Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

WebLogica

Action Man

{ 11:23, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Action Man heeft geen piemel. Dus is het volgens zoon Michael een meisje.
Dus is Action Man niet stoer.
Als je stoer bent heb je een piemel.  Die hangt er niet.
Michael heeft Action Man goed onderzocht, al zijn kleren uitgedaan, zelfs in zijn oren gekeken, maar nog steeds geen piemel gevonden.
Leg hem dat maar een suit. Een pop heeft geen piemel Mike.
Anders worden er mischien vieze spelletjes meegespeeld.
Dan wil mama opeens ook een Action Man.  Of dan wil je er een Barbie bij om allerlei standjes uit te proberen.
Okay, er zijn genoeg volwassen mannen en vrouwen die een uit de kluiten gewassen Barbiepop of Action Man onder hun bed hebben liggen, die wel voorzien zijn van een geslachtsdeel. Hoe oneerlijk is het verdeeld in de wereld.

Nou maar hopen dat Action Man niet Mike's grote voorbeeld wordt.
Anders verstop ik de figuurzaag voor de zekerheid.

Oog Voor De Natuur

{ 11:22, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Om naar het dorp te kunnen fietsen rij ik dwars door de natuur. Ik heb echt oog voor de natuur. Minder is dat ik vaak wat natuur in het oog krijg in de vorm van een vliegje.
Zo'n vliegje die op je af komt zweven heeft wel iets van een
zelfmoordcommando op weg naar een wolkenkrabber. Hij kan tegen al mijn gezichtsdelen crashen, maar hij kiest voor het meest kwetsbare plekje; het oog. Daarmee richt een vlieg de meeste schade aan die hij zich maar had kunnen indenken. Er zijn hele kettingkastbotsingen ontstaan door deze laffe aanvallen op het menselijk gezichtsvermogen.

Ook de geopende mond is een gewild doel. Gapen of groeten doe ik op de fiets slechts met de hand voor mijn mond, om niet het risico te lopen slachtoffer te worden van terreuraanslagen van niets meer te verliezen hebbend insektentuig die zich in het gapende gat stortten in de hoop op een beter leven in het Hiernamaals voor Insekten.
Een zich te pletter vliegend insekt in één oog is al erg genoeg. Nog afgezien van de hevige neigingen tot wrijven in het aangedane gezichtsorgaan, waardoor de bewuste kijkdop hevig rood en tranend aanloopt en NOG meer gaat jeuken, mag je ook nog gaan uitleggen dat je ECHT niet jankend op de fiets zat en ook niet naar iedereen zat te knipogen, behalve aantrekkelijk overstekend wild.

Twee vliegen in beide ogen is de ultieme nachtmerrie. Het is me één keer overkomen, tegelijkertijd.
Omdat ik plotseling al rijwielend geen steek meer zag door de samenwerkende, beter gezegd samen gewerkt hebbende tweevleugelige zelfmoordbrigade bevond ik mij in een gevaarlijke situatie. Mijn remmen werkten traag, het duurde zeker nog enkele slopende seconden voor ik stil stond. En in enkele seconden kan er veel gebeuren. Je kan zo een winkelpand binnenrijden of tegen een boom aan knallen waardoor je opeens in het bezit bent van een opvouwbare fiets. Ik kwam er genadig vanaf. Mijn fiets ook, maar ik spring niet meer op dit rijtuig zonder het dragen van beschermende zonneglazen.
Eens kon ik mijn zonnebril niet vinden en hield ik al fietsend een stuk ruit voor mijn gezichtsveld. Werkte wel flauwe grappen in de hand in de trant van 'Pfff wat warm, zet het raam es een stukje open', maar het bewijst zijn nut. Dit was best een gevaarlijke onderneming, daar ik handsfree fietste omdat ik in mijn andere hand een emmer met sop moest vasthouden, voor het geval de ruit te beslagen werd door verpletterd vliegvolk en ik daardoor alsnog geen hand voor ogen zou kunnen zien. Een erg praktische oplossing voor een ieder die zijn bril niet kan vinden en toch ongeschonden door de natuur wil fietsen.
Sommige mensen kijken me dan wel aan alsof ze de dorpsgek zien, maar ach.
Deze gek doet geen vlieg kwaad hoor.

Verstopt

{ 11:22, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Een ex van mij had de gewoonte om snoep te verstoppen omdat ze bang was dat ik mee ging snoepen. Had al snel het idee dat het niks zou worden. Ik wou meesnoepen.
Dozen bonbons verstopt tussen de kleren. En die groeien daar echt niet.

