Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
UKRAINE OFF ROAD

Description

MORCETTI


My Links

» Home
» My Profile
» Weblog Archives
» Friends

Wie en waarheen

 

Ukraine, wat ooit een republiek was in de Sovjet Unie is nu een zelfstandig land met Oblasten (provincies).Een viertal van deze Oblasten willen we met de off road motor doorkruisen, crossen over begaanbare, onverharde paden, geitenpaden, velden, wegen en andere ongebaande wegen.......

 


Posted: 21:59, 1/1/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

Oefenrit en Etappe plaatsen

Zaterdag 16 Augustus oefenrit als voorbereiding op de Ukraine offroad, met aansluitend Barbeque.

Natuurlijk met de partners, supporters enz.        Kampeer mogelijkheid aanwezig.

De oefenrit :          Te mooi was het weer, d.w.z. nog net geen stof, maar de zandweggetjes waren maagdelijke glad met weinig sporen. wel hier en daar wandelaars, paarden enz. Met 240 kilometers een prima test met op de laatste kilometers nog een bijna botsing met een voorganger, maar door een abrupte rem aktie een val van een tiental meters over het asfalt, wat kneusingen en kapotte kleding waren het resultaat, het had slechter kunnen aflopen.

blijf alert!

En in voor Beltrum laten we maar zeggen, was het weer goed toeven.

De uit de kluiten gewassen koekepan bracht heerlijke gerechten op het bord en ook het water wat eerst bij de grolsch was geweest, smaakte weer prima.

Ook de minicamping voorkwam dat Bob achter het stuur moest.

Mooi bedankt Jullie voor de gastvrijheid

Etappe plaatsen

Gerrie is al tijden bezig met het zoeken en boeken van pensions en hotels. het is een lastige klus m.n. het Cyrillisch in Ukraine, waar het met internet niet te vinden is en of als er telefonisch kontakt is, legt men al snel de hoorn op de haak, niet te verstaan aan weerszijden natuurlijk.

er is al veel tijd aan gespendeerd, maar zo worden we wel (zoals meestal) nieuwsgierig waar we terecht komen.

Hier de volgende Etappe plaatsen:

Info over bestemming / route voor o.a. de thuisblijvers

 

Vrijdag          5 sept.         Vertrek (s`morgens)  Servicebus met motoren

      ``                ``                  ``      (Avond) Vlucht       -  naar:   -  Krakow PL

Zaterdag       6 sept.       1e Etappe:  Krakow PL        -  naar  -   Sanok PL

Zondag         7 sept.       2e     ``        Sanok PL          -  naar  -   Dolyna UA

Maandag      8 sept.       3e     ``        Dolyna UA         -  naar  -  Thernopil UA

Dinsdag        9 sept.       4e     ``        Thernopil UA     -  naar  -  Cernivci UA

Woensdag  10 sept.       5e      ``       Cernivci UA       -  naar  -  Arbore RO

Donderdag  11 sept.      6e      ``        Arbore RO        -  naar  -  Gheorgheni RO

Vrijdag        12 sept.       7e      ``       Gheorgheni RO -  naar  -  Raznov RO

Zaterdag     13 sept.      8e       ``       Raznov RO       -  naar  -  Boekarest RO

Zondag       14 sept.     Vlucht:          Boekarest RO   -  naar  -  Keulen D

 UA = Ukraina

 Dagafstanden variërend van: 120 km tot 300 km p/dag, met waarschijnlijk groot offroad aandeel.

 


Posted: 21:58, 1/1/2008
Comments (2) | Add Comment | Link

Een off road tocht vanuit Krakau Polen door Ukraine naar Bukarest Roemenie

 

 


Posted: 21:56, 1/1/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

De Karpaten wachten........

Krakau, daar begint het nog ff wachten tot  5 september........


Posted: 21:54, 1/1/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

Over overstromingen in Ukraine en Roemenie

Bruggen zijn weggeslagen

Overal in het gebied dat globaal in onze richting ligt.

we zijn zeker geen ramptoeristen, maar we zullen er zeker mee geconfronteerd worden.

Water in rivieren begint te dalen

DONDERDAG 31 JULI - Het waterpeil van de rivieren in het door overstromingen geplaagde Noorden van het land is vannacht begonnen te dalen. Naar verwachting kan daarom vandaag de waarschwuingscode rood voor de rivieren Prut en Siret worden opgeheven. Maar de grootste watermassa bedreigt nog wel de stroomafwaarts gelegen provincies Botoºani en Iaºi. Daarom zijn hier gisteren nog bewoners in 21 gemeenten geëvacueerd.


Posted: 21:52, 1/1/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

nog even geduld a.u.b.

Het is niet mogelijk om deze site rechtstreeks te voeden vanuit de Ukraine, maar er is een list bedacht:

we versturen de info per sms, waarna een handlanger van ons alsnog vanuit Nederland de site voedt. Tja, echte Off The Road-rijders vinden ALTIJD een oplossing. 

.


Posted: 21:47, 1/1/2008
Comments (1) | Add Comment | Link

UKRAINE VAN DAG TOT DAG

.

UKRAINE OFFROAD VAN DAG TOT DAG

Vr.05 en Zat. 06 sept.Krakau-Sanok

05 september 2008

Om 13.00 uur klaar voor vertrek. De jongste rijder van de groep had net als donderdag het geduld van de reisgenoten weer tot het uiterste op de proef gesteld. Na innig afscheid van diverse geliefden gaat de reis van start richting flughafen Dortmund.

Bouke gaat nog met ons mee in de bus om de sfeer te proeven. De ingecalculeerde files blijven achterwege zodat er ruim de tijd is voor bier en wat te eten.

De piloot heeft wel een zekere gelijkenis met sommige rijders uit de groep: hij vertrekt iets later maar gaat wel erg hard, we landen alweer binnen 1,5 uur. Ook verbazingwekkend snel hebben we taxi’s voor 9 personen geregeld. Met 145 km per uur over de rondweg van Krakau naar het hotel. Inchecken bij het hotel loopt soepel, betalen gaat wat minder vanzelfsprekend. We bestellen meteen maar pizza’s en bier bij een aanbevolen pizzakoerier.

Het blijken lekkere pizza’s van 50 cm !!!!!!!!!!!

Met een dikke buik gaan we tevreden naar bed.

posted by Jacquo

.

Door Fons:

kort bericht over vandaag Zaterdag 6 September `08

Jacquo heeft e.e.a. over de tocht van vandaag op z`n mobieltje opgeslagen, maar nu nog bluetooth over zenden.....................

