Onze belevenissen op DUSHI KORSOU

Dag kou en hallo warmte...

19:25, 28/2/2012 .. 0 comments .. Link

28 februari 2012

Bon dia allemaal,

Het is weer eventjes geleden. Maar de meeste van jullie weten wel waarom. Op 2 februari is Mama toch nog 'onverwachts' ingeslapen. Na mijn reis in december dachten we toch dat ze er weer een tijdje tegenaan kon, maar helaas heeft dat toch niet mogen zijn.

We kwamen daardoor wel gelijk in een lastig parket te zitten. Ik wilde immers niet alleen weer naar Nederland vliegen en samen.....dat was best moeilijk. Alle appartmenten én de gastenkamer zaten vol geboekt. Maar alsof het zo moest zijn waren alle gasten al eens eerder geweest en van hun moesten we gaan. 

Er werd een heel schema gemaakt; de een zorgde dat Lucky te eten kreeg, de ander ging op woensdag naar het vliegveld om nieuwe gasten op te halen en weer een ander zorgde voor Birdy en de planten in de potten. We moeten zeggen dat we met een heel warm gevoel weggingen en dat was deze keer niet van de temperatuur. Erg lief en hartverwarmend van onze gasten. Nogmaals Joek & Reinier, Peter & Anita en Rob & Janine heel hartelijk bedankt voor jullie hulp. 

In Nederland was in die tijd ook de Elfstedenkoorst aan de gang. Tjonge jonge wat hadden we (vooral Sjaak) het koud!! Het verschil was de eerste dag ongeveer 50 graden; van +29-30 naar -21-22 graden. Jammer genoeg ging het op woensdag of donderdag dooien anders hadden we op zaterdag toch onverwacht de tocht der tochten nog eens live meegemaakt. Maar we hebben het weer zien sneeuwen, mensen zien schaatsen op natuurijs en moeten krabben hahaha.

Na zoveel mogelijk geregeld te hebben in Mama's appartement, zijn we op maandagmorgen weer terug naar Curaçao gevlogen. Daar was natuurlijk, maar ook gelukkig, alles goed gegaan. Al moest Lucky wel een beetje op dieet. Volgens mij heeft ze van 3 baasjes dagelijks eten en tussendoortjes gekregen. Maar dat is al weer goed gekomen hoor.

Afgelopen weekend was het ook hier weer carnaval. Vorig jaar hadden we alleen de grote optocht op zondag gezien omdat Sjaak op maandag door zijn rug ging. Dit jaar wilden we ook de afsluitende lichtjesparade op dinsdag gaan bekijken. Dat is dezelfde optocht als op zondag alleen nu in de avond. Veel kostuums en wagens zijn dan verlicht met kleine led-lampjes of vanaf een wagen met een grote bouwlamp. Dat is niet altijd even fijn omdat je dan vaak in een enorme felle lamp kijkt. Maar goed, de optocht zou om 7 uur vertrekken hier vlakbij, maar wij wilden hem bij het eindpunt in de stad zien. Daar zou hij rond 9 uur eindigen. Maar het werd later en later, en weer later maar om kwart over 11 kwam er dan toch beweging en kwart over 1 's nachts trok de laatste wagen aan ons voorbij. Heel apart om mee te maken. De tijd dat de mensen wachten zitten ze gewoon op een meegebracht stoeltje, hebben een koelbox bij en kletsen met Jan en alleman. De kleintjes vermaken zich in een speeltuintje op het plein of liggen gewoon tegen de stoeprand te slapen. Tja dat kan hier allemaal, niemand die zich daar aan stoort of daar zelfs maar raar van op kijkt. Dat hoort bij de cultuur zegt men dan.  Ik heb toch maar de foto's van de overdag-optocht gebruikt. Die zijn mooier van kleur en duidelijker. 

Een beetje kort bericht deze keer. Eingelijk gaat alles goed hier. Beetje drukker met poetsen, wassen ed. voor 3 appartementen en de gastenkamer. Maar daar is het ook hoogseizoen voor nu. Straks na mei krijgen we eerst vakantie in Nederland en daarna is het wat rustiger tot augustus ongeveer.

Veel groeten, kus en knuffels voor iedereen die het wil.

Sjaak en Marcel

ps Terwijl bij jullie nu ongeveer weer de lente gaat aanbreken was het hier de afgelopen dagen best koud. Het waait enorm, het is ook vliegertijd. En door die wind koelt het 's avonds gewoon erg af, jaaaaaaaa. Het is gewoon erg fris bij 22-23 graden. Vorig weekend was het zelfs zo koud dat we konden schaatsen op natuurijs hier in de St. Annabaai, héél apart!!!



Gelukkig nieuwjaar of Feliz A˝a Nobo

13:29, 5/1/2012 .. 1 comments .. Link

5 Januari 2012

Allereerst willen wij jullie natuurlijk allemaal een heel gelukkig, gezond, liefdevol en warm 2012 toewensen.

Zoals ondertussen al veel mensen weten ben ik op 21 december onverwachts naar Nederland gevlogen. Het ging niet zo goed met Mama en omdat het 3de appartement, op inrichten en laatste poetswerk na, helemaal klaar was, was er ruimte om even op en neer te vliegen. Ondertussen gaat het weer 'redelijk' goed met Mama al wil ze nu toch zelf naar een instelling waar dag en nacht verzorging is wanneer ze dat nodig denkt te hebben. Heel goed van haar.  Het waren toch aparte Kerstdagen in het ziekenhuis samen met Mama, Nanneke en fotograaf Ton. 

Op de dag van mijn vertrek moest er toch nog van alles gebeuren. Zodat Sjaak de rest daarna eigenlijk alleen kon doen. Ik had tot half 2 nog geschilderd en Sjaak heeft samen met Han en Astrid de zware meubels er nog in gesjouwd en de laatste decoraties op de muur geboord.Daarna heb ik snel gedouched en om half 3 stonden we op Hato om met 3-en naar Amsterdam te vliegen. Zij hebben mij ook een lift gegeven naar Motel Gilze-Rijen waar Wilma mij ophaalde om gelijk door naar het ziekenhuis te rijden. Han en Astrid nogmaals hartelijk dank voor alle hulp op deze laatste dag van jullie vakantie.  We hebben het, ondanks de drukte, weer gezellig gehad met jullie. Lekker samen lasagne eten na een duik-dagje op Porto Marie of heerlijk dineren bij Kura Hulanda

In Tilburg heb ik eigenlijk niet veel meer gedaan dan 2 lange sessies per dag bij Mama op bezoek geweest. Tussendoor een keertje naar Millingen, beetje wassen & strijken en het boodschappenlijstje afwerken met spulletjes die we nog moesten hebben voor het appartement.  Ondertussen heeft Sjaak alles tot in de puntjes verzorgd hier. Het appartement ziet er geweldig uit vinden we zelf. Dit is ook echt een appartement van ons, de andere twee zijn ook prachtig hoor maar zijn toch door anderen ingericht.  Luna is echt van ons, dat zien en voelen wij ook zo.

Op oudjaarsdag brachten Anne en Mark mij in alle vroegte weer terug naar Schiphol waar Jan en Mark, onze opvolgers bij l'Orangerie, net hadden ingechecked. Anne en Mark, nogmaals bedankt hè voor de super-service. Jan en Mark hebben nu vakantie en zitten bij ons in de Villa. We vlogen dus samen terug. Het is natuurlijk keileuk om hun ook onze nieuwe omgeving te laten zien en dat we eindelijk eens tijd hebben om lekker bij te kletsen, in Nederland gaat dat bijna niet vanwege de zaak en hier hebben we alle tijd van de wereld, fijn. We zijn al lekker wezen snorkelen met de Pelican in de Caracasbaai en Justin heeft met dolfijnen gezwommen wat natuurlijk voor een jochie van 10 een hele ervaring is. Natuurlijk een paar keer op het strand gelegen en............ lekker bij Mangos gegeten, ons favoriete restaurant. Jan zei halverwege de week: Jammer dat we de eerste avond daar al gegeten hebben want nu is de rest altijd minder. Wel een mooi compliment voor Anton en Marisol van Mangos.  

Door de onverwachte reis hebben we de Kerstdagen samen gemist en ook de dagen daarna wanneer er hier de gebruikelijke vuurwerkshows zijn. Het kerstdiner halen we gewoon in, op 22 januari komen Marja en Ferry gewoon hier het kerstdiner eten zoals we dat gepland hadden op 1e Kerstdag. De vuurwerkshows moeten maar wachten tot volgend jaar. Verder begint alles hier nu weer een beetje normaal te worden. De drukte rondom de verbouwing is voorbij en langzaam maar zeker is nu ook het hele huis weer schoon. We hadden namelijk de grote schoonmaak steeds maar uitgesteld omdat er toch iedere keer weer iets te breken, te schilderen of te boren was. Gerda had het wel bijgehouden maar als zelfs de kozijnen, WC pot, wastafel en tegels in de woonkamer staan kun je daar wel omheen poetsen maar echt schoon is het natuurlijk niet. Ook de papiamentsles gaat weer beginnen aanstaande woensdag. Gerda heeft al een paar keer aangegeven dat we rijp zijn voor een echte leraar of lerares omdat we nu voldoende basis hebben maar eigenlijk vinden we het alle vier wel gezellig zo. We zien onze oude buurtjes iedere week met koffie en iets lekkers, dat krijgen we waarschijnlijk niet op een echte 'school', hahaha.

Deze week moeten we de kerstbomen nog opruimen. Sjaak wil altijd de eerste zijn en het begint er nu op te lijken dat hij ook de laatste wil zijn met de kerstbomen. Ze zouden nu weer moeten blijven staan zodat Frans en Wilma ze ook nog konden zien (????). Jaja Sjaak. Maar goed is ook wel gezellig. We laten nu dus gewoon alles staan totdat ze er zijn. Verder gaat het goed met Birdy. Ze begint al aardig tam te worden. Loopt al vanzelf uit de kooi 's morgens en op mijn hand. Praten en fluiten doet ze nog niet, alleen 's avonds als het donker is begint ze te brabbelen, een beetje als een baby. Dan schijnt de doek over haar kooi te moeten om te gaan slapen, ze is dan ook gelijk stil. Ook lokt ze 's morgens veel soortgenootjes. Regelmatig zitten er een paar in de boom naast de palapa en zitten ze met elkaar te 'kletsen'. Humphrey, onze tuinman, zegt al dat er binnenkort een mannetje bij haar in de kooi zal komen zitten, we zijn benieuwd. Dat zou wel leuk zijn!! Lucky is niet echt jaloers maar toch vindt ze al die aandacht voor die rare groene vogel een beetje erg overdreven. Je ziet het ze gewoon denken, echt waar. Maar ook dat komt allemaal goed. Lucky begint nu ook echt volwassen te worden, ze is toch nog flink gegroeid en zeker niet alleen in de breedte. Ze kan als een dolle door de tuin rennen maar even goed kan ze ongegeneerd naast ons onder de palapa in de meest vreemde standjes gaan liggen relaxen, heerlijk om te zien dat ze zich zo thuis voelt. Ze is goede maatjes geworden met Humphrey. Vrijdags, als de poort de hele dag openstaat komt, zal ze niet snel meer de straat oplopen. Ik weet niet of het komt omdat Humphrey haar een straatmeisje heeft genoemd maar de lol schijnt er een beetje af te zijn bij haar.

De regentijd is ook ver op z'n retour nu. Er valt af en toe nog wel een (flink)buitje maar zeker geen hele dagen meer zoals in november en begin december. Alles is weer erg hard gegroeid in deze maanden dus daar kan ik nu weer flink aan de gang. Gewoon een paar vrijdagen goed snoeien. Dat heeft Humphrey graag; dat ik snoei en dan ruimt hij alles op.

We gaan ons nu langzaam opmaken voor de carnaval. Over 6 weken is het zover, dan zullen er weer 6 of 7 optochten door de straten trekken hier. Gezellig, we houden jullie op de hoogte. Dit was het weer voor deze keer.

Een kus en een knuffel voor iedereen die hem wil. XXX Sjaak & Marcel



Na een hele lange tijd toch weer een weblog

16:41, 10/12/2011 .. 1 comments .. Link

8 December 2011

Hallo allemaal,

Eindelijk heb ik weer een weblog. Het is wel niet zo'n mooie als de eerdere maar beter iets dan niets. Zoals jullie allemaal wel weten ging de vorige weblog-site over naar een andere server en dat is helemaal fout gegaan. Tienduizenden weblogs zijn verdwenen, waaronder de mijne. En om een lang verhaal kort te maken; ik ben overgestapt naar deze site. Hij heeft jammergenoeg niet alle mogelijkheden als de vorige maar daar komen we wel overheen.

Ik heb via vrienden toch nog een groot gedeelte, helaas niet alles, terug gekregen van de geschreven tekst. Die heb ik helemaal over getypt!! Lang nog niet alle foto's staan online omdat het een beetje veel werk is. Ik moet ze eerst behoorlijk verkleinen, dan importeren in het foto-album en dan pas kan ik ze uploaden in het bericht. Veel werk dus, maar in ieder vrij uurtje zal ik toch proberen de meeste foto's weer beetje bij beetje terug te plaatsen.

Tot zover het verhaal van het weblog waar toch heel veel mensen plezier aan beleven. En daar doe ik het dus allemaal voor.

Zoals in de laatste weblog stond zijn we toch begonnen met de bouw van ons derde appartement. De bouw was ontzettend snel gegaan. Zo snel zelfs dat we even op de rem moesten gaan staan omdat ons potje echt helemaal leeg was. Maar langzaam maar zeker komt het helemaal klaar nu. Op 2 januari hebben we er onze eerste gasten ingeboekt. Vandaag wordt de keuken geplaatst en dat is de laatste grote klus die er nog moet gebeuren. De elektra is klaar, de muren zijn gesaust, de tegels zijn gelegd, de gordijnen zijn binnen, de ventilatoren en de airco hangt, het meubilair staat klaar om erin geplaatst te worden. Er moet alleen nog was geschilderd worden; de plinten zijn er later op geplaatst en die randjes moeten nog eventjes bijgewerkt worden. Ik zal net als in de allerlaatste blog weer wat foto's op chronologische volgorde zetten zodat er een goed beeld ontstaat.

Het laatste stuk van de nok wordt gemetseld.

Omdat de electriciteit niet in het pakket van Fito zat hebben we dat zelf aangelegd, met behulp van uiteraard een goede electricien. Hier moest ik boven op het dak de gaten boren in de balken voor de ventilatoren. Zodat je straks geen pijp over het plafond ziet lopen.

De dakpannen gaan erop. We hebben een gedeelte pannen bij een buurman gekocht. Die heeft een heel nieuw dak op zijn huis gelegd en had de nog bruikbare te koop aangeboden. Precies genoeg voor ons.

Het dak is klaar. Het stucadoorwerk ook, klaar om geschilderd te worden.  Tegen de dakplaten aan zat natuurlijk nog een laagje cement, dat moest er eerst afgeschuurd worden voordat het de 2de laag beits kreeg. Daar hebben we toch maar een mannetje voor ingehuurd. Sjaak vond het te hoog en te gevaarlijk en hij zou niet komen kijken of helpen als ik in de nok hing....

De buitenkant hadden Sjaak en ik al klaar voordat Herman op vakantie kwam.