Vond op een gegeven moment twee treinkaartjes in haar jaszak. Wat ik in haar jaszak te zoeken had? Euh...bonbons?!
Uit de kaartjes bleek Amsterdam en terug. Oeps. Ze zou naar een vriendin in Zeist gegaan zijn.    Honey! You've got some explaining to do!
Na lang aandringen vertelde ze naar haar ex gegaan te zijn. Beleefdheidsvisite. Dat was alles. Loos alarm.
Ik keek voor de zekerheid even tussen de kleren of er geen ex lag.

Ook Son kan 'verrassend' voor de dag komen.
Ze wil graag afvallen.Afspraak is één zak chips per week. But.
Zakken chips in de meterkast. En dat heeft echt geen invloed op de meterstand. Wel op de burgerlijke stand. NEE HOOR SON! Love you very muts en we blijven getrouwd!
Maar ze vreest  terecht mijn donderpreken als ze openlijk chips en snoep koopt. Gij zult geen Bolognese chips tot U nemen, probeer es een verrukkelijke wortelsalade. Vele konijnen gingen U voor.  En konijnen zijn tot wonderlijke dingen in staat, wist je dat?! En ook dat je daar  gigantisch van afvalt?
En dan te bedenken dat er mensen zijn met het omgekeerde probleem. Die willen maar niet dikker worden terwijl ze bij het minste zuchtje wind zowat al de lucht ingetild worden.
En stiekem wortelsalades verstoppen in de meterkast.

De Loempia

{ 11:21, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Soms ga ik naar de afhaalChinees. Meestal een FoeYong Hai, een Babi Pangang  of een Kip Karate.
Kip Karate?! Okay,ik geef toe, dat heb ik zelf verzonnen. Maar wat er vooral in gaat zijn die typisch Chinese loempia's vol tauge, ei,ham en kip. Helaas heeft iedere Chinees weer zijn eigen smaak. De ene Foe Yong Hai is de andere niet. Zo haalde ik jarenlang mijn favoriete loempia,ik neem er dan gelijk twee, bij een bepaalde Chinees.
Tot ie er een overdosis zout in begon te gooien. De eerste keer dat ik een hap nam in een dergelijk dubbelzout apparaat dacht ik nog aan een culinaire blunder. Goed,een vergissing is Chinezelijk. De tweede loempia had echter hetzelfde zoutgehalte als zijn illustere voorganger.
De volgende keer dat ik mij naar de bewuste Chinees begaf, repte ik kort over de overmatig gezouten Chinese traktaties, en vroeg ik beleefd of er misschien wat minder vaatjes zout in toekomstige exemplaren kon worden toegevoegd. Ik had geen zin om in een zoutzak te veranderen.
Ja okay, solly hool ja ja.
 
Thuisgekomen probeerde ik dit antwoord te analyseren. De inmiddels ontvangen gevulde Chinese pannenkoeken waren namelijk weer van hetzelfde laken een pak. Waren ze soms in zout water gevangen?
Begreep hij mij misschien verkeerd? Moest er juist méér zout op? Dacht ie misschien dat ik juist wél in een zoutzak wilde veranderen?

Een Foe Yong Hai en twee loempia's.
Goed meneel.
Dat zijn de enige goede gesprekken die ik heb gehad met uit China afkomstige personen.
Omdat ik geen zin had in een volgende confrontatie met de bewuste Aziaat, voor je het weet  gooit ie immers nog een emmer zout leeg over je vreten, meende ik mijn loempia's maar elders te moeten bemachtigen.
Nu heb ik een ander leuk en lekker Chineesje gevonden.
De loempia's zijn wat flauw.   Ze beloven beterschap.
Maar dat neem ik met een korreltje zout.

De Collecte

{ 11:21, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Liep vroeger wel es mee met een collecte van het Leger des Heils.
Frenz doet de kakwijken. Dus schone sokken aantrekken en handen wassen.   Sta voor de spiegel te oefenen en kan me goed voorstellen dat een zinnig mens de deur voor mijn neus dicht zou slaan. Vriendelijk kijken Frenz .
Daarvoor moet ik mijn wenkbrauwen iets optillen want ik heb van nature een humeurige kop. Niet te hebberig lijken. Het kwijl loopt uit mijn mond bij het vooruitzicht van een donatie. En vraag het netjes. Niet van: Mag ik even vangen? Neem eventuele scenario's door. Als ze zeggen dat ze hun portemonnee niet kunnen vinden, wat dan?
1e mogelijkheid.  Goh wat jammer,heb ik even pech! Nog een lullige dag verder mevrouw!
2. Moet ik even helpen zoeken mevrouw? Ennuh...wie hem vindt mag hem hebben?
3. O,ik wacht wel even hoor. Alle tijd. Doet u maar rustig aan. Ik lus intussen wel een bakkie,suiker en melk graag.
4. Sjongejonge,erg origineel bent u niet hoor. U bent al de vijfde uit deze straat met die rotsmoes. Kom op met de poen of anders...?!

Okay,ben er klaar voor. Wenkbrauwen omhoog, grijns op je smoel, collectebus in je klauwen en belletje rinkelen maar.

Enkelen doen de deur op een kier open en bekijken me van top tot teen.
Schone sokken. Vriendelijk bedoelde grijns. U ziet het goed. Weliswaar zwart haar, maar als je maar goed zoekt dan vindt je heus wel es een bruintje die het goed bedoelt. Hier staat er één voor u. God zegene u mevrouw. SLAM! Deur dicht.
De duivel hale je trut.
Maar ja,geef ze es ongelijk.  Lijk in de verste verte niet op een Heilsoldaat. Die dragen een bril,grijze slapen en een trompet.

Na de collecte een kop soep voor de moeite. De majoor vraagt of ik diensten bij wil wonen. Beleefdheid voorop. Ik zeg ja maar bedoel nee. Kan geen trompet spelen.
Hou me voor nieuwe collectes aanbevolen. Voor mensen die het goed kunnen gebruiken.
Het Frenzfonds of zo.

De Kever

{ 11:21, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Ging als jochie van vijftien weleens met de buren naar hun vakantiehuisje, die op een terp stond in een weiland. Vlak bij een oude bunker.
Buurjongen mag in een aftandse VW rijden. Dat doet hij met verve. Hij draait mooie soepele rondjes over het weiland. Stoer hoor.
Nou ik. Mag ik ook even?!    Heb je wel eens eerder gereden dan?! Straks rij je jezelf en dat ding in de prak!  Wat?! Ik heb al vijftien schadevrije jaren opgebouwd! ! Echt, er gebeurt heus niets. Okay Frenz, hier is de rem en dit is het gas. En dit ding noemen ze een stuur. Doe je voorzichtig?
Tuurlijk. Wat kan er nou in een weiland gebeuren. Je kan hooguit een op een terp staand huisje aan gort rijden.
Frenz in de bocht. Of uit de bocht.
Ben zo gefascineerd door dit mechanische wonder dat ik alleen maar op het gas druk en vergeet te sturen. En recht op een oude bunker afrij.
Remmen en sturen! probeert de naast mij zittende buurjongen nog.
Wat? Hè? Hoe bedoel u?
Ik raak de kluts kwijt. Weet niet wat ik moet. De buurjongen wel.
Hij springt uit de nu op flinke snelheid rijdende Kever. Denk even hetzelfde te doen. De bunker komt griezelig dichtbij.
Krijg plotseling een brainwave.
De waardevolle ingeving het gas los te laten en het stuur om te draaien. Je moet er maar opkomen. Na een soepel ererondje sta ik stil.
Heb ik jullie even beet gehad? roep ik flink.
Trillend van de zenuwen verlaat ik de auto. Even mijn onderbroek verschonen jongens.

Nicotine

{ 11:20, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Jaren gerookt als een paling.   Inmiddels al zo'n jaar of tien ervan af. Maar het ontwennen ging niet van een leien dakje.

Begon mijn afkickpogingen ooit met acupunctuur. Dat maakte een naar nicotine snakkende gatenkaas van me. Toen aan de mandarijntjes gegaan. Iedere keer als ik lust tot sigaret kreeg at ik een mandarijntje. En omdat ik voortdurend trek in een peuk had bestond ik op een gegeven moment uit meer mandarijnensap dan water. Teveel van alles is schadelijk dus iedere keer als ik nu trek in een mandarijn kreeg stak ik maar weer een sigaret op. Vicieuze cirkel heet dat.
Toen was het tijd voor nicotine-kauwgom, maar omdat ik daarvan de ganse dag liep te hikken als een nicotine-verslaafde die aan de hik was probeerde ik het met Chinese thee.
Chinese thee schijnt de lust tot nicotine weg te nemen,maar in plaats van kotsneigingen bij de aanblik van nicotine kreeg ik ze bij de aanblik van Chinese thee.
Het lukte me uiteindelijk door op de laatste rookdag me zo ziek te paffen dat ik de eerste weken nog teerde op de geinhaleerde nicotine. Na enkele weken is het geen lichamelijke maar vooral geestelijke afhankelijkheid geworden en moet je jezelf maar voorhouden dat er niets gaat boven een gezonde geest in een gezond lichaam.
Inmiddels jaren later heb ik een relatief gezond lichaam.
Nu nog een gezonde geest.    

