Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Visser van mensen


Weblog Rosanne Visser

Welkom

( 1/1/2011 )
Na een jaar Wittenberg is het nu tijd om verder te gaan. Verder, met de dingen die God op mijn pad brengt.
Via deze web-log wil ik u/jullie op de hoogte houden van de dingen die ik doe, die ik tegenkom en die me bezig houden.
Voel je vrij om te reageren of een berichtje achter te laten. Wil je een mail ontvangen op het moment dat ik een nieuw bericht plaats, meld je dan aan, rechts onder aan de site.




Einde oefening....

( 16/8/2010 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 1 reactie(s) )
Ruim twee jaar lang heb ik gepoogd op met enige regelmaat een blog bij te houden. En ik moet zeggen...haha, eigenlijk ben ik best trots dat het me zo regelmatig gelukt is en dat ik het tot nu heb volgehouden. Maar zoals jullie waarschijnlijk allemaal is opgevallen is het een tijd geleden dat ik een blog heb geschreven. Anderhalve maand of zo. Eigenlijk weet ik niet precies waarom, er is veel gebeurd. Wel ben ik tot de conclusie gekomen dat het goed is geweest zo..... dit zal voorlopig mijn laatste blog zijn.
Binnenkort zal ik in deeltijdtherapie gaan en ben ik 3 dagen in de week onder de pannen. Dit zal waarschijnlijk veel energie gaan kosten en een intensieve tijd worden. Ik zie er tegen op de confrontatie met mezelf aan te gaan, maar tegelijk zie ik er naar uit om mijn problemen aan te gaan pakken. Omdat dit een erg persoonlijk proces is lijkt het me niet goed dit hier met iedereen te delen (belangstellenden mogen altijd mailen, en dan mail ik terug), en over andere dingen schrijven weet ik even niet hoe....
Maar als God ons roept om aan de slag te gaan, weet ik zeker dat ik weer zal bloggen. En God zal ons roepen, Hij zal vissers van mensen van ons maken, daar zijn we 100% van overtuigd. De vraag is niet of, maar wanneer en hoe.....

Ik wil alle lezers onwijs bedanken voor het meelezen, de leuke en steunende reacties en bovenal al jullie gebed. Ik zou zeggen, vooral blijven doen, want in het gevecht met mijn ziekte kan ik nog wel wat gebed gebruiken ;)

Heel veel liefs, Rosanne

( Geef een reactie )


En ja hoor...ook hier het WK...

( 28/6/2010 ) ( 0 reactie(s) )
De afgelopen weken heb ik een heel klein voordeel ontdekt van ziek thuis zijn. Waar menigeen op het werk zit te balen, kan ik elke voetbalwedstrijd zien. Of het nu Nederland is of niet....ik kijk. Ook al valt het nog niet altijd mee, door de depressie kan ik me niet zo goed concentreren, maar tegelijk...het is een heerlijke afleiding. Ik heb elke dag iets te doen en kom mijn tijd door. Kijken naar een stelletje mannen die zich in het zweet rennen om tegen een bal te trappen....2x 45 minuten lang....en vervolgens bij winst als helden worden onthaald....eigenlijk is het waanzin, en toch....het is ook wel weer leuk.
Ach...en als ´ons´ team het de komende weken nu goed doet, kunnen we een heel goed en Bijbels voorbeeld aan ze nemen

Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar één de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint. Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke. Daarom ren ik niet als iemand die geen doel heeft, vecht ik niet als een vuistvechter die in de lucht slaat. Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd.(1 Kor 9: 24-27)

( Geef een reactie )


Papa, bent U trots op mij....

( 2/6/2010 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )
Laatst kwam ik dit nummer van Gerald Troost tegen. Een prachtig nummer, dat me raakt. Ook al weet ik dat ik Gods liefde niet hoef te verdienen, toch twijfel ik over hoe Hij naar mij kijkt. Ben ik een ontzettende zondaar, die nu eenmaal vergeven is omdat ik geloof....eigenlijk niet eens goed genoeg voor genade, maar ja, die bestaat nu eenmaal... En ik weet dat dit niet uitgesproken mag worden, maar voelen we ons allemaal soms niet te slecht of te min voor genade? Of zou God ergens wat positiefs zien? Zou Hij, al was het maar een klein beetje, met een glimlach naar me kijken...een beetje trots zijn? Ik kan het me niet voorstellen, maar ik hoop het.... Ik hoef niets te verdienen, maar het zou toch fijn zijn als mijn Vader een beetje trots op me was.

( Geef een reactie )


Slecht....of toch niet??

( 27/5/2010 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 1 reactie(s) )

Hoe is het met je relatie met God? Een vraag die ik de laatste tijd regelmatig krijg...Een heel goede vraag, als broers en zussen zijn we mede verantwoordelijk voor het geestelijk welzijn van de ander. Dat is een heel Bijbels principe. Toch stelt het me voor een probleem, ik krijg bijna een schuldgevoel van deze vraag. Ik stel mezelf die vraag denk ik liever maar niet. Want eigenlijk weet ik niet zo goed hoe het ermee zit. Ik bid weinig, lees mijn Bijbel niet, ga niet naar de kerk, alle ingrediënten voor een slechte relatie met God en een slechte Christen. Dan is er weinig over van die brave Bijbelschool-Christen die haar zaakjes zo goed op orde had. Ik zou bijna neer gaan kijken op mezelf...maar dat zou betekenen dat ik hoogmoedig was, ook niet echt een eigenschap om trots op te zijn.
Maar nu voel ik me schuldig, en tegelijk....ik kan op dit moment niet beter. Mijn hoofd wil zich niet concentreren op de Bijbel, kan de prikkels van een dienst niet aan en draait door in de stilte van gebed. Weinig om trots op te zijn dus. Maar ben ik echt zo slecht bezig? Of moet ik misschien gewoon niet zo streng zijn voor mezelf... Zijn er meer criteria dan alleen deze. Mag ik nu gewoon even vertrouwen, als ik niet verder kom dan soms help roepen...En steunen op het gebed dat anderen voor mij bidden, tot ik de kracht weer heb dit zelf te doen. En tot die tijd me laten dragen in gebed en en in Gods hand. Niet uit gemakzucht, maar gewoon, omdat het even niet anders is?

De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. (Rom 8:26)



( Geef een reactie )


De wondere wereld van Anti-Depressiva

( 8/5/2010 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 2 reactie(s) )

Drie maanden ben ik nu bezig met Anti-Depressiva (AD), begonnen omdat het echt niet goed meer met me ging. Ik was moe, had de energie niet meer, werken lukte niet meer en ik zag het niet meer zitten. Een medicijn leek een goede optie, om me een zetje in de goede richting te geven. In het volste vertrouwen ben ik er dan ook mee begonnen, 2 weken bijwerkingen, en dan nog even wachten en dan slaat het aan, dat werd me verteld...maar zo eenvoudig werkt het helaas niet. Nu 3maanden later heb ik ontdekt dat AD geen ´gewoon´ medicijn voor een ´gewone´ ziekte is.
Ik gebruik nu krap 3 maanden dit bijzondere en bizarre medicijn. En het belangrijkste wat ik in die maanden heb geleerd, is dat het starten met anti-depressiva eigenlijk gewoon een lottospel is waarbij het afwachten is wanneer het juiste nummer wordt getrokken. Er zijn een onmogelijk aantal verschillende AD, die allemaal net iets anders werken, en de grote vraag is...welke heb jij nodig? Nou, bij mij weten we het nog niet. Ik ben nu met mijn tweede middel en 4e dosering bezig, in de hoop dat het ergens gaat lukken. Wat wel elke keer raak is zijn de bijwerkingen, daar heb ik een wonderbaarlijke aanleg voor. Elke keer als we iets veranderen, lig ik een paar weken overhoop. Maar goed, het hoort erbij, schijnt...het enige dat ik kan doen is volhouden, tot we het juiste vinden....want zonder leven kan ik, op dit moment, ook niet. Iedereen is positief, maar niemand kan mij garanderen hoe lang het nog gaat duren en of het ooit succesvol gaat zijn. We hopen er maar het beste van....



( Geef een reactie )


Tijd heelt alle wonden niet...

( 25/4/2010 ) ( 2 reactie(s) )
Laatst kwam ik dit nummer van Veldhuis en Kemper tegen, een cabaretduo met regelmatig hele rake teksten. Eigenlijk weet ik niet wat ik verder over het nummer moet zeggen...luister maar gewoon. Ik herkende het, wie weet jullie ook.

Niet gegokt
En toch verloren
En ineens is alles kwijt
Ooit wordt het vroeger
Want ze zeggen dat ’t slijt

Je hebt geknokt
Als nooit tevoren
En in een oogwenk van de tijd
Was je verslagen
Maar ze zeggen dat het slijt

En voelt als pas
Of het gister was
Maar dat kan niet
Want ze zeggen dat ‘t slijt

Refrein:
Tijd heelt alle wonden niet
Tijd heelt alle wonden niet
Het scheelt misschien in tranen
En wat een ander aan je ziet
Maar tijd heelt alle wonden niet

Je gaat naar buiten
En vult de dagen
Vol afwezigheid
Maar je wacht af
Want ze zeggen dat het slijt

En het wordt stiller
Steeds minder vragen
Niet door onverschilligheid
Zou het kloppen
Als ze zeggen dat het slijt

En voelt als pas
Of het gister was
Maar dat kan niet
Want ze zeggen dat ‘t slijt

Refrein

Verliezen wordt verloren
En pas echt verleden tijd
Als verleden is
Dat je niet meer lijdt

Refrein


( Geef een reactie )


Waar maak jij het verschil??

( 13/4/2010 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 1 reactie(s) )

De afgelopen tijd is erg zwaar geweest, ik heb me letterlijk door elke dag heen moeten worstelen. In vergelijking met toen gaat het nu iets beter. Niet dat ik me nu niet door de dagen heen worstel, maar de bijwerkingen van de medicijnen zijn ongeveer voorbij en dat is wel prettig, of nou ja, het geeft in ieder geval weer iets verlichting. En hoewel het positief is zijn het kleine stapjes en zijn er nog heel veel van deze kleine stapjes te zetten.
In de achterliggende maanden heb ik me steeds weer verbaasd over alle steun die ik/we krijgen. Mensen die van alles voor ons doen, of juist balen dat ze niet in de mogelijkheid zijn om wat voor ons te doen. Al die mensen die we zo zouden kunnen vragen, die meeleven en voor ons bidden. Hoe is het mogelijk. Ik realiseerde me dat dit is hoe we als Christenen in deze wereld het verschil kunnen maken, juist als mensen het moeilijk hebben. Hoe langer iemand op wat voor manier dan ook worstelt, hoe meer mensen afhaken, is het dan niet juist onze opdracht om vol te houden en te geven zonder terug te verwachten? Onvoorwaardelijke liefde? Doen niet-Christenen dat dan niet?? Jawel, ook onder hen zijn er net als onder Christenen mensen die dit kunnen. We moeten ons ook helemaal niet vergelijken met mensen die Jezus niet kennen, daar gaat het namelijk helemaal niet om bij het verschil maken. Door naast iemand te blijven staan, kan je het verschil maken in het leven van die ene persoon, daar gaat het om!! Dat schepsel van God, dat zo op zoek is naar steun, liefde, aanmoediging of wat dan ook. En ik kan je zeggen, hoe klein je gebaar ook is, als je oprecht meeleeft, dan maakt dat een verschil. Het doet een mens goed te weten dat er mensen zijn die om je geven en die achter je staan, ik merk nu zelf hoe waardevol dat is. Dus...maak jij het verschil??



( Geef een reactie )


Blij dat God niet luistert...

( 25/3/2010 ) ( 1 reactie(s) )

Heb je dat soms ook, datje iets vraagt van God en het lijkt of Hij niet luistert? Dat je geen antwoord lijkt te krijgen, terwijl je toch alle recht leek te hebben het te vragen? Nou ja, dat had ik de afgelopen dagen ook een beetje. De laatste weken zijn erg zwaar geweest. Door de medicijnen is mijn depressie alleen maar dieper geworden, schijnt erbij te horen. Maar daar zit ik dan, hele dagen op de bank, me af te vragen waarom het leven nog de moeite waard is. En natuurlijk, nu kan je honderd dingen voor me op gaan noemen. Het komt goed, je hebt nog een prachtige toekomst voor je, je hebt een man die heel veel van je houdt.....enz, enz, enz. En weet je, bij al die dingen vertel je me niets nieuws, dat weet ik al. In mijn hoofd, in mijn verstand, er zit alleen een monster in mijn hoofd, dat deze kennis overschreeuwd. Een monster dat elke dag tot een hel maakt en dat monster heet depressie. Soms kan ik niet meer bij mijn gevoel, leef ik in een waas en kan ik niet beseffen dat mensen van mij houden. Dan lijk ik in een glazen bak te zitten waar niemand bij kan... En op die momenten vraag ik God of Hij me niet naar huis kan halen, omdat het monster mij verteld, dat dan toch iedereen beter af is. Maar God luistert niet. Ergens baal ik daar wel van, maar ik ben vast de enige...;)



( Geef een reactie )


Gevangen

( 5/3/2010 ) ( Geplaatst in Gedichten ) ( 1 reactie(s) )
gevangen

ingesloten, gepakt

je schreeuwen, in
laten sneeuwen

krijsen, gillen, roepen

zonder woorden
over leven
onbeschreven
in wanhoop verdrinken

je verlangen

in ’t duister gevangen

Al vanaf dat ik een jaar of 11 ben schrijf ik gedichten. Of eigenlijk schreef, want de laatste jaren doe ik er erg weinig mee. Ergens baal ik daarvan, want het was altijd een geweldige manier van uiten, maar op dit moment heb ik niet de scherpte de dingen zo te verwoorden. Toch wil ik een gedicht met jullie delen. Ik heb dit geschreven toen ik 18 was, maar ik denk dat het ook iets zegt over hoe ik me nu voel, dus vandaar...

 



( Geef een reactie )


Jaloers op een atheÔst

( 25/2/2010 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 1 reactie(s) )

Je zou maar niet geloven in een leven na de dood, niet in een leven dat zo veel mooier en beter is dan het leven nu. Geen stad met gouden straten, geen leven zonder ziekte en pijn. Gewoon niets. Weet je dat dat soms best zijn voordelen kan hebben?
Natuurlijk, het is een geweldig vooruitzicht dat we hebben, voor eeuwig bij God zijn, ik zie er echt naar uit, maar soms misschien wel iets te veel. Eén van de kenmerken van depressief zijn is dat je nadenkt over de dood. Waarom?? Soms verbaas ik mezelf met de gedachten die ik heb, maar ze zijn er gewoon. Niet dat ik van plan ben dood te gaan, je denkt er gewoon over na. Maar wat wil je, met zo´n mooi vooruitzicht wordt de dood toch wel aantrekkelijk. Als je je nu door elke dag heen moet vechten en geen enkele kleur in het leven ziet, dan wil je toch niet liever dan in Gods heerlijkheid zijn...
Dan ben ik jaloers op de atheïst, die heeft geen perspectief voor na de dood, daar is gewoon een leeg einde. Niets om naar te verlangen, dat maakt de dood toch minder aantrekkelijk en blijft er meer over om voor te vechten. Gods beloften maken de dood bijna nog aantrekkelijk....;-)



( Geef een reactie )


Onwetendheid...

( 13/2/2010 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 1 reactie(s) )
Even een vraag: wat is een depressie? Wat weet je ervan? Denk daar eerst eens over na, voor je verder leest...

Ik moet eerlijk zeggen, ik wist er ook erg weinig van, voordat ik er zelf mee te maken kreeg. Natuurlijk, iemand is triest, verdrietig, negatief maar verder?? Ik wist het ook niet zo precies. Nu weet ik helaas hoe het voelt. En dat ik niet de enige ben, maar met mij nog ongeveer 800.000 Nederlanders. En ik ben het nu ergens officieel, want vanochtend ben ik begonnen met antidepressiva. Een depressie is nu eenmaal een ziekte. Een vriend van mij zei ooit: Een depressie is eigenlijk net als kanker, sommige mensen gaan er aan dood, anderen niet.

Nu is het niet mijn bedoeling jullie in deze blog alles over een depressie te vertellen. Ik wil hier alleen wat denkbeelden neerzetten waar ik tegenaan loop en me een beetje behoorlijk aan stoor:

  • God zorgt: Sommige Christenen doen alsof God alles oplost. Als je ziek bent ga je naar de dokter, als je depressief bent moet je gewoon bidden, God helpt je er wel uit. Het is iets wat in je hoofd zit, een denkbeeld en God kan dit veranderen. De laatste tijd ben ik dit een aantal keer tegen gekomen en ik heb hier veel moeite mee. Ik ben van mening (en velen met mij) dat een depressie een ziekte is. Er is bewezen dat sommige stofjes ontbreken of niet goed worden aangemaakt. Soms geneest God mensen, maar soms ook niet. Dan helpt Hij je, door proffesionals of medicijnen. Enkel bidden maakt je nu eenmaal niet altijd beter.
  • Het zit tussen je oren: Het valt me op dat het vaak zoveel moeilijker is erkenning te krijgen voor een psychische dan voor een ´normale´ ziekte. Als je je been breekt, dan heb je iets, maar wat als je neerslachtig bent?? Dat zit tussen je oren, gewoon knop om, positief denken en doorgaan. Ik heb zelf veel moeite gehad te accepteren dat neerslachtigheid ook een ziekte is. Ik voelde me een zeurpiet, zwak en ga zo maar door, maar dat is niet zo, ik ben ziek. Natuurlijk kan ik eraan werken, maar ik heb er geen grip op. Een depressie zit in je hoofd en is niet te zien, maar is daarom niet door positief denken zomaar te veranderen.

  • Maar ik zie helemaal niets aan je: Het lijkt wel of je heel de dag zielig moet kijken, in een hoekje moet zitten en vooral niet moet functioneren als je depressief bent. Mensen vinden het maar wat lastig als ze niets aan je zien. Je lacht gewoon, doet alles, hoe zo dan depressief? Aan de ene kant een compliment, het lukt me dus...dat is namelijk precies wat ik wil. Ik wil niet zielig zijn, of steeds maar negatief en chagerijnig, ik wil dat er niets aan me te zien is. En ik denk dat met mij heel veel mensen met een depressie eigenlijk één groot toneelstuk spelen. Met de wens om gewoon te zijn en bang om wat de wereld vindt. Wees dus niet verbaasd als je niets ziet, als iemand kanker heeft kan hij er ook gezond uitzien, maar dat niet zijn.

Bij deze even mijn frustraties....voor meer info, zie: www.depressief.nl



( Geef een reactie )


Structuur

( 6/2/2010 ) ( 0 reactie(s) )
Dat ik hier ooit nog eens een blog over zou schrijven, wie had dat ooit gedacht. Vroeger onthield ik alles en maakte het niet uit als plannen steeds gewijzigd werden. Ik deed gewoon wat ik wilde en soms wel 4 dingen tegelijk en door elkaar. Het maakte niet uit, ik behield het overzicht toch wel. Maar ja, zo is het nu niet meer, tegenwoordig ben ik afhankelijk van structuur. Ritme in mijn dag. Net als een kind of een authist ;-) En vooral niet te veel door elkaar, want dan ben ik binnen no-time het overzicht kwijt en raak ik in de stress.
Waar die structuur uit bestaat? Elke dag op het zelfde moment opstaan (tussen 8.30 en 9.00, het streven is 8.30, maar ik heb wat moeite met opstaan, dus dat kost soms tijd). Dan ga ik ontbijten achter mijn laptop, elke dag een bak cruesli en een kop thee. O ja, maar dat wel nadat ik op de weegschaal heb gestaan. Niet dat ik aan het afvallen of aankomen ben, maar het zit nu eenmaal in mijn ritme en als ik het niet doe wordt ik onrustig, of ik moet een heel goede en duidelijke reden hebben om het niet te doen. Tegelijk kan het ook wel handig zijn, want zo houd ik mezelf in de gaten, gewichtsverlies is een kenmerk van depressie, dus nu weet ik wanneer ik extra bij moet snoepen en wanneer dat niet hoeft ;-)
Maar goed, terug naar mijn ritme. Na het ontbijt ga ik, om de andere dag, douchen. En daarna een beetje achter mijn computer en mezelf proberen te motiveren om iets te doen. Zo doe ik door de ochtend heen de afwas, de was en de boodschappen. Op verschillende ochtenden verschillende dingen (Dinsdag is voor de boodschappen ;-) ). Alles heel traag, want ik ben ontzettend sloom in alles. Alsof alles dubbel zoveel tijd kost. Dan is het tijd om naar mijn werk te gaan als ik vroeg moet beginnen (11.30) of tijd om te gaan eten als ik laat moet beginnen. En vervolgens ga ik dan naar mijn werk (14.00) En zo gaat het iedere ochtend. Dan werk ik tot 18.00 / 18.30, eten, en de rest van de avond even achter mijn computer en voor tv hangen en dan tussen 22.00 en 23.00 naar bed. Op zich prima, maar vandaag is het zaterdag en wat dan?? Het liefst zou ik het zelfde ritme aanhouden. ´s Ochtends dingen doen en ´s middags op pad, dat geeft rust. Maar ook weer niet te ver weg, want dat overzie ik niet, dat valt buiten wat ik normaal doe. Als ik me aan dat ritme houd, dan klopt het, en als er iets verandert kost met dat tijd om eraan te wennen. Niet erg, maar soms wel vervelend. Dus nu ben ik bijna een structuurfreak, ipv een de flexibele Rosanne die ik was en plannen we alles, want zelfs een leuk middagje weg kost energie om in te passen in mijn schema. Dan ben ik nog meer moe dan ik nu al ben, zelfs de zondag is lastig en hang ik buiten kerktijd het liefst de hele dag voor de tv. Gewoon omdat ik moe ben, niets wil en me nergens toe kan zetten.
Zonde van je tijd, waarin zoveel moois kan, maar we zullen het er voorlopig maar mee moeten doen...

