ON ROAD RIDERS - 4de verslag – door Leen en Louis
Vrijdag 14/09
Gezamelijke rit vanuit Kesan naar het veerpont in Gelibolu en na een half uurtje varen staan we aan de andere kant van de Zee van Marmara. We volgen de kustlijn richting Biga en alweer beginnen de magen te knorren. Biga, geen restaurant open te vinden. We rijden mooi door de heuvels en vergeten de honger een beetje. In Can iets open gevonden en een schot in de roos. Een echte Turkse lunch in een lokaal eethuisje: rijst en een soort rund/groente schotel.. heel lekker! Terug wat op krachten verder richting Edremit, een schitterend stuk door de naaldbossen maar een marteling voor de rug van Theo. In Edremit dus gestopt en terug zaten alle mannen in het theehuis maar zonder thee. Toen werd ons duidelijk gemaakt dat de Ramadan begonnen was. Een Turk van iets minder strikte overtuiging loodste ons naar een theehuis waar we thee en sigaretten aangeboden kregen. Vooral de thee was erg welkom want het was ondertussen goed warm geworden en we hadden nog een eindje voor de boeg naar Ayvalik. Bij het wegrijden passeren de off road rijders en we sluiten ons bij hun aan. Deze keer geen Turkse voorrijder nodig want zij brengen ons, gebruik makend van hun unieke roulatie systeem , tot bij het hotel.
Zaterdag 15/09
Als eerste vertrokken voor een 60km lange rit naar Bergama. We zijn het er allemaal over eens: het mooiste stukje tot nog toe en we hebben dan ook volop genoten van de slingerweg door een droog maar glooiend landschap vol olijfbomen. In Bergama rijden we nog even tot boven naar de Acropol maar we waren vlug terug beneden. Paul H. brandde zowat uit zijn motorbroek van de hitte..
Onze route vervolgd richting binnenland. We konden niet om de grotere wegen heen maar onze zoektocht naar eten maakte onze dag nog goed. In Akhisar bestelde een Turkse motorrijder Turkse pizza en voor we er erg in hadden zaten we deze smakelijk op te eten in een internet cafe, omringd door 6 Turken waarvan er 1 Duits sprak. We deden hem een groot plezier met een sticker van onze Bosporus Adventure toer want de lunch nam hij voor zijn rekening!
Later op de dag konden we verder genieten van de Turkse gastvrijheid: een oude man bood
ons een lekker sappige zoete meloen aan .. zo groot en sappig zijn ze in Nederland niet te vinden. Dit bleek een specialiteit van de streek te zijn.
Zondag 16/09
Gisterenavond is toch besloten om de reisroute aan te passen en vandaag rijden we richting zuidkust, naar Akyaka. Dit wordt onze mooiste rij-dag. We kruisen drie maal een heuvelrug en slingeren omhoog , omlaag en genieten van de weidse uitzichten. Wegenwerken zijn een noodzakelijk kwaad en bezorgen ook de wegrijders een off road ervaring. Een eind zand en grindweg maken het spannend, vooral wanneer een afdalende vrachtwagen vlak voor mij stopt. De motor moet achteruit om elkaar te kunnen passeren want de vrachtwagen geeft geen krimp. Alles goed afgelopen maar ik heb me moeten inhouden om een heel lelijk gebaar te maken want hun gedrag was in grote tegenstelling met onze ervaring tot nog toe in Turkije.
Met een temperatuur van 37graden komen we aan in Akyaka. Veilig en wel, ons verste punt van de route is bereikt en morgen genieten we van een rustdag!
| 