Het Autosleuteltje

{ 11:19, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Loop na het leggen van een biljartje in een café met een vriend naar mijn scona (= Opel Ascona;en wat daar nog van over was). Ik pak mijn autosleuteltje, gooi het portier open en ga lekker zitten op de bruine wollen bekleding. Huh? Bruine wollen bekleding?
Was dat niet grijs en versleten?
Even tellen...één biertje en twee cola. Nee daar kan het niet aan liggen.
Een foto van een mij niets zeggend grietje. Heb ik daar wat mee? Kan me niet herinneren. Toch maar es met het licht aan vrijen dan.
Cassettebandje van Koos Alberts. Ook foute boel.  Dat doet deze regelrechte hiphopper en fusion-liefhebber net zoveel als een bord met spruitjes. En die staan bij mij op de zwarte lijst.
Langzaamaan begint het me te dagen dat dit wel eens een andere auto zou kunnen zijn. En inderdaad zie ik twee auto's verder een soortgelijk vehikel. Maar...zelfde kleur, en vooral zelfde sleuteltje?!
Hebben de heren van Opel soms één Universele Sleutel voor alle Asconaatjes gemaakt?!

Dacht even het interieur van beide auto's te verwisselen, omdat het mij onbekende exemplaar vast en zeker motorisch hoger zou scoren dan de mijne, maar zag daar wegens achteraf onbegrijpelijke redenen vanaf. Of misschien ben ik wel gewoon te goed voor deze wereld.
Wat geen excuus is om me naar de andere wereld te helpen!
Maar het gegeven dat de bestuurder van deze wagen dus ook eenvoudig met míjn versleten vierwieler kon wegsjeezen vervulde me met afgrijzen.
De eigenaar van deze bolide zou onaangenaam verrast worden door de onvolkomenheden van de auto's waarin ik gereden heb. Stel je voor dat ie gaat zitten op mijn doorgezakte en versleten stoel om vervolgens door de weggerotte onderkant te zakken, waardoor ie met z'n kont over het asfalt zou schuren!  Daarom smeerde ik mijn achterwerk voordat ik me op de weg begaf voor de zekerheid maar in met verzachtende babyzalf, tegen rode billetjes. Niet dat dat al te veel zou uitmaken; je zou geen kont meer over hebben.
Of dat ie zou merken dat de uitlaat over de grond sleepte, een kwaal die zich bij bijna alle door mij bereden motorvoertuigen voordeed (heeft iemand daar misschien een verklaring voor?! Zou het tóch kunnen zijn doordat ik met negentig km p/u over heuveltjes op de weg placht te vliegen? Verklaart dat misschien ook de deuken in mijn dak en mijn hevige koppijn iedere keer als ik deze hindernissen op de weg passeer?)
Hoe dan ook,ik verliet maar snel het voertuig en begaf me naar het op mijn naam staande tweelingbroertje.
Er gaat niets boven het geluid van slepende uitlaten en schurende billen.

Slimme Zoon

{ 11:19, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Ben trots op mijn zoon Michael. Hij is slim voor zijn leeftijd. Enkele rake uitspraken.
Toen ie twee was zei ie een keer
DADADADA!
Ik zat net een boek over de dictator Idi Amin te lezen EN LAAT IE NOU DADA HEETTEN van achteren!
POEPOEPOE!           Laat ik nou net op het toilet zitten!
LALALALALA!                                                                                                    Ik zat net een kruiswoordpuzzle te doen en kwam maar niet op een ander woord voor bergplaats!
KAKAKAKA!     Zat ik weer op het toilet!
BETTE UNNIE ELMO SESAZAAT!                                                                  Hoe wist ie dat ik net een broodje sesamzaad zat te eten?!
Zit ik naar een televisiequiz te kijken, wordt er gevraagd: juist of onjuist: Bush is zo stom  als het achtereind van een varken?   Zegt ie WAWAWAWAAAAAH!  De slimmerik!                                                                                                          TATA DADATA  LIBABABA IJAJA RAKRAK HOESJ HOESJEI HATSJOE!!
Hoe beseft hij in hemelsnaam dat de Taliban het Hoessein-gezinde verzet in Irak steunt?! Onvoorstelbaar.                                                                       MAMAJOJO MAMA DADA PATEPATE MAJAJAJA!!
Hoe kan dit kleine wonderkind nu begrijpen dat Jomanda eindelijk weer mag praten van Maria na een half jaar?
Nu is ie vier en roept ie steeds PAPA GEK!

Hij loopt wat achter denk ik.