Die heeft het grootste gedeelte van binnen en de porche geschilderd. Het was toch meer dan we gedacht hadden hoor en fijn dat Herman het wilde doen.

Nu konden de tegels gelegd worden. Tegen ieders advies in hebben we eerst alle muren en de plafond geschilderd en daarna pas de tegels. Dan hoefde je niet zo op te letten met knoeien. Nou, we kunnen het iedereen aanraden. Nu hoeven alleen de plinten en hier en daar een vlek bijgewerkt te worden en hoef je niet alles af te plakken.

De lampen zijn gehangen, binnen en buiten. De rest van de electriciteit werkt ook perfect.

Omdat we de steiger toch nog binnen hadden staan, hebben we ook maar gelijk de decoratie opgehangen. Alleen de keuken nog plaatsen met de daarbij horende tegels en klaar zijn we om in te richten.

Lucky blijft de hele dag daar waar wij zijn. Heel gezellig dat ze altijd bij ons in de buurt wil zijn. Af en toe moet ze eventjes rennen door de tuin en wil ze graag dat we dan meespelen. Hier zit ze i nde starthouding, klaar voor de start. Hahahaha

Deze week is de loodgieter geweest en heeft al het sanitair geplaatst. Helemaal geweldig, alles werkt en doet het. Al hadden ze ons eerst wel een WC-pot geleverd die niet op het reservoir paste. Maar zoals gezegd, alles opgelost en werkt.

De keuken is ook geplaatst. Op de tegeltjes boven het aanrecht en de plinten na is die ook klaar. Supervakman die hem geplaatst heeft. Alles had hij zelf bij, een hele omgebouwde aanhangwagen met materiaal, van een frees tot agregaat en van minuscuul schroefje tot zijn eigen asbak. Echt heel anders dan de meeste hier: Meneer, heeft u voor mij een schroevendraaier? Meneer heeft u voor mij een boormachine? Alles moeten we over het algemeen lenen. Niet altijd wordt het in dezelfde staat terug gegeven.

Vandaag komen we hopelijk klaar met het schilderwerk. Dan kan maandag de tegelzetter de laatste tegeltjes boven het aanrecht erop plakken en is alles klaar. We zijn best trots op ons nieuwe appartement. Een appartement wat eigenlijk maar weinig zorgen heeft gebracht. Dat is wel eens anders geweest met onze eerdere verbouwingen....!! Ondertussen kennen we natuurlijk ook steeds meer goede vaklui hier op het eiland, dat scheelt natuurlijk ook wel.

Ik sluit deze weblog nog eventjes af met een foto van ons nieuwe huisdier. Ja na Lucky hebben we er weer eentje bij. Ja we hebben er wel meer maar daar zijn we over het algemeen niet zo blij mee (lees: muggen). Nee afgelopen maandag zaten we hier onde de palapa een boterhammetje te eten en kwam er een jonge dwergpapagaai ineens op de lamp zitten. Van de lamp op de balk en toen gelokt met een stukje papaya. Uiteindelijk zit ze nu in een bijzonder mooie kooi naast de keukendeur. We hebben haar al een paar keer uit de kooi gehad en zal niet lang duren voordat ze op de rug van Lucky door de tuin rent, hahahaha. Nee dat is onzin. Lucky moet erg wennen om de aandacht verdeeld te zien worden. Maar dat komt ook wel goed. We hebben haar Birdy genoemd, ja niet origineel maar het klinkt wel leuk met Lucky.

Ik hoop dat jullie weer genieten van dit weblog. Er is natuurlijk zo veel meer gebeurd dan alleen maar appartment Luna, maar dat is voor de volgende keer. 

Dikke kus en een knuffel voor iedereen die hem wil.

XXX Sjaak en Marcel  



Even bijpraten

16:21, 8/12/2011 .. 0 comments .. Link

Even een kort berichtje van ons uit tropisch warm/heet Curaçao. Het orkaanseizoen is al een tijdje begonnen. Tot eergisteren toe hebben we er maar weinig last van gehad. Gisteren echter braken alle sluizen boven en stond de tuin weer eens blank. Er schijnt weer een tropische storm rondom de bovenwinden te liggen, die ervoor zorgt dat er een grote depressie richting de benedenwindse eilanden gaat. Ze verwachten dat deze storm (Irene) snel zal uitgroeien tot een orkaan richting de zuidkust van Amerika. Daardoor is het vandaag (zondag) windstil, dus om af te leggen. Veel donkere wolken maar gelukkig nog droog nu. Tot zover de weersgesteldheid voor het Caraibisch gebied volgens Piet Paulusma.

Deze update gaat eigenlijk alleen over appartement Luna. Voor de rest maken we nu ook eigenlijk niets mee, hahahaha. Zoals gezegd in een eerder bericht dacht Fito (ja ik had zijn naam verkeerd geschreven) er ongeveer 10 weken over te doen. Maar ze gaan als een speer. Eigenlijk hebben we pas 1 tegenvaller gehad. De muren van de meidenkamer zouden gewoon blijven staan maar bleken door de vorige eigenaar, waarschijnlijk uit kostenbesparing, uit een blokkie 4 te bestaan en wij moeten minimaal blokkie 6 hebben om het enorme zware dak te kunnen dragen. Dus die 2 muren werden ook neergehaald. We zijn nu 2,5 week bezig, echt ongelofelijk hoe hard deze mannen werken en hoe snel alles gaat. Ze liggen nu ongeveer 4 weken voor op schema, het kan dus ook anders hier op het eiland!! Maar we zullen niet te vroeg juichen, we zijn er nog niet.

Ik heb deze keer gewoon foto's in chronologische volgorde gezet zodat jullie je dan een beeld kunnen vormen. Dat is makkelijker dan een heel verhaal schrijven.

Als eerste moesten natuurlijk de planten en de bomen die achter de carport stonden eruit gehaald worden.

Tussendoor werd de carport afgebroken.

De fundering al gegraven.

De fundering gestort.

Even checken waar de electriciteitleidingen moeten komen te liggen, de rest van de funderingsvloer is al klaar.

Tijd over vandaag? Dan gaan we toch vast het dak afbreken.

Alles klaar voor het beton? De betonwagen van de betonfabriek is om 8.45 gearriveerd.

's Middags verder met het dak afbreken. Ondertussen kunnen ze, na 3 uur drogen, al lopen op de vloer. Hier zie je nog die rood geverfde muur en een stuk van de groene (meidenkamer), die later alsnog plat moesten.

Daar gaat het laatste stukje van de groene muur.

Het opmetselen van de blokkies, zo noemen ze hier de bouwstenen.

Alles is op 'hoogte' gemetseld voor de ringbalk die gestort moet worden. Humphrey, Sjaak en Lucky checken nog eventjes alles nadat de mannen naar huis zijn.

De ringbalk is gestort.

Verder opmetselen tot de nok van het dak.

Gisteren met het nieuwe dak begonnen, de balken liggen al rondom. Dan het dakbeschot, asfaltpapier, panlatten en dakpannen. De dakdekkers denken daar drie dagen voor nodig te hebben!!

Onze 'tijdelijke' schilderwerkplaats. Hier hebben we alle balken en dakplaten al 1 keer in de beits gezet.

Met Lucky gaat het goed. Ze doet het ook heel goed. Trekt zich weinig van de bouwvakkers aan, loopt de hele dag door de cement, hout en spijkers. Alleen als de mannen gaan eten is ze er niet weg te krijgen. Ze mogen haar niks geven van ons maar af en toe loopt ze toch door de tuin met een hele grote beker/basket van KFC, heeft ze die weer ergens achter een hoop stenen gevonden en die likt ze dan helemaal schoon.

Tussendoor hebben we de gastenkamer weer geschilderd. Dat moest nog nadat de nieuwe voordeur erin gezet was. Volgende week hebben we hem al nodig voor een paar nachten.  Weer iets klaar in het huis. Dit was het weer voor nu, zoals ik al eerder zei hebben we niet veel meegemaakt buiten dat beide appartementen al weer vol zijn nu en dus ook nog moeten poetsen daar. Tot de volgende keer en ik hoop jullie dan te kunnen vertellen dat Luna klaar is voor verhuur.

Dikke kus en een knuffel voor iedereen die hem wil.

XXX Sjaak en Marcel

 



Na een lange tijd weer een berichtje uit zonnig Curašao

12:58, 7/12/2011 .. 0 comments .. Link

 

Bon dia lieve familie en vrienden,

Ik las net terug hoelang het geleden het was dat ik het laatste bericht had geplaatst. bijna 3 maanden geleden. Zoals jullie al weten is mijn harde schijf gecrahed en kon ik helemaal niets meer. Maar goed, ik heb via broer Ton een nieuwe laptop besteld en mijn schoonouders en schoonzus hebben die vorige week mee gebracht naar Curaçao. Ik kan jullie dus weer gaan bestoken met berichtjes hahaha. Ik hoor wel wanneer het allemaal te veel wordt en je van mijn mailinglijst wilt worden afgehaald.

Ik zal de afgelopen maand maar een beetje in vogelvlucht voorbij laten komen anders wordt het zo'n lang bericht dat misschien bij jullie de harde schijven naar de knoppen gaan.

Allereerst natuurlijk die verbouwing die maar niet afgerond 'wilde' worden. Op een paar kleine dingen na (waar heb ik dat toch meer gehoord...?) is de slaap- en badkamer helemaal klaar. Begin februari hebben we er voor het eerst geslapen. Voor degene die het niet meer weten; we begonnen eind noember en het zou 2, hooguit 3 weken duren. Tja, da's typisch Curaçao. Dus 2 schilders, 3 loodgieters en 10 weken verder is het project net op tijd klaar gekomen voordat de kinderen hier op vakantie kwamen. We zijn er tevreden mee, al zitten niet alle tegeltjes even recht en nog een paar van die schoonheidsfoutjes.

Eind januari zijn Frans en Wilma weer op het eiland geweest. We hadden niet zoveel tijd voor ze omdat we klaar moesten zijn met de slaapkamer. Alles moest nog geschilderd worden toen de bouwvakkers weg waren. Toch hebben we onze vrij zondag en verschillende avonden met elkaar doorgebracht. Beetje zwemmen in hun heerlijke zwembad met lekker BBQ-en of een heerlijke Hollandse pot onder de palapa.

De verjaardag van Frans hebben we gevierd met een geweldige, door Wilma zelf verzorgde picknick op Porto Marie en 's avonds met een diner bij Rosendeals. Het was een heerlijke dag waarbij we sinds lange tijd weer eens op het strand waren. De laatste vrijdag hebben ze ons geholpen met het poetsen en inrichten van de nieuwe slaapkamer. Schilderijen en spiegels ophangen, kasten inruimen en bedje opmaken, jullie kennen dat wel. Ons bed stond al 6 maanden ingepakt en bleek wonder boven wonder alles doorstaan te hebben.

Nogmaals dank voor alle hulp, het was weer fijn.

Op 3 februari gingen Frans en Wilma weer naar huis en op 4 februari kwamen Harm, Anne & Mark en Nick voor hun eerste vakantie op Curaçao. We hebben een gigantische leuke week gehad met z'n zesjes. Veel dingen bezocht en gedaan. Dingen die ik in mijn jeugd voor het laatst gedaan had en door het enthousiasme van de kinderen weer deed. Zoals van het muurtje bij Grote Knip afspringen. Jarenlang wilde ik dat weer eens doen als we hier op vakantie waren, maar niemand wilde met me mee springen. Gezellige domino-avonden, vissen aan de St. Annabaai, casinobezoekjes, een verrassings BBQ van de kinderen, zwem en spartelfestijnen in het zwembad en nog héél véél meer zijn in een te korte week voorbij gekomen. De foto's spreken waarschijnlijk wel boekdelen.

Overdag zijn zelfs de 2 timmermannen van de familie met hulp van Harm begonnen aan de bouw van ons nieuwe schuurtje. Anne zorgde voor de catering en de foto's, dus iedereen had zijn eigen taken. Hij is bijna af jongens, ik moet alleen het dak en de deur nog. Nogmaals super bedankt voor jullie hulp.

Nadat de kinderen weg waren hadden we nog ruim een maand voordat Mama, Papa en Ans ons zouden komen verblijden met een bezoek. Dus omdat het toch wel erg stil was nadat de jeugd vertrok, besloten we maar om de logeerkamer op te knappen.

Opknappen werd: nieuw plafond, nieuwe tegelvloer, nieuw sanitair en alles geschilderd. Dus weer stof, stof en nog een stof door het hele huis. Maar één dag voordat ze landden hadden we alles weer spic en span. Het is een heel verschil, de oude en de nieuwe situatie. Het is zo'n mooie kamer geworden dat we er zelfs aan denken om hem ook te gaan verhuren, hahahaha.

Ondertussen zijn ook de stratemakers weer geweest om het pad rondom het huis helemaal af te maken. Dat had ruim een maand stil gelegen omdat er geen zand en grind te krijgen was op het eiland. Door de vele regen kon er nagenoeg geen grind en zand gewonnen en gemalen worden. Heel de bouw op het eiland lag bijna stil, alleen enkele grote aannemers ($$$$$) kregen voorrang van de mijnmaatschappij. Maar nu is alles klaar en ziet het er gelikt uit. We zijn er erg blij mee, ook voor onze gasten. Die hoeven nu niet meer over de straat of door het (natte) zand als het regent maar kunnen onder het afdak door naar de appartementen lopen.

Mama, Papa en Ans op wereldreis naar Curaçao.

De ouders van Sjaak zijn beiden 80+ en hadden nog nooit gevlogen, dus we vonden het allemaal erg spannend hoe ze alles zouden ervaren. Waar die mensen de energie vandaan halen weten we niet, maar als we het weten gaan wij (Ans, Sjaak en ik) daar ook een paar kilo halen. Onvermoeibaar hebben ze alles over zich heen laten komen en met volle teugen genoten van alles wat we ondernomen hebben. Echt helemaal geweldig. Of we nou door het Christoffelpark gingen of Shete Boka bezochten, een middagje souveniers gingen scoren of een uurtje in het zwembad spartelden, nergens wilden ze iets van missen en overal deden ze aan mee. Een avondje dominoen......we moesten de lamp uitdoen om ze naar bed te krijgen. Nog 1 potje werd er dan gezegd,m aar ondertussen waren we dan al weer 10 potjes verder. Hetzelfde gold voor de 1500 stuks puzzel die net niet is afgekomen en nu onder de bank is geschoven voor de volgende vakantie, dan kan Mama hem afmaken. Hahaha.

Geen last van een jetlag zowel op de heenreis en al helemaal niet op de terugreis. Waar andere mensen daar soms wel 3 dagen mee tobben......zij hadden nergens last van. Ze hadden ook wel goed onze raad opgevolgd; als je thuiskomt een paar uurtjes slapen, weer opstaan, douchen en op 'normale tijd'weer naar bed. Zo gezegd en zo gedaan...... zo fit als een hoender de volgende dag en gelijk in het ritme van het land waarin je zit. Het was erg speciaal, uniek, warm en gezellig om ze onze nieuwe leefomgeving te laten leren kennen. Van ontbijten onder de palapa, het beklimmen van de Christoffelberg door Ans (helemaal alleen is superknap) tot het zien bloeien en groeien van weer een tros bananen en de stadswandeling door Otrabanda. Zelfs Studio Sport werd op zondagavond niet vergeten......en werd vanaf het bed bekeken. Zelfs aan Papa's therapie werd gedacht, al hadden we natuurlijk geen gewichten bij. Dat werd op creatieve manier op gelost; een winkelwagentje duwen.

