Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Poepluiers & Pesto

• 9/3/2007 - verhuisd...

mmm.. helaas deze weblog heeft het niet helemaal overleefd, ondanks mijn schamele poging vorige keer om het nieuw leven in te blazen. Wel ben ik inmiddels begonnen met een blog op hyves, daar ben ik wat vaker aanwezig. Makkelijk voor de luie blogger, zoals ik . Dus wordt m'n vriendje daar en dan kan je meelezen met m'n avonturen en hopen dat ik het nu wel volhoud!

Bedankt voor je aandacht

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 10/8/2006 - Teken van leven

Voor de trouwe bezoeker onder u. Eindelijk een teken van leven van mijn kant.

Door vakantie, pc en internetproblemen, lange tijd niet meer van me laten horen.

En om daarna weer te beginnen..

Dat is dus best een drempel voor mij, zie 29-5 voor een uitgebreid verhaal hierover.

Maar goed de drempel is overwonnen, met dank aan m'n man die zich afvroeg wanneer ik weer begon met schrijven, want dat vond hij zóóó leuk. Wat overdreven uitgedrukt van hem  natuurlijk, maar goed het heeft dus wel het gewenste resultaat gehad.

Dus vanaf heden is de blog weer nieuw leven in geblazen. Met het enige gevaar dat ik over een week op vakantie ga.......

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 21/6/2006 - Mijlpaal

Je eerste vriendje, je eerste baan, trouwen, een kind krijgen. Het schijnen allemaal mijlpalen te zijn. Zo ook de vierde verjaardag van je eerste kind, zegt men.

Nu was dat gisteren het geval. De oudste werd vier. Slingers, cadeaus en taart. Een echt verjaardagsfeest. Familie, vriendinnetjes, de buurvrouw. Het hele plaatje klopte. Maar toch geen mijlpaal gevoel. Ze is nog steeds hetzelfde, er is niks schokkends veranderd. Het enige is dat ik nu kan zeggen dat ik een dochter heb van 4, dat klinkt toch wel meer dan, een dochter van bijna 4. Dat is zo net niks.

O ja, en de korting van t/m 3 jaar bij veel parken en campings daar hoort ze ook niet meer bij.

Maar dat mijlpaal idee komt misschien ook wel weg, bij het feit, dat de meeste kinderen dan ook naar de basisschool gaan.

En dat hoeft Louise gelukkig nog niet, ivm de zomervakantie. Dus de echte check komt dan pas, of ik dat met droge ogen aankan. Zo'n klein meisje, in zo'n hele grote oude school. Ik weet het zo net nog niet...

Comments (5) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 14/6/2006 - Zonnebaden

Op het nieuws zeiden ze bij het weerbericht dat het vandaag wat minder weer was. "Minder?" dacht ik, juist beter. Je kon tenminste weer normaal wat doen, zonder dat je gelijk overal het zweet uitbrak. Ik ben namelijk  ook niet echt een zonaanbidster.

En toch ben ik gisterochtend toen alle kinders weg waren/ in bed lagen, gestrekt op tuinstoel, in bikini, in de zon gaan liggen. Pfff wat was dat warm. Maar ik had nog van die melkflessen, dat was nu met dit zomerse weer toch echt geen gezicht meer. Dus heb ik mezelf gedwongen om te blijven liggen. Heb er zelfs een stopwatch bijgehaald en heb de 20 minuten gehaald. Ik helemaal blij. Maar het heeft alleen nog niet het beoogde resultaat gehad, helaas.

Want 's avonds zaten we met een groepje langs de IJssel te eten, genietend van de warme zomeravond (dat vind ik nu wél weer heerlijk met dat warme weer). Ik wees toen iemand op z'n verbrande armen, waarop hij zei dat ik melkflessen had, snik.

Dus zonnetje kom maar op, mijn bikini en stopwatch liggen al klaar!!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 7/6/2006 - Kermis

Zonnig, warm weer en kermis in de stad. Ik denk dan aan gezellige gezinnetjes en knusse stelletjes die samen slenterend van attractie naar kraampje lopen. Het samen dik onderstreept, want in mijn persoonlijke geval wordt dit idyllische plaatje wreed verstoord door een echtgenoot die een gloeiende hekel heeft aan dit soort taferelen. Voor mij dus niet samen van een suikerspin snoepen, een gedeelde trotse blik als onze oudste dochter voor het eerst zelf in een draaimolen ronddraait en bewonderend mijn doelgerichte man zien schieten op rubberen eendjes. Helaas, gelukkig heb ik een zusje en zijn we allebei "gezegend" met de genen om dit soort dingen wél leuk te vinden.

Dus zijn we vanmiddag met 3 kids richting kermis vertrokken. Menig attractie bezocht, snoep ingeslagen, een terrasje gepikt. Een zeer geslaagde middag. De meiden hebben ook genoten. Hoewel pleegdochter in het begin al die harde geluiden maar eng vond, was het eerste wat ze 's avonds aan m'n man vertelde dat de muziek zo mooi was op de kermis! 

En ondanks dat m'n zusje niet heeft geschoten op rubberen eendjes, er geen gedeelde suikerspin was, was er zeker wel een gedeelde trotse blik toen mijn dochter en haar nichtje in een zweefmolen als een prinses in haar koetsje zat.

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 2/6/2006 - Shopellende

Wie vind dat shoppen een ontspannen en aangename bezigheid is, heeft dit zeker nog nooit geprobeerd met 3 kinderen onder de vier jaar.

Vol goede moed ging moeders vanochtend toen de eerste zonnestralen het huis verwarmden, de tas inpakken. Luierdoekjes, snoetenpoetsers, melk, fles, fruithapje, slab, snoepjes, pakjes drinken en niet geheel onbelangrijk luiers. Maar nu hadden zowel de jongste dochter als de pleegdochter bedacht dat het handiger was als ze vlak voordat we weggingen een poepluier maakten. Door goede time-managment van mijn kant, waren we maar 5 minuutjes te laat op afgesproken plek. Een vriendin was zo lief om met mij de stad mee in te gaan, heel gezellig, maar ook erg praktisch. Eén op anderhalf, werkt toch beter dan één op drie. Maar na 2 schoenenwinkels, de geliefde HEMA (ik koop echt alles daar), de gehate H&M (veels te krap, je kan je kont niet keren laat staan een kinderwagen). Waren de meiden het spuugzat, ze vielen elkaar bij in hun huilserenades, trokken aan m'n been en liepen weg. Zelfs de vriendin hield het voor gezien (moest welliswaar naar de werk maar toch). En ik stond achterin de lange rij voor de kassa, zonder zicht op een snelle service.

Uiteindelijk heb ik het allemaal overleefd, de auto gehaald, oudste bij de peuterspeelzaal gedropt, jongste in bed en pleegkind voor de tv. Laat suppernanny dat maar niet horen, maar ik  had eindelijk rust, pffff.......

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 31/5/2006 - Poepluierdeal

Sinds anderhalve week is ons huishouden een kind rijker. Niet door eigen baring, maar door een crisisplaatsing, omdat wij sinds kort als pleeggezin fungeren.

Het is heftig en vermoeiend, maar ook geweldig en precies wat we wilden. Het was even schommelen, maar nu zijn we als gezin weer in balans en alles gaat z'n gangetje.

Nu zijn de aantal poepluiers met haar komst bijna verdrievoudigd. Dat is op zich niet erg, alleen mijn man denkt dat dat gebeuren alleen hem treft. Nu wilde hij wel graag een dealtje sluiten. Voor elke verschoonde poepluier een avondje weg. En ik dan zeg ik, alle dagen dat ik hier thuis ben met de kinderen, de was doe, schoonmaak, eten kook, boodschappen doe etc. Wat nou een avond vrij, ik kan wel een half jaar op vakantie dan. Waarop het weerwoord van mijn man was: en mijn klussen dan, het konijnenhok verschonen, de nachtflessen geven, dweilen etc. Tja, dat wordt dus samen een half jaar weg, nu de oppas voor de kinderen nog!

Comments (4) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 29/5/2006 - weblogs bijhouden

Nu zou je kunnen denken dat ik geen interressant leven heb, omdat ik al meer dan een maand niet geschreven heb op de weblog. Dit is alleen niet helemaal waar.

Het is meer een terugkerend thema in m'n leven. Ik begin vol enthousiasme met iets, houdt het even vol. Maar zodra de nieuwigheid er af is en ik het niet elke dag doe, is het afgelopen.

Hetzelfde geld voor opruimen. Dagen achtereen kan onze slaapkamer bv spikspam voor mekaar zijn, maar zodra er ook maar één t-shirt of vieze onderbroek blijft liggen op de grond dan is het gebeurt. Een lijntje in m'n hersenen richting opruimgebied wordt geblokkeerd en onze nette mooie slaapkamer verandert in een steeds groter wordende chaos. Daarom heb ik mezelf nu al wel zover kunnen krijgen dat opruimen iets is wat ik elke dag doe.

Maar omdat met alles te doen in m'n leven waar ik me mee bezighoudt, met 24 uur per dag red ik dat niet. Dat geld vooral voor leuke dingen, zoals gitaarspelen, lezen en dus ook deze weblog bijhouden.

Maar doordat ik nu op de weblog bij m'n zusje ben geplaatst (www.moederinspe.web-log.nl)  voel ik me toch weer geprikkeld om deze weblog nieuw leven in te blazen. Misschien dat 1 keer per 2 dagen ook werkt. Afwachten maar....

Comments (4) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 18/4/2006 - 2de kind-syndroom

Ik had me nog zo voorgenomen, dat ik niet zo'n moeder werd. Een moeder, die minder foto's heeft, minder onthoudt, minder de dagen telt, puur en alleen omdat jij nummer 2 of volgende bent en niet nummer 1. Maar helaas ik ben er toch ingestonken.

Vorige week besefte ik me dat we al een maand geen foto's hadden gemaakt van Fleur. En de foto's die we wel hadden lagen een beetje verloren in mapjes in de kast. Nu zou ik gisteren Friso meehelpen met klussen, maar omdat ik nog niet helemaal op conditie was, zo gezegd, ben ik foto's in gaan plakken.

En het resultaat staat me heel niet tegen. Ik hoop dat Fleur er later met een glimlach doorheen bladert en niet denkt: "Mijn grote zus heeft veel meer foto's!".

Qua liefde komt ze gelukkig niks te kort. Juist omdat ze nu de tweede is. Want Louise die knuffelt haar helemaal plat. En het is zo'n vrolijk meisje, dat voor iedereen een glimlach heeft. Dat ze meer dan voldoende positieve aandacht krijgt.

Ik was bang voor dat ik zwanger was en ook nog wel in m'n zwangerschap, dat ik niet zoveel kon houden van een tweede kindje, zoals van Louise. Maar die angst is gelukkig onterecht, voor een Fleur zit er net zoveel liefde in m'n hart als voor Louise. Hoewel ik het wel erg prettig vind dat ze nu wat ouder is. Daardoor wat meer ritme heeft en straks lekker mee kan op de fiets. Nu moet alleen het weer nog mee gaan werken.

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 17/4/2006 - Keelontsteking

Woensdag begon met een algehele malaise gevoel. Wat donderdags vloeiend overging in steeds hogere koorts en zere keel. Vrijdag toch nog maar even snel naar de huisarts voor het weekend.

En daar werd geconstanteerd dat er een "kneipert van een keelontsteking" zat, zoals ze het uitdrukte, terwijl ik m'n best deed om aaah te blijven zeggen. Een kuurtje antibiotica mee, voldoende rust en de goede zorgen van m'n lieve man hebben er voor gezorgd dat ik bijna weer helemaal boven Jan ben. Wat een idiote uitspraak eigenlijk, zal eens googlen waar dat vandaan komt. Mmmh kan alleen maar vinden wat het betekent, niet de oorsprong ervan, iemand een idee?

Goed verder met m'n verhaal. Ik was dus heel ziek, maar nu niet meer, in vrij korte tijd. Heel anders ging dat 2 jaar geleden. Wij zaten van mrt-juni 2004 met ons gezinnetje, wat toen nog maar uit 3 personen bestond, in Brazilië voor vrijwilligerswerk. In een klein dorpje in the middle of nowhere. Mijn keel begon zeer te doen en ik kreeg steeds hogere koorts. We hadden het "geluk" dat over een paar dagen de dorpsdokter in een gehucht verderop spreekuur hield. Een kwartier lang met 40 graden koorst, dik ingepakt, in de ongenadige zon over een stoffig zandpad lopen, was redelijk uitputtend te noemen. Daar aangekomen troffen we een vriendelijke oude arts aan, die het geweldig vond zijn tv-engels op ons uit te oefenen. Maar erg kundig bleek hij niet.

Ik kreeg niet de juiste medicatie mee, bleek later en bleef erg ziek. Eten lukte nauwelijks en praten al helemaal niet, wat voor Friso erg rustig was . Gelukkig gingen we na een aantal dagen weer richting grote stad. Hier werd ik gelijk doorgestuurd naar een privé-arts, de keelonsteking ging nog steeds behoorlijk te keer. Ik kreeg het advies een antibioticakuur te kopen, om de hoek bij de drogist, ongelooflijk alle soorten medicijnen verkopen ze daar zonder recept van de dokter of wat dan ook. Maar omdat de ontsteking er al zo'n tijd zat, duurde het toch best een tijd voordat ik weer beter was.

Nu was ik een rijke westerling en voor mij was dat bedrag voor die arts een schijntje, volgens mij omgerekend 30 euro, en dan kon je voor 2 maanden lang zo vaak langskomen als nodig was (ik ben er in totaal 3 keer geweest). Maar voor de meeste Brazilianen is de gezondheidszorg onbetaalbaar en je wordt ook echt niet geholpen  in het ziekenhuis als je geen verzekeringspapieren hebt of geld. Ze laten die mensen dan letterlijk doodbloeden. Er zijn zelfs inheemse stammen, die geen recht hebben om überhaubt verzekerd te zijn.

Wij zijn er dan nu financieel wel op achteruit gegaan met die nieuwe zorgverzekering, maar hoe cliché ook, altijd nog zoveel beter dan daar.

voor meer van onze brazilië avonturen: www.klapwijk.tk

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 10/4/2006 - Te vroeg gejuichd

Zaterdagavond, het was al laat en ik moest me nog snel omkleden. In een vlaag van verstansverbijstering pak ik m'n spijkerbroek van vóór de zwangerschap van nummer 2. Ongelooflijk maar waar, hij lijkt te passen. Ik helemaal happy naar beneden. ('t Ziet er bijna net zo strak uit als voor de komst van de kinderen.) Maar manlief valt niets op, want ik heb toch zóveel spijkerbroeken, aargh !! Inderdaad, maar niet zo'n supergave, mooie, passende, uren naar gezochte spijkerbroek als deze.

 

Helaas na nog 2 dagen vrolijk deze spijkerbroek aangetrokken te hebben, moet ik nu eerlijk bekennen dat niet alleen een strakke kont, maar vooral een zere buik het resultaat is.

Dus zal hij toch weer in de kast verdwijnen tot een volgend moment van totale ontredderdheid, omdat ik niet weet wat ik  nu weer aan moet aantrekken. Ook zal ik dapper door blijven gaan met m'n buikspieren trainen, want ondanks dat ik allang weer op gewicht ben, zit er toch nog een stuk vel dwars op m'n buik. Da's toch wel heel vervelend. Maar zo'n buikwand correctie gaat me toch ook wel een stap te ver. Dan maar een nieuwe spijkerbroek...

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 8/4/2006 - Groene vingers?

Vandaag zijn we als knus gezinsuitje, naar het tuincentrum geweest. We wonen nu een jaar in ons huisje, maar hadden nog niet zoveel met de tuin gedaan. Allebei niet gezegend met heel groene vingers, een te dikke buik en genoeg klussen binnenshuis, zorgden ervoor dat we het "buitengebied" vorig jaar niet hebben aangekleed. Wel zijn er toen drastische veranderingen geweest in de vorm van de tuin en de afrastering.

Maar nu moest het er dus toch van komen. Klimops of is het klimoppen? Een druif en een braam en wat schattige bodembedekkers in het rosé en paars. Het enige jammere aan deze actie is dat het weer niet echt mee werkte. Pas nu we bijna aan het einde zijn van de dag gaat de zon hier schijnen. Maar toch hebben we de hele tuin letterlijk op de schop gehad en gaan we maandag nog even verder met het kleine spul poten.

Alleen die groene vingers, dat blijft een twijfelgeval, we doen gewoon maar wat.  Nu maar hopen dat het goed uitpakt. 

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 5/4/2006 - Wizzkid

Ik die altijd magere zesjes haalde voor wiskunde. En het echt het vreselijkste vak vond wat er bestond. Ben er nu voledig in gedoken. Beginnend bij havo 4 niveau. Het valt me eigenlijk heel erg mee. Wat zich ergens diep verscholen in m'n rechterhersenhelft heeft verscholen al die jaren. Eigenlijk vind ik het zelfs heel erg leuk.

Maar goed nu de vraag, waarom dan? Ik zou nog heel erg graag orthopedagogiek of ontwikkelingspsychologie gaan studeren, maar dan heb je dus wel wiskunde op vwo 6 niveau nodig. Daar ik ben blijven steken op Mavo D-niveau, valt er dus nog heel wat bij te sleutelen voordat ik zo'n statistiekvak kan halen op de universtiteit.

Nu heb ik het geluk dat ik iemand ken, die zelf wiskunde geeft. En zelfs bereid is om mij te helpen, met de meest ingewikkelde berekeningen, logisch te maken. Ik heb nu al wat boeken van hem geleend en probeer elke dag anderhalve uur met wiskunde bezig te zijn.

Heb je nog tips, of ezelbruggetjes voor mij. Laat het me weten.

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 1/4/2006 - Werkend Weekend

Vannacht m'n tweede slaapdienst gedraaid op m'n nieuwe werk.

Ik werk op een weekend-en vakantieopvang, van een orthopedagogische instelling voor licht verstandelijk gehandicapte kinderen. Eerst werkte ik in Hengelo dan was ik 3 kwartier onderweg. Zeker op de terugweg (vaak na elven 's avonds) niet helemaal verantwoord meer om mij op de weg te hebben rijden, met m'n nachtkippigheid en slaapbehoefte.

Nu is het 5 minuten lopen en hoor ik dezelfde klok luiden als in m'n eigen bedje, heerlijk vertrouwd dus.

En nog beter slapen ook, terwijl ik er voor betaald krijg (Friso moest er vannacht 3 keer uit voor beide dochters, errûg...).

Ik vond het echt prettig werken, leuke jongens, lekker druk en puberaal en leuke collega's. Dat zie ik wel zitten. Nu de andere groep nog, dat liep vorige keer wat minder. Maar toen zat ik zelf ook niet zo lekker in m'n vel, had net die dag van die schildklier gehoord. Dus dat zal de volgende keer ook wel beter gaan.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 29/3/2006 - Hyperdepiep

Gister samen met m'n oudste dochter gezellig op bezoek geweest bij m'n schoonmama.

Ik was zo duf tijdens de heenrit, dat ik om koffie had gevraagd Terwijl ik anders een enorme theeleut ben en een bakkie koffie per 2 maanden al veel voor me is.

Waarschijnlijk heeft zij gedacht "ik gooi d'r een extra schep bij, blijft dat meissie goed wakker straks". Nou dat heb ik geweten. De hele middag en avond heb ik stijf van de cafeïne gestaan. Een koffieboon is er niets bij.

Ik was zo hyperactief, constant praten en drukke boel in m'n hoofd. Zelfs m'n hartritme moest er aan geloven. Maar nu is de rust weer gekeerd.

Pff voor ik weer aan de koffie durf...

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 28/3/2006 - Klierige Schild

Hypothyreoïdie, "hypo.. wat?".

Precies, dat was ook mijn reactie toen de huisarts dit telefonisch berichtte.

Moeheid, somberheid, wisselende stemmingen en buikpijn waren de klachten waarmee ik een week er voor, bij hem in de praktijk gezeten had.

Hij wilde m'n bloed laten prikken op wat allergiën voor m'n maagklachten en ik zou eens moeten praten met een SPV'er (sociaal psychiatrisch verpleegkundige) over die donkere wolken die af en aan voorbij trokken.

Allemaal even prima, maar niet verwacht dat dit de uitkomst was. Hypothyreoïdie, (na een dag oefenen kon ik het redelijk uitspreken, zonder te struikelen over de letters)is een ziekte aan je schildklier, deze werkt te langzaam zodat je hypofyse bij moet springen. Oorzaak: Anti-stoffen die je lichaam moeten beschermen tegen bacteriën van buiten, richten zich nu op lichaams-eigen stoffen, in dit geval de hormonen die de schildklier aanmaakt. Hoe maf is dat? Scoren in je eigen doel, je eigen maatjes overhoop schieten. Dat doe je toch niet! Nou ja, deze anti-stoffen kennelijk wel. Er zit niks anders op dan troepen van buitenaf aanroepen, om de schildklier bij te staan in het produceren van de hoognodige hormonen in m'n lijf. Zodat ik niet meer zo'n jojo ben van m'n eigen gevoelens, zoals op dit moment.

 

Wie nog meer achtergrondinformatie wil:

http://www.spreekuurthuis.nl/themapag.html?thema=Schildklierafwijkingen&hfdstk=3

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 27/3/2006 - Sparren met het schrijversschap

Waar wordt je nou blij van, loop je warm voor, ligt je passie? Denkend aan deze vragen, op zoek naar mezelf, belandde ik bij m'n jeugd.Ondanks de weinige tijd die zit tussen nu en toen, toch bedekt onder een dik laag stof.Verrast door wat daar onder zat, ben ik gelijk aan de slag gegaan.

Lezen, alles wat los en vast zat. Mooie woorden en zinnen, die konden en kunnen mij nog steeds raken.Maar meer dan dat vond ik mijn passie bij het zelf bedenken van verhaaltjes om voor te lezen aan m'n zusjes of om mezelf te vermaken. Zelfs voor liedjes, sketches en musicals draaide ik m'n hand niet om,maar ergens onderweg naar nu ben ik dat dus verloren.Meer dan boodschappenbriefjes, wordt hier niet meer geschreven.

Toch wil ik gaan ontdekken of het "schrijversschap" mij nog zo steeds kan beroeren als toen...

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

Jonge vrouw, genietend van het mama zijn, maar zoekend naar zichzelf, passende studie en lekkere recepten.

Recent Posts

verhuisd...
Teken van leven
Mijlpaal
Zonnebaden
Kermis

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me
My Blog's RSS
Moeder in spe

Friends

Page 1 of 1
Last Page | Next Page
Hosting door HQ ICT Systeembeheer