( Geef een reactie )


Never ending thougths

( 27/1/2010 ) ( 0 reactie(s) )
Afgelopen week kwam ik op het internet een mooi nummer tegen over onze gedachten. Hoe die maar door en doorgaan. Nooit staan ze een keertje stil, van de vroege ochtend tot de late avond. Ik ben een denker en bij mij gebeurt er zo ontzettend veel in mijn hoofd. Ik herkende me ontzettend in het lied. Hoe je gedachten als de wieken van een molen steeds maar de zelfde rondjes kunnen draaien. Steeds denkend over de zelfde dingen kom je er gewoon niet uit, tot je er moe van wordt. Maar hoe ze ook zo onwijs veel zijn en als een ballon op de wind heen en weer kunnen springen.
Natuurlijk is het nummer uiteindelijk het verhaal van een verloren liefde, maar de omschrijving van ons denken vond ik heel mooi gedaan.
The windmills of Your mind
(Omdat het nummer niet ingesloten kon worden, staat het er dit keer als link in)

( Geef een reactie )


???

( 19/1/2010 ) ( 3 reactie(s) )
Ik wil vandaag graag een blog schrijven, om regelmaat te houden, om trouwe lezers op de hoogte te houden van hoe het gaat en wat ik doe. Tegelijk weet ik eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Ik heb afgelopen week een zware week gehad, waarin ik mezelf ontzettend in de weg heb gezeten. Nu gaat het weer iets beter, maar ik merk dat er in mijn hoofd langzaam iets verandert waar ik niet blij mee ben. Na 2 maanden waarin ik veel gefrustreerd ben geweest, ben ik moe. Ik vraag me af of er nog een moment gaat komen dat ik gelukkig ben, dat ik rust en evenwicht vind. Dat ik kan genieten van de sneeuw, de zon, of wat dan ook. Heel langzaam begin ik het geloof hierin te verliezen. Dit wil ik niet, maar het gaat vanzelf. Een depressie is een soort van ziekte, of ik het wil of niet, ik heb het niet onder controle. Of ik echt depressief ben weet ik niet zeker, maar het lijkt er wel op, misschien niet ernstig, maar lastig is het wel. Ik kan mezelf honderd keer moet in praten, maar dat werkt niet, het gebeurt gewoon. Natuurlijk kan ik wel iets doen. Ritme houden, bewegen, praten, enzovoort, en dat probeer ik ook, maar zomaar mijn gevoel veranderen kan ik niet. En nu vraag ik me af waar het heen gaat en wat er gaat gebeuren. Dus weet ik niet wat tegen jullie te zeggen, wat voor moois te vertellen...
Het enige wat ik kan doen is vragen of jullie voor me willen bidden. Om Gods kracht en genezing van de wonden die me nu zo vast houden. Maar ook voor Wiebe, die hier zo dicht bovenop staat. Willen jullie alsjeblieft bidden!!

( Geef een reactie )


Muziek

( 11/1/2010 ) ( 0 reactie(s) )
De laatste tijd heb ik het idee dat ik heel veel muziek op mijn blog zet. Ergens zou ik het liefst enorme verhalen schrijven. Verhalen over wat ik doe, waar ik mee bezig ben en ga zo maar door. Positieve verhalen, want God is groot, maar op dit moment gaat dat gewoon niet. Zoals ik al eerder heb geschreven zit ik niet zo goed in mijn vel. Sommige dagen heb ik nergens zin in, andere dagen ben ik gefrustreerd en heb ik de neiging tegen de muren te slaan. Natuurlijk zijn er ook betere dagen, maar momenteel is elke dag een gevecht. Dan is er geen energie voor mooie verhalen, of goed gekozen woorden. Het enige wat ik kan delen is dat wat voor mij veel betekent in deze dagen, muziek. Als ik me slecht voel luister ik muziek, als ik mezelf moed in wil praten luister ik muziek en als ik een goede dag heb maak ik God groot met muziek. Als ik de ochtenden alleen thuis ben luister ik gewoon heel veel muziek. En zo af en toe wil ik jullie en nummer laten horen, zo ook bij deze weer. Zo deel ik iets van wat mij bezig houdt, van wat in mij omgaat en ik hoop dat jullie er wat mee kunnen.
Zo ook het volgende nummer, van de Nederlandse band Stonewashed. Het nummer laat zien dat ik niet hoef te buigen voor de leugens die Satan me probeert wijs te maken. Ik ben niet meer in zijn macht, want ik behoor Jezus toe! Hoe moeilijk ik het soms ook heb, hoe groot de strijd ook is, ik mag weten dat mijn leven in Gods hand is. De Satan met zijn leugens kan doen wat hij wil, kan aan me trekken wat hij wil, maar hij krijgt me niet klein, omdat Jezus door zijn dood ook in mijn leven heeft overwonnen! Ik mag Satan terugwijzen en hem eraan herinneren dat ik een kind van God ben, waar hij geen macht meer over heeft!

( Geef een reactie )


Een beetje laat, maar toch...

( 6/1/2010 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
2010 is al een paar dagen oud, maar bij deze wil ik jullie, als lezers van mijn blog, een heel goed en gezegend jaar toewensen!! Ik hoop en bid dat jullie God zullen zien in je leven en dat je Hem toegewijd zult zijn. En ik wil jullie vragen dat ook voor ons te doen.

Ons nieuwe jaar is, uiteraard, begonnen met vuurwerk. ;-) Dit jaar als getrouwd stel hadden we besloten om oud en nieuw in ons eigen huisje te vieren.  's Middags hebben Wiebe en ik heerlijk samen oliebollen gebakken. 's Avonds zouden er vrienden komen, helaas lieten de meesten, zij het met een goede reden, het afweten. Uiteindelijk waren we met z'n drieën, maar het was toch erg gezellig. En natuurlijk om 12uur naar buiten voor het vuurwerk. Altijd mijn favoriet ;-) Maar dit keer had ik bijna net zo lief binnen gebleven. Vanuit ons huisje hebben we een prachtig uitzicht op Amersfoort en een stukje Leusden, en het is echt fantastisch om van een hele stad al dat prachtige vuurwerk te zien. Gelukkig konden we het vanaf buiten ook zien.  En zo begonnen wij het nieuwe jaar.  Een jaar waarin we benieuwd zijn wat God gaat doen, we zien er naar uit.

( Geef een reactie )


Wij blijven geloven

( 21/12/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 2 reactie(s) )
Wij blijven geloven, dat onder miljoenen
de Heer van de schepping een plan met ons heeft
waarin zich Zijn heil en mijn twijfels verzoenen
en dat aan elk leven betekenis geeft.

En ook dat Zijn boodschap de mens kan bevrijden
hoe vast ook verstrikt in het web van de tijd,
nog steeds kan vertroosten, verlichten, bevrijden,
wanneer hier de levensbaan uitzichtloos lijkt.

en dat Hij ons telkens de durf weer wil geven,
ook nu in een wereld van steen en metaal
om buiten onszelf voor de ander te leven
ons kleine begin van Zijn groot ideaal

Dat werkelijkheid wordt als het oog van de volken
zich niet meer vergeefs naar de horizon richt
en 't morgenrood rijst dan Zijn komst met de wolken
verkondigt in duizende kleuren van licht..

Wiebe en ik hebben de gewoonte om na het eten te zingen en op het moment is het bovenstaande nummer 1 van mijn favoriete liederen. Zoals eerder al te lezen was, gaat bij mij de laatste tijd niet alles vanzelf. Sinds de bruiloft ben ik erg in gevecht met mezelf. Een nummer als dit helpt me dan naar boven te blijven kijken. Ondanks al mijn twijfel heeft God een plan. God, die bij machte is mensen te bevrijden, hoe moeilijk en uitzichtloos een situatie ook lijkt. Hoe hard deze wereld ook is, God is bij machte er doorheen te breken. Sterker nog, er komt een moment dat Hij dat ZAL doen!!! Er komt een dag dat zijn ideaal werkelijkheid wordt.
Ik kom er wel weer bovenop, want het is deze God die mijn Vader is, die met en voor mij strijd. En het is Zijn Zoon die naar deze wereld kwam om ook mijn pijn en verdriet te dragen. En daarom blijf ik, in al mijn twijfel, vragen en strijd, geloven dat de Heer van de schepping een plan met mij heeft.



( Geef een reactie )


Nieuwe link

( 7/12/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Misschien is het enkele trouwe lezers al opgevallen, misschien ook niet, maar ik heb een nieuwe link op mijn weblog gezet. Aan de rechterkant van deze pagina staan, bijna onderaan, mijn vrienden. Hier vind je blogs die ik volg. Ik heb hier een aantal dagen geleden de blog van Dick Timmer aan toe gevoegd.
Ik volg Dick zijn blog sinds de zomer en geniet er elke keer weer van.
Dick blogt heel regelmatig en schrijft ontzettend leuke stukken, echte nadenkers. Daarom hier ook de link voor jullie, mocht je een keer tijd hebben, het is echt de moeite waard om te lezen. Om jullie alvast een voorproefje te geven, hier een klein stukje (zijn laatste post):

Mijn God bestaat niet
Bedacht toen ik in het donker een boek probeerde te vinden.
“Sommige mensen zeggen dat mijn God niet bestaat, ik denk dat ze daar gelijk in hebben. Als God een prachtig boek is, dan lees ik het in het duister. Af en toe voel ik iets, sla ik een bladzij om of ruik ik de geur van oud papier, maar nooit krijg ik ook maar één letter te lezen. Zeggen dat mijn God zou bestaan, zou Hem simpelweg tekort doen.”
Nieuwsgierig geworden?? Ga een keer kijken en je zult er geen spijt van krijgen!!

( Geef een reactie )


Simple plan-Welcome to my life

( 29/11/2009 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )


( Geef een reactie )


Even een update

( 22/11/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Op aandringen van een anonieme lezer, (ik ben erg benieuwd wie??  ) hier even een korte update. Onze bruiloft was echt super. Eigenlijk alles ging volgens plan. Het weer was mooi, de sfeer goed, wat wil je nog meer...?? En als hoogtepunt van de hele dag, een geweldige dienst. We hadden er allebei naar uitgekeken en misschien wel hoge verwachtingen, maar de dienst was nog mooier dan ik had gedacht. De sfeer was gewoon heel ontspannen, God was aanwezig en het was gewoon helemaal ons. We mochten ons huwelijk opdragen aan God en het was gewoon heel bijzonder.
Iets anders wat ik echt super gaaf vond was alle mensen die speciaal voor ons gekomen waren, echt overal vandaan. We hadden op de receptie meer dan 200 gasten, uit 9 of 10 verschillende provincies. Allemaal mensen die betrokken zijn op ons leven. heel gaaf om dat te merken. En zeker van sommige heel goede vrienden, mensen die veel voor ons beteken, was het gewoon heel gaaf ze erbij te hebben.
Sinds de bruiloft ben ik vooral heel hard bezig met bijkomen. Lichamelijk, maar vooral ook emotioneel. Ik merk dat ik op dit moment even minder aankan en het is lastig daar rekening mee te houden. Het gaat steeds beter, maar de bruiloft heeft veel gevraagd en dat kost gewoon even tijd. Geen roze wolk, geen happy eerste weken, maar ach, onze tijd komt nog wel. We kijken met vertrouwen naar de toekomst, maar uw gebed is welkom.

( Geef een reactie )


Thatīs my King!!

( 30/10/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 1 reactie(s) )
De link heb ik gekregen van een vriend, het filmpje spreekt verder voor zich: THAT´S MY KING!!!

( Geef een reactie )


Nog 2 weken te gaan...

( 21/10/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )
Ik heb me al een aantal keer voorgenomen om een blog te schrijven over de aanloop naar ons huwelijk, gewoon om even te laten weten hoe het gaat en zo. Maar elke keer komt er iets tussen, hoog tijd om er echt voor te gaan zitten en niet op te staan voordat ik klaar ben.
De voorbereidingen lopen goed, het einde begint nu echt in zicht te komen. Er moeten nog steeds dingen geregeld worden, maar het zijn wel steeds meer kleine dingen. Maandag heb ik zelfs een haaknaald gekocht voor het losmaken van de knoopjes van mijn jurk ;-)
Ik heb ontzettend zin in de bruiloft, al merk ik ook dat de eerste spanning komt. Vorige week heb ik zelfs een paar keer erover gedroomd. Geen nachtmerries hoor, maar natuurlijk gaan er dingen mis, dat hoort er toch bij. Ik moet zeggen dat ik daar wel van kan genieten. Iemand vertelde mij dat zij gewoon dacht: Alles wat in mijn droom al is mis gegaan kan in het echt niet meer mis gaan.´ Nou, dan heb ik goede hoop.
Ik heb echt onwijs zin in de dag, de kleding, het foto´s maken, het officiële ja-woord, alle vrienden en bekenden die komen (het wordt echt druk) super. Zeker ook omdat er gasten van ver komen die we al een tijdje niet meer hebben gezien.
Maar het meest van alles heb ik zin in de trouwdienst. Niet omdat het zo hoort, maar omdat ik er echt naar uitkijk. Samen voor Gods troon staan en tegenover Hem elkaar trouw beloven. Maar dat niet alleen, we mogen ons huwelijk ook teruggeven aan God. We mogen in de dienst tegen Hem zeggen dat we samen in Zijn dienst willen staan, wat Zijn plan ook is. We zijn bereid...

Ik kies vandaag: ik leef voor U
Ik kies vandaag: ik geef mijn ´ja´ aan U
Ik kies vandaag: ik wil Uw stem verstaan
Ik kies vandaag: ik leef voor U

Want met heel mijn gezin
Dien ik U Heer
Want met heel mijn gezin
Wil ik leven tot Uw eer, vandaag.

( Geef een reactie )


Toneel in de kerk

( 9/10/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 2 reactie(s) )

Ik kwam dit nummer van de Casting Crowns gisteren avond tegen op internet en moest het gewoon plaatsen. Tijdens het luisteren realiseerde ik me, dat we dit zo vaak doen in de kerk. Mooi weer spelen, want we moeten wel goede Christenen zijn, niet zwak, geen twijfel, alles gaat ons goed, want anderen zouden maar op ons neerkijken.
Als ik kijk naar mijn eigen afgelopen maanden en wat mensen daarvan weten, besef ik me dat ik hier net zo hard aan mee heb gedaan. Ik heb mooi weer gespeeld, mijn glimlach opgezet en gedaan of alles oké was. Maar nu kies ik om eerlijk te zijn, mijn masker af te zetten, in het vertrouwen dat ik open armen zal vinden, van broers en zussen die ook niet zo sterk blijken te zijn. Of van broers en zussen die dat wel zijn, maar die niet neerkijken op iemand die het soms moeilijk heeft, soms niet zo sterk is en soms valt.

Ik heb lang genoeg gedaan of alles oké was, maar in werkelijkheid heb ik een ontzettend zware tijd achter de rug. Zeg maar de periode van maart tot juli.  Op mijn blog lees je er niets van terug. Mensen die mij vroegen hoe het ging, vertelde ik misschien dat het jaar Wittenberg zwaar was, maar dat het verder goed ging. Maar niets was minder waar. De laatste maanden op de Wittenberg waren inderdaad zwaar, maar het ging niet goed met me. Ik ben ongelofelijk met mezelf geconfronteerd. Ik heb gevochten en zelfs bij de pakken neergezeten, soms wist ik het gewoon niet meer. Waarschijnlijk heb ik tegen een depressie aangezeten, of een lichte depressie gehad. Gevoelsmatig zat ik vast en mijn relatie met God was een ramp. Maar zo min mogelijk mensen wisten ervan, want ze zouden me maar zwak vinden. Is dat wat het lichaam van Christus inhoud? Mensen die de schijn ophouden dat ze sterk zijn, om niet onder te doen voor de ander? Zou het niet zo moeten zijn, dat we mogen en kunnen erkennen dat we zwak zijn? Juist omdat we ons bewust zijn dat we allemaal gebroken en zwakke mensen zijn? Dat we allemaal alleen leven uit genade en daardoor niet beter zijn dan een ander?
Waarom lijkt het bijna een schande als je zegt dat je naar een psycholoog gaat? Dat je ervoor kiest om minder zwaar werk te doen, omdat het nu eenmaal even niet gaat? Iets wat misschien een beetje beneden je niveau ligt, maar nu wel haalbaar is? Waarom moet het altijd maar snel weer beter gaan, en zo niet dan toch? En waarom heb ik hier zo lang aan mee gedaan?
Niet voor een ander, die mag wel zwak zijn, maar wel voor mezelf? Laten we eerlijk zijn naar onszelf en naar elkaar. Deze wereld is gebroken en geen van ons is altijd sterk.
Ik zet mijn masker af, ik ben minder sterk dan ik zou willen zijn, dan ik soms lijk. Ik ben soms zwak, depri en heb hulp nodig. Ik functioneer niet zoals ik graag zou willen, nog steeds niet, ook al kan ik al weer veel meer dan eerst. Ik moet wel steeds opletten dat ik niet teveel van mezelf vraag. Het eerste wat ik op dit moment inplan zijn mijn rust momenten, mijn ontspanning, omdat ik anders veel te veel ga doen en mezelf voorbij loop. Ben ik zielig? Nee. In vergelijking met een paar maanden geleden gaat het goed, maar ik ben nog niet de oude. Het is een lastige periode en ik moet er door heen, maar vanaf nu mag iedereen het weten.

Ik zet mijn masker af, wat doe jij?

( Geef een reactie )


Ja, ik wacht

( 29/9/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Al vanaf het moment dat we verkering kregen was het voor mij en Wiebe duidelijk dat we rein het huwelijk in wilden gaan. Of, zoals veel gezegd wordt, geen seks voor het huwelijk. Niet omdat het niet mag van onze ouders, maar omdat we geloven dat de intimiteit van seks iets is wat God voor binnen het huwelijk heeft bedoeld en daarom kiezen we ervoor om te wachten. Wachten, tot we, zowel voor de wet, als voor God, getrouwd zijn. Wachten, omdat het mooiste en meest intieme wat je de ander kan geven, dan het meest tot zijn recht komt.

En nu begint die dag steeds dichterbij te komen. Is wachten altijd makkelijk? Nee, zeker de laatste tijd merk ik, dat aantrekkingskracht erg groot kan zijn. Dat het zwaar kan zijn, dat, nou ja, dat het niet makkelijk is.

En toch geloof ik dat het de moeite waard is, dat het mooi is om te wachten. Straks zetten we een nieuwe stap, we gaan samen leven, we worden samen 1, zowel door samen te gaan wonen, als door ons lichaam aan elkaar te geven. Straks....we hebben iets om naar uit te zien ;-)

( Geef een reactie )


Ik weet het gewoon beter...

( 17/9/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 2 reactie(s) )
Steeds weer verbaas ik me erover hoe makkelijk wij als Christenen ons uitspreken over wat een ander doet. Hoe snel we ons oordeel klaar hebben en er vanuit gaan dat wij zoveel beter zijn. Te vaak hoor ik mensen klagen over wat er allemaal wel niet goed gaat in hun kerk, en nog meer over andere kerken. Ze zijn wel erg wettisch, het is maar schijn, ze zijn hypocriet of zitten er natuurlijk helemaal naast. Nee, kijk dan maar naar mij, ik doe het op dat gebied zo veel beter. Ik ben een voorbeeld-Christen die weet hoe je een echte relatie met God hebt.
Hoe durven we eigenlijk zo te spreken?? Waar halen we het lef vandaan ons te verheffen boven een ander? We zijn toch allemaal zondaren, geen van ons kan door zijn daden het eeuwig leven verdienen, nog bij God waardering vinden! De enige reden dat wij voor God mogen staan is het offer van Christus! Er is niets dat ons beter maakt dan een ander, niets dat ons reden geeft ervan overtuigd te zijn dat wij het beter weten.
Soms vraag ik me af wie er op een dergelijk moment verder van God weg staat?? Is het inderdaad de persoon waarvan we vinden dat hij dingen niet goed doet, of zijn we dat dan niet zelf, omdat we ons denken te mogen verheffen boven een ander?? Er van uit gaan dat wij dichter bij God staan??
Jezus is heel duidelijk, maar blijkbaar vergeten wij zijn woorden uit Mattheus heel regelmatig en klagen en oordelen er op los. Want wij weten het tenslotte toch gewoon beter??

Mat 7: 1-5
1
Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden. Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt? Hoe kun je tegen hen zeggen: “Laat mij de splinter uit je oog verwijderen,” zolang je nog een balk in je eigen oog hebt? Huichelaar, verwijder eerst de balk uit je eigen oog, pas dan zul je scherp genoeg zien om de splinter uit het oog van je broeder of zuster te verwijderen.