Gebarentaal

{ 11:19, 30/6/2012 } { 4 comments } { Link }
Gebarentaal. Wie is er niet groot mee geworden. Het gebaar of seintje aan je medemens dat je genoeg hebt gezien van de visite en het tijd is om te gaan.
Als ik op mijn hoofd krab dan gaan we.
Als ik aan mijn neus pulk zeg je dat we nog boodschappen moeten doen.
Helaas werkt het in de praktijk lang niet altijd. In de hitte van het geroddel vergeet Son vaak het afgesproken teken.
Na ontelbare door mij uitgevoerde en door Son onbegrepen hints (twintig keer in een half uur krabben aan je neus kan immers ook uitgelegd worden als een symptoom van een mysterieuze ziekte of uitslag,nietwaar?!) zitten we aan bakkie leut numero 6 en zijn er nog geen aanstalten gemaakt om te ontsnappen.
Ik pulk aan mijn neus tot ie er zowat afvalt maar Son geeft geen krimp en blijft gezellig doorlullen. Of roept hard: O ja, je neus!
Hee Son,moesten we niet nog...?!
Hè? O joh tijd zat. Winkels zijn tot acht uur open! Neem nog effe een bak koffie, gezellig joh.
Ne dank je ik heb er al acht op. Het loopt zowat m'n oren uit.

Af en toe heb ik last van roos en krab ik liever niet op mijn hoofd om geen sneeuwstorm op te wekken. Als ik daarnaast ook nog verkouden ben peuter ik liever ook niet aan mijn neus; voor je het weet heb je een knaap van een bul tussen je vingers. En zie die maar eens onopvallend weg te werken.
Meestal voel ik dan een enorme behoefte opkomen om een hand om Son te slaan als teken van liefde. Zo die zit.
Maar soms zit Son wat verder in de kamer. In dat geval bewonder ik de onderkant van de salontafel en check of de tafelpoten goed vast zitten. Zo blijf daar maar hangen ouwe makker.
Of je schiet hem weg met het gevaar dat ie op oma's hoofd landt. Dus om te voorkomen dat oma onder de bullen komt (nieuw kapsel oma?) spreken we wat anders af.
Ik laat een scheet als ik het zat ben. Helpt dat niet dan boer ik twee keer.
Ik poep op de vloer als Son het dan nog niet begrepen heeft.
Dat laatste helpt vaak. De visite is in no-time verdwenen.

'Hè jammer. Begon net gezellig te worden.

Een Goede Vriend

{ 11:18, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Ben droevig gestemd. Een goede vriend van me staat op sterven. Hij proest en kucht al enkele weken, wat te maken schijnt te hebben met een lekkend achterwerk.
Daar weet ik zelf alles van. Dat is geen pretje, geloof me.
Hij heeft ook tijden geen beurt gehad en ja, dat heeft hem ook duidelijk geen goed gedaan.
Meestal knap je van een goede beurt wel op. Daar weet ik ook alles van.
Maar het is zo triest om hem te zien aftakelen.

In feite kan het elk moment gebeurd zijn. De experts geven hem nog hooguit een maand. Er is echt niets meer aan te doen. Hij mankeert teveel; heeft het nodige gebroken en hij lekt vitale levenssappen.

Ik voel me schuldig. Heb echt het idee dat ik de oorzaak van zijn ellende ben.
Had ik maar. Was ik maar.
Zaken die door je hoofd spoken. Verwijten die je jezelf naar je hoofd slingert. Hij was duidelijk beter af zonder mij. Zo voel ik dat.
Eigenlijk heb ik hem gewoon verwaarloosd, zo simpel is het.
Een ander zou zorgzamer zijn geweest en wellicht direct hebben ingegrepen toen zich de eerste complicaties voordeden. Sindsdien is het met hem bergafwaarts gegaan en is ie eigenlijk nooit meer de oude geweest.
Hij probeert het nog wel, maar je ziet gewoon dat het bijna niet meer gaat.

Het ergste is nog wel dat je hem zo ziet verslappen. Als ie in een keer zou gaan dan kun je het afscheidsproces door. Maar met een levend lijk is dat niet gepast. Er zijn zoveel zaken die afgehandeld moeten worden, maar dat kun je eigenlijk pas doen als ie er niet meer is. Dus moet je wachten. Wachten op het onvermijdelijke.
Gelukkig dat er ook nog iets goeds te melden is.
Met een beetje mazzel beur ik toch nog tien euro van de sloop straks.

Jongens, ik vraag uit respect voor mijn oude Opel Corsa alvast een minuut stilte.
Dank u wel.

Niet Helemaal Bij

{ 11:17, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Was er niet helemaal bij vanmorgen.

Stap half slaperig uit bed. Loop naar het balkon en plas naar beneden. Sjok vervolgens naar het toilet en geniet van het uitzicht.    Doe gemalen koffie op een krekker en hagelslag in de koffiefilter (was nog best lekker ook!).

