verschillende vormen van vulkanische activiteit. Onze eerste stop was bij het solfatarenveld van Hverir. Een solfatare is een heetwaterbron waar heel veel zwavel in zit. Het solfatarenveld heeft daardoor een geelgroenige bodem en het stinkt er heel sterk naar zwavel, een beetje als hardgekookte eieren. In het veld zitten tientallen grote en kleinere kokende modderpoelen die borrelen en water- en zwaveldampen uitstoten. Ook staan er een paar stenenstapeltjes met gaten waar het stoom met kracht uit spuit. De afgebakende wandelpaadjes en toeristen verraden dat we gewoon op aarde staan, anders had het zo één of andere verre planeet kunnen zijn. De volgende stop was bij een aantal kraters waarvan de laatste in 1984 nog lava heeft uitgebraakt. De gestolde lavastromen waren nog gitzwart en nog niet bemost. Ook hier is de grond op een aantal plekken nog heet en het stoom komt uit de grond. De bodem is dus nog lang niet afgekoeld na die laatste uitbarsting. Als laatste zijn we naar een  zwemmeer gereden dat wordt warmgehouden door heet water uit een natuurlijke heetwaterbron. Het is een soort zwembad, maar de bodem is bedekt met zwarte as en grind en de wanden zijn van rotsen. Ondanks de zwarte bodem is het water felblauw. Naar buiten gaan in je zwembroek was erg koud, maar eenmaal in het water is het lekker warm hoewel dit bad niet zo warm was als de hot tub die we op de veranda van ons vorige huisje hadden staan. Omdat dit water niet wordt gezuiverd drijft er af en toe een plukje haar of een pleister voorbij, maar ondanks dat is het wel een bijzondere ervaring om eens in zo’n meer gezwommen te hebben.

Rondrit zaterdag 20 augustus

Vandaag hebben we wederom een autorit gemaakt op zoek naar mooie plaatsen. Als eerste zijn we richting de watervallen van Hraunfossar gereden. Dit is een rotsachtige plek waar een gletsjerrivier zich een weg doorheen gebaand heeft, resulterend in tientallen grote en kleine watervalletjes die overal vandaan lijken te komen. Via een wandelpaadje (waar niet vanaf geweken mag worden i.v.m. bescherming van de plantjes) is alles goed te zien.

Na de watervallen zijn we een stukje verder gereden in de richting van de Langjökull gletsjer. Deze weg loopt over in een voor ons onbegaanbare weg dus dichterbij dan 17 kilometer komen we niet. Gelukkig is de gletsjer vanaf deze afstand heel mooi te zien, al lijkt het op het eerste gezicht op een massa wolken tussen twee bergen in. De plek waar we staan lijkt op een maanlandschap: een uitgestrekt veld met alleen maar zwarte rotsen en stenen en hier en daar een heuveltje.

We rijden verder via een ander grindpad waar we niet veel harder kunnen dan 50, al is de maximaal toegestane snelheid er 80. Maar ook met deze snelheid laten we een grote stofwolk achter en slaan de steentjes tegen de onderkant van de auto. Af en toe komt een grote IJslandse SUV ons tegemoet die dus wel 80 rijden en ons zonder af te remmen passeren waardoor wij bijna de berm in worden gedrukt.
Onderweg zien we grote stoomwolken achter een heuveltje vandaan komen en besluiten een zijweggetje te nemen om te kijken wat het is. Het blijkt een heetwaterbron te zijn, een klein langgerekt poeltje waar kokend heet water in omhoog borrelt en waar de geur van zwavel je tegemoet komt. Het water wordt enkele tientallen meters onder de grond opgewarmd door hitte uit de aarde. Het warme water wordt opgevangen en gebruikt voor de warmwatervoorziening van de omliggende dorpen.

’s Avonds lekker gebarbequed in het zonnetje, en morgen moeten we op tijd gaan rijden voor de autorit naar Akureyri (spreek uit AA-koererrie)

vrijdag 19 augustus 2011

330 kilometer hebben we vandaag op de teller staan!!

