|
zondag 7 september 2008 – van Sanok naar Dolyna
Sommigen vinden wakker worden maar naar werk. Enkelen hadden misschien toch dat laatste biertje niet moeten nemen. Een wijze man zegt: “als je er niet tegen kunt, moet je het ook niet drinken”. Voor vertrek blijkt dat de achterband van de huskyman weer gebrek aan lucht te hebben. Ondanks het snelle herstelwerk, kunnen we weer onze streefvertrektijd van 09.00 uur niet halen. Eenmaal onderweg genieten we van het prachtige weer en mooie haarspeldbochten. Op een zeker moment worden de asfaltwegen weer slechter. We dromen al weer van de Chaucescu-highway van vorig jaar.
Richting grens Polen Ukraine
Even later volgt toch weer een strakke weg naar de grens. Daar komen we in een lange file voor de grensovergang. De servicebus blijkt er al een uur te staan.
Ruim 3 uur en onbegrijpelijke bureaucratie later zijn we eindelijk in de voormalig sovjet-staat.
Onze grollenaar ontdekt ondertussen een pingel in z’n motor die steeds minder vertrouwen wekt. Bij het eerste tankstation in Oekraïne wordt de reservemotor uit de bus gehaald. We maken van de gelegenheid gebruik om een broodje met een vreemd soort hamburger te eten. Als we morgen vaak naar het toilet moeten weten we waar het van komt. Pas halverwege de middag gaan we weer op pad. We zien veel dronken kerels, gouden tanden, naaldhakken in het zand en enthousiaste mensen. Onze mecanicien heeft onderweg nog “geluk” gehad: en passerende auto rijdt ergens doorheen wat hem vervolgens besmeurd. Na de smurrie kort te onderzoeken blijkt het een soort koeievlaai te zijn. Soms zit het mee, soms……
.
klik hier voor een kort filmpje
.
De wegen worden weer lekker slecht en de paden steeds mooier. Onze eerder genoemde dromen worden werkelijkheid. Na een paar uur komen we bij een rivier die we alleen via een voetgangersbrug van een halve kilometer kunnen overbruggen, het is echter zondag dus er zijn veel voetgangers en passeren is niet mogelijk. Dan maar en flinke omweg. Om 20.30 uur Oekrainse tijd (1 uur later dan in de achterhoek) komen we aan in het spiksplinternieuwe Sofia hotel.
We worden enthousiast ontvangen door serveersters in gewaden (cleopatra-style). Na een paar biertjes komt ook de Nemerinoff-light (38%) op tafel. We slapen als roosjes.
Spreuk van de dag: “Ie mot het neet te mooi opschrieven, anders komt ze hier allemoale op an”
NB gereden afstand: circa 280 km.
We gaan (zondag) nog even naar de kerk, en laten nog even een kaarsopsteken, ( de enige in deze katholieke Kerk.)
 | 
