Maandag 10 sept. 3edag
Het verslag van gisteren en eergisteren is gemaakt, maar zit nog opgeslagen op de laptop welke in de bus ligt, maar de bus is nog steeds onderweg, lokale tijd nu 23.oo uur.
Ja, ze zijn in de bergen meegereden over de offroad piste en nog steeds onderweg! ja een piste zoals Frans net zegt; mooie bochten en volle gaten en lekker bezig ween.
Mobiel kontakt was hier nergens mogelijk.
Bouke zit noodgedwongen in de bus na z`n zware crash.
Morgen zullen we er iets opzetten want we verwachten Willy, Leo en Bouke pas rond middernacht terug.
In elk geval volgens schema zijn we in Ramnicu Valcea, morgen meer…
Fons
10 september Deva – Ramnicu Valcea
Met Bouke en zijn KTM in de bus start een rit die veelbesproken zal worden.
De OTR-rijders zien al snel een riviertje dat doorwaadbaar lijkt. Voor de meesten is dat ook zo, maar Hans H. zoekt een zogenaamd intelligente oplossing, hij kiest de plek waar de snelstromende rivier op zijn smalst is. Het gevolg laat zich raden, de stroming is zo sterk dat hij met motor en al onderuit gaat. Vervolgens gaat de motor met de stroom mee, slechts met veel moeite weet hij totale afdrijving te voorkomen. Bijkomend geluk bij dit ongeluk is dat Gerrie P. als volleerde camaraman het tafereel digitaal voor het nageslacht weet vast te leggen.
De motor wordt ondersteboven gehouden om het water eruit te laten lopen.
De motor is niet meer aan de praat te krijgen. De bus is al een heel eind op weg naar de volgende etappeplaats maar maakt uiteraard rechtsomkeerd om de gevraagde bijstand te verlenen. Bouke stelt Hans zijn motor ter beschikking, de motor van Hans gaat in de bus mee ter reparatie vanavond. Althans dat was toen nog de bedoeling…..
Ook Jan kreeg even problemen in het snel stromende riviertje maar wist zichzelf snel te redden en niemand heeft gezien, dacht hij.....
sleutelen in een Roemeens dorp
Omdat het al laat is en er nog zeker 180 kilometer afgelegd moet worden spreken we af om rechtstreeks naar Ramnicu Valcea te gaan via weg 67C. De weg is op kaart geel, het is geen hoofdweg maar we verwachten natuurlijk wel asfalt, met misschien hier en daar een stukje gravel. Maar hier laat Roemenie zijn ware gezicht zien! Na ongeveer 20 kilometer wordt het pokdalige asfalt langzaam maar zeker een soort grindweg met gaten waar wel een drachtige ezel inpast (die lopen daar gewoon in de berm, de maat was dus voorradig)).
inderdaad ezels; de bus zal deze route ook nemen en na een loodzware tocht pas rond middernacht aankomen bij het pension
Wij motorrijders rijden tijdens deze tocht door een prachtige ruige natuur.
ja een piste zoals Frans net zegt; mooie bochten en volle gaten en lekker bezig ween.
Het wild stromende water komt soms hoger dan de weg.
Hoe verder we komen hoe erger het wordt, althans voor de bus. De OTR-rijders genieten enorm, zo te zien aan de acceleratie- en driftsporen die we elke bocht opnieuw zien. Maar in de bus is het afzien. Langzaam maar zeker wordt het donker, er is al lang geen verbinding meer met het mobiele netwerk, en de tanklamp brandt al een hele poos. Toch is het niet alleen billenknijpen maar ook genieten. Hoe is het mogelijk dat hier mensen leven, waar bestaan ze van? Op een gegeven moment komen we op een kruispunt van wegen, hier bivakkeert een hele kolonie zigeuners. Hun onderkomens bestaan uit stokken waarover landbouwplastic is gespannen. Er branden kachels en houtvuurtjes, kinderen en honden lopen rond, er staan wat auto’s en een politieman die het hele zaakje in de gaten houdt. We rijden er langs en zien dat ze hele dozen met paddestoelen hebben verzameld in het bos. Waarschijnlijk is dit hun handel in dit seizoen, het is nauwelijks voor te stellen dat dit in Europa nog bestaat!
Om diesel te sparen laat Willy waar dat kan de bus van de berg afrollen want de diesel is volgens de meter al lang op. Volgens een lokale jongeman die engels kan (“go left” en dan wijst hij naar rechts, als Bouke vervolgens zegt “thats right” dan zegt hij “okay”) is het eerstvolgende tankstation in Targu Jiu. Helaas werd daardoor de rit meer dan 100 kilometer langer, maar ja, soms moet je wat. Om een lang verhaal kort te houden: de bus kreeg nog een lekke band en was net voor middernacht binnen. De motorrijders zaten al lang na te genieten van een fantastische dag, de stemming in het pension vlakbij Ramnicu Valcea zat er al goed in. De lokale sterke drank heet Palenka en Paul H. wil de import wel ter hand nemen.
Wordt vervolgd….
Bouke
| 