Onze vakanties worden meestal gekenmerkt door laat opstaan en rustig aan doen in de ochtend. Dat zou voor deze vakantie zonde zijn omdat er zoveel valt te zien.

Om half elf ( dat is voor ons vroeg!!) zaten wij dus in de auto voor een ronde langs het schiereiland  Snaefellsnes , met de berg Sneafell. Deze berg hadden we vanaf Reykjavik (120 kilometer verder) al kunnen zien met de besneeuwde toppen.  Deze hele weg was bijna 1 fotomoment. We (lees Jelle) bleven klikken in het begin. We reden door lavavelden , door en langs bergruggen met prachtige kleuren, reliëfs en watervallen. De koffiestop was in een mooie baai met kliffen.( zie foto) Daar besloten we om de weg door de bergen te nemen, deze weg van 25 kilometer lang was de grens van het natuurpark. Het was geen F-weg (die je alleen met 4wd auto’s mag rijden) maar het zou wel een slechte weg zijn. Hij stond als aanbevolen route, dus zo erg kon het toch niet zijn. We hebben het misschien 3 kilometer volgehouden en zagen bij elke kilometer onze eigen risico van de huurauto oplopen. Stenen, gaten en soms zo  steil dat we bijna horizontaal in de auto zaten.  Tom en ik zaten beide met  zweethanden en klotsende oksels en waren het erover eens dat we gingen keren, daar waar het kon.  Jammer, want dat wat we hebben gezien was heel indrukwekkend, maar de stress was het niet waard. De “gewone”route was gelukkig ook heel  mooi en onderweg ook nog uitgestapt om een oude explosiekrater te beklimmen.

We kwamen net vroeg genoeg weer terug in ons huisje om op de beschutte plek van het terras in het zonnetje ons biertje te drinken. Het weer zit ons mee deze dagen, bewolkt maar veel zon en op sommige momenten zelfs warm.

Reykjavik laten we voor wat het is. Met de shuttlebus eerst terug naar het vliegveld om de auto op te halen. Een mooie KIA Cee'd, station. Lekker ruim en luxe. Vervolgens de lakens weer ergens anders ophalen en dan op pad. Na twee minuten horen we een geluid. Tom had de Garmin op het dak van de auto laten liggen en die lag nu op de snelweg. We hebben hem wel terug gevonden maar niet meer bruikbaar. We zullen het zonder navigatie moeten doen...zonde en stom maar ja, zoals de IJslanders zelf zeggen: ash happens....

De rit naar Bogarnes was prachtig. We kozen voor de omweg via de Hvalfjórdur. Geen spijt van gehad want het was prachtig! Schitterende uitzichten, bergen met sneeuw. Het mooie weer hielp ook wel voor de mooie plaatjes.

Ons huisje in Bogarnes is schitterend gelegen met een fantastisch uitzicht, op een spectaculair terras. ! Heerlijk een biertje buiten op ons terras gedronken, in het zonnetje. En we hebben een hot pot, buiten op het terras. Een vierpersoons Jacuzzi dus. Daar gaan we zeker  in.

Een grote vakantie duurt heel lang als je pas in de laatste weken op vakantie gaat. De voetbalcompetetie is begonnen, er komen allerlei gebruinde mensen terug van warme bestemmingen en wij....zijn warme jassen, handschoenen en dikke truien aanhet inpakken.

Ijsland dus.

We horen veel: "die staat bij ons ook hoog op het lijstje!"  Bij ons ook dus. 12 dagen rondtrekken met een auto langs de kust. In het binnenland komen we niet echt, daar heb je 4wheeldrives met snorkels voor nodig. Das pas voor als we nog eens gaan....

De voorpret bestaat uit het uitzoeken van de huisjes, de wegen, de supermarkten en de activiteiten. We gaan o.a een walvisttocht  maken.

Hier kunnen jullie volgen en zien wat we aan doen zij. Wij vinden het leuk om elek dag iets te schrijven, als de internettechniek het toelaat tenminste