Het is gewoon teveel om op te noemen wat we allemaal ondernomen hebben. Voor herhaling vatbaar. Zij, maar wij niet minder hebben er intens van genoten. Op de laatste middag zijn we nog even de stad in geweest en daar was op dat moment het tweedaagse internationale straattekenfestival aan de gang. Er waren erg mooie creaties bij. Zondag zijn we ook nog eventjes naar de eindresultaten wezen kijken. Erg mooi en kunstig hoor. Zoals beloofd laten we de foto's nog even zien die jullie niet meer konden maken.

Tussendoor is het ook nog carnaval geweest natuurlijk. Omdat we zo druk waren met de logeerkamer hadden we besloten om maar naar één van de 7 optochten te gaan kijken nl; De Gran Marcha ofwel de grote optocht. Tot 3 uur nog geschilderd, vlug gedouched en op naar, wat wij dachten, het laatste stukje van de optocht. Daar aangekomen om half 5 vielen we met de neus in de boter. De eerste loopgroep kwam eraan. Tot 7 uur was het een gaan en komen van praalwagens en loopgroepen waarvan sommige wel uit 175-200 man bestaan. Ik heb het geloof ik al een keertje eerder verteld maar alles, maar dan ook echt alles is tot in de puntjes verzorgd. Kapsels, make-up, kleding. schoenen; alles maar dan ook alles is op elkaar afgestemd. Een heel vrolijk maar ook zeker heel kleurrijk geheel. Dinsdag hadden we ook nog naar de afsluitende lichtjes-optocht willen gaan maar toen was Sjaak door zijn rug gegaan. Heel erg deze keer. Maar dankzij de voortreffelijke kunsten van Dr. Chan loopt hij al weer na 4 behandelingen als een kieviet en weet hij bijna niet meer dat hij het gehad heeft. Dat moest natuurlijk ook wel om de vakantiegangers uit Millingen niet teleur te stellen. Och och wat kan een mens pijn hebben.

Ik geloof dat het toch weer een heel bericht is geworden. Vanaf nu wil ik graag iedere dag/week eventjes achter de laptop gaan zitten om het een en ander op te schrijven. Ik merk nu al dat er zoveel te vertellen is en dat je ook weer veel vergeten bent van de afgelopen drie maanden. Dat is zonde want het zijn allemaal even leuke en mooie dingen die we hier meemaken op Dushi Korsou. Volgende week komt Herman, de broer van Sjaak, ook weer voor een maand deze kant op. Samen gaan we het hele huis aan de buitenkant een ander kleurtje geven. We hebben al een preofemmer met de nieuwe kleur gekocht. Stukjes hier en daar geschilderd om te kijken hoe de kleur staat.  Dan is er weer wat klaar en wordt het steeds meer ons eigen paradijsje, al is dat het al wel hoor!! We geneiten nog dagelijks van de rust, de kleurrijke bloemen en planten, de vogels, het klimaat maar bovenal van elkaar en de tijd met elkaar. Voor de liefhebbers hebben we weer wat filmpjes op Youtube gezet. Even op zoeken klikken: MrSjaak013. Dan krijg je al onze filmpjes in een lijstje. Have fun.

Dikke kus en een knuffel voor iedereen die hem wil.

XXX Sjaak & Marcel

 

 



Onze verrassings-vakantie in Nederland

02:26, 7/12/2011 .. 0 comments .. Link
 

Donderdag aankomst: Op Schiphol Nanneke verrast ( binnenlandse veiligheiddienst en marechaussee) daarna met trein naar Tilburg. Bij Wies van Opstal op de koffie, zij was jarig. Naar Mama gelopen, beneden in de hal gebeld, en toen naar boven gelopen, erg verrast. Friet gegeten omdat Jan nog met vakantie was.

 

Vrijdagmorgen naar Millingen gereden, bloemetje gehaald voor Mama en Papa, daar Annie Van en Marianne al tegen het lijf gelopen, met verbaasde blikken. Toen Mama gebeld  dat het zonnetje al bijna door kwam. Ze waren erggg verbaasd en verrast natuurlijk. Tegen 3 uur naar Nuland gereden waar Anne nog net het dorp uitreed en zeer verbaasd en bijna een beetje boos werd omdat haar planning in de war liep nu. Harm was thuis en Nick tegen half 7 dus die hebben we maar 5 minuten gezien om dat we weer om 7 uur in Tilburg moesten zijn om bij L’Orangerie te gaan eten. Jan en Marc wisten al dat we kwamen omdat Jan Engel zijn bek weer niet kon houden.

 

Zaterdag zijn we naar Nieuw Vennep gereden om daar Ton te verrassen voor zijn verjaardag, was een complete verrassing!!! Leuke dag gehad, maar erg vermoeiend, zeker voor Mama.

 

Zondag naar Nuland om een leuke dag met de kinderen te hebben. Samen met hun en Willie en Henriette te gaan wokken en bowlen. Mark had samen met Anne even onze reservering via internet gemaakt in Motel Nuland. We hebben een prachtige ge-upgrade kamer.  

 

Maandag na het ontbijt naar Tilburg gereden om daar zoveel mogelijk boodschappen te doen die we moesten hebben. Tegen 3 uur een uitsmijter gegeten bij Martin en nog even langs Jan van L’olivo. Daar ook Corrie even gezien en bijgekletst. Toen naar Jan en Wies even een borreltje. Als diner een frietje met bamibal en kaassoufflé bij de Topper gehaald en naar Udenhout gereden en onverwachts bij Hans en Jeanette op de koffie geweest. Waren erg verrast en vereerd met ons bezoek. Was ook erg gezellig.

 

Dinsdag uitchecken bij motel Nuland. Terwijl we nog ff de laatste mail checken komen er verschillende sms-jes en telefoontjes binnen van mensen die alles hebben gevolgd over de tropische storm Thomas. En hoe het toch met ons en ons huis is. Gelukkig is eigenlijk alleen het zwembad overgelopen en verder geen noemenswaardige schade. We hadden ook 3 fantastische huismeesters die alles strak in de gaten hielden. Daarna naar Tilburg om daar nog een heggenschaar te kopen, om half 4 naar de kapper en om 5 uur bij Wilma en Frans te gaan eten. Daarna om 9 uur rijden we naar Millingen om bij Herman te gaan slapen.

Uiteindelijk werd het ruim half 10 voordat we wegreden en tegen half 12 waren we bij Herman. Nog even wat gekletst en gedronken tot 2 uur en toen naar bed.

 

Woensdag tegen half 11 naar Papa en Mama gegaan voor een leuke gezellige, maar ook vermoeiende dag. Na het eten even een hazeslaapje gedaan samen met Papa. Ondertussen heeft Sjaak veel foto’s bekeken en gepraat met Mama. Een Ans en Harrie nog even op de koffie en tegen half 11 weer naar Herman waar we vroeg naar bed zouden gaan. Alleen zat daar Arjan met Marieke en werd het toch weer laat. 

 

Donderdagmorgen maar geen ontbijt op, Herman bleef met alles zitten, maar we zouden weer naar Papa en Mama gaan om daar boerenkool met worst als middagmaal te eten. We hadden rond half 1 -1 uur afgesproken met Anne om nog even met haar te gaan stadten voor haar verjaardagskado. Alleen was het een uurtje vroeger dat we afgesproken hadden, sorry Anne. Maar het was wel heel gezellig, al was het maar kort. Anne moest om kwart over 4 weer klaar staan bij het motel waar ze opgehaald zou worden voor een tentamen in Breda. Wij doorgereden naar Tilburg om met Mama bij l’Orangerie te gaan eten. Waar komen toch al die kilo’s vandaan??????? Na het eten nog even snel bij Toon op de koffie geweest zodat we die ook nog even gezien hadden.  Vanavond redelijk vroeg naar bed gegaan eindelijk.

 

Vrijdag hebben we de laatste boodschappen gedaan, even naar Papa geweest op het kerkhof, ingecheckt bij Jan op internet, bloemen gehaald voor Mama’s verjaardag, tussendoor een broodje gegeten bij Mama, toen naar Nuland om afscheid te nemen van de kinderen en Henriette. Tegen half 10 terug naar Jan om de auto in te leveren en afscheid te nemen. 11 uur weer naar Mama om de koffer in te pakken. Om middennacht was Mama jarig, maakten we toch net een stukje mee van haar 80ste verjaardag. Vers gebakken appeltaart, dominoën en toastjes met tuna en eiersalade tot 4 uur ’s nachts. Toen even opgefrist en aangekleed omdat Hans en Jeanette ons naar Schiphol zouden brengen. Klokslag half 7 waren we er. Herman was ook keurig op tijd en samen een kop koffie en een broodje gegeten. Ton kwam toch nog onverachts even afscheid nemen, was gezellig. En met een uur vertraging uiteindelijk naar Curaçao vertrokken waar we een kwartier te vroeg aankwamen, goed gedaan KLM!!

 

Op Hato stond Mirjam ons al op te wachten, na 2 sigaretjes eindelijk weer naar huis. De oprit was nu helemaal klaar en ziet er echt prachtig uit. We hadden het eindresultaat nog niet gezien. Na een kop koffie en een drankje ben ik boodschappen gaan doen voor de gasten die 3 uur later aankwamen dan wij. Sjaak heeft met Herman het appartement verder klaar gemaakt, al hadden ze een tegenvaller. Het appartement stond binnen helemaal blank. Waarschijnlijk is tijdens de storm het riool overgelopen en is via de WC-pot alles naar boven gekomen. Gelukkig schoon water!!!!! Maar was toch een flinke dweil-sessie.

Nadat de gasten er waren zijn we nog een hapje gaan eten in de stad, maar we waren alle drie te moe om ons bord leeg te eten. Dus vlug naar huis waar de broers nog een kop koffie maakten en ik naar mijn bedje ben gegaan. We waren dan ook bijna 36 uur wakker alle drie. We hadden nl niet veel geslapen in het vliegtuig.

 

Zondag hebben we een relaxte dag gehad. Herman wilde liever even bijkomen van de laatste dagen en genieten van de omgeving. Hij hoefde niet perse weg . Dus hier en daar een uurtje slapen op een ligbed en een plonsje in de pool, ook erg lekker hoor. ’s Avonds kwam Mirjam eten om haar laatste vrijgezelle-dag te vieren en om haar te bedanken voor haar huismeesteres-functie. We hebben lekker de bakplaat op tafel gezet en gezellig zitten kletsen.        

 

Maandagmorgen kwam de gast uit Soño om te vertellen dat het bij de WC toch zo nat bleef, ze had het al een paar keer opgedweild, maar werd steeds weer nat. Dus nadat ze weg waren hebben Sjaak en ik even gekeken en toen bleek de stortbak een grote scheur te vertonen. Gewoon het porselein van onder tot boven gescheurd, daar was dus ook het water van toen we aankwamen. De scheur was alleen groter geworden in die 2 dagen en dus harder gaan lekken. Dus wij dat ding gedemonteerd en op weg naar Kooyman, een grote bouwmarkt hier op het eiland, om proberen een nieuwe stortbak te kopen en dat die dan ook nog zou passen. Hier op het eiland is het meestal zo dat wanneer je iets ziet je het direct moet kopen want anders kan het er wel eens niet meer zijn of zelfs nooit meer komen. Maar gelukkig meneer Remy van de sanitairafdeling had er nog wel eentje. Die paste, zei hij. Wij natuurlijk niet nagemeten, je gaat toch blind op zo’n man af, terwijl we de kapotte bak bij ons hadden. Thuis gekomen, wat denk je? Precies, hij paste niet. De bouten stonden 5 cm verder uit elkaar. Maar het was al onderhand half 5 en de gasten konden zo thuis komen en dan konden ze niet naar het toilet. Dus uit het andere appartement de stortbak gehaald en die in Soño gemonteerd. Laten we nu maar gelijk terug gaan om hem te ruilen zei Sjaak want woensdag komen de andere gasten in Kurason en zit daar weer geen stortbak op. Dus wij weer terug, net in de spits natuurlijk. Hartstikke druk op de wegen overal.  Maar tegen half 7 waren we toch weer terug met een stortbak die paste. De volgende morgen gemonteerd en alles werkt weer naar behoren, gelukkig.  Verder heb ik vandaag de nieuwe elektrische snoeischaar in gebruik genomen. Alle jasmijn en vlinderstruiken bij de appartementen weer in model geknipt. Gaat perfect. Verder nog de grote boom gesnoeid, een flinke grote tak eraf gezaagd zodat de planten die erachter staan eindelijk weer eens wat zonlicht krijgen en kunnen doorgroeien. Een hoop werk, vooral het opruimen, maar Herman heeft alles netjes kortgeknipt en naar de afvalhoop buiten de poort gereden.

 

Woensdag nog om 11 uur kwamen Wim en Willem van de overkant even op de koffie met een vriendin. Ze kwamen de sleutels terug brengen die ze hadden tijdens ons verblijf in Nederland.  Daarna nog even de laatste hand gelegd aan Kurason, moest alleen het terrasje nog gedweild worden en alles buiten gezet worden voor dat Petra en Peter, onze allereerste reservering, uit Tilburg kwamen.

Om half 3 ben ik ze gaan halen op Hato. Nadat we een borreltje hier hadden gedronken zijn ze tegen 7 uur al onder de wol gegaan, ze waren bekaf en wij kennen dat gevoel.

 

Donderdagmorgen belde Wim van de overkant dat hun poetshulp nog wel een ochtend erbij kon hebben, we hadden hun gevraagd of ze dat voor ons wilde vragen. Ze zijn erg te spreken over Gerda, een Antilliaanse vrouw. Of ze eventjes langs kon komen nu om zich voor te stellen. Gerda is een gezellige jonge oma die goed Nederlands spreekt( geleerd nog van de fraters en de nonnen toen) en erg blij was om er een baantje bij te hebben. Ze heeft enorm veel overlast en schade gehad tijdens de laatste storm. Dus vanaf morgen hebben we Gerda en Humphrey over de vloer. Als we nu nog geen Papiaments leren??!!!??

 

Het weekend hebben we niet zoveel gedaan, vrijdagmiddag naar Porto Marie geweest om een bakkie te drinken daar, zaterdagmiddag hadden we een uitcheck en konden we niet weg en zondagmiddag naar de binnenstad omdat daar de jaarlijkse Heineken Regatta zijn finish had. Zeker ik had me er veel meer van voorgesteld maar het was eigenlijk een kleine ‘bedrijven-beurs’ waar ook nog wat gezeild werd. Kortom een hoog bla bla gehalte met veel handen schudden. Nou zijn we daar al nooit goed in geweest dus hebben we wat gedronken en weer vertrokken voor een ritje richting Brakkeput en Zanzibar.  Herman de oostkant van het eiland een beetje laten zien.  Thuis lekker 2 pasteitjes gegeten, gewoon Hollandse hoor, een bakkie met ragout erin en daarna kwamen de dominostenen op tafel. Ik heb de broers even proberen te leren dat tactiek echt wel belangrijk is voor dit spelletje.

