Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
vreemdevogel89

Schoonouders

Posted in Unspecified
Waar het om gaat? Een gezellige bijeenkomst binnenkort. Samengevat Sinterklaas en Kerst. Dat moet toch ook op een normale manier mogelijk zijn? Hoe moeilijk is het om te aanvaarden dat mensen het druk hebben en een eigen leven leven? Je hebt twee families en 1 verjaardag binnen de Kerst. Dan is het heel makkelijk. Kerstavond gepland bij de schoonouders, eerste kerstdag de andere familie en dan de tweede kerstdag de verjaardag van de kleine. Hoe moeilijk is dit? Niet toch? Het wordt je gewoon moeilijk gemaakt. Iedereen houdt rekening met elkaar, behalve de schoonmoeder. Nu krijg je dus het verwijt dat de kleine er niet is op kerstavond en er dus ook niets gepland wordt. Hoe belachelijk is dat! Het kind en dus ook zijn andere ouder, heeft toch recht om kerst met beide ouders te vieren? Dus kerstavond bij zijn moeder, en de eerste en tweede kerst bij ons. Nee, omdat de kleine er niet is de kerstavond, mogen wij niets plannen met deze avond. Terwijl wij vorig jaar het verwijt kregen dat het niet goed geregeld was met de kerst. En nu probeer je het op een evenredige manier in te plannen, is het ook niet goed. Hoe onbenullig is deze ruzie wel niet? Het gaat om werkelijk niets! Daarnaast krijg je het commentaar over Sinterklaas. Ik ben dan wel jonger dan mijn partner en we zijn nu anderhalf jaar bij elkaar. Maar dat neemt niet weg dat ik niet van de kleine houd en dat ik niet alles voor hem doe. Nu heeft mijn schoonmoeder de kleine ingefluisterd dat hij tegen zijn vader moet zeggen dat de kleine naar de Sinterklaasintocht wilt mijn zijn vader, moeder en opa en oma. En mij mooi vergeten. Wel het mooie moment gehad dat de kleine tegen zijn vader zei: "Dit moest ik van oma zeggen, ik wil met jou, mama, opa en oma en je vriendin gaan!" Daar had ze niets op terug!!! Thank god!

10:25 - 10/11/2011 - comments {0} - post comment


Vernedering door schoonmoeders

Posted in Familiezaken
Ik moet er elke keer op terug komen, maar het is niet anders. Schoonmoeders, wat heb je eraan. Het enige wat de mijne goed heeft gedaan is mijn vriend op de wereld zetten. Tot dusver heeft zij mij, buiten het geven van mijn vriend, mij alleen het leven zuur gemaakt. Verwijten schieten om mijn oren, en dan niet direct, nee dat durft ze niet. Nee, ze zit te klagen bij mijn vriend! Olé! Ik ben inderdaad 16 jaar jonger dan mijn vriend, maar oké! Daar is iedereen behalve zij overeen. Tot ze schrok, oké. Dat ze het er niet helemaal mee eens is, ook begrepen. Dat ze het belang van haar kleinzoon voor elk ander belang zet, totaal mee eens. Dat ze mij niet mag, dat respecteer ik. En dat ze niet de slimste is, houd ik ook rekening mee. Maar om mij elke keer te vernederen wanneer zij bij mij in de buurt is met haar botte ongemanierde opmerkingen, dat pik ik niet. Dat ze haar kleinzoon manipuleert om mij te haten, accepteer ik niet. Dat zij mij elke keer de grond in boort, het leven zuur maakt, mijn hart een verzakking laat krijgen en mij keer op keer weer op de knieën heeft zitten, dat nooit meer. Ik heb nu welgeteld een aantal maanden mijn uiterste best zitten doen om aan haar wensen te voldoen. Haar het naar haar zin maken in alle gevallen. Te voldoen aan haar standaarden lukt me prima, en het hebben van geen commentaar is mij nu ook gelukt. Commentaar: Je vriendin is te jong, ze is zelf nog een kind; Je vriendin hoeft zich niet te bemoeien met je kind; ze is zelf nog een kind; Je vriendin deugt niet. Je vriendin is dom. Je vriendin verandert je. Je vriendin doet nooit iets in het huishouden. Je vriendin is lui. Je vriendin werkt niet. Je vriendin weet niets. Je vriendin kan niets goed. Je vriendin kan niet met de kleine omgaan. Je vriendin mag ik niet. Je vriendin doet nooit iets goed. Je vriendin kan nog niets een voor zichzelf zorgen. Je vriendin is niet goed opgevoed. Je vriendin dringt jou vanalles op. Je vriendin hoeft zich nergens mee te bemoeien want ze hoort niet bij de familie. Tegen argumenten: Ik ben inderdaad jong, maar ben ouder dan mijn leeftijd aangeeft. Ik ben geen kind meer, ik studeer en werk hard voor mijn leven. Ik ben nog nooit in aanraking met politie geweest en dat houd ik zo. Ik doe een HBO rechten opleiding. Ik verander inderdaad mijn vriend, want hij is nu gelukkiger. Ik doe de afwas en de strijk inclusief de was. Dus ik doe wel wat. Maar inderdaad ik ben ook vaker alleen met mijn studie bezig. Ik werk bij 2 banen en studeer, lui, niet bepaald. Ik werk zoals ik zeg, dus werken doe ik wel. Zoals ik net zei: ik werk, studeer en heb mijn broertje zowat opgevoed, dus weten weet ik wel. Tot nu toe, alles gehaald en pas 2 herkansingen gehad op de opleiding. Voor de rest op 1 baan na zelf ontslag genomen, dus commentaar, genoeg gezegd. De kleine is gek op me en is het liefst bij zijn vader en mij, zegt toch al genoeg. Dat zij mij niet mag, dat is haar probleem, ik heb geprobeerd, maar het wil me niet lukken dat ze me mag. Inderdaad, in haar ogen zal ik nooit iets goed doen, zij weet toch alles beter. Ik verzorg mijzelf al vanaf mijn 15e zelf. Ik niet opgevoed, kijk naar de eigen familie. Ik weet dat ik nooit in aanraking ben geweest met de politie, dat ik al een zwaar gevoel in mijn maag krijg als ik denk iets verkeert te doen en god ik heb me toch ook ingezet om mijn schoonmoeder me te laten mogen, telt dat niet? Ik dring mijn vriend nooit wat op, want we beslissen alles samen. Zo geef je me wel het gevoel dat ik niet bij de familie hoor, zou ik me dan er ook naar gaan gedragen, of blijf ik mijn best doen? Ja, schoonmoeder, wat moet je ermee? Terzijde: ik heb een fantastische schoonvader!! Die bestaan er ook.

10:24 - 10/11/2011 - comments {0} - post comment


Opleidingsstress

Posted in Schoolzaken
Iedereen kent dit gevoel wel: zenuwen voor presentaties of voor aanstaande tentamens. Je weet dat deze zogenaamde stress binnen no time over is, zodra je aan het tentamen of aan de presentatie begint, maar vooraf voel je jezelf niet helemaal lekker. Slapeloze nachten, eetlust die verdwijnt, nachtmerries over te laat komen, het gebeurd op dagelijkse basis. Het lijkt wel een stukje voorbereiding om te kunnen presteren. Maar als het je leven beheerst en regeert is het geen gezonde stress meer, dan is het geen stukje voorbereiding meer, maar een stuk last die je meeneemt. Het is wel over nadat de tentamens verstreken zijn of wanneer je de presentatie hebt gedaan, maar de duurloop erna toe, beheerst je hele doen en laten. Niemand weet hoe hij of zij met je moet omgaan. Het is een standaard gezegde: wanneer ze stress heeft moet je hem of haar uit de weg gaan. Maar je weet ook niet zelf hoe je er mee om moet gaan. Eerlijk gezegd wil je gewoon normaal kunnen functioneren als je deze stress ervaart, gewoon eens je schouders ophalen en zeggen: het komt wel goed, niet stressen. Hoe vaak je dit in je hoofd herhaalt, het blijft voortduren. Het heeft je in de macht, kan je zo laten liggen en laat je zelfs alle emoties loslaten. Waarom, daar heb jijzelf de macht over. Opleidingsstress kan ook worden opgevat als werkdrukstress of prestatiedrang. Het blijft aanwezig, je omgeving begrijpt niet waar je je zo druk over maakt, want je presteert toch altijd goed. Falen kun je toch niet. Dat maakt het zwaarder. Al iedereen gewoonweg ervan uitgaat dat je toch goed zult presteren, dan zal het je een druk op de schouders geven, waardoor je alleen maar beter wilt presteren. Op welk gebied dan ook. Dan wil je blijven studeren, gewoon om ze gelijk te geven of ze tevreden of trots te laten zijn.

10:12 - 10/11/2011 - comments {0} - post comment


Het begin

Posted in Unspecified
Deze blog schrijf ik omdat sommige dingen gewoon niet kwijt kan. Het zijn gedachten, opwellingen en dingen die je niet zo maar hard op kunt zeggen. Ik durf bijna te wedden, al is het heel erg verkeert om te wedden en ik daar zwaar tegen ben, dat deze blog praktisch niet gelezen wordt (behalve door mijzelf) en dat niemand geďnteresseerd is in deze verhalen omdat ze iedereen overkomen. Schoonmoeders die niet in goede aard vallen, opleiding die een beetje te zwaar wordt van tijd tot tijd (examentijd bijvoorbeeld) of werk. Of de combinatie van dit alles. Dit kan behoorlijk in de hersenweefsel schelen, zodra het op papier staat. Daarom ben ik deze blog gaan schrijven. Of in ieder geval eraan een begin gemaakt. Misschien interesseert het iemand, misschien ook niet. Maar deze blog gaat over allerdaagse dingen die iedereen wel eens overkomt. Mocht je het willen lezen, heel veel plezier. Er komen veel herkenningspunten.

18:36 - 7/11/2011 - comments {0} - post comment


Description

Home
User Profile
Archives
Friends
Recent Entries
- Schoonouders
- Vernedering door schoonmoeders
- Opleidingsstress
- Het begin
Hosting door HQ ICT Systeembeheer