Ten eerste het ging goed, niemand gevallen, wel wat oponthoudt doordat we het ontbijt elders moesten zoeken, (we konden er alleen slapen in Krakau) verder was ze wel aardig door sàvonds bier en pizzas van een halve meter te laten aanrukken.

Dan door een verkeerde route te nemen, een brug was verdwenen in de rivier (enkele jaren terug) dus een stuk omrijden,  dan nog een ketting welke brak en een lekke band welke zoals vaker nog een keer extra geplakt moest worden.

Gewoon nog een keer lek gestoken! omdat wijzelf met een aantal bandenlichters behulpzaam waren en er daarnaast enkele brandweermensen uit het plaatselijke dorp ook rondom het wiel van Renè zaten om assistentie te verlenen.

Toen de band was opgepompt wilden ook de volley ballers uit het naast gelegen weiland met ons coureurs op de foto.

In ieder geval we waren net met het donker binnen in Sanok.

Morgen  of straks meer want de avond is nog kort hier in het warme Sanok.

Morgen naar Ukraine..

onder: Frans in de achtervolging in het Zuid Oost Poolse landschap

Door Jacquo:

Zat. 06 september 2008

Opstaan om 07.00 uur!!! Eest motoren uitladen, afmonteren, tanken en daarna pas ontbijten. We rijden weg om 09.00 uur. Met het zonnetje op de neus rijden we door en in de omgeving van Krakau. Wat opvalt is dat er in deze omgeving veel woningen worden gebouwd. Vooral vrijstaande woningen, af en toe zelf kleine paleisjes. Het gaat goed met Polen. Na veel slecht asfalt en 20 meter zandweg vinden we pas om 10.30 uur een restaurantje (in Wielicska) dat al geopend is. Een vriendelijke dame weet ons in onverstaanbaar Pools scrambled eggs met bacon te verkopen. Een half uur later zijn we al weer onderweg.

De eerste meters in Polen, links een nieuwe autobaan in aanleg dus volop offroad.

De kop is eraf!!! Veel leuke boswegen, paden en bouwland volgen. Poolse landarbeiders kijken neutraal op als we langsijden, maar en echtpaar van middelbare leeftijd komt ons druk gebarend met hun werktuigen achterna. Tijdens een kleine pauze aan een beekje (dat we toch maar niet gaan doorwaden), ontdekt Leo T. een ‘lek in z’n camelbag’. Al snel volgt de opmerking: “dat dicht niet, maar dat rijmt wel“. Om 15.00 uur verlate lunch. Goulasch met een broodje bevalt iedereen goed. In tegenstelling tot de minder frisse lucht in en rondom Krakau, begint het hier lekker te ruiken naar hooi, gras, kamille e.d. Ook hier staan bijna geen krakkemikkige huizen. Wederom, die Polen hebben het zo slecht nog niet. We rijden nog over een prachtige hangbrug die eigenlijk alleen voor voetgangers is bedoeld. De losliggende planken rammelen aardig.

Van Krakau naar Sanok, gelukkig de was er  een lange  voetgangers hangbrug.

 Bij Tarnow moeten we flink omrijden omdat een brug op de kaart er gewoon niet meer is.

Terwijl we op een prachtig bergpad met grind het begin van de Karpaten verkennen, breekt de ketting van een zekere suzuki-rijder. Hij begint meteen met de reparatie, terwijl onze “Beckumbauer” met een tyrip probeert nog wat goulasch tussen z’n tanden vandaan te halen.

Jan (uut W.). en Leo (uut G.) helpen met de reparatie. De anderen helpen met deskundig commentaar, bijvoorbeeld met troostend woorden zoals: “het is maar goed dat de ketting is geknapt anders zaten we veel te vroeg aan het bier”. Maar ook het feit dat mr. Suzuki-san zich niet aan het kettingvoorschrift (regina gold) heeft gehouden, wordt uitvoerig besproken.

De ketting was goed vastgeslagen 

.

-natuurlijk- wachten

Een half uur later kan het avontuur al weer worden vervolgd. Prachtige bospaden, grindwegen en slingerende b-weggetjes door mooi begroeide heuvels volgen. Toch hebben we binnen het uur al weer pech, de husky-man rijdt lek op 30 km voor Sanok. Al snel wordt de boosdoener  (roestige spijker) verwijderd en de band geplakt. Met hulp van poolse brandweerlieden wordt de buitenband weer gemonteerd en opgepompt. Bij het opleggen heeft een bandenlichter echter toch de binnenband lek gestoken. Toch verliezen we hier in totaal net iets meer dan een half uur. Om 19.30 ur zien we de bus staan bij het hotel.

Gereden afstand 290 km.

Al met al een dag met een geweldige afwisseling van verbindingswegen en offroad.

klik hieronder voor een kort filmpje van deze dag:

.

 http://s44.photobucket.com/albums/f49/morcetti/?action=view&current=20080906_122407.flv

.

’s Avonds volgen uiteraard veel biertjes al beloning voor een dag hard “werken”

posted by Jacquo



Posted: 21:44, 1/1/2008
Comments (8) | Add Comment | Link

zuid Oost Polen

Gerrie, op de poolse paden

Frans met een koe op pad


Posted: 21:43, 1/1/2008
Comments (1) | Add Comment | Link

7 sept

 
zondag 7 september 2008 – van Sanok naar Dolyna
Sommigen vinden wakker worden maar naar werk. Enkelen hadden misschien toch dat laatste biertje niet moeten nemen. Een wijze man zegt: “als je er niet tegen kunt, moet je het ook niet drinken”. Voor vertrek blijkt dat de achterband van de huskyman weer gebrek aan lucht te hebben. Ondanks het snelle herstelwerk, kunnen we weer onze streefvertrektijd van 09.00 uur niet halen. Eenmaal onderweg genieten we van het prachtige weer en mooie haarspeldbochten. Op een zeker moment worden de asfaltwegen weer slechter. We dromen al  weer van de Chaucescu-highway van vorig jaar.
Richting grens Polen Ukraine
 Even later volgt toch weer een strakke weg naar de grens. Daar komen we in een lange file voor de grensovergang. De servicebus blijkt er al een uur te staan.
Ruim 3 uur en onbegrijpelijke bureaucratie later zijn we eindelijk in de voormalig sovjet-staat. 
Onze grollenaar ontdekt ondertussen een pingel in z’n motor die steeds minder vertrouwen wekt. Bij het eerste tankstation in Oekraïne wordt de reservemotor uit de bus gehaald. We maken van de gelegenheid gebruik om een broodje met een vreemd soort hamburger te eten. Als we morgen vaak naar het toilet moeten weten we waar het van komt. Pas halverwege de middag gaan we weer op pad. We zien veel dronken kerels, gouden tanden, naaldhakken in het zand en enthousiaste mensen. Onze mecanicien heeft onderweg nog “geluk” gehad: en passerende auto rijdt ergens doorheen wat hem vervolgens besmeurd. Na de smurrie kort te onderzoeken blijkt het een soort koeievlaai te zijn. Soms zit het mee, soms……
.
klik hier voor een kort filmpje
.

De wegen worden weer lekker slecht en de paden steeds mooier. Onze eerder genoemde dromen worden werkelijkheid. Na een paar uur komen we bij een rivier die we alleen via een voetgangersbrug van een halve kilometer kunnen overbruggen, het is echter zondag dus er zijn veel voetgangers en passeren is niet mogelijk. Dan maar en flinke omweg. Om 20.30 uur Oekrainse tijd (1 uur later dan in de achterhoek) komen we aan in het spiksplinternieuwe Sofia hotel.

We worden enthousiast ontvangen door serveersters in gewaden (cleopatra-style). Na een paar biertjes komt ook de Nemerinoff-light (38%) op tafel. We slapen als roosjes.

Spreuk van de dag: “Ie mot het neet te mooi opschrieven, anders komt ze hier allemoale op an”
 

NB gereden afstand: circa 280 km.

We gaan (zondag) nog even naar de kerk, en laten nog even een kaarsopsteken, ( de enige in deze katholieke Kerk.)

 

 


Posted: 21:42, 1/1/2008
Comments (6) | Add Comment | Link

8 sept.

Maandag 8 september 2008 – van Dolyna naar Thernopil
Onze grollenaar straat vroeg op om samen met de mecanicien het vermoeden van het euvel aan zijn motor te onderzoeken, en zowaar, de boosdoener (losse spie bij de koppeling) wordt gevonden en, belangrijker nog, gerepareerd. De reservemotor kan dus weer compleet terug in de bus en we kunnen vertrekken. We hebben prachtig (warm) weer, maar Fons neemt toch zijn regenpak mee. Bijna alle anderen kleden zich luchtig en laten de regenkleding in de bus. We beginnen al meteen met mooie offroad-werk.
.
Leo

.

foto: Deze man is verdrietig dat Gerrie zijn aanwijzingen niet wilde opvolgen, doar kuj neet hen (in het Ukraiens)


De éne grindweg volgt de andere op, dan weer lanen, bouwland, uren lang høken, het kan niet op. Zelfs Gerrie, die toch al heel reizen achter de kiezen heeft, geeft aan dat hij nog nooit zoveel offroad achter elkaar heeft gereden.
De hoofdstraat van dit dorp.
We maken ook weer van alles mee: een grote groep ganzen komt wild de weg op stuiven, ze vervolgens Jan (uut W.) en schrikken zo erg dat ze meteen weer terug het erf op rennen. Later voorspellen wat wolken en een roffel in de lucht niet veel goeds. War eerst nog bij een paar druppels blijft, wordt later toch een flinke regenbui. We hebben ook een beetje geluk, de servicebus blijkt in de buurt te zijn. Bij een bushalte kunnen we ons in de regenkleding hijsen en gaan vervolgens op zoek naar een restaurant om te lunchen. Na het eten is het weer droog en bestijgen we ons stalen ros. We kunnen weer optimaal genieten van het prachtige, oneindige glooiende landschap, voornamelijk graanvelden en bos. In de kleine dorpen blijkt wel dat het hier niet overal welvarend is.
Het verkeer bestaat voornamelijk uit paard en wagen
Hoe de lokale bevolking hier aan geld komt om hun eenvoudige huisjes te bouwen blijft een vraagteken. De mensen worden er niet minder vriendelijk om.
.
In de dorpjes wordt de afwas in de beek gedaan
.
Als we ergens op een post staan hebben we al snel contact. Zo hadden Leo T. en Jan H. ook en goed gesprek met een nieuwsgierig boertje. Als we achteraf vragen waar ze het over hebben gehad, weten ze het zelf ook niet, maar het was wel gezellig.
Goed gesprek
Later op de middag volgt weer een flinke regenbui. We moeten nog maar 25 km, die we over de grote weg afleggen. Als we in Thernopil aankomen is alles daar droog. Volgens Tonnie komen we te vroeg, hij zat nog maar net met een drankje op het terras.
Gereden afstand: circa 200 km
’s Avonds volgt nog een flinke onweersbui. Het lijkt hier harder te gaan dan in de achterhoek. We eten in een eetcafé op loopafstand van het hotel uit de communistische tijd en gaan redelijk op tijd naar bed. Worden we toch iets verstandiger?
 
Spreuk van de dag: “We mot wal deurriejen, anders kan het neet uut”
 

Posted: 21:41, 1/1/2008
Comments (3) | Add Comment | Link

9 sept.Thernopil - Chernivsi

Dinsdag 9 september 2008 – van Thernopil naar Chernivci
Door Jacquo:
’s Ochtens eerst een flink eind verharde weg. Het is lekker afgekoeld. Bij de eerste zand-/klei-paden is het flink glibberen.
Het is verrekte glad.
Eigenlijk willen we weer naar de verharde weg maar nieuwsgierig als we zijn , kijken we toch een stukje verder. Niet veel later wordt het toch al beter, dus we blijven toch offroad rijden. Oneindige heuvelachtige landschappen met graan, mais, aardappels, zonnebloemen, veel lege staatsboerderijen, weinig vee in de wei (alleen aan ketting of begeleidt door een boer) volgen.
Jan: Ukraine prachtig offroad en nog meer...
.
Oneindige en snelle paden
.
soms gaat het mis
.
Het is onwaarschijnlijk maar waar: door de glooiing en de grootte van de landerijen raak je binnen een paar tellen je voorrijder al kwijt. Niet alleen genieten dus, maar ook opletten.
De..
De afwisseling in omgeving is ook verbazingwekkend, de zwarte zandwegen zijn even later veranderd in gele steenachtige ondergrond (die we in Turkije ook zo veel hebben gezien), vervolgens heb je het gevoel dat je tussen de groene schotse heuvels rijdt
Prachtige rivieroevers
.
Rene in het groen
en daarna waan je je in Nieuw Zeelands filmlandschap rechtstreeks uit “The Lord of the Rings”. Maar het mooie ervan is: onbeperkte offroad-mogelijkheden voor ons. Fons weet steeds allerlei soorten paden met elkaar te verbinden, soms een klein eindje uit de richting, maar het mooie rijden staat voorop.
Met beneden de plaats......
Het wordt echt een GEWELDIGE dag, van de gereden tijd is circa 90% offroad. Elke dag lijkt nog mooier dan de vorige. NB bij de voorbereiding leek deze dag één van de saaie dagen, het omgekeerde bleek dus dichter bij de waarheid.
We vragen de weg naar het GP circuit van Chernivtsi
.
we komen tot Chernivtsi en vragen dan verder bij een garage
Russich en geen Cyrilisch kennende werd ons de weg zo uitgelegd.
omdat de avond valt, besluiten we de andere dag het circuit te (be)zoeken
We komen bijtijds in Chernivci en rijden met hulp van een taxi door het centrum. Het blijkt een mooie grote stad met renaissance gebouwen (en uiteraard ook de nodige communistische flatgebouwen) en moderne mensen. In het hostel (een 2 kamer appartement waar moeder en zoon 10 bedden hebben geplaatst) verwelkomt Igor (de zoon) ons in het Engels. Hij kan beter Engels dan de meeste van ons. Na het douchen en internetten gaan we naar een eettentje. Het begint al frisjes te worden en bij enkelen worden de oogjes al klein. Slecht een beperkt gedeelte (die-hard-enduro’s) houdt het vol tot 24.00 uur om Tonnie te feliciteren met z’n verjaardag. In het appartement wordt op fluistervolume “happy birthday” gezongen. Volgens Tonnie is het nu al een verjaardag om nooit te vergeten.
Gereden afstand: 250 km
.

bericht uit Ukraine 9 sept `08

Door Fons:

Eindelijk kunnen we op onze weblog, nu in Chernivtsi in een backpackkers appartement, waar de mensen zelf in de kelder gaan slapen hangt de eigenaar een mobieltje aan de PC en langzaam online.
Net binnen en nog bezweet omdat er slechts een douche is, dus alvast een eerste relaas van ondergetekende.
Na anderhalve dag Polen en bijna bijna 3 dagen Ukraine.
Het weer is alle dagen super, de eerste 2 dagen heet, en 2 dagen warm, gisteravond een knallend en flitsend onweer, dus vanmorgen geen stof meer.
Geen valpartijen of ongelukken behoudens eerst vanmorgen wat slidingen en pirouettes.
De tocht van Dolina verder Ukraine in naar Ternopil en dan vandaag weer zuidelijk naar Chernivtsi heeft veel indruk gemaakt, met name de ruwe zandweggetjes vol gaten en modder in alle dorpen, het vee wat allemaal op de weg loopt, en koeien en ander vee aan de ketting waarmee ze overal langs de weg lopen of waar dan ook om wat te grazen te vinden.
Dan het offroad rijden, geweldig er bestaan al minder asfalt wegen en altijd vol grote gaten, dus prachtig voor ons altijd slalommen en vaak van links naar de rechterkant van de weg en berm.
Er is veel te vertellen, maar dat komt eraan, hopelijk vanavond nog en het wordt inmiddels donker hier in de keuken, moeders is naar een lampje aan het zoeken want de 3 lampen aan het plafond zijn alle stuk!


Hier nog een zojuist opgeschreven reaktie van Frans: 
Wee hebt vandage weer allemaole een echte offroad dag beleaft, modder en grote Gate, lange en kotte weage. Ok dit is een dag um neet te vegette

 

Posted: 21:40, 1/1/2008
Comments (10) | Add Comment | Link

10 sept. Chernivci - Arbore

 Door Jacquo:

Woensdag 10 september 2008 – van Cernivci naar Arbore
Toch best gezellig, om met zo’n grote groep noppenridders op 1 kamer wakker te worden. Het heeft iets van ouderwets op zomerkamp. De ochtendrituelen moeten wat snel worden uitgevoerd, we hebben maar 1 badkamer voor 9 personen!!! Ook deze ontbering weten we weer te doorstaan. Nog een ontbijt van de moeders des huizes, inclusief speciaal versierde stoel, extra koekjes en chocola voor de jarige, waarna we begeleid door een taxi naar de GP-crossbaan rijden. Als de jongens in de service-bus ook het terrein hebben gevonden, gaan we op de crossbaan rijden.

GP baan Chernivtsi

Gert

gewoon aan de rand van de stad

Tonnie heeft z'n crosskleding ook bij zich en omdat Frans en Gert hun motoren ter beschikking stellen kan hij ook meerijden. Voor de jarige een bijzonder verjaardagscadeau en een geweldige ervaring voor iedereen. We voelen ons alsof we echt aan een veteranen-GP meedoen. Na de huldiging gaan we allemaal als overwinnaars weer op pad.

Nederlands podium.

 In de omgeving van Chernivtsi zien we weer veel nieuw gebouwde “kasteeltjes”.

.

.

Opvallende paleisjes

Ook hier doet  de welvaart z'n intrede. Geld verdienen in de stad en rustig wonen in het buitengebied (net als in de achterhoek).
Via een goed verzorgd natuurpark (beveiligd door slagboom met bewaker) komen we bij een kleine  grensovergang met Roemenië. Helaas mogen hier alleen Oekraïners de grens passeren (dus geen Roemenen en al zeker geen Nederlanders). We moeten dus een flink eind terug en met een behoorlijke omweg naar een grotere grensovergang. Twee rijders raken hierdoor zonder benzine, maar met wat overhevelen kunnen we weer verder. Vervolgens zorgt een lekke band voor verdere vertraging.

Een goede band zo te zien

Een goede band

Het komt uiteraard allemaal weer goed.
Ook zien we diverse bijzondere taferelen onderweg: Gerrie moet onderweg stevig in de ankers omdat twee paarden elkaar inhalen en Fons schrikt zich te pletter (niet letterlijk) omdat een ‘onmundig’ grote struik aan de rand van de weg ineens omhoog komt en zich naar het midden van de weg verplaatst (het blijkt toch een zeer volgepakte kar te zijn).
Nog een bijzonder detail: op bijna elk erf staat pomphuisje en er is kennelijk een soort competitie wie mooiste ornamenten kan maken, het lijken net kleine kapelletjes.
Rond 16.00 uur bereiken we pas de grens. Gelukkig is het niet druk en hebben we de formaliteiten binnen een half uur voor elkaar. Meteen na de grens wachten Tonnie en Leo S. op ons met geld om te tanken en voor een kopje koffie. Ze hebben er uren op ons gewacht (wat een engelengeduld). De service-boys hebben ook al een restaurantje voor ons gezocht in een dorp in buurt, want van lunchen was het ook nog niet gekomen.

We zetten allemaal de klok een uurtje terug waarna we om 18.30 uur met volle maag de ondergaande zon tegemoet rijden, wat een prachtig gezicht.

Geen bruggetje en de laarsen lek

Gerrie

We hoeven nog maar 35 km. Het wordt echter al snel schemerdonker en om dan over grindwegen door de heuvels en dorpen te rijden is toch best spannend. Tegen de tijd dat we in Arbore aankomen is het al echt ‘duuster’ en in straatverlichting is nog niet geïnvesteerd. Met hulp van een duitsprekende fietser vinden we toch het pension. De bus is er circa 15 minuten later. Gelukkig weer iedereen en alles compleet. Daar moet op gedronken worden.....
Gereden afstand 250 km


.

door Frans,   

Oekraine hebben wij verlaten.

In Oekraine Offroad rijden is net als voor veel mensen die gaan skiën in Oostenrijk of Zwitserland, Veel verschillende wegen die het landschap bezitten, dit is een land dat zeker in ons geheugen blijft opgeslagen.

.

 

 

 

 

 


Posted: 21:39, 1/1/2008
Comments (5) | Add Comment | Link

Donderdag 11 sept. Arbore - Gheorghenie

Door Frans:

Fons kan eerste tijd nog geen goede offroad paden vinden, ook al omdat we door een smal dal rijden met weerszijden bergen, redelijk steil en nauwelijks of geen paden, later vinden we een pad, gaan we een bruggetje over door een klein gehucht de bergen in een houthakker wijst dat we verder kunnen. Het wordt zeer hefftig en iedereen weet weer wat zweten is en dan komen de sterke verhalen later bij een glas bier.

Verder verslag volgt nog...

.

Door Jacquo:

Donderdag 11 september 2008 - van Arbore naar Gheorghenie
Het pension waar we hebben geslapen en lekker gegeten, ligt in authentiek klein Roemeens dorpje. We worden ouderwets wakker van kraaiende hanen en langsrijdend paard en wagen, geweldig.

.

Stilleven

In de “tuin” rondom het huis lopen de kippen nietsvermoedend rondom het hakblok.

Scharrelkippen vrij en onbezorgd.

René ziet het wel zitten, van die beesten om het huus. Het ontbijt smaakt weer goed, zonder kip maar zoals altijd met een ei, en ditmaal ook met zoete thee met citroen en melk met koffie (niet omgekeerd). Nog een beetje prutsen aan de motoren en we klimmen weer in het zadel. Na kort oponthoud, omdat een slimmerd de sleutel van de bus op de motor had meegenomen, wordt het avontuur vervolgt. We zien weer van alles.
Waar in het Oekraïne de kunst was om je pomphuisje zo mooi mogelijk te maken, wordt hier veel werk in de toegangspoorten van de erven gestoken. Dubbele deuren voor paard en wagen (soms een auto) en een loopdeur ernaast. Meestal met een oriëntaals aandoend kapje erboven. Waar die oriëntaalse invloed vandaan komt zoeken we thuis met Google en Wikipedia wel op.
Bij Ostra rijden we door een verlaten mijndorp (waarschijnlijk voor ijzererts), erg indrukwekkend.
Een boertje loopt met fiets de berg af, het lijkt onlogisch dat hij niet op de fiets gaat zitten, maar zijn rem blijkt niet te werken. Op een helling van 10% met veel haarspeldbochten is toch een verstandige boer. Gezien onze remmen wel werken, gaan wij met een lekker tempo door de bergen.

Onderweg: De door overstromingen weggespoelde oevers....


Rond 12.00 uur stoppen we voor een bakje koffie met drab. Net als we zitten komt de servicebus voorbij, de jongens hebben ook wel behoeft aan een bakje en een sanitaire stop. Dit laatste blijkt overigens een houten hutje met een gat in de vloer. Volgens Leo (uut L.) is het letterlijk zeiknat.

Dames & Heren Toilet

.Ohgattegat

We spreken af om met z'n allen een eindje verder, in Borca, te lunchen. In het dorpje zien we een open tentje dat er vanaf de motor wel leuk uitziet. Als we dichterbij komen blijkt het een bar met hoofdzakelijk dronken mannen en harde muziek. De meest nuchtere man vragen we naar een restaurant en zo komen we 5 km verder in een leuk nieuw hotel-restaurant-café.
Onze stucadoor heeft een nieuwe manier gevonden om z'n motor op slot te zetten: gewoon een slot door de spaken. Een kwartier na de lunch  ontdekt Jan een extra voordeel, je kunt er ook gewoon mee wegrijden als je vergeet het slot eraf te halen. Pas als het slot een tijdje later naar de remklauw is gerammeld, blokkeert het zaakje, begint de anti-diefstalfunctie te werken en besluit Jan om toch maar geen patent op z'n uitvinding aan te vragen.
Frans en Gerrie wisselen van motor omdat de suzuki-rijder denkt dat hij op zo'n oranje machine nog harder kan.
Fons denkt dat we wel een onverharde weg binnendoor kunnen proberen. De Karpaten zijn hier erg steil en hoog en er staan weinig tot geen binnendoorwegen op de kaart. Wat eerst begint als een redelijke grind/zandweg wordt buiten het dorp al snel ruiger. Echt iets voor ons dus. Op een gegeven moment is de beek weg en is de weg beek. Nog wat later volgt een h.u.p. (holt uuthaal pad) door een dicht naaldbos op een berg. We gaan al snel een paar honderd meter omhoog. Aandacht er goed bij houden, hard werken en hard genieten.

Pittige bergetappe

Bij navraag of het wel verstandig is dat Gerrie en Frans juist op dit moeilijke parcours van motor hebben gewisseld, wordt gemeld dat Frans overal wel op rijden, als het moet dan komt hij zelfs op een varken de berg nog op. Als we bijna op de top van de berg zijn houdt het h.u.p. op en moeten we terug. Ook spannend! We raken bij de afdaling elkaar nog even kwijt, maar met iets geduld kan bij de verharde weg toch weer samen verder gereden worden. Onderweg worden we nog goedgekeurd door de lokale jury (een lange tafel met veel boertjes op de rij, die met een pulle bier het voorbijkomend verkeer bespreken). Er volgen nog veel snelle grindwegen. Onze digitale Jan leeft zich weer lekker uit met als gevolg dat hij op 200 meter voor het tankstation z'n tank leeg rijdt en het laatste stukje lopend in de ondergaande zon aflegt.
Bij het tanken krijgt Fons een sms van Leo S. met de coördinaten van de slaapplaats. Zodra Fons de coördinaten heeft ingetikt in z’n gps, geeft deze aan dat het doel is bereikt. Verbaasd kijkt hij om zich heen en controleert de getallen. Het moet toch echt goed zijn. We lopen rond maar zien alleen het tankstation en een soort winkel/showroom. Daar zal het toch niet zijn? Nog even verder kijken, en ja hoor, aan de andere kant zien we de service-boys op een terrasje. Het motel blijkt een ander gebouw ernaast te zijn dat er goed verzorgd uitziet. De motoren plaatsen we aan de achterzijde en worden bewaakt door de stoker van de houtkachel. Hij is zwaar beledigd is als wij toch met een ketting de motoren op slot willen zetten. Tonnie geeft hem een ferrari-boek een wat promotiemateriaal en even later zit hij in de keuken met een fles bier in z’n nieuwste bezit te lezen. In de tussentijd kan het kettingslot stiekem worden aangebracht.
Na een verfrissende douche nemen wij ook een lekker biertje. De magen knorren al weer aardig en bij het bekijken van de menukaart bedenkt Gert: "Morgen voor mij geen eieren meer, ik kom steeds hoger op het zadel te zitten."
Gereden afstand: circa 220 km

.


