Zondag 17 december was het zover. Na enkele vergaderingen waarin wij in theorie al een zeer kundige groep waren gebleken mochten wij nu eindelijk de straat op om ons aan de buitenwereld te presenteren.
De voorbereidingen begonnen enkele dagen daarvoor al. Bob en Maurice waanden zich een pakezel wanneer zij door de straten van Hengelo en Borne struinden om daar zo veel mogelijk prijzen te vergaren. De onomstreden hulp van de middenstand gaf ons veel moed voor de aanstaande verloting. De mens bleek het hart nog op de juiste plek te hebben en het vlammetje werd door de zalvende woorden van onzer minister- president “laten we blij zijn met elkaar, het gaat goed met Nederland, de economie bloeit weer op” in veler lichaam en geest weer aangewakkerd. De ideale situatie om de kerstverloting tot een goed einde te brengen dus.
Ondertussen had Peer zijn beste pak maar weer eens uit de kast getrokken om voor een vergunning te zorgen. De overdaad aan goede intenties die zijn gezicht oprecht uitstraalde zorgde ervoor dat de gemeente ons toestond om rond het brinkplein een verloting te houden. Op hetzelfde moment werd aan de Anthoniusstraat de bakfiets en al haar accessoires blinkend schoon gepoetst en zorgde onze Hengeveldse kunstenares Sandrina voor een mooi spandoek.
Alles leek klaar. Het enige wat er nu nog restte te gebeuren was het voorbereiden van de rantsoenering voor onze enthousiaste lotenverkopers die bereid waren hun zondag op en om het koude, winderige Brinkplein te slijten. Als een dappere krijger in de voorste linies van het front wierp Jaap zich op om erwtensoep te maken. Gezien Jaap een erg druk bezet persoon is diende dit in de nachtelijke uurtjes te geschiedden. Maar Jaap zou Jaap niet zijn als hij bloed zweet noch tranen zou sparen om zijn makkers van een heerlijke erwtensoep te voorzien. Dit alles zorgde er zelfs onbewust voor dat de soep een zeer fijn zoutgehalte kende.
Enfin, u moge duidelijk zijn dat de voorbereidingen vlekkeloos zijn verlopen.
Op de dag zelf beenden zich twee jongemannen in alle vroegte naar de bakfiets om vanuit de Anthoniusstraat vol goede moed de reis naar Dick en Jaap aan te vangen. Na de vrij korte rit die, met name in de binnenstad veel opzien baarde, parkeerden zij de fiets. Dit alles ten einde niet met het hele gevaarte het nederige stulpje van beide heren te verwoesten. Zoals het een Elhorst betaamd heette de minder valide Dick ons welkom met een goed bedoelde bak koffie. Dat deze van bedenkelijke smaak was viel niet op door de vele indrukken die de jongemannen te verwerken kregen.
Allereerst dienden zij over een enorme berg prijzen te klimmen, vervolgens langs Dick zien te komen die, door een storing in de fijne motoriek levensgevaarlijke capriolen uithaalde met zijn kruk om bij de trap te komen. Toen dit gelukt was hadden zij de eer om zich te ontfermen over Jaap, deze had gezien zijn gewoel vast een zeer enge droom over uiterst linke rookworsten en erwtenlegers.
Na Jaap uit zijn roes te hebben laten ontwaken, de bakfiets vol met prijzen gepakt te hebben en Dick zijn shirts uit Ghana afhandig te hebben gemaakt kon de reis richting stad worden hervat. Bij de afgesproken plaats kwamen de uiterst frisse koppies aangesneld om deze dag tot een succes te maken.
12.00, midi, de aanvang van onze actie. Vol goede moed en gesteund door de vele medewerking van de plaatselijke middenstand gingen wij van start. Al snel bleek echter dat de animo voor onze lootjes lager was dan wij stiekem wel gehoopt hadden. Deze generatie is echter opgevoed met het “geef nooit op” van Peter Jan Renz en zo gemakkelijk lieten wij ons dus ook niet uit het veld slaan. Gesteund door de koffie van Fien, de oliebollen van de familie Nibourg en het enthousiasme van de hele familie Elhorst konden wij om 17.00 toch terug kijken op een geslaagde dag. Het opgehaalde bedrag, dat met 500 euro toch lichtelijk tegenviel, woog niet op tegen de tevredenheid over de samenwerking en saamhorigheid.
De dag werd afgesloten met wijn en soep (bij gebrek aan brood was dit even het lichaam van Jaap). Een ieder op een voor hem of haar wenselijk tijdstip einde van de dag was ons beschoren en vol genoegdoening bliezen wij de aftocht. Hengelo weet dat wij er zijn en dit was nog slechts het begin!