Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Het meisje met de rode nagels.

About Me

Een verzameling van woorden.
Home | Profile | Archives | Friends

De maatschappij - 20:46, 30/11/2011

Het is weer zover, ik stap achter m'n computer. Het verwachten dat alle woorden zo uit mijn hoofd rollen heb ik niet. Deze verwachting zou fantasie zijn en fantasie bestaat niet bij mij. Schrijf wat ik bedenk, en bedenk wat ik schrijf. Het klinkt als een zin uit een goedkoop liedje. Toch laten staan, want anders is de zin niks meer waard. Verder met onzin schrijven? Nee, iets zinnig meedelen is mijn doel. Vandaag fietste ik door de stad. Koud, maar blijf dapper mijn handschoenen aan mijn vriend uitlenen. Want ik beweer dat ik het nooit koud heb. Dit is in vele gevallen ook de waarheid. Goed, na deze afdwaling terug naar het begin. De stad, koud en fietsend. Ik stopte voor het stoplicht en had even de tijd om, om me heen te kijken. Had ik dit maar niet gedaan. Er werd mij een schokkend beeld van de maatschappij getoond. Links, vrouw kort haar en versleten kinderzitje achterop. Rechts, vrouw kort haar (piekerig te noemen) met een vervelend kind naast haar. Dit lijkt voor andere misschien geen nachtmerrie, maar mijn dag was verpest. Wat gaat er in godsnaam in alle vrouwen om wanneer ze moeder worden. Er is hier een simpel antwoord op te geven: haar knippen. Bij het stoplicht werd ik omringd door kortgewiekte vrouwen. Het soort dat piekerig is, verschillende kleuren heeft en het model dat geen tijd vereist. Het-is-en-blijft-lelijk-geval. Groen! Ik bedenk me terwijl ik paniekerig en gehaast langs de vrouwen fiets één ding. Mijn haar blijft voor de rest van mijn leven lang. Geen haar op m'n hoofd die er anders over denkt. (Oke, een flauwe woordspeling toegegeven.) De maatschappij wordt nog erger als ik op plaats van bestemming kom. Gezellig café, leuke bediening en heerlijke sapjes. Maar dan kom ik tot de schokkende ontdekking dat het op het kortgewiekte, jongensachtige, verschrikkelijke, dramatische (ik ga te ver) kapsel van elke vrouw boven de 30 er nog iets radicaal verkeerd gaat op deze wereld. Dat ik hiermee dramatisch en veel te oud voor mijn leeftijd klink ben ik me van bewust, stopt mij echter niet. Er zijn in mijn vizier twee belachelijke dingen gaande. Het één te beschrijven als vader, kind en een iphone die welgeteld al meer dan een uur in de handen is van het kind dat hierop druk spelletjes beoefent. (Dat ik hierbij vermeld dat het kind 3 jaar moet zijn, geeft een extra oooh-effect.) Ten tweede en het meest schokkende van allemaal. Ouders, kind en een ipad met woezel en pip op welgeteld 20 cm afstand van het kind. (en jawel: 2 jaar) Ik wil hiermee graag terug naar de tijd waar buiten spelen, 'echte' spelletjes en gewoon praten met je kind normaal was. Dank u.

0 Comments | Post Comment

Afstrepen - 16:53, 22/11/2011

Het is zover gekomen. Het kan van mijn lijstje worden afgestreept. Of juich ik nu te vroeg? Ik ben een blog begonnen in het openbaar. Gek, want ik schrijf niet eens voor iemand. Het soort dat een blog begint om ontdekt te worden? Nee. Het soort dat denkt schrijver te zijn? Nee. Het soort dat altijd al schrijft, stiekem opslaat en dan uit angst nooit meer leest? Ja! Fijn, dat dit duidelijk is geworden. Een goed begin is het halve werk. Om er maar een uitgemolken spreekwoord tegen aan te gooien. Het is zover gekomen. Het afwaswater koud laten worden.

0 Comments | Post Comment
Hosting door HQ ICT Systeembeheer