Posted: 21:38, 1/1/2008
Comments (1) | Add Comment | Link

vrijdag 12 sept.

Vrijdag 12 september 2008 – van Gheorgheni naar Raznov

Deze morgen een passend ontbijt

                                                               
Eerst weer is het weer even kilometers maken omdat we al om 15.00 in Raznov moeten zijn. Op zich is dat wel lekker, met 5 dagen rijden en drinken achter de kiezen is ’s ochtendsvroeg meteen raggen in het zand niet voor iedereen weggelegd. Bovendien rijden we regelmatig over slingerwegen door een landschapspark en voelen we ons bijna supermotard-rijders. Onderweg zien we veel echte roma's, enkelen zelfs in klederdracht. Na een tijdje begint het toch weer te kriebelen en vindt onze voorrijder weer een mooi pad (hoe doet ‘ie dat toch?). We zijn nauwelijks van de verharde weg af als één van de ervaren rijders (wie in de groep is dat eigenlijk niet) in een hard spoor net iets verkeerd stuurt en z’n evenwicht verliest. Door de harde en ongelijke grond komt hij ongemakkelijk terecht.

Een lelijke val op een hard opgedroogde rand van een wagenspoor doet een botbreuk vermoeden.

Het is een pijnlijke aangelegenheid.

we halen de extra zware pijnstillers voor de dag en gaan dan terug naar het dorpje vanwaar we net de heuvels zijn ingereden.

We gaan maar even in een gezellig mini-kroegje in de buurt zitten om wat te drinken, te onderzoeken en strategie te bepalen. De servicebus komt even later voorbij en de gevallen noppenridder besluit dat hij voorlopig toch even in de bus gaat zitten. Zodra dat geregeld is trekken de overgebleven ridders weer ten strijde om het pad waarop onze kameraad tot stilstand kwam alsnog te overmeesteren.

Jan E. met wederom prachtige landschap

 Als beloning voor onze vastbeslotenheid worden we later beloond doordat we, geheel onverwacht, een heus crosscircuit op de heuvels bij  Odorheiu Secuiesc tegenkomen. Een commentaar/jury-toren, opslagcontainers en zelfs een transponderlus zijn aanwezig, maar er staat het terrein is niet afgesloten, dus we concluderen dat het vrij rijden is. We maken er dankbaar gebruik van. Op grote en kleine tafels, rauwe hellingen, afdalingen met afstapjes en mooie kombochten laten we de motoren lekker losgaan. Bij een paar rijders lijkt het wel of ze hier hun vliegbrevet willen halen.

Crosscircuit op de hellingen bij Odorheiu Secuiesc

Superbaantje

.

Gerrie in het Roemeense luchtruim

Voordat we te enthousiast worden en enkelen het toch in de armen beginnen te voelen gaan we weer verder. We rijden over heuvels, dwars door weides en lange zandwegen. Als je op een post staat en iedereen is langs geweest, ontvouwt zich meerdere keren een ........prachtig overall-panorama waarin je alle rijders zigzaggend over de heuvelruggen met een klein stofwolkje erachter voor je ziet.

.

Steeds een machtig uitzicht met beneden het dorpje

Even een brok in de keel wegslikken………wat jammer dat niet iedereen erbij is………….
Na ongeveer een uur rijden komt een zekere Suzuki-rijder erachter dat hij z’n camelbag heeft laten liggen bij de crossbaan. Omdat het ophalen meer aan benzine kost dan de camelbag besluiten we om door te rijden. Een kleurgevoelige en oplettende medereiziger merkt bovendien op dat de kleur van de camelbag (Suzuki-geel) toch ook niet bij een KTM past. Zou dit een voorteken zijn dat de Suzuki wordt ingeruild?
Als we in een dorpje staan komen er weer meerdere nieuwsgierige mensen op ons af. Eén ervan kan redelijke engels en leger goed uit hoe we op een 2000 jaar oude weg kunnen komen waar de auto’s niet meer door kunnen maar wat voor ons geen probleem heeft te zijn. Ook is het nog 10 km korter dan de normale weg. Echt iets voor ons dus. De weg blijkt er echt te liggen en geen sprookje te zijn of toch wel?

Aan de 2000 Jaar oude weg...

Echt iets voor ons dus. De weg blijkt er echt te liggen en geen sprookje te zijn of toch wel

Wat een geweldige gevarieerde route. O.k. we hebben dan geen “carbon dating” uitgevoerd om de werkelijke leeftijd van de weg te bepalen, maar Het geeft wel een extra dimensie als je bedenkt dat over deze stenen misschien wel de romeinse strijdwagens reden. Al dromend rijden we verder en dopen de weg “Via Romania”. 's Avonds zullen we de tenaamstelling met geel wijwater met wit schuim zegenen.
In de buurt van het plaatsje Baraolt ontdekt mr. Suzuki dat hij niet alleen zijn camelbag is vergeten, maar ook zijn camera ontbreekt. Wordt hij toch echt “vergets”? We vinden allemaal het kwijtraken van de camera-opnames wel erg jammer en besluiten om 80 km over de “grote” weg terug te rijden naar de crossbaan omdat de camera daar waarschijnlijk is achtergebleven. Deze “grote” weg blijkt ook geen straf, lekker slingeren door de heuvels. Bij het circuit zien we de camelbag en camera nog gewoon op de picknicktafel liggen. Wat een mazzel. Nog een mazzeltje: we rijden nog een keer over de Via Romana.
Hierna rijden we stevig door naar Raznov. Dit blijkt een grote stad te zijn met erg veel industrie en handelsondernemingen. Het hotel Stefi bevindt zich het kleine dorpje Rasnov ernaast en wordt gerund door Nederlanders die ons hartelijk ontvangen. Het is al laat en lunchen is er ook al niet van gekomen, dus we willen eerst eten op het terras aan het oude plein voor het hotel. Het doet Frans aan, veel classicistische gebouwen, breed trottoir en mooi middenstuk. Er jagen nog wat brommertjes rond, waardoor de hukyman glimlachend vraagt: “snap ie dat noo, zo hard door zo'n dorp hen jagen.?” De frieten, minischnitsel, sateetjes (zonder staté-saus) en bier gaan gulzig naar binnen en we genieten in een mooie omgeving in goed gezelschap na van weer een prachtige dag.
Gereden afstand: 300 km (inclusief camera ophalen)
Spreuk van de dag: “We moeten maar snel doorrijden anders vergeten we nog veel meer.”

?

 

 

 


Posted: 21:37, 1/1/2008
Comments (2) | Add Comment | Link

zat.13 en zon.14 sept.

Zaterdag 13 september 2008 van Raznov naar Bucuresti

Gisterenavond hebben 2 van onze avonturiers een Top Gear-achtige afspraak gemaakt. Direct achter het hotel ligt een mooi kasteel boven op een berg. Volgens Joop (de hoteleigenaar) is het mogelijk om vanuit de tuin de berg omhoog te klauteren. Volgens de afspraak moet bij het krieken van de dag een duik in het koude zwembad worden genomen, waarna vervolgens 1 man zo snel mogelijke de berg oploopt / klimt en de andere op de motor via de verharde weg omhoog rijdt naar het kasteel. Ondanks dat het regent en flink is afgekoeld glibberen om 06.15 uur de heren richting zwembad en komen ze het 1e  deel van de afspraak na. Over het 2e deel wordt even achter de oren gekrabd. Bij daglicht blijkt de bergwand wel heel erg stijl, een pad valt niet te herkennen en doordat het de hele nacht heeft geregend ziet alles er erg glad en gevaarlijk uit. Het is de bedoeling om (redelijk) onbeschadigd thuis te komen, dus het 2e deel wordt afgelast.

Als iedereen om 08.00 uur richting ontbijtzaal gaat, staat het ontbijt al een uur klaar. Wat is er aan de hand? Roemenië en Oekraïne vallen in de zelfde tijdzône terwijl we woensdag bij de grens de klokjes weer een uur terug hadden gezet. We hebben dus bijna 4 dagen een uur te laat geleefd, zonder dat het iemand was opgevallen! Achteraf gezien vonden we wel dat het vroeg donker werd maar daar werd niet diep over nagedacht. Tijdens de gesprekken bij het ontbijt komen we er ook achter dat we vannacht geluk hebben gehad. Een “slimme” reisgenoot had de vorige avond z'n onderbroek gewassen en te drogen over een lamp gelegd. Vanochtend bleek er echter nog een bruine vlek in de onderbroek te zitten. Niet van het slechte wassen, maar van het smeulen op de warme lamp! Als het niet op tijd was ontdekt, had het wel heel anders kunnen aflopen. Opgelucht verlaten we de ontbijtzaal, ontdekken we dat inmiddels droog is geworden en maken we gereed voor de laatste rij-dag. Na afscheid te hebben genomen van onze Nederlandse gastheer en -vrouwe rijden we naar het slot van graaf Dracula in Bran. Het barst er van de toeristen, vampiercampings, bloody-hotels e.d. dus we rijden even om het slot, maken een kleine foto-pauze en vervolgen onze route.

Bovenop de berg het slot van Dracula

Waarschijnlijk vond de geest van graaf Dracula dat wij te weinig aandacht aan hem hadden besteed en spreekt hij vanuit het hiernamaals een vloek over ons uit, want we zijn nog maar net weg of de regenkleding moet weer aangetrokken worden. We kunnen helaas dus niet optimaal genieten van wegen door Transsylvanië. Als je in de wolken/mist over nat wegdek rijdt neem je de haarspeldbochten toch wel iets voorzichtiger. Als we een paar bergen verder zijn, klaart het op en komen we op drukke wegen. Het is soms echt optocht rijden. Na ongeveer 1,5 uur gaan we op zo’n 80 km voor Boekarest weer lekker “weg van de snelweg”. Als toetje voor het avontuur rijden we een gruwelijk lang eind over een grind-/zandweg langs het spoor. Af en toe stevig gassen, met het voorwieltje omhoog over een kuiltje, een paar flauwe bochtjes en dan weer branden. Zo dicht bij de hoofdstad en dan nog zoveel onverharde weg, eenvoudige boerderijtjes kun je je in Nederland niet voorstellen. Bij ons zou het al lang volgebouwd zijn met suburbs voor de forensen. Misschien een kans voor de projectontwikkelaars?

Een kwartiertje later dan afgesproken en met de meeste tanken op reserve komen we bij onze laatste overnachtingsplaats aan de rand van Boekarest. Na een week rijden en bijna 2000 km verder is dat toch behoorlijk goed afgestemd, of niet? Traditiegetrouw schudden we elkaar de handen om te feliciteren met de goede afloop en drinken we een (paar) biertje(s). Als de bus ruim 1,5 uur later aankomt blijkt Frans van zijn alternatieve transport gebruik te hebben gemaakt om allerlei projecten en fabrieken te bezoeken. Zo is voor hem deze dag alsnog functioneel geworden (kunnen we het dan toch nog als zakenreis declareren?) Inmiddels is ook Job Strous aangeschoven. Hij werkt voor Wim Bosman transport in Roemenië. Frans is via een relatie met hem in contact gekomen en hij zal ons ’s avonds wat van Boekarest laten zien. Na een snelle douche en een wilde taxirit door de files, rijden we door het centrum met prachtige ambassades, classicistische appartementengebouwen, musea, kolossaal en erg mooi gebouw waar voorheen de staatspers was gevestigd, een “Arc de Triomphe”-replica en de “net-iets-breder-dan-de-echte Champs Elysee” naar het paleis van Ceauºescu. Het is indrukwekkend groot, het tweede grootste gebouw van de wereld (het Pentagon is het grootst), we hadden het graag van binnen gezien, maar dat lukt op deze tijd helaas niet.

Zijkant van Ceausescu`s paleis

We lopen terug naar het uitgaansgedeelte langs o.a. Het Roemeens Atheneum (barokachtig geornamenteerde concertgebouw) het gebouw met balkon waar Ceauºescu zijn laatste speech heeft gegeven en werd weggefloten (wordt gezien als het begin de revolutie) naar het restaurant. Gelukkig heeft Job voor ons gereserveerd want het is klaarblijkelijk erg moeilijk om op zaterdagavond in Boekarest plek te vinden voor zo’n grote groep. Na het eten gaan we stappen. In Roemenië trouwt men kennelijk allemaal op de zaterdag en bestaat er een gebruik dat het bruidje tijdens het feest wordt gekaapt en moet worden teruggekocht door de bruidegom. In de tussentijd wordt de bruid meegenomen naar bar/dancings en feest ze er lekker op los. Zo komen in ons tentje binnen het uur al 3 bruidjes op het podium staan. De vrijgezel in ons gezelschap weet op zijn eigen charmante wijze een kusje van de bruid te “stelen”. Als we op weg naar de volgende kroeg zijn horen we wat Nederlanders praten. Enthousiast roepen we, hé Hollanders! Als ze zich omdraaien is het eerste wat we horen: Reuvekamp, ‘ie hier? Wat een wereldburger is het toch.

Als de volgende bar gesloten blijkt te zijn, gaat het grootste gedeelte van de groep naar huis. 3 “survival-specialisten” gaan samen met onze gids nog even door onder het motto “live life to the max”. Er wordt nog lekker gedanst in overvolle kroegen/disco’s op actuele westerse en lokale muziek, soms zelfs hand in hand, of omarmd door, Roemenen en Russen. De vriendelijkheid van de mensen is ook hier in de grote stad opvallend. Op een gegeven moment is het gezellig genoeg geweest en zoekt Job een betrouwbare taxi uit waarmee we linea recta naar het pension rijden. Wat was dat een mooie avond!

 

 

14 september 2008

Om 09.00 uur ontbijt en vervolgens motoren uit elkaar halen, inladen en tassen pakken.

Om 12.00 uur staan Jan (uut W.) en Tonnie klaar voor vertrek met de bus. Eerst nog via hotel Stefi in Rasnov waar een tas is blijven staan en vervolgens “op huus op an”. We wensen ze goede reis en sterkte.

De overige 9 reisgenoten vertrekken een uur later met 3 taxi’s naar het vliegveld. Voor een stad als Boekarest is het een slecht bereikbaar en kneuterig vliegveld. We wachten zittend op de vloer en maken ons laatste Roemeense geld op aan chips en fris (het enige dat er te krijgen is). Het schijnt trouwens dat de Roemenen wel bezig zijn met één groot nieuw vliegveld i.p.v. de huidige 2 kleine. Het vliegtuig van German Wings komt iets te laat maar we vliegen wel comfortabel naar Köln. Door de vertraging kunnen we niet meteen landen en maken we een doorstart. Omdat we al lekker laag zaten gaat het gas d’r weer flink op (leuk om ook eens mee te maken).

De chauffeur van Gelderesch staat bij aankomst klaar met een comfortabele bus, die ondanks de files (op zondag?) toch een stukje van de vertraging van het vliegtuig weet goed te maken.

Aan alles komt een eind

Omdat niet iedereen het Ukraine-Offroad-shirt aanheeft stoppen we nog even en wordt de bagage opengetrokken. Even beetje gladtrekken, geurtje erop en we zijn weer allemaal in uniform. In Lichtenvoorde vallen we in de armen van onze geliefden en volgen onder het genot van een hapje en drankje de eerste speeches en mooie verhalen in de gezellig ingerichte schuur van Fons en Lucia. Een geweldige afronding voor een geweldig avontuur.

 

 

Aan het einde van de rit wordt traditiegetrouw aan alle avonturiers gevraagd een korte uitspraak te doen over hun algemene indruk of wat het meest is opgevallen.

Jan E.: Het mooiste rijden was toch wel in het prachtige glooiende Oekraïense landschap.

Tonnie: Leuk om iedereen in zo'n korte tijd te leren kennen. Mooiste verjaardagscadeau ooit: onverwacht crossen op de GP-baan in Chernivci.

Gert: stop de EU-subsidie voor wegenbouw in Roemenië, het moet wel een offroad walhalla blijven.

Gerrie: De meeste wegen in de wereld zijn onverhard, na Oekraïne weet ik het zeker.

Leo T.: Het is alderbastend mooi offroad riejen in Oekraïne en het stoof ook nog.

Fons: Polen mooi begin, Oekraïne indrukwekkend, Roemenië als vanouds gewoon prachtig.

René: Ik wil zo weer "umme" en dan alleen Oekraïne, kijken of het land groot genoeg is voor een Husqvarna. Tip: gebruik geen nieuwe laarzen voor zo'n rit.

Leo S.: De vooruitgang die Roemenië in het afgelopen jaar heeft gemaakt was opvallend.

Frans: 6 dagen perfect, 2 dagen anders.

Jan H.: Vooral Oekraïne was prachtig. Dit jaar meer dan anders genoten van mensen, huizen en natuur. Het gaat niet alleen om het rijden

Jacquo: De éne dag nog mooier dan de andere. Leuke groep, veel gelachen. Ukraine Offroad 2008 wordt moeilijk te overtreffen.

 

 

“Vergeten te vermelden” en “nog wat spreuken”

-        Tijdens de eerste dag rijden we achterop een file op een onlogische plaats. Voorzichtig rijden we erlangs. Vooraan ligt een man op een ladder op de weg en er is wat drukte omheen. Nadere observatie wijst uit dat het en grap voor een trouwfeest betreft en de man op de ladder met een fles wodka in zijn hand met behulp van een fietspomp wordt “beademd”. We kunnen gewoon doorrijden.

-        Van de overstromingen van een paar maand geleden merken we weinig, af en toe wat beschadigde bruggen, weggespoelde oevers, dood hout een rotzooi langs het waterkant. Misschien komen wij niet in de gebieden waar het erg is geweest of is het een beetje overdreven door de pers.

-        De kerken in Oekraïne met glimmende daken (bladgoud?) maken grote indruk.

-        Onze huskyrijder wordt door de politie staande gehouden omdat hij niet zou hebben gestopt bij en stop bord. Dankzij zijn indringende blik en houding weet hij toch een bekeuring te omzeilen.

-        Van dezelfde huskyrijder komt ook een eetfilosofie van de 3 v’s – Veel, Vlug en Vet,

-        “Vaak bu’j te bange” is ook dit jaar weer veel gehoord en vaak van toepassing.

-        Als we net van de crossbaan bij Odorhei afkomen: “Het blif mooi wark”

-        Als een rijder op zijn helm krabt en een andere rijder vraagt waarom hij zijn helm niet afdoet, antwoordt hij : “als je jeuk aan het gat hebt, trek je de broek toch ook niet uit”


Posted: 21:36, 1/1/2008
Comments (3) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer