Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Vick Over Voetbal

Home - Profile - Archives - Friends

De Klassieker: passie, beleving en supporters

Posted on 27/1/2015 at 15:06 - 0 Comments - Post Comment - Link

De klassieker. Voor de buitenwereld een abstract begrip, maar in de voetballerij een bekend fenomeen. Bij de spelers en trainers, maar ook bij de supporters leeft de klassieker. Het is aan alles te zien en te horen. De persconferenties zijn langer, de interviews zijn intenser en de supporters kijken al maanden vooruit naar de wedstrijd van het jaar. Spandoeken, spreekkoren, sfeer, ambiance. Er is veel meer beleving in de klassieker. Elk land kent zijn klassieker en daar gaat ieder ook anders mee om. Rellen voor en na de wedstrijd, uit-supporters die niet meer welkom zijn, sjaals en shirts van de tegenpartij die verbrand worden, stoelen die op het veld worden gegooid, vuurwerk dat op de tribune wordt afgestoken. Vandalisme of passie. Het hoort er allemaal bij. Ondanks al deze taferelen draagt zo'n wedstrijd maar één naam: De Klassieker

De Klassieker: Ajax - Feyenoord
In Nederland gaat de klassieker tussen 010 en 020, Amsterdam tegen Rotterdam, Damsko tegen Roffa, de hoofdstad tegen de havenstad. Oftewel: Ajax tegen Feyenoord. De sfeer is ontzettend gespannen en voor beide kampen is dit de wedstrijd van het jaar die gewonnen moet worden. Spandoeken die voor geen kinderogen geschikt zijn hangen aan de tribunes, spreekkoren scanderen door het stadion en een fantastische sfeer maakt Ajax - Feyenoord tot de klassieker van Nederland. Het zijn clubs met een mooie en rijke geschiedenis die teruggaat tot in een ver verleden. En zo ook de confrontatie tussen deze twee clubs. De wedstrijden zijn altijd enorm beladen. Soms wordt het een schoppartij met veel kaarten of is één van de twee clubs zo overheersend op het veld dat het voor de tegenstander een uitslag wordt om snel te vergeten. Dat is het mooie aan de klassieker: er kan vanalles gebeuren.


El Classico: Barcelona - Real Madrid
Wereldwijd gezien misschien wel de bekendste onder alle klassiekers is de clash tussen Barca en Real. Deze pot wordt over de hele wereld uitgezonden. Fans en voetballiefhebberss zitten in hun Messi of Ronaldo-shirt voor de buis gekluisterd en kijken gespannen naar het schouwspel tussen deze twee giganten. De twee Spaanse toppers zijn elkaar al zovaak tegengekomen in de Spaanse Liga, Chamions League of de Copa del Rey, dat ze elkaar door en door kennen. Op het veld geven ze elkaar geen meter ruimte. Pepe en Ramos kunnen de nekharen van Messi tot in detail omschrijven en Ronaldo weet precies langs welke kant hij Dani Alves gaat passeren. Bij El Classico telt er maar een ding: winnen.

North- West Derby
In Engeland gaat de klassieker tussen twee clubs met de rijkste geschiedenis van het Engelse voetbal: Liverpool vs Manchester United. Hoewel United in Manchester City zijn stadsrivaal kent en Liverpool in Everton zijn grote vijand ziet, gaat de klassieker toch tussen Liverpool en Manchester United. In Engeland zit elk stadion altijd bomvol en zingen de fans alle liederen die zij kennen om hun club te steunen. De beleving die de Engelse supporters hebben bij elke wedstrijd is bijzonder noemenswaardig, waar je alleen maar respect en waardering voor krijgt. Maar hoe onderscheidt deze derby zich dan van andere. Dat kan in een recent voorbeeld zeer duidelijk omschreven worden. Zogenaamde 'leek' van het Engelse voetbal en huidig trainer van Man U, Louis van Gaal, kende deze klassieker niet. Kind van de club en assistent coach van LvG, Ryan Giggs, liep naar van Gaal toe en zei: "Van Gaal, het maakt de fans niks uit, als je maar van Liverpool wint". Als iemand met de status van Giggs dit zegt, dan geloof je dat.