 

Maandagmorgen hebben we eerst het thuisfront even gebeld en zijn we weer op de hoogte van alle nieuwtjes en hebben we de mama’s weer gehoord en zij ons. Daarna hebben Herman en Sjaak het kleine appartement gepoetst en ik ben met ons autootje naar de garage geweest. Als de motor niet aan was ging alles wat langzamer, alarm erop en eraf enzo. Dus ik dacht aan de accu, V-snaar of dynamo. En inderdaad bij de garage bleek dat de ‘batterij dood’ was. Al met al heeft het ritje 2,5 uur geduurd, dat hoort er hier nog steeds bij. Binnenkort krijgt het autootje ook zijn grote beurt, misschien zijn we hem dan wel een paar dagen kwijt?? ’s Avonds lekker geborreld met Peter en Petra onder de palapa. Was erg gezellig weer en we denken toch weer zo vaak: wat is het fijn om hier te zijn, lijkt wel vakantie, al lijkt het daar wat betreft het weer niet op de laatste week. Herman klaagt al dat hij zo nooit bruin kan worden, maar uitgerust zal hij wel zijn als hij weer in Nederland is.

 

Woensdagmorgen hebben we om 8 uur de stoute schoenen maar weer aangetrokken voor een ritje naar Kranchi, Sjaak is nog 2 stappen verwijderd van zijn ‘inburgering’. Hij heeft nu officieel goedkeuring om inwoner van Curaçao te worden en moet zich nu alleen nog laten inschrijven en dan 5 werkdagen later zijn sedula ophalen. Nou kost een ritje naar Kranchi meestal een halve of hele dag dus we waren op het ergste voorbereid. Herman wilde ook mee en ik zou dan met hem eventueel een wandelingetje door Otrabanda kunnen maken terwijl Sjaak daar zat te wachten. Maar dat is altijd als je op het ergste rekent: er waren maar 5 wachtenden voor Sjaak. Binnen een half uur stonden we al weer buiten met inschrijving en al. Ik ben er de hele morgen verbaasd over geweest. Maar wel fijn dus en konden we met 3-en lekker ontbijten bij de Buren, ja we waren nu toch in de stad. Nu dus alleen nog zijn sedula ophalen, daar trekken we echt wel de hele morgen weer voor uit, er zitten meestal tegen de honderd mensen in de wachtkamer alleen daar voor. Misschien als we weer zo vroeg gaan als vandaag valt het mee.  

 

De volgende 2 dagen zijn we een beetje aan het eiland-hoppen geweest. Het schildpadden strand van Ascension, al waren er geen schildpadjes maar wel veel mooie stukken drijfhout. Gaan we een kunstwerkje van maken voor tegen de muur. Toen de noordkust bij Boka Shete weer bekeken, erg indrukwekkend was het weer omdat de zee nog steeds erg ruig was. Daarna bij Jaanchi’s gegeten al waren Herman en Sjaak er niet echt kapot van. Dachten allemaal dat ze iets anders aten dan biefstuk, hahaha.

Donderdag heeft het vanaf de middag continu geregend. Ik was heel ijverig begonnen met wat snoeiwerk en Sjaak en Herman gingen de kerstbomen opzetten. Nou ja opzetten? De grote van 5 meter werd opgezet in de tuin bij de appartementen en de kleinere van 3 meter werd op z’n kop onder de palapa gehangen. Ja als het kerstmis dreigt te gaan worden begint er bij Sjaak iets te kriebelen en moeten de bomen staan. In Tilburg mocht hij dat van mij pas na Sinterklaas maar hier leeft dat niet zo. Alhoewel; morgen komt hij hier officieel aan maar denk dan niet aan een Sinterklaas zoals bij ons. Hier is het gewoon een bruine Sinterklaas met witte pieten. Tja, ieder land heeft zo zijn eigen gebruiken.  Maar hier staat nu alles, zelfs een opblaasbare (met een pompje) iglo waarin de kerstman met 2 poppetjes zit en het sneeuwt er!!! Uit de nalatenschap van de vorige bewoners.

 

Vrijdagmorgen zijn we naar Marti gegaan. Hij zal voor ons de bouw mee begeleiden van de slaap- en badkamer. Volgende week donderdag hebben we de laatste afspraak met Marti, de aannemer en uitvoerder. We zullen er dan wel uitkomen en waarschijnlijk de week erop beginnen. Ze zeggen ongeveer 3 weken nodig te hebben, maar we rekenen maar op het dubbele. Als het maar op 1 februari klaar is want dan krijgen we hoog bezoek uit Nederland!!!!! Yes, onze kids met aanhang komen ons verblijden met een korte vakantie. Verder niet veel gedaan, Humphrey en Gerda de hele dag over de vloer en de laatste hand gelegd aan het kleine appartement. Vanavond krijgen we weer gasten en daar hoeven we alleen nog de boodschappen voor te halen. En dan zitten de appartementen weer vol totdat Herman terugvliegt., toen nnnnnn

 

Zaterdag gingen we weer op de toeristische toer met Herman. Een batido (een shake van vers fruit) onderweg en op zoek naar de aloë vera plantage en de struisvogelfarm. Heerlijke koffie met appeltaart hebben ze daar. We wilden eens via Brievengat daar naar toe rijden en opeens zag Sjaak het bordje “Zoo”. Dus gingen we eerst maar op zoek naar de dierentuin. Ik ben daar in mijn jeugd wel eens geweest; ik weet dat ze er een grote gorilla hadden die sigaretjes rookte. Geloof dat hij Coco heette maar dat weet ik niet zeker meer. Maar hoe dichter we bij de dierentuin aankwamen hoe natter de wegen werden. Het waterpeil steeg steeds hoger en ja hoor; Sjaak begon al weer…………….hahaha, ik doe toch geen onverantwoorde dingen!! Bij de ingang van de dierentuin stond ongeveer 40-45 cm water op de weg.  Maar ik mocht er nog doorheen rijden. De parkeerterrein lag iets hoger dus daar minder maar wel hard stromend water. Aan een voorbijganger gevraagd waar al dat water vandaan kwam. Bleek dat er achter de dierentuin een dam was doorgebroken die nacht. Echt weer heel triest vooral die mensen om hun huis en tuin wéér helemaal onder te zien lopen. We konden dus niet veel in de dierentuin, die overigens gesloten was, al zagen en hoorden we de tijgers flink brullen. Die zagen al dat water ook natuurlijk stijgen. Dus onze weg maar vervolgd richting de struisvogelfarm. Ook daar was het weer prachtig, zeker door de mooie doorkijk richting St. Jorisbaai. Alles maar dan ook alles was groen en in bloei. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het eiland nog nooit zo ontzettend groen gezien heb; het zal wellicht wel eens geweest zijn maar dat was in mijn kleine mensjes-tijd nog. Daarna zijn we naar het Hyatt gereden op St. Barbra. Herman daar alles laten zien en een broodje gegeten. Onderweg naar huis voelde ik al dat ik niet zo lekker werd, beetje misselijk met bijbehorende verschijnselen en zo.

Maar we hadden afgesproken met Mama, Nanneke en Ton om voor het eerst op mama’s nieuwe laptop te Skypen. Dus thuis gekomen had Sjaak onze laptop al opgestart en voor ik me uitgekleed had hoorde ik Mama’s stem al onder de palapa. Het ging heel goed allemaal en afgesproken dat we zondag het over zouden doen, want Ton en Nanneke moesten naar huis en ze moesten Mama nog ‘muis-les’ geven, hahaha.

Toen ben ik maar naar bed gegaan en geslapen tot ’s avonds half 11, toen maakte Sjaak me wakker voor een broodje. Voelde me nog net zo slap als een paar uur geleden al leek het iets beter te gaan. Broodje op, nog wat gedronken en met weer 2 paracetamolletjes mijn mandje in. Ik hoop maar dat het niet iets van die mug is, al heb ik de laatste dagen wel spierpijn overal!!!

De volgende morgen voelde ik me wel wat beter, al was de spierpijn er nog wel. Misschien komt het ook wel door het vele vocht. Sjaak zit al dagen/weken te kloten met de was, hij krijgt het maar niet droog. Eerst 3 dagen buiten hangen en dan vervolgens alles naar binnen om het op het droogrek onder de grote plafondfan nog 2 dagen te drogen. Waarschijnlijk zal hij dan toch maar met Sinterklaas een droogtrommel krijgen. Hij heeft zo’n spijt dat hij de wasmachine en droogtrommel uit Tilburg niet mee heeft genomen. Zal hij braaf genoeg zijn geweest voor de Sint?????

Het weer is gewoon helemaal van slag hier. De laatste maanden, sinds we hier zijn, is het al niet zo formidabel. Daar kwam orkaan Thomas nog eens bovenop toen we in Nederland waren maar nu wordt het echt ‘kouder’ hier. ’s Nachts nog maar 22-23 graden en overdag 26-27. Klinkt heel raar hoor, maar wij vinden het nu echt frisser aan het worden en regelmatig hebben we al een lange broek aan voor de kou. Dat komt natuurlijk ook door de zeer hoge vochtigheidsgraad.  Het regent en waait nu als een herfststorm bij jullie weer. Wel erg jammer voor Herman en onze gasten. Ze komen toch eigenlijk allemaal voor een zonnetje en hopen met een kleurtje naar huis te gaan. Voor velen zal dat niet lukken deze tijd. Het is natuurlijk wel regentijd nu, maar normaal valt er dan regelmatig een stevige bui en na 10-15 minuten schijnt de zon weer volop en gaat alles weer door, maar nu kan het gewoon de hele dag grijs zijn en regenen. Da’s echt Nederlands weer dus. Daar vliegen ze toch geen 8000 km voor??!!

 

Verder hebben we vandaag geprobeerd om een kerk en kerkhof te bezoeken voor Herman. Maar nergens geen kerk te vinden die open was. Wel zijn we op het kerkhof St. Maria geweest al moesten we naar 10 minuten weer de auto invluchten voor een enorme wolkbreuk. Dus zijn we maar doorgereden naar Porto Marie om daar een bakkie te doen. Het was er natuurlijk erg rustig, niemand op het strand en slechts 3 of 4 tafeltjes bezet met drinkers. Daar kwamen ook Petra en Peter nog even langs, ze hadden de Hato en San Pedrovlakte bereden met hun jeepje. Was natuurlijk heel spectaculair met al dat vele water. Peter had verschillende keren gezegd tegen Petra: Nu omdraaien, niet verder. Maar Petra is niet zo bang aangelegd, net als ik, en was overal doorheen gecrossed, heerlijk. Ik denk dat ik maar een dagje met haar ga rijden, heerlijk. Hahahahaha

’s Avonds zijn we met 5-en gaan eten bij Tempo Doeloe, een Indonesisch restaurant. Het was voor ons de eerste keer, maar zeker niet de laatste. Erg lekker, goed verzorgd en gastvrije bediening. Het was een leuke en gezellige avond die we afgesloten hebben met nog een ritje naar Fort Nassau. Dat hadden ze nog niet gezien en zeker niet in het donker. Dat blijft een prachtig fascinerend  gezicht met die duizenden lampjes waarbij je een groot gedeelte van het eiland kunt zien.

 

Op maandag heeft Herman zich helemaal uitgeleefd in de tuin. Grote struiken gesnoeid, palmtakken eraf gezaagd en meer van dat soort werk. Ik heb hem een tijdje geholpen en ben daarna in de keuken aan de slag gegaan om alles klaar te maken en zetten voor de BBQ. Dat hadden we allang niet meer gedaan en is ook wel leuk voor Herman. Tussendoor natuurlijk een paar keer geplonsd in het zwembad met z’n allen want het was eindelijk weer eens een lekkere warme dag. ’s Avonds nog eventjes bij Mirjam en Rick op de koffie geweest want het was lang geleden dat we hun gezien en gesproken hadden.

Dinsdag nog even de laatste boodschappen gedaan met Herman in de stad. Hier en daar een paar souvenirtjes gekocht en ’s avonds lekker gegeten bij de Buren met als afsluiter een Piña Colada. De bekendste tropische cocktail die Herman erg lekker vond. We kregen deze avond aangeboden van Herman als dank voor alle goede zorgen. Nogmaals bedankt Herman voor de gezellige avond maar natuurlijk ook jouw gezelligheid, hulp en kopjes koffie de afgelopen 14 dagen.

 

Woensdag de laatste dag van Herman, Petra en Peter. Met drieën liggen ze al vroeg aan het zwembad om de laatste zonnestraaltjes nog mee te pakken. In Nederland schijnt het niet zo’n best weer te worden met veel kou, sneeuw en meer winterse neerslag. Heel raar hoor, maar we kunnen ons dat niet voorstellen dat het bij jullie allemaal zo doorgaat met de seizoenen. Tussendoor hebben Sjaak en ik de tussenschoonmaak van Soño even gedaan en zijn toen nog even een uurtje mee het zwembad in gegaan. Tegen 2 uur heb ik eerst Petra en Peter naar het vliegveld gebracht om gelijk weer terug te rijden om Herman en Sjaak op te halen. Toen bleek dat de KLM ruim 2 uur vertraging had, was wel even een tegenvaller voor ze maar we hebben toch nog gezellig een paar uurtjes gekletst.

De rest van deze weblog was ik kwijt. Maar er mist niet veel.

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Update 3

02:15, 7/12/2011 .. 0 comments .. Link
 

 

Donderdag 14 oktober 2010

 

Nadat we gisteren dus les gekregen hebben van Mirjam in het maken en bijhouden van de weblog, gaan we vandaag vol goede moed aan de gang.           

Om kwart voor 7 opgestaan en de gebruikelijke dingetjes gedaan; koffie gezet, een rondje door de tuin, de kussens naar buiten, de laptop aangezet om te kijken of er weer nieuwe aanvragen en/of reserveringen waren, de potten water geven en de suikerdiefjes hun ontbijt geven. Dan ben je al snel 2 uurtjes verder als je dat hele lijstje heb afgewerkt. Tijd om mijn manneke wakker te maken en koffie voor te zetten. Dan doet Sjaak zijn rondje langs al zijn spelletjes op Facebook en lees ik de krant. Vandaag is zo’n dag waarop alles anders loopt dan je dacht. Audrey en Esther, onze gasten uit Soño, komen badlakens vragen en vanzelf raken we weer aan de praat over van alles en nog wat. Voor we het weten is het 1 uur en moeten we haasten met ons ontbijt want Ria komt met een vriendin de gordijnen korter maken van de logeerkamer. Het is voor de dames een klein kunstje zeggen ze en idd na anderhalf uur kunnen de gordijnen weer opgehangen worden al moeten we beloven dat voordat we ze hangen er nog eventjes met de strijkbout over het nieuwe zoompje wordt gegaan. Natuurlijk doen we dat, we zijn er enorm mee geholpen.

 

Vrijdag 15 oktober 2010

 

Vandaag wat later opgestaan, ik mocht een beetje uitslapen. We hadden gisterenavond zitten dominoën met Audrey en Esther; onze gasten uit Soño. Was erg gezellig en laat voordat we er erg in hadden. Tegen 2 uur gingen we naar ons bedje. Voor mij dus ergggg laat omdat ik normaal gesproken tussen 10 en 11 uur naar bed ga. Vandaag niet veel spannends gedaan. Humphrey heeft alleen de tuin voor de appartementen enorm gesnoeid. Was er in eerste instantie niet erg blij mee. Hij had sommige struiken wel moeten snoeien maar niet alles, maar goed ze zeggen: Wat je snoeit bloeit. Dus binnenkort hebben we weer veel bloemen. Verder een grote pan draadjesvlees gemaakt. Staat lekker te sudderen nu, dus vanavond gekookte piepers met rode kool en draadjesvlees. Ja Mirjam, is gewoon lekker!!!!

 

Zaterdag 16 oktober 2010

 

Vandaag gaan onze eerste gasten alweer weg. Audrey en Esther zijn 14 dagen hier geweest en de dagen zijn omgevlogen voor hun en voor ons. We waren beide best wel een beetje zenuwachtig voor onze eerste gasten maar het was erg fijn om deze 2 dames als eerste te hebben. Het waren 2 ontzettende leuke, spontane meiden met de nodige humor. Daar hebben we dus mee geboft. Als afscheid kregen we een mooie licht roze oleander (plant) en 2 zakjes zaad, moest ik zelf maar plantjes van maken want het geld was op, hahaha. Honingmeloenen en Roma tomaatjes. Hoe toevallig……de eerste week dat we hier waren heb ik dezelfde pakjes gekocht en gezaaid. Alles kwam keurig op en uiteindelijk in de volle grond gezet. Een dag later stonden er alleen nog steeltjes, de (jonge) leguaantjes hadden al de frisse groene blaadjes eraf gegeten. Dus dat werkt hier niet helemaal of je moet een soort kasje hebben of een omheining maken. Denk niet dat het dat gaat worden, ze zullen wel eind november met Herman naar Nederland gevlogen worden en Papa moet ze maar opkweken volgend jaar in Millingen. Maar goed, het was toch enorm lief van ze. Toen ze weg waren hebben we gelijk het hele appartement gepoetst en weer klaar gemaakt voor de volgende gasten, die kwamen zondag al aan. Samen zijn we, op ons gemak, bijna 2 uur met een appartement bezig om het weer helemaal tiptop te hebben zoals wij het willen.

 

Zondag 17 oktober 2010

 

Vandaag wilden we naar het strand gaan, deze keer Cabana omdat Sjaak hoognodig naar de pedicure moest. Wat een straf weer om op het strand onder een palapa je voetjes te moeten laten doen!!! Het was er ontzettend druk en we wisten gelijk weer waarom we nooit meer naar Cabana zijn gegaan. Het is gewoon een onpersoonlijk zooitje ongeregeld. Het is dat er een goede pedicure zit anders zouden we zeggen: Hier komen we nooit meer. Maar goed, een broodje gegeten toen was het weer tijd om de volgende gasten te ontvangen. We waren nog bijna te laat want we werden een beetje aan de praat gehouden door een stelletje uit Overijssel. We dachten ze te herkennen maar het leek niet zo te zijn. Maar een gezellig stel met 3 kinderen die 2 keer per jaar 3 weken hier op het eiland kwamen. Zij werkte voor o.a. Interpolis, dus we dachten haar daar van te kennen maar ze had nooit mee gemogen om bij L’Orangerie te gaan eten. Haar ouders hadden een ‘sterrezaak’ dus ze kende de klappen van de zweep. Het was ook zo’n typisch horecagezin, no nonsense en gewoon keihard doorwerken, dat hoort en moet gewoon zo. Weet niet hoe ik dat moet uitleggen, maar wij snapten ze erg goed. Door al dat geleuter gingen we pas om half 7 daar weg en op dat moment landde het vliegtuig met de nieuwe gasten. Wij hadden de eerste boodschappen voor hun nog achterin de auto zitten, in een koelbox met veel elementen hoor!! Hahaha anders hadden we smelt of smeerkaas gehad. We waren toch op tijd thuis om alles in orde te hebben. Ondertussen kwamen Rick en Mirjam ook nog eventjes onverwacht op visite. We dachten eigenlijk dat het de gasten waren maar toen de poort openging kwam Mirjam ineens naar binnen. De gasten waren erg laat bij ons omdat ze ons niet konden vinden, wisten alleen de naam en verder niks. Geen adres, geen telefoonnummer niks. Door alle stress in Nederland had ze alles vergeten van ons. Toen hebben ze om half 9 (half 3 ’s nachts Nederlandse tijd) naar Nederland gebeld of haar broer even wilde kijken wat het adres was, hahahaha. Die was ook blij dus, niet dus. Maar het is ook weer een gezellig jong stelletje. Praatje maken, gewoon gezellig.

 

Maandag 18 oktober 2010

 

Vandaag weer een uitcheck van gasten. Dan is het appartement leeg totdat Herman komt. We gaan het vandaag niet meer poetsen maar doen dat morgen eventjes. We moeten nog boodschappen doen en voor 2 airco’s op pad. Uiteindelijk nog geen beslissing genomen hierover want de winkelier had een foutje gemaakt in zijn offerte. Hij zou ons terug bellen voor half 7 maar is hij vergeten denken we. We zullen wachten tot dinsdagmiddag anders gaan we naar een andere. Tussendoor nog wel 2 telefoontjes gehad van Erik en Patrick. Erik vertelde dat hij vrijdag de rand van het zwembad kwam plaatsen, waarschijnlijk had hij daar de zaterdag ook nog voor nodig. We zijn erg benieuwd hoe het uiteindelijke eindresultaat zal zijn. Patrick vertelde dat ze maandag 25 oktober beginnen met het bestraten van de parkeerplaats. Waarschijnlijk zijn ze er dinsdag mee klaar. Ook al weer een zorg minder dan, laat de regentijd maar komen.

Omdat het zo laat was hebben we maar een pizza gehaald en lekker aan het zwembad opgegeten. Ja, ik eet tegenwoordig pizza’s, natuurlijk wel zonder kaas. Een Curaçao Supreme; met tonijn, olijven, pepperoni, rozijntjes en uien, erg lekker op een dikke bodem van de Pizzahut. Het enige nadeel is dat doordat er geen kaas opzit de ingrediënten los op de bodem zitten en er vaak afvallen als ik eventjes niet oplet. En er zit schijnbaar veel knoflook in de saus, tja Sjaak!!! Die eet altijd een Hawaï zonder knoflook. Dus……….. Verder hebben we Jan anderhalf uur op Skype gehad en zijn we weer helemaal bijgepraat over al het wel en wee van ‘onze L’Orangerie’. Natuurlijk ook de vetste roddels uit het Tilburgse, dat missen we wel een beetje hoor. Wat dat betreft maken we hier nog niet veel mee, dat zal wel komen want iedereen roept hier dat het toch zo’n klein eiland is, je kunt niks doen zonder dat iedereen het weet. Oh jee oh jee???!!!??? Ben benieuwd wat ze allemaal al van ons weten.

 

Dinsdag 19 oktober 2010

 

Vandaag erg vroeg opgestaan, 05.50 uur. Ik was klaar met slapen geloof ik. Het is nog donker en het was lang geleden dat ik de zon op had zien komen. Was weer erg leuk om het eiland met al zijn geluidjes en geurtjes wakker te zien worden.  Wat mist Sjaak toch veel!! Maar ja dat zegt hij ook van mij als ik er vroeg induik ’s avonds. Maar lekker rustig wakker worden onder de palapa met veel vroege troepialen en suikerdiefjes is toch ook echt uniek hoor. Het is toch anders dan wakker gemaakt te worden door vrachtwagens over de korte Heuvel, je kunt zeggen wat je wil. Lekker kopje koffie en een sigaretje erbij; wie doet je wat?!!  Ik ga nu eerst de potten verzorgen allemaal en de kraamkamer natuurlijk. Daarna lekker het weblog bijwerken zodat jullie allemaal ook kunnen meegenieten van onze belevenissen. Verder staat er op het programma vandaag: poetsen van Kurason, de airco’s, een bankrekening openen en proberen een afspraak te maken voor Sjaak bij het emigratiekantoor. Hopen dat zijn aanvraag eindelijk is goed gekeurd, dan kan hij eindelijk zijn Sedula (Curaçaos identiteitsbewijs) ophalen. Dus al met al toch weer een drukke dag voor de boeg al liep hij weer anders dan vooraf gepland. We moeten ook niet teveel plannen hier. Gewoon over je heen laten komen. We zijn gewoon alle rekeningen gaan betalen (internet, poolservice, aquaelectra  ed.). Het is hier op het eiland normaal om 1 keer per maand alle kantoren af te rijden en dan kun je gewoon je rekeningen betalen. Het internetbankieren is hier wel maar werkt toch net ff wat anders dan bij jullie in Nederland. Ik had vorige maand de factuur van UTS, internet, ingevoerd en dacht hem betaald te hebben. Ik kon het bedrag alleen nergens meer terug vinden, dus ik dacht niet betaald te hebben. Ik ben toen maar gaan betalen bij UTS. Achteraf bleek dat het toch gelukt was via internet en dubbel betaald was. Maar ook daar doen ze hier niet moeilijk over hoor, dan heb je gewoon een “potje” en wordt de volgende rekening er gewoon van betaald. Niks geen creditnota of terug storten. Achteraf toch ook wel weer makkelijk. Verder ‘ontbeten’ om 3 uur in de stad en ook nog voor de airco’s weggeweest.  Marti komt morgen met een elektricien stroomaansluitingen maken dus ze kunnen komen om ze te hangen. Dan slaapt Herman tenminste ook lekker koel als hij volgende maand komt. We hebben er zin in.

 

Zaterdag 23 oktober 2010

Vandaag wordt eindelijk het zwembad afgewerkt, de ‘natuurstenen’-rand wordt erop geplaatst. Het heeft zolang geduurd, de afwerking, omdat de mal die hij gebruikt om het ‘natuursteen’ te gieten geen mooie afdrukken meer maakte. Dus werd er nieuw rubber besteld in Miami, met de boot naar Curaçao, hier de mal gemaakt, en vervolgens de randen gegoten. Maar goed gisteren kwam Eric, de zwembadman met Herman en nog een hulpje de banden vast afleveren. Samen met een zaagmachine en meer gereedschap. Sjaak en ik hadden net de woonkamer een grote beurt gegeven en de laatste dozen van het kantoor uitgepakt. We zagen de (stof)bui al weer hangen!! En ja hoor de hoeken moesten in verstek gezaagd worden dus snel de deuren en ramen gesloten om het meeste stof aan ons voorbij te laten gaan. We zijn er ook niet bij blijven kijken want het bad is natuurlijk gewoon gevuld en die mannen gaan daar gewoon in met hun stoffige, vuile, zwetende kleren. Hier en daar vermengd met een klodder specie of lijm. Och je went er wel aan hier. Sjaak zei: Morgen als ze klaar zijn een extra chloortablet erin en klaar weer. Maandag komt de poolservice en dan zuigt zij al het gruis wel van de bodem. Tja, zo wordt je hier wel hoor. Ondertussen zijn wij maar binnen gebleven en even naar Nederland gebeld. Mama weer op de hoogte gebracht van alle zaken die spelen en Nanneke gebeld voor haar verjaardag. We hadden alleen niet zo aan de tijd gedacht, ze zat nog volop in de visite. Dus later op de avond nog een uurtje ge-skyped. Toen we daarmee klaar waren was het al te laat om nog te gaan koken en zijn we maar een sateetje gaan eten bij ‘de Buren’. Het was al met al toch een drukke dag geweest, Humphrey die natuurlijk de nodige aandacht vraagt, we hadden de ‘tussenschoonmaak’ van Soño ook al gedaan en toen de eigen woonkamer en kantoor nog eens.                           Het is niet altijd vakantie hier hoor!! Ondertussen gaat het ook goed met de reserveringen. We hebben er nu 17 binnen en 2 die hebben toegezegd dat ze reserveren. Dus tot volgend jaar mei hebben we continu gasten; beginnend vanaf 10 november. Niet dat we dan continu vol geboekt zitten, er zitten nog genoeg vrije stukken in, maar één van de appartementen is dan altijd bezet. En dan tellen we ff voor het gemak broer Herman niet mee, die komt 6 November.

Ondertussen wordt het hier ook ‘herfst’. De regentijd is langzaam aan begonnen, al dachten we dat hij al 2 maanden aan de gang was. Maar ook hier gaan sommige bomen, struiken en planten hun bladeren verliezen. Onze ‘suikerdiefjes-boom’, ik weet de naam (nog) niet, ik heb alles al afgezocht maar Nanneke weet dat het familie is van de christendoorn, die gaar in rap tempo al zijn bladeren verliezen. Volgens Humphrey wordt hij begin december helemaal kaal. En daar zitten een hoop grote bladeren aan!!!! Dagelijks veeg en hark ik alles weg en heb dan zo’n grote ton vol blad. In augustus toen we hier kwamen volstond het om 2 keer per week te harken, nu moet dat echt dagelijks omdat er gewoon zo’n deken van blad ligt.   

Zondag 24 oktober 2010

Om 7 uur opgestaan. Ik ben gisteren maar naar bed gegaan omdat de hele dag alles niet lekker of fout liep. Allereerst werden er gisteren nog 2 airco’s geplaatst. Het was al een hele onderneming voordat ze besteld werden. Het volume of de maat van die dingen klopte steeds niet. Een monteur komt dan de ruimte opmeten en aan de hand daarvan wordt het BTU (volume of maat) bepaald. Uiteindelijk na 3 keer opgemeten te hebben werden ze besteld door ons, nadat de verkoper ons tot 2 keer toe een groter model had aangepraat, want dat was echt beter. Ja hij zal er wel verstand van hebben of meer ervaring in hebben, toch? Nou de monteurs, 3 man sterk, kwamen en het opperhoofd vertelde op een gegeven moment dat één van de airco’s veel te groot was voor de ruimte. Die ging hij zeker niet ophangen of we moesten tekenen dat we niet zouden reclameren als de airco niet werkte naar behoren. Nou dan rij ik hem al, dat snappen jullie wel. Na een hoop soebatten ging hij terug naar de winkel en een maatje kleiner halen. Opgelost!

Vervolgens het zwembad, die mannen hebben de rand gelegd waarbij ze eigenlijk nergens naar gekeken hebben. Stukken beton wat ze over hadden, gewoon tussen de planten gegooid, de spons waarmee ze de voegen inwassen gewoon uitspoelen in het zwembad, gevolg keitroebel vuil water, al het overtollig gruis en stukjes steen in het zwembad vegen. Ga zo maar door. Toen ze klaar waren zeiden ze dat Eric, de grote baas, nog zou komen om de rand met zoutzuur af te wassen. Nou Eric kwam maar zonder zoutzuur. Dus toen ik zei dat de rand nog gewassen moest worden met zoutzuur zei hij: Nou ik ben niet zo van het zoutzuur, een buitje regen en het is ook goed. Nou daar gaan we weer dacht ik. Hij vroeg hoe ik het vond. Ik ben daar niet zo’n ster in om dan gelijk te zeggen dat ik het helemaal niks vind en dat ik zwaar teleurgesteld ben in de natuurstenen-rand, de afwerking en de oplevering. Maar met horten en stoten, samen met Sjaak, hebben we toch alles gezegd. Ook hoe de jongens, die de eerste week zo ontzettend hard en redelijk netjes hadden gewerkt, het vandaag gedaan hadden en hoe ze het achter hadden gelaten. Samen met Eric en Sjaak hebben we,denk ik, ruim 2 emmers vol met gruis en stukjes steen tussen de planten weggehaald en het is nog niet weg!! Nou Eric ging dus niet met een prettig gevoel weg, hij komt maandag terug om de rand te ‘wassen’ en het hele terras met een hoge druk te reinigen, want overal zitten nog voetstappen van specie en stukken ‘lijm-plak’ van de rand. En als we dan nog niet tevreden zijn gaat de rand en de coating eraf en wordt alles opnieuw gedaan. Moet er nu nog even NIET aan denken!!!   

Nadat we de teleurstelling een beetje op ons in hadden laten werken hebben we eerst maar eens hutspot met draadjesvlees gegeten, ja Mirjam, da’s erg lekker en NIET gek.  Daarna wilde ik het zwembad stofzuigen om het vele gruis op te ruimen. Daarvoor moest er meer water in want het niveau was te laag door alle perikelen van vandaag. Dus de slang erin…………….geen water uit de deepwell. Wat we ook probeerde maar er kwam niks. Maandag maar weer bellen dus.

Toen dacht ik: weet je wat? Op kantoor hangt nu een airco en daar ga ik lekker even mijn eigen pc opstarten en mijn mailprogramma nakijken. Ik kan namelijk wel mail ontvangen maar niks versturen. Nou jullie weten natuurlijk de uitslag al! Ik kan nu helemaal niks meer, niet ontvangen en versturen. Na 3 uur kloten, met af en toe hulp van Sjaak, ben ik er maar mee gestopt en naar bed gegaan. Durfde niks meer aan te raken, bang dat het ermee zou stoppen of kapot zou gaan. Ken je dat? Behalve dan natuurlijk mijn lieve kerel, hahahaha. Ik hou mijn hart vast voor morgen, dan komen de stratenmakers de oprit doen. Rrrrrrrrrr.

Maandag 25 oktober 2010

De stratenmakers zijn er op de afgesproken tijd, 7 uur. Alleen met 2 man minder want die waren gewoon niet op het werk verschenen. De eigenaren zijn 2 Nederlandse jongens die zelf keihard meewerken dus die waren al een beetje sjagie. Ze zouden er 2 dagen overdoen, maar dat is nu al verlengd naar 3.5 of 4 dagen. Och ja, als het er dan maar mooi in ligt, toch?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Update 2

02:12, 7/12/2011 .. 0 comments .. Link
 

Update 2

 

Hallo allemaal,

Lang geleden dat we jullie een update hebben gestuurd. Dat komt weer omdat er van alles tussen kwam bij ons en bij Mirjam. Zij zou me leren hoe ik een weblog moest maken met een internetprogramma. Ik had al 3 weken opgeschreven maar ergens heb ik toch op een verkeerd knopje gedrukt en alles niet opgeslagen. Tja………………..dat was een beetje dom dus zou Maxima gezegd hebben.

Ik zal in vogelvlucht vertellen wat er de afgelopen weken allemaal gebeurd is, voor de meeste onder jullie al bekend, maar niet bij iedereen. Allereerst heb ik een oorontsteking gehad die bijna een week heeft geduurd. Een week daarna werden we alle twee gestoken door de Dengue-mug. Het gevolg was dat we na 5 dagen dood en doodziek werden, met hoge koorts, misselijk, pijn en weet ik al niet meer. Het heeft bij elkaar zo’n 2 weken geduurd allemaal. Niet echt prettig om het maar zachtjes uit te drukken. Doktersbezoek, bloedprikken 2 keer en doosjes paracetamol slikken. Dat is de enige remedie tegen die mug. Je kunt er gewoon niets aan doen, buiten je in te smeren met een vreselijk vies goedje. (Deet en dan liefst de hoge dosering, 35% of meer) Maar goed, we zijn die tijd maar snel vergeten want ik was al een beetje klaar met het eiland. Nu is dat gevoel gelukkig weer helemaal weg hoor.

Ondertussen zijn Nanneke en Ton op visite geweest, was erg leuk en gezellig. Ik zal nu niet meer in details treden want anders wordt het weer zo’n lange update. Maar we hebben een super gezellige en geweldige week gehad met 4-tjes, een broodnodige afleiding na ons ziek zijn. Daarna is Wilma ook een weekje op vakantie geweest. Zij kwam Jeroen ophalen, die is definitief terug naar Nederland. Ook daar hebben we een relaxte week mee gehad. Ze heeft 2 keer heerlijk uitgebreid gekookt voor ons, iets wat wij normaal gesproken niet doen. Gewoon lekker simpele Hollandse pot. Gehaktballen, varkenslapjes, vissticks en ga zo maar door. In de week dat Wilma hier was, was het wel redelijk slecht weer. Heel veel regen, geen wind en zon. Gevolg was enorm benauwd weer. De vele regen heeft Wilma zelf ook ervaren. Ze moest naar de stad rijden en kwam onderweg in een hoosbui. Toevallig op een laag punt van het eiland. Ze reed op een gegeven moment door een halve meter water. Iets wat wij met Nanneke en Ton ook al een keertje hadden meegemaakt, vond het wel spannend en kicken. Maar Wilma zat natuurlijk alleen in de auto en dacht toen het water zo hoog stond: Ik zet hem eens langs de kant. Alleen had ze niet gezien dat na het trottoir een greppel kwam. Dat was nog niet het ergste; ze werd eruit getrokken door een vriendelijke Antilliaan, maar na 20 meter deed ze hetzelfde kunstje!! Maar weer was er een vriendelijke Antilliaan die haar eruit trok en na langzaam volgen van de stroom kon ze haar weg vervolgen en is alles goed afgelopen.    

Ondertussen is ook het zwembad al helemaal gerenoveerd. De oude betonnen rand, de oude verflaag en de tegels eraf. Alles is weer klaar behalve de rand, daar misten ze iets voor en moet uit Miami komen. Waarschijnlijk zullen ze begin volgende week alles afmaken, maar we kunnen weer plonzen, echt een levensbehoefte hier. Want het weer is na 2,5 maand eindelijk omgeslagen naar normaal. Lekkere wind, blauwe luchten, zon en geen regen meer.  Volgende week wordt de oprit en de parkeerplaats bestraat met klinkers. Door de vele regen dreef al het zand van de oprit af en liep zo naar de straat. Daardoor kwam iedere keer de rolpoort vast te zitten. Het is iets wat we al op ons verlanglijstje hadden staan maar dat is naar voren geschoven door de vele regen. Trouwens het regenseizoen moet nog komen hoor. Dat loopt van half oktober tot eind november normaal gesproken. Niet dat het altijd zo uitkomt hoor, vorig jaar hebben ze bijna geen of helemaal geen regen gehad hier.

Verder komt er eindelijk schot in de zaak van de slaapkamer. Van 1 aannemer hebben we helemaal niks meer gehoord, niet eens een offerte van gehad en van de andere konden we hem niet lezen, alles in het Spaans maar daar hadden we ook niet zo’n vertrouwen in. Marti, de zoon van een vriendin van ons, heeft een aannemer gezocht voor ons en alle tekeningen uitgewerkt. We zijn benieuwd.

Ook de eerste echte gasten zijn gearriveerd. Niet dat Nanneke & Ton en Wilma geen gasten waren, maar jullie snappen wel hoe ik het bedoel. Dat zijn bekenden voor ons. Het was best spannend vonden we alletwee. Sjaak zou hier blijven en ik ging ze ophalen op Hato. Compleet met een papier met de namen van hun erop en een juck met water.   Maar alles ging goed, al was ik alleen vergeten om te vragen of ze een sigaretje lusten voordat we in de auto naar huis reden. Toen we hier aankwamen (na 7 minuten al hoor.) zeiden ze: Nou, nu eerst een paffie. Maar goed dat was het enige minpuntje, ik kan er mee leven. De dinsdag erop zijn de andere 2 aangekomen dus we zitten gelijk vol nu. Klinkt raar hè?!! Maar het valt ons allemaal reuze mee, het zijn leuke gasten en met de ene heb je nu eenmaal mee contact dan met de andere.

Ik laat het bij dit verhaal, toch al lang genoeg. Er is natuurlijk nog veel meer om te vertellen zoals het opheffen van het land “De Nederlandse Antillen” en het ontstaan van een nieuw land “Curaçao” met bezoek van het kroonprinselijk paar. Het is een apart gevoel dat wij bij dit stukje geschiedenis aanwezig waren. Onze ontmoetingen met de (over)buren, onverwachts bezoek uit Nederland (Millingen) en meer. Maar wellicht kom ik daar in een volgende update wel op terug.

De groetjes aan iedereen van ons en tot snel. (Beloofd)

Sjaak & Marcel en een kus voor iedereen die hem wil. XXX



Bon dia allemaal

01:50, 7/12/2011 .. 0 comments .. Link

Het is al weer een tijdje geleden dat ik het weblog heb bijgewerkt. Er is natuurlijk ook weer zo ontzettend veel gebeurd in de laatste 6-7 weken. Natuurlijk ons bezoek aan Nederland maar daarna ook weer het nodige werk hier thuis en in de tuin, de vakantie van Frans en Wilma en natuurlijk mijn 50ste verjaardag met de verrassing van de dag.

Allereerst ons bezoek aan Nederland. Och och wat hadden we het koud af en toe. Eerst wilden we geen jassen meenemen, het was immers bloedmooi weer bij jullie. Gelukkig op het laatste moment toch 2 vest-jassen in de koffer erbij gepropt. We hadden het deze keer iets anders gepland, de vorige keer was het ook een verrassingsbezoek. Deze keer wist 'iedereen' dat we kwamen. Frans en Wilma kwamen ons, samen met Ton en Nanneke, gezellig ophalen op Schiphol. Lekker ff snel bijkletsen met een bakkie Starbucks cappuccino. Toen richting Oirschot gereden waar we een huisje hadden gehuurd. Midden in de bossen op een park. Was achteraf niet zo'n goede keuze, beetje te ver van de bewoonde wereld en een beetje te vuil. Maar de bedden sliepen heerlijk. Regelmatig hebben we tot de middag uitgeslapen. Het was deze keer niet zo hectisch als in november. Natuurlijk de eerste 2 dagen bezoekjes gebracht aan de ouders en de kinderen. Daarna hebben we wat verrassingsbezoekjes gebracht aan 'oude' gasten van L'Orangerie. Mevrouw Mathijssen, Jan & Wiesje en de jarige Stella werden verrast. Altijd leuk om mensen zo te overvallen. Verder hebben we veel tijd met mijn moeder doorgebracht. Dat was de grootste reden om nu al weer naar Nederland te komen. Heerlijk hebben we met haar half Tilburg doorgecrossed, asperges gegeten of ergens een frietje gepikt. Altijd lekker. We weten natuurlijk niet wanneer we weer kunnen komen en nu waren er toch geen gasten. En de ouders vna Sjaak hadden we net nog mogen ontvangen in onze villa.

Op de eerste vrijdag hadden Ingrid en David ons uitgenodigd om te komen eten bij l'Orangerie. We hadden ze leren kennen op Curaçao samen met Jan Mathijssen van de Stichting Tess. We hadden gewoon gelijk een klik met ze, erg leuk. Een heerlijk gezellige avond gehad en het was ineens..........3 uur!! Ze waren een beetje jaloers op ons en zitten er oo kaan te denken om alles in Nederland achter zich te laten en hier een nieuw leven op te bouwen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. We houden in ieder geval contact met ze.

Zaterdagnacht de meimarkt eventjes bezocht in het centrum van Tilburg en zondag met de kinderen een dag naar de Efteling. Ze wilden er graag naar toe met z'n allen en we hadden er prima weer voor. Alleen vermoeiend...........lopen van de ene kant van het park naar de andere. Dat ze toch niet al die attracties bij elkaar zetten, veel gemakkelijker voor de (stief)ouders. Maar heel gezellig met veel lol, zeker als er een atteactie opeens storig heeft als je eindelijk, na 1,5 uur wachten, in het karretje zit en het treintje niet vertrekt. De dag culinair afgesloten met een Big Macmenu van Mc Donalds.

Maandag weer een dagje Millingen waar we weer heerlijke asperges hebben gegeten bij Papa en Mama. Herman was ook eventjes gekomen dus was ook weer leuk. Lekker de hele middag buiten gezeten, gekletst en een wandeling naar het Kruidvat gemaakt. 's-Avonds al weer gelijk afscheid genomen, ook bij Ans en Harrie waar we snel nog even op de koffie zijn gegaan. De tijd in Nederland gaat dan ineens heel snel.

Dinsdag zijn we naar Maastricht geweest. Het was eigenlijk de enige dag dat we zonder familie zaten. We wilden graag bij Han en astrid op de koffie, maar dat werd een heel gezellige avond met bewonderen van hun prachtige hoeve met landerijen, boomgaarden, schuren en opkamers, kletsen en voor het eerst in mijn leven Mestreechs Zoervleis gegeten. Héérlijk hoor Astrid, nogmaals bedankt voor de super toffe avond. Heel uniek was trouwens dat daar ook een vos komt eten.  Een prachtig beest dat iedere avond om klokslag kwart over negen brokken, groenvoer en een rauw ei komt halen. Astrid legt dat er stiekem neer, natuurlijk zijn er buurtbewoners (met kippen) die dat niet echt prettig zouden vinden. Ze gaan binnenkort verhuizen, een beetje kleiner en we hopen dat de verhuizing een beetje voorspoedig is verlopen.

Woensdag was een beetje een 'klusjes'-dag. We moesten naar de kapper, post ophalen bij de ING-bank voor ons en voor Mama. Boodschappen gedaan en 's avonds een hele grote pan hutspot en draadjesvlees gemaakt zodat Mamahaar vriezertje weer voorlopig gevuld is. Tussendoor weer lekkere asperges gegeten in Helvoirt. Donderdag werd het ook in Tilburg al weer tijd om van de meeste afscheid te gaan nemen.

's Avonds naar de kinderen in Nuland gereden om daar de laatste stand van zaken te bekijken bij het huis van Anne en Mark, de bouw schiet al erg op. Erg knap hoor zoals Mark bijna alles zelf doet samen met zijn vader en enkele vrienden. De moeder van Mark had op bijna 'bevolen' dat we daar toch zeker langs moesten komen op de koffie. Was ook weer gezellig, ook leuk om Harm eens te zien voetballen. In Nuland spelen 'buurten' tegen elkaar. Dat zijn dan kleinere teams met jongens van rond de 20-23 jaar die zomers in competitieverband tegen elkaar spelen. Gaat er heel fanatiek aan toe maar erg leuk om eens te zien en mee te maken. Vaders die dan als scheids- en grensrechters fungeren. Goed hoor.

Vrijdagmorgen nog eventjes langs Tilburg om afscheid van Mama te nemen. We zouden de laatste nacht bij Ton en Nanneke slapen, dan waren we al dicht bij Schiphol. Heerlijke pannekoeken gegeten omdat het weer het niet toeliet om te BBQ-en. Nou Nanneke, ze waren weer heerlijk en straks in september houden we ons weer aanbevolen hoor. Help ik je wel mee. Zaterdagmorgen hebben Ton en Nanneke ons weggebracht naar Schiphol en ruim 12 uur later werden we opgehaald door Ria en Marti op Hato; we waren weer op ons mooie eiland. Heerlijk en lekker warm gelukkig. Na een bakkie koffie gingen zij weer naar huis en ik moe naar mijn eigen bedje, Sjaak een paar bakkies later.

Om en rond het huis was er toch wel weer veel snoeiwerk te doen. We hadden het eigenlijk gepland omdat voor de vakantie te doen, maargasten uit het appartement bleven onverwachts een weekje langer. Sneu om die dan in een flink gesnoeide tuin te laten zitten. Maar goed, het had in de periode dat wij in nederland zaten een paar keer flink geregend en dan groeit het extra hoor. Dus ik ben wel een paar dagen bezig geweest. Heggen, bomen en struiken; alles kwam aan de beurt. En omdat we nu toch eventjes geen gasten hadden zijn we ook doorgegaan met wat opknapwerk. De tuinmeubels met de hoge druk spuit, bij de appartementen en die vna het zwembad. ook gelijk in de teakolie gezet e nalles ziet er weer gelikt uit. Sjaak heeft ook de bananenbomen helemaal gesnoeid en alle dode en lelijke bladeren eruit geknipt. Ook dat bos ziet er weer goed uit.

Verder eigenlijk teveel om allemaal op te noemen: nieuwe tutti rutties, hybiscussen en gele margrietjes bij de 'apen' geplant. Alles ook gelijk voorzien van een nieuw dripsysteem. De voortuin willen we toch wat voller maken en er liep alleen maar 1 hoofdleiding naar toe. Dus er moest een 2de komen. Ook hebben we alle lampjes vna de buitenverlichting nu vervangen door LED-lampjes van de Action. Dat scheelt weer enorm in de rekening van AquaElectra. Frans en Wilma zullen er hopelijk ook nog wat meebrengen want de voorraad was helemaal op in Tilburg. De tutti rutties zijn trouwens weer erg in trek bij de dwergpapegaaien, tegen de avond komen ze altijd even de groene zaden oppeuzelen, erg leuk om te zien. Ook de palmen hebben nu rode vruchtjes en dat is weer lekkere kost voor de troepialen.

Verder hebben we niet veel speciaals gedaan buiten dat we weer eens een keertje naar het strand zijn geweest. Blue Bay deze keer omdat het zo lekker dichtbij is en omdat het toch wel een knus strandje is. Ik vertel dit speciaal omdat het 25 januari voor het laatst is geweest dat we op het strand zijn geweest. Dat zal wel hetzelfde zijn als met alles, op een gegeven moment zie je iets niet meer. Hoe mooi is het Wandelbos of het Wilhelminapark in Tilburg wel niet. Ik ben welgeteld in beiden 1 keer geweest. Afgelopen mei met Mama en Sjaak door het Wilhelminapark gelopen, had ik nog nooit gedaan. Een heel mooi park met prachtige oude bomen. Een grote vijver met tientallen eenden met jonkies, heel leuk en lekker rustgevend midden in de stad. Maar nooit geweest in al die jaren dat ik in tilburg woonde.  Maar goed, het water was lekker op Blue Bay en tijdens mijn middagdutje kwam er ook nog een 'vriendje' langs mijn bedje geslopen. Sjaak heeft hem maar gelijk even op de foto gezet.

Verder zijn Leen en Wim ook op het eiland geweest voor hun vakantie. Dat zijn oude pedicureklanten van Sjaak en Wim is de broer van Ria, zo kennen we die dus. Ook met hun hebben we een paar gezellige avonden gehad.

Ondertussen waren Frans en Wilma ook weerr voor hun vakantie op het eiland. Dat betekent ook weer gezellige avonden met elkaar doorbrengen. Deze keer waren we in de ban van triominos. Een soort domino maar dan met drie kanten en er moeten 2 kanten van de driehoek passen, dus je moet extra goed opletten. Bij domino past een 6 aan een 6, maar hier heb je ook nog eens te maken met gespiegelde cijfers en dat mag niet natuurlijk. Een 3-1 mag niet aan een 1-3. Helaas pindakaas. Ook hebben we met hun weer een stadswandeling gemaakt door otrabanda, deze keer op donderdag zodat wij een andere route en gids hadden. De vorige keer met Papa en Mama hadden we een man die voor monumentenzorg. Die wist natuurlijk veel over het ontstaan van de binnenstad en de restauratie van die oude, meest vervallen huizen. Nu hadden we een architectdie alles toch weer vanuit een ander oogpunt benaderde. Het was weer erg interessant en op donderdag heb je altijd een drinkpauze bij de Nettobar. De Nettobar is een begrip hier op Curaçao. Het verhaal gaat dat als Willem Alexander en Maxima hier op het eiland zijn, ze altijd één avondje samen naar de Nettobar gaan. De beveiliging staan dan buiten en zij binnen als drinkend en dansend tussen de lokale bevolking. We hebben het al van meerdere personen gehoord dus wie weet in oktober als ze samen met Beatrix op staatsbezoek komen. De Nettobar staat ook bekend om zijn 'Ron berde' oftewel groene rum. Die wordt, volgens de lokalen hier, gestookt door de eigenaar zelf en klandestien onder de toonbank verkocht. Ja dat kan en mag hier allemaal. De rum smaakt een beetje naar anijs, erg lekker. Terwijl ik eigenlijk helemaal niet van rum hou.

Ook zijn we op een morgen om 8 uur met 4-tjes naar de St. Annabaai gereden, erg vroeg voor sommigen onder ons..... Het grootste schip van de Koninklijke Marine komt voor 3 maanden allerlei oefeningen houden hier op de eilanden. Ook zal het worden ingezet in de strijd tegen de drugshandel. Het is idd een enorm groot, maar onooglijk schip waarvan wij allen vonden dat het wel wat onderhoud kon gebruiken. Dat zijn we niet gewend van de marineschepen die we hier eerder gezien hebben.

Ook is de afgelopen maand het WK Sunfish hier op Curaçao gehouden. Een heel internationaal deelnemersveld. Door de enorme harde wind was het af en toe erg zwaar voor ze op open zee, maar beter dan geen wind zoals bij het WK surfen in april. Als eerbetoon aan het gastvrije Curaçao voeren alle 72 deelnemers na de voorlaatste wedstrijd gezamelijk de St. Annabaai in. Iets wat natuurlijk spectaculaire foto's opleverde voor de fotografen onder ons. Op de eerste foto staat Bea Moedt, zij heeft ons gefotografeerd voor dat intervieuw voor het Brabants Dagblad.

Ondertussen kwam mijn 50ste verjaardag ook steeds dichterbij. Wilma en Sjaak zaten vaak te smoezen als ik even niet oplette of er even niet was. Dan zei ik daar iets van en dan ging het altijd over de slingers of de ballonnen met 50 erop of Abraham die dan zogenaamd in de voortuin moesten komen. Achteraf werd alles duidelijk, jaaaa zelfs mijn moeder zat in het complot. Ik had 's morgens gewoon een gezellig samenzijn met wat vriende gepland. Lekkere taart en rond de middag een eigengemaakte sandwich. daarna zou ik vrijhouden voor Sjaak. Samen met Wilma had ik al op maandag alle boodschappen gedaan zodat we op dinsdag alleen nog maar de sandwiches hoefden te maken en klaar waren.  

Om half 9 was het eerst tijd voor de kadootjes van Mama, Mama & Papa en Frans en Wilma uit te pakken; envelopjes met geld (ouders) waar ik al een tijdklok voor het dripsysteem in de voortuin van had gekocht en een mobiel van drijfhout gemaakt door Serena, bekend van de chi chi-poppetjes. Heel apart en mooi. Daarna een enorm pak kaarten uit Nederland, had Wilma allemaal al geregeld voor we naar Nederland kwamen. Hartelijk bedankt allemaal, echt enorm leuk om zo'n pak ineens te krijgen. Sjaak en ik waren de dagen ervoor al zovaak naar de brievenbus gelopen........helaas. Nu snappen we wel waarom....!!

Tot half 11 zouden we Skype aan laten staan voor diegene uit Nederland die wilde Skypen. Rond 11 uur was iedereen er en hebben we gezellig odner de palapa gezeten, niet gezommen al wilde marti dat erg graag, maar niemand ging met hem mee. Tegen half 2, net na de lunch, moesten Frans en Wilma 'plotseling' even naar huis. Jeroen, hun zoon, had gebeld dat er iets mis was met de kassa en zij zouden dan op afstand even inloggen. Maaaar, zij moesten niet naar huis. Zij gingen naar Hato, het vliegveld om daar mijn broer op te halen. Die had dat allemaal al met Sjaak, Mama en Frans & Wilma gepland en geregeld toen we nog in Nederland waren. Vorig jaar hadden we hem verrast toen we ineens op zijn verjaardag waren en waarschijnlijk had ie gedacht dat kan ik ook wel eens doen bij Marcel voor zijn 50ste. Hij werkt bij de KLM dus dan gaat allemaal wat makkelijker en goedkoper waarschijnlijk. Maar al met al was het een enorme leuke verrassing en achteraf gezien vielen de stukjes op zijn plaats al had ik er totaal geen weet van. Hij had weer van alles bij zoals gewoonlijk: ledlampjes, boxen voor bij mijn laptop en een naaimachine, bijna een nieuwe die Mama niet meer gebruikte, en wij hadden geen plaats meer in de bagage.

We hebben bijna 4 volle dagen samen gehad; dagje strand, dagje rondrijden, wat BBQ-en en triominossen. Dat belooft wat voor september weer, als ze hier echt op vakantie komen. Mijn verjaardag hebben we traditioneel afgesloten met een dinertje bij Bistro Rosendeals. Daar gaan/gingen we altijd naar toe als er één van ons vieren (Frans, Wilma, Sjaak of ik) jarig was tijdens de vakanties. Een heerlijke tournedos à la Macho, een kruidenmengsel erop en Curaçaose pica met frietjes en gebakken rijst ernaast. Hééééérlijk.

Nou dat was het weer voor deze keer. Jullie merken wel dat we ons nog steeds niet vervelen hier. Als kost het wel moeite om iedere keer een boeiend verhaal neer te schrijven en niet in herhaling te vervallen.

De groeten, een kus en een knuffel voor iedereen die hem wil!!

XXX



Bon Dia allemaal

01:46, 7/12/2011 .. 0 comments .. Link
Hierbij een overzicht van onze laatste dag in Tilburg en onze eerste week op Curacao. Om 7 uur opgestaan want de mannen van het verhuisbedrijf zouden om 8 uur beginnen. Ze waren op tijd; kwart voor 8. Even een bakkie gedaan en ze zouden een paar uurtjes werk hebben, we namen ook immers niet veel mee. Dat dachten we tenminste!!

Om 9 uur moest ik nog naar de kapper en Sjaak om 11 uur. Tussendoor moesten we om half 11 ons nog laten uitschrijven bij de gemeente Tilburg. Wilma zou in de tussentijd een oogje in het zeil houden bij de verhuismannen. Tegen 11 uur waren we terug van de gemeente en Sjaak ging gelijk door naar de kapper en ik naar huis. Ondertussen was Frans ook gekomen, want we moesten ook nog afscheid nemen. Dat hadden we de laatste zondag van de kermis maar niet gedaan meer, er waren er al zoveel die afscheid kwamen nemen.

Afijn, om kwart voor 12 maar naar de kapper gelopen met Frans en Wilma omdat zij weer moesten gaan werken en niet langer konden wachten. Het werd een kort afscheid op de hoek van de straat wat voor allen de beste keuze was, als jullie begrijpen wat we bedoelen.

Thuis nog wat gerommeld. Weer wat weggegooid of klaar gelegd wat toch echt niet vergeten mocht worden. Tegen 2 uur kwam Nancy nog even afscheid nemen. Ze had gebeld of we thuis waren want ze moest toch nog een cadeautje brengen?!!? En wat voor cadeautje; een ontzettend leuk fotoboek had ze gemaakt!! Compleet met schuimplakletters, visitekaartjes van de oude en de nieuwe L’Orangerie en foto’s met uitleg erbij!! Foto’s waar we het bestaan niet van wisten. Dat kon ook niet want ze waren op de laatste zondag stiekem gemaakt door gasten. En foto’s van elk personeelslid met daarbij een persoonlijke boodschap geschreven, erg uniek, apart en leuk!!!! Heel erg bedankt allemaal voor dit warme cadeau.

Tegen 3 uur begonnen we toch wat zenuwachtig te worden, de mannen moesten nog zoveel doen en om 5 uur kwam onze taxi die ons naar Schiphol zou brengen. Om half 5 Wilma maar gebeld of zo toch nog 1 keertje iets voor haar vriendjes wilde doen; oppassen als we weg waren en de deur dicht trekken. Dat wilde ze wel en kon ze nog een keer afscheid nemen, hahaha.

Om 5 uur de taxi in en geslapen alle twee tot bijna Schiphol. Het waren me ook wel dagen geweest de laatste tijd. Ingecheckt in Hotel Citizin M, een prachtig superdeluxe modern hotel waar we de laatste nacht in Nederland aangeboden hadden gekregen van Jan en Marc. Ton en Nanneke gebeld want van hun moesten we nog afscheid nemen en ze hadden ons uitgenodigd om een hapje te gaan eten met viertjes. Het werd een gezellige avond op Schiphol, want het hotel ligt gelijk naast Schiphol. Tegen 11 uur onder de wol voor de laatste keer. Weer als een roosje geslapen alle twee. Om half 7 gedoucht en wel naar de incheckbali waar een ontzettende onvriendelijke vrouw ons te woord stond. We mochten 2x 25 kg meenemen, maar we hadden 27 en 13. Ze vond ook dat we teveel handbagage bij hadden. Kortom voor die 2 kg extra bagage in de ene koffer moesten we € 55.00 bijbetalen, terwijl de andere koffer 12 kg te weinig woog. En voor de handbagage moesten € 100.00. bijlappen. Lang geleden dat we zo boos waren geweest maar de KLM heeft nieuwe regels en daar wordt niet vanaf geweken. Jullie zijn dus gewaarschuwd allemaal!! Maar goed, met betalen ben je er vanaf en snel weer vergeten, ik denk dat we de KLM ook voortaan maar vergeten, Martinair of Arkefly dan maar.

Een goede vlucht gehad met weer veel slapen. Je snapt niet dat we zo veel konden slapen in 24 uur, maar toch. Op Hato verliep alles zeer voorspoedig, 20 minuten eerder geland en binnen 50 minuten buiten waar Mirjam ons gelijk op de gevoelige plaat vastlegde. Het was heerlijk haar ook weer te zien. Even staan kletsen en wachten op Heleen die ons de sleutels van de droomvilla zou overhandigen.
Helaas had Heleen ons een dag later in de agenda geschreven, maar geen nood, ze kwam als een haas naar ons toe.

Bij het huis aangekomen wist ze de code van het alarm niet. Tja daar sta je dan. De hele buurt wist gelijk dat er weer mensen woonden op Rondeweg 15. Het werd een kort rondje door het huis. Heleen had natuurlijk weinig tijd omdat we zomaar tussen haar agenda doorfloepten. Maar eerlijk gezegd vonden we dat niet erg. We wilden even samen alleen zijn en genieten van al het moois. Al konden we wel gelijk zien dat het huis ruim een week onbewoond was geweest, en waarschijnlijk had Luc ook niet veel tijd meer gehad om hier en daar een lapje overheen te halen. Dan zeggen we het maar heel netjes!! Maar dat was voor latere zorg. We zijn de eerste boodschappen gaan halen bij de Centrum supermarkt, 3 minuten verderop. Daarna snel terug en de korte broek aan en op onderzoek uit. Het hele huis goed bekeken, alle kasten, lades en meer. Tegen 7 uur een uitsmijter gebakken en natuurlijk de onvermijdelijke duik in het zwembad. Tegen 9 uur (in Nederland dus al 3 uur ’s nachts) zijn we maar naar bed gegaan. We hadden besloten dat we ons maar een appartement konden toe eigenen, omdat we toch wel wat dingen zagen in de slaapkamer die we eerst moesten reinigen.

Als een roosje geslapen en om 6 uur waren we al weer uit bed, lekker koffie gedronken aan het zwembad en toen zijn we begonnen met de grote voorjaarsschoonmaak. Sjaak met de keuken. Heel grondig, alles wat er in de kastjes stond afgewassen, maar dan ook alles. En dat weer opgeruimd in de bijkeuken die hij toen al helemaal van onder tot boven uitgesopt had met Dettol, een ontsmettingsmiddel. Daarna alle kastjes uitgesopt en geschuurd met Jif. Om een voorbeeld te noemen; de vorige eigenaren hadden al bijna 2 jaar geen hond meer hier, maar toch lag er onder het gasfornuis nog een halve hond (aan haren dan hè). Ondertussen heb ik de terrassen van de appartementen een grote beurt gegeven. Van de vloer tot het plafond en alles wat er tussen in zit en staat. Binnen in de appartementen zag er alles keurig uit moeten we eerlijk zeggen. Dus daar hoefden we ons geen zorgen over te maken.

Tussendoor kwam de poolservice. Die komt op maandag en donderdag het zwembad schoon maken, stofzuigen en het water meten op chemicaliën.  Nou hadden we al gezien dat het water een beetje troebel was toen we aankwamen maar wisten niet waardoor. Nu blijkt dat de verflaag onder water oplost. Verder niks mis mee, maar er moet wel iets aan gedaan worden. Waarschijnlijk een hele nieuwe coating/verflaag. Kosten ongeveer Naf 6500.00 Hebben wij weer.

Vrijdag kwam Humphrey, onze tuinman voor de eerste keer. Ook hij had natuurlijk een hoop werk want ook hij was 14 dagen niet geweest. Hier en daar heb ik hem geholpen, maar vooral mee gekeken. Tussendoor Sjaak mee geholpen, die nog steeds in de keuken bezig was en tegelijkertijd 4 mannen van UTS (internet) en een ander bedrijf wat daarin doet te woord gestaan en zo goed en zo kwaad als het kon geholpen. Maar we hadden nog steeds geen internet, wel telefoon, al deed hij het ’s avonds al niet meer. Tegen 5 uur ging Humphrey en vonden we dat we wel een schnitzel van Jeroen hadden verdiend.

Zaterdag Mirjam een sms gestuurd dat ze gerust op de koffie kon komen met haar moeder als ze wilde. We kregen een sms terug dat het waarschijnlijk wel zondag zou worden. 5 minuten later belde ze terug want Rick was net thuis gekomen van zijn werk en was toch wel erg nieuwsgierig naar onze droomvilla.. Dus Rick, Mirjam en haar moeder kwamen op de koffie. Rick had nog niks van het huis gezien en was erg onder de indruk. Het was weer gezellig even te kunnen bijkletsen. Natuurlijk waren er ook de gebruikelijke tips en adviezen waar we wat mee kunnen. ’s Avonds hebben we zelf gemaakte gehaktballen, rode kool met peertjes van Hak en gekookte piepers gegeten, hoezo integreren op Curaçao??? Gewoon Nederlands blijven eten jongens, keilekker.

Zondagmorgen was de woonkamer en het kantoor aan de beurt. Het hele servies, schaaltjes, bakjes en glazen, alles is afgewassen met de hand. Goh; wat mis je dan toch die ouwe vaatwasser uit Tilburg!!! Alle kasten uitgesopt, linnen van de appartementen gevouwen, en dat is veel, kortom weer een hele dag in de woonkamer en nog niet helemaal klaar. Om een uur op 3 toen we net even lagen te ontspannen in het zwembad werd er getoeterd. Het is hier normaal dat wanneer je ergens op visite gaat dat je dan toetert voor het hek. Bellen hebben maar weinig mensen hier, “Alweer volk?” zei Sjaak. Ja, Ria en haar zoon Marti kwamen even kijken of we thuis waren. Ria is een zus van een oude pedicureklant van Sjaak waar we al regelmatig contact mee hadden als we op Curaçao waren. Dus hup snel afdrogen en aankleden. Het hele huis laten zien, inclusief de appartementen. Ook zij waren onder de indruk al kenden ze het huis al een beetje van de vorige eigenaar. De dochter van Ria had er een jaar of 5 terug al interesse in gehad voordat Eddy en Luc het kochten. Maar ze kenden niet veel meer terug, ze hadden immers veel veranderd en aangebouwd. ’s Avonds zijn we naar eetcafe de Buren geweest om een hapje te eten. Niet omdat we moesten eten, maar om te internetten. Er is daar draadloos gratis internet en dat hebben we nog steeds niet hier in het huis. Wat kun je toch onthand zijn als je dat gewend bent. Maar ook om de reserveringen en andere mail te checken. Maar goed dat we gegaan waren want er was weer een aanvraag voor reservering binnen gekomen. Een goede ook nog eens; de hele maand februari het grote appartement. Dus het komt allemaal goed, de inkomsten komen binnen.

Maandag hadden we een heel lijstje dat afgewerkt moest worden en wat bijna gelukt is op 1 ding na: inschrijven in het bevolkingsregister, dat hebben we doorgeschoven naar dinsdag. Verder noodzakelijke boodschappen gedaan, planten voor potten op het terras gekocht, auto papieren opgehaald bij Heleen en meer van dat soort zaken. Tegen half 5 waren we dood op en waren we blij dat een plons konden nemen in het zwembad met een bakkie koffie en een broodje als ontbijt (heeeel slecht van ons om zo lang niks te eten). Toen we bij gekomen waren hebben we wat palmen gesnoeid; lees palmtakken op 3,5 meter hoogte met een snoeischaar op steel afgeknipt. En natuurlijk de bakken gevuld, het wordt steeds meer ons huisje waar we een heerlijk gevoel bij hebben. Tegen 8 uur hebben we een biefstukje met brood gegeten, afgewassen, koffie gedronken en naar bed. Tenminste ik ging naar bed. Sjaak is ’s avonds al 4 avonden bezig om de ventielen van ons waterdripsysteem schoon te maken en te ontkalken. Die moeten om de 3-4 maanden verwisseld worden door het kalkrijke water uit de deepwell. De vorige eigenaar had ze nog wel verwisseld maar vuil in het schuurtje gelegd. Dus ieder ventieltje, na 2 dagen in de azijn gelegen te hebben, met een mesje schoon krabben en met een saté- prikker de gaatjes weer open maken. Ik denk dat het er zo’n 350-400 zijn. Dus een tijdrovend karwei.

Dinsdagmorgen heb ik eerste plantjes gezaaid: Roma tomaten en honing meloenen. De eerste oogst is eind Oktober begin November gepland. Ik ben benieuwd. Natuurlijk is ook een ouwe gewoonte van Mama in ere hersteld. Stekken, stekjes die uit elke tuin, openbaar of niet worden meegenomen. We hebben al een echte kraamkamer ingericht in de tuin, leuk hoor.

Daarna heb ik de stoute schoenen maar aangetrokken om me in te laten schrijven in het bevolkingsregister. We hadden al van veel kanten gehoord dat je daar zo’n 3 tot 4 uur uit moest trekken. Sjaak wacht nog even met inschrijven omdat hij in september 50 wordt en dan voor de pensionado-regeling in aanmerking komt. Heeft belasting technische voordelen!! Hahaha. Ik naar Otrabanda waar in een monumentaal herenpand het bevolkingsregister zit. Ik schat dat er zo’n 50 mensen buiten zaten, ik wist nog niet waarom overigens. Binnen moest je je eerst melden bij de receptie om te vertellen waar je voor kwam. Dan krijg je een nummertje, net zoals bij ons bij de slager. Die zijn er in drie verschillende kleuren.  Blauw, wit en groen. Toen een wachtkamer in waar, ik denk 150-200 man zaten!!! Dan kon idd wel 3-4 uur duren. Ik had B44. En alles wordt in het Papiaments omgeroepen. Tja, daar sta je dan. Maar aan een Nederlandse jongen gevraagd of hij wist wat mijn nummer in het Papiaments was. Berde quarantequatre, of zoiets. Eindelijk had ik in de gaten waar ik op moest letten en bij welk loket ik dacht te moeten zijn, op advies van de jongen trouwens, bleek dat ik geen groen had, maar blauw. Andere kant van de zaal dus. Daar aangekomen bleken ze al bij blauw 61 te zijn. Dus ik netjes tegen die omroeper zeggen dat ik net 20 minuten binnen was en dat mijn beurt nu al 17 nummers voorbij was. Ja dan moet je wachten tot 44 weer langskomt zei hij. Maar schijnbaar keek ik hem toch wel erg bedroefd aan want hij zei: “Wacht maar eventjes, ik doe je zo wel ff tussendoor”. Aardige man dus. Nog een kwartiertje gewacht en rond gekeken. De man maar in de gaten houden dat hij me maar niet vergat. Maar uiteindelijk was ik aan de beurt en was het binnen een kwartiertje gefixed, al had ik mijn uitreksel van het geboorte- en huwelijksregister niet bij. Ik was op Curaçao geboren en dat scheelt schijnbaar heel veel.

Thuis gekomen was Sjaak weer in de slaapkamer en de keuken bezig. Kletsnat van het zweten. Na een frisse duik en een boterhammetje besloten we maar om door te grijpen, de slaapkamer helemaal leegmaken, schoonmaken en dan alle spullen van de meidenkamer daarnaar toe te verplaatsen om zo enig overzicht te creëren in deze kamer. Mijn god wat hadden die 2 mannen een zooitje met van alles en nog wat . Gereedschap, voorraad tegels, dakpannen, lampen, spijkers en nog veel meer. Tegen 6 uur hadden we alles weer op orde en wisten we precies wat we allemaal hadden.(gekocht).

Tussendoor hebben we natuurlijk verschillende keren geplonsd, want het kamertje heeft geen ventilatie en is net een sauna. Dus toen we gedoched waren zijn we maar naar eetcafé de Buuren gereden om daar een salade te eten en onze mail te checken. Daar is tenminste draadloos werkend internet.

Woensdag, we zijn al weer een week hier. En alleen maar hard gewerkt, lijkt L’Orangerie in Tilburg wel, hahaha. Vandaag gaan we naar de notaris. We moeten ons eigendomsbewijs ophalen omdat we namelijk in Nederland onder volmacht getekend hebben. Naderhand nog even langs een tuincentrum geweest waar we een mooie grote plant (weet nog niet wat voor soort) voor onder de palapa hebben gekocht. Sjaak vond hem keimooi, dacht eerst dat het een nepper was, zo mooi. Maar hij staat nu al te pronken bij ons. Op weg naar huis kwamen we langs Hato, het vliegveld. Om 13.10 landde daar de Jumbo 747-400 van de KLM met aan boord Jeroen, de zoon van Frans en Wilma. We vonden het leuk om hem even te begroeten, dus een drankje gedaan en ff bijgekletst.  

Verder nog wat gerommeld; wat takken gesnoeid, drippers vervangen en een mangopit geplant. Die hadden we vandeweek gekocht in de supermarkt en het was zo’n lekkere dat we de pit maar weer uit de container hebben gehaald en een paar dagen hebben laten drogen voor hij de grond in is gegaan. Kan ook weer naar de kraamkamer.

Tussendoor heeft Sjaak de strijk weggewerkt en gaan we ons het avondeten maken. Vissticks met gebakken piepers en salade, och och, wat is het afzien hier.

Donderdag is eindelijk de keuken klaar gekomen. De laatste kastjes en het gasfornuis moesten nog gebeuren. Maar alles is nu spic & span en wordt het nu vuil en vies dan is het vuil van ons zelf, toch anders. Ik heb nog wat klusjes tussendoor gedaan voor Sjaak. Hij wilde nog een gaatje geboord hebben, en nog eentje en nog eentje. Verder de kluis met keilbouten vast gezet, kokosnoten gekocht, doorgezaagd, gaatjes in geboord, en er suikerbakjes van gemaakt voor in de boom. Samen met een zwembadje voor de suikerdiefjes moet het ook voor hun een paradijsje worden.  En gelukkig hebben we sinds vanmorgen weer internet. Het werkt allemaal dus nu, ook de mobiele telefoon. Daar konden we geen sms-jes en telefoontjes mee ontvangen uit Nederland. We vonden het al zo stil. Wij allemaal sms-en naar iedereen, maar geen enkele reactie. We dachten al; uit het oog…………………..maar niets is minder waar. We krijgen nog steeds dagelijks mailtjes van vrienden en gasten dat zo ons zo ontzettend missen, geeft toch een goed gevoel.  Tegen half 9 waren we pas weer klaar vandaag. We konden ook niet in het zwembad vandaag want de poolservice had er weer zoutzuur en chloor bij gedaan omdat het groen water was geworden. Dus het was weer afzien vandaag met de warmte. Daardoor waren we allebei ook een beetje wat zal ik zeggen; wiebelig, duizelig. Dus we hebben onszelf maar verwend met een sate-tje bij de Buuren op het terras, het gasfornuis was ook zo schoon. Zonde om gelijk weer vuil te maken. Om elf uur, laat vandaag, lekker ons mandje in.

Vrijdag, Humphrey-dag. Het is weer een snoeidag geworden, nu aan de voorkant en aan de kant van de appartementen. Alles lekker kort zodat het weer fris groen kan uitbotten. Het is vandaag ontzettend warm, bijna geen wind. Net even met Ton en Nanneke op Skype gezeten. Ton was aan het uitproberen en ik zat toevallig achter de laptop toen hij online kwam. Werkt perfect allemaal, beeld en geluid. Net of ze in een andere wijk wonen hier op het eiland. Zelf doen we niet zoveel vandaag, we moeten even pas op de plaats maken want de laatste week hebben we onszelf niet veel rust gegund. Dus niet veel doen vandaag , een lampje verhangen van de palapa naar de boom, zodat de suikerdiefjes ook een gezellige lamp bij hun zwembad hebben, hahaha. En natuurlijk veel stekken uit de kruiwagen van Humphrey halen, kunnen allemaal naar de kraamkamer.

Dat was het voor vandaag. Nu we internet hebben willen we een weblog gaan bijhouden waarvoor iedereen zich moet gaan aanmelden als hij of zij bij wil houden wat ons allemaal bezig houdt hier op zonnig Curaçao. Jullie krijgen in ieder geval nog een mailtje over hoe en wat. Moet ik eerst Mirjam even vragen hoe zij dat allemaal doet. Volgende week heeft ze misschien weer wat meer tijd, haar moeder vertrekt zondag weer naar Nederland.

 

Dikke kus voor iedereen die hem wil.

Sjaak en Marcel. Ajo!!

 

  

 

 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Dag kou en hallo warmte...
Gelukkig nieuwjaar of Feliz A˝a Nobo
Na een hele lange tijd toch weer een weblog
Even bijpraten
Na een lange tijd weer een berichtje uit zonnig Curašao
Onze verrassings-vakantie in Nederland
Update 3
Update 2
Bon dia allemaal
Bon Dia allemaal

Friends