Laten we ons bekeren van deze weg van arrogantie en hooghartigheid, en nederig op weg gaan, want we zijn geen haar beter dan een ander. We hebben allemaal onze zwakke kanten en we zijn allemaal gered door genade alleen!!

( Geef een reactie )


Werk

( 13/9/2009 ) ( Geplaatst in Werk ) ( 1 reactie(s) )
Het is zover, ik heb een baan. Na een paar weken invallen en rondkijken, ga ik het komende half jaar aan de slag in de buitenschoolse opvang. Zoals ik al had gezegd, heb ik afgelopen donderdag meegelopen. Dit is goed gegaan en vrijdag hebben we dan ook een contract opgesteld. En maandag begin ik, dus dat gaat in 1 keer heel snel. Vanaf maandag werk ik 5 middagen in de week op de zelfde buitenschoolse opvang. Ik zal niet, zoals eerder gezegd, de zorgkinderen begeleiden, maar er juist zijn voor de kinderen die in de afgelopen tijd aandacht en zorg te kort gekomen zijn. Door mijn aanwezigheid kunnen zowel de zorgkinderen als de andere kinderen voldoende aandacht krijgen.
Net als ieder werk heeft ook dit werk zijn voor en nadelen. Ik vind het heerlijk om in deze ontspannen sfeer met kinderen aan de slag te gaan. Nee, het is niet waar ik voor heb geleerd, maar na alles van de afgelopen maanden en alle veranderingen die nog komen is het wel lekker om werk te hebben wat niet het uiterste van mij vraagt. Daarnaast heb ik iedere ochtend vrij en tijd voor mezelf, om te lezen, wandelen, maar ook het huishouden te doen. Maar aan de andere kant ben ik pas om 18.30 klaar en dan blijft er weinig avond over. Maar goed, al met al ben ik blij met wat ik kan gaan doen, ik heb er zin in. Ik ben benieuwd wat dit alles mij gaat brengen.
En ik heb heeeel erg veel zin in onze bruiloft. Nog een krappe 8 weken, het wordt nu echt aftellen, ik kan bijna niet meer wachten.

( Geef een reactie )


Update

( 8/9/2009 ) ( Geplaatst in Werk ) ( 1 reactie(s) )
Bij deze even een update van hoe het er hier voor staat:
Ik woon ondertussen al weer een week of 4 hier in Stoutenburg en begin langzaam mijn plekje te vinden. Het blijft genieten van de geweldige plek waar ons huis staat. Als ik de werf afloop en de straat oversteek, dan kom ik op een wandel/fietspad en binnen een paar minuten loop ik echt tussen de weilanden, heerlijk. Wat een rust, zeker omdat er misschien eens in de 10 minuten iemand langskomt. Hier kan je echt even heerlijk genieten van de mooie dingen die God in de schepping heeft gelegd. Het  is prachtig, ik kan niet heel ver kijken, maar ik kan de weilanden zien en daar geniet ik van. (Ja, ik ben toch echt een beetje een poldermens) En natuurlijk, hier wonen heeft nadelen, het is ruim 10 minuten fietsen naar de supermarkt, andere winkels zijn verder, en dus ben je snel veel tijd kwijt als je even boodschappen wilt doen. En als het regent ben je erg nat, die ervaring heb ik ook al . Maar nu geeft het nog niet zo, ik heb nog veel vrij, en dus alle tijd om alles op mijn gemak te doen.
Verder moet ik zeggen dat ik het af en toe wel heel stil vind om alleen te zijn, dat is wel echt wennen. Alleen eten, alleen koken, alleen afwassen en naar bed gaan zonder dat er iemand is die je een goede nacht wenst. Gelukkig krijg ik veel bezoek en gezelschap, waardoor ik ook weer niet heel veel alleen zit.

Nou ja en dan ben ik natuurlijk nog op zoek naar werk. Zoals eerder te lezen was heb ik afgelopen 2 weken ingevallen. Het was leerzaam maar heel zwaar. Daarom heb ik, ondanks dat er wel ruimte bleef op de school, besloten er niet mee door te gaan. Op dit moment vraagt deze klas meer van mij dan ik aan kan. Daarnaast heb ik een heel mooi aanbod gekregen in de kinderopvang. Op een buitenschoolse opvang in Amersfoort zoeken ze iemand voor de begeleiding van een aantal zorgkinderen. Donderdag ga ik een middag meedraaien en dan definitief beslissen wat ik doe. Mocht ik dan ja zeggen, heb ik een baan voor iig de komende maanden voor bijna 30 uur per week. Ben ik alle ochtenden vrij en werk ik alle middagen. Dus ´s ochtends de tijd om dingen te doen die ik wil, maar ook het huishouden en ´s middags geld verdienen. Ik ben benieuwd, maar heb er alle vertrouwen en heel veel zin in.

( Geef een reactie )


Leraar, elke dag anders...

( 28/8/2009 ) ( Geplaatst in Werk ) ( 2 reactie(s) )
Afgelopen week heb ik voor het eerst weer voor de klas gestaan, en dat was me een hele ervaring. Ik heb twee zware, maar heel leerzame dagen achter de rug. Even rustig inkomen was er niet bij, ik mocht direct vol aan de bak. Ik had dan ook niet zomaar een klas, in de klas die ik kreeg zit niet 1 leerling met een volledig Nederlandse culturele achtergrond. Maakt dat uit?? Ja, dat maakt heel duidelijk uit.
Vanuit mijn opleiding was ik gewend op Christelijke scholen les te geven, waar als je zegt dat iets niet mag, het ook gewoon niet mag. Waar zeker draken in een klas zitten, maar waar niet ieder kind een klein draakje is. Hier is dat anders en werk ik met 18 prachtige kinderen, maar ook met even zoveel kleine draakjes. ;-)
De eerste dag was heel zwaar en vooral de middag liep erg moeizaam. Aan het einde had ik even het gevoel dit zeker niet nog een dag te willen doen. Gelukkig werd ik goed opgevangen door de collega die de andere dagen deze klas heeft. We hebben gepraat, ik heb tips gekregen en dus woensdag opnieuw voor de klas. En dit keer ging het al een stuk beter. Natuurlijk, ik ben er nog niet, het moet nog rustiger, ik mag nog meer overwicht hebben, maar dat komt wel. Het lesgeven op een school als deze is een vak apart, boeiend, maar heel zwaar en lang niet voor iedereen weg gelegd. Ik weet niet of het mij gaat lukken, maar als het niet lukt, betekent dat absoluut niet dat ik niet voor de klas kan. Maar als het wel lukt, dan kan ik het bijna overal. Dus nou ja, volgende week weer twee dagen en ik ben benieuwd. Maar één ding weet ik zeker, deze twee dagen heb ik al zoveel geleerd, dat ik anders en beter voor de klas sta dan een week geleden. Op naar volgende week.

( Geef een reactie )


Wanneer er geen woorden meer zijn...

( 26/8/2009 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )
Vanavond was ik even wat nummers op youtube aan het luisteren toen ik twee nummers van de Casting Crowns tegenkwam die me erg raakten. Love them like Jesus en Prayer for a friend.
Soms zie je mensen om je heen die het zo zwaar hebben en zo hard vechten, dat je zo graag iets zou willen doen. Zo graag iets aan hun situatie willen veranderen, zo graag, maar het kan niet. Soms zijn er momenten dat je alleen maar toe kan kijken en??? Wat nog meer?? Het nummer: Love them like Jesus zegt het volgende:
Just love them like Jesus, carry them to Him
His yoke is easy, His burden is light
You don't need the answers to all of life's questions
Just know that He loves them and stay by their side
Love them like Jesus

(Hou van hen als Jezus dat deed, breng hen naar Hem
Zijn juk is zacht, Zijn last is licht
Je hoeft de antwoorden op alle levensvragen niet te hebben
Weet gewoon dat Hij van hen houdt en blijf naast hen staan
Hou van hen als Jezus dat deed)

Dat is wat ik mag doen, naast hen staan, hen liefhebben en bij God brengen, zoals het volgende nummer heel mooi verwoord. Als ik niet meer weet wat ik kan doen, dan mag ik hen bij God brengen, wetende dat God met hen verder gaat. Ook al begrijp ik soms niet hoe of waarom, ik mag ze in Gods trouwe handen leggen. Dat is lastig, maar het enige, het minste en ondanks alles het mooiste wat ik kan doen.


( Geef een reactie )


Invallen

( 22/8/2009 ) ( Geplaatst in Werk ) ( 1 reactie(s) )
Het is zover, ik ga volgende week voor het eerst weer voor de klas!! Eergisteren ben ik gebeld door een school uit Amersfoort die op zoek was naar een invalkracht. In eerste instantie voor 2 keer een dinsdag en een woensdag. Misschien niet heel veel, maar dat betekent wel dat ik ineens volgende week voor de klas sta!! Toch wel een beetje onverwacht, een beetje spannend, een beetje onwerkelijk, maar vooral super super gaaf!! Het wordt vast even inkomen, even wennen, even pittig, maar ik heb er onwijs veel zin in!!
God voorziet!! En na die twee weken?? Geen idee, misschien ben ik langer nodig, rol ik zo ergens in of ben ik dan ergens anders weer nodig, we gaan het zien. Maar eerst maar eens deze eerste dagen, hard werken, maar ik hoop vooral genieten. Want werken in het onderwijs is toch 1 van de mooiste dingen die er is!!

( Geef een reactie )


Verhuisd

( 16/8/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Na het afscheid op de Wittenberg heb ik een aantal weken overal en nergens gewoond, maar nu heb ik weer een eigen plekje. Afgelopen weken hebben we al mijn spullen naar ons huisje in Stoutenburg gebracht. We hebben er nog een paar dagen geklust, de kasten ingericht en alles in gebruik genomen. Heerlijk, een eigen plek, niet ver van Amersfoort. En in de polder, iets wat ik echt heerlijk vind. Het uitzicht is heerlijk, de rust super en dat terwijl we toch zo dicht bij de stad en de snelweg zitten. Een ideaal plekje om eerst alleen en straks samen te starten.
Verder ben ik hard op zoek naar werk. Al voor de vakantie heb ik een heel aantal brieven op de bus gedaan en ben ik een paar keer op gesprek geweest, maar helaas nog zonder resultaat. En nu?? Geduld hebben. En doorgaaan met solliciteren. God weet waar Hij een plek voor mij heeft. Ook weet Hij wat we verder nodig hebben, en ik ben ervan overtuigd dat Hij voor ons zorgt. Niet dat ik geen verantwoordelijkheid heb, natuurlijk komt die plek niet uit de lucht vallen, maar Hij is er wel en God weet waar. Dus probeer ik geduld te hebben en af te wachten, tot het solliciteren ergens lukt en ik aan het werk kan op de plek die God voor mij heeft. Niet altijd makkelijk, maar een goede les in vertrouwen. God heeft ons bij elkaar gebracht, Hij heeft ons van een huis voorzien, Hij zal ook in de andere dingen voor ons zorgen.

( Geef een reactie )


Vakantie

( 10/8/2009 ) ( Geplaatst in Sikkenberg ) ( 0 reactie(s) )
Het is vakantie en alles lijkt een beetje stil te liggen. Iedereen trekt er lekker op uit, om even van de rust (en het liefst van mooi weer) te genieten. Ik ben ook heerlijk 2,5 week naar dé camping geweest. Welke?? De Sikkenberg in Groningen. Een geweldige camping met een supersfeer. Ieder jaar komen daar Christenen uit het hele land samen om even de tijd te nemen om te recreëren (herscheppen). Samen met God bezig zijn, serieus, maar ook heel veel plezier hebben met elkaar.
Zo vakantie vieren is heerlijk, maar misschien is het nog wel veel mooier om te zien dat God geen vakantie houdt, maar daar heel hard aan het werk is. We hebben weer zoveel van God mogen zien.
Een klein voorbeeld. Wiebe en ik hebben samen een week recreatiewerk gedaan. Iets wat zowel lichamelijk als geestelijk zwaar is, zeker omdat we allebei niet helemaal fit waren. Op woensdag zat ik, en eigenlijk het hele team, er even doorheen. Dus ik ging er even tussenuit, wilde eigenlijk met iemand praten, maar ook niemand lastig vallen. En wat gebeurt er, ik kom een goede vriend tegen. Na een kort gesprek gaf hij precies de tips, die ik en het team nodig hadden. We hebben met elkaar gehuild en gebeden, alles bij God gebracht, en daarna de schouders eronder gezet in het geloof dat God ons nieuwe kracht zou geven. Ik geloof niet in toeval, God hielp ons even door het moeilijkste moment heen.
Maar misschien nog wel een groter voorbeeld van God aan het werk, was dat ik erbij mocht zijn toen iemand haar hart aan de Heer gaf. Na een Bijbelstudie ben ik met haar gaan wandelen en we hebben gepraat en uiteindelijk samen gebeden. Ze maakte een keuze om op weg te gaan met God. Wat een wonder, en daar mocht ik getuige van zijn, wetend dat er om deze beslissing feest is in de hemel!! God is groot!
Wij hebben een geweldige vakantie gehad, ik hoop u/jij ook.

( Geef een reactie )


Als de tijd vliegt

( 16/7/2009 ) ( 0 reactie(s) )
Soms vraag je je gewoon af hoe het mogelijk is dat tijd zo snel kan gaan. Zo sta je nog aan het begin van een jaar Bijbelschool en voor je het weet is het voorbij. En dan te bedenken dat het afscheid nu al weer twee weken geleden is. Hoe is het mogelijk. Aan de ene kant zit ik met mijn hoofd nog op de Wittenberg, en is het nog maar half tot me doorgedrongen dat het er echt op zit. Aan de andere kant zijn er al weer zoveel dingen tussen gekomen: een bruiloft gehad, trouwjurk passen, klussen in Stoutenburg, mijn eigen verjaardag, enz. Dat het al weer een hele tijd geleden lijkt dat ik voor het laatst op de Wittenberg was.
En toch, het liefst zou ik morgen terug gaan naar Zeist, maar morgen ga ik niet terug... morgen ga ik lekker op vakantie. Heerlijk! Voor twee weken naar ´onze´ camping in Groningen (Stadskanaal). Terug naar zoveel goede vriende, terug naar zoveel mooie herinneringen, terug naar de plek waar God zoveel geweldige dingen doet. Een vakantie die vast om is voor we het door hebben. ;-)

Maar terug naar de Wittenberg. Via deze weg wil ik iedereen bedanken die mij in het afgelopen jaar op wat voor manier ook heeft gesteund. Of het nu door gebed, belangstelling, een gift of nog iets anders is, allemaal onwijs bedankt!! Het is gaaf om te merken dat er mensen om je heen en achter je staan. Ik heb het ontzettend gewaardeerd! En ja, het jaar is omgevlogen, maar het heeft mijn leven verandert. Ik heb verder mogen groeien, als voorbereiding op Gods toekomstplannen. Wat die zijn weet ik nu nog niet, maar God weet het en we gaan het zien. Allemaal onwijs bedankt!! En God alle eer!!

( Geef een reactie )


Einde oefening

( 7/7/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Vorige week hebben we het jaar Wittenberg afgesloten met een korte themaweek, met als thema: Einde oefening?! Een thema dat het einde van de Wittenberg als oefenplaats weergaf, maar tegelijk ook met een vraagteken, want misschien gaat de oefening wel gewoon verder, of juist nu pas beginnen. Nu we uit dit toch wel heel veilige wereldje weer terug gaan naar de plaats waar we vandaan kwamen.
We hebben samen teruggekeken op alle mooie, goede, leerzamen, maar ook lastige momenten van het jaar, maar ook vooruitgekeken naar de toekomst.
En toen, donderdag was het echt tijd om afscheid te nemen. Ik ga er nu nog niet teveel over schrijven, gewoon omdat ik merk hoe lastig ik het nog vind. Het afscheid was zwaar, ik wil nog niet weg, maar nodig, want het leven gaat verder. Afscheid is lastig en dus is het ook lastig om er nu heel veel over te zeggen, dat hoop ik de komende week nog te gaan doen.
In ieder geval hebben we donderdag echt afgesloten met elkaar. Eerst ´s ochtends met een slinger,  waarin iedereen iedereen een hand geeft en je dus van iedereen persoonlijk afscheid nam. Heel mooi om te doen, maar ook wel moeilijk, zeker bij de mensen met wie je het hele jaar opgetrokken hebt.
´s Avonds was vervolgens de officiele slotavond. Hierop kregen we allemaal ons getuigschrift, en waren ouders en vrienden aanwezig. Die avond gingen ook de al mensen naar huis. Zelf ben ik vrijdag vertrokken. En nu zit het er dus echt op...helaas :-(

( Geef een reactie )


Een indrukwekkend interview

( 21/6/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 1 reactie(s) )
Afgelopen week was onze eerste klusweek. Ik ben eigenlijk de hele week bezig geweest met schuren, schoonmaken en verven. Buiten op het steiger en binnen in de slaapzaal, dezelfde ramen, maar dan aan de andere kant. Heerlijk om zo bezig te zijn.
Naast hard klussen ben ik, samen met een medestudent, afgereisd naar Sliedrecht voor een interview. Samen met nog 2 studenten zijn we gevraagd om 2 artikels te schrijven voor in het Christelijk Weekblad. Ons artikel gaat over een inspirerende gelovige. En dus zijn we afgelopen week bij Peter Hazenoot langs geweest. Een Christen die zijn hele leven in Gods dienst heeft gesteld, eerst bij de stichting NaarHouse en nu in een eigen stichting met als eerste project om gedwongen prostitues op Aruba te bereiken. Daarnaast is hij een veelgevraagd spreker, met een radicale en duidelijke boodschap.
Mensen als Peter zijn het levende bewijs dat God bestaat en voorziet. Een arbeider is zijn loon waard. Peter heeft nooit teveel, maar ook nog nooit te weinig gehad. Het leven van giften is niet makkelijk, maar God voorziet echt.
Wanneer het artikel verschijnt weten we nog niet precies, maar ik zal jullie op de hoogte houden.

( Geef een reactie )


Tentamenweek

( 12/6/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Afgelopen week was het weer zover: tentamenweek. Niet dat ik heel veel tentamens had, maar toch...de sfeer in het gebouw is anders. Overal zitten mensen te leren, of zijn mensen hard bezig met het afmaken van alle opdrachten, omdat ook die voor het einde van de week ingeleverd moeten worden.
Ik heb 2 tentamens gehad, namelijk Nieuwe Testament en Oude Testament. Ondanks dat ik er af en toe moeite mee had mijn hoofd erbij te houden, is het al met al toch aardig gelukt. Ik heb natuurlijk nog geen cijfers, maar ik heb goede hoop. Oude Testament is vast wel gelukt, en Nieuwe Testament, nou ja, misschien niet met een geweldig cijfer, maar ik hoop toch zeker wel boven de 6 uit te komen.O ja en we hadden nog een discussiemiddag voor Globals en Mission, waarvoor ik ook zeker een voldoende heb, alleen het cijfer nog niet weet.
En inderdaad, ook ik ben druk geweest met opdrachten. Het afmaken is nog niet helemaal gelukt, dus ik mag de komende week, ja, dat is wel te laat, maar toch, nog even hard aan de slag, nog een paar dingen inleveren en afronden, om te zorgen dat ik genoeg studiepunten heb, en dan hoop ik aan het eind een diploma te krijgen. Want dat eind komt zo weer een stukje dichter bij.

( Geef een reactie )


Tunnel-Third day

( 7/6/2009 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )
Een prachtig nummer dat voor iedereen, die het om wat voor reden dan ook moeilijk heeft, een bemoediging mag zijn. Weet dat God zorgt en voorziet, ook al merk je daar soms weinig van en lijkt alles donker, er is licht aan het einde van de tunnel.

( Geef een reactie )


Leefgemeenschapsavond

( 6/6/2009 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 0 reactie(s) )

Dinsdag was de vierde een laatste leefgemeenschapsavond. Dit is een feestavond voor Wittenbergstudenten,  die steeds door een andere klas wordt georganiseerd. Deze keer was mijn klas, samen met de propedeuse studenten aan de beurt. Het thema van het feest was 'de Middeleeuwen'.  Een thema waar het gebouw van de Wittenberg zich echt prima voor leent. De hele middag zijn we als klas bezig geweest om het gebouw aan te kleden en alles klaar te zetten voor de spellen en om 6 uur was het zo ver. Wat is het dan ontzettend gaaf om te zien hoe mooi iedereen was aangekleed.
Eerst hebben we met elkaar gegeten, zoals dat bij de Middeleeuwen hoort natuurlijk. Oftewel, een stampot met wortels en doperwtjes en kippenpootjes, maar dan wel zonder bestek. Over de tafels lagen lange zeilen, waarop het eten gekwakt werd, en dat met je handen eten, op zich een hele ervaring ;-)
Na het eten en het corvee hebben we buiten spellen gedaan, spellen waar je lekker nat en vies van werd. Hierbij was de groep opgedeeld in teams en ieder team had 1 lid tot ridder verkozen. De beste groep, of de beste ridder, zou aan het einde van de avond met de dochter van de graaf mogen trouwen. De graaf had zijn dochter haar leven opgesloten en niemand had haar ooit gezien, om haar zo te bewaren voor haar toekomstige man.  Na de spellen moesten alle ridders ook nog een serenade zingen, waarna een winnaar werd gekozen. Het was echt leuk om de creativiteit van de verschillende ridders en groepen te zien. Uiteindelijk won er natuurlijk 1 ridder, en alle andere ridders werden veroordeeld tot het schavot. Maar toen kwam de knecht naar voren die de prinses altijd verzorgt, maar nooit gezien, had. Hij offerde zich op. Dit ontroerde de graaf zo, dat hij de knecht tot moraalridder in de orde van normen en waarden, waarna hij met de dochter van de graaf mocht trouwen. Zo werd de dochter naar beneden geleid en aan de net geslagen ridder gegeven. Toen hij haar ontsluierde bleek zij echter verdacht veel op een man te lijken....en zo kreeg de avond een heel verrassend slot ;-)
De avond werd afgesloten met een kampvuur. Al met al was het een heel gezellige en geslaagde avond.



( Geef een reactie )


Aan alle mooie dingen komt een eind...

( 1/6/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Nog een paar weken en dan zit mijn jaar op de Wittenberg erop, ik moet er nog niet aan denken, maar de realiteit is helaas anders. Ik vind het nog veel te leuk en gezellig om straks afscheid te moeten nemen, tegelijk is het tijd om straks verder te gaan. Ik ben ijverig bezig met solliciteren. Ons huisje in Stoutenburg, een dorpje in de buurt van Amersfoort, begint ook al aardig ergens op te lijken, straks breekt er gewoon weer een nieuwe periode aan, en mag ik mijn periode op de Wittenberg, met een goed gevoel en vol dankbaarheid afsluiten.
En met dat afsluiten wordt nu langzaam een start gemaakt. Afgelopen donderdag heb ik mijn laatste stagedag bij Youth for Christ gehad. Vanaf november heb ik hier iedere week een dag meegelopen, meegedraaid met de activiteiten en opgetrokken met de jongeren, en nu zit het erop. Ik heb een goede middag gehad, nog 1 keer club, nog 1 keer koken en afscheid nemen van alle tieners, en nu is het klaar. Ik heb onwijs veel gedaan en geleerd, en het is een goede tijd geweest. Tegelijk vind ik het lastig om het los te laten, de jongeren die ik daar heb leren zijn zulke geweldige mensen, maar tegelijk hebben ze het vaak zo moeilijk. Aan het einde van de meidenclub gaven we alle meiden een persoonlijk briefje mee, om hen te bedanken en te zeggen hoe geweldig we het gevonden hebben. De reactie was overweldigend, wat kan een simpel gebaar dan veel betekenen, zonder dat je je dat van te voren bewust bent.
Ook deze week zullen er dingen worden afgesloten, want dit is onze allerlaatste echte lesweek. Daarna nog tentamens, een themaweek en 2 klusweken en dan zit het er echt op. Nog maar niet te veel aan denken, en lekker genieten van de tijd die ons nog rest.

( Geef een reactie )


Een geintje moet kunnen

( 20/5/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Gisterenochtend vroeg om half 5 zijn de bijbelstudie en geloofsopbouw klassen van de Wittenberg voor een aantal dagen vertrokken naar Taizé. Taizé is een klooster waar jaarlijks duizenden mensen, waaronder veel jongeren, naar toe trekken voor een paar dagen bezinning. In het lespakket van de Bijbelstudie en Geloofsopbouwklassen is ook zo´n bezoek opgenomen. Iets waar wij als Missionair werk studenten best wel van balen. Niet dat zij gaan, maar dat wij niet mee mogen, het schijnt echt super te zijn om daar te zijn, een hele ervaring, die wij eigenlijk helemaal niet willen missen. Maar goed, Taizé staat niet op ons rooster en dus zitten we als klas nu in een stil gebouw. En dat we liever wel mee willen, dat hebben de docenten geweten.
Gisteren ochtend zijn we allemaal vroeg opgestaan om onze medestudenten uit te zwaaien, om daarna weer lekker terug te duiken in ons warme bedje. Tenminste, dat is wat ik heb gedaan, ´s ochtends bij het ontbijt kwam ik tot de ontdekking dat 1 van mijn klasgenoten een ander plan had. Tijdens het inladen van de bus heeft ze zich in een grote tas tussen de banken verstopt om zo als verstekeling mee te gaan. Na een stukje gereden te hebben, heeft 1 van de B&G-ers de docenten die mee zijn erbij geroepen om de ontdekking aan hen te vertellen. Het gezicht van de docent schijnt echt lachwekkend geweest te zijn, zo verbaasd als hij keek toen hij tot de ontdekking kwam dat er een illegale student aan boord was ;-) Maar goed, de studente kon natuurlijk niet mee, zonder spullen en met lessen op het programma en dus is ze bij de eerste de beste benzinepomp langs de snelweg uit de bus gezet en opgehaald door een andere klasgenoot. Precies zoals ze van te voren hadden bedacht. Maar het mooiste van alles is misschien nog wel dat, toen al duidelijk was wat er ging gebeuren en een sms is gestuurd naar Simon, mijn mentor, met het bericht dat er een vestekeling in de bus was, en de vraag wat nu. Simon heeft hierop naar de betreffende docent gebeld, maar dit was al nadat de studente de bus had verlaten. Dit is Simon echter niet verteld, hem is verteld dat de chauffeur niet voor Luik wilde stoppen, wat de eerste stopplek zou zijn. Wat een verrassing toen Simon bij de dagopening tot de ontdekking kwam dat de studente helemaal niet in Luik, maar gewoon in Zeist was. Wat hebben we gelachen, en misschien....mag Missionair werk volgend jaar toch naar Taizé??

( Geef een reactie )


Keith Green

( 2/5/2009 ) ( Geplaatst in Boeken ) ( 0 reactie(s) )
De afgelopen week  heb ik heerlijk een weekje vakantie gehad, en ondanks dat ik nog heel veel werk heb liggen, heb ik iets gedaan dat ik eigenlijk veel vaker zou moeten doen. Ik heb me een paar dagen lang heerlijk verloren in een boek. Het boek over het leven van Keith Green, een geweldig boek. En ik ben niet de enige met die mening, op de Wittenberg is er een wachtrij van mensen die het boek allemaal nog willen lezen. En nu ik het zelf heb gelezen begrijp ik ook helemaal waarom. In 1 dag heb ik de eerste 250 bladzijden gelezen en de 2 dagen daarna de andere ruim 150. Het is een geweldig boek over iemand die zo ontzettend radicaal voor Christus kiest dat ik daar nog heel veel van kan leren. Het is indrukwekkend om het geloof, vertrouwen en de toewijding van Keith te zien. Tegelijk is het confronterend, want het zet je aan het nadenken over je eigen geloof, je relatie met God, hoe serieus neem je het zelf? Wat heb ik er voor over? En meer van dat soort vragen. Voor Keith is het alles of niets, geen compromissen, en soms gaat hij daar heel ver in, maar op heel veel gebieden kan God ons heel veel leren door dit verhaal. Dus mocht je tijd over hebben, of je afvragen welk boek je deze zomer wilt lezen, dan is dit boek zeker een aanrader, meenemen zou ik zeggen!!

Eén van de dingen die me in het boek geraakt heeft en die ik u graag mee wil geven is het volgende stukje. Binnenkort is er weer een eo-jongerendag en al weken gaat het over de artiesten die daar zijn. Keith heeft ontzettende moeite met de houding van al deze fans en hij zegt hierover (rond 1980) het volgende:
`Begrijpt u niet dat u deze mensen en hun bediening daarmee schade doet? Zij proberen u wanhopig te vertellen dat u hen niet moet prijzen, dat ze dat niet verdienen, en daarom prijst u hen nog meer.
Waarom worden de zendelingen door niemand vereerd en geprezen; zij geven alles op, leven in armoede, en zijn omgeven door gevaren die in ons eigen land vrijwel geheel zijn overwonnen? Hoe komt het dat niemand de arbeiders in de ghetto´s en gevangenissen prijst en vereert? Omdat wij van jongs af aan hebben geleerd 1) dat comfort, luxe en veiligheid onze doelen zijn en 2) dat wij er altijd naar moeten streven dat veel mensen ons graag mogen...´
...(en iets verder)...
`Wie leidt er nu een gemakkelijker leventje en heeft meer "fans" dan de nieuwste ster aan het gospelfirmament? Wie leefden met grotere opoffering en hadden meer vrienden en mensen die hen steunden dan de onbaatzuchtige zendelingen die onlangs in Afrika zijn verkracht, verminkt en vermoord voor de eer van God? Houd er toch mee op goden te maken van mensen die kunnen zingen, en houd er  mee op te proberen goden te worden zoals zij. De Heer heeft gezegd: "Verloochen jezelf, neem dagelijks je kruis op en volg Mij." Mijn piano is mijn kruis niet. Het is een stuk gereedschap voor mij. Ik zal er nooit meer op spelen als God mij een effectiever gereedschap geeft voor het verkondignen van zijn alles eisende evangelie...
´
Waar zijn we / waar ben ik mee bezig, als we praten over Christelijke sterren? Zijn zij niet gewoon onze broers en zussen, niets meer en niets minder? En dienen we niet allemaal onze Heer, op onze eigen plek en onze eigen manier? Waarom doen we dan alsof ze halve afgoden zijn? Die afgoden willen ze helemaal niet zijn. Het gaat niet om hen, het gaat om de Heer die wij allemaal dienen. En die we op de jongerendag (en op andere Christelijke evenementen) allemaal eren met onze stem, sommigen met microfoon, en anderen zonder.

( Geef een reactie )


Als het leven soms pijn doet

( 26/4/2009 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )
Een prachtig nummer van Reni en Elisa Krijgsman

( Geef een reactie )


Blok 4

( 13/4/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Vorige week is blok 4 begonnen, het laatste blok van dit jaar. Nog 1 blok lessen, stage, hard studeren en lol hebben, en dan zit het erop.  Ik moet nog niet denken aan afscheid nemen, maar goed, de tijd tikt door en dus merk je dat iedereen bezig is met wat na dit jaar. Woonruimte zoeken, solliciteren, aanmelden bij een hbo, het gaat allemaal door.
Het komende blok wordt nog even hard doorwerken, net als aan het begin van het jaar hebben we weer bijna iedere dag van 9 tot 5 les, waarnaast we ons huiswerk nog moeten doen, maar goed, dat hoort erbij. Ik zou het niet willen missen. In tegenstelling tot blok 1, waarin we veel theoretische vakken en visievormende vakken hadden, hebben we nu trouwens meer praktische vakken als: sekten en stromingen en jongerenwerk, kinderwerk en kringwerk . Ontzettend boeiend en leerzaam allemaal. En dus knallen we er nog even lekker tegen aan om zoveel mogelijk uit het jaar te halen.
Al is dit niet altijd even makkelijk, want een jaar Wittenberg is niet alleen studeren en lol hebben, maar soms ook keihard tegen jezelf aanlopen. Je eigen onvermogen, grenzen en beperkingen, dat is lastig, maar onderdeel van het jaar. Nu is er tijd om met jezelf aan de slag te gaan, dus waarom niet...
Nu kan het nog even, want voordat je het weet is het om.

( Geef een reactie )


Woonruimte

( 3/4/2009 ) ( 0 reactie(s) )
Jawel, het is gelukt, Wiebe en ik hebben woonruimte gevonden. Het is allemaal ineens zo snel gegaan. We stonden al een tijdje ingeschreven bij de woningbouw in Amersfoort, maar nog niet lang genoeg om tijdig een huisje te hebben, zeg maar voor ons trouwen. Dus hebben we een aantal weken geleden een advertentie op marktplaats gezet, met een oproep of er iemand woonruimte had. Aan de hand van deze oproep hebben we om precies te zijn 1 reactie binnen gekregen, namelijk van een meneer uit Stoutenburg. Waar ligt dat??? Net naast Amersfoort en net boven Leusden. Het is een dorpje met maar ongeveer 300 inwoners, maar heel goed te bereiken vanuit zowel Amersfoort en Leusden.
Zaterdag bijna 2 weken geleden, zijn we er wezen kijken en eigenlijk waren we allebei wel enthousiast. Toen was het even afwachten wat de eigenaar zou zeggen, spannend... Maandags werd ik gebeld, dat we er in mochten en afgelopen maandag hebben we het contract getekend.
Het apartementje is een bovenverdieping van een vrijstaand huis, niet zo heel groot, maar keurig onderhouden, we hoeven er niets meer aan te doen dan alleen inrichten.
We zijn erg blij en dankbaar dat het uiteindelijk zo snel is gegaan en dat we op zo´n mooi plekje terecht zijn gekomen. God zorgt voor ons. Ik krijg er al helemaal zin in. Ik had me er al bij neergelegd om in de stad te gaan wonen, maar nu dus toch een dorpje, lekker in de polder ;-)
Per 1 mei krijgen we de sleutel, kunnen we lekker inrichten en als ik straks eind juni klaar ben hier in Zeist, dan kan ik er lekker in, heerlijk, dat geeft toch wel weer een stuk rust. En als we er straks wonen zijn belangstellenden natuurlijk van harte welkom, om een keertje te komen kijken ;-)

( Geef een reactie )


Jongerendienst

( 29/3/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 2 reactie(s) )
Vanmiddag was een heel bijzondere middag. Ik mocht spreken in een jongerendienst in mijn eigen gemeente. Ik heb al wel eens eerder dingen gedaan in de jongerendienst, en zelfs een keer een overdenking gehouden, maar nu was ik ineens de spreker. Heel apart, en tegelijk erg bijzonder om te mogen doen.  Dan krijg je een hand voor je begint van de ouderling, een glaasje water bij je spreekgestoelte, en je naam bij de afkondigingen, heel bijzonder.
Het thema van de dienst was: Wie ben ik en wie wil ik zijn? Ik mocht de mensen vertellen dat God van hen houdt. Mensen kunnen negatief naar je kijken, je kan van jezelf vinden dat je tekort schiet, maar God houdt onvoorwaardelijk van je. En samen met Hem mag je de strijd tegen je onzekerheid en onmogelijke eisen aan gaan.

Ik moet zeggen dat ik net voor ik moest beginnen toch wel heel gespannen was, of het allemaal zou lukken, maar het is goed gegaan. Natuurlijk was niet alles perfect, er kunnen altijd dingen beter, maar ik mag accepteren dat dat niet hoeft. Ook ik hoef geen onmogelijke eisen aan mijzelf te stellen, hoe lastig dat soms ook is. Ik zit in een leerproces en mag steeds stapjes vooruit zetten. Ik hoef nog geen topspreker te zijn, ik mag op mijn manier en met mijn mogelijkheden Gods woord brengen. En het is mooi om dan zoveel warme reacties te krijgen na de dienst, allemaal mensen die je kennen, en je bemoedigen in wat je doet.
Ik heb vanmiddag mijn best gedaan en God zal de rest doen. Niet om gemakzuchtige te zijn, maar God zal dat wat ik gezegd heb afmaken en de mensen aanspreken tot wie Hij door mijn spreken heen iets wil zeggen. Dat hoef ik niet te doen.

Al met al een hele bijzondere ervaring, die mijns inziens wel voor herhaling vatbaar is. Ik denk niet dat ik een moment twijfel als ik weer als spreker gevraagd wordt ;-)

( Geef een reactie )


Asleep in the light

( 22/3/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Afgelopen week kwam ik het onderstaande nummer tegen en helaas heeft Keith Green, de zanger, meer dan gelijk. Zoveel kerken zijn ingeslapen en vergeten dat er nog een taak voor hen is weggelegd, in deze wereld. Als Christenen hebben we het goed met elkaar en verwachten we het goede van God, maar we vergeten dat er om ons heen mensen verdrinken. Ooit zijn we gered uit de doodsrivier, maar we lijken het vergeten te zijn, alsof we altijd veilig zijn geweest. En nu laten we anderen verdrinken, zonder ook maar een hand uit te steken. Zonder Christus eindigt het leven in de dood! Steken wij onze handen uit, om zo veel mogelijk mensen te redden? Of zijn we te bang voor natte voeten en zijn we wel tevreden met ons eigen mooie veilige leventje?
Luister en huiver....(de waarheid is hard)

( Geef een reactie )


Een getuigenis in de bus

( 15/3/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )

Afgelopen maandag ben ik, samen met een andere student van de Wittenberg, naar Amersfoort geweest. Hier hebben we op een soort beroepenmarkt op de Guido de Bres, een middelbare school, de Wittenberg gepromoot. Dat is trouwens echt erg leuk, om daar met een standje te staan en iedereen aan te spreken en te vertellen hoe leuk, goed en waardevol een jaartje Bijbelschool is.
Het mooiste was echter de terugreis. Bij het instappen raakte ik aan praat met de buschauffeur. Vraag me niet hoe of waarom, het gebeurde gewoon. Ik vertelde wat we waren wezen doen en vroeg gekscherend of hij ook een folder wilde. Hij wilde wel en vertelde me vervolgens zijn verhaal. Hoe hij als fotograaf bij een aantal Christelijke kranten had gewerkt, totdat hij zich liet dopen. En hoe hij op een ochtend, terwijl hij op de bus reed, Jezus heeft gezien, in een visioen. Wat indrukwekkend, je hoort soms de verhalen van moslims die erdoor tot geloof komen, dat is gaaf, maar ver weg. En nu kwam het ineens dichtbij, het gebeurt ook hier in Nederland. God laat zich zien.
De man vertelde hoe zijn leven, vanaf die dag verandert is. Hoe hij op weg is met Jezus en voor mensen heeft mogen bidden om genezing. Tegelijk mocht ik iets delen van wat ik doe en meemaak. Van wat God in mijn leven doet, maar ook van mijn eigen vragen en twijfels. Prachtig, om zomaar (toevallig??) een broeder tegen te komen en even te spreken over Gods werk in ons leven. Wat een bemoediging, wat een gave avond!



( Geef een reactie )


De kracht van gebed

( 14/3/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )

De afgelopen week ben ik er echt bij stil gezet hoe krachtig gebed kan zijn. Natuurlijk weet je dit ergens wel, maar het is zo mooi om van heel dicht bij te zien dat de dingen die je God vraagt, ook echt gebeuren. Heel bijzonder, God is groot!
Wat is er dan gebeurd? Ik heb een goede vriend, die in zijn leven behoorlijk wat heeft meegemaakt. Hij heeft geen makkelijke jeugd gehad. De afgelopen tijd zat hij er behoorlijk doorheen, hij sliep, en slaapt, slecht en was gewoon niet happy. Daarnaast had hij niet het idee dat het ooit beter zou worden. Hij had niet meer de energie om voor enige verbetering te strijden. Dat is lastig om te zien en omdat ik weinig voor hem kan doen, dan naar hem luisteren, bid ik elke dag voor hem. Ik geloof namelijk dat er heling en genezing mogelijk is, dat er hoop is op een betere toekomst, ook al gelooft hij daar zelf soms niet in. Ik heb God steeds opnieuw gevraagd dit ook aan hem te laten zien.
Hoe mooi is het dan om op een ochtend te horen dat hij om 23.30 sliep,
terwijl het normaal ver na twaalven is. (En ook behoorlijk na enen)
En vorige week zaterdag sprak ik hem nog even en toen vertelde hij, dat hij zich voor het eerst in tijden weer goed voelde. Dat doet zo goed, om dat te horen. De volgende dag was dit wel weer weg, maar het heeft hem de moed gegeven om weer te vechten. Hij ziet nu weer dat er andere/betere tijden komen. Een verhoring van mijn gebed. Dan kan je alleen maar heel stil zijn en God danken. Dan voel ik me echt heel klein, en besef ik weer hoe afhankelijk we van God zijn. Dan wordt me weer duidelijk hoe groot God is, maar ook hoe Hij betrokken is op ieder van ons, als een echte liefdevolle Vader. Dan kan ik alleen maar aan iedereen rondvertellen dat bidden echt werkt, dat God echt hoort! Dus laten we volharden, in geloof en vertrouwen en dan zullen mensenlevens veranderen.

Terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan een liedje van Herman Boon, waarin hij zingt:
Ik bid, ik bid de schijven uit m’n knieën. En weet je waarom ik dat doe? Ik bid, ik bid de schijven uit m’n knieën, want zoveel mensen zijn er zo beroerd aan toe. Ik heb gemerkt dat bidden werkt. Dag tot ziens ik zie je. Ik bid, ik bid, ik bid de schijven uit m’n knieën”.
Laten we bidden, voor elkaar, voor onze vrienden, voor de wereld en er zullen dingen veranderen!



( Geef een reactie )


Is er leven na de Wittenberg?

( 8/3/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )

De tijd op de Wittenberg vliegt voorbij, het is gewoon al weer maart, en het jaar is al over de helft. Ongelooflijk, wat gaat dat snel. En dat betekent dat er vooruit gekeken moet worden. Niet omdat ik al weg wil, maar de tijd staat gewoon niet stil.
Wat ik na dit jaar wil? Eigenlijk heb ik nog geen idee, of teveel ideeën, het is maar net hoe je het bekijkt. ;-) Aan de ene kant wil ik graag voor de klas, heerlijk, om weer in het onderwijs aan de slag te gaan. Aan de andere kant is er in het missionaire circuit in Nederland ook heel veel te doen, de kerken krimpen en zoveel mensen kennen Christus niet, en dan hebben we het nog niet eens over alle probleemsituaties waarin mensen kunnen zitten. Werk genoeg te doen!
Op het moment weet ik eigenlijk maar 1 ding zeker en dat is dat ik in november ga trouwen, maar verder??
Soms is het best lastig, om het nog niet te weten, het zou zo heerlijk zijn om alles duidelijk te hebben. Af en toe kan ik me er behoorlijk druk over maken, ik wil zo graag alles in de hand houden. Maar als we samen met God op weg willen gaan, moeten we leren los te laten. Leren om ons leven in Gods hand te geven. Dat is niet makkelijk, soms zelfs heel frustrerend, maar ik ben ervan overtuigt dat het de moeite waard is. En dus ga ik op weg, samen met God (en met Wiebe). En we zullen zien wat de toekomst ons gaat brengen.



( Geef een reactie )


Het Alpha-weekend

( 7/3/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Een deel van mijn stage draai ik mee in een team dat de Alpha-cursus doet. Deze cursus bestaat uit 10 avonden (met maaltijd) en een weekend(bij ons van vrijdag tot zaterdag). Vorig weekend was het zo ver, met alle leiding en cursisten zijn we naar een kamphuis in Bennekom afgereisd. Echt in de middle of nowhere, de laatse 10 minuten reden we zelfs over een onverharde weg. De omgeving was echt prachtig, midden in het bos. Het weekend zelf was echter nog veel mooier. Het is zo gaaf om de cursisten beter te leren kennen, maar ook om hen te zien veranderen. Om God in deze mensen aan het werk te zien.
Het thema van het weekend was de Heilige Geest. Met elkaar hebben we erover nagedacht wie dat is en hoe het precies allemaal zit. Dit is best heel lastig, daarom is het ook heerlijk dat je er een weekend voor hebt. Door het weekend heen merk je gewoon dat God aan het werk is, dan raak je zo onder de indruk van hoe groot en machtig God is, prachtig!
Helaas was het slot van het weekend iets minder, doordat 1 van de cursisten onwel werd (wat gelukkig goed is afgelopen), maar terugkijkend was het een gezegend weekend. God is groot! Ik ben benieuwd wat God in de komende avonden nog gaat doen.

( Geef een reactie )


Gezelligheid op de Wittenberg

( 5/3/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 2 reactie(s) )

Na 5 weken van rust is de drukte teruggekeerd op de Wittenberg. Alle studenten zijn weer terug van hun stages, en begonnen met de lessen. Nou ja, bijna iedereen. Alleen de 4 mensen uit de klas missionair werk buitenland zijn nog op stage, dus die missen we nog, maar verder is iedereen er weer. Heerlijk, altijd mensen om een praatje mee te maken, mensen horen lopen op de gang, met zijn allen koffie drinken, enz. Het gebouw leeft weer. Ik heb het echt gemist.
De afgelopen weken ben ik zo wat aan het aftellen geweest, tot iedereen terug zou komen. En dan is het heerlijk om maandag op school te komen en overal mensen tegen te komen. Het is helemaal niet erg om het een paar dagen rustig te hebben, maar 5 weken is toch wel erg veel. Tenminste, in mijn beleving, er waren er ook bij die het heerlijk vonden. Die de rust wel konden waarderen, en echt even over moesten schakelen, naar de nieuwe drukte. Maar voor mij is dit geen probleem, ik heb ernaar uitgekeken en ben blij dat iedereen weer terug is.



( Geef een reactie )


Helemaal ready to marry

( 1/3/2009 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 0 reactie(s) )
Het is al weer een week geleden dat Wiebe en ik samen op de ready to marry conferentie waren. Het was een onwijs gaaf weekend, waarin we veel hebben geleerd en ons verder voorbereid op ons huwelijk.
Wat is er nu zo bijzonder aan een weekend als dit??
Allereerst is het heerlijk om met allemaal stellen samen te zijn. Niemand kijkt vreemd op als je hand in hand loopt, of je even samen terugtrekt, iedereen vind dat de normaalste zaak van de wereld, en overal zie je stellen lopen. Daarnaast is het leuk om in de gesprekken met anderen dingen te herkennen waar je ook in je eigen relatie tegenaan loopt. Je bent niet de enige waarbij het zo gaat, of die met bepaalde vragen rondloopt.

Verder hebben we lezingen en workshops gevolgd, waarin veel is uitgelegd over wat belangrijk is in het huwelijk, hoe God het ziet, maar ook heel praktisch, een workshop over luisteren naar elkaar in conflictsituaties. Een deel van de dingen die je hoort weet je al, andere dingen zijn goed om er een keer over na te denken, of helemaal nieuw.
En naast alle serieuze activiteiten was er ook heel veel ruimte voor humor. Tussen de lezingen door waren er dramastukken waarin werd uitgespeeld hoe het mis kan gaan in je huwelijk. Allemaal natuurlijk heel overtrokken, maar erg leuk om te zien. En wat denk je van de opdracht om samen 1 dropveter op te eten?? En dan niet als enige, maar allemaal tegelijk, echt geweldig!

Al met al was het een intensief, maar leuk, leerzaam en verdiepend weekend, zeker de moeite waard. Dus heb je trouwplannen...zeker doen!! Het weekend is echt een aanrader!


( Geef een reactie )


Ready to marry

( 20/2/2009 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 0 reactie(s) )
Na een aantal intensieve weken op de Wittenberg, had ik de afgelopen week even heerlijk vakantie. Even niets moeten, en lekker rustig aan doen, heerlijk. (En natuurlijk toch weer lekker een beetje bezig zijn met de voorbereidingen op onze bruiloft.)
En als afsluiting van dit weekje vrij, ga ik het komende weekend samen met Wiebe naar de  ´ready to marry´ conferentie in Dalfsen. (zie ook www.eo.nl/readytomarry )
In dit weekend hopen we samen te kijken naar onze relatie, waarom passen we zo goed bij elkaar, waar loop je tegenaan bij de ander, wat verwacht je van het huwelijk en ga zo maar door. Je samen verdiepen en zo nog verder naar elkaar toe groeien. En natuurlijk ook samen met Gods woord bezig zijn, een Bijbelse visie op het huwelijk, hoe vul je dat in, hoe ga je goed met elkaar om, ook heel praktisch, en ga zo maar door.
En dat dan niet alleen, maar samen met 135 andere stellen. Ik ben echt heel benieuwd hoe dat gaat worden. Hoe is het om met 135 stellen op een hoop te zitten? Het zal wel een kleffe boel worden ;-) Wat overigens ook wel eens leuk is. Dat je kan genieten van elkaar, waar iedereen bij is, zonder dat mensen zich daaraan storen, omdat iedereen het doet. Ik ben echt heel benieuwd. En ik heb er heel veel zin in!!

( Geef een reactie )


Diner-actie

( 15/2/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )


( Geef een reactie )


Nachtelijke avonturen

( 8/2/2009 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 1 reactie(s) )
Vrijdag avond ben ik, samen met Wiebe naar de voorstelling ´Boer zoekt koe´ van Theater Te Water geweest, in Emmen. Hier speelt Rombert, een vriend van mij, in mee en het was erg gaaf om hem op het podium te zien staan, en daarna nog even te spreken.
We zouden met het openbaar vervoer heen en weer reizen en dan op Wiebe zijn kamer in Zwolle slapen. Toen de voorstelling was afgelopen, hadden we nogal wat tijd over, voordat de bus vertrok, dus hebben we eerst nog een tijdje binnen gezeten, daarna zijn we naar de bushalte gelopen. We waren echter nog steeds veel te vroeg en het was nogal koud. Dus besloten we vast naar de volgende halte te lopen. Toen we een paar honderd meter voor de volgende halte waren kwam ineens de bus voorbij. Hij was zeker 6/7 minuten te vroeg, maar ja, daar hadden we natuurlijk niets meer aan, de bus was weg en wij stonden daar. Omdat het nog maar 4 haltes was besloten we naar het station te gaan lopen, je moet toch iets, en zo gezegd, zo gedaan. Alleen hoe verder we kwamen, hoe beter duidelijk werd dat we de trein nooit meer zouden halen, en toen we 200 meter van het station waren, zagen we de trein inderdaad wegrijden. Toen we het station opliepen werd onze angst werkelijkheid, want de trein die we zagen rijden was de laatste trein van die avond. En daar stonden we, in het donker en in de kou in een vreemde stad. We hebben nog gevraagd hoe duur een taxi was, maar €150 was toch echt boven ons budget. En dus zat er niets anders op dan een hotel te zoeken. Zo liepen we om 23.45 de stad weer in. We kwamen nog wat mensen tegen, maar ja, wie gaat er om die tijd nog naar Zwolle?
Na een paar minuten kwamen we een postbezorger van TNT tegen, en niet geschoten is altijd mis, dus vroegen we hem of hij per ongeluk naar Zwolle moest. En hoe groot was het wonder, toen dat werkelijk zo bleek te zijn en hij ook nog zo vriendelijk was ons mee te nemen. Een paar minuten later zaten we dan ook samen op 1 voorstoel in een TNT postbusje. Nadat we eerst door heel Emmen heen pakjes hadden bezorgd, en ook nog een paar in Klazienaveen, konden we uiteindelijk naar Zwolle. Toch gaat dat met 150 over de snelweg nog best heel snel en uiteindelijk waren we rond 1.30 in Zwolle. Ruim een uur later als gepland, maar we waren er. Het was een heel avontuur en ik was blij dat ik thuis was. De hele situatie was niet heel leuk, maar gelukkig kan je er achteraf om lachen. Het was een bijzonder avontuur en een avond om nooit te vergeten.

( Geef een reactie )


Herhaling

( 7/2/2009 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Afgelopen woensdag heb ik een lesje gehad over herhaling. Mensen hebben herhaling nodig om dingen te onthouden. Wanneer je iets 3 keer zegt blijft het hangen.
Eén van de mensen uit het Alphateam zijn hier het volgende over:

First you tell them what your gonna tell them,
Then you tell them wat you tell them,
and then you tell them what you´ve told them!!

Een geweldige  uitspraak, iets om te onthouden.

( Geef een reactie )


Rotterdam Delftshaven

( 7/2/2009 ) ( Geplaatst in Evangelisatie ) ( 0 reactie(s) )
Afgelopen maandag zijn we een dag naar Rotterdam geweest, om daar in de wijk Delftshaven een aantal projecten te bekijken. Het is mooi om te zien hoe ontzettend veel er gebeurt in deze wijk. Ik heb vanaf dat ik klein was bij Rotterdam in de buurt gewoond, maar me nooit beseft wat er hier allemaal voor werk verzet werd in Gods koninkrijk.
Het was mooi om te zien dat de kerk in Delftshaven de omslag heeft kunnen maken van een naar binnen gekeerde gemeente, naar een gemeente die in de wijk staat. Iets waar heel veel gemeenten nog iets van kunnen leren.
Tijdens de dag zijn we onder andere in een jongerencentrum geweest, om te bidden voor het werk in de wijk. Ook zijn we in De Brug, een inloophuis, geweest. Dit huis is 4 dagen per week open en mensen kunnen er gewoon binnenlopen voor gezelligheid of een kop koffie, en daarnaast worden er ook activiteiten georganiseerd.
Als laatst zijn we in Het Brandpunt geweest. Hier wonen Christenen die net tot geloof zijn gekomen, om gedurende ongeveer een half jaar, aan hun relatie met God te werken en hun leven op de rails te krijgen. Vrijwel al de bewoners hebben hun eigen geschiedenis en moeilijkheden, en het is mooi hoe ze hier, samen met een aantal kernbewoners (leiders, waarvan 1 gezin met 2 kinderen) wonen. Drie avonden in de week is er een open maaltijd, waarop mensen uit de stad gratis mee kunnen eten en zo kan het gebeuren dat je met 30 man aan tafel zit, prachtig!

Al met al was deze dag weer een lesje in wat er allemaal mogelijk is en hoeveel er in sommige wijken, buiten ons weten  om, al gebeurt. Soms voel ik me wel schuldig, dat we zo weinig weet hebben van het werk dat er in onze eigen steden gebeurt. Waar broeders en zusters aan het werk zijn om mensen te bereiken, terwijl wij soms niet verder komen dan ons eigen veilige wereldje. Mensen die gewoon aan de slag gaan, geen grote organisaties, geen eindeloze vergaderingen, gewoon aan het werk! De mensen vertellen van de Enige weg die naar het eeuwige leven leidt.
Joh 9: 37b, 38: ‘De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen.’ (En wees bereid ook zelf zo´n arbeider te zijn!!)

( Geef een reactie )


Een vette clip

( 31/1/2009 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )
De eerste keer dat ik voor mijn stage bij Youth for Christ op het Centraal College was, een school in Utrecht Kanaleneiland, werd er een clip gepresenteerd. Deze is gemaakt door een aantal tieners van de school, samen met een rapper. Het project was opgezet door Youth for Christ. Het is ontzettend gaaf om de jongeren hierin zo enthousiast te zien en het is een geweldige clip geworden. Afgelopen week heb ik de link te pakken gekregen, en bij deze dus...
De jongens die in de clip te zien zijn, zijn de gasten die ik wekelijks spreek en waar ik wekelijks plezier mee heb, echt toffe gasten! Ik zou zeggen, geniet ervan.



( Geef een reactie )


De eerste Alpha-avond

( 31/1/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )
Zoals ik al eerder heb verteld, loop ik voor mijn stage, mee bij een Alpha-cursus in Zeist. Afgelopen woensdag hadden we de eerste avond. Het was best even spannend om te zien wat voor mensen, en hoeveel, er zouden komen. Het is mooi om te zien dat er mensen geïnteresseerd zijn in het Christendom en hoe gevarieerd de groep is, prachtig.  Ik ben benieuwd wat God tijdens de cursus en daarna met deze mensen gaat doen.
Tijdens de eerste avond was het onderwerp: `Wie is Jezus?´ Hierbij kwamen ook twee uitspraken van C.S.Lewis voorbij (Ja, dat is de schrijver van Narnia, maar daarnaast ook een groot Christelijk Apologeet), die ik u niet wil onthouden.

`Iemand die een gewoon mens was en de dingen beweerde die Jezus verkondigde, zou niet een groot geestelijk leider zijn. Hij zou òf krankzinnig zijn òf hij zou de duivel zelf zijn. Kies zelf maar. Deze man was-en is- de Zoon van God, òf hij was gestoord of nog erger... maar laten we niet aankomen met de neerbuigenende onzin dat Hij een groot geestelijk leider was. Die mogelijkheid heeft Hij ons niet gelaten. Dat wilde Hij ook niet.´

`Wij worden dus geconfronteerd met een angstwekkend alternatief. De man over wie wij spreken was (en is) precies wie Hij beweerde te zijn óf Hij was gestoord of nog erger. Het lijkt mij duidelijk dat Hij niet gestoord was en ook geen oplichter. Daarom, hoe vreemd of onwaarschijnlijk het ook moge lijken, zullen wij moeten aanvaarden dat Hij God was en is. God is in menselijke vorm neergedaald in deze door de vijand bezette wereld.´


( Geef een reactie )


En toen werd het stil...

( 25/1/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
De tentamenweek zit er weer op. De afgelopen week is er door iedereen hard gestudeerd en gewerkt om alles voldoende af te ronden. En zoals het er nu uitziet is dat bij mij goed gelukt.
Tegelijk was het een week waarin we afscheid van elkaar hebben genomen. De komende weken wordt het stil in Zeist. De mensen die Bijbelstudie en Geloofsopbouw doen, gaan vier weken op stage. Dit zijn 26 van de 38 studenten, dus dat gaan we flink merken. Gelukkig zijn er nog 5 van deze studenten die een stageplaats zo dicht in de buurt  hebben dat ze wel op de Wittenberg slapen, maar de rest is allemaal weg. Daarnaast gaan de 4 mensen die Missionair Werk Buitenland doen voor 2 maanden naar het buitenland op stage, al met al een stille boel dus.
De verhalen van 2 van deze studenten zijn trouwens te volgen op de blogs waarvan een link in de rechterkolom van deze pagina staan. Willemieke en Wybe gaan samen naar Kenia. Ook op de site van de Wittenberg zijn een aantal stageverslagen te lezen.
De afgelopen dagen hebben we echt de tijd genomen om als klas, maar ook als groep afscheid van elkaar te nemen. We hebben onze plannen met elkaar gedeeld, met elkaar gebeden en elkaar een goede tijd gewenst. Vier weken lijkt niet zo veel, maar als je al zo´n tijd dag en nacht samen bent, dan is het toch wel een hele tijd. Ik zal blij zijn als iedereen weer terug is. Maar tot die tijd ga ik ook genieten van de mensen die er wel zijn en van de verhalen die we van de verschillende studenten zullen horen. En dan gewoon aftellen tot iedereen weer terug is. Want het wordt toch wel heel stil...

( Geef een reactie )


Eekhoorntjes op bezoek

( 19/1/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )

Afgelopen vrijdag was al weer de laatste lesdag van het tweede blok. Deze week hebben we tentamens en dan is het jaar op de Wittenberg al weer op de helft. Wat gaat de tijd toch snel.
Vrijdag hadden we een lesdag over leiderschap, dit was een vervolg op eerdere lessen in blok 1.
Tijdens de lessen hebben we nagedacht over hoe je een Christelijke leider kunt zijn, maar ook hoe je op een goede manier leiding kunt geven. Het was een erg interessante dag.
En daar bovenop werden we ook nog verrast door 2 eekhoorntjes die, over het grasveld en in de boom voor ons lokaal, achter elkaar aan, aan het rennen waren. Wat een prachtig gezicht om 2 van die kleine beestjes zo rond te zien rennen. En dan vliegensvlug de boom in en weer uit, prachtig. We hebben echt een paar minuten zitten kijken, gewoon onder de les. Dan besef je weer even hoe prachtig het is om hier zo midden in het bos te zitten. Heerlijk.
Maar nu even geen tijd voor eekhoorntjes meer, want er moet gebuffeld worden. Ik heb deze week 2 tentamens en een mondelinge overhoring en aan het einde van de week moeten de opdrachten ingeleverd worden, dus dat wordt nog even hard aan de slag. Want nog niet alles is af.



( Geef een reactie )


Stage

( 13/1/2009 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Naast heel hard studeren op de Wittenberg, loop ik ook stage. De stage is verdeeld in twee delen.
Allereerst een onderdeel dat begonnen is in December en loopt tot juni. Hierbij staat het contact met niet-Christenen centraal. Deze stage doe ik op een vmbo school in Utrecht. Op de school lopen jongeren met veel verschillende culturele achtergronden rond. Ik loop hier mee met Youth for Christ. Iedere donderdag middag draai ik mee bij een meidenclub en bij huiswerkbegeleiding. Een hele uitdaging, maar erg leuk.
Daarnaast ga ik in het komende blok (dat over 2 weken begint en 8 weken duurt) stagelopen bij de PKN hier in Zeist. Ik ga hier een Alphacursus geven. (zie www.alpha-cursus.nl) Afgelopen zaterdag heb ik hiervoor een training gehad, samen met heel veel anderen die waar ook in Nederland een zelfde cursus geven. En over een paar weken gaan we van start en zullen we in een aantal weken de kern van de Bijbel en het evangelie doorwerken, met mensen die hier meer over willen weten. Daarnaast ga ik meelopen in een stuk pastorale zorg binnen de gemeente. Ik ben erg benieuwd wat dit alles me gaat brengen en ik kijk er naar uit om ook in de praktijk een heleboel te leren.
Ik wil uw en jullie gebed vragen voor beide stages, dat ze enerzijds leerzaam voor mij zullen zijn, maar anderszijds ook vruchtbaar, tot eer van Gods koninkrijk. God gaat een weg met de mensen die tijdens de stage op mijn pad komen en ik bid (en ik hoop dat u mee bidt) dat deze mensen Christus zullen leren kennen als de Heer van hun leven.

( Geef een reactie )


Gala

( 9/1/2009 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 0 reactie(s) )

Gisteren was de tweede leefgemeenschapsavond. Deze avond werd georganiseerd door één van de klassen. Op de vorige leefgemeenschapsavond hebben we sinterklaas gevierd. Dit keer hadden we een gala. Om zes uur begonnen we met een diner. Hoewel voornamelijk voor veel meiden alles al veel eerder begon. Vanaf een uur of vier zijn meiden druk bezig geweest om zichzelf klaar te maken en aan te kleden. Hoe dichterbij het begin van de avond kwam, hoe groter de spanning werd, om wel op tijd klaar te komen.
Ondertussen liep één van de jongens over de gang die steeds riep: 'Nog .... minuten, niet stressen, niet stressen.' Prachtig om dat te zien, en het resultaat was ook prachtig.
Zelf heb ik me er iets minder mee bezig gehouden, ik heb me netjes aangekleed, maar niet eindeloos staan tutten. Ik heb me meer aangesloten bij de jongens, die het allemaal wel binnen 15 minuten kunnen, en er dan ook goed uit zien. (En ik was niet het enige meisje )
En na al het tutten en stressen (of wat minder tutten en stressen) zag iedereen er op zijn eigen manier mooi uit. We hebben vervolgens heerlijk met elkaar gegeten, foto's gemaakt, een spel gedaan en stijldansles gehad. Al met al hebben we een hele leuke en gezellige avond gehad, die zeker de moeite waard was.



( Geef een reactie )


Een ťchte winter

( 3/1/2009 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )
Vanmiddag ben ik met de trein van Woerden naar Rotterdam, en weer terug, gereisd. Prachtig, wat een uitzicht! Alle slootjes bevroren, en de bomen en weilanden wit van de rijp. En zoals het er nu naar uit ziet krijgen we misschien ook nog sneeuw de komende week. We hebben weer een keer een echte winter. Hoewel ik nog niet geschaatst heb geniet ik er volop van. Het is heerlijk om weer de echte wintersfeer te merken. De chocolademelk, erwtensoep en overal mensen met schaatsen. Hoe lang zou het geleden zijn dat we zo´n lange, echte winter hebben gehad? Ik kan me wel dingen herinneren van toen ik nog jong was, maar hoe lang dat geleden is, weet ik niet. Het is weer echt Hollands genieten.
En dan zegt men dat de aarde opwarmt? Als ik dit zie dan merk ik er weinig van. Soms vraag ik me af of deze mensen gelijk hebben, of dat we moeten luisteren naar de wetenschappers die ons vertellen dat de aarde juist af gaat koelen en er een nieuwe (korte) ijstijd komt. Want er zijn zeker onderzoeken die dit uitwijzen, al zijn die niet zo uitgemeten in het nieuws. De media (en alles wat met geld te maken heeft) gelooft nu eenmaal in de opwarming van de aarde, en verdient er zijn geld mee.  Maar wie zegt dat deze onderzoekers niet gelijk zouden hebben? Wat wijst er nu werkelijk op dat de aarde op gaat warmen? En zelfs als dit zou gebeuren, waar maken we ons dan druk om? Natuurlijk moeten we zuinig zijn op de natuur, en bijvoorbeeld minder CO2 uitstoten, maar schommelingen in het klimaat zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn. Waarom denken we nu ineens deze te moeten te beheersen en het klimaat stabiel te houden? Laat de natuur zijn gang maar gaan, en dan zien we wel wat er komt. Laten we, in plaats van ons druk maken, lekker genieten, van wat God ons deze winter geeft.

De hemel verhaalt van Gods majesteit, het uitspansel roemt het werk van zijn handen,
de dag zegt het voort aan de dag die komt, de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.
Toch wordt er niets gezegd, geen woord gehoord, het is een spraak zonder klank.
Over heel de aarde gaat hun stem, hun stem tot aan het einde van de wereld hun taal.
(Psalm 19: 2-5)


( Geef een reactie )


Een Engelse Bijbel

( 29/12/2008 ) ( 0 reactie(s) )
Voor Sinterklaas heb ik een Engelse Bijbel gekregen, waar ik ontzettend blij mee ben. Waarom? Omdat het soms gewoon lekker is om de dingen die zo vertrouwd zijn even anders te lezen (neem eens een andere vertaling). En daarnaast is Engels een prachtige taal, die de dingen ontzettend mooi uit kan drukken.
Neem bijvoorbeeld psalm 84, waarin staat:
 1 How lovely is your dwelling place,
       O LORD Almighty!
2 My soul yearns, even faints,
       for the courts of the LORD;
       my heart and my flesh cry out
       for the living God.

Prachtig toch. En een stukje verderop staat:
10 Better is one day in your courts
       than a thousand elsewhere;
       I would rather be a doorkeeper in the house of my God
       than dwell in the tents of the wicked.
Dat is wel even wat anders als het Nederlands (NBV), waar staat:
  Beter één dag in uw voorhoven
     dan duizend dagen daarbuiten,
     beter op de drempel van Gods huis
     dan wonen in de tenten der goddelozen.

In mijn ogen zit er toch wel een verschil tussen doorkeeper (deurwachter, portier) of verkeren op de drempel van Gods huis. Hoewel het ten diepste misschien het zelfde is, het is beiden bij de ingang, klinkt het toch heel anders. Je zou deurwachter mogen zijn in Gods huis...dat zou een eer zijn zeg.
En zo krijg je weer een heel andere kijk op de psalm. Je gaat je weer beseffen hoe bijzonder het is op de drempel te mogen verkeren. Dan begrijp je hoe de dichter kan zeggen, dat 1 dag deurwachter zijn, beter is dan 1000 dagen in de tent van de goddeloze te zijn. Je zou deurwachter mogen zijn....


( Geef een reactie )


Kerstwens

( 24/12/2008 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )


( Geef een reactie )


Tijd voor actie

( 21/12/2008 ) ( Geplaatst in Evangelisatie ) ( 0 reactie(s) )
Vorige week zijn we met de klas naar een symposium geweest, dat werd georganiseerd door het Evangelisch Werkverband. Dit is een onderdeel van de PKN. Op het symposium werd een onderzoek gepresenteerd over hoe verschillende gemeentes binnen de PKN missionair bezig zijn.
Doordat we les hadden konden we er ´s ochtends helaas niet bij zijn. ´s Middags hebben we een aantal workshops bijgewoond waarin de beste missionaire gemeentes zich presenteerden en vertelden wat ze deden. Het was mooi om te zien hoe verschillende gemeentes dit aanpakken. Twee dingen kwamen heel duidelijk naar voren:
Het eerste was hoe belangrijk gebed is. Wanneer je als kerk het evangelie wilt gaan delen, dan kan je niet zonder gebed. Gebed is de basis!
Het tweede, en dat wil ik jullie echt meegeven, was dat de meeste mensen tot geloof komen door mensen in hun omgeving (vrienden/familie). Het is dus belangrijk dat iedere Christen mensen in zijn omgeving heeft die Christus niet kennen. Wanneer we ons leven delen met mensen die Christus niet kennen, mogen we hen iets van Hem laten zien. Niet dat wij hen kunnen bekeren, maar we kunnen de mensen in onze omgeving met Christus in contact brengen.
Een goede les, voor evangelisatie is dus iedere Christen nodig! Niet alleen de mensen die ervoor geleerd hebben, die makkelijk praten, of goede Christenen zijn, maar ieder kind van God. Het hoeft niet groots, als ons geloof en onze liefde maar echt zijn. Dit besef mag in sommige kerken best wat meer doordringen. Het is tijd voor actie. Laten we met elkaar Gods liefde gaan bekendmaken in Nederland, door iets over onze relatie met God te vertellen aan onze vrienden die Hem nog niet kennen. Het is tijd voor actie!!

( Geef een reactie )


Een Bijbels huwelijk

( 14/12/2008 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )
Via een medestudent kreeg ik de onderstaande preek doorgestuurd. Paul Washer zet hier een aantal heel duidelijke en leerzame statements voor een goed en Bijbels huwelijk neer. Ik raad iedereen die getrouwd is, trouwplannen heeft, of een serieuze relatie van harte aan ernaar te luisteren. Het is een behoorlijk stuk (80 minuten is niet niks) maar het is zeker de moeite waard!



( Geef een reactie )


Schijnen als sterren

( 12/12/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )

Gisteren was het mijn beurt om het ochtendgebed te leiden.
Het ochtendgebed is de gezamelijke opening van een nieuwe dag, vaon ongeveer 15 minuten. Tijdens het ochtendgebed zingen, bidden en lezen we de Bijbel met elkaar. Als je voorbereid, betekent dat, dat je de liederen uitkiest, bidt, leest en een korte overdenking houdt. We gaanhierbij gewoon de groep af, na elkaar komt iedereen aan de beurt. Een goede manier om ervaring op te doen, in het maken van een overdenking en het spreken voor een groep. Zelf vind ik het een onzettende uitdaging en heb ik er plezier in, al ben ik nooit 100% tevreden.
Maar gisteren was het dus mijn beurt, voor de tweede keer dit jaar. De tekst die ik toegewezen kreeg, was: Filippenzen 2:12-18. Een prachtig gedeelte. Zeker de moeite waard om te lezen. In het stuk laat Paulus zien hoe we als Christenen moeten leven, zuiver en onberispelijk. Dit niet uit onszelf, maar in Gods kracht. Paulus gebruikt hierbij het beeld dat, wanneer we dat doen, we mogen in een donkere wereld mogen stralen als sterren in de nacht. Prachtig. Ik weet niet of je 's avonds wel eens naar de sterren kijkt, maar zoals de sterren opvallen in het donker van de nacht, zo mogen wij schijnen in deze wereld. We mogen een lichtend licht en een zoutend zout zijn.



( Geef een reactie )


Een berichtje ontvangen

( 7/12/2008 ) ( 0 reactie(s) )
Wanneer je op de hoogte gehouden wilt worden van nieuwe berichten op mijn website, dan kan dat. Rechts onder aan mijn weblog kan je je aanmelden.
Een aantal mensen hebben dit al gedaan, maar doordat de website die de mails verstuurde, uit de lucht is krijgen zij helaas geen bericht meer. Daarom nu een andere. Heb je je al een keer aangemeld, maar krijg je geen mail meer, dan wil ik je vragen je even opnieuw aan te melden.
Heb je je nog niet eerder aangemeld, dan mag je het natuurlijk ook doen. Dan krijg je elke keer als ik een nieuw bericht plaats een mail en blijf je op de hoogte van wat ik doe en schrijf.
Ik vind het ontzettend gaaf om te zien hoeveel mensen er mee lezen en zo belangstelling tonen. Bedankt!

( Geef een reactie )


Ouder en vriendenavond

( 6/12/2008 ) ( 0 reactie(s) )
Afgelopen dinsdagavond hadden we een ouder- en vriendenavond. Op deze avond hebben we als klas onze vrienden en familie uitgenodigd om iets van de klas en van de Wittenberg te laten zien.
We hadden zelf een programma opgezet en de avond geregeld.  We hebben onze gasten verteld wat we zoal doen, maar ook hoe het gaat. Aan de hand van filmpjes en foto´s hebben we een indruk gegeven van onze klas. De filmpjes waren nagespeelde situaties uit het afgelopen jaar, maar dan lekker uitvergroot. Geweldig, we hebben er alleen zelf al zoveel plezier om gehad dat het de moeite waard was.
Het was erg gaaf om iedereen zo te ontvangen en een kijkje achter de schermen te geven. We hebben met elkaar een gezellige avond gehad.

( Geef een reactie )


Themaweek

( 1/12/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Afgelopen week hebben we op de Wittenberg een heel bijzondere week. We zijn de hele week bezig geweest met het thema: Geestelijke strijd. Een heftig thema en het was dan ook een heftige week, maar zeker ook de moeite waard.
We hebben nagedacht over hoe de geestelijke wereld in elkaar zit, maar ook over onze eigen geestelijke strijd. Als Christen heb je met strijd te maken: een strijd met de wereld (Je hebt andere normen en waarden als de wereld waarin je leeft), een strijd met de zonde en een strijd met de Satan. Hoe serieuzer we in onze relatie met God staan, hoe een groter gevaar we voor de Satan worden.
Soms was het bijna beangstigend, als je beseft wat een machten er om ons heen in de geestelijke wereld aanwezig zijn. Tegelijk werd heel sterk benadrukt dat Satan wel een verslagen vijand is. Jezus is overwinnaar en wat er ook gebeurt, we hoeven niet bang te zijn, want wij zijn met Christus overwinnaars.

Het meest indrukwekkende van afgelopen week was, voor mij, denk ik de getuigenissen van een aantal medestudenten, waarin ze over hun eigen strijd vertelden. Er waren heel heftige verhalen bij, die veel indruk hebben gemaakt, op mij en op de rest van de groep. Zeker omdat sommige verhalen best wel dichtbij komen. Het is wel ontzettend gaaf om te merken hoe mensen elkaar, na alle indrukken, opvangen, door naar elkaar te luisteren, te praten en te bidden. Dan merk je echt hoe waardevol een leefgemeenschap is.
En nu zijn we allemaal aan het bijkomen. Iedereen heeft een weekendje rust gehad om de dingen te verwerken en de komende dagen zullen we er vast nog over doorpraten. In de hoop dat iedereen iets uit de week meeneemt, zodat we sterker in onze strijd zullen staan.

( Geef een reactie )


Een moderne gelijkenis

( 18/11/2008 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )

Voor het vak apologetiek moesten we een eigen gelijkenis schrijven. Het is niet lang geworden, maar ik wilde het u niet onthouden.
Je bent je Usb-stick kwijt, waarop een heel belangrijk verslag staat. Je schrik te rot,  waarschijnlijk heb je hem ergens laten liggen, want nu?? Je zoekt het hele huis af en uiteindelijk, na 3 uur, vind je hem eindelijk. Juichend en springend ren je door het huis, je hebt je Usb terug. Stel dat je hem niet had gevonden zeg, wat een ramp had dat geweest. Snel ga je achter je computer zitten en verteld al je msn- en hyves- vrienden dat je je usb-stick kwijt was, maar dat je hem, na drie uur zoeken, uiteindelijk weer hebt gevonden. Je usb-stick is terecht!
Zo is er ook feest in de hemel als 1 zondaar tot inkeer komt.
(Naar Lucas 15: 8-10)



( Geef een reactie )


Overleefd!

( 8/11/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 1 reactie(s) )
Na een week hard werken zijn de tentamens voorbij, nu kan het weer even iets rustiger aan. De meeste tentamens zijn vrij goed gelukt. Alleen Missiologie, een vak over het belang van zending en de verschillende invalshoeken, was echt heel moeilijk. Ik ben benieuwd wat ik daar voor cijfer voor heb?
Het afmaken van de opdrachten is wat minder gelukt, ik ben al wel ver, maar het is nog niet allemaal af, dus daar moet ik de komende week nog even hard mee aan de slag en dan komt het helemaal goed.
Terugkijkend ben ik eigenlijk best tevreden, ik geloof dat ik nog niet eerder zo trouw mijn werk heb gedaan als de afgelopen 10 weken, :-) dus daar ben ik eigenlijk wel trots op. Aan de andere kant ben ik nog niet helemaal klaar, dus de komende periode ga ik nog maar proberen nog net iets meer te doen en dan komt het helemaal goed.
Ik heb gewoon al weer zin om naar Zeist te gaan!

( Geef een reactie )


Tentamens

( 3/11/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )

Het is zover, de tentamenweek is begonnen. Vandaag hadden we een tentamen Nieuwe Testament. Het was wel even spannend, je weet toch niet zo goed wat het niveau van de toets gaat zijn en wat ze precies gaan vragen. Gelukkig viel het mee en was de toets niet heel moeilijk.
Het begon eigenlijk vanochtend al. Ik zat samen met 3 medestudenten in de bus en we hebben heerlijk zitten kletsen over de tentamenstof. Over wie wat had gedaan en wat je allemaal wist.
Ook na de toest hebben we heerlijk nagepraat. (Dat hoort toch allemaal bij een tentamenweek ;-) ) Verder moest ik vandaag een presentatie houden over mijn motivatie voor missionair werk in Nederland. Ik heb dit gedaan aan de hand van het nummer: Everyday van Hillsong. Dat nummer heb ik eerder al op mijn weblog gezet.
En daarna weer hard aan de studie, dus ik ga nu ook maar weer even verder...



( Geef een reactie )


Wie is de verloren zoon??

( 28/10/2008 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )

Vandaag zijn we in de les bezig geweest met het verhaal van de verloren zoon. De klas werd opgedeeld in 3 groepen, 1 groep speelde de vader, 1 groep de oudste zoon en 1 groep de jongste zoon. Nadat dit was verdeeld hebben we ons ingelezen in de rol. Daarna hebben we een rollenspel gespeeld.

De verloren zoon is thuis gekomen en de vader geeft een feest. Wanneer de oudste zoon thuis komt is hij kwaad en wil hij niet naar binnen. Hoe loopt het gesprek als ze de volgende ochtend aan het ontbijt zitten? U zult begrijpen dat er die morgen aan het ontbijt behoorlijk wat onenigheid en strijd is. De jongste zoon is nog steeds verbaasd over het mededogen van zijn vader. De oudste broer is kwaad over wat zijn broer hem heeft aangedaan, maar ook over de vergevingsgezindheid van zijn vader. De vader zit hier midden tussen in.

Door op deze manier met het verhaal bezig te zijn ga je je meer verdiepen in de verschillende personen en ga je beseffen dat de reacties heel begrijpelijk zijn. Als je broer alles verknoeid heeft, ben je toch ook kwaad als hij zomaar terugkomt en dan alles gelijk weer goed is. Dit heeft me echt weer doen beseffen wat een wonder de genade is. We hoeven er echt niets voor te doen. Als we bij God komen en om vergeving vragen, dan is het goed. En de vraag is dan, wie is nu de verloren zoon??? De jongste, die beseft dat hij fout was? Of de oudste, die de genade van zijn vader niet wil accepteren?



( Geef een reactie )


Druk, druk, druk

( 23/10/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Nog 2 weken en dan zit de eerste periode er op. Dat betekent dat er de deze weken van alles afgerond moet worden en dat geeft bij sommige mensen nogal wat stress. Toen we aan het begin van het jaar stonden waren er heel wat mensen die zich ernstig hadden voorgenomen ijverig te zijn, deze dagen kan je zien wat daar bij de meeste mensen, en ook bij mij zelf, van gekomen is.
Als ik naar mijn eigen werk kijk, dan moet er nog heel wat gebeuren, maar het is zeker te doen in de tijd die ik nog heb. En wanneer ik het werk dat ik nog heb liggen vergelijk met het werk dat anderen nog moeten doen, dan heb ik een heel behoorlijke planning. ;-)
Al betekent dit niet dat ik niets hoef te doen, dus ik ga nog maar even hard aan het werk...

( Geef een reactie )


Somewhere behind the blue??

( 19/10/2008 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Voor het vak Interculturele Communicatie lees ik het boek: Een ontmoeting tussen culturen van Marja Krans. In haar boek geeft Marja Krans een handreiking de communicatie tussen Christenen en Moslims. Ze begint haar boek met een hoofdstuk waarin ze onze houding tegenover Moslims aan de kaak stelt.
Hoewel de Bijbel duidelijk aangeeft dat vreemdelingen een plaats moeten krijgen in de samenleving, stelt Marja Krans, is het verbazingwekkend dat juist uit de hoek van de Christenen regelmatig racistische of etnocentrische geluiden te horen zijn. Waar openheid en onvoorwaardelijkheid handelsmerk zouden moeten zijn, horen we vaak geluiden van angst en afweer.
Marja Krans schrijft in haar boek het volgende voorbeeld:
'In veel kringen wordt rustig gezongen:
This world is not my home,
I'm just a passing through,
my treasures are laid up,
somewhere behind the blue...'
Maar wanneer vijf minuten later gaat over het opnemen van asielzoekers roept men rustig dat ons land vol is, en dat het niet verantwoord is nog meer vreemde elementen met hun heidense godsdiensten in ons land toe te laten. Wij zijn tenslote een van oorsprong christelijke natie.
Somewhere behind the blue??'
Als wij toch hemelburgers zijn, waarom maken we ons dan zo druk over het veranderen van de Nederlandse cultuur? We zijn hier zelf ten slotte ook maar tijdelijk.

( Geef een reactie )


Who am I?

( 18/10/2008 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )
In de week voor de vakantie zat ik samen met een aantal klasgenoten in het computerlokaal te werken toen ik door één van mijn klasgenoten op het volgende nummer  werd gewezen.
Prachtig! Ik zou zeggen: luister, geniet en verbaas je met mij over het wonder van Gods genade.



( Geef een reactie )


Een weekje vakantie

( 13/10/2008 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 0 reactie(s) )
De komende week even niet in Zeist, maar vertrouwd thuis in Lekkerkerk. Even genieten van de gezelligheid van thuis en de rust van vakantie. Al zou ik het ook niet erg vinden om een paar dagen in Zeist te zijn, want de sfeer is daar ook geweldig. Het is heerlijk om lekker met elkaar te hangen en te kletsen, maar even terug thuis zijn is ook wel lekker.
Een weekje vakantie betekent echter niet dat ik niets doe. De komende week ga ik hard aan de slag met het afmaken van al het werk dat voor de vakantie was blijven liggen. Een opdracht voor gemeenteopbouw, het verslag van mijn weekendje Bijlmer, lezen van de verschillende boeken, enz. Zo krijg ik het toch nog druk, maar echt erg vind ik het niet, want het meeste is erg leuk en boeiend om te doen. Dat doe ik met plezier.
En daarnaast neem ik lekker de tijd om wat vrienden te spreken en te mailen en lekker uit te slapen, want dat hoort gewoon bij vakantie... ;-)

( Geef een reactie )


Weer thuis

( 8/10/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
De afgelopen 5 dagen heb ik in de Bijlmer doorgebracht, een wijk die slecht bekend staat, maar prachtig is. Toen we erheen gingen hadden we een behoorlijk negatief beeld, maar ik heb me geen moment onveilig gevoeld. De wijk is de laatste jaren echt opgeknapt. Soms heb je bijna het idee dat je op de Bijbelbelt zit, in de Bijlmer zelf zijn geloof ik wel 90 kerken, en daar zitten behoorlijk grote bij. Zelfs bij de herdenking van de Bijlmerramp werden vrijwel alleen maar Christelijke nummers gezongen, en iedereen zong mee, prachtig.
Ik zat, samen met een klasgenootje, in een soort opvanghuis. We zaten bij een mevrouw die met haar stichting 3 appartementen huurt. Twee direct naast elkaar. Hierin vangt ze in het ene huis 5 jongens en in het andere 5 meiden op. Jongens en meiden die problemen hebben, soms zelfs van de straat komen, en bij haar komen ze weer tot rust, ze geeft die tieners zo ongelofelijk veel liefde. Als je niet zou weten dat er iets was, is het net een gewoon, gelukkig gezin.
In het derde appartement zaten 3 tienermoeders. Ook zei werden begeleid om hun leven weer op te pakken. Om een opleiding te volgen, werk te zoeken, een appartement en uiteindelijk op eigen benen te staan.
Het is zo mooi om die liefde en passie te zien. En niet alleen bij haar, maar bij veel meer mensen die we het afgelopen weekend hebben gesproken. Als we iets kunnen leren van de mensen die ik in de Bijlmer heb ontmoet. dan is het wel de passie voor en het vertrouwen op God, en de liefde en passie voor de mensen om hen heen. Prachtig.

( Geef een reactie )


God voorziet

( 8/10/2008 ) ( Geplaatst in FinanciŽn ) ( 0 reactie(s) )
Toen ik gisteren op de Wittenberg kwam, lag er een heel mooi bericht in mijn postvak. Een aantal weken geleden heb ik een aanvraag bij het fonds van de Wittenberg ingediend, voor extra steun, om mijn begroting voor het komende jaar rond te krijgen. Het fonds heeft besloten mij een behoorlijk bedrag te schenken, wat ervoor zorgt dat ik zo goed als rond ben. Nog een paar honderd euro en dan kom ik zonder leningen door dit jaar heen. En dat terwijl mijn eerste berekening een gat van 5000euro had. God voorziet echt, als wij op Hem vertrouwen.
Ik ben God zo ontzettend dankbaar, dat hij ook op deze manier, laat zien dat de Wittenberg een goede keuze is geweest. Ik heb zo ontzettend veel meevallers gehad, en zo veel mensen die mij financieel gesteund hebben, daar zijn gewoon geen woorden voor. Geweldig. Prijs God!
Als ik zie hoe God dit geleid heeft, kijk ik met vertrouwen naar de toekomst. Als we alles in Zijn hand leggen, komt het zeker goed. Hij zal ons vertrouwen niet beschamen.

( Geef een reactie )


Een kort weekje Bijlmer

( 1/10/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )

Morgen is het zover, dan vertrekken we met mijn hele klas naar Amsterdam. We hebben een korte stage, waarbij we in 2 of 3-tallen in Christelijke allochtone gezinnen in de Bijlmer worden geplaatst. Het is de bedoeling dat we kennis maken met een andere cultuur en kijken hoe het er daar aan toe gaat en waarom.

Aangezien ik uit een (prachtig) dorpje kom, ben ik niet zo heel veel gewend met andere culturen, dus ik ben erg benieuwd. Ik heb er zin in om eens te kijken hoe het daar allemaal gaat, tegelijk is het wel spannend, omdat ik me niet heel veel kan voorstellen bij wat me te wachten staat. Ik ga het maar beleven en hoop er veel van te leren. Later zal ik hier een kort verslagje neerzetten, zodat jullie weten wat ik gedaan heb.



( Geef een reactie )


Heb jij je jongeren in beeld?

( 29/9/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )

Afgelopen zaterdag ben ik naar een trainingsdag van 'Youth for Christ geweest. Samen met (op het drukste moment van de dag) nog ruim 900 jeugdwerkers zijn we een dag lang getraind en toegerust voor jongerenwerk. Het thema van deze dag was: Heb jij je jongeren in beeld? We kunnen vaak zo druk zijn met activiteiten organiseren, dat we de jongeren uit het oog verliezen. Dat we eigenlijk niet meer weten waar het eigenlijk om draait.

Tijdens de verschillende workshops is het belang van relaties sterk benadrukt. Door relaties met niet-Christenen aan te gaan, kunnen we getuigen en hen Jezus liefde laten zien. Door relaties met Christelijke tieners aan te gaan, kunnen we hen helpen en belegeiden in hun groei naar disipelschap. Door samen op weg te gaan, kunnen we iets betekenen in het leven van anderen. Dus waar wachten we nog op???



( Geef een reactie )


Mission en go

( 25/9/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )

Dinsdag hadden we op de Wittenberg een 'Mission en go' dag. Op deze dag hadden we 's ochtends een lezing en 2 worshops rond het thema: Waar zet jij je tent op. We hebben stilgestaan bij de verschillende mogelijkheden van zending en evangelisatie. Waar en hoe doe je dat.

's Middags stond de school vol met 30 standjes van zowel binnenlandse als buitenlandse zendingsorganisaties. Het was echt super gaaf om al die verschillende organisaties te zien en te kijken wat voor werk ze doen. Ook was het voor mij een mogelijkheid om eens rond te kijken voor een mogelijke stageplek. Niet dat ik nu weet waar ik stage ga lopen, maar ik heb wel weer ideeën opgedaan. Ik heb dingen gezien die me gaaf lijken, maar ook dingen die ik liever niet wil, en zo ga ik steeds meer op zoek naar een goede en passende stageplek.



( Geef een reactie )


Naar bed

( 18/9/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 1 reactie(s) )
Christians on their way to heaven, have to go to bed before eleven.

Een spreuk die vandaag tijdens de les naar voren kwam. En ik vrees dat ik het dan op dit moment niet echt goed doe, want het was erg laat gisteren. Ondanks alle goede voornemens raakte ik aan de praat en na een goed gesprek ging ik ver na 12 uur naar bed. Maar ja, ik ben hier niet alleen om te studeren, maar ook om iets te leren van anderen en dat heb ik gisteren gedaan. We hebben heerlijk nagedacht en gediscussieerd en het schijnt dat hoe later het wordt hoe beter de gesprekken. (Dat was gisteren in ieder geval wel het geval)
Maar vanavond ga ik in ieder geval weer iets eerder.

( Geef een reactie )


Mijn kamer

( 14/9/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 2 reactie(s) )
Bij deze een kleine foto-impressie van mijn kamer op de Wittenberg

( Geef een reactie )


Nederland door de ogen van een ander

( 14/9/2008 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Voor het vak Integral Mission moesten we een artikel lezen over Nederland, door de ogen van iemand uit een andere cultuur. De (Nederlandse) schrijver laat zien hoe andere culturen mogelijk tegen ons aan kijken, als ze hier heen zouden komen om onze beschaving te ontdekken. Het is leuk om de dingen eens zo te bekijken, daarom hieronder een klein stukje:
'De Azungu-Nyanja (=Nederland) zijn een sedentaire stam, met incidenteel nomadische trekken. Dit Nomadische gedrag is vooral seizoensgebonden en heeft te maken met periodes waarin er massaal neit gewerkt wordt. Veel stamleden trekken dan naar andere gebieden, ten oosten en ten zuiden van hun eigen territorium, waar zij een tijd wonen in tenten of andere mobiele onderkomens.'
En even verderop staat een stukje over de Nederlandse oorlogsvoering. De omschrijving zegt het volgende: 'Men hult elf (dit getal heeft ongetwijfeld een symbolische betekenis) jonge mannen in een oranje gewaad en laat hen strijden met elk mannen van een andere stam, in een andere kleur gekleed. Het eigenlijke gevecht is geheel gesublimeerd tot het uitvoeren van een aantal strikt voorgeschreven handelingen, die erop neerkomen dat een rond voorwerp tussen twee palen moet worden doorgewerkt. Dat moet gebeuren met de voet of met het hoofd. Tegelijk met elke partij verhinderen dat de tegenstander dit doet. De partij die het vaakst het ronde voorwerp tussen de palen van de tegenpartij heeft gewerkt, wordt tot winnaar uitgeroepen. De betreffende stam viert uibundig feest, waarbij ongetwijfeld een rol speelt dat er geen bloed hoefde te vloeien voor deze overwinning. De verliezer keert terug naar zijn gebied en wacht op de volgende kans.' (naar Jezus als Heer in een plat land, door Steven Paas)
Dit geeft te denken....Niet alles is zo normaal als wij het vaak vinden.

( Geef een reactie )


Een dagje Wittenberg

( 6/9/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Het is 7.00, de wekker gaat. Ik kleed mij aan en ga dan naar beneden. Het ontbijt is niet verplicht, maar er zit toch een groep van zo'n 20 man beneden. Sommigen hebben nog moeite met wakker worden, anderen zijn echt té vrolijk voor zo vroeg op de ochtend, maar allemaal zijn we uit ons bed gekomen voor het ontbijt en een nieuwe lesdag.
Na het ontbijt ga ik terug naar mijn kamer. Van 7.45 tot 8.30 is er tijd voor stille tijd. Het is echt heerlijk om zo uitgebreid rust te hebben om in de Bijbel te lezen en met God te praten.
Om 8.30 is er een dagopening in de woonhal. We zingen met elkaar, bidden en luisteren naar een korte overdenking. Na de dagopening zijn er mededelingen en dan gaat iedereen zijn eigen weg. Sommige mensen hebben les, anderen vrij, iedereen zoekt zijn eigen weg door het gebouw.
De rest van de dag is gevuld met lessen. Iedere les duurt anderhalf uur, met een korte pauze van een paar minuten en na iedere les is er een grotere pauze(van 20 minuten). Tijdens de ochtend en middag pauze komt iedereen naar de eetkamer, hier drinken we met elkaar koffie en thee. Het is vooral erg gezellig om lekker met alle medestudenten te kletsen.
Tussen de middag is er een langere pauze. Om 12.10 eindigt de les en is er een middaggebed. Dit is niet verplicht. Daarna wordt er om 12.30 gegeten. We hebben 20 minuten om het brood naar binnen te werken. Zeker in het begin is dat wennen, je moet echt dooreten. Maar oefening baart kunst en na een week krijg ik mijn eten snel genoeg naar binnen.
Na het eten is het tijd voor corvee, alle studenten gaan aan de slag. De taken wisselen per 2 weken. Op het moment moet mijn groep de afwas doen, zowel na de lunch als na het diner. Een flinke klus, maar we hebben veel lol met elkaar. Om 13.30 gaan de lessen weer verder.
Ik zit in een klas met nog 6 andere studenten. Ik doe samen met nog 2 Missionair werk - Nederland, de andere 4 doen missionair werk buitenland. Op het moment hebben we bijna alle lessen samen, dat is maar goed ook, want met zijn drieën les hebben is wel heel weinig en nu hebben we nog een aardig groepje.
De laatste lessen eindigen rond 17.00 uur. Zo heeft de groep die tafels moet dekken de tijd om dit te doen. De andere studenten gebruiken deze tijd voor schoolwerk, of om gezellig bij elkaar te zitten. Om 17.30 gaan we eten. Nu hebben we meer rust om te eten en er wordt dan ook lekker gekletst. Na het eten gaan de meeste studenten naar hun kamer om aan hun opdrachten te werken. Ik moet met mijn corveegroep eerst nog de afwas doen, maar dan ga ik ook aan mijn huiswerk. Tot een uur of acht blijft het rustig in de eetzaal, dan komen veel studenten weer naar beneden om met elkaar koffie te drinken. De rest van de avond zitten er steeds wel een aantal studenten in de eetzaal. Rond 23.00 ga ik naar bed, de dag zit er op. Morgen om 7.00 begint er weer een nieuwe.

( Geef een reactie )


Achterop de motor

( 1/9/2008 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 1 reactie(s) )
Na onze eerste schooldag zijn we vanavond bij een van onze mentoren wezen eten. Op de terugweg had ik het voorrecht om met een klasgenoot mee te mogen rijden. Een droom die uitkwam. Hij heeft namelijk een motor! Een aantal jaar geleden heeft mijn buurman het wel eens voorgesteld, maar het is er nooit van gekomen en nu dus wel. In het begin was het wel even spannend en wennen, maar ik heb echt onwijs genoten. De rit was natuurlijk veel te kort. Het is echt heerlijk om de wind langs je heen te voelen, echt, als ik de kans krijg stap ik zo weer achterop.

( Geef een reactie )


De kerk

( 31/8/2008 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Vanochtend was ik in Woerden in de dienst en daar hadden we een preek over het 'kerk' zijn. Veel kerken zijn tegenwoordig statisch en alleen op zondag open, maar zo hoort het niet. Niet het gebouw is de kerk, maar jij en ik, wij, zijn de kerk!
Dat betekent dat als wij na de dienst naar huis gaan, de kerk niet ophoudt, maar juist de wereld in gaat. Dan verspreidt de gemeente zich, dan kan zij haar werk gaan doen en alle volken tot discipelen maken. Niet door af en toe een evangelisatieactie, maar doordat ieder gemeentelid zijn naaste liefheeft en hem in die liefde kennis laat maken met Gods liefde en het offer van Christus. Wij zijn de kerk en wij mogen, juist daarom, Gods getuigen zijn op de plaats waar wij leven.

( Geef een reactie )


Samen Christen zijn

( 31/8/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Mijn introductieweek op de Wittenberg zit er op. De hele week zijn we druk bezig geweest met verschillende activiteiten, waaronder: klussen, een sportmiddag, kennismaken met elkaar en de leefgemeenschap, enz. Afgelopen vrijdag hebben we deze week afgesloten met een startavond, waarop vrienden en familie op de Wittenberg konden komen kijken.
Het thema van de afgelopen week was: Samen Christen zijn. Tijdens de verschillende activiteiten zijn we hier mee bezig geweest.
Het komende jaar leven we met elkaar in een leefgemeenschap en zullen we samen op zoek gaan naar God en lekker in de Bijbel duiken. We zullen leren van God, maar ook van elkaar. Dit is mooi, maar zal soms ook lastig zijn. Het  is goed om hier met elkaar bij stil te staan. Hoe doe je dit, wat kan je verwachten en ga zo maar door. Ook in de spellen die we hebben gedaan, kwam dit tot uiting. We hebben elkaar het komende jaar nodig en ieder van ons heeft zijn eigen plek in de leefgemeenschap.
Naast nadenken over een thema hebben we allemaal een eigen kamer gekregen. De kamers zijn niet groot, maar groot genoeg. Het was echt leuk om iedereen aan het inrichten te zien. Iedereen richt op zijn eigen manier zijn eigen plekje in. Ook mijn kamer is ingericht, met hulp van mijn schoonvader en een paar medestudenten. En nu kunnen de lessen beginnen. We zijn er klaar voor.

( Geef een reactie )


De eerste dagen

( 27/8/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 1 reactie(s) )
Even een kort berichtje vanaf de Wittenberg. We hebben een druk programma, maar nu dus even een paar minuten om iets te typen.
Afgelopen maandag is mijn introductieweek op de Wittenberg begonnen. Het is leuk om alle mensen te ontmoeten met wie je het komende jaar op gaat trekken. Maandag zijn we voornamelijk bezig geweest met kennismaken, zowel met de groep als met de klas. Het is gaaf om iedereen zijn verhaal te horen, we hebben toch allemaal 1 passie en dat is God dienen en dit jaar hard aan de slag gaan met ons geloofsleven.
Gisteren en vandaag hebben we verder hard geklust. Ik ben ingedeeld bij de verfploeg en sta tijdens de klusuren op een steiger, 6 meter boven de grond, met zijn tweeen te verven. Hoewel het schuren op den duur gaat vervelen, is het daar boven erg gezellig.
Vanmiddag gaan we sporten en dan is het wachten op morgen, dan wordt de kamerindeling bekend gemaakt. We hebben wel een voorkeur op kunnen geven, nu is het afwachten wat we krijgen.

( Geef een reactie )


Iedere dag

( 24/8/2008 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 1 reactie(s) )

Iedere dag mogen we leven tot Gods eer, God volgen, omdat Hij het waard is.

Een prachtig nummer, luister maar eens.




( Geef een reactie )


Aftellen

( 17/8/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Het aftellen is begonnen, nog 8 nachtjes en dan ga ik voor het eerst als student naar de Wittenberg.
De afgelopen weken ben ik al druk bezig met voorbereidingen. Op mijn gemak verzamel ik alle spullen die straks mee kunnen. Een bureau, slaapspullen, schoolboeken, aankleding voor mijn kamer, enz. Gisteren ben ik lekker naar Krimpen geweest, om nog weer het een en ander te kopen. Het is echt leuk om er zo naar toe te leven, al is het ook wel lastig. Ik ben nog nooit eerder op kamers gegaan (op zich niet zo vreemd), dus alles is nieuw. Ik heb geen idee wat ik allemaal precies nodig heb en hoe het zal gaan, wat het wel spannend maakt. Toch heb ik er vooral heel veel zin in. Ik kijk er naar uit om straks te starten met de lessen, mijn klas te leren kennen en mijn eigen kamer in te richten. Het is nu echt aftellen.
Eerst nog een weekje aan het werk, een weekendje thuis en dan....een jaar Wittenberg.

( Geef een reactie )


Even voorstellen

( 13/8/2008 ) ( Geplaatst in Sikkenberg ) ( 0 reactie(s) )
Op de Sikkenberg is het de traditie dat het nieuwe team zich op zondag tijdens de dienst voorstelt.  Zo weten de campinggasten wie ze aan kunnen spreken met vragen over de activitieiten. Het is spannend, maar ook een leuke en duidelijke start voor het recreatiewerk.
Wij hebben dit in de eerste week gedaan met een lied. Het lied is een bewerking van opwekking 573 gemaakt door een van de teamleden. Het lied laat zien hoe wij als team de week in zijn gegaan. We hebben een week apart gezet om God en de mensen te dienen.

We zijn hier bij elkaar

Om de mensen te ontmoeten

We zijn hier bij elkaar

Om te eren onze Heer

 

We zijn hier bij elkaar

Voor de tieners en de jeugd

En ook de kinderen wensen wij

Een hele gave week

 

Wij zijn Wiebe, Rosanne, Anneke en Ruben

Petra en Stephan,

En ook Cathelijne

Ja wij willen

Jou echt van harte dienen

Je bent welkom in het vogelnest



( Geef een reactie )


Weer thuis

( 7/8/2008 ) ( Geplaatst in Sikkenberg ) ( 0 reactie(s) )
Het zit er weer op, helaas. Wat vliegt de tijd als je het ergens naar je zin hebt.
Maar ja, we heb wel iets om op terug te kijken, want we hebben een hele gave tijd gehad. Het was heerlijk om weer even 'thuis' te komen op de Sikkenberg.
Even alle vrienden van voorgaande jaren spreken. Even de tijd om nieuwe mensen te ontmoeten. Even tot jezelf te komen, om er het komende jaar weer tegenaan te kunnen. Even de kans krijgen om je mogelijkheden en leerpunten te leren kennen. Even tot rust komen in een omgeving waarin God zo voelbaar aanwezig is. Even de tijd hebben om aan je relatie met God en de mensen om je heen te werken. Even alles loslaten en genieten.
De eerste twee weken, waarin we recreatiewerk deden, waren best pittig, maar tegelijk ook heel leerzaam.
De laatste week was voornamelijk bijkomen en genieten van alles wat de camping biedt, al is dat wel lastig als je net in het team hebt gezeten....
En nu zijn we weer thuis en moeten we weer een heel jaar wachten op onze volgende trip naar Groningen. Als ik er aan denk krijg ik er al weer zin in.

( Geef een reactie )


'Ja'

( 28/7/2008 ) ( Geplaatst in Sikkenberg ) ( 3 reactie(s) )
Voordat ik op vakantie ging had ik me ernstig voorgenomen om niet op mijn weblog te komen. Na thuiskomst zou ik de belangrijkste dingen vertellen. Gisteren is er echter iets gebeurt wat ik graag met jullie wil delen, vandaar toch een stukje.

Onze twee weken in het team zitten er al weer op, de tijd is om gevlogen.  Zaterdag is onze vakantie begonnen en gisteren was een heel bijzondere dag. We hadden namelijk precies 2 jaar verkering. Het leek er op dat we er weinig aan zouden doen. Ik had wat voor Wiebe gekocht, hij had niets geregeld, tenminste dat dacht ik....

Totdat hij ineens ’s avonds nog wilde gaan fietsen. Ik had eigenlijk geen zin, maar kon aan Wiebe zijn ogen al zien dat hij iets in zijn schild voerde. Dus toch een rondje fietsen. Na een klein stukje nam Wiebe een graspad en kwamen we bij een bankje met kaarsjes en fakkels erbij. We zijn gaan zitten en daar heeft Wiebe mij (op zijn knieën) ten huwelijk gevraagd. Er restte mij niets anders dan van harte ja te zeggen.  God heeft ons bij elkaar gebracht, daarom mogen we zeker zijn dat trouwen een mooie volgende stap is.

Het zal nog even duren (zo’n anderhalf jaar) voor het echt feest is, maar de eerste stap is gezet! Ik ben benieuwd wat de toekomst ons gaat brengen. Maar eerst ga ik hier in Groningen nog even rustig aan het idee wennen.

( Geef een reactie )


Vakantie

( 9/7/2008 ) ( Geplaatst in Sikkenberg ) ( 0 reactie(s) )
Nog een paar dagen en dan is het zo ver. Zaterdag reizen Wiebe en ik voor 3 weken af naar camping de Sikkenberg in Groningen. In de afgelopen tijd heb ik al heel wat vrienden gesproken die ook naar de Sikkenberg komen. Ik zie er naar uit hen weer te zien. Sommige vrienden heb ik al een jaar niet gezien of gesproken, heerlijk, om ze straks weer tegen te komen.
Als we op de camping aankomen gaan we twee weken meedraaien in het recreatiewerk. Twee weken knallen. Kinderclubs, tienerdiensten, sport en spel, avondspel, en lekker de hele dag tussen de tieners zitten, vroeg op en laat naar bed. Ik heb er ontzettend veel zin in. Het worden zware weken, maar het is de moeite waard. We mogen op de camping iets van Gods liefde laten zien. Een prachtiger werk is er niet. Wilt u bidden dat het gezegende weken mogen zijn, waarin zowel de campinggasten, als wij als teamleden, dichter bij God mogen komen.
Ik ben ervan overtuigd dat het een mooie tijd gaat worden, nu alleen nog hopen dat het ook een beetje mooi weer wordt. Hoewel, één van de lijfspreuken op de camping is: Weer of geen weer, wij prijzen de Heer. En dat gaan we zeker doen! We laten de vakantie niet verzieken door wat regen, al is de zon natuurlijk van harte welkom.
Na twee weken hard werken gaan we daarna nog een weekje als gast genieten. Even niets hoeven en lekker op vakantie zijn. En dan terug naar huis, om het werk weer op te pakken. Maar daar denken we nog maar even niet aan. We gaan nu eerst heerlijk genieten.

( Geef een reactie )


Geslaagd!!

( 4/7/2008 ) ( 0 reactie(s) )
Eindelijk is het zo ver, na drie jaar studeren heb ik gisteren mijn opleiding aan de pabo afgerond.
Alles is nu klaar en dus kan ik op mijn gemak wachten op de eerst volgende diplomauitreiking, om mijn diploma in ontvangst te nemen.
Wat een heerlijk gevoel is dat zeg. Ik moet nog wel even aan het idee wennen, maar toch is het genieten, ik ben gewoon klaar!
Geen lessen meer, geen lesschema's, geen eindeloze opdrachten, geen .....heerlijk.
Op naar de Wittenberg, maar nu eerst genieten van een paar weken vakantie.

( Geef een reactie )


Kort en toch krachtig?!

( 30/6/2008 ) ( Geplaatst in God ) ( 1 reactie(s) )
Begin juni heb ik mijn eindstage afgerond. Sinds die tijd werk ik als invalkracht in de kinderopvang. Tegelijkertijd ben ik hard bezig mijn opleiding af te ronden, maar daarover later meer. Ik wilde het nu over de kinderopvang hebben.
Wat is dat omschakelen. In plaats van het aanleren van tafels en het vertellen van bijbelverhalen, verschoon ik luiers en eet ik zandtaartjes. In plaats van de hele week bezig te zijn met dezelfde 8/9 jarige leerlingen heb ik ineens allemaal peuters om mij heen, waarbij de groep elke dag anders is. Wat een verschil! Niet dat ik alleen maar peuters heb, doordat ik inval ben, wissel ik steeds van groep en heb ik alles door elkaar. In de afgelopen weken heb ik kinderen van 2 tot 12 gehad.
Maar niet alleen de leeftijd is een verschil. Vanuit een Christelijke basisschool ben ik de 'gewone' kinderopvang ingestapt. Van inhoudelijke gesprekken over het geloof en de manier waarop, naar vragen over mijn Christen zijn. Waarom? Waarvoor? Hoe?
Wat een heerlijke ervaring is dat, om iets te kunnen delen van wat Christus in mijn leven doet en heeft gedaan. Het is niet veel, de gesprekken zijn slechts kort, maar God laat ons zaaien en Hij zal andere mensen zenden om te oogsten. Woorden die nu van weinig betekenis lijken, kunnen krachtig zijn door God. Ik weet niet of en wat mijn woorden zullen uitwerken, maar God weet het wel. Hij gebruikt wat wij onwaardig achten.

( Geef een reactie )


Hoogmoed komt voor de val...

( 22/6/2008 ) ( Geplaatst in Ontspanning ) ( 0 reactie(s) )
Net als alle 16 miljoen andere 'voetbalkenners', heb ik gisteren de verrichtingen van het Nederlands elftal bekeken. Helaas, was het niet zoals velen gehoopt / verwacht hadden.
Na de prachtige wedstrijden in de groepsfase, zagen we Nederland al in de finale staan. De halve finale tegen Spanje of Italië zou lastig zijn, maar moest lukken. Rusland was slechts op papier een tegenstander. Een hindernis die 'even' genomen moest worden. Wat zijn we dan eigenlijk snel overmoedig. Rusland bleek beter dan gedacht, en er was weinig nodig om het Nederlands elftal (het beste van het EK) uit de wedstrijd te spelen. Daar staan we dan, aan de kant, toekijkend hoe Rusland het straks afmaakt waar wij het hebben laten liggen.
Want dat Rusland het de komende tegenstander(s) nog lastig gaat maken, mogen we hopen. Dat maakt onze uitschakeling nog ergens goed voor. Hoewel hopen, een ploeg met Guus Hiddink als trainer, is altijd een lastig te nemen obstakel. Wat een geweldige trainer, met een enorm spelinzicht.
En wij, als 16 miljoen voetbalkenners, kijken hoe het toernooi afloopt, met steeds in ons achterhoofd, dat we dit keer toch echt goed genoeg waren om kampioen te worden. Maar helaas, dat waren we niet, want dan hadden we ons niet laten verrassen door de Russen, en dat hebben we wel.
Volgende keer beter maar weer. En wie weet, als we ooit leren onze tegenstanders op waarde te schatten, winnen we nog eens wat...

( Geef een reactie )


Wittenberg, here we come

( 17/6/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 2 reactie(s) )
Het is zover, na mijn eigen toelating begin mei, is vandaag Marieke toegelaten. Helemaal officieel.
Marieke is een goede vriendin van de pabo. Ze gaat de opleiding Bijbelstudie en geloofsopbouw doen. Een andere opleiding als ik, maar wel in het zelfde gebouw. Het was natuurlijk geen echte verassing meer, maar het blijft gaaf, dat zij daar volgend jaar ook rondloopt. Gefeliciteerd meid!
Samen gaan we volgend jaar de Wittenberg onveilig maken. Ik heb er al helemaal zin in. Lekker kamers naast elkaar en dan bij elkaar op visite en lekker kletsen over de opleiding, het geloof en onze relatie, want kletsen kunnen we allebei erg goed. Het zal volgend jaar nog wel een paar keer laat worden, maar wat geeft het. We gaan er samen, met al onze medestudenten, een geweldige tijd van maken. Ik kan bijna niet wachten.

( Geef een reactie )


Ondersteboven

( 15/6/2008 ) ( Geplaatst in God ) ( 0 reactie(s) )
God is ondersteboven van jou! Dat was dé boodschap van de EO-Jongerendag, gisteren in het Gelredome. Prachtig, dat zoveel jongeren mochten horen, hoe ontzettend veel God van hen houdt. Zoveel, dat Hij als een baby naar de aarde kwam. En wat we ook doen, die liefde zal nooit veranderen.
Het was echt heerlijk, om er weer bij te zijn. Voor mij was het al weer de zesde keer. Hoewel mijn beleving van de dag is verandert, blijft het geweldig om er bij te zijn. Om samen met zoveel andere jongeren God te ontmoeten. Samen te zingen, te bidden en te luisteren.
Ik weet nog goed, het eerste jaar dat ik kwam. Wat heeft de jongerendag toen een indruk gemaakt. Zoveel jongeren, zoveel muziek, en zo'n boodschap. Die dag is voor mij echt een nieuw begin geweest. Vanaf die dag ben ik God gaan zoeken en heb ik Hem steeds beter leren kennen. En ik zoek en leer nog iedere dag.
Ik hoop en bid dat ook deze jongerendag weer jongeren heeft aangeraakt. Voor mij was het in ieder geval een voorrecht om er weer bij te zijn.

( Geef een reactie )


De Sikkenberg

( 9/6/2008 ) ( Geplaatst in Sikkenberg ) ( 0 reactie(s) )

Het is een druk weekend geweest. Zaterdag op zondag zijn Wiebe en ik naar de Sikkenberg geweest. Onze camping! Hier hebben we elkaar twee jaar geleden leren kennen, en hebben we vorig jaar een week recreatiewerk gedaan. Ook komende zomer zullen we er weer aan de slag gaan. Afgelopen weekend zijn we, met alle medewerkers van de komende zomer, bij elkaar geweest. Het is heerlijk om bij te praten, met de mensen die je nog kent van eerdere jaren en kennis te maken met alle mensen die komende zomer in een team zullen zitten.

Naast socializen hebben we ook de tijd genomen om vast wat dingen voor te bereiden en taken te verdelen. Nu kan iedereen zich gaan voorbereiden op de zomer. Op naar een goede en gezegende zomer, waar we de jongeren op de camping iets van Gods liefde mee mogen geven.

Het is echt heerlijk om weer even op de Sikkenberg te zijn. Samen met allemaal mensen, met dezelfde passie, om in de zomer tijd apart te zetten om God te dienen. De Sikkenberg is hier een prachtige plek voor. God is op de Sikkenberg, dat heb ik de afgelopen jaren wel gemerkt, Hij zegent het werk dat daar gebeurt tot eer en glorie van Zijn grote naam. Ook het afgelopen weekend was God in ons midden. We hebben veel goede gesprekken gehad, samen gezongen en gebeden. Een heel opbouwend weekend voor ons allemaal.

Ik wil u vragen om te bidden voor alle voorbereidingen en voor alle teams die komende zomer aan de slag zullen gaan. Dat het werk wat gebeurt de harten van de campinggasten zal raken, zodat Gods naam verheerlijkt zal worden!



( Geef een reactie )


Onweer

( 1/6/2008 ) ( 0 reactie(s) )

Gisteren avond zijn we verrast met een flinke onweersbui. Meer dan een uur lang is de natuur boven ons hoofd tekeer gegaan. Ontzettend indrukwekkend. Vanuit het huis konden we heel regelmatig de flitsen in de lucht zien, van boven tot onder. De bliksem was zo sterk, dat de hele tuin verlicht werd. De donder was zo hard, dat de ruiten ervan trilden. Wat voel je je dan klein, bij zoveel natuurgeweld. Onbeschrijfelijk.
Je wordt er gewoon bang van, als de natuur zo tekeer gaat. Hoewel wij mensen graag alles in de hand hebben, maakt een simpele onweersbui ons volkomen machteloos.

Toch vond ik het ook prachtig om te zien. Ik heb ervan genoten. Zoveel kracht, en dan te bedenken dat onze God nog ontzettend veel sterker is dan dit. Eén woord van Hem zou genoeg zijn, om die bui het zwijgen op te leggen. Waarom maken we ons dan nog zo druk over van alles? We hebben een grote God, die ons beschermt en voor ons zorgt. Er zal niets met ons gebeuren, wat Hij niet in de hand heeft. Onze God is groot!



( Geef een reactie )


Samen

( 24/5/2008 ) ( Geplaatst in Muziek ) ( 0 reactie(s) )
Een kaartje met het eerste couplet van onderstaand nummer heb ik een paar maanden geleden van Wiebe gekregen. Sindsdien zit het in mijn portemonnee. Een prachtig nummer! Voor ons symboliseert dit nummer, hoe we in onze relatie willen staan. Hoe we samen, met elkaar en met al Gods kinderen, Hem willen dienen. Schouder aan schouder, in Gods wijngaard.

Heer, wat een voorrecht
om in liefde te gaan,
schouder aan schouder
in uw wijngaard te staan,
samen te dienen, te zien wie U bent,
want uw woord maakt
uw wegen bekend.

Refrein:
Samen op weg gaan,
dat is ons gebed,
als een volk, dat juist daarvoor
door U apart is gezet.
Vol van uw liefde,
genade en kracht,
als een lamp,
die nog schijnt in de nacht.

Samen te strijden in woord en in werk.
Eén zijn in U, dat alleen maakt ons sterk.
Delen in vreugde, in zorgen, in pijn,
als uw kerk, die waarachtig wil zijn.
(opwekking 249)


( Geef een reactie )


Ik een visser van mensen???

( 17/5/2008 ) ( Geplaatst in Gedachten ) ( 0 reactie(s) )
Maandenlang heb ik met deze vraag gelopen. Wie was ik, dat God mij zou willen gebruiken? Waarom kon ik niet gewoon volgend jaar voor de klas, maar riep God mij om Bijbelschool te gaan doen? Dat zou ik nooit kunnen.
Op een keer las ik het verhaal van Mozes. Ineens realiseerde ik me, dat hij zich waarschijnlijk precies zo zou hebben gevoeld, toen God hem riep. Steeds nieuwe uitvluchten zocht hij, om niet naar Egypte terug te gaan. Op zeker moment zegt Hij zelfs tegen God: 'Maar wie ben ik dat ik naar de farao zou gaan en de Israëlieten uit Egypte zou leiden?'  Hierop antwoord God: 'Ik zal bij je zijn.'
God gaat met Mozes mee. En Mozes was echt niet beter als jij of ik. (Hij had in woede iemand doodgeslagen.) Zou God dan met ons ook niet meegaan? Als wij ons afvragen: 'Wie ben ik, dat ik de mensen over U zal vertellen? Wie ben ik, dat u van mij vraagt om een visser van mensen te worden?' Dan zegt God tegen ons: 'Ik zal bij je zijn!'  Zoals Hij door de onzekere Mozes, Israël naar het beloofde land bracht, zo zal Hij jou en mij gebruiken om Zijn verloren kinderen thuis te brengen, als vissers van mensen.

( Geef een reactie )


Even een update

( 14/5/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 0 reactie(s) )
Het is al weer een week geleden dat ik officieel ben toegelaten tot de Wittenberg. In de afgelopen week heb ik veel brieven rondgestuurd. Het is bijzonder om te merken hoe betrokken mensen zijn. Dat ze achter je staan en voor je bidden. De reacties doen me erg goed!
Iemand zei een poosje terug: 'Het zijn altijd de mensen waar je het niet van verwacht.' En misschien had hij wel gelijk. Van sommige mensen had ik het inderdaad niet verwacht. Dat maakt het des te mooier om hun reacties te horen.
God gebruikt mensen om Zijn kinderen te bemoedigen, en daar ben ik Hem erg dankbaar voor!


( Geef een reactie )


Ik ga naar de Wittenberg!!

( 6/5/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 1 reactie(s) )
Het is zover, vandaag ben ik officieel aangenomen op de Wittenberg!
Na mijn beslissing om naar de Wittenberg te gaan, heb ik een aanmeldingsformulier ingevuld en opgestuurd. Aan de hand van dit formulier heb ik op dinsdag 22 april een gesprek gehad. Vandaag heb ik te horen gekregen dat het allemaal in orde is.
Het avontuur kan beginnen!


( Geef een reactie )


Brief voor belangstellenden

( 6/5/2008 ) ( Geplaatst in Wittenberg ) ( 1 reactie(s) )
Lekkerkerk, 6 mei 2008

Lieve vrienden en familie,

Zoals de meeste van jullie wel weten, ben ik op het moment hard bezig met het afronden van mijn studie aan de PABO. Nog een paar maanden en dan zit het er op, dan ben ik een ‘echte’ juf! Toch zal ik het komende jaar nog niet direct voor de klas gaan.

In de achterliggende tijd, heb ik hard nagedacht over wat ik in de toekomst wil. Samen met Wiebe heb ik veel gesprekken gevoerd, maar bovenal hebben we veel gebeden, om God te vragen wat Zijn plan met onze toekomst is.
Ik heb ervaren, dat God mij roept om serieus werk te maken van Zijn oproep om alle volken tot Zijn discipelen te maken. We bidden vaak dat we God willen volgen, zonder erbij stil te staan wat we hierbij vragen. Ik heb ervaren dat deze vraag voor mij grote consequenties heeft. Mijn verlangen is om Zijn getuige te zijn in deze wereld. Mijn leven mag volledig in Zijn dienst staan, een lofzang zijn voor mijn Maker, de Koning der Koningen!

Ik heb besloten om in september 2008 met een nieuwe opleiding te beginnen, op Bijbelschool de Wittenberg in Zeist! Ik ervaar dat dit Gods weg met mijn leven is. Gedurende deze opleiding wil ik mijn relatie met God verdiepen en mij verder toerusten voor de toekomst en het werk dat God daarin op mijn pad brengt.
De opleiding heet Missionair werk/ Nederland en is gericht op evangelisatie. Ik zal mij bezig houden met de volgende thema’s en vakken: Oude en Nieuwe Testament, kinder/ jongerenwerk, kringwerk, begeleiden van vrijwilligers, gemeenteopbouw, verscheidene wereldgodsdiensten en persoonlijke geestelijke vorming. Naast het volgen van lessen zal ik ook een stage lopen van een aantal dagen per week, waarin ik het geleerde in praktijk kan brengen.
Het bijzondere van de Wittenberg is zijn leefgemeenschap. Het komende jaar zal ik daar intern verblijven, om mij volledig op mijn studie, en mijn relatie met God, te kunnen richten.  Meer informatie kunt u vinden op http://www.dewittenberg.nl

Ik wil u vragen om uw steun voor het komende jaar. Allereerst door middel van gebed. Gebed voor de Wittenberg als basis voor jonge christenen. U kunt hierbij ook denken aan alle aanstaande studenten die dezelfde keuze als mij zullen maken.
Wilt u bidden dat het jaar voor mij, een gezegend jaar mag worden? Wilt u bidden voor doorzettingsvermogen en passie?  Dat ik zal groeien in mijn relatie met God en toegerust zal worden voor het werk dat wacht.

Daarnaast wil ik u vragen om mij te sponsoren. Het jaar zal nogal veel geld gaan kosten, doordat de opleiding particulier is, krijg ik namelijk geen overheidssteun. Om een jaar op de Bijbelschool te kunnen leren is, voor zover ik nu kan zien, een totaalbedrag van ongeveer €9000,- nodig. Dit geld hoop ik gedeeltelijk door middel van giften bij elkaar te krijgen. Financieel een spannende stap voor mij. Toch wil ik deze stap zetten in geloof, in het vertrouwen, dat God in mijn zorgen zal voorzien.
Wilt u mij steunen? Laat het even weten, dan krijgt u mijn rekeningnummer. U kunt het geld ook bij mij thuis door de brievenbus doen. Alvast hartelijk bedankt voor uw bijdrage!

Met vriendelijke groeten,

Rosanne Visser


( Geef een reactie )


Over mij

Home
Over mij
Archieven
Mijn foto album

«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Recente berichten

Welkom
Einde oefening....
En ja hoor...ook hier het WK...
Papa, bent U trots op mij....
Slecht....of toch niet??
De wondere wereld van Anti-Depressiva
Tijd heelt alle wonden niet...
Waar maak jij het verschil??
Blij dat God niet luistert...
Gevangen
Jaloers op een atheÔst
Onwetendheid...
Structuur
Never ending thougths
???
Muziek
Een beetje laat, maar toch...
Wij blijven geloven
Nieuwe link
Simple plan-Welcome to my life
Even een update
Thatīs my King!!
Nog 2 weken te gaan...
Toneel in de kerk
Ja, ik wacht
Ik weet het gewoon beter...
Werk
Update
Leraar, elke dag anders...
Wanneer er geen woorden meer zijn...
Invallen
Verhuisd
Vakantie
Als de tijd vliegt
Einde oefening
Een indrukwekkend interview
Tentamenweek
Tunnel-Third day
Leefgemeenschapsavond
Aan alle mooie dingen komt een eind...
Een geintje moet kunnen
Keith Green
Als het leven soms pijn doet
Blok 4
Woonruimte
Jongerendienst
Asleep in the light
Een getuigenis in de bus
De kracht van gebed
Is er leven na de Wittenberg?
Het Alpha-weekend
Gezelligheid op de Wittenberg
Helemaal ready to marry
Ready to marry
Diner-actie
Nachtelijke avonturen
Herhaling
Rotterdam Delftshaven
Een vette clip
De eerste Alpha-avond
En toen werd het stil...
Eekhoorntjes op bezoek
Stage
Gala
Een ťchte winter
Een Engelse Bijbel
Kerstwens
Tijd voor actie
Een Bijbels huwelijk
Schijnen als sterren
Een berichtje ontvangen
Ouder en vriendenavond
Themaweek
Een moderne gelijkenis
Overleefd!
Tentamens
Wie is de verloren zoon??
Druk, druk, druk
Somewhere behind the blue??
Who am I?
Een weekje vakantie
Weer thuis
God voorziet
Een kort weekje Bijlmer
Heb jij je jongeren in beeld?
Mission en go
Naar bed
Mijn kamer
Nederland door de ogen van een ander
Een dagje Wittenberg
Achterop de motor
De kerk
Samen Christen zijn
De eerste dagen
Iedere dag
Aftellen
Even voorstellen
Weer thuis
'Ja'
Vakantie
Geslaagd!!
Kort en toch krachtig?!
Hoogmoed komt voor de val...
Wittenberg, here we come
Ondersteboven
De Sikkenberg
Onweer
Samen
Ik een visser van mensen???
Even een update
Ik ga naar de Wittenberg!!
Brief voor belangstellenden

CategorieŽn

Boeken
Evangelisatie
FinanciŽn
Gedachten
Gedichten
God
Muziek
Ontspanning
Sikkenberg
Werk
Wittenberg

Links

Wittenberg
Camping de Sikkenberg

Vrienden

Weblog Dick Timmer
Weblog Jan Wolsheimer
Weblog Peter Hazenoot

Aanmelden

Typ je e-mailadres om je aan te melden:

Door FeedBurner



Hosting door HQ ICT Systeembeheer