Leg een stuk zeep op brood en was me met pindakaas. Droog me met de kat en knuffel een handdoek. Eet de krant en blader door een halfje volkoren.  Doe de kat een schone onderbroek aan en geef Michael een bord kattebrokjes.  Smeer mijn voeten in met smeerkaas  en eet nog snel een broodje sok. Kus mijn fiets  en stap op Sonja.

Dat laatste houden we erin.

De Vakkenvuller

{ 11:17, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
In een supermarkt hanteren vakkenvullers de door de bedrijfsleider opgelegde gulden regel: hoe verser het produkt, hoe minder de zicht- en bereikbaarheid ervan maken.

Koop ik bijvoorbeeld een beker smakelijke griesmeelpap, dan staat de meest verse aflevering uit de reeks achterin het vak.  Omdat ik net als de meeste klanten de meest recente versie prefereer boven de nog een dag houdbare die vooraan de rij staat, moet ik eerst alle griesmeelbekers verwijderen die tussen mij en het gewenste exemplaar in staan.  Omdat de ruimte vaak ontbreekt om het anders te doen zet ik deze obstakels bij de rijstepap.

Dit verandert niet meer, althans niet door mij.  Ik blijf tenslotte geen vakkenvuller.       Dit proces herhaalt zich bij de andere items op mijn boodschappenlijstje.   Wil ik nog iets uit de zuivelhoek,  bv. yoghurt, dan plaats ik de voorste bijna over datum zijnde pakken van  dit met melkzuurbacterien geent melkgerecht  voor de weggezette griesmeel.          Van de geordendheid in het vakkenvulsysteem van de betreffende winkel is na mijn bezoek dan ook niet veel meer over.

Als je dus gaat winkelen en je ziet mij uit de winkel komen, dan zou ik de rijstepap van je lijstje schrappen, als je althans niet voor een vakkenvuller wil worden aangezien.

Winderigheid

{ 11:16, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Winderigheid. Een onderwerp dat ik naar mijn mening nog niet voldoende uitgemolken heb. Bij deze.
We weten allemaal dat honden een uitstekend reukorgaan hebben. Maar hoe is het gesteld met de mens?
Omdat ik daar benieuwd naar ben doe ik zo af en toe een test om daar achter te komen. Getest wordt o.a.  de reactiesnelheid waarmee geroken wordt,en of er uberhaupt wel een reactie plaatsvindt.

Een dag voor een braderie of markt eet ik altijd het liefst hachee met uien. Dat doe ik om de volgende dag wat winderigheid toe te kunnen voegen aan het zich aldaar bevindende volk,om daarmee een aantal feiten vast te kunnen stellen.

Op het moment van de winderigheid moet ik hoesten. Dit om  mogelijke bijbehorende geluiden te camoufleren,opdat men niet bij voorbaat de dader van de winderigheid kan aanwijzen. Als ik na de hachee een drillerige frambozenpudding naar binnen werk is deze voorzorgsmaatregel vaak overbodig; het volume van de winderigheid blijkt dan reuze mee te vallen. Meer een soort PFFFFFFFT.
Omdat de winderigheid na de ontsnapping uit de bilspleet nog uit de broek moet trekken om goed geroken te worden blijf ik iets langer staan, zodat er optimaal van geprofiteerd kan worden.Na het laten van de winderigheid begeef ik mij naar een schaduwrijk plekje,om vandaaruit onopvallend te kijken wat er op de bewuste plek plaatsvindt.

Opmerkelijk is dat als de winderigheid  zich rond een viskraam begeeft, de lucht lijkt op te gaan in de zich daar heersende geurheid. De oorspronkelijke geur valt niet op,zodat de test bij voorbaat mislukt lijkt. Winderigheid met makreellucht veroorzaakt bv. een wat zure zalm-achtige geur, en ook daar zijn bij een viskraam vast wel wat liefhebbers voor te vinden, waardoor ik de verkoop van deze vissoort weer stimuleer. Dus doe ik een viswijf af en toe een gunst om er een te laten in haar nabijheid.
Het liefst doe ik deze test bij windstilte, omdat de losgelaten vluchtige stinkstof dan langer in de lager gelegen atmosfeer blijft hangen, waardoor er dus ook langer getest kan worden.
Er zijn gezichten die me niet bevallen. Extreem chagrijnig uitziende personen volg ik tot ik de winderigheid voel opkomen. Vervolgens loop ik tijdens en kort na de winderigheid om de betreffende persoon heen, zodat er geen ontsnappingsroutes zijn. Vervolgens geniet ik twee kraampjes verder van het marktpubliek dat hem net zo chagrijnig aankijkt tijdens het passeren. De viezerik.

Tot mijn verbazing zijn er ook mensen die de lucht wel lijken te waarderen. Ik zie ze althans met snuivende neus en een hongerig gelaat mijn winderigheid passeren.
Misschien begin ik ooit zelf wel een kraampje.