De Italiaanse toppers
In Italië zijn er twee klassiekers en verrassend genoeg speelt de Oude Dame, Juventus, daar geen rol in. Nee, het gaat daar om de twee grootste steden: Milaan en Rome. Deze klassiekers (AS Roma vs. Lazio Roma, Inter Milan vs AC Milan) hebben iets extra's. Het zijn grote clubs in de Serie A, maar de derby's gaan tussen clubs die zowel stad als stadion delen. Iets wat zij niet delen zijn de supporters. In Italië gaat dat soms heel ver, wedstrijden lijken op veldslagen en supporters slaan elkaar de koppen in. Het gaat niet meer om voetbal, maar om de heerschappij. En dit is ook wel uit de naam van de klassiekers te duiden: Derby della Madonnina en Derby della Capitale. Letterlijk vertaalt; stijd om Milaan, strijd om Rome. Het zijn spijkerharde wedstrijden; tackles worden op het scherpst van de snede gemaakt, niet verliezen is belangrijker dan winnen. Er vallen misschien wel meer rode kaarten dan doelpunten, maar qua beleving maakt dat niet uit. Deze wedstrijden hebben bij de supporters meer beleving dan bij welke andere wedstrijd dan ook. Maar bij de supporters gaat het er niet om dat Inter wint van AC Milan. Het gaat de hooligans erom dat zi­j, als supporters, winnen. Zij waren het beste te horen tijdens de wedstrijd, zij kwamen met de meeste mannen opdagen, zij waren met groten getale aanwezig op het stadsplein vooraf aan de wedstrijd. En ook wel een beetje omdat hun club gewonnen heeft. Het heeft er in ieder geval meer weg van dat het een maffiastrijd is geworden in plaats van gezonde concurrentie. Dit maakt de klassieker erg gevaarlijk, maar wel bijzonder.

 

Superclásico
Buiten de grenzen van Europa kent men ook vele klassiekers. Een die daar met kop en schouders bovenuit steekt qua beleving, passie en sfeer is die van Argentinië: Boca Juniors vs Riverplate die beide hun thuisbasis in de hoofdstad Buenos Aires hebben. Eigenlijk zegt de naam het zelf al; het is een super klassieker. Boca en Riverplate zijn vijanden, echte rivalen. De spelers, supporters, trainers en clubleiding, ze haten elkaar echt. De beleving van deze topper is ook te zien aan het vuurwerk dat wordt afgestoken voor de wedstrijd dat mooier en grootser is dan de vuurpijlen die gebruikt worden tijdens het vieren van de jaarwisseling. Als supporter van Boca moet je niet in een wijk van Riverplate lopen en visa versa, dan ben je je leven niet zeker. In andere landen is het erg, maar in Argentinië is het extreem. Ook hier vraag je je af of het nog wel om voetbal gaat. Het is in ieder geval een wedstrijd waar de vonken van afvliegen en past zeker in het rijtje van bijzondere klassiekers.


Halfjaaroverzicht Eredivisie: De top 3

Posted on 26/12/2014 at 20:45 - 0 Comments - Post Comment - Link

Het is winterstop en de Eredivisie ligt helaas weer een tijdje stil. Spelers, trainers en coaches, ze vieren Kerstmis thuis met hun familie voordat ze weer op trainingskamp gaan in een warm land in het zuiden van Europa. Een goede voorbereiding voor de tweede helft van het seizoen is erg belangrijk. Sommige clubs verraste ons en andere vielen erg tegen. Talenten breken door, zogenaamde vedettes konden het elftal niet op sleeptouw nemen. Schitterende doelpunten, schandalige fouten in de verdediging en keepers die blunderen. Het maakt de Eredivisie niet een sterke competitie, maar wel attractief. Maar voor nu, een overzicht van het eerste halfjaar. Hoe heeft de club gepresteerd? Welke spelers waren goed en wie was slecht? Opvallende talenten? En waar zal het seizoen eindigen?


Plek ranglijst . Club (GW - W - G - V - DS - P)

1. PSV (17 - 14 - 1 - 2 - 48:14 - 43)
PSV is het seizoen geweldig van start gegaan. De Eindhovenaren hebben na zeventien wedstrijden twintig punten maar dan vorig jaar. Je ziet grote verschillen als je het PSV van het vorige seizoen erbij pakt, vooral op mentaal gebied. Ze lijker er harder voor te willen werken en je krijgt het gevoel dat ze ook echt kampioen willen worden. Het spel is ook erg veranderd. PSV is levensgevaarlijk in de counter. Met de snelheid van Memphis en Narsingh aan de flanken, de splijtende passes en goede lange ballen van de Jong, Willems en Guardado staan ze voordat je het weet in de zestien van de tegenstander. Dit zijn dan ook meteen de dragende spelers van PSV dit jaar. Memphis zet zijn spel ook na een uitstekend WK goed door. Dit is en wordt het seizoen van Memphis. Langzaam valt alles steeds beter samen. De Jong begint te scoren, Willems is in aanvallend opzicht erg gevaarlijk en dreigend en stiekem ook wel beter dan alle buitenspelers die rondlopen in Nederland. En dat terwijl hij linksback is. PSV wordt waarschijnlijk vrij eenvoudig kampioen, maar er is een valkuil: de verdediging. Arias wordt aan alle kanten kindseenvoudig voorbij gelopen, Rekik en Bruma laten ook erg veel steekjes vallen en zijn gewoon matige verdedigers voor een club die kampioen wil worden en Zoet, de doelman, begint steeds meer blunders te maken. Tot zover gaat het nog niet ten kosten van punten, maar dat kan de tweede seizoenshelft zomaar eens veranderen.

 

2. Ajax (17 - 12 - 3 - 2 - 43:17 - 39)
Ajax wordt altijd geroemd om zijn positiespel. Iets waar trainer Frank de Boer erg trots op is. Maar voor de neutrale toeschouwer is het soms niet om aan te zien. De bal wordt vaak breed getikt en teruggekaatst naar de verdediging. Veel aanvallende impulsen blijven vaak achterwegen. Maar zo nu en dan spelen de Amsterdammers de sterren van de hemel. Dan gaat de bal met een hoog tempo van voet tot voet en ziet het spel er erg georganiseerd uit. Toch wil het allemaal nog niet zo lekker lopen bij de landskampioen. Het spel is vaak voorspelbaar: verdedigers met een inspeelpass, opkomende backs, een spits die ver terug zakt en een compact middenveld dat veel meters maakt. Ajax mist spelers die het verschil maken, want met alleen Klaassen lukt het niet. Hij heeft zich dit seizoen ontwikkeld tot echte leider van Ajax, zowel binnen als buiten het veld. Hij geeft de volle 100% negentig minuten lang. Iets waar sommige Ajacieden nog wel wat van kunnen leren. Ajax heeft weliswaar een uitstekende keeper, een prima middenveld en heeft in Milik een spits die het net makkelijk weet te vinden. Het talent van Kishna en El Ghazy straalt er soms vanaf, maar helaas zijn het nog momentvoetballers waar nog erg veel rek in zit. Of Ajax voor de vijfde keer op rij kampioen zal worden betwijfel ik. Daarvoor zit er geen echte lijn in hun spel met een duidelijk plan en heeft Ajax een veel te matige verdediging.

 

3. Feyenoord (17 - 9 - 4 - 4 - 30:15 - 30)
Na een matige seizoensstart heeft Feyenoord zich weten te herpakken. In de Kuip is iedereen een prooi voor de Rotterdammers, zelfs Sevilla (houder van Europa League) moest eraan geloven. De sfeer in het stadion maakt het voor elke ploeg lastig om te winnen van Feyenoord. Het is mooi om te zien hoe hard de spelers werken en zichzelf de hele wedstrijd lang de longen uit het lijf rennen. Bij de volksclub gaat iedereen voor elkaar door het vuur, een zeldzame eigenschap in de corrupte voetballerij. Met een ijzersterk middenveld en dragende spelers als Immers, El Ahmadi en Toornstra weet Feyenoord de wedstrijd vaak volledig te domineren, maar winst blijft te vaak achterwegen. De Rotterdammers missen nog een echte spits, ondanks dat Kazim keihad werkt, er niet vies van is om een assist te leveren en sterk is als een beer, mist hij te veel kansen. Feyenoord komt gewoonweg moeilijk aan scoren toe. Gelukkig hebben zij wel een betrouwbare sluitpost in Vermeer, misschien wel de beste keeper in de Eredivisie. Dit seizoen zullen ze er nog geen kampioen mee worden, daarvoor liggen ze te ver achter op PSV en Ajax. Maar als deze ploeg de tijd krijgt en bij elkaar blijft verwacht ik dat de kampioensschaal snel weer in de prijzenkast van Feyenoord zal staan.


De één zijn brood is de ander zijn dood

Posted on 30/11/2014 at 17:06 - 0 Comments - Post Comment - Link

Vroeger zagen de FIFA-spelletjes ier anders uit dan vandaag. Je kon door middel van 'cheats' over oneindig veel geld beschikken en er waren ook geen transferdeadlines. Zo kon je elke speler halen die je maar begeerde, en dat deed ik ook. Wie er ook tegen mij scoorde, ik kocht hem direct na de wedstrijd weg bij de tegenpartij, zodat hij dat trucje niet nog een keer kon flikken. In de 'echte' wereld gaat het net iets anders, maar het lijkt er wel op. Rijke oliemagnaten kopen clubs op en hebben geld als water. Geld vliegt over de toonbank alsof het niets is. Een sjeik ziet een speler één goede wedstrijd spelen op het WK en tast, zonder enige moeite, diep in zijn buidel om hem binnen te halen. Schande...

 

De tijd van toen
Vroeger konden clubs hun sterspelers langer bij de club houden en kregen de trainers meer tijd om een goed team op te bouwen. Als een speler topscoorder werd van de nationale competitie of Europa, werd hij op handen en voeten gedragen door zijn fans en probeerde hij het daaropvolgende seizoen zijn score te verbeteren. En gelukkig kreeg hij daar dan ook de tijd voor. Een aantal voorbeelden:
Ajax wist Johan Cruijff, beste voetballer van zijn tijd, negen jaar vast te houden (1964-1973). Een speler van die kwaliteit kan tegenwoordig onmogelijk  zolang vastgehouden worden door een club als Ajax. In een oogwenk zou hij hedendaags zijn handtekening zetten onder een miljoenencontract.

 

Diego Maradonna speelde in zijn beste jaren zeven jaar voor Napoli (1984-1991). Als Diego nu over de voetbalvelden zou rondlopen zou hij nooit zeven jaar bij Napoli spelen, maar zou hij na één seizoen weggekocht worden door clubs als Manchester City, PSG of Real Madrid. Hij heeft zelfs na twee jaar de overstap gemaakt van Barcelona naar Napoli. Het is ondenkbaar dat zo'n briljante speler in zijn topjaren zo'n transfer maakt.

 

Marco van Basten, misschien wel de beste 'nummer 9' allertijden, vertrok pas na zes jaar Ajax (1981-1987) naar Italië, dat toentertijd de sterkste competitie ter wereld, en scoorde hij wekelijks voor de Rossoneri, ofwel AC Milan. Een spits als Marco, misschien te vergelijken met Edison Cavani, speelt niet voor een club als Milan of Ajax, maar zal schitteren voor clubs die een rijke oliesjeik als eigenaar hebben.

 

Champions Leauge (CL) & Europa League (EL)
De Europese topcompetities zijn ook geraakt door het grote geld. In de jaren '90 wist Ajax twee keer de CL-finale te bereiken waarvan er één werd gewonnen. Clubs als Rode Ster Belgrado, Steau Boekarest en Ajax zijn vaker in de finale beland, in de tijd toen geld nog géén rol speelde. Nu zouden deze clubs niet eens de halve finales van de EL halen. Je kan duidelijk zien dat geld een grote en bepalende rol speelt in de CL, de rijke clubs komen namelijk vaak veel verder in het toernooi dan de minder financieel welgestelde clubs. Vorig jaar zaten onder anderen Real Madrid, Chelsea, PSG, Barcelona, Bayern München en Manchester United bij de laatste acht. Al deze clubs beschikken over een ondenkbaar grote geldkas.

 

Een ander opmerkelijk verschijnsel is dat een individuele speler ‘eigendom’ is geworden van een beleggingsmaatschappij, waarin veel geld zit en die een enkele speler kan kopen. De voetbalspeler als beleggingsobject dat letterlijk jaarlijks rendement moet halen! Maher? Is dat dan de oplossing voor Nederland?   

 

Zonde
Het is eigenlijk gewoon jammer. Een ijzersterk PSV dat in 2005 de halve finale van de CL bereikte. Een jong, onbevangen Ajax dat in 1996 Real Madrid van het kastje naar de muur speelde in de CL. Of een strijdlustig en moedig Feyenoord, dat in 2002 de Uefa Cup (nu EL) aan zijn prijzenkast kon toevoegen. Dit zal de komende jaren niet meer voorkomen of misschien wel nooit meer. Dit moet je als Nederlander helaas accepteren. Voorlopig zullen de winnaars van de CL of EL uit Spanje, Engeland of Duitsland komen en is Nederlandse glorie vergaan. Of anders gezegd: Manchester City's brood is Ajax' zijn dood.


Even voorstellen

Posted on 10/10/2014 at 21:16 - 0 Comments - Post Comment - Link

Onder het mom van 'beter laat dan nooit' zal ik mijzelf nog even voorstellen.

 

Wie ben ik
Zoals de naam van mijn blog al zegt, ik ben Vick. Ik ben 24 jaar jong en studeer journalistiek aan de Hogeschool Utrecht.

 

Waarom
Later ambieer ik een baan als sportverslaggever en dan het liefst in de voetbalwereld. Vandaar dat ik mijn eigen blog ben begonnen om alvast een start te maken. Waarom voetbal, ja dat is een verhaal apart. Vanaf het moment dat ik kon lopen, trapte ik al tegen een bal. Er was niks leukers dan voetbal. Drie keer per week training en wedstrijd op de zaterdagochtend, heerlijk! Uiteraard wilde ik net als elke jonge voetballer prof worden, maar dat zat er helaas niet in. Daarom wil ik het gene worden wat daar het dichtstbij staat, sportverslaggever. Ik kijk graag naar voetbal, trap zelf graag een balletje, vind het leuk er over te lezen en te schrijven. Met andere woorden, ik adem voetbal, het zit me in mijn bloed.

 

Wat
Op mijn blog schrijf ik over voetbal, wat ik van bepaalde zaken vind in de voetbalwereld.

 

Ik schrijf met liefde en plezier over voetbal. Ik hoop dat het u bevalt

 

Veel leesplezier!

 

Vick ten Wolde


De laan uit!

Posted on 9/10/2014 at 21:02 - 0 Comments - Post Comment - Link

Voetbal is een competitieve sport waar winnen vaak centraal staat. Vooral bij clubs met titelambities. Soms is winnen belangrijker dan meedoen. Maar iedereen wil wel winnen. En waar een winnaar is, is er ook een verliezer

 

Verliezen is niet goed voor de sfeer in het team en al helemaal niet voor de steun vanuit het publiek, de twaalfde man. Dat het publiek zijn club steeds minder steunt in donkere tijden zie je terug in de spanddoeken die in het stadion hangen tijdens de wedstrijd. "Pardew out!" "Weg met Pastoor". Dit is slechts een 'vriendelijk' verzoek van het publiek aan de trainer om zijn spullen te pakken en niet meer terug te komen. Aangezien erkenning en aanzien één van de grootste behoeften van de mens is, moet dit bij een trainer erg veel pijn doen. Het publiek zwaait met witte doekjes, een doekje dat hij zelf kan gebruiken om zijn tranen te drogen. Het bestuur luistert naar zijn publiek en stuurt als gevolg de trainer de laan uit.

 

Niet altijd even terecht als je het mij vraagt. De prestaties worden toch geleverd op het veld? Hoe groot is de invloed van een trainer eigenlijk? Een trainer maakt de opstelling, moet zijn spelers op de gewenste wijze laten spelen en goed zien te motiveren. Als de wedstrijd begint kan de trainer niet heel veel meer doen dan tegen zijn spelers schreeuwen en drie wissels inbrengen. Het gebeurt op het veld, daar ligt de strijd, daar ligt het resultaat. Dus als een team slecht presteert is het niet alleen de schuld van de trainer, maar ook van de spelers. Want zij moeten combineren, een goed lopende aanval opzetten, zo vaak mogelijk scoren en vervolgens de nul houden.

 

Je kan moeilijk alle spelers ontslaan als de resultaten tegenvallen, dat zijn er gewoonweg te veel. Daarom is het ook makkelijker om de trainer te ontslaan, dat is maar één persoon. De trainer is eindverantwoordelijk en neemt deze verantwoordelijkheid ook op zich, zoals het hoort. Spelers worden niet ontslagen, trainers wel. Zo gaat dat gewoon en dat zal nooit veranderen.

 

Vick ten Wolde

 


De mentaliteit van een prof

Posted on 10/9/2014 at 15:41 - 0 Comments - Post Comment - Link

De ene week win je van Real Madrid en de andere week verlies je van een degradatiekandidaat. Vreemd, maar waar. Als je van een grote club wint zou je toch geen problemen moeten hebben met een clubje waarvan de begroting nog niet eens in de buurt komt van 1/10 van de clubkas van Manchester City. Hoe kan derdeklasser MK Dons in hemelsnaam met 4-0 winnen van Manchester United en de wedstrijd erop verliezen van de nummer 20? Waar heeft dit mee te maken? Hadden de spelers van Louis van Gaal hun dag niet? Steeg MK Dons onverwacht boven zijn kunnen uit? Was het een kwestie van onderschatting van de tegenstander of juist overschatting van het eigen kunnen? Speelt de voobereiding hier een rol in? Of ligt het toch aan de instelling en mentaliteit van de duur betaalde profs.

 

Het laatste heeft nog wel eens een enorme impact op het resultaat. Mentaliteit en instelling. Maar wat is dat eigenlijk? Van Dale omschrijft mentaliteit als een manier van denken en voelen. In de voetballerij staat mentaliteit voor je instelling.


Spelers die bij kleinere clubs voetballen lopen over het veld alsof ze niks te verliezen hebben, vertonen geen trekjes van sterallures, zetten alles op alles, lopen de longen uit hun lijf. Met andere woorden, ze zijn gemotiveerd om er het best mogelijke uit te halen. Deze instelling zou elke voetballer, bij welke club dan ook, elke wedstrijd moeten hebben. Soms heeft het er wel eens van weg dat spelers hier heel veel moeite mee hebben. Ze lijken het er zwaar mee te hebben om het beste uit zich zelf kunnen te halen als zij een "mindere" tegenstander voor zich hebben staan. Dit is een groot probleem in de voetballerij. 

 

Als het Nederlands elftal derde op het wereldkampioenschap wordt hoef je toch niet te twijfelen aan hun mentaliteit, inzet, motivatie of instelling? Dat zit wel snor. Maar hoe is het dan toch mogelijk dat zij kansloos met 2-0 onderuit gaan tegen, het in de groepsfase uitgeschakelde, Italië en 2-1 verliezen van een zwak Tsjechië. Dat heeft niks te maken met de vaardigheden van het Nederlands elftal, maar met de mentaliteit van de Italianen en Tsjechen.

 

Zo zie je maar, mentaliteit maakt het verschil. Misschien helpt het als het salaris van de Nederlandse voetballers meer wordt gekoppeld aan de geleverde prestaties. Misschien gaan ze dan wat harder rennen. 

 

Vick ten Wolde


Begraafplaats naast het voetbalstadion

Posted on 5/9/2014 at 11:23 - 0 Comments - Post Comment - Link

Clubliefde kan bij supporters erg diep zitten. Ieder persoon heeft hier een eigen gevoel of idee bij. Clubliefde is iets dat je moet voelen, iets dat je ademt. Maar sommige nemen clubliefde wel erg serieus. Misschien wel te serieus.

 

Clubliefde gaat voor sommigen zelfs zo ver dat het niks meer met voetbal te maken heeft. In veel verschillende landen spreken supportersgroepen zelfs af om met elkaar te vechten voor of na de wedstijd om aan elkaar te laten zien hoeveel zij om hun club geven. Ze zijn bereid om iemand van het andere kamp het ziekenhuis in te slaan met de achterliggende gedachte dat zij niet de juiste club supporten. In een grote stad als Warschau is er maar plek voor hun club, niet twee. De supporters, of beter gezegd hooligans, houden zogenaamd zoveel van hun club dat zij het er voor over hebben om de wet te overtreden, stadions te vernielen, andere supporters te mishandelen en in sommige gevallen zelfs hun eigen wet uitschrijven. De politie komt er soms gewoon niet aan te pas. Dit is geen liefde meer, dit is oorlog. Maar in de ogen van die hooligans is dit hun manier van liefde uiten voor hun club. Triest, maar waar.

 

Gelukkig kan men clubliefde wel nog vinden in de onschuld van een kind. Op hun eigen kamertje in het ouderlijk huis hangen de muren vol met posters van hun favoriete club en spelers. Nachtlampjes, boeken, muurbehang, handdoeken, mokken, glazen, dekbed, pyjama en zo voorts, allemaal in de kleuren van hun clubje. Dat is pas echte liefde. Puur en onschuldig.

 

Naast hooligans en kinderen zijn er gelukkig ook nog normale volwassenen die hun clubliefde uiten op een fatsoenlijke manier. Zij bezoeken alle wedstrijden, zowel uit als thuis. Huren zelfs een busje om een lange reis af te leggen naar het verre oosten voor een Europees duel. Zij dragen de kleuren van hun club, hebben een vaantje in hun auto hangen, zingen de clubliederen en kunnen met trots met het hand op hun hart zeggen dat zij van hun club houden.

Maar het meest bijzondere dat ik ooit met mijn eigen ogen heb mogen aanschouwen is een kleine begraafplaats naast het stadion van FC Schalke 04. Erg spectaculair. Je kon aangeven bij de club om naast het stadion van je club begraven te willen worden. Hier was zelfs een wachtlijst voor! Te gek voor woorden toch!? Men ligt liever onder de grond naast zijn club en niet bij zijn naasten. Over echte 'die hard' fans gesproken!

 

Clubliefde is er in vele soorten en maten. Van een onschuldig dekbed tot een tatoo op je hart, van vechten voor je club tot sterven voor je club. Clubliefde blijft een mooi fenomeen waarop geen label te plakken is. Het mooie en bijzondere er aan is juist dat het voor iedereen een eigen betekenis heeft.

 

Vick ten Wolde


De Eredivise, een opleidingscompetitie

Posted on 2/9/2014 at 11:16 - 0 Comments - Post Comment - Link

Elk jaar is het weer raak. De grote clubs uit Europa jagen er miljoenen doorheen om zo het gewenste nieuwe toptalent in huis te halen. Zo shoppen ze ook wel eens in onze Eredivisie. Om maar even een aantal grote namen op een rijtje te zetten die de laatste jaren onze Eredivisie hebben verruild voor een buitenlands avontuur

- Christian Eriksen (Ajax --> Tottenham Hotspurs)
- Daley Blind (Ajax --> Manchester United)
- Siem de Jong (Ajax --> Newcastle United)
- Quincy Promes (FC Twente --> Spartak Moskou)
- Dusan Tadic (FC Twente --> Southampton)
- Stefan de Vrij (Feyenoord --> Lazio Roma)
- Bruno Martins Indi (Feyenoord --> FC Porto)
- Darryl Janmaat (Feyenoord --> Newcaslte United)
- Alfred Finnbogason (Heerenveen --> Real Sociadad)

 

En zo is er nog wel een aantal te noemen. Getalenteerde spelers worden op jonge leeftijd al gecontracteerd door de grote clubs in Nederland (Ajax, Feyenoord, PSV). Na een aantal jaar maken zij hun debuut in het eerste en voordat je het weet spelen ze alweer elders in Europa. Zo zonde, want vaak zullen deze spelers niet de minuten maken die zij wel in Nederland maakte. Van sterspeler in het ene land, naar bankzitter in het andere land. Met andere woorden krijgen de clubs in Nederland de kans niet om een solide eerste elftal op de been te brengen.

 

Dat de Eredivisie dient als opleidingscompetitie blijkt ook wel uit de gemiddelde leeftijd van de spelers: 23,1 jaar. Dit is het laagste gemiddelde van de 15 grote competities in Europa. In Engeland ligt de gemiddelde leeftijd wel 3 jaar hoger, 26.5 jaar. In Nederland lopen dus veel jonge spelers rond, allemaal wachtend en hopend op een transfer naar een topclub in Nederland dan wel Europa. 

 

Dit alles doet je twijfelen aan de kwaliteit van de Eredivie. Maar is deze twijfel wel terecht? Nee, kwalitatief gezien is het niet geweldig, maar het is wel ontzettend leuk om naar te kijken. Volksclubjes als Go Ahead Eagles en PEC Zwolle maken met hun aanvallende stijl veel meer kans om stand te houden in deze jeugdige competitie. Er wordt veel strijd geleverd, er lopen individuele toptalenten rond (Denk aan Memphis Depay of Georginio Wijnaldum), er wordt leuk aanvallend gevoetbald, er worden verschrikkelijke blunders gemaakt, er worden mooie aanvallen opgezet  en vallen af en toe schitterende doelpunten. Wat wil je nog meer?

 

Wil je snel, goed, verzorgd en georganiseerd kwalitatief hoogstaand voetbal zien? Kijk dan naar de Premier League of volg Real Madrid en Bayern München. Maar je komt in Nederland als neutrale toeschouwer prima aan je trekken. De Eredivisie is een opleidingscompetitie, maar die zorgt voor leuk voetbal en een spannende competitie. Zowel de strijd om het kampioenschap, het gevecht tegen degradatie of het scoren van een Europees ticket. 

 

Vick ten Wolde


Hosting door HQ ICT Systeembeheer