13/12/2006 - Dinsdag, 12 december 2006.
Van Ranomafana terug naar Fianarantsoa.
Ditmaal in een hoog beladen busje dat ons onderweg oppikt. Wanneer de achterdeur wordt geopend en ik binnenkijk, kan ik mij absoluut niet voorstellen waar ze ons nog gaan tussenwringen. Maar het lukt wonderwel en wat verder proppen ze er nog een toeriste bij. We zitten nu als haringen in een ton. Ik tel 14 reguliere zitplaatsen, we zijn met 23 personen, plus nog wat bagage. Drie zogende moeders moeten hun kroost nu wel erg dicht tegen de borst drukken.
Zo tsjokken we moeizaam naar onze bestemming, onderweg enkele politieposten "sussend". Overgewicht is nu al van op verre afstand vast te stellen.
In Fianarantsoa neem ik afscheid van Jean Claude, mijn sympathieke eenarmige gids. Hij had dit afscheid natuurlijk graag nog enkele weken uitgesteld, maar ik denk dat hij al zijn kennis heeft gedeeld, want hij valt al een paar dagen in herhaling. Toch bedankt.
Ik kan nu wat administratie bijbenen en ga op tijd slapen, licht gegriepeerd als ik ben.
André (welke aub?) gaf een reactie op het onderwerp "vanille". Hij weet wel dat het duur is (of was) maar prijzen, neen. Gaat de zoektocht nog even verder. Bedankt André.
|
|
Post A Comment!
|
14/12/2006 - vanille |
| Posted by Anonymous |
Willy,
Ik ben die André uit Zwijndrecht, man van Lieve, (ex-) collega van Christa |
| Permanent Link |
15/12/2006 - vanille |
| Posted by Anonymous |
Willy,
Heb één en ander gevonden over vanille (zie hieronder). Heb ook nog iets gevonden over de prijs die hier gevraagd wordt: zou 0,75 euro voor 2 gram zijn ???
Het woord vanille is afkomstig van het Spaanse woord voor peul, vaina. Het verkleinwoord is vainilla, wat de Fransen vertaalden als vanille. Het vanillestokje is de lange, zwarte vrucht van exotische klimplanten, o.a. de Vanilla planifolia (met gele bloemen) of de Vanilla imperialis (met roze bloemen), familie van de orchidee. Zodra de bloem is bestoven, groeien vanuit het hart lange, dunne peulen met daarin de zaadjes. Vanillestokjes worden geoogst voordat de peulen helemaal rijp zijn, anders zouden ze open knappen en de zaadjes eruit springen. De peulen krijgen pas na het drogen en fermenteren het bekende vanillearoma. De langste vanillestokjes zijn de beste. Ze moeten dik, glanzend, vettig en geurig zijn. Soms zijn de stokjes bedekt met witte kristallen: het uitgekristalliseerde vanilline.
Lange tijd had het koloniale Spanje de monopoliehandel van de vanille. Andere landen hadden wel de vanilleliaan in handen gekregen en konden die ook verder kweken, maar er kwamen geen vruchten omdat de bloemen niet bestoven raakten.
Een Belgische botanicus, Charles Morren heeft in Mexico het waarom ontdekt. Hij vond er de inheemse bij die daar bij het verzamelen van pollen de bloemen bestuift. Dergelijke bijen ontbraken in de andere landen. Hij zag dat vanille een zelfbestuiver is, die door het eigen stuifmeel bevrucht wordt. Dit bracht hem op het idee van de kunstmatige bestuiving met de hand, maar dat was niet eenvoudig. In 1838 publiceerde hij zijn methode.
De grote doorbraak kwam echter drie jaar later, toen een zwarte slaaf op het eiland Bourbon-Réunion de beste manier voor bestuiven vond. Met een cactusdoorn wordt het vlies dat de meeldraden met de pollen of stuifmeelkorrels van de stempel scheidt, teruggebogen en met een zachte druk van duim en wijvinger duwt men het stuifmeel op de stempel. Zeven maanden later kan men de peulen oogsten.
Van het eiland Bourbon verbreidde de teelt zich naar het nabijgelegen Madagascar. Dit land werd dan de hoofdproducent van de Bourbon vanille.
Vanillestokjes worden nog steeds op het tropische eiland Bourbon, nieuwe naam Réunion geoogst, maar vanille wordt vooral in Mexico en Madagascar verbouwd. Goede vanillestokjes zijn donkerbruin en taai. Als het vanillestokje in de lengte wordt opengesneden, komen er kleine zwarte korreltjes te voorschijn (het merg). Vanillestokjes worden helemaal meegetrokken in vloeistof, maar ook het uitgeschraapte merg kan worden gebruikt. Je kunt de stokjes verschillende keren gebruiken. Spoel ze na gebruik af en dep ze goed droog. Bewaar ze in een goed afgesloten pot onder een laagje suiker. Het stokje is pas uitgewerkt als het aan uw vingers geen geur meer afgeeft als u er lichtjes in knijpt.
Ziezo, tot daar "mijn" bijdrage ...
Nog veel plezier op je reis daar, 't is alweer boeiend om volgen!!!
Johan (bureau Zwijndrecht) |
| Permanent Link |
16/12/2006 - Betsileo |
| Posted by Supporter B |
Inderdaad een bevolkingsgroep, maar ook een naam gegeven aan een van de wijnen die daar worden gemaakt ....
Betreffende de vanille (ook op Sainte Marie eiland ten andere) kan ik misschien vermelden dat bij ons 'vanilline' wordt gebruikt om dit 'dure' product vanille te vervangen (naar kleur en smaak)!
In een brikske 'ALPRO vanille zit geen vanille..."
Ten andere in de vanilline zit dan weer, curieus genoeg, een ander product dat ook in Madagascar geteelt wordt ( ?).
het voorzetsel "be" voor grote ...
en de eigenaardigheid dat om het meervoud aan te dudien van woorden met de woorden gewoon twee keer uitspreekt !
Ran = water
Ran ran = regen
..had het even druk en had het dagelijks lezen voor het wekelijkse geruild. Nu weer wat meer tijd.
Zie dat de mooiere zaken de bovenhand beginnen te krijgen. 'k Hoop dat je een 'open' ticket hebt !
|
| Permanent Link |
|
About Me
Friends
|