De Neus

{ 11:15, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Voorlopig heb ik het even gehad met poep en plaspraatjes als jullie het niet erg vinden. No shit today, ik wil het hebben over de neus. En dan vooral inhoudelijk.

Vroeger toen ik nog alleen woonde kon het me niet zoveel deren als er een puinhoop op mijn kamer ontstond. Het voordeel van slordig zijn is dat je voortdurend interessante ontdekkingen doet.
Dirk, een goede vriend en buurman,maakte net als mij een klerezooi van zijn kamer. We konden elkaar zonder verontschuldigingen tussen het grof vuil opzoeken. Het kon me niet bommen als er een slijmerig groen voorwerp afkomstig uit mijn reukorgaan in de hoek van Dirk's kamer belandde, zolang hij de bellen die uit zijn neus hingen onder mijn tafel smeerde.

Tegenwoordig ben ik getrouwd. En dan dien je de neusresten in de (groene?) bak te deponeren en je scheten in te houden. Althans tijdens de imponeerfase.
Gedurende die periode doe je je beschaafd voor. Alsof je manieren geleerd hebt. Als je haar eenmaal gewonnen hebt wordt het keurig met je hand voor je mond hoesten weer een roggel tegen de muur. Zakdoek voor je neus wordt sliert tegen plafond. Scheet inhouden wordt juist hopen dat ie flink knettert en meurt.
Behalve bij ons , want wij BLIJVEN beschaafd. Zo zijn wij opgevoed.
Shit. Ik moet poepen.
Later een uitgebreid verslag van deze gebeurtenis. Als je geluk hebt.

Flatsj

{ 11:15, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Het is ook mogelijk dat de sluitspier, die ons behoedt voor het willekeurig droppen van uitwerpselen niet geheel naar behoren functioneert.
Ik kan uit eigen ervaring putten als het gaat om een goed voorbeeld.

Mot me een partij zeiken dat wil je niet weten. Helaas kan ik van de eigenaar van de winkel waarin ik mij op dat moment bevindt geen gebruik maken van het daarvoor bestemde hokje onder het motto: Ja, dan gaat iedereen bij ons plassen straks!
Tja...van heinde en verre komen ze naar deze winkel omdat er hier geurineerd mag worden, daar zit wat in.
Maar goed,ik moet het goedje toch kwijt en omdat de winkelier mij verder wel een aardige vent lijkt, besluit ik niet in het pashokje te piesen.
Ik loop naar buiten en laat mijn hondje uit in een struik. Omdat wildplas verboden is, tenzij je een hond bent, dan mag je immers de hele straat onderpoepen cq plassen, kijk ik om mij heen of er niet toevallig een wetsdienaar langs loopt. Immers, de wet van Murphy leert dat de waarschijnlijkheid dat iemand op je let recht evenredig is met de stomheid van datgene waar je mee bezig bent. Ik zet wat extra druk om de gelige vloeistof wat sneller uit mijn jongeheer te persen en FLATSJ!

Flatsj? Ja Flatsj. Een gigantische vlaai in de achterzijde van mijn onderbroek. Niet voor lang, want de smurrie glijdt langs mijn been naar beneden. Ik blijk aan de racekak, en het beetje perskracht dat ik op mijn sluitspier zette was voldoende om pardoes een waterige massa uit mijn zitvlak te produceren.
Omdat ook hier Murphy's wil wet was (ik was op de fiets, vele kilometers van huis, geen ondergoed verkopende zaak in de buurt en ik had ook even geen reserve-ondergoed in mijn fietstassen liggen) stapte ik snel op mijn fiets om huiswaarts te keren.
Ga maar es op een zadel zitten als je in je broek gepoept hebt. Geen pretje. Ik stonk ook nog es een uur in de wind. Tegen de wind om precies te zijn. Met de luchtstroom blazend in mijn gezicht liet ik iedere fietser in de haast en mijn heimwee naar huis achter me. Het moet voor hen een ramp geweest zijn, tenzij ze verkouden waren.
Toen ik thuis kwam zat mijn onderlichaam onder de uitwerpselen, maar ik zal je de vieze details besparen.     Je moet nog eten.         Ik heb wel weer een les geleerd.

Okay, ik heb tegenwoordig een kurk in me reet, so what?!

Closetblad

{ 11:15, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Stel. Je poept.   Kan gebeuren.   Tot zover gaat ie goed.        Nu moet er afgeveegd worden.          Hier beginnen de taboes eigenlijk.

Tijdens het afvegen van het achterwerk moet er regelmatig gecontroleerd worden of er nog meer toiletpapier nodig is om deze taak te voltooien. Dit doet men normaliter door naar de hoeveelheid darminhoud op het bewuste papiertje te kijken.                Men krijgt aan de hand van het observeren van de steeds geringere laag bruinsel een redelijk goede inschatting over de nog te gebruiken hoeveelheid closetblaadjes. Er kunnen zich op zo'n moment verschillende vervelende scenario's voordoen.

a. Het papier is op. Zeer onaangenaam als men nog niet aan de geringste uitwerpsellaag was toegekomen, want:  wat nu?     In een gelukkige situatie ligt er nog wel eens een handig van pas komend puzzel/roddelblaadje in de buurt, maar het is niet ondenkbaar dat er helemaal niets voor handen ligt. En om nu dat mooie schilderijtje...?        Zorg dus voor de zekerheid voor voldoende dag-of weekbladen binnen handbereik (het AD veegt goed schoon!).

b. Het papier bereikt niet zijn bestemming.  Men heeft weliswaar een stukje toiletpapier in de hand, maar dusdanig opgevouwen dat bij het schoonmaakproces de vinger tussen de twee delen van het zitvlak komt, in plaats van het bedoelde item, het papiertje.  In dat geval kan men in het bezit komen van een eigenaardige,meestal hazelnootbruine vinger (soms groen; als je van boerenkool houdt).

In enkele gevallen is er op de betreffende vinger niets te zien. De twijfel wordt in dat geval meestal weggenomen door het genoemde orgaan even voor de neusholtes te brengen, waardoor men meer zekerheid krijgt over de kwestie welles nietes.

Wie wel eens mais gegeten heeft, zal ongetwijfeld tot de eigenaardige ontdekking zijn gekomen dat er tijdens de stofwisseling niets verandert aan deze Turkse tarwekorrel, en dus weer in zijn of haar geheel het lichaam verlaat. In feite heeft het dus geen enkele zin om dit voedsel te consumeren. U kunt het net zo goed gelijk in de pot leggen.

Zo. Die taboes zijn ook weer uit de weg geruimd.

De Kerstboom

{ 11:14, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Lees ik in De plaag van de ijswind van Ronald Naar dat ze tijdens hun skitocht dwars door Antarctica in December een kerstboom hebben opgezet. Poeh...op ski's met  zwaar beladen sleeen vol met voedsel voor 100 dagen,brandstof,tent, moet er ook nog een kerstboom mee.  Je sleept je de klere!

Blijkt dan wel een boompje in zakformaat,maar toch.... Als ik tijdens een dergelijke expeditie perse Sinterklaas wil vieren,neem ik wel een compleet tuinhuis met open haard-bouwpakket  mee. Zwarte Piet moet immers door de schoorsteen.

Paasdienst

{ 11:14, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Vanmorgen met Son en Mike naar de Paasdienst.   Dominee hield een voorbeeldige preek. Het ging over monsters die de wereld over wilden nemen. Mijn droom dan tijdens die preek.

Collecte vind ik altijd heerlijk. Het levert me altijd zeker zo'n vijf euro op, zo'n graai in het zakje. NEE HOOR, KERKBESTUUR! GEINTJE! TIEN EURO ERIN  HOOR!

De commercie is tegenwoordig ook al in de kerk geslopen zeg. Zegt de dominee: Gij zult uw bloedworst kopen bij slagerij van Kampen op de Hessenweg!          Na de dienst een kop koffie en een praatje. Hoe vond je de preek? Euh...ja geweldig! Vooral dat gedeelte over God en zo! Dat sprak me wel aan!

Tijdens de dienst weer uit volle borst meegeplaybackt gezien mijn geringe of in het geheel niet aanwezige zangkwaliteiten. Ik zat naast de opname-apparatuur. Extra reden om mijn klep te houden. Anders zitten al die oudjes die thuis de dienst beluisteren zich af te vragen of hun cassetterecorder soms onregelmatig loopt. Nee hoor, dat is Frenz die zit te zingen.

Lied 32 in C-mineur. Okay. Even mijn keel schrapen.

Schokkend!

{ 11:14, 30/6/2012 } { 0 comments } { Link }
Het volgende verhaal bevat schokkende teksten en is niet geschikt voor kinderen onder de 12 jaar of mensen met een zwakke maag.

Vieze luier! Ontlasting! Gemeenschap! Trek in gemeenschap! Geslachtsdeel! Twee geslachtsdelen! Achterwerk! Winderigheid! Billekoek! Spruitjes! Evert ten Napel!Poep aan je vinger! Vaginale afscheiding!  Neuspeuterij! Bassie en Adriaan!Kontkrabberij!

U was gewaarschuwd.

{ Last Page } { Page 1 of 3 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Links


Categories


Recent Entries

Action Man
Oog Voor De Natuur
Verstopt
De Loempia
De Collecte

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer