Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

wendy's world

Jaloezie is iets lelijks...

10:18, 9/8/2010 .. 0 comments .. Link

Zoals de titel al zegt 'jaloezie is iets lelijks'.
Een uitspraak waar ik het altijd mee eens ben geweest.
Ik zelf ben niet jaloers, nooit geweest ook. Ooit wel gedacht
dat te zijn als mijn partner bijvoorbeeld met een vrouwelijke collega praatte
ofzo.
Maar nee, ik was niet jaloers, maar heel erg onzeker.... 'zij is toch veel mooier als ik?'.... 'wat moet
hij nou met mij?' etc.

Maar nu kan ik oprecht zeggen dat ik jaloers ben.
Ik ben jaloers op de stelletjes die hand in hand over straat lopen,
op de mensen die gelukkig getrouwd zijn, mensen die samen lachen,
samen huilen, op straat lopen met een kindje tussen hun in of stralen
achter de kinderwagen.

Kort gezegt, ik ben jaloers op mensen die gelukkig zijn.
En niet omdat ik het ze niet gun, want ik gun iedereen geluk.
Vraag me alleen af waarom ik dat zelf de laatste maanden niet meer mag hebben.

Ben ik te bot? te eerlijk? te dik? te groot? te lief? te....?
Nee, ik ben Wendy, en ik ben ik.
Maar waarom ben ik momenteel dan niet gelukkig?
Sommige mensen zeggen, dat je geluk zelf in de hand hebt.

'life can be so beautifull, it depends what you make of it'

Mooie uitspraak, maar ben ik het niet helemaal mee eens.
Gedeeltelijk.
Soms ben je ook gedeeltelijk afhankelijk van anderen.
Ik heb er niet voor gekozen dat Richard veel te vroeg zou overlijden,
en hij ook niet.
Ik en mijn huidige partner hebben er beide niet voor gekozen dat hij
psychisch in de problemen zit, waar ik hem heel moeilijk mee kan helpen,
maar oh zo graag wil.

Dus heb je geluk zelf in de hand? misschien... een beetje.
maar lang niet alles.

Take care,

Liefs, Wen.





08-08-08

07:24, 8/8/2010 .. 1 comments .. Link

Vandaag precies 2 jaar geleden zou onze trouwdatum zijn geweest.
Een datum die voor ons al heel lang vast stond.
Fantaseer regelmatig hoe het geweest zou zijn....
Toch weer een moeilijke dag vandaag, en probeer elk jaar afleiding te hebben
zodat ik er niet constant aan denk.

Maar goed... het gaat niet makkelijk nu.
Iedereen op vakantie, en dan een partner hebben die er niet voor me is op
dit soort dagen.
Hij vindt het 'moeilijk' mij verdrietig te zien. Dus vlucht hij maar?
Zegt in elk geval al veel over onze relatie, dat er iets niet goed zit.
Weet ik zelf ook dondersgoed. En ik weet ook waar het aan ligt en vooral aan wie.
Maar zal er verder niet over uitwijken want denk dat menig oor zal klapperen als meneer zijn ware aard naar boven komt.
Snap sowieso niet dat mensen zich zo anders voor kunnen doen dan ze in werkelijkheid zijn.
Een verschil van dag en nacht.
Maar goed, dat 'vechten' we samen wel uit, misschien... misschien ook niet.
mijn zorg. Zou over mijn verhaal een MEGA blog kunnen schrijven maar laat ik achterwege.
Liefde maakt blind.... I know.
Tis ook niet dat ik dit schrijf om gal te spugen, ik uit mijn frustraties.
En mensen die het willen lezen, prima, mensen die het niet willen lezen, doen dat niet. ook prima.
Ik ben het in elk geval kwijt :)

Zou er graag een fijne dag van maken vandaag. Er even tussenuit.
Maar zoiets doe je natuurlijk niet alleen.
Onze eigen vakantie naar Gran Canaria hebben we bewust laten schieten, omdat
het gewoon allemaal niet lekker loopt.
Genoeg mensen die alleen op vakantie gaan, maar mij niet gezien!
Ik moet mensen om me heen hebben! Kan absoluut niet tegen alleen zijn!
Ben blij met mn 2 katers thuis. Die voelen me aan en komen regelmatig kroelen.
heerlijk :)

Verder ook ontzettend blij met al mn lieve vriendinnen. Weet zeker dat ik vandaag
een lading smsjes krijg, en kaartjes... die denken daar altijd aan.
Zo lief! Het is fijn om te weten dat mensen van je houden... :)

en Carpe Diem? vandaag even niet....
Morgen weer een dag... en dan nog 1... en nog 1....

liefs, Wen.



guilty

16:01, 4/8/2010 .. 1 comments .. Link

Het is inmiddels 5 uur 's middags en deze dag is eigenlijk zo in een roes aan me voorbij gegaan.
Kon me nergens toe zetten vandaag.
Tot 12 uur in bed gelegen en ben toen verhuisd in mijn pyama naar de bank.
Tv aan op de achtergrond, laptop op schoot.
Een normale vakantiedag? Tja... momenteel voor mij wel.

Ben momenteel alleen thuis, en verder is iedereen om me heen op vakantie.
Dus ga ik malen en piekeren. Wat zich vooral 's nachts uit.
Overdag praat ik met veel mensen, zowel via Twitter als met vriendinnen aan de telefoon. Lachen, huilen, roddels, alles komt aan bod.

Op dit soort momenten mis ik Richard ook meer dan op 'goede' dagen merk ik.
En daar voel ik me soms best schuldig over.
Echt zo van 'nu gaat het even wat minder, dus nu heb ik je nodig'.
Zo voelt het, maar zo is het niet.
Hij leeft voort in mijn hart, maar ik realiseer me momenteel regelmatig bij
dingen die ik doe, waarvan ik weet dat hij daar ook intens van kon genieten, dat
ik hem ontzettend mis.
En ja, het verdriet wordt minder, maar dat verschilt van dag tot dag.

Het zou veel uitmaken als ik nu oprecht gelukkig zou zijn denk ik.
Dan zou ik het verlies ook makkelijker kunnen verwerken en niet regelmatig
een terugval hebben.
Ik leef momenteel van dag tot dag. Speelt ontzettend veel in mijn leven en in mijn hoofd.
Maar ik kan hier niet alles plaatsen ivm privacy. Kan wel, maar wil ik niet.

Raken tranen ooit op? tja... ik denk eerlijk gezegt van niet.
Merk dat ik dingen moet plannen, dat ik iets moet hebben om aan vast te houden,
naar uit te kijken. Dus dat ga ik meer doen!

Dus.... CARPE DIEM!

Kus, Wen.



Just me, myself and I

11:43, 1/8/2010 .. 0 comments .. Link

1 augustus 12.45 uur.

Lig in mn bed. Nogsteeds.
Tv staat aan op de achtergrond en mn laptop heb ik op schoot.
Vanochtend lag Twitter er een paar uur uit en toen merkte ik pas 'shit
voel me echt even alleen nu'!

Echt iedereen om me heen is momenteel op vakantie. Hele familie zit in Duitsland,
(ga ik vd week ook wel even heen met wat vrienden) bijna al mn vriendinnen zitten
in verwegistan, partner is even tot rust aan het komen en ik zit hier.
Thuis... met mn 2 poezen en het oppas konijn van mn ouders.
Onze vakantie hebben we door omstandigheden geannuleerd. vandaar.
Zag er zelfs tegenop om te gaan, en dat dat is natuurlijk niet de bedoeling, naar een
vakantie moet je uit kijken. En dat deed ik niet, dus het is goed zo.

En wat nu? Ik kan in bed blijven liggen en mezelf het zieligste meisje van
de hele wereld voelen.
Maar ik kan ook opstaan, douchen en er wat van maken!


Zo heb ik gister genoten van een prachtige voorstelling in Oberhausen.
Met 2 dames die ik eigenlijk nauwelijks ken!
Dat idee ontstond spontaan, dus zo gezegd zo gedaan, en we hebben onwijs
genoten van de show en van het praten met elkaar.
En liet het mega winkelcentrum aldaar nou net die dag tot 23.00 uur geopend zijn. Yes!
Dus daar ook nog even wat tijd door gebracht en een hapje gegeten.|
Lekker laat thuis gekomen dus kon mooi vrijwel meteen mn bed in :)

Ik merk en voel dat ik de laatste tijd erg negatief en verdrietig ben, maar hey...
als ik er aan denk wat ik wel heb...
De allerliefste ouders van de hele wereld, mega lieve vriendinnen die altijd voor me klaar
staan en een familie waar ik altijd terecht kan.
Ze houden van me! En dat voelt fijn...
Ze zullen er stuk voor stuk altijd voor me zijn in goede en ook zeker in slechte tijden.
maar ik moet moet leren zelf ook wat meer zonnestraaltjes op te vangen die me
worden toe geworpen.

Dussss ik ga douchen, en dan? we'll see!

Pluk de dag! Morgen kan het te laat zijn...

liefs, Wendy





mijn eeuwige verleden, relativeren

08:30, 31/7/2010 .. 1 comments .. Link

Heb de hele nacht wakker gelegen. Piekeren en malen...
om vervolgens toch even in slaap te vallen en uiteindelijk huilend wakker te worden.
Ik ben Wendy, 28 jaar en tja... ik heb een rugzak bij.
En voor mijn gevoel wordt die zak maar zwaarder en zwaarder.
Trouwens nee, niet voor mijn gevoel... het is gewoon zo!

Laat ik beginnen bij mij als kind.
Heb een heerlijke jeugd gehad bij de allerliefste ouders van de hele wereld.
Zij hebben me laten zien wat goed en slecht is in deze wereld en
zijn er altijd voor me geweest, en nog.... Gelukkig maar.
Ben ze in elk geval eeuwig dankbaar.

Op mijn 19e leerde ik Richard kennen. Mijn grote liefde...
Samen konden we de hele wereld aan. We genoten
van elke dag en alle toekomstplannen werden uitgestippeld.
Gelukkig hebben we er een aantal waar kunnen maken zoals
bijvoorbeeld onze onvergetelijke reis naar Curacao.
We leefden ons leven, zoals het hoorde en zoals iedereen
het graag zou willen leven. Vol liefde en intens geluk.
Ik kon toen nog genieten van de kleine dingen, iets
waarvan ik momenteel niet meer weet hoe het in godsnaam moet.

3 juli 2006 was de bewuste dag/nacht. De meest
verschrikkelijke dag van mijn leven.
Ineens, uit het niks, vertrok Richard op zijn allerlaatste reis.
En ik mocht niet met hem mee.
En het meeste pijn doet nog dat ik wist dat dit niet was
wat hij wilde. De uitdrukking op zijn gezicht zei genoeg. Hij was
het hier ook niet mee eens.
Daar ging mijn leven, mijn toekomst, mijn alles, mijn wereld.
Wat moest ik nou? Heb regelmatig op het punt te staan
Richard te volgen.
Maar gelukkig hebben veel lieve mensen me kunnen weerhouden
van deze daad. 1 iemand in het bijzonder, mijn lieve
vriendin Cynthia, die helaas afgelopen oktober ook haar
laatste reis heeft moeten maken.
Ook haar mis ik verschrikkelijk!

Ik leefde mn leven en deed wat ik moest doen.
Ik stond op de automatische piloot en alles ging 'vanzelf'
Na een aantal intake gesprekken bij psychologen en een
zooi anti depressiva medicijnen verder, realiseerde ik dat ik dat
dit voor mij niet de weg was.
Ik moest het zelf doen. Ik moest niet met iemand praten die
Richard niet in het echt gekend had. En met pillen kreeg ik hem
ook niet terug.
Dus heb ik uit mezelf alles stop gezet en heb zelf gevochten....
en ik vecht nog.
Sommige momenten ben ik gelukkig, maar vaak weet ik ook
even niet waar ik het zoeken moet.

Ik denk wel eens terug 'hou zou het nu geweest zijn als'....
Dan waren we getrouwd op onze geplande datum 08-08-08.
Hadden we nu vast en zeker ons eigen huis en misschien zelfs
al een kindje.
Dat was onze droom....

Nu leef ik in een hele andere wereld. Het is in de verste
verte niet te vergelijken.
Afgelopen week keek ik een dvd terug van onze vakantie op
Curacao 2005. En daar kwamen de tranen.
Ik voelde me even hoe ik me daar voelde, en realiseerde me
dat ik ben veranderd. In heel veel opzichten.
Ik ben bang, bang voor wat er komen gaat in dit leven.
Ik merk dat ik sneller op mijn teentjes getrapt ben en ik niet
zo goed meer weet hoe ik gelukkig moet zijn en hoe gelukkig
zijn voelt.
Ik ben Richard eeuwig dankbaar dat hij me dat heeft laten voelen,
en dat ik dus weet wat ik mis.

Ik leef mijn leven en sta nog regelmatig op de automatische piloot.
Mijn eeuwige verleden zal altijd bij me blijven. En op deze manier
klinkt het dramatisch, maar het is en blijft altijd een stukje van mij.

Dat was even genoeg drama voor vandaag.
Tot slot nog een nummer, waar ik ontzettend veel aan heb in
moeilijke tijden. Eerste de lyrics, onderaan de youtube link.

Liefs, Wendy


I've heard it said
That people come into our lives for a reason
Bringing something we must learn
And we are led
To those who help us most to grow
If we let them
And we help them in return
Well, I don't know if I believe that's true
But I know I'm who I am today
Because I knew you...

Like a comet pulled from orbit
As it passes a sun
Like a stream that meets a boulder
Halfway through the wood
Who can say if I've been changed for the better?
But because I knew you
I have been changed for good

It well may be
That we will never meet again
In this lifetime
So let me say before we part
So much of me
Is made of what I learned from you
You'll be with me
Like a handprint on my heart
And now whatever way our stories end
I know you have re-written mine
By being my friend...

Like a ship blown from its mooring
By a wind off the sea
Like a seed dropped by a skybird
In a distant wood
Who can say if I've been changed for the better?
But because I knew you

Because I knew you
I have been changed for good

And just to clear the air
I ask forgiveness
For the things I've done you blame me for

But then, I guess we know
There's blame to share

And none of it seems to matter anymore

Like a comet pulled from orbit
As it passes a sun
Like a stream that meets a boulder
Halfway through the wood

Like a ship blown from its mooring
By a wind off the sea
Like a seed dropped by a bird in the wood

Who can say if I've been
Changed for the better?
I do believe I have been
Changed for the better

Because I knew you...
I have been changed for good...

http://www.youtube.com/watch?v=uzrGFQysfYU



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Jaloezie is iets lelijks...
08-08-08
guilty
Just me, myself and I
mijn eeuwige verleden, relativeren

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer