Maandag 8 september 2008 – van Dolyna naar Thernopil
Onze grollenaar straat vroeg op om samen met de mecanicien het vermoeden van het euvel aan zijn motor te onderzoeken, en zowaar, de boosdoener (losse spie bij de koppeling) wordt gevonden en, belangrijker nog, gerepareerd. De reservemotor kan dus weer compleet terug in de bus en we kunnen vertrekken. We hebben prachtig (warm) weer, maar Fons neemt toch zijn regenpak mee. Bijna alle anderen kleden zich luchtig en laten de regenkleding in de bus. We beginnen al meteen met mooie offroad-werk.
.
Leo
.
foto: Deze man is verdrietig dat Gerrie zijn aanwijzingen niet wilde opvolgen, doar kuj neet hen (in het Ukraiens)
De éne grindweg volgt de andere op, dan weer lanen, bouwland, uren lang høken, het kan niet op. Zelfs Gerrie, die toch al heel reizen achter de kiezen heeft, geeft aan dat hij nog nooit zoveel offroad achter elkaar heeft gereden.
De hoofdstraat van dit dorp.
We maken ook weer van alles mee: een grote groep ganzen komt wild de weg op stuiven, ze vervolgens Jan (uut W.) en schrikken zo erg dat ze meteen weer terug het erf op rennen. Later voorspellen wat wolken en een roffel in de lucht niet veel goeds. War eerst nog bij een paar druppels blijft, wordt later toch een flinke regenbui. We hebben ook een beetje geluk, de servicebus blijkt in de buurt te zijn. Bij een bushalte kunnen we ons in de regenkleding hijsen en gaan vervolgens op zoek naar een restaurant om te lunchen. Na het eten is het weer droog en bestijgen we ons stalen ros. We kunnen weer optimaal genieten van het prachtige, oneindige glooiende landschap, voornamelijk graanvelden en bos. In de kleine dorpen blijkt wel dat het hier niet overal welvarend is.
Het verkeer bestaat voornamelijk uit paard en wagen
Hoe de lokale bevolking hier aan geld komt om hun eenvoudige huisjes te bouwen blijft een vraagteken. De mensen worden er niet minder vriendelijk om.
.
In de dorpjes wordt de afwas in de beek gedaan
.
Als we ergens op een post staan hebben we al snel contact. Zo hadden Leo T. en Jan H. ook en goed gesprek met een nieuwsgierig boertje. Als we achteraf vragen waar ze het over hebben gehad, weten ze het zelf ook niet, maar het was wel gezellig.
Goed gesprek
Later op de middag volgt weer een flinke regenbui. We moeten nog maar 25 km, die we over de grote weg afleggen. Als we in Thernopil aankomen is alles daar droog. Volgens Tonnie komen we te vroeg, hij zat nog maar net met een drankje op het terras.
Gereden afstand: circa 200 km
’s Avonds volgt nog een flinke onweersbui. Het lijkt hier harder te gaan dan in de achterhoek. We eten in een eetcafé op loopafstand van het hotel uit de communistische tijd en gaan redelijk op tijd naar bed. Worden we toch iets verstandiger?
Spreuk van de dag: “We mot wal deurriejen, anders kan het neet uut”
| 
