15 september
Ayvalik – Salihli
Met 4 man staan we 6 uur op en gaan nog even over het strand rijden.
De zon is nog maar net op en het zand is enorm los,
Ronald ramt Jacquo nog even en gaat vlak.
Daarna rijden we naar een zoutvlakte wat een eind verderop ligt, normaal is de oppervlakkte droog en hard, nu is het nat en glad.
-
Dan terug en nog ontbijten.
We vertrekken op tijd om vandaag naar Salihli te gaan. We gaan direct off road tot aan Gobeller en volgen een steenslagpad langs een betonnen irrigatiekanaal dat zich door de heuvels slingert.
Ronald kwam later.
Vandaar gaat de route verder als asfaltweg door enorme dennenbossen. Niet van die donkere sparrenbossen maar zachtgroen en met veel zonlicht. Onderweg komen we voorbij aan een oud Turks mannetje . Hij staat te zwaaien met een stok en is witheet, zo lijkt het wel. Iedereen rijdt er daarom met een boog omheen. Later horen we dat met name oude Turken hun reis bij huis te voet beginnen bij gebrek aan vervoersmiddelen en vervolgens met anderen meeliften. Hetzij op een ezelskar, hetzij in de laadbak van een truck, of bedenk het maar. Deze man had gewoon meegewild achterop de motor, en was zo kwaad omdat iedereen hem voorbijreed. Wisten wij veel…
Het vervoer gaat nog vaak per Ezel
Bij de plaats Bergama is de eerste stop. Boven op de bergen in de omgeving zien we ruines staan, het zijn overblijfselen uit de tijd van de Griekse overheersing van Turkije, enkele duizenden jaren geleden. Na de thee vliegen we naar boven om de ruines van dichtbij te beschouwen maar eenmaal boven gaan we snel weer terug, veel te commercieel om nog leuk te zijn.
Verbindingsroute naar Salihli
Als we weer op route zijn krijgt Ronald motorpech. Het voortandwiel kiest de vrijheid maar het gaat niet hard en de schade lijkt beperkt. Zelfs de bout en de volgring worden onmiddellijk op straat teruggevonden, met dank overigens aan een toevallig in de buurt zijnde Turkse man. De man blijkt monteur te zijn, althans die indruk wekt hij. Hij grist het gereedschap uit Ronald’s handen en begint de boel met veel geweld te monteren. Ronald gebaart hem een beetje kalm aan te doen en als dat niet helpt slaat hij hem bij wijze van spreken bij het blok vandaan, maar het helpt allemaal niets. De man is namelijk vastbesloten om ons te helpen. Slechts door hem het gereedschap af te nemen kon hij worden gestopt.
Hoofdschuddend en vol onbegrip over zoveel onbeleefdheid nam hij met een wheely afscheid van ons.
veel belangstelling tijdens het sleutelen
Tijdens het sleutelen kijken we over de muur, hier wordt zojuist een geit geslacht.
Door een verkeerd uitvallende gok van Fons dwalen we vervolgens een heel eind van de route af maar de gereden bergweg vergoed alles. Geweldig, wat een weg en wat een motorplezier!
Jacquo enorme offroad paden naar Salihli
De middaglunch gebruiken we in Yeniskran, we eten opnieuw kofte.
Na een voorspoedige verloop van de middag duiken we op 20 kilometer voor Salihli een landbouwpad in,
wij doen het immers off road.. Maar we blijken rondjes te draaien op de vele zandpaden want pas na 90 kilometer zijn we waar we willen zijn: het vakantiehuizencomplex Egayid Tatil Koyu.
Weer een prachtige dag gehad.
Wordt vervolgd…
Bouke
Deze turk wilde graag op de motor zitten maar kon er niet op komen | 